Από "ΤΑ ΝΕΑ"
ζε» από μακριά, ότι δεν θα τον αποφύγει τον πειρασμό. Στο πλαίσιο αυτό, ξεχώρισα μια αναφορά της, για την πανελλαδική κινητοποίηση που προετοιμάζεται για τις 28 Φεβρουαρίου, στην 3η επέτειο από το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Τι είπε η «πρόεδρος», πάντα σε πρώτο πληθυντικό; Τα ακόλουθα: «Μπορεί στις 28 Φεβρουαρίου να χρειαστεί να ξαναβγούμε στους δρόμους για τους αγρότες, τις Ενοπλες Δυνάμεις την ακρίβεια και βέβαια για τα Τέμπη»!
Με αυτή τη σειρά – με τα Τέμπη, τέταρτο θέμα. Δεν ξέρω πώς το προσλαμβάνετε εσείς όλο αυτό, αλλά εμένα μου λέει ότι η «πρόεδρος» προγραμματίζει για τις 28 Φεβρουαρίου, που είναι ημέρα Σάββατο, την πρεμιέρα του νέου κόμματος, το οποίο θα έχει πλέον μετωπικά χαρακτηριστικά – όχι μόνο Τέμπη. Τα Τέμπη είναι πλέον απλώς το κάρο. Εδώ η γυναίκα είναι αποφασισμένη να ασχοληθεί μέχρι και με το οργανόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων!..
(Φαντάζομαι θα έχει κάνει κάποια σχετική ανάλυση η γερόντισσα εκ Συρίας…)
Οι αλήθειες της στήλης
Από την ίδια συνέντευξη (ζητώ την κατανόηση του φιλοθεάμονος κοινού επ’ αυτού, αλλά με «κέντρισε» ιδιαίτερα…), αντελήφθην ότι με την «πρόεδρο» Καρυστιανού, έχουμε την ίδια αντίληψη για τον εξ εφέδρων πρόεδρο, Τσίπρα. Με διατυπώσεις που παραπέμπουν ευθέως σε όσα σχετικά με τον πρόεδρο Αλέξη έχω κατά καιρούς γράψει εδώ, η «πρόεδρος» Καρυστιανού ξεκαθάρισε ότι δεν θα τον συμπεριλάβει στο κύκλο των συνομιλητών-συνεργατών της, διότι ευθύνεται (ο Τσίπρας) για το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, που υποθήκευσε τη χώρα για 100 χρόνια!
Φυσικά δεν θα διεκδικήσω κανένα copyright για όλες αυτές τις αλήθειες, για τις οποίες έχει «μαλλιάσει» η γλώσσα μου, τόσα χρόνια. Θα αναφέρω απλώς ότι δεν μου προξενεί έκπληξη το γεγονός ότι η «πρόεδρος» πού και πού ρίχνει καμιά ματιά στη στήλη…
Επιτέλους. Η Μαρία Καρυστιανού έκανε τη δήλωση που όλοι περιμέναμε. Σε συνέντευξή της στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra ανακοίνωσε και επίσημα δημιουργία κόμματος, το οποίο θα διεκδικήσει την ψήφο μας στις επόμενες εκλογές. Επιτέλους, δηλαδή, τέλος τα προσχήματα, τέλος και τα παραμύθια. Στο εξής, στη δημόσια συζήτηση, για ό,τι λέει και για ό,τι πράττει θα αντιμετωπίζεται και η Μαρία Καρυστιανού από όλους όπως αντιμετωπίζονται ο Μητσοτάκης, ο Ανδρουλάκης, ο Τσίπρας, ο Φάμελλος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Βελόπουλος, ο Κασιδιάρης. Ως πολιτικός.
Επιτέλους, δηλαδή, η Μαρία Καρυστιανού δεν θα είναι πλέον στη δημόσια συζήτηση μια πονεμένη μάνα αλλά μια ολιστική (sic) παιδίατρος που επιδιώκει να παίξει ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου. Μια πολιτικός δηλαδή που, στο πλαίσιο των δημοκρατικών θεσμών, δεν αρκεί να μιλάει για τη ζωή της, οφείλει να μιλήσει και για τη δική μας ζωή.
Εύλογα θα αντιτάξει κανείς ότι ένα πολιτικό σχήμα που στηρίζεται σε συναισθήματα και στις εντυπώσεις δεν είναι και τόσο ευάλωτο λόγω της κριτικής και των διερωτήσεων σκεπτόμενων πολιτών. Η Μαρία Καρυστιανού και το λαϊκιστικό κόμμα που εξαγγέλλει, την ηγεσία του οποίου θα την αναδείξει ο λαός «ακολουθώντας αυτό που λέει το μέσα του», μοιάζουν πολύ με τα αντισυστημικά κόμματα του 2010-15. Το διάστημα εκείνο, υποσχόμενα σεισάχθεια, λεφτά, δικαιοσύνη που δεν ήταν σε θέση να παράσχουν, δύο απ’ αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ, συνεταιρίστηκαν για να ασκήσουν την εξουσία – και διαλύθηκαν όταν απέτυχαν και η εξουσία απομακρύνθηκε. Στην περίπτωση ενός τρίτου, ανταγωνιστικού τους κόμματος, της Χρυσής Αυγής, που επένδυσε στο κοινωνικό μίσος και στον καθαρόαιμο ρατσισμό, το αποτέλεσμα της εγκληματικής δραστηριότητάς του οδήγησε τα βασικά στελέχη του στη φυλακή.
Τι υπόσχεται η Μαρία Καρυστιανού; Κάθαρση και ανιδιοτέλεια. Δεν είναι η πρώτη. «Δεν κλέψαμε», έλεγε ο Μιχαλολιάκος. Ε, και;
Παρ’ όλα αυτά, είναι προφανής η δυναμική ενός εγχειρήματος Καρυστιανού. Αυτή είναι η φυσική ηγέτις της νέας Αγανάκτησης, του λαϊκισμού που συντονίστηκε και οργανώθηκε στις συγκεντρώσεις για τα Τέμπη – και ως μεθόδευση θυμίζει ακριβώς το λαϊκιστικό κύμα που κυριάρχησε μετά τη χρεοκοπία και την υπογραφή από τον Γιώργο Παπανδρέου του πρώτου Μνημονίου με τους δανειστές μας. Ολη η σημερινή αντιπολίτευση (τα διάφορα κομματίδια της Αριστεράς, η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Αλέξης Τσίπρας, ο ακροδεξιός Βελόπουλος και ό,τι έχει απομείνει από τη Νίκη, αλλά και ο Αντώνης Σαμαράς και βέβαια το αφελές ΠΑΣΟΚ) ακολούθησε την Καρυστιανού και το αφήγημά της περί Οξυγόνου. Ευλόγως, τώρα, θα την παρακολουθούν να ψαρεύει κοινό στο δικό τους κομματικό ακροατήριο (ήδη φαίνεται ότι έχει προσεγγίσει τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νικόλα Φαραντούρη, διαβάζω ότι έκανε κρούση και στον σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή). Κι αυτό δεν θα τους αρέσει καθόλου, επειδή σηματοδοτεί συρρίκνωση και για κάποιους πολιτική εξαφάνιση.
Πώς θα αμυνθούν; Μάλλον με πόλεμο. Θα ξεχάσουν τα συναισθήματα που μοιράστηκαν μαζί της και θα αρχίσουν να την κατηγορούν ως ακροδεξιά. Ηδη στο Διαδίκτυο άρχισαν οι πρώτες βολές – και η προσπάθεια κύκλων του προοδευτισμού να επιβάλουν τη σύγκρισή της με τη ΝΔ και όχι με τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Καλή προσπάθεια, αλλά η ΝΔ, αυτή τη στιγμή, είναι το μόνο κόμμα με εκλογική βάση που δεν επενδύει ούτε σε κάποια εκδίκηση ούτε σε κάποιο απρόσιτο όραμα, αλλά στη διαχείριση και στα προγράμματα. Στο δημοκρατικό παρόν και στο δημιουργικό μέλλον της χώρας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου