Το σημερινό Συμπόσιο έχει αξία. Δεν περιορίζεται σε μια απλή επιστημονική ανταλλαγή απόψεων, που ούτως ή άλλως θα ήταν χρήσιμη, αλλά στοχεύει στην τυποποίηση πρακτικών και στην εδραίωση μιας κοινής κουλτούρας και μιας κουλτούρας διακλαδικότητας. Νομίζω ότι μπορούμε εδώ να καταφέρουμε ο Στρατός, το Ναυτικό, η Αεροπορία να λειτουργούν ως ένας ενιαίος μηχανισμός, με απόλυτα πιστοποιημένες διαδικασίες, συμβατές με τα σύγχρονα πρότυπα. Διότι καταλαβαίνω επίσης, ότι το πολεμικό τραύμα απαιτεί πρόβλεψη, απαιτεί πειθαρχία ενεργειών και απαιτεί και διαρκή αξιολόγηση και βελτίωση. Και στο πλαίσιο αυτό, το λεγόμενο “golden hour”, τα πρώτα αυτά κρίσιμα 60 λεπτά από τη στιγμή του τραυματισμού, είναι αυτά που κρίνουν, επί τη βάσει της ποιότητας παρέμβασης, την έκβαση. Και αυτό πρέπει να αποτελέσει για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μια αδιαπραγμάτευτη επιχειρησιακή επιταγή....

Ο ΥΕΘΑ Ν. Δένδιας

στο 1ο Συμπόσιο Τραύματος 

των Ενόπλων Δυνάμεων

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, παρέστη σήμερα, Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026, στο 1ο Συμπόσιο Τραύματος των Ενόπλων Δυνάμεων, με θέμα «Χειρουργική Τραύματος και Ένοπλες Δυνάμεις», που διεξήχθη στο Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή.

Το Συμπόσιο διοργανώθηκε από τη Χειρουργική Κλινική του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών (Ν.Ν.Α.), υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας με τη συμμετοχή της Ιατρικής Διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ.

Πρόεδροι της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου ήταν ο Διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής ΝΝΑ Πλοίαρχος (ΥΙ) Παναγιώτης Βαμβακάς ΠΝ και ο Καθηγητής Χειρουργικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Harvard και Διευθυντής Τραύματος και Επείγουσας Χειρουργικής στο Massachusetts General, Γιώργος Βέλμαχος.

Με τη συμβολή έμπειρων συνεργατών από το τμήμα Τραύματος του Χάρβαρντ και των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, το Συμπόσιο επικεντρώθηκε σε θέματα οργάνωσης, λειτουργίας, διαχείρισης και στρατηγικών στόχων ενός Συστήματος Τραύματος για τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας. Επίσης, αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τη συγκρότηση ενός σύγχρονου, ενιαίου πλαισίου αντιμετώπισης του τραύματος στις Ένοπλες Δυνάμεις, αναδεικνύοντας την ανάγκη ύπαρξης και λειτουργίας εξειδικευμένων Κέντρων Τραύματος, στελεχωμένων με κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό και υποστηριζόμενων από σαφή πρωτόκολλα και διακλαδική συνεργασία.

Ο ΥΕΘΑ τόνισε στον χαιρετισμό του:

«Είναι μεγάλη τιμή για μένα που είχα την ευκαιρία να είμαι εδώ, σήμερα, στο Συμπόσιο του Κέντρου Τραύματος, που διοργανώθηκε από το Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών στο Μουσείο Γουλανδρή, που μας φιλοξενεί εδώ.

Δεν είναι υπερβολή αν και εμείς, όταν ασκούμε υπουργικά καθήκοντα συνήθως χρησιμοποιούμε υπερβολές – να σας πω ότι από την αρχή, από τον πρώτο χρόνο της θητείας μου, είδαμε νομίζω, με διαύγεια την ανάγκη αναβάθμισης της διαχείρισης του τραύματος από το σύστημα Υγείας το οποίο διαθέτουν οι Ένοπλες Δυνάμεις.

Όχι μόνο ως μια πράξη Υγειονομικής Μέριμνας, αλλά όπως ο Καθηγητής ο κ. Βέλμαχος είπε προηγουμένως, και ως στοιχείο μόχλευσης, στήριξης του ηθικού των Ενόπλων Δυνάμεων.

Και βλέπω, με πολύ μεγάλη χαρά, ότι αυτό παίρνει σάρκα και οστά. Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά πώς ξεκίνησε αυτή η ιστορία σε μία συνάντηση με τον κύριο Βέλμαχο, σε ένα δείπνο, σε ένα εστιατόριο στο λιμάνι της Βοστώνης, εδώ και περίπου δύο χρόνια.

Σήμερα νομίζω ότι αυτό που κατορθώσατε και σας αξίζουν έπαινοι γι’ αυτό, είναι η θεμελίωση ενός κοινού τρόπου σκέψης και δράσης και μία δυνατότητα επιστημονικής τεκμηρίωσης και επιχειρησιακής εφαρμογής της διαχείρισης του τραύματος, δημιουργώντας έτσι μια νοητή επιστημονική γέφυρα ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Πατρίδα μας, στην Ελλάδα.

Η λέξη άλλωστε υπάρχει και στις δύο γλώσσες, τραύμα, trauma. Βέβαια και αν πάμε πίσω, το τραύμα είναι μία από τις ελληνικές λέξεις οι οποίες έχουν πορεία 3.000 ετών. Υπάρχει στον Ηρόδοτο και υπάρχει και στον Όμηρο. Συναντάται μερικές φορές όχι ως τραύμα, αλλά ως «τρώμα», πάλι με ωμέγα. Βγαίνει απ’ την επίσης αρχαία ελληνική λέξη «τιτρώσκω», που σημαίνει διακόπτω τη συνέχεια.

Όμως, εδώ στη σημερινή της εκδοχή ως σύμπτωμα πρέπει να μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε. Και οφείλω να πω ότι αυτό είναι μία κρίσιμη επιχειρησιακή ικανότητα, διότι απ’ ό,τι καταλαβαίνω – διότι είμαι δικηγόρος, δεν έχω καμία σχέση με την ιατρική, επικοινωνώ μαζί της μόνο ως ασθενής, αλλά καταλαβαίνω – ότι σε αυτή την περίπτωση η επιτυχία, η αποτυχία, η ζωή, ο θάνατος, κρίνεται σε ελάχιστο χρονικό διάστημα αμέσως αφ’ ής επέλθει το περιστατικό. Δηλαδή κάθε δευτερόλεπτο που περνάει έχει διαφορά. Πολλές φορές είναι το όριο ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο του στελέχους μας.

Κυρίες και κύριοι, λυπάμαι που θα το πω, αλλά είναι η διαπίστωση που νομίζω κάνουμε όλοι. Το παγκόσμιο περιβάλλον έχει μεταβληθεί. Ό,τι ξέραμε, δεν ισχύει. Υβριδικές απειλές, αλλά και φυσικές καταστροφές, εξαιτίας της περιβαλλοντικής αλλαγής, αλλά και έκτακτα συμβάντα και βέβαια τα παρόντα πάντοτε στη ζωή του ανθρώπου ατυχήματα, αυτά συνθέτουν τη σύγχρονη πραγματικότητα και ακριβώς γι’ αυτό δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να υπάρχουν καθυστερήσεις στην προσπάθεια αντιμετώπισης του τραύματος και δεν μπορούμε να επαφιέμεθα σε αυτό που εμείς οι Έλληνες κάνουμε καλά, αλλά πολλές φορές δεν αρκεί, δηλαδή στον συντονισμό της τελευταίας στιγμής.

Γι’ αυτό λοιπόν, το σημερινό Συμπόσιο έχει αξία. Δεν περιορίζεται σε μια απλή επιστημονική ανταλλαγή απόψεων, που ούτως ή άλλως θα ήταν χρήσιμη, αλλά στοχεύει στην τυποποίηση πρακτικών και στην εδραίωση μιας κοινής κουλτούρας και μιας κουλτούρας διακλαδικότητας.

Νομίζω ότι μπορούμε εδώ να καταφέρουμε ο Στρατός, το Ναυτικό, η Αεροπορία να λειτουργούν ως ένας ενιαίος μηχανισμός, με απόλυτα πιστοποιημένες διαδικασίες, συμβατές με τα σύγχρονα πρότυπα.

Διότι καταλαβαίνω επίσης, ότι το πολεμικό τραύμα απαιτεί πρόβλεψη, απαιτεί πειθαρχία ενεργειών και απαιτεί και διαρκή αξιολόγηση και βελτίωση.

Και στο πλαίσιο αυτό, το λεγόμενο “golden hour”, τα πρώτα αυτά κρίσιμα 60 λεπτά από τη στιγμή του τραυματισμού, είναι αυτά που κρίνουν, επί τη βάσει της ποιότητας παρέμβασης, την έκβαση.

Και αυτό πρέπει να αποτελέσει για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μια αδιαπραγμάτευτη επιχειρησιακή επιταγή.

Κύριες και κύριοι, λοιπόν, επενδύουμε στη γνώση σας, για να αντιμετωπίσουμε την ανάγκη. Την ανάγκη εκείνη την κρίσιμη ώρα που δεν χωρούν αμφιταλαντεύσεις και υπάρχει το επιτακτικό καθήκον να σώσουμε την ανθρώπινη ζωή, να σώσουμε τη ζωή του στελέχους μας, να το επιστρέψουμε υγιές στην οικογένειά του.

Θα ήθελα, τελειώνοντας, να εκφράσω από καρδιάς τις ευχαριστίες μου προς τη Διοίκηση, το Προσωπικό του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών, προς την Οργανωτική και Επιστημονική Επιτροπή και σε όσους είχαν την καλοσύνη να συμμετέχουν.

Επίσης, προς την όχι πολυμελή, αλλά ιδιαίτερα αφοσιωμένη ομάδα των διακεκριμένων γιατρών από την Ελλάδα και το Harvard για την πολύτιμη συμβολή τους στην ίδρυση του Κέντρου Τραύματος στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο.

Θα ήθελα εδώ να πω ότι προσβλέπω ότι αυτή η Μονάδα θα στερεωθεί, θα μπορέσει να ακμάσει και θα μπορέσει να αποτελέσει παράγοντα υπηρεσίας όχι μόνο προς τις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά προς το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, διαφημίζοντας με τον πιο καθαρό και με τον πιο ανθρώπινο τρόπο τι μπορεί να προσφέρουν οι Ένοπλες Δυνάμεις στην κοινωνία, στην ελληνική κοινωνία πέρα από το στενά νοούμενο αγαθό της εθνικής ασφάλειας, για το οποίο υφίσταται η συνταγματική επιταγή.

Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω ξεχωριστά τον κύριο Γιώργο Βέλμαχο, Καθηγητή Χειρουργικής του Πανεπιστημίου του Harvard και Διευθυντή Τραύματος και Επείγουσας Χειρουργικής στο Massachusetts General. Να τον ευχαριστήσω για τον επίμονο και υπομονετικό πατριωτισμό του.

Όπως ξέρετε, εάν θέλουμε να πετύχουμε κάτι στην Πατρίδα μας, χρειάζεται επιμονή, αλλά χρειάζεται ιδίως υπομονή.

Σε κάθε καινούριο, σε κάθε σημαντικό, σε κάθε απαραίτητο, υπάρχουν δυστυχώς πάντοτε εγγενείς αντιστάσεις. Καθηγητής, ο κύριος Βέλμαχος, αγαπώντας την Πατρίδα του, επιδεικνύει ακριβώς ό,τι χρειάζεται για να καμφθούν οι αντιστάσεις του χθες και να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στο απαραίτητο αύριο.

Ελπίζω ότι κάτι το οποίο αποτελεί και δικό του πνευματικό «παιδί», το Κέντρο Τραύματος των Ενόπλων Δυνάμεων, να το δει να λαμβάνει σάρκα και οστά εντός των επόμενων ημερών στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο, παρότι ο ίδιος δεν είναι γυναικολόγος για να φέρνει νέες ζωές στον κόσμο. Η σύζυγός του είναι, αλλά παρά ταύτα μπορεί και αυτός για μια φορά να κάνει ό,τι κάνει και η Ειρήνη.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ»

Στις εργασίες του Συμποσίου παρέστησαν, επίσης, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Δημήτριος – Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ και ο Αρχηγός ΓΕΑ Αντιπτέραρχος (Ι) Δημοσθένης Γρηγοριάδης, καθώς και ο Διευθυντής ΝΝΑ Αρχιπλοίαρχος (ΥΙ) Ιωάννης Σταυριανόπουλος ΠΝ, Διευθυντές Διευθύνσεων Υγειονομικού, Διευθυντές Στρατιωτικών Νοσοκομείων, Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί του Υγειονομικού Σώματος των Ενόπλων Δυνάμεων.

Από τις ΗΠΑ συμμετέσχον, μεταξύ άλλων, ο Συνταγματάρχης ε.α. Brian J. Eastridge, Διευθυντής της Διεύθυνσης Τραύματος και Επείγουσας Γενικής Χειρουργικής στο UT Health San Antonio και Διευθυντής της Στρατηγικής Συνεργασίας του Συστήματος Στρατιωτικής Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών, μέλος του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών, ο Διευθυντής Χειρουργός Μεταμοσχεύσεων στο Νοσοκομείο Guy’s Gogalniceanu Peter, η Διευθύντρια Τραύματος στο Ιατρικό Κέντρο Landstuhl και μέλος του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών, Σμήναρχος Υγειονομικού της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, Mary Stuever.

Επίσης έλαβαν μέρος από την Ομάδα Σχεδιασμού Τραύματος του Υπουργείου Υγείας, ο Καθηγητής Χειρουργικής του ΕΚΠΑ στο Αττικό Νοσοκομείο Παντελής Βασιλείου, ο Διευθυντής στη Χειρουργική Κλινική Ν.Μ. Ναυπλίου Ιωάννης Μασσαλής, ο Κωνσταντίνος Φορτούνης, Διευθυντής ΕΣΥ, ΓΝΘ «Παπαγεωργίου».

Ο ΥΕΘΑ στην παρουσίαση του βιβλίου 

«Ιστορίες από τη Λατινική Αμερική: 

Από τον Πινοσέτ και τον Εσκομπάρ στις σύγχρονες Δημοκρατίες», του Ιάσονα Πιπίνη

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, παρέστη σήμερα, Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026, στην παρουσίαση του βιβλίου «Ιστορίες από τη Λατινική Αμερική:Από τον Πινοσέτ και τον Εσκομπάρ στις σύγχρονες Δημοκρατίες», του Ιάσονα Πιπίνη (εκδόσεις «ΚΕΔΡΟΣ»), στην αίθουσα εκδηλώσεων του Public Συντάγματος.

Στην ομιλία του, ο κ. Δένδιας, ο οποίος έχει προλογίσει το βιβλίο, ανέφερε:

«Έχω εκπεφρασμένη ήδη και εγγράφως άποψη για το βιβλίο. Αυτό είναι αλήθεια. Το βιβλίο αυτό το διάβασα, όπως ξέρει ήδη ο κ. Πιπίνης, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και μπορώ, όχι εκδοτικά, αλλά πραγματικά, να σας το συστήσω ανεπιφύλακτα. Διαβάζεται ευχάριστα.

Δεν είναι ένα ιστορικό δοκίμιο. Είναι μια δημοσιογραφική προσέγγιση, όμως μας φέρνει σε επαφή με μια ήπειρο και με ζητήματα και βασικά ερωτήματα που, νομίζω, είναι πολύ πιο κοντά μας απ’ ό,τι νομίζουμε. Τα ανθρώπινα δικαιώματα, η Δημοκρατία, η δικτατορία, τα ναρκωτικά, η εγκληματικότητα, ο έλεγχος της πολιτικής ζωής από την εγκληματικότητα με χαρακτήρες μεγαλύτερους ίσως από τη ζωή. Είναι νομίζω κάτι που θα εξάψει το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Και, επίσης, αυτό που θα ήθελα να υπογραμμίσω είναι ότι η Ελλάδα είναι πολύ πιο κοντά στη Νότια Αμερική απ’ ό,τι πιστεύουμε. Έφερα μία έγγραφη απόδειξη, μάλιστα, για να σας πείσω γι’ αυτό. Αυτό είναι σε μεγέθυνση, η κάρτα ενός δικηγορικού γραφείου στην Παραγουάη: «Estudio Dendia». Δεν είναι απλή συνωνυμία. Είναι ένας «Δένδιας» που η οικογένειά του έφυγε από την Κέρκυρα το 1870. Έχει απόλυτη αίσθηση εθνικής συνείδησης. Λέγεται Μαϊνού Δένδιας και τον συνάντησα κατά την επίσκεψή μου στην Παραγουάη.

Είμαστε πολύ πιο κοντά απ’ ό,τι νομίζουμε. Υπάρχει ελληνική παρουσία εκεί, έντονη, επιχειρηματική από τον μακαρίτη τον Ωνάση που ξεκίνησε από την Αργεντινή, από την παρουσία Τσάκου σήμερα στην Ουρουγουάη, από τον έλεγχο από ελληνικές εφοπλιστικές εταιρείες του ποτάμιου εμπορίου, που δεν το ξέρουμε καθόλου. Είμαστε στη Λατινική Αμερική. Και επίσης πολιτισμικά έχει τεράστιο ενδιαφέρον. Και θέλω να πω ότι ο Ιάσων Πιπίνης είναι ο άνθρωπος που με έπεισε ως Υπουργό Εξωτερικών να πάω στη Λατινική Αμερική. Πήγα σε έξι χώρες. Πρέπει να σας πω στις πέντε από τις έξι δεν είχε ξαναπάει Έλληνας Υπουργός. Όχι Υπουργός Εξωτερικών, Έλληνας Υπουργός.

Αυτό το βιβλίο λοιπόν και για την ελληνική κοινωνία, αλλά και για εμάς που πολιτευόμαστε, είναι μια εισαγωγή σε έναν πολύ ενδιαφέροντα κόσμο, τον οποίο νομίζω ότι δεν μπορούμε να αγνοούμε.

Αν θέλετε και γεωπολιτικά, μόνο και μόνο η τεράστια έκταση που καλύπτει, πλουτοπαραγωγικές πηγές που έχει, η εγγύτητα στην Ανταρκτική, είναι αρκετός λόγος για να ασχοληθούμε με τη Λατινική Αμερική.

Πέρα από τα «πειράματα» τα οποία ενδιαφέρουν και την πολιτική ζωή της παλαιάς ηπείρου, από την οποία πολιτισμικά νομίζω εκπέμφθηκαν πολλά που σήμερα βλέπουμε στη Λατινική Αμερική.

Τελειώνω με δύο πράγματα. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η ανάλυση για τον Αουγκούστο Πινοσέτ. Ίσως στις τωρινές γενιές να μην σημαίνει πολλά πράγματα ο δικτάτορας της Χιλής, αλλά στη δική μου γενιά η ανατροπή του Αλιέντε και η δικτατορία του Πινοσέτ σήμαινε πράγματα και απόλυτη σκληρότητα – αναλύει την «επιχείρηση Κόνδωρ» ο Ιάσων μέσα και τις χιλιάδες θυμάτων.

Συνιστώ σε όσους έχουν λίγο χρόνο, να μπουν στο YouTube και να ακούσουν στα Ισπανικά – είναι εύκολα να καταλάβει κανείς τι λέει, τα Ισπανικά είναι προσπελάσιμη γλώσσα, ακόμα και για κάποιον που δεν την ξέρει – την τελευταία ραδιοφωνική εκπομπή του Αλιέντε, εν γνώσει του ότι θα πεθάνει, όπου αναφέρεται στον λαό της Χιλής και το πώς βλέπει το μέλλον του.

Και το άλλο που θα ήθελα να σας πω, ως κατακλείδα, είναι ότι διαβάζοντας το βιβλίο, βλέπεις πολλές σημαντικές ανθρώπινες προσπάθειες και πώς δεν κατάφεραν στο τέλος να πετύχουν σημαντικά πράγματα, και η χώρα συνέχισε να έχει προβλήματα.

Θυμάμαι – πάμε οι περισσότεροι συχνά στο Λονδίνο – ότι υπάρχει δίπλα στη Manchester Square, που είναι ακριβώς πάνω από την Oxford Street, μία ταμπέλα σε ένα σπίτι που έμενε ως εξόριστος για κάποια χρόνια ο Μπολιβάρ. Θυμάμαι πάντα όταν περνάω απ’ έξω, μια από τις τελευταίες του φράσεις σε έναν από τους αγαπημένους του στρατηγούς -λεγόταν Φλόρες. Του είπε επί λέξει: «Όσοι παλέψαμε για την επανάσταση, οργώσαμε τη θάλασσα», εις αναγνώριση της ματαιότητας των πραγμάτων.

Μιλώντας δε καμιά φορά και με τον εαυτό μου στον καθρέφτη, λέω, ας ελπίσουμε όσοι ασχολούμαστε με την πολιτική στην Ελλάδα, να μην πούμε κάποια στιγμή ακριβώς το ίδιο πράγμα, «οργώσαμε τη θάλασσα».

Είναι βέβαιον όμως ότι το βιβλίο δεν «όργωσε τη θάλασσα». Παρέχει υπηρεσίες σε όποιον θέλει να κατανοήσει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και γοητευτική ήπειρο. Άρα, νομίζω ότι αυτό που θα ήθελα να πω καταλήγοντας, είναι καλή τύχη στο βιβλίο και παράκληση στον συγγραφέα, να συνεχίσει να ασχολείται και να εμπλουτίζει το ελληνικό εκδοτικό σύστημα με περισσότερες προσεγγίσεις σε αυτήν την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ήπειρο.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ»

Εκτός από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, για το βιβλίο μίλησαν ο συγγραφέας του, Ειδικός Σύμβουλος του Πρωθυπουργού για Θέματα Λατινικής Αμερικής, Ιάσων Πιπίνης, ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης και ο Καθηγητής και Κοσμήτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) Δημήτρης Δρόσος. Τη συζήτηση συντόνισε η δημοσιογράφος Μίνα Βάρσου.

Παρέστησαν, επίσης, η Βουλευτής Σοφία Βούλτεψη, ο Αρχιμανδρίτης, Καθηγητής Πανεπιστημίου και Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου Αθηναγόρας Σουπουρτζής, ως εκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, η Δήμαρχος Λήμνου Ελεονώρα Γεώργα, οι Πρέσβεις του Μεξικού, του Περού και της Χιλής, εκπρόσωπος της διπλωματικής Αρχής του Ισημερινού, Έλληνες Πρέσβεις στη Λατινική Αμερική, Καθηγητές Πανεπιστημίου, εκπρόσωποι Κοινοτήτων Λατινοαμερικανών στην Αθήνα και ελληνικών κοινοτήτων στη Λατινική Αμερική και άλλοι προσκεκλημένοι.