Το μνημόνιο υπεγράφη από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Φαγέζ αλ Σαράζ στην Κωνσταντινούπολη την Τετάρτη και δημοσιοποιήθηκε χθες. Αμέσως μετά τη γνωστοποίηση της τουρκικής επιστολής στον ΟΗΕ για προβολή διεκδικήσεων δυτικά του 28ου μεσημβρινού και οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας ανάμεσα σε Τουρκία και Αίγυπτο που πρακτικά εκμηδενίζει την επήρεια της Κύπρου και του Καστελλόριζου, η Αγκυρα προχωρεί και στην υπογραφή του μνημονίου με τη Λιβύη, ολοκληρώνοντας την πλήρη προβολή των αξιώσεών της στο σύνολο της Ανατολικής Μεσογείου. Στα ανησυχητικά –για την Αθήνα–σημεία του μνημονίου είναι το δικαίωμα που παραχωρεί η κυβέρνηση της Τρίπολης στην Τουρκία να συνεργάζεται στο πεδίο. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος να παραχωρήσει η κυβέρνηση της Τρίπολης περιοχή που θεωρεί «λιβυκό» θαλασσοτεμάχιο για έρευνες της ΤΡΑΟ. Σε ένα τέτοιο δυσμενές σενάριο το τουρκικό ναυτικό θα μπορούσε να κάνει ακόμα και νηοψίες στα νότια της Κρήτης.

Aπό το σημερινό Τύπο

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", κύριο θέμα, 29/11/19

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΜΕ ΛΙΒΥΗ

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟΥ

Σε ακόμη μία αναμενόμενη, αλλά εξαιρετικώς δυσμενή, κίνηση κλιμάκωσης προχώρησε η Αγκυρα, η οποία ανακοίνωσε την υπογραφή μνημονίου κατανόησης (MOU) με την κυβέρνηση της Τρίπολης στη Λιβύη, βάσει της οποίας οι δύο χώρες συμφωνούν να συνεργαστούν για τον «καθορισμό θαλάσσιων δικαιοδοσιών». 

Το μνημόνιο υπεγράφη από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Φαγέζ αλ Σαράζ στην Κωνσταντινούπολη την Τετάρτη και δημοσιοποιήθηκε χθες. Αμέσως μετά τη γνωστοποίηση της τουρκικής επιστολής στον ΟΗΕ για προβολή διεκδικήσεων δυτικά του 28ου μεσημβρινού και οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας ανάμεσα σε Τουρκία και Αίγυπτο που πρακτικά εκμηδενίζει την επήρεια της Κύπρου και του Καστελλόριζου, η Αγκυρα προχωρεί και στην υπογραφή του μνημονίου με τη Λιβύη, ολοκληρώνοντας την πλήρη προβολή των αξιώσεών της στο σύνολο της Ανατολικής Μεσογείου. Στα ανησυχητικά –για την Αθήνα–σημεία του μνημονίου είναι το δικαίωμα που παραχωρεί η κυβέρνηση της Τρίπολης στην Τουρκία να συνεργάζεται στο πεδίο. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος να παραχωρήσει η κυβέρνηση της Τρίπολης περιοχή που θεωρεί «λιβυκό» θαλασσοτεμάχιο για έρευνες της ΤΡΑΟ. Σε ένα τέτοιο δυσμενές σενάριο το τουρκικό ναυτικό θα μπορούσε να κάνει ακόμα και νηοψίες στα νότια της Κρήτης.

Η Αθήνα απορρίπτει συλλήβδην τα επίσημα κείμενα που κατατέθηκαν στον ΟΗΕ και τη συμφωνία Ερντογάν - Σαράζ. Η αντίδραση της Αθήνας ήταν άμεση. Ο Τούρκος πρέσβης κλήθηκε από τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια, ο οποίος του ζήτησε εξηγήσεις. Ο κ. Δένδιας επικοινώνησε με τους ομολόγους του της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Αιγύπτου, Νίκο Χριστοδουλίδη και Σαμέχ ελ Σούκρι, ενώ ενημερώθηκε και η Ε.Ε. Εξαιρετικά λεπτή ήταν η διατύπωση που χρησιμοποίησε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Αλέξανδρος Γεννηματάς. «Η υπογραφή μεταξύ της Τουρκίας και της Λιβύης μνημονίου κατανόησης δεν μπορεί να παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων χωρών. Μια τέτοια ενέργεια θα παραβίαζε κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και δεν θα παρήγε έννομα αποτελέσματα. Επιπλέον, μια τέτοια ενέργεια δεν θα συμβάδιζε με την αρχή της καλής γειτονίας που θα πρέπει να διέπει τις σχέσεις μεταξύ γειτονικών χωρών», ανέφερε. Χθες το απόγευμα και το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι τα μνημόνια Ερντογάν - Σαράζ «δεν έχουν καμία νομική ισχύ».

Παράλληλα, υπάρχουν αντιδράσεις από την κυβέρνηση του στρατηγού Χαλίφα Χαφτάρ, ο οποίος ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της Λιβύης. Σημειώνεται ότι αν και ο Αλ Σαράζ είναι επικεφαλής της διεθνώς
αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Λιβύης, αποτελεί πρόσωπο απολύτως εξαρτημένο από την Αγκυρα, η οποία τον προμηθεύει με στρατιωτική βοήθεια, καθώς ο πολύ ισχυρότερος Χαφτάρ στηρίζεται από την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία που δεν επιθυμούν να εδραιωθεί στην Τρίπολη μια κυβέρνηση φιλική προς τους Αδελφούς Μουσουλμάνους.

Χθες, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου επισήμανε ότι η χώρα του και η Λιβύη, «υπογράψαμε μνημόνια κατανόησης ειδικά για αυτές τις περιοχές δικαιοδοσίας, που σχετίζονται με τον υποθαλάσσιο και τον θαλάσσιο πλούτο. Αυτό σημαίνει επίσης ότι η προστασία των δικαιωμάτων της Τουρκίας απορρέει από το διεθνές δίκαιο. Την προσεχή περίοδο μπορούμε να το πράξουμε αυτό με άλλες χώρες, ιδιαίτερα με τις χώρες γύρω από τη Μεσόγειο», επισήμανε ο κ. Τσαβούσογλου. Και πρόσθεσε ότι «θα συνεχίσουμε να διεξάγουμε διαπραγματεύσεις με άλλες χώρες όταν το έδαφος είναι πρόσφορο». Στο εσωτερικό της Λιβύης, η αρμόδια για τις εξωτερικές υποθέσεις επιτροπή του Κοινοβουλίου που εδρεύει στην ανατολική Λιβύη (δηλαδή του στρατηγού Χαφτάρ) περιέγραψε το μνημόνιο Αγκυρας και Τρίπολης ως «κατάφωρη παραβίαση της ασφάλειας και της κυριαρχίας της Λιβύης» και απειλή για «την ειρήνη και την ασφάλεια στη Μεσόγειο».

Στην Αθήνα, ο κ. Δένδιας υπογράμμισε ότι αποτελεί «τελείως αδόκιμη, για να μην πω εκτός κάθε λογικής, απόπειρα συζήτησης να υπάρξει καθορισμός ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης. Θα πρέπει να σας πω ότι μια τέτοια προσπάθεια είναι παντελώς αγεωγράφητη, διότι αγνοεί βεβαίως κάτι το οποίο ο καθένας νομίζω μπορεί να διαπιστώσει, ότι ανάμεσα στις δύο χώρες υπάρχει ο μεγάλος γεωγραφικός όγκος της Κρήτης. Κατά συνέπεια, λοιπόν, νομίζω ότι μια τέτοια προσπάθεια είναι στα όρια της φαιδρότητας και θα ήθελα να σας πω ότι όσον αφορά τη Λιβύη, η χώρα είναι έτοιμη να αποστείλει πρέσβη στη Λιβύη όταν οι συνθήκες επιτρέψουν την παραμονή του εκεί».

ΑΥΣΤΗΡΟ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΔΕΝΔΙΑ 

ΣΤΟΝ ΠΡΕΣΒΥ ΤΗΣ ΛΙΒΥΗΣ

Αυστηρό τελεσίγραφο στον πρέσβη της Λιβύης απηύθυνε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, μετά την υπογραφή του μνημονίου της χώρας του με την Τουρκία. Ο κ. Δένδιας ζήτησε από τον πρέσβη να παρουσιάσει άμεσα τη συμφωνία της Λιβύης με την Τουρκία, σε διαφορετική περίπτωση θα ληφθεί απόφαση απέλασής του.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το υπουργείο Εξωτερικών το ζήτημα συνεννόησης μεταξύ της Τουρκίας και της Λιβύης επί θεμάτων θαλασσίων ζωνών είναι κάτι το οποίο απασχολεί ήδη την κυβέρνηση από τον Ιούλιο και η ελληνική πλευρά δεν ξαφνιάστηκε και είχε κινητοποιηθεί άμεσα.

Εξάλλου, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας έθεσε το ζήτημα στο πρώτο του ταξίδι στις Βρυξέλλες, όταν συναντήθηκε, στο περιθώριο του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ τον Ιούλιο, με τους ομολόγους του της Ιταλίας και της Γαλλίας.

Επίσης, τον περασμένο Σεπτέμβριο, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, συναντήθηκε με τον Λίβυο ομόλογό του, ο οποίος ούτε επιβεβαίωσε αλλά ούτε αρνήθηκε την ύπαρξη ανάλογων σκέψεων.

Ως εκ τούτου, του τόνισε ότι κάθε σχετική σκέψη η πρωτοβουλία είναι τελείως εκτός πλαισίου διεθνούς δικαίου, δεν έχει κανένα αντίκρισμα, και θα έχει επιπτώσεις τόσο στις σχέσεις της συγκεκριμένης κυβέρνησης με την Ελλάδα, αλλά και με την ΕΕ.

Σημειώνεται, πάντως, ότι δεν τίθεται ζήτημα άρσης αναγνώρισης της συγκεκριμένης κυβέρνησης, καθώς αυτή τυγχάνει αναγνώρισης τόσο από την ΕΕ όσο και από τον ΟΗΕ.

Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι υπάρχουν ενδείξεις προς την κατεύθυνση ότι το εν λογω μνημόνιο προβλέπει αόριστα ότι οι δύο πλευρές θα εργαστούν για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Άλλωστε, ενα μνημόνιο κατανόησης δεν έχει νομικά δεσμευτική αξία, ενώ δεν είθισται συμφωνίες οριοθέτησης να υπογράφονται υπό μορφή μνημονίου.

Εφόσον πράγματι γίνεται μια τέτοια συζήτηση με βάση τις αυθαίρετες τουρκικές ερμηνείες περί διεθνούς δικαίου, μια ανάλογη πρωτοβουλία παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.

Πέραν των ανωτέρω ενεργειών επισημαίνονται τα εξής:

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε το ζήτημα τόσο στον Ιταλό Πρωθυπουργό κατά τη συνάντησή τους στη Ρώμη στις 26/11, όσο και κατά τη σημερινή τηλεφωνική του συνομιλία με τον Πρόεδρο τη Γαλλίας, Ε. Μακρόν.

Υπενθυμίζεται επίσης ότι ο υπουργός Εξωτερικών κάλεσε τον Τούρκο Πρέσβη στην Αθήνα στο Υπουργείο Εξωτερικών (28/11) προκειμένου να ζητήσει εξηγήσεις. Αντίστοιχα, εκκλήθη στο ΥΠΕΞ και ο Λίβυος Πρέσβυς (29/11), από τον οποίο ζητήθηκε να γνωστοποιήσει το περιεχόμενο του MoU άμεσα, ειδάλλως θα ληφθεί απόφαση απέλασής του.

Υπήρξε δημόσια αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών και τηλεφωνική επικοινωνία του υπουργού Εξωτερικών με τους ομολόγους του της Κύπρου και της Αιγύπτου, Νίκο Χριστοδουλίδη και Σαμέχ Ελ-Σούκρι αντίστοιχα. Παράλληλα η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στην ΕΕ ενημέρωσε άμεσα την Ε.Επιτροπή και συγκεκριμένα την ΥΕ/ΑΕ κα Μογκερίνι για την εξέλιξη της κατάστασης, ενώ ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας το έθεσε σήμερα και στο πλαίσιο του Coreper. Κατόπιν ενεργειών μας, έχει δρομολογηθεί η διενέργεια διαβημάτων της ΕΕ, τόσο σε Τρίπολη όσο και σε Άγκυρα.

Την επόμενη εβδομάδα, ο υπουργός Εξωτερικών θα πραγματοποιήσει σειρά επαφών με ομολόγους του σημαντικών χωρών με επιρροή στην περιοχή, στους οποίους θα θέσει το ζήτημα, στο περιθώριο συναντήσεων του ΝΑΤΟ όσο και του ΟΑΣΕ.

Τέλος, πρόκειται να προσκληθεί στην Αθήνα ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου της Λιβύης, ο οποίος πρόσκειται στον Στρατηγό Χαφτάρ.Online

                  "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 29/11/19

ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΥΡΙΓΟΥ

Δεν είναι σαφές τι ακριβώς υπεγράφη μεταξύ του Τούρκου προέδρου Ερντογάν και του επικεφαλής της λιβυκής «κυβερνήσεως εθνικής ενότητας» Φαγέζ αλ Σαράζ. Οι πληροφορίες μιλούν για ένα «μνημόνιο συνεργασίας» (Memorandum of Understanding). Στο διεθνές δίκαιο το σημαίνον είναι το περιεχόμενο της συμφωνίας και όχι το πώς αυτή περιγράφεται. Πάντως, ποτέ έως σήμερα μια συμφωνία θαλάσσιας οριοθετήσεως δεν έχει ονομαστεί «μνημόνιο συνεργασίας», διότι δεν έχει δεσμευτική ισχύ. Απομένει να μάθουμε τις επόμενες ημέρες τι ακριβώς συμφωνήθηκε.

Η εξέλιξη δεν προξενεί έκπληξη. Η Λιβύη έχει δύο διαφορετικές κυβερνήσεις που βρίσκονται σε εμφύλιο. Η «κυβέρνηση εθνικής ενότητας» με τον Φαγέζ αλ Σαράζ έχει έδρα την Τρίπολη και αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ. Στην ανατολική Λιβύη, με έδρα το Τομπρούκ, είναι ο στρατάρχης Χαλίφα Χαφτάρ που υποστηρίζεται από τη Γαλλία, την

Αίγυπτο, τα Εμιράτα, τη Ρωσία και εμμέσως από τις ΗΠΑ. Η Τουρκία (μαζί με το Κατάρ) είναι εδώ και μήνες ο σημαντικότερος υποστηρικτής της κυβερνήσεως του Αλ Σαράζ. Στέλνει στην κυβέρνηση της Τριπόλεως μισθοφόρους τζιχαντιστές από τη Συρία, πολεμοφόδια και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Σε αντάλλαγμα, ζήτησε την υπογραφή συμφωνίας οριοθετήσεως θαλασσίων ζωνών μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας.

Η συμφωνία που αναζητεί η Τουρκία (και ίσως να υπέγραψε) παραβιάζει κατάφωρα το Δίκαιο της Θάλασσας. Η Τουρκία θέλει να οριοθετήσει με τη Λιβύη τη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κρήτης! Είναι μια περιοχή με την οποία δεν γειτνιάζει γεωγραφικά. Επιπλέον, επιδιώκει να στερήσει από τη Ρόδο, την Κάσο, την Κάρπαθο και την Κρήτη την υφαλοκρηπίδα τους. Θα αφεθεί σε αυτά τα νησιά μόνον αιγιαλίτιδα ζώνη εύρους 6 ν. μιλίων. Τα συγκεκριμένα νησιά είναι και πολλά και αξιόλογα από πλευράς μεγέθους και πληθυσμού. Είναι σαν να υπογράψει συμφωνία οριοθετήσεως η Γαλλία με τη Λιβύη αγνοώντας την Ιταλία, με το αιτιολογικό ότι η Σαρδηνία και η Σικελία που βρίσκονται ενδιαμέσως είναι νησιά, και συνεπώς δεν έχουν υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ…

Το ενδεχόμενο οριοθετήσεως Τουρκίας - Λιβύης ήταν αυτό που ώθησε την Ελλάδα να κυρώσει εσπευσμένα στις αρχές Οκτωβρίου τις συμφωνίες με τις οποίες παραχωρήθηκαν τα ερευνητικά τεμάχια νοτίως της Κρήτης σε κοινοπραξία όπου συμμετέχουν η Exxonmobil, η Total και η ελληνική Energean. Με αυτόν τον τρόπο κατοχυρώσαμε εγκαίρως τα δικαιώματά μας. Από εκεί και πέρα, δεν είχαμε ιδιαίτερα περιθώρια αντιδράσεως. Αφ’ ενός η εξάρτηση της κυβερνήσεως Σαράζ από την Τουρκία είναι απόλυτη. Αφ’ ετέρου οι συμμαχικές μας χώρες, που θεωρητικώς μπορούσαν να ασκήσουν πιέσεις στη Λιβύη, υποστηρίζουν το αντίπαλο στρατόπεδο.

Για την Τουρκία η υπογραφή μιας τέτοιας συμφωνίας αποτελεί στρατηγική κίνηση. Θα αποκτήσει την επιφανειακή νομιμοποίηση που τόσο της λείπει να παρεμβαίνει στην περιοχή. Θα δημιουργήσει ένα τείχος που εμποδίζει την Ελλάδα να αναπτύξει τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολικής Μεσογείου. Θα επιβεβαιώσει αυτό που διατείνεται επί χρόνια (ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα βάσει διεθνούς συμφωνίας). Τέλος –το πιο σημαντικό– θα μεταφέρει το σημείο αντιπαραθέσεως από την υφαλοκρηπίδα του Καστελλορίζου σε αυτήν της Κρήτης. Το κακό είναι ότι, αν και παράνομη, αφ’ ης στιγμής υπογραφεί, μια τέτοια συμφωνία μπορεί να ανατραπεί μόνον με υπαναχώρηση της Λιβύης ή με προσφυγή σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Η Τουρκία αποκλείεται να δεχθεί τη δεύτερη εκδοχή. Εάν τελικώς έχει γίνει οριοθέτηση, όσο παράνομη και να είναι, θα τη βρίσκουμε διαρκώς στα πόδια




                   "ΤΑ ΝΕΑ", κύριο θέμα, 29/11/19




             "ΤΑ ΝΕΑ", κύριο θέμα, 29/11/19

https://www.tanea.gr/print/2019/11/29/politics/empristikes-kiniseis-apo-tin-agkyra-lfsti-mesogeio/

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΡΑΪΤΙΔΗ

Στον συνεχώς εμπλουτιζόμενο κατάλογο προκλήσεων και κινήσεων προώθησης των στρατηγικών στόχων της στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, ιδίως ως προς την Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο, η Τουρκία προσέθεσε πρόσφατα δύο νέες ενέργειες: 

-Πρώτον, την επισημοποίηση των αυθαίρετων βλέψεών της στον εν λόγω χώρο με επιστολή προς τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ.

-Δεύτερον, τη σύναψη μνημονίου συνεννόησης με τη Λιβύη, το οποίο προβλέπει επίσης με εντελώς αυθαίρετα κριτήρια διμερή συνεργασία προς οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών.

Στην προαναφερόμενη επιστολή, η Τουρκία προχωρώντας στην εφαρμογή του οράματος της «γαλάζιας Πατρίδας» δεν αρκείται στην επανάληψη των έως σήμερα γνωστών αξιώσεών της μέχρι τον 28ο μεσημβρινό στο Αιγαίο, αλλά επεκτείνει τις διεκδικήσεις της και πέραν αυτού. Φθάνει έτσι στο σημείο να εμφανίζεται διεκδικούσα το μισό Αιγαίο και ένα ευρύτατο θαλάσσιο τμήμα ανατολικά και νότια της Κρήτης.

Επιπλέον, με το υπογραφέν με τη Λιβύη μνημόνιο είναι σαφές ότι η Τουρκία προσπαθεί να επεκταθεί γεωπολιτικά. Και βρίσκει για πρώτη φορά έναν σύμμαχο: την κυβέρνηση της Λιβύης, η οποία είναι μεν διεθνώς αναγνωρισμένη, αλλά με κυριαρχία η οποία ελάχιστα υπερβαίνει τα όρια της πρωτεύουσας Τρίπολης. Ετσι προσθέτει αιφνιδίως και ιδιοτελώς άλλον έναν παίκτη στο γεωπολιτικό παιχνίδι της Ανατολικής Μεσογείου, φιλικά προς αυτή διακείμενο, με σκοπό να ανατρέψει τις μέχρι τώρα δυσμενείς για αυτήν ισορροπίες. Η τουρκική πλευρά επιχειρεί να μας φέρει προ τετελεσμένων επιδιώκοντας μέσω του μνημονίου αυτού να επιβάλει τις θέσεις της για την κυριαρχία στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Επιπροσθέτως η εν λόγω κίνηση της Τουρκίας περιπλέκει περαιτέρω τα πράγματα, εάν ληφθεί υπόψη ότι η κυβέρνηση της Τρίπολης χαίρει της στήριξης της Ιταλίας, η οποία αποβλέπει στην αναχαίτιση των μεταναστευτικών ροών μέσω των διαδρόμων της Ανατολικής Μεσογείου. Είναι φανερό ότι η τουρκική δραστηριότητα που αναπτύσσεται μεθοδικά βάσει υφισταμένου στρατηγικού σχεδίου οδηγεί σε ιδιαίτερα απειλητική για τη χώρα μας κατάσταση.


Επομένως, ενώπιον των εξελίξεων αυτών η ελληνική πλευρά θα πρέπει να δρομολογήσει σειρά συντονισμένων και γρήγορων ενεργειών: να στραφεί ευθέως προς τον αμφιλεγόμενο στρατηγό Χαφτάρ, θανάσιμο εχθρό της λιβυκής κυβέρνησης αλλά σύμμαχο των Αιγυπτίων και, ατύπως, πολλών κρατών - μελών της ΕΕ στον πόλεμο κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας. Να ζητήσει από την ΕΕ να αποδοκιμάσει την πρωτοβουλία αυτή ώστε, ει δυνατόν, η όλη κίνηση να αποδυναμωθεί εν τη γενέσει της.

Κυρίως όμως η χώρα μας οφείλει να εντείνει την αμυντική και διπλωματική της κινητοποίηση, δεδομένου ότι η χαμηλή νέφωση που παρατηρείται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις γίνεται συνεχώς βαρύτερη και η όλη κατάσταση χρήζει επιδέξιων χειρισμών πριν εκδηλωθεί μια ανεπιθύμητη καταιγίδα.

-Ο Δημήτρης Καραϊτίδης είναι πρέσβης επί τιμή









              "ΕΣΤΙΑ", κύριο θέμα, 29/11/19



ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΡΟΥΣΣΟΥ

Πολλαπλές προεκτάσεις για τη γεωπολιτική σκακιέρα στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και την Ελλάδα περιλαμβάνει το πλαίσιο συνεργασίας που υπέγραψαν Τουρκία και Λιβύη, επικυρώνοντας τη μεταξύ τους συνεργασία. (σημ: Τουρκία και Λιβύη ανακοίνωσαν την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών ανάμεσα στις δυο χώρες προσπερνώντας την Ελλάδα)

Πρόκειται για μνημόνιο αμοιβαίας κατανόησης, το οποίο από τη φύση του, περιγράφει τους τομείς και τις επιθυμίες συνεργασίας δύο κρατών και δεν αποτελεί διμερή συμφωνία με άμεσο δεσμευτικό χαρακτήρα. Μένει βέβαια να δούμε το κείμενο για να γνωρίζουμε τη δεσμευτικότητά του.

Προστίθεται σε μια αλυσίδα κινήσεων της Τουρκίας (επιστολή με οριοθετήσεις ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας προς τον ΟΗΕ) στην Ανατολική Μεσόγειο. Με «αέρα στα πανιά» από την συριακή της εκστρατεία, η Άγκυρα θα στραφεί πλέον με αποφασιστικότητα προς την Ανατολική Μεσόγειο. Βασικός σκοπός της Τουρκίας δεν είναι τόσο να περιορίσει την Ελλάδα και την Κύπρο (αυτό θα γίνει εκ του αποτελέσματος) αλλά να καταστήσει σαφές σε όλους (Αίγυπτο, Ισραήλ, ΗΠΑ, κ.λπ.) ότι στην Ανατ. Μεσόγειο «δουλειές» χωρίς αυτήν δεν γίνονται. Είτε με Ερντογάν είτε με κεμαλικούς, η πολιτική της Άγκυρας θα ήταν η ίδια.

Η λιβυκή κυβέρνηση είναι η αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ, αλλά δεν μπορεί να ελέγξει τα ανατολικά παράλια γιατί απλούστατα εκεί τον έλεγχο έχει ο υποστηριζόμενος από Αίγυπτο, Ρωσία και Εμιράτα στρατηγός Χαφτάρ. Για τον λόγο αυτό, όμως, είναι πιθανό να ζητήσει κι επισήμως την βοήθεια της Τουρκίας στην βάση αυτού του μνημονίου, δίνοντας στον τουρκικό στόλο δυνατότητα/νομιμοποίηση να πλέει στο Λιβυκό Πέλαγος, δηλαδή νότια της Κρήτης.

Η κίνηση αυτή δείχνει ότι η υπερβολική στήριξή μας στις τριγωνικές συνεργασίες με Ισραήλ και Αίγυπτο δεν προφυλάσσει την Ελλάδα από την τουρκική πολιτική. Χρειάζεται μεγαλύτερη ενασχόληση της ίδιας της Ελλάδας με τη Μέση Ανατολή και όχι «μέσω αντιπροσώπων» στο Τελ Αβίβ και το Κάιρο. Παρεμπιπτόντως, η Αίγυπτος δεν μπορεί να μας προσφέρει πολλά, αφού διατηρεί εχθρική στάση απέναντι στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Λιβύης. Την ίδια ώρα, η Ουάσινγκτον, η οποία στηρίζει την αναγνωρισμένη λιβυκή κυβέρνηση, δεν αντιδρά στις προβλέψεις του τουρκο-λιβυκού μνημονίου για την οριοθέτηση των ζωνών εκμετάλλευσης.

Τέλος, σχετικά με τους ελληνικούς χειρισμούς, προκύπτουν εύλογα ερωτήματα: Γιατί η Ελλάδα δεν έχει Πρέσβη στην Λιβύη αλλά και στην Συρία; Και γιατί δεν κλήθηκε ο Πρέσβης/Επιτετραμμένος της Λιβύης στο Υπουργείο Εξωτερικών για εξηγήσεις; Συνήθως αν θες να πιέσεις, το κάνεις προς το αδύναμο μέρος μιας συμφωνίας και όχι προς το δυνατό. Η λιβυκή κυβέρνηση θα ανησυχήσει από μια εχθρική προς αυτή Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση ενώ η Τουρκία…

* Άρθρο του Σωτήρη Ρούσσου Αναπληρωτή Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και υπεύθυνου του Κέντρου Μεσογειακών, Μεσανατολικών και Ισλαμικών Σπουδών [www.cemmis.edu.gr], στο ΕΝΑ

"Εφ.Συν", 29/11/19

Αφόρητη υποκρισία από τους ΣΥΡΙΖΑίους, που-στην κυριολεξία-γλείφουν εκεί πού έφτυναν, με το απροσδόκητο δώρο που τούς ποοσέφερε ο Απ. Δοξιάδης, ζητώντας την απόλυση του άξιου δημοσιογράφου Δημήτρη Ν. Μανιάτη από "ΤΑ ΝΕΑ". Ωμή βεβαίως η -ανεπιτυχώς,ως φαίνεται- αποσχημάτιστη παρέμβασή του στα θέματα του Τύπου, αλλά...Αλλά να βγαίνουν μπροστά επώνυμοι ΣΥΡΙΖΑίοι, και να υπερθεματίζουν γιά την ανεξαρτησία του Τύπου, σε ένα φύλλο όπως (και) "ΤΑ ΝΕΑ" που το είχαν "κόκκινο πανί" στα 4,5 χρόνια κυβερνητικής εξουσίας των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, έχοντας το "καταδικάσεi"-ανεπιτυχώς, βεβαίως-σε πολιτική καραντίνα. Τελευταίος εξ αυτών, έρχεται τώρα ο "μάγειρος" της κυβερνητικής προπαγάνδας από τα υπόγεια του Μαξίμου, να μεμφθεί την ΕΣΗΕΑ γιά χλιαρή στάση απέναντι στη νέα Κυβέρνηση γιά την πολιτική που ακολουθεί απέναντι στον Τύπο, στάση που δεν ήταν διαφορετική και επί των ημερών της απελθούσης Κυβέρνησης Τσίπρα, στην οποία, έαν δεν συνέβαλε και ο ίδιος...,τού ήταν ασφαλώς γνωστή και δεν αντέστη, Φαίνεται, όμως, ότι ο Καρτερός εάν καίγεται γιά κάτι, αυτό είναι γιά το Βαξεβάνειο "Documento" και τα δύσκολα στα οποία έχει πέσει, κοπτόμενος όλως ιδιαιτέρως, από θέση κομμουνιστικής καθαρότητος βεβαίως...Ο Μανιάτης έχει αφήσει το αποτύπωμά του στον Τύπο, μέσω της εφημερίδας όπου αρθρογραφεί, και δεν νομίζω ότι είναι στις προθέσεις του να τον "εξελίξουν" σε λαγό μεθοδεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ στο χώρο του Τύπου, με "όχημα" τα καταδικαστέα-δίχως αστερίσκους-τα οποία διενοήθη εις βάρος του ο Απ. Δοξιάδης, με επιτελική θέση στο Μαξίμου, γιά τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα. Όχι πως η ΕΣΗΕΑ, σε επίπεδο πλειοψηφίας του ΔΣ δεν παίζει παιχνίδια συσχετισμών, άλλωστε συμμαχία ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ έχει τα ηνία, αλλά μάλλον δεν χρειάζεται τις συμβουλές του Καρτερού, ο οποίος προφανώς έχει αναλάβει ρόλο και αποστολές με το ΣΥΡΙΖΑ "του" στην αξιωματική αντιπολίτευση πλέον. Έγώ διάβαζα και θα συνεχίζω να διαβάζω το Δημήτρη Ν. Μανιάτη και πολλές φορές έχω αναδημισιεύσει κείμενά του, με ιδιαίτερη χαρά, από "ΤΑ ΝΕΑ". Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

ΟΙ ΚΗΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 1.997 (596)

"Η ΑΥΓΗ", 29/11/19

"Η ΑΥΓΗ", 29/11/19

ΞΟΡΚΙΖΟΥΝ ΤΗ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΠΟΥ ΙΔΙΟΙ ΠΑΡΗΓΓΕΙΛΑΝ ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΒΓΗΚΕ ΟΠΩΣ ΘΑ ΑΝΕΜΕΝΑΝ.(...), ΜΕ ΟΛΙΓΟΝ ΑΠΟ ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ...

Από τη ΣΥΡΙΖΑίϊκη-και εν προκειμένη μετανοημένη...-"Εφ.Συν", αλλά είναι πλέον άργά

"Εφ.Συν", 29/11/19

ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ

«Κατά τη διάρκεια της εξέλιξης στην προϊστορική περίοδο, η συνείδηση εμφανίστηκε ως παράπλευρο αποτέλεσμα της γλώσσας. Σήμερα αποτελεί παραπροϊόν των μέσων ενημέρωσης». Αυτός ο αφορισμός του Βρετανού φιλοσόφου Τζον Γκρέι μοιάζει να αποτυπώνει αρκετά πιστά τη σημερινή πραγματικότητα των κοινωνιών του αρπακτικού καπιταλισμού, καθώς οι απόψεις, οι στάσεις και οι νοοτροπίες καθορίζονται σε τεράστιο βαθμό από τα ΜΜΕ και τις τηλεοπτικές «ψυχαγωγικές» εκπομπές.

Η τακτική του infotainment –από το information (πληροφορία) και το entertainment (ψυχαγωγία)– έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός κοινού ταυτόχρονα χαζοχαρούμενου και υπερσυντηρητικού. Την ευθύνη για το πρώτο την έχει η ψυχαγωγία-αποβλάκωση και για το δεύτερο η ενημέρωση-παραπληροφόρηση.

Οπως έδειξε η δημοσκόπηση της Prorata που δημοσίευσε χθες η «Εφ.Συν.», μια κρίσιμη μάζα του τηλεοπτικού κοινού (δηλαδή όλων μας) ενδίδει στην τηλεοπτική υστερία περί εθνικού κινδύνου λόγω του μεταναστευτικού, συνδέει τους πρόσφυγες με την εγκληματικότητα, εγκρίνει σε μεγάλο βαθμό την αστυνομική καταστολή σε όλα τα πεδία και επιθυμεί έναν υπουργό Προστασίας του Πολίτη που να είναι «αποφασιστικός» και λιγότερο «μετριοπαθής».

Η κρίση έδειξε ότι η μεσαία τάξη συνιστά μια πολυτέλεια την οποία ο καπιταλισμός δεν είναι πια σε θέση να πληρώνει. Ο,τι και εάν σημαίνει αυτή η φαντασματική «μεσαία τάξη», το σίγουρο είναι ότι ταυτίζεται με τον ατομικισμό, την επιδίωξη του -με κάθε τρόπο- πλουτισμού, την έλλειψη αλληλεγγύης και τα συντηρητικά ανακλαστικά όταν αισθάνεται ότι απειλείται καθ’ οιονδήποτε τρόπο.

Ομνύοντας σ’ αυτήν ακριβώς την τάξη, τα περισσότερα κόμματα ουσιαστικά προετοίμασαν τον δρόμο για τη σημερινή συντηρητική στροφή της κοινωνίας, η οποία σταδιακά μεταμορφώνεται σε μια κλειστή, φοβική, συμφεροντολογική και άκρως συντηρητική ομαδοποίηση με λίγα εναπομείναντα στοιχεία κοινωνικού ιστού. Και ίσως αυτό να είναι το σκληρότερο τίμημα που πληρώνει για τα δέκα χρόνια κρίσης, ακόμα χειρότερο και από το οικονομικό.

Η ανάδειξη στην κυβέρνηση ενός δεξιού κόμματος με έντονα στοιχεία αμοραλισμού, κυνισμού και ακροδεξιάς ρητορικής εκφράζει ακριβώς αυτή τη μετάλλαξη σε κοινωνικό επίπεδο, αφού φαίνεται ότι ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας αναγνωρίζει τον εαυτό της στον κυβερνητικό καθρέφτη. Ανέξοδος τσαμπουκάς, ευνοιοκρατία, οικογενειοκρατία, σκληρός πελατειασμός, αυταρχική διακυβέρνηση, πρόσδεση στο εκκλησιαστικό κατεστημένο, υποκρισία, εθνικισμός και συντηρητική αναδίπλωση αποτελούν τα στοιχεία του μείγματος που πλασάρεται σαν φιλελεύθερη Ν.Δ.

Τα ΜΜΕ των ολιγαρχών κάθε βράδυ σμιλεύουν με αριστοτεχνικό τρόπο μια συνείδηση στρεβλή και στείρα, που βρίσκει την έκφρασή της στη στήριξη της κυβερνητικής πλειοψηφίας, η οποία ενσωμάτωσε μέρος των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής είτε απευθείας είτε μέσω του βελοπούλειου ρητορικού εξτρεμισμού και της συνωμοσιολογίας.

Φυσικά τις δικές του ευθύνες έχει και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος χάιδεψε για αρκετό διάστημα τα αυτιά της «μεσαίας τάξης» και συγκρούστηκε πολλές φορές με τη Ν.Δ. για τα μάτια της, ενώ η αριθμολαγνεία και το κυνήγι των μνημονιακών στόχων έστρεψαν ένα μέρος των υγιών κοινωνικών δυνάμεων στην αγκαλιά των δοκιμασμένων εκπροσώπων του πολιτικού συντηρητισμού.

Τώρα είναι η ώρα να δείξει η ελληνική κοινωνία εάν της έχουν απομείνει αντισώματα στην παρακμή και στην περαιτέρω συντηρητικοποίηση ή εάν θα αφεθεί να γλιστρήσει γλυκά και ανεπαίσθητα με τη βοήθεια των «δελτίων ειδήσεων» στον κοινωνικό εκφασισμό και στη «διασκέδαση μέχρι θανάτου», όπως έλεγε ο μακαρίτης ο Νιλ Πόστμαν.

"Εφ.Συν",29/11/19

 .....το  δημοσίευμα αναφοράς από την χθεσινή "Εφ.Συν"

"Εφ.Συν", 29/11/19

"Εφ.Συν", 29/11/19

Προσθήκη λεζάντας

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΣΚΙΤΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΚΑΙΟ ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ (Αθηνών και Λευκωσίας)....

ΑΡΚΑΣ

ΚΥΡ

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Ηλίας Μακρής

"Εφ.Συν", Πέτρος Ζερβός 

"ΤΑ  ΝΕΑ", Κώστας Μητρόπουλος

"ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ"

"ΤΑ ΝΕΑ"

"Η ΑΥΓΗ", Τάσος Αναστασίου

"ΤVXS", Γιάννης  Δερμεντζόγλου

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", Γιάννης Δερμεντζόγλου

"Η ΑΥΓΗ", Βαγγέλης Χερουβείμ

"Εφ.Συν", Κώστας Γρηγοριάδης

ΑΡΚΑΣ

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Δημήτρης Χαντζόπουλος

"Ο Φιλελεύθερος", Πίν

"ΤΑ ΝΕΑ"

"ΧΑΡΑΥΓΗ"

"Ο Φιλελεύθερος", Νίκος Πογιατζής

ΑΡΚΑΣ

ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΠΟΥ ΑΥΤΕΣ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΟΥΝ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΔΑΣΟΣ....

"ΕΣΤΙΑ", 28/11/19

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑΙΪΚΩΝ ΦΥΛΛΩΝ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΣΕ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΔΗΜ. Ν. ΜΑΝΙΑΤΗ, ΤΩΝ "ΝΕΩΝ"....

Από τα ΣΥΡΙΖΑίϊκα φύλλα

"Η ΑΥΓΗ", 28/11/19

"Εφ.Συν", 28/11/19

ΠΡΩΤΑ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ Η ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΕΚΛΟΓΗ Ή ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΣ, ΜΕ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΗΝ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ....

Από την "ΕΣΤΙΑ", κύριο άρθρο

"ΕΣΤΙΑ", 28/11/19

"...Η τάση του εκσυγχρονισμού και των μεταρρυθμίσεων, μετά τη χρεοκοπία, ηττήθηκε. Αδυνατώντας η ελληνική κοινωνία να κατανοήσει τι είχε συμβεί, ακολούθησε όσους της έταξαν εύκολες δήθεν λύσεις, που δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Κάπως έτσι επέστρεψε η ΝΔ στη διακυβέρνηση, με μια ηγεσία που είχε την εντολή να αλλάξει πολλά, αλλά κυρίως να αλλάξει νοοτροπίες, στο κόμμα και στη χώρα. Η μάχη αυτή τώρα πια είναι ανάγκη να δοθεί μέσα στη ΝΔ. Ηδη δίνεται. Από τη μια είναι εκείνοι που επενδύουν στις μεταρρυθμίσεις και στη θεσμική θωράκιση του κράτους δικαίου. Από την άλλη βρίσκεται το παλαιό σύστημα, που ακολουθεί την πεπατημένη. Ποιος θα νικήσει; Η Ελλάδα δεν έχει πολλά περιθώρια. Η χώρα πρέπει να αλλάξει και η ηγεσία της ΝΔ έχει υποσχεθεί ότι θα συμβάλει σε αυτή την αλλαγή. Ισχύς της, η εξουσία - και η ανεξαρτησία της κριτικής που έρχεται από την κοινωνία των πολιτών...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 28/11/19

ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ
Πιο υγιής αντίδραση από εκείνη ψηφοφόρων της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν για τους διορισμούς διοικητών στα νοσοκομεία, δεν έχουμε ξανασυναντήσει στο πολιτικό σύστημά μας. Η βοή που απλώθηκε προχθές δεν έχει σε τίποτα να κάνει με την καιροσκοπική γκρίνια του ΣΥΡΙΖΑ για το ίδιο θέμα, η οποία στερείται οποιασδήποτε πολιτικά ηθικής βάσης. Οι συριζαίοι, που ανέχτηκαν τον αριστερό νεποτισμό (ή νεοποτισμό, κατά τον νεολογισμό του αρχηγού τους, Αλέξη Τσίπρα), κάνουν αντιπολίτευση των τύπων. Η ουσιαστική κριτική για το συγκεκριμένο θέμα, ακόμα και σε υπερβολικούς τόνους, έγινε και συνεχίζει να γίνεται από την κοινωνία των πολιτών. Από το μικρό αλλά κρίσιμο μέγεθος εκείνων που διεκδικούν, ιδίως τα χρόνια μετά τη χρεοκοπία, όχι τη συνήθη ελληνική κανονικότητα του πελατειακού κράτους αλλά την κανονικότητα του δυτικού κόσμου: ένα σοβαρό Δημόσιο που θα λειτουργεί ανεξάρτητα από τα πολιτικά κόμματα, ερήμην των επιδιώξεων του κάθε κομματάρχη ο οποίος επιδιώκει να εξαγοράζει ψήφους με εισιτήρια πρόσβασης στο κράτος.

Η ΝΔ πού βρίσκεται σε αυτή την εικόνα; Βρίσκεται και από δω και από κει. Από κει, ένα βαθύ κόμμα με τους παλιούς, δυσκίνητους μηχανισμούς του συνεχίζει να θεωρεί το κράτος λάφυρο - και επιδιώκει τη λαφυραγώγησή του. Πίσω από αυτούς τους μηχανισμούς συντάσσονται πρόθυμα πολίτες που έχουν μάθει ότι η πρόσβαση στην πολιτική μπορεί να αποβεί επωφελής, όσον αφορά τις προσωπικές επιδιώξεις τους. Ετσι λειτουργούσε ανέκαθεν το ελληνικό κράτος.

Αλλά από δω βρίσκονται στελέχη που ξέρουν ότι το παλαιό μοντέλο φέρνει δυσπραγία στις λειτουργίες του κράτους και της κοινωνίας και προετοιμάζει μια νέα μελλοντική χρεοκοπία. Ιδεολόγοι του φιλελευθερισμού, αλλά όχι μόνο, οπαδοί του σύγχρονου, ευέλικτου και αποτελεσματικού κράτους. Με εμπειρία από τον δυτικό κόσμο, όπου έχουν διαγράψει επαγγελματική καριέρα ή απλώς έχουν ζήσει. Κατά καιρούς, τέτοια πρόσωπα έχουν συνταχτεί πίσω από ιδεολογικά και πολιτικά ρεύματα που επεδίωξαν τον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας, τη μεταρρύθμισή της, τον εκδυτικισμό των δομών της. Δεν είναι δουλικοί μεταφορείς μοντέλων, δεν καλύπτονται από απαξιωτικές ορολογίες, δεν είναι «ευρωλιγούρηδες».


Αυτές οι δύο τάσεις συγκρούονται, άλλοτε υποδόρια κι άλλοτε φανερά, σε όλες τις εκφάνσεις της ελληνικής κοινωνικής και πολιτικής ζωής - και πρωτίστως συγκρούονται στην αρένα της πολιτικής. Μέσα στα κόμματα αλλά και ευρύτερα, για τον καθορισμό των κατευθύνσεων τις οποίες παίρνει κατά καιρούς η χώρα.

Η τάση του εκσυγχρονισμού και των μεταρρυθμίσεων, μετά τη χρεοκοπία, ηττήθηκε. Αδυνατώντας η ελληνική κοινωνία να κατανοήσει τι είχε συμβεί, ακολούθησε όσους της έταξαν εύκολες δήθεν λύσεις, που δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Κάπως έτσι επέστρεψε η ΝΔ στη διακυβέρνηση, με μια ηγεσία που είχε την εντολή να αλλάξει πολλά, αλλά κυρίως να αλλάξει νοοτροπίες, στο κόμμα και στη χώρα.

Η μάχη αυτή τώρα πια είναι ανάγκη να δοθεί μέσα στη ΝΔ. Ηδη δίνεται. Από τη μια είναι εκείνοι που επενδύουν στις μεταρρυθμίσεις και στη θεσμική θωράκιση του κράτους δικαίου. Από την άλλη βρίσκεται το παλαιό σύστημα, που ακολουθεί την πεπατημένη. Ποιος θα νικήσει;

Η Ελλάδα δεν έχει πολλά περιθώρια. Η χώρα πρέπει να αλλάξει και η ηγεσία της ΝΔ έχει υποσχεθεί ότι θα συμβάλει σε αυτή την αλλαγή. Ισχύς της, η εξουσία - και η ανεξαρτησία της κριτικής που έρχεται από την κοινωνία των πολιτών.

ΣΥΜΠΕΘΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΤΙΡΑΝΑ

Όταν, στα 1990, οι Αλβανοί άρχισαν να έρχονται στην Ελλάδα για να επιβιώσουν αλλά και για να ζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον, πολλοί ανησύχησαν. Ερχονταν ξένοι να διεκδικήσουν μερίδιο από όσα δεν μας περίσσευαν - και αντιδράσαμε έντονα. Η φιλοξενία που ζητούσαν δεν τους δόθηκε. Αλλά έπρεπε να προσπαθούν, διότι η δική τους χώρα, που έβγαινε από ένα δυσπερίγραπτο κομμουνιστικό καθεστώς, επεφύλασσε συνθήκες αβίωτης φτώχειας και απόλυτης αβεβαιότητας.

Αλλά όσο δύσκολα κι αν ήταν τα πράγματα, και η Αλβανία επιβίωσε και στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια ρίζωσαν πολλοί από την Αλβανία. Δούλεψαν, έστειλαν χρήματα «πάνω», μάθανε τη γλώσσα, αγόρασαν σπίτια, στείλανε τα παιδιά τους στα σχολεία - κάποια απ' αυτά συγκαταλέγονται στα ποσοστά του ελληνικού brain drain της κρίσης.

Η Αλβανία, που δοκιμάζεται από τον μεγάλο σεισμό, άλλαξε - και σε πολλά, όχι μόνο στα καλά, μας μοιάζει. Γι' αυτό εξελήφθη ως προέκταση μιας φυσικής τάξης των πραγμάτων, θαρρείς, η αποστολή διασωστών στη χώρα. Μοιάζουμε τόσο πολύ, έχουμε συνδέσει τόσο στενά τις διαδρομές μας, που τα τραύματα της μιας χώρας πληγώνουν και την άλλη. Είναι κοινή μοίρα μας η αλληλοκατανόηση και η αλληλοσυμπλήρωση.

Δεν είναι τυχαία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ελαφρού θεάτρου η παράσταση των Ρέππα - Παπαθανασίου «Συμπέθεροι απ' τα Τίρανα». Η ζωή μάς έχει φέρει πολύ κοντά - και είναι ωραίο να έχεις γείτονες φίλους.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 28/11/19

Στο ενημερωτικό φυλλάδιο, η Ιερά Σύνοδος περιγράφει τα στάδια της αποτέφρωσης που «δεν διαφέρει και πολύ από την ανακύκλωση απορριμμάτων». Αντίστοιχα, ένας υποστηρικτής τής σαφώς πιο οικολογικής λύσης της καύσης θα μπορούσε να αντιτείνει ότι η ταφή «δεν διαφέρει πολύ από τη ρίψη σκουπιδιών σε μια χωματερή». «Η Εκκλησία αρνείται ότι είναι αξιοπρεπές για τον κεκοιμημένο άνθρωπο να καεί σε κλίβανο και να θρυμματισθεί σε μίξερ», σημειώνεται. «Δεν είναι αξιοπρεπές για τον κεκοιμημένο άνθρωπο να εξωραϊστεί με μέικαπ, το παγωμένο του κορμί να τοποθετηθεί σε ένα ξύλινο κουτί και να γίνει αντικείμενο ηδονοβλεπτικής περιέργειας από τους παρισταμένους στην κηδεία του προτού βρεθεί στα έγκατα της γης», θα ήταν ο αντίλογος.

Στο κείμενο η Εκκλησία προσπαθεί πάνω από όλα να αντικρούσει ότι η αντίδρασή της στην αποτέφρωση εκπορεύεται από αμιγώς οικονομικά κίνητρα: «Προβάλλεται και το παιδαριώδες επιχείρημα ότι η Εκκλησία απορρίπτει την καύση και προτιμά την ταφή για ιδιοτελείς λόγους... εάν η Εκκλησία έθετε ως προτεραιότητα οποιοδήποτε (δήθεν) οικονομικό όφελος, θα έπραττε το αντίθετο και θα προέτρεπε τους ορθόδοξους κληρικούς να ψάλουν την Νεκρώσιμο Ακολουθία και για όσους αποτεφρώνονται». Και συνεχίζει: «Προφανώς όσοι δεν θέλουν να ακολουθήσουν την παράδοση της Εκκλησίας έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν την αποτέφρωση, οπότε δεν θα τύχουν Εξοδίου Ακολουθίας (Κηδείας) από την Εκκλησία». Πρόκειται για έναν ωμό εκβιασμό: είτε «στον κλίβανο χωρίς λειτουργία» είτε «κομψός στο φέρετρο από καρυδιά με εξόδιο ακολουθία». Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι πρότινος η Εκκλησία φρόντιζε να κάνει τα στραβά μάτια σε περιπτώσεις αποτέφρωσης. Τώρα που διακυβεύονται σοβαρά τα συμφέροντά της, θέτει ευθέως το δίλημμα: «Μίξερ ή επιμνημόσυνη δέηση».

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 28/11/19

"...Αυθεντία είναι η δυνατότητα που έχει ένας φορέας της να επιδράσει επάνω σε άλλους [ή σ' έναν άλλο] χωρίς αυτοί οι άλλοι να αντιδράσουν, παρότι έχουν αυτή τη δυνατότητα - «Η έννοια της αυθεντίας», εκδόσεις Κουκκίδα). Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, θα διαιωνίζεται η «δημοκρατία» των ολίγων και το αλαλούμ στις πολιτικές διεργασίες και τη σύγκρουση ιδεών, ανύπαρκτων ούτως ή άλλως στην «τωρινότητά» μας [και στη θλίψη μας]. Θα πει κανείς: «Αυτό μας μάρανε, η τηλεοπτική εμφάνιση του ζεύγους Βαρουφάκη;» Εμ το ένα δεν μας μαραίνει [συμπεριφορά Βαρουφάκη], το άλλο δεν μας μαραίνει [τα φτωχά ελληνικά του Τσίπρα π.χ.], τι σόι Αριστερά γυρεύουμε, υπερηφανευόμενοι μάλιστα πολλοί ότι είναι αριστεροί, ακόμη και τώρα; Χρειάζεται μια «σύγχρονη» προσπάθεια για να δει κανείς την Αριστερά με άλλα μάτια, απαιτείται [σχεδόν] όχι να προέρχεται κάποιος απαραιτήτως από τον λαό, αλλά να γνωρίζει, να συναγελάζεται με τον λαό αυτόν [ταλαίπωρο, χειραγωγούμενο άλλοτε και ενίοτε τολμηρό ή και σοφό]. Συμβαίνει όμως να έχουμε ξεχάσει οι πλείστοι ποιοι ακριβώς συνθέτουν τον λαό -εκτός εάν η μανία μας για εξουσία δεν μας επιτρέπει μια τέτοια γνώση...."

Από την προτελευταία σελίδα της "Εφ.Συν"

"Εφ.Συν", 28/11/19

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΟΔΑ ΟΙ "ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ" ΕΦΕΤΕΣ ΤΗΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ...

Από τη ΣΥΡΙΖΑίϊκη "Εφ.Συν"

"Εφ.Συν", 28/11/19

ΤΗΣ ΑΝΤΑΣ ΨΑΡΡΑ

Πολεμική ατμόσφαιρα πυροδότησε η κυβέρνηση στις τάξεις των δικαστών και εισαγγελέων με την αιφνιδιαστική τροπολογία η οποία αυξάνει με πραξικοπηματικό τρόπο κατά 86 τις θέσεις των Προέδρων Εφετών, μειώνοντας αντίστοιχα τον αριθμό των οργανικών θέσεων Εφετών, με προφανείς επιπτώσεις στις δικαστικές διαδικασίες όχι μόνο του δεύτερου βαθμού απόδοσης δικαιοσύνης αλλά μοιραία και του πρώτου.

Η χθεσινή μέρα υπήρξε θυελλώδης στους διαδρόμους του Eφετείου όπου πολλοί δικαστές και εισαγγελείς έκαναν λόγο για τροπολογία με ονοματεπώνυμο. Σφοδρές αντιδράσεις αποτυπώθηκαν αμέσως και με ανακοινώσεις μελών του Προεδρείου της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων.

Στις ανακοινώσεις αυτές επισημαίνεται το γεγονός ότι ενώ η κυβέρνηση αρνήθηκε να υλοποιήσει την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (επί υπουργίας του Μιχάλη Καλογήρου) για την αύξηση κατά 85 των οργανικών θέσεων Εφετών προκειμένου να δοθεί ανάσα στους ρυθμούς απόδοσης δικαιοσύνης, έρχεται τώρα να προαγάγει αυτομάτως 86 Εφέτες στον βαθμό του Προέδρου.

Για φωτογραφική τροπολογία-σκάνδαλο μιλούν οι εκπρόσωποι των λειτουργών της Δικαιοσύνης, που ανακατανέμει βίαια ολόκληρο τον δικαστικό χάρτη προκειμένου να προαχθούν συγκεκριμένοι εφέτες. Σημειώνουν ότι δεν προηγήθηκε απολύτως καμία συνεννόηση και, πολύ περισσότερο, δεν υποβλήθηκε κανένα ανάλογο αίτημα από τις Ενώσεις.

Ανάμεσα στα μέλη του προεδρείου της ΕΔΕ που αρκέστηκαν στη σιωπή πιθανότατα βρίσκονται οι εμπνευστές της τροπολογίας του (γιατρού) υπουργού Δικαιοσύνης Γ. Τσιάρα ή κάποιοι που ενδεχομένως ωφελούνται από αυτήν. Διαφορετικά, αυτοί οι λαλίστατοι στο πρόσφατο παρελθόν συνδικαλιστές σε κάθε κίνηση της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας με την οποία διαφωνούσαν θα είχαν σπεύσει και τώρα να εκδηλώσουν τις αντιρρήσεις τους.

Να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα προάγεται στον βαθμό του προέδρου ένας εφέτης όταν η θέση χηρέψει (συνταξιοδότηση, παραίτηση κ.λπ.).

Αγγίζει δε τα όρια του παραλόγου το γεγονός ότι ενώ η σημερινή κυβέρνηση είχε κυριολεκτικά ανεβεί στα κάγκελα από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μόνο με την ιδέα να αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης των δικαστικών, τώρα δημιουργεί έμμεσες προϋποθέσεις για την αύξησή τους, όπως καταδεικνύουν οι δικαστές.

Η πρώτη μακροσκελής ανακοίνωση υπογράφεται από τον πρόεδρο της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Χριστόφορο Σεβαστίδη, τον εκπρόσωπο Τύπου Χαράλαμπο Σεβαστίδη και τον αν. ταμία Παντελή Μποροδήμο.

Αρχικά επισημαίνει το συναινετικό κλίμα που υπήρξε μεταξύ της ΕΔΕ και του νέου υπουργού, στον οποίο τέθηκε το πάγιο αίτημα της Ενωσης για την αύξηση των οργανικών θέσεων του πρώτου και του δευτέρου βαθμού, λόγω και των αλλαγών στους Ποινικούς Κώδικες, που μετέβαλαν τις υπηρεσιακές ανάγκες και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.

Αντ’ αυτού, «εντελώς ξαφνικά κατατέθηκε τροπολογία του υπουργείου Δικαιοσύνης με την οποία αυξάνονται κατά 86 (!) οι οργανικές θέσεις των Προέδρων Εφετών με αντίστοιχη κατάργηση των θέσεων των Εφετών [...] Ποτέ δεν ζητήσαμε η αύξηση των θέσεων των Προέδρων Εφετών να γίνει με κατάργηση θέσεων Εφετών και ξεκομμένη από το κύριο αίτημά μας. Είναι επομένως εξαιρετικά περίεργο που το υπουργείο χωρίς προηγούμενη ενημέρωση της Ενωσης, χωρίς κανέναν διάλογο, σπεύδει να φέρει μια τέτοια νομοθετική ρύθμιση ενώ την ίδια στιγμή δεν προωθεί το βασικό αίτημα αύξησης των οργανικών θέσεων».

Οι αρνητικές συνέπειες αυτής της πρωτοβουλίας «προαγωγών» είναι εμφανείς και πολλαπλές, λένε τα μέλη της ΕΔΕ, περιγράφοντας αναλυτικά τις δυσλειτουργίες αλλά και τους καταναγκασμούς που θα προκαλέσει η ψήφιση της συγκεκριμένης τροπολογίας.

Τέλος, διατυπώνονται τα παρακάτω ερωτήματα:

■ Για ποιο λόγο να αλλάξει ο υπάρχων συσχετισμός των οργανικών θέσεων και μάλιστα αναδρομικά από 1-11-2019;

■ Πώς ενώ προβλέπεται από τον κώδικα δικαστηρίων ότι η κατανομή των οργανικών θέσεων γίνεται κάθε δύο χρόνια και μόνο τον μήνα Ιούνιο, εκτός από έκτακτες περιπτώσεις, σήμερα προωθείται αυτή η αλλαγή και για ποιες έκτακτες περιπτώσεις; Ποιον εξυπηρετεί μια τέτοια ανακατανομή και ποιος προώθησε τέτοιο αίτημα στο υπουργείο, χωρίς να έχει συζητηθεί στο Δ.Σ. της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων;

■ Γιατί το υπουργείο Δικαιοσύνης σπεύδει σε μια τέτοια ρύθμιση χωρίς καμία ενημέρωση και συζήτηση με την Ενωση;

«Είναι αδιανόητο να προβαίνει το υπουργείο σε τέτοιες μεταρρυθμίσεις, που θίγουν την υπηρεσιακή κατάσταση των δικαστικών λειτουργών, να προβαίνει σε μονομερείς ενέργειες και πρωτοβουλίες χωρίς να ενημερώσει προηγούμενα και να διαβουλευτεί επίσημα με την Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων, όπως γινόταν μέχρι σήμερα».

Η δεύτερη ανακοίνωση υπογράφεται από τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΔΕ: Μαργαρίτα Στενιώτη, Κωνσταντίνο Βουλγαρίδη και Γρηγόρη Κομπολίτη, οι οποιοι χαρακτηρίζουν την τροπολογία «αιφνιδιαστική και εν κρυπτώ».

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, «θα επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στην υπηρεσιακή κατάσταση των Δικαστικών Λειτουργών της χώρας και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας και θα προκαλέσει σοβαρή υπηρεσιακή δυσλειτουργία στα δευτεροβάθμια Δικαστήρια και αντανακλαστικά και στα πρωτοβάθμια.

»Συνιστά ουσιώδη μεταβολή στην παγιωμένη εδώ και δεκαετίες δομή διάρθρωσης του δεύτερου βαθμού δικαιοδοσίας, παρατείνει με έμμεσο και τεχνητό τρόπο τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και διαταράσσει μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα τη συνταγματικώς κατοχυρωμένη υπηρεσιακή ευρυθμία και ισορροπία στη Δικαιοσύνη».

Και ενώ διατυπώνονται ανάλογα ερωτήματα με εκείνα της πρώτης ανακοίνωσης, υπάρχει ένα επιπλέον:

«Γιατί δεν κυρώθηκε η ΠΝΠ που προέβλεπε αύξηση των οργανικών θέσεων των Δικαστικών και Εισαγγελικών Λειτουργών όλων των βαθμών με βάση τις πραγματικές ανάγκες των Δικαστηρίων; [...] Ζητούμε την άμεση απόσυρση της εν λόγω τροπολογίας.

»Η υπηρεσιακή κατάσταση των Δικαστικών Λειτουργών της χώρας έχει δομηθεί πάνω σε συγκεκριμένες, απορρέουσες από το Σύνταγμα και ισχύουσες επί σειρά δεκαετιών αρχές και δεν θα αφεθεί στην τύχη συγκυριακών σκοπιμοτήτων».

Θα έχει ενδιαφέρον στη Βουλή η τοποθέτηση του δικαστή, πρώην υπουργού Δικαιοσύνης και κυρίως πρώην προέδρου της ΕΔΕ Χ. Αθανασίου. Εκτός και αν στο μεταξύ η τροπολογία φύγει όπως ήρθε: Νύχτα.

"...Τέτοιες ακραίες, χυδαίες και υβριστικές, καταγγελίες σαν αυτές κατά του κ. Ντόκου, δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, δεν συμβάλλουν στην ενότητα των πολιτικών δυνάμεων, δεν διαπαιδαγωγούν τους πολίτες - πρωτίστως όμως δεν υπηρετούν το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας, αν υπάρχει κάτι τέτοιο στο μυαλό των πολιτικών μας. Θα επαναλάβουμε τη δεκαετία του 1950, όταν ο εδώ αλυτρωτισμός έριχνε νερό στον επεκτατιστικό μύλο της άλλης πλευράς, με τελική κατάληξη την τουρκική εισβολή και την τραγωδία της κατάληψης της μισής Κύπρου;..."

"ΤΑ ΝΕΑ", 28/11/19

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

Τι εθνολαϊκιστική μύγα τσίμπησε το ΚΙΝΑΛ και επιτέθηκε με ορολογία και πνεύμα Βελόπουλου/Καμμένου, στον Θάνο Ντόκο, αναπληρωτή Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού, για τις προσεκτικές και καλοζυγισμένες δηλώσεις του προς το ΑΠΕ σχετικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις; Είναι δυνατόν, κόμμα ελληνικό, να αποκαλεί κυβερνητικό στέλεχος «τον μεγαλύτερο υποστηρικτή της τουρκικής διπλωματίας» και να καταγγέλλει ότι «άνοιξε ατζέντα που δεν θα άνοιγε και ο πιο φιλόδοξος τούρκος διπλωμάτης»; Επειδή μίλησε για συνεκμετάλλευση στην Ανατολική Μεσόγειο, «υπό την προϋπόθεση της προηγούμενης οριοθέτησης μέσω προσφυγής σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο»; Προς άστεγους ακροδεξιούς απευθύνεται ο δημόσιος λόγος του κόμματος που (ισχυρίζεται ότι) εκπροσωπεί την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα;

Δεν αρκούν στο ΚΙΝΑΛ οι εθνικιστικές δάφνες που έδρεψε (και δρέπει) με τη στάση του στη Συμφωνία των Πρεσπών; Θεωρεί ότι συνιστούν διπλωματία και εξωτερική πολιτική το να καταγγέλλεται νυχθημερόν ο Ταγίπ Ερντογάν για «νέες προκλητικές δηλώσεις», ενώ τα γεωτρύπανα συνεχίζουν να κάνουν τη δουλειά τους; Θα φθάσουν να σκάβουν ακόμη και στο κυπριακό έδαφος αλλά διάφοροι τύποι σαν τον απερίγραπτο συντάκτη της ανακοίνωσης θα παριστάνουν τους «ανυποχώρητους μαχητές» καταγγέλλοντας ακόμη μία φορά την «τουρκική προκλητικότητα».

Τέτοιες ακραίες, χυδαίες και υβριστικές, καταγγελίες σαν αυτές κατά του κ. Ντόκου, δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, δεν συμβάλλουν στην ενότητα των πολιτικών δυνάμεων, δεν διαπαιδαγωγούν τους πολίτες - πρωτίστως όμως δεν υπηρετούν το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας, αν υπάρχει κάτι τέτοιο στο μυαλό των πολιτικών μας. Θα επαναλάβουμε τη δεκαετία του 1950, όταν ο εδώ αλυτρωτισμός έριχνε νερό στον επεκτατιστικό μύλο της άλλης πλευράς, με τελική κατάληξη την τουρκική εισβολή και την τραγωδία της κατάληψης της μισής Κύπρου;

Ας μας πουν τέλος πάντων όσοι ακούν «συνεκμετάλλευση» ή «win-win» σε Αιγαίο - Ανατολική Μεσόγειο και τραβάνε πιστόλι, οι ίδιοι που είχαν λυσσάξει κατά του «Σχεδίου Ανάν» και στήριζαν τον δακρύβρεκτο Τάσσο Παπαδόπουλο, τον σκοτεινό πρόεδρο που υπέστη τον μεταθανάτιο εξευτελισμό (ο ίδιος αλλά και η πατρίδα του) να τον σηκώσουν από τον τάφο ακόμη σκοτεινότεροι εκβιαστές: η Κύπρος θα ήταν σήμερα σε καλύτερη ή χειρότερη κατάσταση αν είχε γίνει δεκτό το Σχέδιο Ανάν;

Στη διακοσαετία του το ελληνικό κράτος αφέθηκε πολλές φορές να παρασυρθεί από υπερπατριωτικές κραυγές -κομματικές κραυγές, ο «πατριωτισμός» ήταν απλώς εργαλείο για διατήρηση ή κατάκτηση της εξουσίας- που του κόστισαν ακριβά, πανάκριβα. Αν διακόσια χρόνια δεν είναι αρκετά για να κατακτηθεί σχετική ωριμότης, αυτό οφείλεται σε πολιτικούς όπως αυτοί στους οποίους έχει αναθέσει το ΚΙΝΑΛ τα θέματα εξωτερικής πολιτικής.

ΑΥΤΟ ΤΟ "ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕΘΑ" ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΡΜΗΝ΅ΕΥΕΤΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΠΟΙΚΟΛΟΤΡΟΠΩΣ...

Από την "ΕΣΤΙΑ", κύριο θέμα

"ΕΣΤΙΑ", 28/11/19

ΜΕ 20 ΕΔΡΕΣ Η ΠΡΟΣΚΕΙΜΕΝΗ ΣΤΗ ΝΔ ΠΑΡΑΤΑΞΗ, 6 ΕΔΡΕΣ Η ΠΡΟΣΚΕΙΜΕΝΗ ΣΤΟ ΚΙΝ.ΑΛΛ. ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ 3 Η ΠΡΟΣΚΕΙΜΕΝΗ ΣΤΟ ΣΥΡΙΖΑ....

ΤΗΣ ΦΑΝΗΣ ΣΟΒΙΤΣΛΗ

Σαρωτική νίκη κατέγραψε η παράταξη «Σύγχρονοι Ισχυροί Δήμοι» που υποστηρίχθηκε από τη Ν.Δ, στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν σήμερα για την ανάδειξη νέας ηγεσίας στην Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ).

Στο νέο 31μελές Δ.Σ του ανώτατου συλλογικού οργάνου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η γαλάζια παράταξη, από την οποία θα εκλεγεί και ο νέος πρόεδρος, εξασφάλισε την απόλυτη πλειοψηφία, καθώς έλαβε 325 ψήφους σε σύνολο 511 και 19 έδρες. Συνολικά οι έδρες της πλειοψηφούσας παράταξης είναι 20, καθώς τη μια επιπλέον έδρα λαμβάνει αυτοδίκαια ο δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης.

Την προεδρία του οργάνου διεκδικούν, ο δήμαρχος Αμπελοκήπων – Μενεμένης, Λάζαρος Κυρίζογλου και ο δήμαρχος Τρικκαίων, Δημήτρης Παπαστεργίου, ενώ πρόεδρος θα αναδειχθεί εκείνος που θα λάβει περισσότερες ψήφους, με βάση τη συμφωνία που είχε γίνει με το κυβερνών κόμμα, προκειμένου να αποφευχθεί η διάσπαση.

Τα αποτελέσματα για τον νικητή αναμένονται τις πρώτες πρωινές ώρες.

Δεύτερη δύναμη στην ΚΕΔΕ αναδείχθηκε η παράταξη «Αυτοδιοικητικό Κίνημα» που πρόσκειται στο ΚΙΝ.ΑΛ, λαμβάνοντας 91 ψήφους και 6 έδρες.

Τρίτη δύναμη αναδείχθηκε η παράταξη "Προοδευτική Αυτοδιοικητική Συνεργασία" με επικεφαλής τον δήμαρχο Λάρισας, Απόστολο Καλογιάννη, που υποστηρίχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, με 45 ψήφους και 3 έδρες και η ανεξάρτητη παράταξη "Νέα Αυτοδιοίκηση" του δημάρχου Νίκαιας – Αγ. Ι. Ρέντη, Γιώργου Ιωακειμίδη, που έλαβε 33 ψήφους και 2 έδρες.

Στις εκλογές συμμετείχαν επίσης και οι παρατάξεις της "Λαϊκής Συσπείρωσης" η οποία έλαβε 10 ψήφους και η παράταξη "Συντονισμός αιρετών" που πήρε 6 ψήφους, οι οποίες ωστόσο με βάση το μέτρο της απλής αναλογικής δεν κατάφεραν να πάρουν καμία έδρα.

Υπενθυμίζεται ότι η συμμετοχή στη σημερινή ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση της ΚΕΔΕ για την ανάδειξη των νέων οργάνων, Δ.Σ και Εποπτικού Συμβουλίου, έφτασε στο 97%. Ειδικότερα από τους 528 εκλέκτορες, δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους, ψήφισαν οι 511.

Γ. Πατούλης: « Το αποτέλεσμα είναι μία μεγάλη νίκη της Αυτοδιοίκησης»

Σε δηλώσεις του ο απερχόμενος πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Γ.Πατούλης τόνισε πως η επικράτηση της αυτοδιοικητικής παράταξης «Σύγχρονοι Ισχυροί Δήμοι», στις σημερινές εκλογές για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού και Εποπτικού Συμβουλίου του οργάνου , είναι μια μεγάλη νίκη της Αυτοδιοίκησης.

"Μια νίκη που στηρίχθηκε στις ισχυρές βάσεις των αγώνων που δώσαμε τα προηγούμενα πέντε χρόνια ως ΔΣ της ΚΕΔΕ, για να αναβαθμίσουμε το κύρος του θεσμού μας.  Αφετέρου, αποτελεί το επιστέγασμα του αποτελέσματος των αυτοδιοικητικών εκλογών, που διεξήχθηκαν το προηγούμενο καλοκαίρι.

Θέλω να συγχαρώ την ομάδα των υποψηφίων της παράταξης, για το νικηφόρο αποτέλεσμα και να ευχηθώ σε όλα τα μέλη του νέου Διοικητικού κι Εποπτικού Συμβουλίου, καλή δύναμη στο δύσκολο έργο τους" δήλωσε ο κ. Πατούλης.