O Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Πτέραρχος (Ι) ε.α. Αθανάσιος Τζογάνη, άφησε την τελευταία του πνοή στο 251ΓΝΑ, όπου τον τελευταίο χρόνο είχε δώσει πολλές και δύσκολες μάχες για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, με πίστι, αλλά και σε άνιση βάση. Είχε γεννηθεί στην Σκουρτού Αιτωλοακαρνανίας. το 1939.

ΠΤΕΡΑΡΧΟΣ (Ι) 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΤΖΟΓΑΝΗΣ

(1939-2026)

΄Ενας άνθρωπος γλυκύς, του μέτρου και της σύνεσης, όσο και της αποφασιστικότητας, όπου και όποτε οι συνθήκες το απαιτούσαν στις θέσεις κορυφαίας ευθύνης, από όπου κλήθηκε να ασκήσει διοίκηση, ένα δημόσιο πρόσωπο που με ετίμησε με την εμπιστοσύνη του και τη φιλία του, έφυγε από τη ζωή προχθές, Τρίτη-25 Αυγούστου 2026, σε ηλικία 87 ετών.

Αναφέρομαι στον Επίτιμο Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Πτέραρχο (Ι) ε.α. Αθανάσιο Τζογάνη, που άφησε την τελευταία του πνοή στο 251ΓΝΑ, όπου τον τελευταίο χρόνο είχε δώσει πολλές και δύσκολες μάχες για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, με πίστι, αλλά και σε άνιση βάση. Είχε γεννηθεί στην Σκουρτού Αιτωλοακαρνανίας το 1939.

Κι έτσι φθάνουμε στην ώρα για το τελευταίο κατευόδιο στον Πτέραρχο μεθαύριο, Σάββατο-29 Αυγούστου 2026, στο Λαύριο, από τον εκεί Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέα και τον εν συνεχεία ενταφιασμό του στο 4ο Κοιμητήριο Λαυρίου.

Παντρεμένος προδικτατορικά, στις 6 Ιουνίου 1965, με τη Χανιώτισσα, Ρένα Γκαζή-Τζογάνη, στον Ιερό Ναό Ευγγελίστριας στη Χαλέπα Χανίων, ο Αθαν. Τζογάνης πορεύθηκε στο βίο του με αρχές και αξίες και είδε να προοδεύουν οι δύο κόρες του, η Κλαίρη-καθηγήτρια στην Σχολή Ικάρων και η Ασπασία-κεραμίστρια. Ποιοί δεν θυμούνται τον ωραίο τους γάμο στη Χαλέπα, με όλους τους ιδιαίτερους τύπους για στρατιωτικούς, μέσα από μία πυραμίδα ξιφών συναδέλφων που δίνουν «παραγγέλματα», όπως μού θυμίζει παραστάς τότε αγαπητός φίλος.

Στη συνέχεια, από τη Βάση του Αράξου, όπου βρέθηκε να υπηρετεί επί ημερών δικτατορίας, ο Πτέραρχος απέρριπτε κάθε κουβέντα στο να σταματήσει να στέλνει η Ρένα του βοήθεια στον εξόριστο από τη χούντα αδελφό της, Μανώλη. Και στις σχετικές «υποδείξεις» των εκεί τοποτηρητών των δικτατορίας τούς το έκοψε λέγοντάς τους «αυτό δεν γίνεται» κι έτσι, όσο ο Μανώλης Γκαζής ήταν εξόριστος, η βοήθεια από τον Άραξο ουδέποτε σταμάτησε…

Πολλά θα μπορούσε να γράψω για τον σιωπηρό φίλο της 34ης Σειράς Ιπταμένων της ΣΙ, Αρχηγό της τάξης του, που διετέλεσε προηγουμένως και βεβαίως ευδοκίμως Αρχηγός ΓΕΑ, Αρχηγός Τακτικής Αεροπορίας και σε όλες τις θέσεις υψηλής ευθύνης της ΠΑ, επιλεγόμενος μάλιστα και για πρώτος Υπασπιστής του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981, ως ΥΕΘΑ. Και βεβαίως για τις συνθήκες υπό τις οποίες επελέγη από το ΚΥΣΕΑ ως επόμενος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ στις 17 Φεβρουαρίου 1996, λίγες ημέρες μετά την κρίση των Ιμίων.

Στα δικά μου μάτια, ο θάνατος του Τζογάνη στις 25/08/26 και αυτός ενός άλλου Πτεράρχου, του Χαραλάμπους Σταυρακάκη στις 26/02/07, κλείνει τον κύκλο της αποχώρησης από αυτή τη ζωή και των δύο εμβληματικών Αεροπόρων της 34ης Σειράς Ιπταμένων της ΣΙ που συμπορεύθηκαν σε πολλά και για καιρό, με εγνωσμένες ηγετικές ικανότητες αμφότεροι. Μένοντας σε αυτό, αρκούμαι στην καταγραφή ότι ο πρώτος τελικώς επελέγη για Αρχηγός ΓΕΑ το 1993, Αρχηγός ΓΕΕΘΑ το 1996 και Διοικητής ΥΠΑ, ενώ ο δεύτερος για Διοικητής ΕΥΠ, το 1996, κάπως σαν να μοιράσθηκαν κορυφαίους ρόλους από την Πολιτεία. Οι όποιες λεπτομέρειες στην κρίση του ιστορικού του μέλλοντος.

Αποχαιρετώ με τιμή τον Πτέραρχο Αθαν. Τζογάνη. Με τιμούσε με την εμπιστοσύνη του και θα τού είμαι ευγνώμων εσαεί.

Στη Ρένα Τζογάνη, τις κόρες της και στην οικογένεια της πρώτης, εύχομαι να έχουν ισχυρή δύναμη και γενναία βάση για όμορφα πράγματα, αντλώντας ισχυρά πρότυπα από το ανεξίτηλο αποτύπωμα ζωής του εκλιπόντος δικού τους ανθρώπου.

Γαίαν έχοι ελαφράν στη Λαυρεωτική γη ο Πτέραρχος Αθανάσιος Τζογάνης, ο Θανάσης της καρδιάς μας.

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης