Στους χιλιάδες νέους που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο νότιο ημισφαίριο αλλά άφησαν την τελευταία τους πνοή στο μικρό νησί του Αιγαίου, απέτισαν χθες φόρο τιμής, σε μια συγκινητική εκδήλωση, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου και ο Αυστραλός ομόλογός της, γενικός κυβερνήτης της Αυστραλίας, στρατηγός (εν αποστρατεία) Ντέιβιντ Χάρλεϊ, ο οποίος πραγματοποιεί μαζί με τη σύζυγό του, Λίντα, επίσημη επίσκεψη για πρώτη φορά στη χώρα μας. «Η Λήμνος ήταν νησί καίριας σημασίας για την εξέλιξη της επιχείρησης και το λιμάνι του Μούδρου χρησιμοποιήθηκε ως ορμητήριο των συμμαχικών δυνάμεων», ανέφερε η κ. Σακελλαροπούλου....

Aπό την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και...

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 04/05/23

• Της απεσταλμένης στη ΛΗΜΝΟ ΙΩΑΝΝΑΣ ΦΩΤΙΑΔΗ

«Η εκστρατεία στην Καλλίπολη μας καθόρισε ως έθνος», λέει στην «Κ» ο γενικός κυβερνήτης της Αυστραλίας Ντέιβιντ Χάρλεϊ, που, χθες, μαζί με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου επισκέφθηκαν τη Λήμνο για να τιμήσουν τους πεσόντες Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

«Θαμμένος σε αυτό το σημείο o σκαπανέας 4/344, C.A., που απεβίωσε στις 12 Ιουνίου 1915, σε ηλικία 21 ετών». Αυτή είναι μία από τις δεκάδες ταφόπλακες στο Κοινοπολιτειακό Στρατιωτικό Κοιμητήριο Μούδρου στη Λήμνο, όπου επιμελώς προφυλαγμένο από αδιάκριτα βλέμματα κείται ένα σημαντικό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας, όπως μαρτυρούν οι σημαίες που κυματίζουν στην είσοδο. Εδώ, είναι ενταφιασμένοι 885 πεσόντες της Κοινοπολιτείας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, εκ των οποίων 98 Αυστραλοί και 47 Νεοζηλανδοί, στρατιώτες που συμμετείχαν στην εκστρατεία της Καλλίπολης. Η Λήμνος αποτέλεσε ορμητήριο, πεδίο εκπαίδευσης αλλά και τόπο περίθαλψης και ανάρρωσης για χιλιάδες στρατιώτες των δυνάμεων της Αντάντ που συμμετείχαν στο παράτολμο εγχείρημα της κατάληψης από τη θάλασσα της χερσονήσου της Καλλίπολης, το οποίο απέτυχε παταγωδώς.

Στους χιλιάδες νέους που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο νότιο ημισφαίριο αλλά άφησαν την τελευταία τους πνοή στο μικρό νησί του Αιγαίου, απέτισαν χθες φόρο τιμής, σε μια συγκινητική εκδήλωση, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου και ο Αυστραλός ομόλογός της, γενικός κυβερνήτης της Αυστραλίας, στρατηγός (εν αποστρατεία) Ντέιβιντ Χάρλεϊ, ο οποίος πραγματοποιεί μαζί με τη σύζυγό του, Λίντα, επίσημη επίσκεψη για πρώτη φορά στη χώρα μας. «Η Λήμνος ήταν νησί καίριας σημασίας για την εξέλιξη της επιχείρησης και το λιμάνι του Μούδρου χρησιμοποιήθηκε ως ορμητήριο των συμμαχικών δυνάμεων», ανέφερε η κ. Σακελλαροπούλου.

Χιλιάδες στρατιώτες από τις χώρες της Κοινοπολιτείας βρέθηκαν για πρώτη φορά στο εξωτερικό, σε ένα απομονωμένο μέρος, του οποίου οι κάτοικοι δεν ήταν εξίσου εξοικειωμένοι στη συνύπαρξη με ξένους. «Συγκινητικός ο τρόπος που οι κάτοικοι τους υποδέχθηκαν όλους και τους αγκάλιασαν, με αποτέλεσμα να αναπτυχθούν ανάμεσά τους ισχυροί δεσμοί, οι οποίοι έχουν αφήσει ως σήμερα το αποτύπωμά τους», επεσήμανε η Πρόεδρος, η οποία αναφέρθηκε εκτενώς στις ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες της εποχής.

«Ηταν ένας άγριος, αιματηρός πόλεμος. Οι μαρτυρίες που διασώζονται περιγράφουν την απόλυτη φρίκη. Οι ομάδες που συμμετείχαν στην απόβαση στην Καλλίπολη ήταν εντελώς εκτεθειμένες, χωρίς καμία κάλυψη. Οι συνδυασμένες δυνάμεις των ANZAC (εκστρατευτικό Σώμα της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας) αντιμετώπιζαν έναν αόρατο εχθρό που γνώριζε πολύ καλά το ανάγλυφο της περιοχής και μπορούσε να εκμεταλλεύεται κάθε πτυχή του εδάφους».

Οσοι καταφέρνουν να επιβιώσουν μεταφέρονται στο πρόχειρο νοσοκομείο της Λήμνου. «Με τη θυσία τους έγιναν δικά μας παιδιά, τη μνήμη των οποίων διαφυλάσσουμε με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη», κατέληξε η κ. Σακελλαροπούλου.

«Κληρονομιά των ANZAC»

«Για τους Αυστραλούς, η Ημέρα των ANZAC είναι η μέρα που κάνουμε μια παύση για να θυμηθούμε και να στοχαστούμε το παρελθόν», ανέφερε ο κ. Χάρλεϊ, «για μένα, η Ημέρα αυτή ανακινεί μνήμες απώλειας και ξυπνά κρυμμένα συναισθήματα. Αντοχή, σθένος, πνεύμα αυτοθυσίας και συναδελφικότητα – αυτά είναι τα γνωρίσματα που προσδιορίζουμε ως κληρονομιά των ANZAC και που χαρακτηρίζουν επίσης τους Ελληνες και τους Λημνιούς». Οπως αποκάλυψε ο γενικός κυβερνήτης, εμφανώς συγκινημένος, «ο αδελφός του προπάππου της Λίντα ανήκε σε εκείνους που έτυχαν αυτής της φροντίδας, αφού πέρασε από τον Μούδρο, όταν λόγω ασθένειας αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από την Καλλίπολη».

Ο κ. Χάρλεϊ και η κ. Σακελλαροπούλου κατέθεσαν στεφάνι, μετά την τέλεση επιμνημόσυνης δέησης. Στεφάνι επίσης κατέθεσαν ο πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας Matthew Lodge, η πρέσβειρα του Καναδά στην Ελλάδα, Anna-karine Asselin, ο επιτετραμμένος της Νέας Ζηλανδίας στη Ρώμη Daniel Wai Poi, ο εκπρόσωπος του πρέσβη της Ιταλίας στην Ελλάδα, συνταγματάρχης Efrem Moioli και ο πρόεδρος του Περιφερειακού Τμήματος Λήμνου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, Δημήτριος Αχιλαδέλλης.

Η εν λόγω ιστορία, που μας γυρίζει 108 χρόνια πίσω, πρόκειται να γίνει ευρύτερα γνωστή μέσω του Μονοπατιού Μνήμης και της ιστοσελίδας Lemnos Digital Trail. Η ιδέα ανακοινώθηκε αρχικά τον Απρίλιο του 2018 από την Επιτροπή Μνήμης Καλλίπολης - Λήμνου της Μελβούρνης και την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, ενώ τον Οκτώβριο του 2022 ψηφίστηκε στον προϋπολογισμό της κυβέρνησης της Αυστραλίας – καθώς το συνολικό κόστος είναι 4,9 εκατ. δολάρια Αυστραλίας. Το Μονοπάτι θα αποτελείται από δεκαεπτά σημεία, άμεσα συνδεδεμένα με την ιστορία, ενώ την ίδια διαδρομή, όπως και ιστορικές πληροφορίες, θα περιλαμβάνει και η ομώνυμη ιστοσελίδα. Σε ένα από τα πιο εμβληματικά σημεία, στην προβλήτα Μούδρου, θεμελιώθηκε το πολλά υποσχόμενο πρότζεκτ, το οποίο είναι αφιερωμένο στους πεσόντες του ANZAC, καθώς και στους Αυστραλούς γιατρούς, νοσηλευτές και λοιπό προσωπικό, που υπηρέτησαν στο νησί στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Πρέπει όλοι μας να στηρίξουμε την ανάδειξη της ιστορικής αυτής πτυχής του τόπου μας», τόνισε στην «Κ» ο κ. Στέλιος Μάντζαρης, πρόεδρος των ξενοδόχων και του Συλλόγου «The Lemnos Friends of Anzac», που ιδρύθηκε το 2014. Τη Λήμνο επισκέπτονται συχνά Αυστραλοί, οι οποίοι ενδιαφέρονται να γνωρίσουν τον τόπο, στον οποίο συγγενείς ή απλώς συμπατριώτες τους βρέθηκαν ως νέοι στρατιώτες. «Είναι σημαντικό να συσφίγξουμε τους δεσμούς με όλες τις χώρες που συμμετείχαν τότε στην Κοινοπολιτεία και είχαν εδώ στρατιώτες», πρόσθεσε ο ίδιος, που είχε πρόσφατα την ευκαιρία να συζητήσει το θέμα στην Ινδία με τον διοικητή της Νότιας Ινδίας, προκειμένου μελλοντικά να αναζητηθούν και να εξακριβωθούν οι νεκροί Ινδοί που έχουν ενταφιαστεί στη Λήμνο.

Στο νησί βρέθηκαν η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου και ο Αυστραλός ομόλογός της Ντέιβιντ Χάρλεϊ.

Η εμπλοκή μας στον πόλεμο 

καθόρισε τις σημερινές μας αξίες

• ΤΗΣ ΙΩΑΝΝΑΣ ΦΩΤΙΑΔΗ

«Η εκστρατεία στην Καλλίπολη αποτέλεσε για εμάς την πρώτη στρατιωτική επιχείρηση στο εξωτερικό ως εθνική δύναμη, μέσω της οποίας διαμορφώσαμε μεταξύ άλλων και την εθνική μας συνείδηση, τον τρόπο που εμείς βλέπουμε τον εαυτό μας», αναφέρει ο γενικός κυβερνήτης της Αυστραλίας, Ντέιβιντ Χάρλεϊ, στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Κ». Εξ ου και η 25η Απριλίου, ημέρα επετείου της εκστρατείας, έχει οριστεί ως Ημέρα ANZAC, η κατεξοχήν εθνική εορτή της Αυστραλίας. Επισημαίνεται ότι στην εκστρατεία, η οποία έγινε λίγα μόνο χρόνια μετά τη σύσταση του ομοσπονδιακού κράτους της Αυστραλίας, συμμετείχαν 50.000 Αυστραλοί στρατιώτες, εκ των οποίων 8.700 σκοτώθηκαν και 19.000 τραυματίστηκαν. Το πρωί της 25ης Απριλίου το ANZAC ξεκίνησε να καταλάβει τη χερσόνησο της Καλλίπολης για να ανοίξουν τα Δαρδανέλλια στον συμμαχικό στρατό.

«Η εμπλοκή μας στον Α΄ και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διαμόρφωσε τις σημερινές μας αξίες και τα χαρακτηριστικά μας, όπως η γενναιότητα, που διατηρούμε ζωντανές έως σήμερα», επεσήμανε ο κ. Χάρλεϊ, που ως στρατιωτικός και ο ίδιος, έχει εμπειρία από στρατιωτικές επιχειρήσεις.

 «Οταν βρισκόμαστε σε τέτοιες συνθήκες είμαστε απόλυτα συνειδητοποιημένοι, δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό». Μπορεί η Αυστραλία να βρίσκεται σε μεγάλη γεωγραφική απόσταση από τις υπόλοιπες ηπείρους, ωστόσο όταν οι συνθήκες το απαιτούν, συμμετέχει σε διεθνείς επιχειρήσεις, όπως για παράδειγμα στη Σομαλία τη δεκαετία του ’90, στην οποία είχε και ο ίδιος μεταβεί ως στρατιωτικός.

Τους μήνες που οι Αυστραλοί συνυπήρξαν με τους Λημνίους ετέθησαν οι βάσεις μιας διακρατικής φιλίας, που διαρκεί έως σήμερα. «Υπήρξε σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ τους», τονίζει ο κ. Χάρλεϊ. 

«Ηδη οι πρώτοι Ελληνες μετανάστες ήρθαν στη χώρα μας το 1929, ενώ μαζικότερες αφίξεις είχαμε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», υπενθυμίζει ο 70χρονος κυβερνήτης, που έχοντας μεγαλώσει σε μια βιομηχανική πόλη, είχε από παιδί φίλους Ελληνες. «Ιδιωτικά επισκέπτομαι συχνά τη χώρα σας, ειδικά την Κέρκυρα, όπου έχω επιστήθιους φίλους». Αλλωστε, η Ελλάδα ήταν ο πρώτος του ταξιδιωτικός προορισμός στα 18 του χρόνια. «Τότε ονειρευόμουν να γίνω αρχαιολόγος, αλλά δεν κατέστη εφικτό»...

Πόλος έλξης

Τα ιστορικά μονοπάτια στη Λήμνο, πραγματικά και εικονικά, θεωρεί ότι θα αποτελέσουν πόλο έλξης για Αυστραλούς ταξιδιώτες. «Οι Αυστραλοί είναι εξοικειωμένοι με τις πολύωρες πτήσεις», διευκρινίζει, «κατά μέσο όρο διανύουν τα περισσότερα ταξιδιωτικά μίλια». Συνεπώς, ο «δρόμος» μέχρι τη Λήμνο δεν θα τους προκαλέσει αναστολές. «Εχουμε μια διαφορετική αίσθηση των αποστάσεων, προσωπικά ως στρατιωτικός είχα συνηθίσει να διασχίζω σε καθημερινή βάση πολλά χιλιόμετρα». 

Πέρα από τους τουρίστες η Ελλάδα φαίνεται να προσελκύει και επενδυτές από την Αυστραλία. «Τον Οκτώβριο που μας πέρασε η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) κατέληξε σε συμφωνία με την αυστραλιανή Macquarie Asset Management για την αγορά του 49% του Διαχειριστή Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΔΔΗΕ)», υπενθύμισε ο κ. Χάρλεϊ, τονίζοντας ότι οι συμπατριώτες του ενδιαφέρονται πολύ για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. 

Ενδεικτικά, η Cero Development που ανήκει στη Macquarie Group προχώρησε σε περαιτέρω αύξηση των επενδύσεων για φωτοβολταϊκά έργα στη χώρα μας, ενισχύοντας το υπό ανάπτυξη χαρτοφυλάκιό της.

Ηταν η πρώτη στρατιωτική επιχείρηση στο εξωτερικό ως εθνική δύναμη, μέσω της οποίας διαμορφώσαμε και την εθνική μας συνείδηση, τον τρόπο που εμείς βλέπουμε τον εαυτό μας.

...από "ΤΑ ΝΕΑ"

                                      "ΤΑ ΝΕΑ", 04/05/23



Προεδρική τιμή σε 148 θυσίες

Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου και ο γενικός κυβερνήτης της Αυστραλίας Ντέιβιντ Χάρλεϊ βρέθηκαν στη Λήμνο για να τιμήσουν τους αυστραλούς στρατιώτες που χάθηκαν στην Εκστρατεία της Καλλίπολης

ΤΗΣ ΜΥΡΤΟΥΣ ΛΙΑΛΙΟΥΤΗ

Τι είναι αυτό που μπορεί να ενώνει τη Λήμνο με την Αυστραλία; Δεν είναι ένα, αλλά πολλά - για την ακρίβεια, είναι 148 μνήματα αυστραλών στρατιωτών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, οι οποίοι, ανάμεσα σε 1.232 πεσόντες της Κοινοπολιτείας, βρίσκονται θαμμένοι στα δύο συμμαχικά κοιμητήρια του νησιού.

Ο στρατηγικός ρόλος της Λήμνου στην Εκστρατεία της Καλλίπολης είναι γνωστός στους ντόπιους και στους μελετητές της Ιστορίας: τον Μάρτιο του 1915, όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος έδωσε την άδειά του στη Μεγάλη Βρετανία ώστε το Εκστρατευτικό Σώμα Αυστραλίας - Νέας Ζηλανδίας (ANZAC) να χρησιμοποιήσει τη Λήμνο ως ναυτική βάση, επί της ουσίας σφράγισε μια σχέση που μετράει πια πάνω από έναν αιώνα

Για τους Αυστραλούς, η Καλλίπολη αποδείχτηκε η πρώτη εθνική τους τραγωδία: πάνω από 200.000 άντρες της Αντάντ έχασαν τη ζωή τους και όσοι Αυστραλοί γύρισαν στην πατρίδα τους δεν ήταν πια οι ίδιοι.

Το βροχερό πρωινό της Τετάρτης, η πρώτη στάση της Κατερίνας Σακελλαροπούλου και του γενικού κυβερνήτη της Αυστραλίας Ντέιβιντ Χάρλεϊ (που πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στη χώρα) ήταν το μεγαλύτερο συμμαχικό νεκροταφείο του νησιού, ανατολικά του χωριού Μούδρος, όπου βρίσκονται 885 πεσόντες της Κοινοπολιτείας - μεταξύ των οποίων τέσσερις Ελληνες.

Το τοπίο δεν θυμίζει κλασικό, ελληνικό νεκροταφείο: λίγο πριν από την άφιξη των δύο επίσημων καλεσμένων, μία εκ των διοργανωτών, ομογενής δεύτερης γενιάς που μιλάει εξαιρετικά ελληνικά, «μαρκάρει» τα σημεία στα οποία θα ξεναγηθεί η Πρόεδρος της Δημοκρατίας με παπαρούνες. Εχουν κι αυτές τη σημασία τους: στη βρετανική σημειολογία, οι παπαρούνες χρησιμοποιούνται in memoriam, ειδικά για τις απώλειες του Μεγάλου Πολέμου.

Οι περισσότεροι τάφοι έχουν ονόματα, ηλικίες και ιδιότητες, για άλλους όμως κανένα στοιχείο δεν υπάρχει - «είναι γνωστός στον Θεό», αναγράφεται πάνω στο μνήμα. Αφότου τελέστηκε η επιμνημόσυνη δέηση και οι επίσημοι καλεσμένοι, ανάμεσα στους οποίους ο υφυπουργός Αμυνας Νίκος Χαρδαλιάς, ο πρέσβης του Ηνωμένου Βασιλείου και εκπρόσωποι της Νέας Ζηλανδίας και της Ιταλίας, κατέθεσαν τα στεφάνια τους, τον λόγο πήρε η Σακελλαροπούλου.

«Με συγκίνηση αποτίνουμε φόρο τιμής σε όλους όσοι έχασαν τη ζωή τους στην Εκστρατεία της Καλλίπολης, στο πλαίσιο ενός πρωτοφανούς, μέχρι εκείνη την εποχή, πολέμου σε κλιμάκωση, έκταση και αιματοχυσία», ανέφερε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

«Με τη θυσία τους έγιναν δικά μας παιδιά, τη μνήμη των οποίων διαφυλάσσουμε με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη. Από το 1998, όταν ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις μνήμης στο νησί χάρη στην ευαισθησία και την εγρήγορση και των λημνιών ομογενών μας στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, τους μνημονεύουμε συνεχώς», ανέφερε, υπενθυμίζοντας πως ένας άλλος πόλεμος, στο ουκρανικό μέτωπο, διεξάγεται αυτή τη στιγμή στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

«Τους θυμόμαστε, τους τιμούμε»

Η δεύτερη στάση ήταν η γνωστή Αυστραλιανή Προβλήτα στον Μούδρο (που φτιάχτηκε το 1915 από τους Αυστραλούς ως κύρια βάση του στόλου τους), ένα από τα 17 σημεία του αυστραλιανού Μονοπατιού Μνήμης που ανακοινώθηκε για πρώτη φορά το 2018 από την Επιτροπή Μνήμης Καλλίπολης - Λήμνου.

Στην τελετή θεμελίωσης για την κατασκευή της λιθόστρωτης πλάκας, παιδιά με παραδοσιακές φορεσιές μοίρασαν κόκκινα γαρίφαλα στους παριστάμενους, τα οποία αργότερα έριξαν στη θάλασσα, στη μνήμη όσων πέρασαν από την Προβλήτα.

«Τους θυμόμαστε, τους τιμούμε», ανέφερε αργότερα ο Χάρλεϊ - η τελευταία φορά που γενικός κυβερνήτης της Αυστραλίας ήρθε στην Ελλάδα ήταν πριν από είκοσι χρόνια. «To Μονοπάτι, όταν ολοκληρωθεί, θα είναι μια διεθνής τοποθεσία ιστορικής σημασίας και θα συνδέει τη σύγχρονη Λήμνο με την Αυστραλία», επεσήμανε. «Η ιστορία των ANZAC και της Λήμνου είναι γνωστή, αλλά ίσως όχι όσο θα έπρεπε.

Η Λήμνος ήταν το τελικό σημείο αναχώρησης των αυστραλιανών αποβιβάσεων στην Καλλίπολη. Οντες εδώ σήμερα, αναλογιζόμενοι το ταξίδι των εξήντα μιλίων που τα παιδιά μας επρόκειτο να ξεκινήσουν σύντομα και τα γεγονότα που ακολούθησαν, είναι δύσκολο να μη συγκινηθούμε».

Το κρύο και η βροχή συγχρονίστηκαν με την περίσταση και κόπασαν μόνο όταν η εθιμοτυπία τελείωσε - η αποχώρηση της Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Λήμνο έγινε με έναν διόλου πένθιμο ήλιο που αρμόζει στα τέλη της άνοιξης.

Για τους Λημνιούς αρχίζει σιγά σιγά η τουριστική σεζόν, που προφανώς περιλαμβάνει μπόλικους Αυστραλούς. Οταν όμως τους ρωτάς πώς προτιμούν να ταξιδεύουν, η απάντηση είναι κοφτή και ξεκάθαρη: «Αν πάρω καράβι αντί για αεροπλάνο, μάλλον πιο γρήγορα θα φτάσω στην Αυστραλία απ' ό,τι στον Πειραιά».

 

Για μια ακόμη φορά ο κ. Τσίπρας «παίζει» μικροκομματικά με την Παιδεία και στοχεύει στις ψήφους των 17χρονων και των οικογενειών τους, όταν δεσμεύεται ότι θα καταργήσει την ΕΒΕ, ώστε «όταν βγουν τα αποτελέσματα τον Σεπτέμβριο να ισχύσει ο αλγόριθμος που ίσχυε πριν νομοθετήσει η κ. Κεραμέως» όπως είπε. Τέλος, το επιτελείο του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι πιο προσεκτικό. Τα αποτελέσματα των πανελλαδικών ανακοινώνονται Ιούλιο και όχι Σεπτέμβριο....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 04/05/23

ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΑΚΑΣΑ

Αποτελεί δείγμα φθηνού λαϊκισμού η εξαγγελία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα περί κατάργησης της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ) αμέσως μετά την ανάδειξη του κόμματός του σε κυβέρνηση. Ο κ. Τσίπρας υποστήριξε ότι η ΕΒΕ είναι παράλογη και ανήθικη. Δεν είναι εύκολο να κατανοηθεί πού συνίσταται ο παραλογισμός και η ανηθικότητα. Πάντως υπάρχουν αρκετοί λόγοι που επιβάλλουν την ύπαρξη ενός φίλτρου για την εισαγωγή σε ΑΕΙ.

Οταν ένας υποψήφιος στην κορυφαία στιγμή της δωδεκαετούς εκπαιδευτικής του διαδρομής – τις πανελλαδικές εξετάσεις– και αφού η οικογένειά του έχει δαπανήσει ουκ ολίγα χρήματα σε φροντιστήρια γράψει μέσο όρο 3, 4, 5, ή υπήρξε άτυχος ή ήταν αδιάφορος. Μπορεί να προσπαθήσει πάλι εάν το επιθυμεί, αλλά εάν αδιαφορεί δεν είναι γόνιμο –ούτε για εκείνον ούτε για τη σχολή– να εισαχθεί σε κάποια σχολή χαμηλής ζήτησης. 

Είναι στρεβλό, ας πούμε, η εξαιρετική Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων να δέχεται φοιτητή με μέσο όρο 3, όπως συνέβη προηγούμενη χρονιά. Ή με 4,7 όπως συνέβη στο τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας Αγίου Νικολάου Κρήτης, ένα τμήμα με περιζήτητο αντικείμενο. Είναι άδικο για τα ΑΕΙ που παλεύουν να αναβαθμίσουν το επίπεδο σπουδών τους ή να διατηρήσουν την ακαδημαϊκή φήμη τους, να δέχονται φοιτητές που δύσκολα πείθουν ότι θέλουν να γίνουν επιστήμονες. Γιατί το πτυχίο ενός ΑΕΙ είναι κάτι περισσότερο από πιστοποιητικό επαγγελματικής στόχευσης.

Η πολιτεία οφείλει να δώσει βάρος στην ανώτατη εκπαίδευση και όχι να την υποβαθμίζει ακυρώνοντας βασικούς όρους ακαδημαϊκότητας. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα χρειάζεται σοβαρή μεταλυκειακή επαγγελματική εκπαίδευση για να την επιλέξουν απόφοιτοι λυκείου που θέλουν να βρουν καλή δουλειά και όχι να πάρουν ένα «χαρτί» με αβέβαιο επαγγελματικό μέλλον. Ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ κατήργησε την τριτοβάθμια τεχνολογική εκπαίδευση και «πανεπιστημιοποίησε» τα ΤΕΙ, μόνο για μικροκομματικούς λόγους.

Τώρα για μια ακόμη φορά ο κ. Τσίπρας «παίζει» μικροκομματικά με την Παιδεία και στοχεύει στις ψήφους των 17χρονων και των οικογενειών τους, όταν δεσμεύεται ότι θα καταργήσει την ΕΒΕ, ώστε «όταν βγουν τα αποτελέσματα τον Σεπτέμβριο να ισχύσει ο αλγόριθμος που ίσχυε πριν νομοθετήσει η κ. Κεραμέως» όπως είπε. Τέλος, το επιτελείο του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι πιο προσεκτικό. Τα αποτελέσματα των πανελλαδικών ανακοινώνονται Ιούλιο και όχι Σεπτέμβριο.

Οι δύο θητείες που κατά κανόνα, όπως φάνηκε παραπάνω, δίνουν οι ψηφοφόροι στους πρωθυπουργούς έχουν, σύμφωνα με εκλογικούς αναλυτές, την εξήγηση πως οι πολίτες θεωρούν ότι σε μία θητεία δεν έχει υπάρξει ο χρόνος για να δείξει ένας πρωθυπουργός τι πραγματικά θέλει να κάνει και προς τα πού θέλει να οδηγήσει τη χώρα, ενώ οι εκάστοτε κυβερνήσεις έχουν ακόμη «αντοχές» παρά τη δεδομένη φθορά. ...

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 04/05/23

 Του ΣΤΑΥΡΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ

«Κανόνα» καθ’ όλη σχεδόν τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης έχει αποτελέσει ο εκάστοτε πρωθυπουργός να διασφαλίζει και δεύτερη θητεία στο Μέγαρο Μαξίμου πριν αποχωρήσει από την ηγεσία της χώρας. Εξαίρεση αποτέλεσαν τα ταραγμένα χρόνια του μνημονίου, κατά τα οποία το πολύ ρευστό πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό ανέτρεψε αυτή την άτυπη παράδοση. Τι συνέβη στις 18 εκλογικές αναμετρήσεις της Μεταπολίτευσης.

Οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια, αλλά έχουν πάντα ενδιαφέρον. Αν ξεφύγει κανείς από την καθημερινότητα της πολιτικής αντιπαράθεσης και δει τη μεγάλη εικόνα της Μεταπολίτευσης, θα διαπιστώσει πως οι Ελληνες πολίτες αρέσκονταν να δίνουν πάντα δύο ευκαιρίες στους πρωθυπουργούς πριν περάσουν στον επόμενο. Μοναδική εξαίρεση με μία εκλογική νίκη αποτέλεσε ο Γιώργος Παπανδρέου την ταραγμένη περίοδο των μνημονίων, καθώς κέρδισε το 2009, αλλά το 2011 υπό το βάρος των οικονομικών εξελίξεων αποχώρησε από την πρωθυπουργία. Ας δούμε αναλυτικά τι συνέβη στις 18 εκλογικές αναμετρήσεις της Μεταπολίτευσης:

Καραμανλής - Παπανδρέου

Το 1974 νικητής των εκλογών ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, νίκη που επανέλαβε και το 1977. Το 1981 νικητής των εκλογών ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου με αντίπαλο τον Γεώργιο Ράλλη, νίκη που επανέλαβε και το 1985. Το 1989 η Ν.Δ. με αρχηγό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη πέτυχε την πρώτη νίκη της –χωρίς να σχηματίσει κυβέρνηση–, για να την επαναλάβει το 1990 και να παραμείνει στην εξουσία έως το 1993, οπότε επανήλθε ο Ανδρέας Παπανδρέου για την τελευταία πρωθυπουργική θητεία του έως τον θάνατό του.

Το 1996 το ΠΑΣΟΚ με νέο πλέον αρχηγό τον Κώστα Σημίτη κερδίζει εκ νέου τις εκλογές και το 2000 το ΠΑΣΟΚ πετυχαίνει την τρίτη σερί νίκη του και δεύτερη του Κώστα Σημίτη, ο οποίος μάλιστα είναι ο μοναδικός πρωθυπουργός που κατάφερε να ανεβάσει το ποσοστό του στη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση. Το 2004 ξεκίνησε η περίοδος Καραμανλή που επίσης πέτυχε δύο σερί νίκες, κερδίζοντας και το 2007 και παραμένοντας στην εξουσία έως το 2009, οπότε ηττήθηκε από τον Γιώργο Παπανδρέου.

Το 2012, σε μια πολύ ταραγμένη πολιτικά και κοινωνικά περίοδο, ο Αντώνης Σαμαράς πετυχαίνει σε πολύ μικρό διάστημα διπλή εκλογική πρωτιά για τη Ν.Δ. στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου, μέσω των οποίων ανέλαβε πρωθυπουργός, μέχρι την ήττα του, το 2015. Ακολούθησε η διπλή εκλογική νίκη του Αλέξη Τσίπρα το 2015, τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο, για να ηττηθεί το 2019 από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Η εξήγηση

Οι δύο θητείες που κατά κανόνα, όπως φάνηκε παραπάνω, δίνουν οι ψηφοφόροι στους πρωθυπουργούς έχουν, σύμφωνα με εκλογικούς αναλυτές, την εξήγηση πως οι πολίτες θεωρούν ότι σε μία θητεία δεν έχει υπάρξει ο χρόνος για να δείξει ένας πρωθυπουργός τι πραγματικά θέλει να κάνει και προς τα πού θέλει να οδηγήσει τη χώρα, ενώ οι εκάστοτε κυβερνήσεις έχουν ακόμη «αντοχές» παρά τη δεδομένη φθορά. 

Εξ ου και ο κανόνας της «δεύτερης ευκαιρίας» δίδεται ακόμη και υπό ακραίες συνθήκες, όπως αυτές του 2015 που παρά τα όσα έπραξε η κυβέρνηση το πρώτο εξάμηνο και είχαν ως αποτέλεσμα το κλείσιμο των τραπεζών και ένα τρίτο μνημόνιο, οι πολίτες έδωσαν ξανά τον Σεπτέμβριο του 2015 τη διακυβέρνηση στον ΣΥΡΙΖΑ σε συνεργασία με τους ΑΝΕΛ.

 Αυτός είναι και ο λόγος που ο πρωθυπουργός, γνωρίζοντας προφανώς την προϊστορία, έχει αναφερθεί σε «δεύτερη ευκαιρία στην πρόοδο», αντιπαραβάλλοντάς την με τη διακυβέρνηση «συμφοράς» του Αλέξη Τσίπρα. Οι εκλογές της 21ης Μαΐου, και οι δεύτερες κάλπες που πιθανότατα θα ακολουθήσουν, θα δείξουν εάν ο κανόνας των δύο θητειών θα επιβεβαιωθεί και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα παραμείνει κάτοικος Μαξίμου.

Οι εταιρείες που συμμετέχουν χωρίς το παραμικρό έσοδο, μόνο με την προοπτική μελλοντικών εσόδων, έχουν επενδύσει πάνω από 150 εκατ. ευρώ. Τι θα πούμε σε αυτές τις εταιρείες; Παίξατε και χάσατε; Τι μήνυμα στέλνουμε στις εταιρείες που βρίσκονται στον προθάλαμο για να επενδύσουν και αυτές στα ελληνικά κοιτάσματα; Είναι κοινό μυστικό στην ενεργειακή αγορά ότι αν δεν είχαμε τον αστάθμητο παράγοντα που λέγεται «ελληνικές εκλογές», ήδη μεγάλες εταιρείες, κολοσσοί του χώρου, θα είχαν ανακοινώσει την εμπλοκή τους στην υπόθεση «ελληνικά κοιτάσματα»....

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 04/05/23

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ

Μπορεί στις πολιτικές συζητήσεις να κυριαρχεί από το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ η... απειλή επανακρατικοποίησης της ΔΕΗ, στην ενεργειακή αγορά και στην ευρύτερη επενδυτική όμως συζητούν ένα άλλο θέμα. 

Αναρωτιούνται πώς γίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ, που υπέγραψε όταν ήταν κυβέρνηση όλες τις συμβάσεις έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων που βρίσκονται σε ισχύ, τέσσερα χρόνια μετά να εξαγγέλλει την πλήρη απεμπλοκή της χώρας από την πολιτική εξόρυξης υδρογονανθράκων. Θα ακυρώσουν λένε τις άδειες έρευνας πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αλλά δεν θα ανανεώσουν και τις άδειες εκμετάλλευσης σε υφιστάμενα κοιτάσματα. 

Για το τελευταίο, στα ανοιχτά της Καβάλας υπάρχουν δύο εγκαταστάσεις που βγάζουν πετρέλαιο. Η μία είναι το κοίτασμα του Πρίνου, η άδεια του οποίου λήγει του χρόνου το 2024, και η άλλη είναι το κοίτασμα Εψιλον, του οποίου η άδεια εκμετάλλευσης λήγει το 2029. Και για τα δύο υπάρχει πρόβλεψη για πενταετή ανανέωση της άδειας. 

Και στα δύο απασχολούνται μερικές εκατοντάδες εργαζόμενοι της περιοχής και μεγάλο μέρος της τοπικής οικονομίας συνδέεται με τη λειτουργία τους. Ούτε λόγος για το δάνειο που έχει πάρει η εταιρεία που τα εκμεταλλεύεται, ύψους 100 εκατ. ευρώ, με εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου, το οποίο προβλέπεται να αποπληρωθεί μέχρι το 2030. Υπάρχει και ένα ακόμα πιο μεγάλο θέμα, τα δύο κοιτάσματα διαθέτουν ακόμα σημαντικά αποθέματα πετρελαίου, η Ελλάδα τι θα πει, δεν τα θέλουμε; Δεν τα χρειαζόμαστε;

Στο θέμα των ερευνών, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε φανεί ότι αγκαλιάζει την προσπάθεια που ξεκίνησε το 2010 επί υπουργίας Γιάννη Μανιάτη. Με υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας τον Γ. Σταθάκη, συμφωνήθηκαν και υπογράφηκαν όλες οι συμβάσεις με τους παραχωρησιούχους. Αλλο μετά αν ως αντιπολίτευση καταψήφισαν την κύρωση αυτών των ίδιων κειμένων που αυτοί είχαν συμφωνήσει, στη Βουλή.

Αυτές οι επενδύσεις σε σεισμικές έρευνες συνεχίζονται και τα αποτελέσματα είναι ελπιδοφόρα. Οι εταιρείες που συμμετέχουν χωρίς το παραμικρό έσοδο, μόνο με την προοπτική μελλοντικών εσόδων, έχουν επενδύσει πάνω από 150 εκατ. ευρώ.

Τι θα πούμε σε αυτές τις εταιρείες; Παίξατε και χάσατε; Τι μήνυμα στέλνουμε στις εταιρείες που βρίσκονται στον προθάλαμο για να επενδύσουν και αυτές στα ελληνικά κοιτάσματα; Είναι κοινό μυστικό στην ενεργειακή αγορά ότι αν δεν είχαμε τον αστάθμητο παράγοντα που λέγεται «ελληνικές εκλογές», ήδη μεγάλες εταιρείες, κολοσσοί του χώρου, θα είχαν ανακοινώσει την εμπλοκή τους στην υπόθεση «ελληνικά κοιτάσματα».

Εξέλιξη που θα διευκολύνει να γίνει και στην Ελλάδα αυτό που ήδη αναπτύσσεται στην Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο, χώρες του περίγυρού μας, που πλουτίζουν από την ανάπτυξη των κοιτασμάτων. Υπάρχει κανείς, στην τρίτη φτωχότερη χώρα από πλευράς εισοδήματος στην Ευρωπαϊκή Ενωση, που να διαφωνεί με αυτή την προοπτική;



Στον ΣΥΡΙΖΑ συνηθίζουν να λένε ότι μάθανε από τα λάθη τους και αν εκλεγούν θα είναι πλέον «αλλιώς». Είναι έτσι όμως; Σε κάθε περίπτωση, αν διαχρονικά η συζήτηση ήταν πώς θα δημιουργήσουμε ένα σταθερό επενδυτικό περιβάλλον ανεξάρτητα από την κυβέρνηση που θα εκλεγεί, με τον ΣΥΡΙΖΑ σε πρωταγωνιστικό ρόλο στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό το έχουμε «τελικιάσει» ως χώρα. Δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε σταθερές απόψεις και επιλογές, ούτε μεταξύ των διαφορετικών εκδοχών του ίδιου κόμματος...

Εκεί στο Λαύριο λοιπόν, το έριξε πάλι στις ανερυθρίαστες μιμήσεις, τις ολοφάνερες αντιγραφές και τις κραυγαλέες λογοκλοπές - παρουσίασε σε ένα κοινό κλακαδόρων από όλη την Αττική «Συμβόλαιο με τον λαό για την Αλλαγή»!!! Κάποιος να του πει του ανθρώπου, ότι είναι τουλάχιστον αστείο, να μιμείται τον τεράστιο Ανδρέα, ο οποίος είχε παρουσιάσει το Συμβόλαιο με τον λαό, ως ηγέτης της αλλαγής, το '81. Οτι αυτό που κάνει πια, ξεπερνά ακόμη και τα όρια του ανεκτού - είναι μια αποτρόπαια τυμβωρυχία. Τι σχέση μπορεί να έχει αυτός με τον Ανδρέα και το ΠΑΣΟΚ; Ποιον κοροϊδεύει αλήθεια; (Κι εκείνο το ΠΑΣΟΚ, ρε παιδί μου, δεν κάνει τίποτα για να προστατεύσει τον ηγέτη του: εγώ μέχρι και ασφαλιστικά μέτρα, που λέει ο λόγος, θα του έκανα. Ελεος πια...)

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 04/05/23

ΤΟΥ Ι.Κ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Με το προβάδισμα της ΝΔ να διευρύνεται, μια χαρά έφτασε ο Μάιος για τον Μητσοτάκη.

Ας είναι καλά οι αντίπαλοί του!

Ο ένας τον έχει αναδείξει σε μοναδική λύση διακυβέρνησης.

Ο άλλος κάνει ό,τι μπορεί να του εξασφαλίσει και την αυτοδυναμία.

Τελευταίο παράδειγμα;

Τη στιγμή που η μέθοδος «δικαστικού αποκλεισμού» του Κασιδιάρη δικαιώνεται πλήρως και παρά τις κουταμάρες διαφόρων ανόητων, είναι άξιο απορίας ποιος πολιτικός φωστήρας έβαλε τον ΣΥΡΙΖΑ να μη στείλει υπόμνημα στον Αρειο Πάγο μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Στην πραγματικότητα δεν είχε τίποτα να χάσει.

Αν κέρδιζε ο Κασιδιάρης, θα έφταιγε η κυβέρνηση που δεν τα έκανε καλά. Αν έχανε (όπως συνέβη), θα είχε κι ο ΣΥΡΙΖΑ μερίδιο στην επιτυχία του αποκλεισμού του.

Τώρα κατάφερε να είναι χαμένος, μαζί με τον Κασιδιάρη.

Δεν ξέρω τι μπορεί να συμβεί τις επόμενες 17 μέρες. Αλλά αν συνεχίσουν να συμβαίνουν τα ίδια, δεν βλέπω τι θα αλλάξει.

Ισως επειδή από την αρχή κυκλοφορούσαν παντελώς αβάσιμες εντυπώσεις. Οτι δήθεν υπάρχει ένα εξοργισμένο πλήθος που περιμένει την ευκαιρία να απαλλαγεί από τον Μητσοτάκη και δεν νοιάζεται τι θα τον διαδεχτεί.

Τρίχες. Ούτε τέτοιο πλήθος υπάρχει, ούτε η οργή του κόσμου περισσεύει, ούτε ο κόσμος είναι αδιάφορος για ό,τι θα ακολουθήσει. Κανονικά πράγματα.

Η συλλογική διαταραχή της προηγούμενης δεκαετίας αποτελεί παρελθόν και γι΄ αυτό συμπεριφορές σαν εκείνες της προηγούμενης δεκαετίας φαίνονται ξεκούδουνες.

Βρείτε μου έστω έναν ψηφοφόρο που θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ επειδή ο Τσίπρας κατεβαίνει υποψήφιος στις Σέρρες «για να μην ξεχαστεί η τραγωδία των Τεμπών».

Εν τω μεταξύ τα Τέμπη είναι στη Λάρισα!

Ή που έχει καταλάβει τι είναι ο «αντισυστημικός ρεαλισμός» που υπόσχεται ο Ανδρουλάκης.

Είναι εντυπωσιακό πως τέσσερα χρόνια ξέραμε ότι θα γίνουν τώρα εκλογές κι όλοι σχεδόν πιάστηκαν ανέτοιμοι κι απροετοίμαστοι.

Κι ο μεν Μητσοτάκης έχει το πλεονέκτημα ότι βρίσκεται ήδη στην κυβέρνηση κι άρα κάτι έχει να πει χωρίς να λέει τίποτα σοφίες. Οι άλλοι όμως δεν ξέρουν ούτε τι κυβέρνηση θέλουν στις 22 Μαΐου.

Αυτό μπορεί να μη μετρούσε την προηγούμενη δεκαετία όταν το κλίμα ήταν «να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή» κι έγινε υπουργός Οικονομικών ο Βαρουφάκης με υπουργό Αμυνας τον Καμμένο.

Αλλά τώρα είναι αλλιώς. Το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας φαίνεται να προκρίνει όχι τον Μητσοτάκη αλλά έναν δρόμο κανονικότητας και ομαλότητας, χωρίς μπαρούφες, υστερίες ή εξαλλοσύνες.

Κι ας μας λείπει ο Καμμένος!

"ΤΑ ΝΕΑ", 04/05/23

Οψιμοι συνταγματολόγοι

Την τάση κάθε φορά που συμβαίνει κάτι, να υποδυόμαστε όλοι (με πρώτους τους δημοσιογράφους) τους επιστήμονες, και μάλιστα τους κορυφαίους της συγκεκριμένης επιστημονικής κοινότητας, τη γνωρίζετε. Εγινε σεισμός; Γινόμαστε σεισμολόγοι. Συνέβη αεροπορικό δυστύχημα; Μεταμορφωνόμαστε σε πιλότους, σε ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, μηχανικούς αεροσκαφών, ερευνητές και δεν ξέρω τι άλλο. Εχουμε τραγωδίες τύπου Τεμπών; Στη στιγμή θα μεταβληθούμε σε σταθμάρχες, σε μηχανοδηγούς, σε κλειδούχους, σε ελεγκτές εισιτηρίων. Και το κάναμε ήδη πριν από δύο μήνες...

Κάπως έτσι, με το διαφαινόμενο αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των εκλογών να μη δίνει αυτοδύναμη κυβέρνηση στη χώρα, έχουμε ήδη υποδυθεί τους συνταγματολόγους. Ολοι. Να φανταστείς μέχρι κάτι θείες που ήρθαν αυτές τις μέρες σπίτι, συζητούσαν για τις κυβερνήσεις μειοψηφίας, και τις κυβερνήσεις ανοχής, και εξηγούσαν μεταξύ τους φυσικά, τι σημαίνει το ένα και τι σημαίνει το άλλο ακριβώς όπως τους τα δίδαξαν ήδη οι πρωινοί «συνταγματολόγοι» των καναλιών.

Κάποια στιγμή το πράγμα έλαβε τέτοια διάσταση, που έτοιμος ήμουν να ξεφουρνίσω την ατάκα ενός ταξιτζή, φίλου μου:

- Αδερφέ, εγώ τους μόνους που ξέρω να έχουν ανοχή, είναι κάτι «οίκοι». Για κυβερνήσεις δεν έχω ακούσει κάτι!..

Συγκρατήθηκα, όμως. Είναι η αγωγή μου, που δεν μου το επέτρεψε...

Τα παιχνίδια του Πολάκη

Μου είχε διαφύγει ομολογώ, αλλά γι' αυτό υπάρχουν οι καλοί φίλοι, που σπεύδουν να με ενημερώσουν. Φίλος λοιπόν, «επισκέπτης» της σελίδας τού «πολλά βαρύ και όχι» Πολάκη στο Facebook, με ενημέρωσε ότι το παλικάρι από τα Σφακιά φιλοξενεί από ημερών στη στήλη του (το διαπίστωσα προσωπικά κι εγώ, χθες) σχόλιο οπαδού του (από τους χιλιάδες groupies που διαθέτει), σύμφωνα με το οποίο το κόμμα δεν κάνει τίποτε για να ενημερώσει τους υποψηφίους του, που βγαίνουν στα κανάλια, με αποτέλεσμα να τους δέρνουν αλύπητα οι υπόλοιποι. Και ειδικά οι δεξιοί.

Γράφει λοιπόν αυτός ο κύριος στον Πολάκη, και εκείνος το διατηρεί το σχόλιο στον «τοίχο» του, και δεν το διαγράφει (μήπως και το διαβάσει κανείς από την Κουμουνδούρου), «για την οικτρή εμφάνιση κάποιων υποψηφίων οι οποίοι κάθονται και απολογούνται για Βαρουφάκη, Γεωργούλη, δημοσκοπήσεις κ.λπ. και παίζουν το παιχνίδι του Μητσοτάκη. Δεν υπάρχει ένα κέντρο που να ενημερώνει όλους τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ για μια ενιαία γραμμή; (...) Είναι πολύ σοβαρό και να το ξέρεις ότι πολλοί σύντροφοι είναι αγανακτισμένοι»!

Απλά υπέροχο, θα σημειώσω από την πλευρά μου...

(Ο Πολάκης πάντως τα παιχνίδια του - πάλι την «έπεσε» στους δικαστές του Ειδικού Δικαστηρίου οι οποίοι καταδίκασαν τον Νίκο Παππά με το εκκωφαντικό 13-0. Ο «υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας» αρχηγός όλα καλά;)

Μιμείται Ανδρέα

Ο αρχηγός τώρα, μετά το προχθεσινό φιάσκο στις Σέρρες όπου θα είναι και υποψήφιος (ελπίζω στις εκλογές να βγάλει έδρα ο ΣΥΡΙΖΑ εκεί, και να μην ξεφτιλιστεί πανελληνίως), χθες μετακινήθηκε σε πιο προστατευμένο περιβάλλον. Στο αγαπημένο Λαύριο, κάνα 5λεπτο μακριά από τη βίλα του 500άρικου.

Εκεί στο Λαύριο λοιπόν, το έριξε πάλι στις ανερυθρίαστες μιμήσεις, τις ολοφάνερες αντιγραφές και τις κραυγαλέες λογοκλοπές - παρουσίασε σε ένα κοινό κλακαδόρων από όλη την Αττική «Συμβόλαιο με τον λαό για την Αλλαγή»!!!

Κάποιος να του πει του ανθρώπου, ότι είναι τουλάχιστον αστείο, να μιμείται τον τεράστιο Ανδρέα, ο οποίος είχε παρουσιάσει το Συμβόλαιο με τον λαό, ως ηγέτης της αλλαγής, το '81. Οτι αυτό που κάνει πια, ξεπερνά ακόμη και τα όρια του ανεκτού - είναι μια αποτρόπαια τυμβωρυχία. Τι σχέση μπορεί να έχει αυτός με τον Ανδρέα και το ΠΑΣΟΚ; Ποιον κοροϊδεύει αλήθεια;

(Κι εκείνο το ΠΑΣΟΚ, ρε παιδί μου, δεν κάνει τίποτα για να προστατεύσει τον ηγέτη του: εγώ μέχρι και ασφαλιστικά μέτρα, που λέει ο λόγος, θα του έκανα. Ελεος πια...)

Μονομαχία στη μικρή οθόνη

Δυστυχώς γαμώτο δεν είχα την τύχη να παρακολουθήσω live το «ματς» του Αδωνη με τον γνωστό Τζανακόπουλο προχθές το βράδυ στο Blue Sky, στην εκπομπή του φίλου μου τού Σωτήρη Ξενάκη. Αλλά χθες που το είδα να γίνεται viral στα διάφορα sites, πήρα τον Ξενάκη, να μάθω περισσότερες λεπτομέρειες. Σχεδόν 15 λεπτά κράτησε, και στη διάρκειά του, ειπώθηκαν όσα μπορεί να βάλει ο νους σας - περί φασισμού, κομμουνισμού, χούντας και άλλα πολλά, με αφορμή τον αποκλεισμό του «κόμματος Κασιδιάρη» από τις εκλογές.

- Είχε νικητή το ματσάκι; ρώτησα τον πολύπειρο Σωτήρη.

- Μπα, νομίζω «Χ» ήταν το αποτέλεσμα, μου απάντησε εκείνος.

Και κάπως έτσι, αποφάσισα να το δω με τα μάτια μου, για να κρίνω. Στο πρώτο συμπέρασμα που κατέληξα, ήταν το πόσο... ανθυγιεινό είναι να διευθύνεις τέτοιες εκπομπές κατά τη διάρκεια μιας προεκλογικής περιόδου, όπως η παρούσα. Το δεύτερο συμπέρασμά μου ήταν πως με τον Αδωνη δεν τα βάζεις. Σε καμία περίπτωση. Ο,τι και να πεις, όσα και να του «σούρεις», ο Αδωνις έχει τη μοναδική ικανότητα να σε κάνει πακέτο, να σου βάλει και φιόγκο και να σε στείλει αδιάβαστο. Διότι πλην των άλλων γνωρίζει ιστορία, και θα σε στριμώξει στη γωνία να μην μπορείς να πάρεις ανάσα. Το τρίτο συμπέρασμα είναι πως άμα είσαι αντιπολίτευση και παρασύρεσαι σε συζητήσεις για το πόσο διαφέρει, αν διαφέρει, ο φασισμός από τον κομμουνισμό, μόνο εσύ έχεις να χάσεις, διότι ο άλλος δεν έχει να απολογηθεί για τίποτε σχετικά με την ακολουθούμενη κυβερνητική πολιτική. Αυτά...

«Εμφύλιος» στην Α' Αθήνας

Σε σχέση τώρα με τον ένα εκ των δύο προχθεσινών μονομάχων του Blue Sky, τον Τζανακόπουλο, φίλος που γνωρίζει άριστα τα του ΣΥΡΙΖΑ, μου έλεγε ότι αυτή την περίοδο δίνει μια μεγάλη μάχη στην Α' Αθήνας, η οποία πιθανόν εξηγεί (ως ένα βαθμό) και την ένταση της αντιπαράθεσης με τον Αδωνη. Επιδιώκει, λέει, να βγει πρώτος σε σταυρούς προτίμησης, και για τον λόγο αυτόν εμφανίζεται... μπρουτάλ στα πάνελ, προκειμένου να συσπειρώσει γύρω του τον σκληρό πυρήνα των συριζαίων της περιφέρειας. Ο αντίπαλός του είναι, μου έλεγε ο δικός μου, ο Νάσος Ηλιόπουλος, ο οποίος ως επί χρόνια εκπρόσωπος του κόμματος, και επικεφαλής και της δημοτικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ στην Α' Αθήνας, όσο να πεις έχει ένα προβάδισμα. Ασε που εμφανίζεται ήπιος και σοβαρός, και σε κερδίζει.

Μου ανέφερε ακόμη, ότι για ένα διάστημα, αυτοί οι δύο, Τζανακόπουλος - Ηλιόπουλος, πήγαιναν χέρι χέρι, προκειμένου να «φάνε» τον Νίκο Φίλη τον φίλο μου, αλλά και τον Βούτση και τους υπόλοιπους που εκτίθενται στην ίδια περιφέρεια. Αλλά μετά τα αγόρια πλακώθηκαν για κάποιο λόγο (δεν είναι και δύσκολο άλλωστε αν ένας εκ των δύο είναι ο Τζανακόπουλος...) και τώρα το δίδυμο έχει σπάσει. Ωραία πράγματα και πολύ συντροφικά, μου ακούστηκαν όλα αυτά. Αδικο έχω;

Σε κάθε περίπτωση πάντως, θα το παρακολουθήσω το έργο, και θα ενημερώσω σχετικά για ό,τι νεότερο.

"ΤΑ ΝΕΑ", 04/05/23

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

Πριν από μερικές εβδομάδες, στον απόηχο της ιστορίας των υποκλοπών, είχα κάνει για «ΤΑ ΝΕΑ» μια (προφανώς επιθετική) συνέντευξη με τον πάντα αγαπητό μου καθηγητή Νίκο Αλιβιζάτο, που και πριν και τότε και σήμερα τον θεωρώ ηθικό παράδειγμα και στις δημόσιες παρεμβάσεις του. Κλείνοντας, τον είχα ρωτήσει το αναμενόμενο: επιμένει στην παλαιά φράση του, ότι ο Τσίπρας πιάνει πουλιά στον αέρα; «Απολύτως», μου απάντησε θριαμβικά, παραπέμποντάς με σε μια συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη, στην οποία ο Πρωθυπουργός έκανε λόγο «για αξιοθαύμαστο πολιτικό ένστικτο του κ. Τσίπρα».

Αυτό που ο Μιχάλης Καλογήρου αποκαλεί «ξέπλυμα της θεσμικής Ακροδεξιάς», υπονοώντας τη ΝΔ, δεν είναι απλώς η αδυναμία του να ομολογήσει ότι στις δημοκρατίες οι πολιτικοί αντίπαλοι δεν είναι εξοβελιστέοι, ότι το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να φωτογραφίζεται στην αντίθεση «ή εμείς ή αυτοί». Είναι η επιλογή να φορτώσει στη «θεσμική Ακροδεξιά» τη μεθόδευση του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει κυριολεκτικά την πάπια στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής, προσδοκώντας να εισπράξει από τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της ψήφους, στο όνομα του αντισυστημισμού ή, έστω, στο όνομα του κοινού μένους κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Υλοποιώντας το δόγμα του Νίκου Βούτση, ότι δεν υπάρχουν ευπρόσεκτες και μη ευπρόσδεκτες ψήφοι (Βουλή, 30/6/2016)

Φαντάζομαι ότι ο καθηγητής Αλιβιζάτος επιμένει και σήμερα ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πιάνει πουλιά στον αέρα, μετά τη στάση του ίδιου και του κόμματός του στην προσπάθεια της δημοκρατίας να αποκλείσει τη Χρυσή Αυγή των καταδικασμένων στελεχών για σύσταση εγκληματικής συμμορίας από τις εκλογές. Ως γνωστόν, προχθές το βράδυ, ο Νίκος Αλιβιζάτος δήλωσε στον ΣΚΑΪ ότι είχε ξεκινήσει πρωτοβουλία για να καταθέσουν στον Αρειο Πάγο κοινό υπόμνημα κατά του κόμματος Κασιδιάρη τα τρία μεγαλύτερα κόμματα (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ). Η πρωτοβουλία του δεν προχώρησε επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκε να συμμετάσχει. Ο Τσίπρας είπε ότι δεν μπορούσε να καταθέσει το κόμμα του υπόμνημα, αφού δεν είχε ψηφίσει την τροπολογία στη Βουλή. Κι ο καθηγητής αποκάλεσε αυτή τη στάση μικρόψυχη.

Στον Νίκο Αλιβιζάτο από τον ΣΥΡΙΖΑ απάντησε ο Μιχάλης Καλογήρου. Είπε ότι δεν είναι μικρόψυχη η στάση του κόμματός του αλλά πολιτικά ώριμη και τη συσχέτισε με τις υποκλοπές. Είναι μια δικαιολογία. Προσωπικά από ένα κόμμα κυνικό όπως ο ΣΥΡΙΖΑ ήμουν έτοιμος να ακούσω τα επιχειρήματα των φιλελεύθερων νομικών, οπαδών της ανεκτικής δημοκρατίας που διεκδικούν το δικαίωμα ακόμα και στον μισαλλόδοξο λόγο. Τα επιχειρήματα αυτά, πάντως, ήδη, ο Νίκος Αλιβιζάτος τα είχε αποκρούσει, λέγοντας ότι «σε καμία χώρα της Ευρώπης, του πολιτισμένου κόσμου, ένας σχηματισμός σαν τη Χρυσή Αυγή, ή τους "Ελληνες" στους οποίους ηγείται σημαίνον στέλεχος της Χρυσής Αυγής, δεν θα μπορούσε να είναι υποψήφιος».

Η δικαιολογία του ΣΥΡΙΖΑ για την άρνησή του να συμμετάσχει στο κοινό υπόμνημα (ή, έστω, να καταθέσει δικό του υπόμνημα, ακόμα κι αν διαφοροποιούνταν από τις θέσεις Αλιβιζάτου, στον οποίο έως πρόσφατα παρέπεμπε) ήταν κατώτερη του αναμενομένου. Οχι μόνο επειδή και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει παραδεχτεί παρακολουθήσεις πολιτικών, μάλιστα της δικής του παράταξης. Ούτε επειδή, στο κάτω κάτω, υπάρχει η τελεσίδικη καταδίκη δύο υπουργών του για παράβαση καθήκοντος, αποδεδειγμένο έγκλημα κατά της δημοκρατίας.

Αυτό που ο Μιχάλης Καλογήρου αποκαλεί «ξέπλυμα της θεσμικής Ακροδεξιάς», υπονοώντας τη ΝΔ, δεν είναι απλώς η αδυναμία του να ομολογήσει ότι στις δημοκρατίες οι πολιτικοί αντίπαλοι δεν είναι εξοβελιστέοι, ότι το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να φωτογραφίζεται στην αντίθεση «ή εμείς ή αυτοί». Είναι η επιλογή να φορτώσει στη «θεσμική Ακροδεξιά» τη μεθόδευση του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει κυριολεκτικά την πάπια στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής, προσδοκώντας να εισπράξει από τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της ψήφους, στο όνομα του αντισυστημισμού ή, έστω, στο όνομα του κοινού μένους κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη. Υλοποιώντας το δόγμα του Νίκου Βούτση, ότι δεν υπάρχουν ευπρόσεκτες και μη ευπρόσδεκτες ψήφοι (Βουλή, 30/6/2016).

Τελικά ο Νίκος Αλιβιζάτος είχε δίκιο. Οντως, ο Αλέξης Τσίπρας πιάνει πουλιά στον αέρα. Το «αξιοθαύμαστο πολιτικό ένστικτό του», ωστόσο, τον οδηγεί συνεχώς σε μια στάση πάση θυσία για την εξουσία. Χωρίς αρχές. Ποτέ άλλοτε η Αριστερά στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο ιδεολογικά και ηθικοπολιτικά γυμνή.

Αντισυστημικός ρεαλισμός

«Είμαστε ένα κόμμα του αντισυστημικού ρεαλισμού και όχι της συστημικής κοροϊδίας», είπε προχθές ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, μιλώντας σε κομματική συγκέντρωση στον Πύργο. Μπράβο στον αντισυστημικό επαναστάτη πρόεδρο, που αφού απομύζησε το Ευρωκοινοβούλιο ήρθε τώρα και στην Ελλάδα να διδάξει την ανατροπή.

Αλλά το πιθανότερο είναι ότι δεν εννοεί κάτι τέτοιο. Λέγοντας ότι είναι αντισυστημικός δεν εννοεί ότι θέλει να ανατρέψει το σύστημα, δηλαδή τη δημοκρατία (αφού η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι το σύστημα), αλλά - όπως έχει δηλώσει αλλού - ότι θέλει να το μεταρρυθμίσει. Αλλά, τότε, απλώς κάνει κατάχρηση ενός όρου που του φάνηκε εντυπωσιακός, αλλά δεν σημαίνει αυτό που εννοεί. Τι σημαίνει; Κύριος οίδε;

Το μεγάλο πρόβλημα με πολιτικές ομιλίες όπως του προέδρου του ΠΑΣΟΚ είναι ακριβώς αυτό: η αδυναμία του να μιλήσει συγκεκριμένα, με αποτέλεσμα οι λέξεις που λέει να μην έχουν καμία σημασία. Βάζοντας, π.χ., τον εαυτό του απέναντι στον ελιτισμό του Μητσοτάκη και στον λαϊκισμό του Τσίπρα τι δηλώνει; Οτι δεν είναι ανάμεσα, αλλά κάτι σαν Τσίπρα - αφού η ιδέα του λαϊκισμού είναι η ιδέα ενός συνόλου, του λαού, απέναντι στις ελίτ. Ψιλά γράμματα για έναν που αδυνατεί να συνδυάσει τις λέξεις με τα νοήματά τους.

Η τελική τους απάντηση ήταν που με «κούφανε», κατά που λένε και οι πιτσιρικάδες. Διότι και οι δύο μου είπαν το ακόλουθο τρομερό: «Γενικός φόβος υπάρχει. Ο κόσμος φοβάται να μιλήσει, να εκφράσει την άποψη του. Φοβούνται το καθεστώς. Ότι θα τους απολύσουν, ότι θα τους παρακολουθήσουν, ότι θα τους δείρουν. Γι αυτό και δεν λένε ότι θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. Είτε κρατάνε πισινή και σωπαίνουν, είτε παριστάνουν τους ψηφοφόρους της ΝΔ. Αλλά στην κάλπη θα ξεσπάσουν. Θα πάθετε την πλάκα σας το βράδυ τον εκλογών. Υπάρχει κλίμα 2015 σου λέω, απλώς είναι κρυφό, βουβό.»

Τα πιστεύουν αλήθεια 

ή αυθυποβάλλονται;

Αρχικά νόμιζα ότι μου έκανε πλάκα ή ίσως αυτοτρολαριζόταν. Αλλά στη συνέχεια, βλέποντας τη σοβαρότητα στο βλέμμα του και το συνοφρυωμένο του προσώπου του, κατάλαβα ότι μιλούσε σοβαρότατα. Η δε έκπληξη που με κατέλαβε μετά την πρωινή συνομιλία μας, παγιώθηκε όταν επιβεβαιώθηκε το ίδιο απόγευμα και σε δεύτερη τυχαία που είχα με έτερο πρόσωπο που καμία σχέση ή επαφή δεν είχε με τον πρώτο συνομιλητή μου. Οι συνομιλίες μας αφορούσαν τις εκλογές και το αναμενόμενο αποτέλεσμα τους. Και τι μου είπαν λοιπόν αμφότεροι;

Μου είπαν ότι από την επαφή που έχουν με τον κόσμο, βλέπουν όχι απλώς νίκη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά «κλίμα 2015». Ναι, έτσι ακριβώς μου το είπαν και οι δύο. Ο ένας τους είναι υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στον βόρειο τομέα της Αθήνας, ο άλλος είναι ένα απλό και μάλλον μικρομεσαίο κομματικό στελεχάκι, απ’ αυτά που ξημεροβραδιάζονται στα γραφεία και γίνονται κολλιτσίδες ή κλακαδόροι των μεγάλων. Δεν ξέρω αν οι δυο αυτοί άνθρωποι έχουν συναντηθεί ποτέ, το βέβαιο είναι ότι δεν ανταλλάσουν απόψεις. Κι όμως, μου είπαν ακριβώς τα ίδια πράγματα.

Διότι το «κλίμα 2015» που δεν είναι μια συνήθης έκφραση, ήταν μόνο το πρώτο σκέλος της ανάλυσης τους περί των προεκλογικών μας τεκταινομένων. Το δεύτερο μέρος ήρθε, πανομοιότυπο κι αυτό, όταν εγώ εξέφρασα τις αντιρρήσεις μου: «Μα τι κλίμα 2015, μου λέτε; Εδώ χάνετε πανηγυρικά. Δεν βλέπετε τις δημοσκοπήσεις;» Η απάντηση τους ήταν η ακόλουθη: «Υπάρχει φόβος στον κόσμο, μεγάλος φόβος. Γι αυτό βγαίνουν αυτά τα αποτελέσματα στις έρευνες.» Ξαναρώτησα εγώ: «Φόβος; Οικονομικός φόβος εννοείς; Για το αύριο;»

Η τελική τους απάντηση ήταν που με «κούφανε», κατά που λένε και οι πιτσιρικάδες. Διότι και οι δύο μου είπαν το ακόλουθο τρομερό: «Γενικός φόβος υπάρχει. Ο κόσμος φοβάται να μιλήσει, να εκφράσει την άποψη του. Φοβούνται το καθεστώς. Ότι θα τους απολύσουν, ότι θα τους παρακολουθήσουν, ότι θα τους δείρουν. Γι αυτό και δεν λένε ότι θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ. Είτε κρατάνε πισινή και σωπαίνουν, είτε παριστάνουν τους ψηφοφόρους της ΝΔ. Αλλά στην κάλπη θα ξεσπάσουν. Θα πάθετε την πλάκα σας το βράδυ τον εκλογών. Υπάρχει κλίμα 2015 σου λέω, απλώς είναι κρυφό, βουβό.»

Να είναι σύμπτωση ότι δυο άσχετα άτομα μου είπαν το ίδιο πράγμα; Δύσκολο το βλέπω. Μάλλον αυτά κυκλοφόρησαν είτε ως φήμη και γραμμή μέσα στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, είτε υπάρχουν γραμμένα σε καμιά εσωτερική εγκύκλιο τους που την διάβασαν όλοι τους και επαναλαμβάνουν το περιεχόμενο της. Αλλά πέραν αυτού, ειλικρινά αναρωτιέμαι αν τα πιστεύουν όλα τούτα τα εξωφρενικά. Μήπως είναι τόσο πειθαρχημένοι που αμολάνε με τεράστια ευκολία πράγματα που ξέρουν ότι δεν ισχύουν ή βρίσκονται τόσο εκτός πραγματικότητας που είναι έτοιμοι να υιοθετήσουν εντός τους ακόμα και τη μεγαλύτερη ανοησία; Αυτή η αγωνία θα με φάει.

 

Αφού ο Τσίπρας βάλθηκε να γίνει μεγάλος αντιγράφοντας τον Ανδρέα μέχρι σώβρακο, μήπως θα έπρεπε να του εξηγήσει κάποιος ότι ο Ανδρέας μεγαλούργησε ακριβώς επειδή δεν αντέγραψε κανέναν; Ούτε στις ιδέες, ούτε στα συνθήματα, ούτε στην ανάλυση ούτε στην οργάνωση. Κοντολογίς, έφτιαξε δική του πολιτική ο Ανδρέας. Δεν είχε φωτοτυπήσει πολιτική αλλουνού, ούτε καν του πατέρα του που ήδη ήταν δημοκρατικός θρύλος, άρα είχε να μοιάσει ο άνθρωπος....

Εντάξει, είπαμε ο Τσίπρας να αντιγράφει τον Ανδρέα, αλλά ως ποιο σημείο; Μέχρι και το «Συμβόλαιο για την Αλλαγή»; Τόσο ξεδιάντροπο ξεπατίκωμα πια; Να ενώσει τα δύο βασικά συνθήματα του ΠΑΣΟΚ του ’80, δηλαδή το «Συμβόλαιο με τον Λαό» και την «Αλλαγή», για να τα κάνει 40 χρόνια αργότερα το Συριζαϊκό «Συμβόλαιο για την Αλλαγή»;

Αλήθεια, για να το πουλήσει σε ποιους; Στους εξηντάρηδες και εβδομηντάρηδες που θυμούνται αυτά τα δυο σημαδιακά συνθήματα να τα φωνάζει από μικροφώνου ο αυθεντικός εμπνευστής τους; Και δεν φοβάται μήπως φρίξουν με την ιστορική καρικατούρα που τους σερβίρει; Δεν τρέμει μήπως του πουν, «άι σιχτίρ επιτέλους, πες μας μια φορά και κάτι δικό σου»;

 Ή μήπως θέλει να το πουλήσει στους νεότερους που δεν έχουν ιδέα τίνος ήταν αυτά τα συνθήματα και τι εννοούσαν; Και πιστεύει ότι μια τέτοια άγαρμπη συρραφή θα συνεγείρει τους σημερινούς νεαρούς με την ίδια δύναμη που είχε συνεπάρει κάποτε τους πατεράδες τους, με την «Αλλαγή» και το «Συμβόλαιο με τον Λαό»; Τι μεταφυσική σαχλαμάρα.

Αφού ο Τσίπρας βάλθηκε να γίνει μεγάλος αντιγράφοντας τον Ανδρέα μέχρι σώβρακο, μήπως θα έπρεπε να του εξηγήσει κάποιος ότι ο Ανδρέας μεγαλούργησε ακριβώς επειδή δεν αντέγραψε κανέναν; Ούτε στις ιδέες, ούτε στα συνθήματα, ούτε στην ανάλυση ούτε στην οργάνωση. Κοντολογίς, έφτιαξε δική του πολιτική ο Ανδρέας. Δεν είχε φωτοτυπήσει πολιτική αλλουνού, ούτε καν του πατέρα του που ήδη ήταν δημοκρατικός θρύλος, άρα είχε να μοιάσει ο άνθρωπος.

Κι έπειτα, είναι ζήτημα ταμπεραμέντου. Αλλη ποιότητα τα λάχανα κι άλλη τα παραπούλια. Ο Ανδρέας μπορεί να ξεκίνησε λέγοντας «όχι στην ΕΟΚ» και μετά να έγινε ο μεγαλύτερος ευρωπαϊστής, αλλά σε αυτή τη μετατόπιση κατάφερε να έχει τελικά μαζί του και τους αντιευρωπαϊστές και τους ευρωπαϊστές. Ο Τσίπρας, από το «όχι στα μνημόνια», πήγε στο «ψηφίζω και εφαρμόζω μνημόνιο», αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να χάσει και τους αντιμνημονιακούς και τους μνημονιακούς.

Οπότε, καλά του είπε ο μπαϊλντισμένος Σκανδαλίδης πριν από λίγο καιρό, «άσε, ρε φίλε, ήσυχο τον Ανδρέα, τι σχέση έχεις;». Και μην εξευτελίζεις τα θρυλικά συνθήματά του στον βωμό μιας επερχόμενης ήττας, συμπληρώνω εγώ.

Πηγή: Protagon.gr

«Η ύφεση στα ελληνοτουρκικά μάς δίνει χρόνο να προετοιμαστούμε για τα δύσκολα"...Η συνέντευξη του Αντιναυάρχου ε.α. Στέφ. Γκίκα, υποψήφιου Βουλευτή ΝΔ Κερκύρας

«Το Λιμενικό σώζει ζωές στο Αιγαίο όλα τα άλλα είναι fake news»-Κώστας Κατσαφάδος, Υφυπουργός Ναυτιλίας, Υποψήφιος ΝΔ στην Α' Πειραιώς

Δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τους Τούρκους, όποιος και να εκλεγεί, τις ίδιες θέσεις θα έχει στην εξωτερική πολιτική απέναντι στην Ελλάδα. Γι’ αυτό η αποτρεπτική ισχύς των Ενόπλων Δυνάμεών μας πρέπει συνεχίζεται με εξοπλισμούς και με οικονομική ενίσχυση των στελεχών του, ώστε να μην αποτολμήσουν να διανοηθούν να έλθουν ποτέ, ούτε μέρα, ούτε νύχτα...

ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ, 
ΤΟ ΦΑΛΗΡΟ, ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ
ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ, 
ΤΙΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Ομιλία του Ναυάρχου Διονύση Χατζηδάκη

 Μία προεκλογική συγκέντρωση, από αυτές όπου δεν πλήττεις και από όπου φεύγεις με αίσθηση θετική και πίστη αναπτερωμένη, ότι η πολιτική μπορεί να έχει θετικό, παιδευτικό αντίτυπο, πραγματοποιήθηκε την περασμένη Τρίτη, 2 Μαΐου 2023, στον Πολυχώρο του Δημαρχείου Παλαιού Φαλήρου.

Επρόκειτο γιά την κοινή προεκλογική συγκέντρωση των υποψηφίων βουλευτών της ΝΔ, Διονύση Χατζηδάκη και Άννας Καραμανλή, βουλευτών της ΝΔ και στην προηγούμενη Βουλή και της νέας υποψήφιας Ντόρας Πάλλη-Πετραλιά, και των τριών στο Νότιο Τομέα (Β3) Αθηνών.

Όταν μού είπε πρώτη φορά γιά τη συγκέντρωση αυτή, προ ημερών, ο Διονύσης Χατζηδάκης, τού είπα «πού, στο κτήριο στο κτήριο του παλιού Δημοτικού στην παραλιακή της Ποσειδώνος». Για να μέ διακόψει, με την ευγένεια που τον διακρίνει, αλλά θα το έλεγα και με κάποιο παράπονο «τί μού λες τώρα, ολόκληρο καινούργιο κτήριο έφτιαξα στην Τερψιχόρης ως Δήμαρχος, τέσσερις θητείες ήταν αυτές».

Και πράγματι, φθάνοντας εκεί, μετά από αρκετούς γύρους στην περιοχή γιά να παρκάρω, βρέθηκα σε ένα αρχιτεκτόνημα που μόνον αδιάφορο δεν σε αφήνει γιά την όλη του σύλληψη. Και επιπλέον για ένα έργο που δεν στοίχισε ούτε ευρώ παραπάνω από τη δαπάνη του που είχε προϋπολογισθεί, χωρίς να απαιτηθεί καμία πρόσθετη απαίτηση επιβάρυνσης εκ των υστέρων, όπως μού είπε στενός του συνεργάτης!

Δίχως υπερβολή, λοιπόν, οι δύο μεγάλες αγάπες του Διονύση Χατζηδάκη, το Παλαιό Φάληρο και οι Ένοπλες Δυνάμεις που υπηρέτησε για περισσότερο από 30 χρόνια από το ΠΝ, φθάνοντας Ναύαρχος, έφεραν πολλούς στον Πολυχώρο του Δήμου Παλαιού Φαλήρου, σε μία προεκλογική συγκέντρωση που δεν μονοπώλησε δι’ εαυτόν, αλλά με δύο συνυποψήφιές του.

Τη συγκέντρωση, στην κατάμεστη αίθουσα του Πολυχώρου, άνοιξε ο Δήμαρχος Παλαιού Φαλήροι, Γιάννης Φωστηρόπουλος, καλωσορίζοντας τον «παντοτινό μας Δήμαρχο», Διονύση Χατζηδάκη και τις συνυποψήφιές του στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ, Άννα Καραμανλή και Ντόρα Πάλλη- Πετραλιά.

Ακολούθησε και έλαβε το λόγο ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη και υποψήφιος της ΝΔ στο Νότιο Τομέα (Β3) Αθηνών, Τάκης Θεοδωρικάκος, ο οποίος, αφού ευχήθηκε «καλή επιτυχία» από καρδιάς και στους τρεις συνυποψηφίους του, αναφέρθηκε στο κρίσιμο έργο της ασφάλειας που συντελέσθηκε από την Κυβέρνηση της ΝΔ, το οποίο από το ΣΥΡΙΖΑ «επιμένουν να αγνοούν ή και να λοιδορούν», παρά τις διαδοχικές επιτυχίες της ΕΛ.ΑΣ., όπως εσχάτως η εξιχνίαση της δολοφονίας του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ.Έβαλε δε ως «στοίχημα» να συγκεντρώσει το ψηφοδέλτιο της ΝΔ στο Νότιο τομέα της Β’ Αθηνών, το πρώτο ή από τα υψηλότερα ποσοστά.

Ο Ναύαρχος Διονύσης Χατζηδάκης που έλαβε το λόγο αμέσως, πρωτοτύπησε, αλλη μία φορά: Δεν εκφώνησε μία τυπική ομιλία, αλλά, μέσα από προβολές διαδοχικών slides μίλησε γιά τις Ένοπλες Δυνάμεις, σε μία παρουσίασή του υπό τον τίτλο «Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΤΡΕΠΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ».

Όπως είπε, παρά το φονικό σεισμό στην Τουρκία της 6ης Φεβρουαρίου 2023, «είκοσι ημέρες μετά, παρά τη συμπαράσταση της χώρας μας, οι Τούρκοι πολιτικοί άρχισαν τα ίδια», θυμίζοντας τελευταία δήλωση του ίδιου του Προέδρου Ερντογάν «θα κάνουμε στρατιωτικές και ανθρωπιστικές επιχειρήσεις σε όλον τον κόσμο».

«Ο "μήνας του μέλιτος" που ζούμε-εξήγησε-μετά τους σεισμούς και την ανθρωπιστική βοήθεια που η χώρα μας απλόχερα παρείχε, δεν πρέπει να μάς δημιουργήσει ψευδαισθήσεις, η στρατηγική του αναθεωρητισμού και της γαλάζιας πατρίδας είναι βαθιά ριζωμένη στα μυαλά της Τουρκικής ηγεσίας».

Στο σημείο αυτό, παρουσιάσθηκε στην οθόνη της εκδήλωσης, ο γνωστός χάρτης-προεκλογικό σποτ του Κόμματος ΑΚΡ του Ερντογάν, που εμφανίζει την Ερυθρά Ημισέληνο να «απλώνεται» Δυτικώς των συνόρων με την Ελλάδα και προς Νότον, προς τη Συρία, προκαλώντας το σχόλιο του Διονύση Χατζηδάκη:

«Εκτιμώ πως δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τους Τούρκους, όποιος και να εκλεγεί, τις ίδιες θέσεις θα έχει στην εξωτερική πολιτική απέναντι στην Ελλάδα. Γι’ αυτό η αποτρεπτική ισχύς των Ενόπλων Δυνάμεών μας πρέπει συνεχίζεται με εξοπλισμούς και με οικονομική ενίσχυση των στελεχών του, ώστε να μην αποτολμήσουν να διανοηθούν να έλθουν ποτέ, ούτε μέρα, ούτε νύχτα»

Στο σημείο αυτό, ο Ναύαρχος , εξήγησε τα ευεργετικά μέτρα που ελήφθησαν από την Κυβέρνηση της ΝΔ και μετά από εισήγησή του, γιά συγκεκριμένες περιπτώσεις στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, που βρίσκονται συνεχώς σε αποστολη ή γιά την εκτέλεση ασκήσεων, συνολικού ύψους 32 εκατ. €, όπως:
-Πλεύσιμα του Στόλου,
-Ειδικές αποστολές των ΕΔ,
-Αφορολόγητο των επιδομάτων, πτητικού-καταδυτικού-βατραχανθρώπων-αλεξιπτωτιστών-ναρκαλιευτών

Και μάλιστα, σε μία κίνηση υψηλού ήθους, ο Διον. Χατζηδάκης τόνισε με έμφαση: «Ευχαριστώ όλους τους συναδέλφους μου Βουλευτές που συνταυτίσθηκαν και υποστήριξαν το αίτημά μου στη συνεδρίαση της Ολομέλειας της ΝΔ για να δοθεί η οικονομική ενίσχυση στα Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων», ενσωματώνοντας και σχετική ηχητική αναφορά τιμής από τον Πρωθυπουργό Κυρ. Μητσοτάκη στο πρόσωπό του.

Η παρουσίαση περιελάμβανε επίσης και αναφορές στους εξοπλισμούς που έγιναν από την Κυβέρνηση της ΝΔ, στην περίοδο 2019-2023, όπως με τα υπερσύγχρονα αεροσκάφη «Rafale F3R», 13 σήμερα και άλλα 2 που αναμένονται εντός του τρέχοντος μηνός στην 114ΠΜ, τα οποία παραδίδονται με το πλήρες πακέτο οπλισμού πάσης φύσεως που τα συνοδεύει, όπως της απαραίτητης ροής ανταλλακτικών τους γιά περίοδο πέντε ετών, «πανέτοιμα συστήματα μάχης, που χειρίζεται και υποστηρίζει το προσωπικό τους, ιπτάμενοι και στο έδαφος».

Ανάλογη αναφορά επεφύλαξε και γιά τις Φρεγάτες «Belharra», ανακοινώνοντας, ότι, από την καταγραφή συμπεριφορών της πρώτης που είναι ηδη εν πλώ από το Γαλλικό ΠΝ για τις απαραίτητες δοκιμή sea trials, οι πρώτες καταγραφές σημείων προς αντιμετώπιση θα ενσωματωθούν στην αμέσως επόμενη που θα είναι και η πρώτη Ελληνική και που αναμένεται να παραδοθεί στο ΠΝ της χώρας μας το 2024.

Στο σημείο αυτό, ο Διον. Χατζηδάκης αντιπαρέβαλε στους γνωστούς λεονταρισμούς Ερντογάν γιά πύραυλο από την Τουρκία «με εμβέλεια μέχρι την Αθήνα», τίς δυνατότητες οπλισμού των «Rafale F3R» της ΠΑ με την εμβέλειά τους αντιστοίχως, από αποστάσεις, δίχως καν να απαιτείται οπτική επαφή με τον αντίπαλο στόχο, δηλαδή με το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού...

Επίσης επεφύλαξε ιδιαίτερη αναφορά εις:

-Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού 4 Φρεγατών, τύπου «ΜΕΚΟ-200» του ΠΝ,κόστους 605 εκατ. €, μνημονεύοντας τον Επίτιμο Α/ΓΕΝ, Ναύαρχο Στυλ. Πετράκη και την ηγεσία του ΠΝ, για την αίσια κατάληξή του,
-Τον εκσυγχρονισμό των Υποβρυχίων, τύπου 209 & 214, με αλλαγή τορπιλών βαρέως τύπου και μπαταριών, κόστους 131 εκατ. €
-Την αναβάθμιση 123 τεθωρακισμένων «Leopard» του Στρατού Ξηράς
-Την αρξάμενη δωρεάν προμήθεια 12ΟΟ τεθωρακισμένων Μ1117 εκ των αποθεμάτων των ΗΠΑ, από τα οποία έχουν ήδη παραληφθεί 220, αξιολογούμενα ένα προς ένα, από ειδική Επιτροπή του ΓΕΣ που έχει σταλεί προς τούτο για να τα επιλέγει,
-Την παραλαβή από τη Γερμανία των πρώτων 40 τεθωρακισμένων οχημάτων Προσωπικού «Marder» τα οποία επιχειρούν ήδη στη Ζώνη Ευθύνης του Δ’ ΣΣ, σε αντικατάσταση παλαιοτέρων, της δεκαετίας του 1960, προελεύσεως πρώην Ανατ. Γερμανίας, που η Κυβέρνηση της ΝΔ προσέφερε στην Ουκρανία.

Εις ό,τι αφορά την αναβάθμιση μαχητικών αεροσκαφών «F-16» της ΠΑ στην έκδοση Viper, παρέθεσε τα εξής στοιχεία:

Με αυτόν τον πρωτότυπο τρόπο, αντί της συνήθους ομιλίας, ο Διον. Χατζηδάκης προκάλεσε ιδιαίτερο ενθουσιασμό στο ακροατήριο, εξ ου και οι περισσότεροι σηκώθηκαν όρθιοι να τον χειροκροτήσουν, με τη λήξη της παρουσίασής του.

Μεταξύ των παραστάσεων στην εκδήλωση, ο Βουλευτή της ΝΔ Μπάμπης Παπαδημητρίου, η πρώην Υπουργός και Βουλευτής της ΝΔ, Φάνη Πάλλη- Πετραλιά, ο Επίτιμος Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχος ε.α. Παν. Χηνοφώτης.

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

15 Μαΐου 2023 η κεντρική

προεκλογική συγκέντρωση

Στην κάλπη, με την ψήφο μας, επιλέγουμε και πρόσωπα. Με γνωρίζετε. Είμαι πάντα παρών. Συνεπής στις θέσεις και στα πιστεύω μου. Έτσι θα συνεχίσω. Συστρατεύομαι στη μάχη για καλύτερη Ελλάδα με όλες μου τις δυνάμεις. Με αγάπη και αφοσίωση στην Πατρίδα, όπως απαιτεί το εθνικό συμφέρον. Με γνώση και αποφασιστικότητα, όπως απαιτούν οι κρίσιμοι καιροί. Με ειλικρίνεια και ήθος, όπως απαιτούν οι πολίτες από τους εκπροσώπους τους. Ζητώ την εμπιστοσύνη και την ψήφο σας....

Φίλες και φίλοι,

Την 21η Μαΐου αποφασίζουμε με τη δύναμη της ψήφου μας για το πώς θα πορευθεί η Πατρίδα μας και εμείς μαζί της την επόμενη μέρα.

Οι εκλογές αυτές είναι καθοριστικές. Κρίνεται η πολιτική σταθερότητα. Κρίνονται η πορεία της οικονομίας, η ασφάλεια και τα εθνικά μας συμφέροντα.

Το δίλημμα είναι ξεκάθαρο. Θα προχωρήσουμε μπροστά με βήμα σταθερό και στιβαρό ή θα αφεθούμε σε δίνη αβεβαιότητας και οπισθοδρόμησης;

Η απάντηση είναι: Σταθερά μπροστά!

Αυτό το διασφαλίζει μόνον η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Τα τέσσερα αυτά χρόνια δοκιμαστήκαμε στα πολύ δύσκολα. Παρά τις πρωτοφανείς κρίσεις και προκλήσεις, η Ελλάδα έμεινε όρθια. Ταυτόχρονα προόδευσε. Με ασφάλεια. Με διεθνή αναγνώριση και κύρος. Με άλματα στην ψηφιοποίηση του κράτους. Με δυναμική οικονομία συνεχούς ανάπτυξης. Με μειωμένη ανεργία. Με στήριξη στους αδύναμους. Με λιγότερους φόρους. Οι δεσμεύσεις μας γίνονται πράξη. Σκοπός μας τώρα, καλύτεροι μισθοί και αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας. Ψηλά στις προτεραιότητές μας είναι οι νέοι.

Αναγνωρίζουμε και διδασκόμαστε απ’ τα λάθη μας. Τα διορθώνουμε. Προχωράμε απέναντι στο λαϊκισμό και στο διχαστικό λόγο. Απέναντι στα άκρα και στις ακρότητες.

Η συμμετοχή όλων μας στις εκλογές της 21ης Μαΐου είναι απαραίτητη. Η συμμετοχή είναι δύναμη. Με την αποχή, άλλοι αποφασίζουν για εμάς και τη ζωή μας. Αυτό δεν πρέπει να συμβεί.

Στην κάλπη, με την ψήφο μας, επιλέγουμε και πρόσωπα. Με γνωρίζετε. Είμαι πάντα παρών. Συνεπής στις θέσεις και στα πιστεύω μου. Έτσι θα συνεχίσω.

Συστρατεύομαι στη μάχη για καλύτερη Ελλάδα με όλες μου τις δυνάμεις. Με αγάπη και αφοσίωση στην Πατρίδα, όπως απαιτεί το εθνικό συμφέρον. Με γνώση και αποφασιστικότητα, όπως απαιτούν οι κρίσιμοι καιροί. Με ειλικρίνεια και ήθος, όπως απαιτούν οι πολίτες από τους εκπροσώπους τους.

Ζητώ την εμπιστοσύνη και την ψήφο σας.

Η στήριξή σας είναι η δύναμή μου.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς.

Γιώργος Κουμουτσάκος

Μαζί και πάλι νικητές!

Εννοείται ότι αν οι κεσέδες πέσουν σε κάποιο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, θα πρόκειται για φασιστική επίθεση που εκπορεύτηκε από παράκεντρα του Μαξίμου ή των μυστικών υπηρεσιών. Αν όμως πέφτουν στον Πλεύρη, είναι πράξη που εκφράζει εύλογη οργή....Απέφυγαν να καταδικάσουν αμέσως την επίθεση όχι επειδή συμφωνούν με την πράξη, αλλά επειδή αισθάνονται την ανάγκη να κολακέψουν ακόμα και τα ταπεινότερα των ενστίκτων προκειμένου να εξασφαλίσουν καμιά ψήφο. Αυτός είναι ο πυρήνας του λαϊκισμού, στην πιο αυθεντική, στην πιο χυδαία μορφή του. Κατά τα λοιπά, απευθύνουν πρόσκληση στους κεντρώους για να συγκροτηθεί ο κορμός της προοδευτικής διακυβέρνησης.

Η αρχική αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ για την επίθεση κατά της οικογένειας Πλεύρη ήταν μόνο το μήνυμα του Παπαδημούλη στα social media 

Για την επίθεση, με γιαούρτια, στον Θάνο Πλεύρη, ο ΣΥΡΙΖΑ μίλησε μετά από 24 ώρες. Και καταδίκασε «αδιαπραγμάτευτα» το γεγονός. Γιατί καθυστέρησαν; Προφανώς επειδή φοβήθηκαν μην τους παρεξηγήσουν στη βάση. Νωρίτερα μίλησε μόνο ο Δημήτρης Παπαδημούλης. Αλλά θα ήταν καλύτερο να μην το κάνει. Αφού έγραψε ότι η επίθεση είναι απολύτως καταδικαστέα και ζήτησε η εύλογη οργή να εκφραστεί στις κάλπες, σημείωσε ότι «τέτοιες ενέργειες επιτρέπουν στους θύτες να εμφανίζονται ως θύματα».

Κοινώς είπε στα «παιδιά» ότι είχαν δίκιο, αλλά, εντάξει, δεν έπρεπε να επιτρέψουν στον Πλεύρη να εμφανίζεται ως θύμα. Λες και αν δεχθείς οικογενειακώς γιαούρτια υπάρχει περίπτωση να είσαι και κάτι άλλο εκτός από θύμα. Αντίστοιχες θέσεις, με πανηγυρικό ύφος εξέφρασαν και αρκετοί λογαριασμοί στα social media που, κατά τα λοιπά, κόπτονται για την κοινωνική δικαιοσύνη, την πολιτική ορθότητα κ.λ.π. Διαβάσαμε μάλιστα ως και ότι το γιαούρτωμα αποτελεί παραδοσιακή μορφή διαμαρτυρίας και, αν μη τι άλλο, αντιστοιχεί στο παρελθόν και στο έργο του Πλεύρη στο υπουργείο Υγείας.

«Αmber alert» από τη ΝΔ για τον ΣΥΡΙΖΑ Πατήστε εδώ

Καμία αντίρρηση. Αν είναι έτσι, να φτιάξουμε κάτι σαν διακομματική επιτροπή που να αποφασίζει σε ποιον εκλεγμένο πρέπει το γιαούρτωμα και σε ποιον όχι. Να βγει κάποιος, ας πούμε ο Παπαδημούλης που έπιασε το νόημα, για να μας εξηγήσει πού μπαίνει η διαχωριστική γραμμή, πότε ο πολιτικός θα θεωρείται θύτης και πότε θύμα. Εννοείται ότι αν οι κεσέδες πέσουν σε κάποιο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, θα πρόκειται για φασιστική επίθεση που εκπορεύτηκε από παράκεντρα του Μαξίμου ή των μυστικών υπηρεσιών. Αν όμως πέφτουν στον Πλεύρη, είναι πράξη που εκφράζει εύλογη οργή.

Μεταξύ μας και οι ίδιοι στον ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να χάρηκαν με αυτό που συνέβη. Τους έφερε σε δύσκολη θέση και τους εξέθεσε στα μάτια των ψύχραιμων πολιτών. Ομως είναι, κακώς κατά τη γνώμη μου, δέσμιοι μίας αντίληψης που, νομίζουν ότι, διαπερνάει τη βάση τους. Απέφυγαν να καταδικάσουν αμέσως την επίθεση όχι επειδή συμφωνούν με την πράξη, αλλά επειδή αισθάνονται την ανάγκη να κολακέψουν ακόμα και τα ταπεινότερα των ενστίκτων προκειμένου να εξασφαλίσουν καμιά ψήφο. Αυτός είναι ο πυρήνας του λαϊκισμού, στην πιο αυθεντική, στην πιο χυδαία μορφή του. Κατά τα λοιπά, απευθύνουν πρόσκληση στους κεντρώους για να συγκροτηθεί ο κορμός της προοδευτικής διακυβέρνησης. Εντάξει.

Πηγή: Protagon.gr