"...«Ο πρωθυπουργός στις συζητήσεις μας μου είπε και ξαναείπε ότι δε θα κάνουμε τίποτα, μολονότι είμαστε η Αριστερά αν δεν το συζητήσουμε και καταλήξουμε στο τι θέλουμε. Δυστυχώς, ο κ. Φίλης -του ζητώ συγγνώμη και από αυτή τη θέση-, είναι ένας προβληματικός άνθρωπος. Άλλα λέει το βράδυ, άλλα λέει το πρωί. Είναι ασυνεπής. Και το λέω αυτό ως Αρχιεπίσκοπος. Είναι ασυνεπής στις σχέσεις του και στα λόγια του (...) Ο κ. Φίλης θέλει να ορίσει τι θα διδάσκονται τα παιδιά στα σχολεία. Έχει το δικαίωμα ως υπουργός Παιδείας. Αλλά η Εκκλησία δεν έχει δικαίωμα να πει ποια είναι η πίστη της; Όταν βλέπει ότι όλα κατακρεμνίζονται και στο θέμα της Παιδείας και στο θέμα των σχέσεων, στις παραδόσεις μας, στην Ιστορία... Δεν έχει λόγο αυτή η Εκκλησία να πει πώς θέλει τα Θρησκευτικά;»..."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" (ηλεκτρονική έκδοση)

«Ο κ. Φίλης αλλα λέει το βράδυ, άλλα λέει το πρωί»

Σε μία εφ' όλης της ύλης συνέντευξή του ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος μίλησε στον Αλέξη Παπαχελά και την εκπομπή «Ιστορίες» (πρώτη της νέας τηλεοπτικής περιόδου) χωρίς να κρύψει την έντονη καχυποψία που υπάρχει μεταξύ του Υπουργού Παιδείας, Νίκου Φίλη και του ιδίου. Επιπλέον εθιξε  θέματα όπως τον διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους, τον κίνδυνο ισλαμοποίησης αλλά και την ανέγερση τζαμιού στην Αθήνα.

Συγκεκριμένα ο Αρχιεπίσκοπος ανέφερε ότι «ο πρωθυπουργός στις συζητήσεις μας μου είπε και ξαναείπε ότι δε θα κάνουμε τίποτα, μολονότι είμαστε η Αριστερά αν δεν το συζητήσουμε και καταλήξουμε στο τι θέλουμε. Δυστυχώς, ο κ. Φίλης -του ζητώ συγγνώμη και από αυτή τη θέση-, είναι ένας προβληματικός άνθρωπος. Άλλα λέει το βράδυ, άλλα λέει το πρωί. Είναι ασυνεπής. Και το λέω αυτό ως Αρχιεπίσκοπος. Είναι ασυνεπής στις σχέσεις του και στα λόγια του (...) Ο κ. Φίλης θέλει να ορίσει τι θα διδάσκονται τα παιδιά στα σχολεία. Έχει το δικαίωμα ως υπουργός Παιδείας. Αλλά η Εκκλησία δεν έχει δικαίωμα να πει ποια είναι η πίστη της; Όταν βλέπει ότι όλα κατακρεμνίζονται και στο θέμα της Παιδείας και στο θέμα των σχέσεων, στις παραδόσεις μας, στην Ιστορία... Δεν έχει λόγο αυτή η Εκκλησία να πει πώς θέλει τα Θρησκευτικά;»

Για τη στάση του Πάνου Καμμένου στο θέμα που προέκυψε είπε «αν μου πείτε Μακαριότατε, δε συμφωνείτε, δε θέλετε, εγώ ρίχνω την κυβέρνηση αύριο το πρωί». Και μάλιστα παρακάλεσε να μη φύγουμε από αυτόν τον χώρο. -σχεδόν μετά δακρύων- αν δε βρούμε λύση γιατί ο τόπος χρειάζεται συναίνεση για να προχωρήσουμε.

Για το χωρισμό εκκλησίας – κράτους: Στην Εκκλησία μας, στην Ορθοδοξία μας, δεν υπάρχει στην Αποστολή την ποιμαντική της Εκκλησίας, η λέξη χωρισμός. Χωρίζω ποιον; Το παιδί μου; Στην Ελλάδα, και παντού βέβαια, αλλά στην Ελλάδα, οι πολίτες δημιουργούν το Κράτος. Υπάρχει μία σχέση. Σημαίνει ότι υπάρχει μία μητρική σχέση μεταξύ της Εκκλησίας και του λαού μας. Ποιος θα μας χωρίσει;

Για τον κίνδυνο ισλαμοποίησης: Δεν είναι κίνδυνος ισλαμοποίησης όταν πιστεύουμε ότι αυτοί ήρθανε και θα πάνε στις πατρίδες τους. Αλλά δεν είναι ό,τι το καλύτερο. Είναι μια απόπειρα αλλοίωσης από κέντρα που, ξέρουν αυτά, αυτού του τόπου. Να μην είναι μόνο η γλώσσα ελληνική, να μην είναι μόνο θρησκεία η ελληνική, να μην είναι μόνο η συνείδηση ελληνική. Ο τόπος μας προχωράει από στιγμή σε στιγμή στον ανθελληνισμό και στον αποχριστιανισμό. Εκείνοι που δεν το βλέπουν είναι μακριά νυχτωμένοι. Και εκείνοι που το βλέπουν χαίρονται γιατί βλέπουν και το καμαρώνουν ότι το πρόγραμμα τους και το όνειρο τους πραγματοποιείται.

Για την ανέγερση Τζαμιού στην Αθήνα: Θα μπορούσε να αναβληθεί κατά την δική μου την άποψη, έως ότου να ξεκαθαρίσει το θέμα των μουσουλμάνων. Θα μείνουν εδώ, δικαιούνται. Αν όμως είναι περαστικοί τι χρειάζεται; Τίποτα δε θα κάνουμε... Και αυτό να γίνει ποιος θα το διοικήσει; Πρώτον. Τι θα είναι αυτό; Θα είναι ένας τόπος προσευχής ή θα είναι ένας χώρος διδασκαλίας; Ποιος θα διδάξει τον μουσουλμανισμό; Είναι ένα πρόβλημα αυτό. Και ο άλλος ο κίνδυνος ότι θα γίνει αφορμή πολέμου μεταξύ των μουσουλμάνων. Στο τζαμί ποιοι θα πάνε; Θα πάνε οι Σιίτες, θα πάνε οι Σουνίτες; (...)Επομένως είναι μια μεγάλη δοκιμασία, ένα μεγάλο πρόβλημα και πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά. Γι’ αυτό η δική μου θέση, η προσωπική, δεν μιλάω, δεν εκπροσωπώ κανέναν, είμαι επιφυλακτικός.

"...Αυτή η κυβέρνηση έχει τη μοναδική ικανότητα να βάζει μπροστά της τις πέτρες όπου θα σκοντάψει. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στο υπαρκτό γεγονός της απειρίας. Οφείλεται πρωτίστως σε ένα μείγμα αγραμματοσύνης, αλαζονείας και ωχαδελφισμού. Ετσι πολιτεύτηκαν αντιπολιτευόμενοι, κι έτσι νόμιζαν ότι μπορούν να συνεχίσουν κυβερνώντες. Σαν κακομαθημένα παιδάκια που τσιρίζουν και καταγγέλλουν όταν δεν γίνει το δικό τους. Ρηχή σκέψη, ρηχή πολιτική, πομπώδεις δηλώσεις, καταστροφικά αποτελέσματα. Από την εποχή που πρωτοστατούσαν στους προπηλακισμούς των πολιτικών τους αντιπάλων και δεν μπορούσαν να δουν ότι θα ήταν οι επόμενοι στόχοι, μέχρι την εποχή της διαπραγμάτευσης με τα πουκάμισα έξω που στοίχισε στην οικονομία 80 δισ. και μέχρι την αλλοπρόσαλλη μάχη κατά της τηλεοπτικής διαπλοκής, η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν υπολόγισε το επόμενο βήμα. Εριχνε μπαταριές στον γάμο του καραγκιόζη κι όταν ερχόταν η καταστροφή κατήγγελλε τους αντιπάλους. Οπως ακριβώς κάνει τώρα για να δικαιολογήσει την καταγέλαστη –ακόμη και για κυβερνητικά στελέχη– επιλογή του κ. Πολύδωρα. Καταγγέλλει τα κόμματα της αντιπολίτευσης για στήριξη της διαπλοκής..."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"


                                                "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 01/11/16

Ο μεγάλος κατήφορος

"ΑΠΟΓΡΑΦΕΣ", του Πάσχου Μανδραβέλη
Οι κυβερνήσεις που βρίσκονται σε αποδρομή συνήθως πάνε από το κακό στο χειρότερο. Τούτη εδώ πάει κατευθείαν στο χείριστο. Η επιλογή να προταθεί ο κ. Βύρων Πολύδωρας στην προεδρία του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) το αποδεικνύει. Ηταν μια κίνηση με αποκλειστικό στόχο να διχάσει τη Νέα Δημοκρατία και το μόνο που κατάφερε ήταν να εμφανιστούν πρώτη φορά ρωγμές στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ· πόσα και πόσους να καταπιούν οι άνθρωποι; Ο θεωρητικός του «στρατηγού ανέμου» και της «κομμένης γράνας» ήταν η τελευταία σταγόνα στο ποτήρι του εθνικολαϊκισμού που γέμιζε με περισσή επιμέλεια η ηγεσία του κόμματος.

Γράφαμε και παλιότερα ότι αυτή η κυβέρνηση έχει τη μοναδική ικανότητα να βάζει μπροστά της τις πέτρες όπου θα σκοντάψει. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στο υπαρκτό γεγονός της απειρίας. Οφείλεται πρωτίστως σε ένα μείγμα αγραμματοσύνης, αλαζονείας και ωχαδελφισμού. Ετσι πολιτεύτηκαν αντιπολιτευόμενοι, κι έτσι νόμιζαν ότι μπορούν να συνεχίσουν κυβερνώντες. Σαν κακομαθημένα παιδάκια που τσιρίζουν και καταγγέλλουν όταν δεν γίνει το δικό τους. Ρηχή σκέψη, ρηχή πολιτική, πομπώδεις δηλώσεις, καταστροφικά αποτελέσματα. Από την εποχή που πρωτοστατούσαν στους προπηλακισμούς των πολιτικών τους αντιπάλων και δεν μπορούσαν να δουν ότι θα ήταν οι επόμενοι στόχοι, μέχρι την εποχή της διαπραγμάτευσης με τα πουκάμισα έξω που στοίχισε στην οικονομία 80 δισ. και μέχρι την αλλοπρόσαλλη μάχη κατά της τηλεοπτικής διαπλοκής, η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν υπολόγισε το επόμενο βήμα. Εριχνε μπαταριές στον γάμο του καραγκιόζη κι όταν ερχόταν η καταστροφή κατήγγελλε τους αντιπάλους. Οπως ακριβώς κάνει τώρα για να δικαιολογήσει την καταγέλαστη –ακόμη και για κυβερνητικά στελέχη– επιλογή του κ. Πολύδωρα. Καταγγέλλει τα κόμματα της αντιπολίτευσης για στήριξη της διαπλοκής...

Δυστυχώς, έτσι έμαθαν και έτσι τους επέτρεψε ο ελληνικός λαός να πολιτευτούν. Πάτησαν στις ευαισθησίες που είχαν οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις στην Αριστερά, λόγω των πολύχρονων διώξεων από το μετεμφυλιακό κράτος. Εκμεταλλεύτηκαν τη ρηχή γνώση της ελληνικής κοινωνίας για τη δημοκρατική λειτουργία, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν ως δημοκρατικές κατακτήσεις όλες τις αντιδημοκρατικές εκτροπές· από τις καταλήψεις δημόσιων χώρων, μέχρι τις καταστροφές στη διάρκεια των διαδηλώσεων και μέχρι τον προπηλακισμό των αντιπάλων. Καβάλησαν το αίτημα για ανανέωση της πολιτικής ζωής. Κι έτσι, απροετοίμαστοι εντελώς, με δύο κακοχωνεμένα μαρξιστικά τσιτάτα βρέθηκαν στην εξουσία για να αποδειχθούν μικροί, αγράμματοι και μοιραίοι αντάμα. Πίστεψαν ότι μπορούν να εξαγάγουν την ασυναρτησία τους και να τρομάξει η Ευρώπη, με αποτέλεσμα να φεσωθούμε όλοι τους κεφαλαιακούς ελέγχους· φαντάζονταν ότι τα παλιά κόλπα της άκριτης καταγγελίας των πάντων μπορούν να διαρκέσουν στο διηνεκές.

Δεν υπάρχει ανάσχεση στον μεγάλο κατήφορο της κυβέρνησης κι αυτό γιατί έκαψε εκ των προτέρων όλα τα κλαδιά όπου θα μπορούσε να κρατηθεί. Αλήθεια: εκτός από τα ρετάλια της λαϊκιστικής Δεξιάς, ποιος σοβαρός άνθρωπος θα μπορούσε να συνεργαστεί μαζί τους; Ποιος, πλην του κ. Βύρωνα Πολύδωρα, θα δεχόταν να είναι η πρόταση του Μαξίμου, έστω για το ΕΣΡ;

ΤΟ ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΗΜΕΝΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ, ΣΤΗ ΒΙΑΙΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΜΕ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ...

Οι "Αγιογραφίες", από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 01/11/16

Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ΟΔΗΓΕΙ, ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ, ΣΕ ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΚΑΤΑ ΤΑ ΛΟΙΠΑ ΑΠΟ ΤΟ "ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΥΡΙΖΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 01/11/16

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 01/11/16

24 ΜΟΝΑΔΕΣ ΥΠΟΛΕΙΠΕΤΕΤΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΣΕ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΙΣ ΝΔ (21% έναντι 45,5%), 21 ΜΟΝΑΔΕΣ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΤΟΥ ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ (21% έναντι 42%)....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ/ηλεκτρονική έκδοση"

24 μονάδες προβάδισμα στη ΝΔ δίνει νέα δημοσκόπηση

Προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας μέχρι και 24 μονάδες έναντι του ΣΥΡΙΖΑ δίνει η νέα δημοσκόπηση της Public Issue.

Συγκεκριμένα στην τηλεφωνική έρευνα πρόθεσης ψήφου, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης εμφανίζεται να λαμβάνει ποσοστό 42% ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ μόλις 18%. Για την τρίτη θέση δίνουν μάχη η Δημοκρατική Συμπαράταξη και η Χρυσή Αυγή με ποσοστό 8% ενώ στην τέταρτη θέση εμφανίζεται το ΚΚΕ με 7,5%.

Μάχη με το εκλογικό κατώφλι του 3% δίνουν το Ποτάμι, η Ένωση Κεντρώων και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ενώ παρών δίνει και το νεοσύστατο κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Πλεύση Ελευθερίας, που συγκεντρώνει 2,5%. Σημειώνεται ότι η αδιευκρίνιστη ψήφος αγγίζει το 30%.

Καταλληλότερος για πρωθυπουργός με ποσοστό 42% εμφανίζεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης έναντι του Αλέξη Τσίπρα που συγκεντρώνει 21%, χάνοντας δύο μονάδες σε σχέση με την ίδια μέτρηση του Σεπτεμβρίου. Κανένας από τους δύο δηλώνει το 35% των ερωτηθέντων ενώ 2% δεν απαντά.

Η προηγούμενη έρευνα της ίδιας εταιρείες, που και πάλι αποτύπωνε εικόνα εκλογικής κατάρρευσης του ΣΥΡΙΖΑ, είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα Αυγή, προκαλώντας ποικίλα σχόλια. Λίγες ημέρες αργότερα, και συγκεκριμένα στις 2 Οκτωβρίου, η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ ανακοίνωσε τη διακοπή της συνεργασίας της με την Public Issue.

"...Θυμάμαι, ας πούμε, τότε που ο πρόεδρος, νέος ακόμη στη θέση αυτή, είχε επισκεφθεί τη Βενεζουέλα για να εξασφαλίσει φτηνό πετρέλαιο για την εργατική τάξη στη χώρα μας αλλά ο Τσάβες τον είχε γράψει κανονικά. Και επέστρεψε το παλικάρι πίσω με άδεια τα χέρια, αντί να το συνοδεύουν διακόσια τάνκερ, κατάφορτα με πετρέλαιο, να ζεσταθεί το κοκαλάκι της εργατικής τάξης για να μπορεί από καλύτερες θέσεις να δώσει τον αγώνα για την επικράτηση του σοσιαλισμού. Εχω ακούσει διάφορα για το τι παίχτηκε τότε και δεν ήρθε ποτέ το φτηνό πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα, αλλά δεν θα υιοθετήσω τίποτε. Θα κρατήσω μόνο την επιεικέστερη εκδοχή που είναι ότι «δεν πείστηκε ο Τσάβες για τις προθέσεις του Αλέξη»..."

Το "Στίγμα" του Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου
και το "Θεωρείο" του Περικλή Δημητρολόπουλου

"ΤΑ ΝΕΑ", 01/11/16

Γιά ψώνια στο Καράκας

Ομολογώ ότι δεν βλέπω τίποτε κακό στην υπόθεση αυτή της επίσκεψης του υπουργού Παππά στη Βενεζουέλα, και μάλιστα σε μια περίοδο που δεν ήταν υπουργός. Μια χαρά χώρα είναι η Βενεζουέλα (έχω ακούσει, δεν έχω πάει, και κατά τα φαινόμενα δεν θα πάω και ποτέ, εδώ που τα λέμε...) και πραγματικά για κάποιον ο οποίος είναι πατεντάτος αριστερός όπως ο Νίκος ο Παππάς και, εκλιπούσης της μεγάλης Σοβιετίας, θέλει να ζήσει μια αυθεντική εμπειρία του σοσιαλισμού, στη Βενεζουέλα θα πάει, πού θα πάει; Στην Κούβα, όπου εκείνος ο Ραούλ Κάστρο είναι πιο δεξιός και από τα βλίτα; Ή στη Βόρεια Κορέα να τον κακοχαρακτηρίσουν; Οχι, στη Βενεζουέλα θα πάει, να το ζήσει από κοντά το πείραμα.

Επίσης δεν βλέπω τίποτε κακό και στην παραδοχή του για τη δυνατότητα προμήθειας προϊόντων από τα κρατικά σουπερμάρκετ της χώρας, στα οποία, όπως είναι παγκοίνως και παγκοσμίως, θα έλεγα, γνωστό, σφαδάζουν τα ράφια από το πλήθος και το βάρος των προϊόντων (μόλις χθες, κάτι εχθροί της Μπολιβαριανής Επανάστασης όπως οι «Λος Αντζελες Τάιμς» έγραψαν, οι ελεεινοί, ότι μια 12άδα αβγά κοστίζει 150 δολάρια - τέτοιο πάθος).

Αρα τι θέλει τώρα να μας πει η Νέα Δημοκρατία; Οτι για κάποιον άλλο λόγο πήγε Βενεζουέλα ο Νίκος ο Παππάς; Ε, όχι πια, φτάνει αυτή η προσπάθεια να αλλάξουν την ατζέντα!

Μόνο αυτό!
Διότι, ως γνωστόν, το θέμα που απασχολεί πλέον κάθε Ελληνα και κάθε Ελληνίδα είναι τι θα γίνει με τα κανάλια. Ο άλλος, σου λέει, πέφτει στο κρεβάτι για ύπνο το βράδυ και το πρωί δεν πλένει δόντια ούτε πίνει καφέ. Τρέχει κατευθείαν στο Ιντερνετ να διαβάσει τις εξελίξεις περί του τεράστιου θέματος, εξελίξεις που έτρεχαν στη διάρκεια της νύχτας ενώ εκείνος κοιμόταν ως οι Μωρές Παρθένες.

Πράγμα απολύτως λογικό. Επειδή στο γραφείο που θα πάει μετά όλοι, μα όλοι, αυτό θα συζητούν και προφανώς δεν θέλει να τον πιάσουν αδιάβαστο και να φανεί ότι μένει πίσω. Ούτε πωλήσεις ούτε έξοδα ούτε τζίρους. Μόνο κανάλια.

Και δεν είναι ψέμα ούτε υπερβολή να σημειώσω ότι ολόκληρη η κοινωνία κρέμεται κάθε φορά από τα χείλη του Νίκου του Παππά, του Κρέτσου, της Γεροβασίλη και των υπόλοιπων αγωνιστών για το τι θα πουν σχετικά με το μέγα θέμα.

Τον συνταξιούχο, ας πούμε, ποσώς τον απασχολεί αν του έκοψαν τη σύνταξη, τη νοικοκυρά καθόλου επίσης αν έχει δυο παιδιά στην ανεργία, τον άνεργο αν θα βρει επιτέλους δουλειά έπειτα από τρία χρόνια στον ΟΑΕΔ, τον βιοτέχνη αν θα τη βγάλει φέτος έστω κλέβοντας την Εφορία - τίποτε από όλα αυτά. Μόνο να πετύχει ο Νίκος ο Παππάς στον τιτάνιο αγώνα που δίνει να σκοτώσει εντελώς τη διαπλοκή.

Είναι δυνατόν λοιπόν η ΝουΔού να «σηκώνει» το θέμα της επίσκεψης του Νίκου του Παππά στη Βενεζουέλα με τον φίλο της παράταξης Αρτέμη Αρτεμίου, δικηγόρο το επάγγελμα, και να ζητάει εξηγήσεις; Επίτηδες το κάνει για να αλλάξει την ατζέντα της πολιτικής συζήτησης, είναι προφανές...

Αναπάντητα ερωτήματα
Εγώ, ας πούμε, που συμμερίζομαι τον τιτάνιο αγώνα που κάνει ο Νίκος (ο Παππάς) δεν μετέχω σε αυτήν την προσπάθεια. Λόγου χάρη, προ μηνών μού είχαν στείλει ένα δημοσίευμα μιας εφημερίδας του Καράκας, με ημερομηνία 2 Φεβρουαρίου 2015, το οποίο συμπεριελάμβανε ρεπορτάζ σύμφωνα με το οποίο εκείνοι οι Podemos του Πάμπλο Ιγκλέσιας στην Ισπανία τα «έπιαναν» πού και πού από τον Ούγκο τον Θεό για να προωθήσουν τα υπέροχα μηνύματα του «τσαβισμού» αρχικά στην Ισπανία και αργότερα στην υπόλοιπη Ευρώπη. Και κάπου εκεί στη μέση του ρεπορτάζ, άκου τώρα τι άθλιοι που είναι κάτι βενεζουελανοί δημοσιογράφοι, άφηναν αιχμές ότι ο Ούγκο ο Θεός είχε «σπρώξει» και στον ΣΥΡΙΖΑ κάτι «βοηθήματα» αγνώστου ύψους παραμονές των εκλογών του 2010 - για να διεξέλθει το κόμμα τις απαιτήσεις της προεκλογικής περιόδου για τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Εγώ τα έγραψα αυτά, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ «άκρα του τάφου σιωπή» και πολύ ορθά έρχομαι να επικροτήσω, διότι μια εφημερίδα στη μακρινή Βενεζουέλα τα έλεγε - σιγά μην ασχοληθούν περαιτέρω. Μετά εγώ για να τεκμηριώσω απολύτως το ψευδές του δημοσιεύματος τηλεφώνησα στον πικραμένο φίλο μου τον Αλέξη τον Μητρόπουλο, στον οποίο εκείνο το δημοσίευμα, το κατάπτυστο, έκανε ονομαστική αναφορά. Αλλά ήταν κάθετος, «εμένα μη με μπερδεύεις με αυτά, μη με ανακατεύεις, δεν ξέρω τίποτε» μου είχε πει και το είχα γράψει mοt a mοt - λέξη προς λέξη, που λένε.

Οπότε λέω να το επαναφέρω σήμερα το θέμα, ευκαιρίας δοθείσης: το δημοσίευμα το έχω, απάντηση υπάρχει; Βοήθησε ο Ούγκο (Τσάβες) ο Θεός τον ΣΥΡΙΖΑ ή όχι;

(Πριν απαντήσει κανείς, να σπεύσω να σημειώσω ότι ο υπουργός Οικονομικών του Τσάβες που χειριζόταν αυτά τα θέματα την έχει κοπανήσει από την ωραία του χώρα και ζει υπό προστασία στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά ήδη κάποιοι από εδώ τον αναζητούν, πρόεδρε Αλέξη - κάρφωσα τώρα, ο Δήμος Σταρένιος...).

Τζάμπα το ταξίδι
Πάντως, για να λέμε και του ΣΥΡΙΖΑ το δίκιο, ο Ούγκο ο Θεός δεν ήταν πάντοτε καλός με τον πρόεδρο Αλέξη. Τον πρώτο καιρό τού έκανε παιχνίδια. Τον είχε στη γωνία με το ένα πόδι όρθιο στη στάση του πελαργού.

Θυμάμαι, ας πούμε, τότε που ο πρόεδρος, νέος ακόμη στη θέση αυτή, είχε επισκεφθεί τη Βενεζουέλα για να εξασφαλίσει φτηνό πετρέλαιο για την εργατική τάξη στη χώρα μας αλλά ο Τσάβες τον είχε γράψει κανονικά. Και επέστρεψε το παλικάρι πίσω με άδεια τα χέρια, αντί να το συνοδεύουν διακόσια τάνκερ, κατάφορτα με πετρέλαιο, να ζεσταθεί το κοκαλάκι της εργατικής τάξης για να μπορεί από καλύτερες θέσεις να δώσει τον αγώνα για την επικράτηση του σοσιαλισμού.

Εχω ακούσει διάφορα για το τι παίχτηκε τότε και δεν ήρθε ποτέ το φτηνό πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα, αλλά δεν θα υιοθετήσω τίποτε. Θα κρατήσω μόνο την επιεικέστερη εκδοχή που είναι ότι «δεν πείστηκε ο Τσάβες για τις προθέσεις του Αλέξη»...

Απογοήτευση
Εχω μάθει και μια άλλη ωραία ιστορία που έχει σχέση με τα πετρέλαια Βενεζουέλας και το plan B που ετοίμαζε ο Βαρουφάκης, αλλά λόγω στενότητος χώρου σήμερα δεν θα τη διηγηθώ. Κάποια άλλη στιγμή θα το κάνω, γιατί το θέμα είναι περιπεπλεγμένο - σαν τη διαπλοκή ένα πράγμα (παίζει ώς και ο διαγωνισμός για τα... κανάλια, σε συνδυασμό με το τέλος μιας ωραίας φιλίας!).

Προτιμώ να αναφερθώ στην περίπτωση του Βύρωνα, Μπάιρον για τους φίλους του, Πολύδωρα - και μια σκέτη απογοήτευση για ορισμένους εξ ημών, που τον είχαμε σε μια εκτίμηση.
Ο άνθρωπος αυτός που τιμήθηκε από δύο πρωθυπουργούς, τον Μητσοτάκη και τον Καραμανλή, με το αξίωμα του υπουργού, που ήταν ώς και υποψήφιος για πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και έγινε έστω και για λίγο πρόεδρος της Βουλής, θεωρεί «τιμή» του ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τον πρότεινε για πρόεδρο του ΕΣΡ - του ΕΣΡ!

Αντί άλλου σχολίου θα αντιγράψω μέρος ιδιόχειρης αφιέρωσης που μου έκανε στο βιβλίο του «Η φωνή του βιγλάτορα»: «Το πνεύμα της αντίστασης με οδηγεί. Ο ορθολογισμός (λογιστικού τύπου) με φοβίζει, σαν μονοπάτι προς την εθελοδουλεία. Στα απόκρυφα κείμενα εσύ έχεις το ιερό της Δωδώνης και εγώ του Λυκαίου Επικουρείου Απόλλωνα. Ενότητα Λόγου. Με τέτοιο μελάνι γράφω εδώ».
Κι εγώ. Απογοητευμένος...

"ΤΑ ΝΕΑ", 01/11/16

"...Το γεγονός, άλλωστε, πως η διαγωνιστική διαδικασία που στηρίχθηκε στον αντισυνταγματικό νόμο και ως εκ τούτου κατέρρευσε από τη δικαστική απόφαση, καθιστώντας τις άδειες που χορηγήθηκαν άνευ αξίας, οδηγεί, όπως τόνιζαν νομικές πηγές, στην παραδοχή πως είναι εξαιρετικά προβληματικό το ενδεχόμενο με νόμο να δοθεί προσωρινή άδεια σε κάποιον εκ των υπερθεματιστών του πρόσφατου διαγωνισμού, ο οποίος όμως δεν διαθέτει κανάλι, άρα δεν είχε –και δεν έχει πλέον– άδεια λειτουργίας, μιας και αυτή που έλαβε έχει ήδη ακυρωθεί. Τα σύνθετα προβλήματα που δημιουργούνται μετά την απόφαση του ΣτΕ και μέχρις ότου συγκροτηθεί ΕΣΡ εκτιμάται ότι μπορεί να προκαλέσουν νέο κύκλο δικαστικών εκκρεμοτήτων και νέες προσφυγές ενδιαφερομένων στο ΣτΕ ή σε άλλους δικαστικούς σχηματισμούς. Πάντως, οι ίδιες πηγές εκτιμούσαν πως η αναστολή του νόμου σε ό,τι αφορά τις αρμοδιότητες του υπουργού, που θα περάσουν στο ΕΣΡ, και όχι η κατάργησή του, σχετίζεται με την αναμονή του σκεπτικού της απόφασης του ΣτΕ, που εκτιμάται ότι θα δημοσιοποιηθεί το συντομότερο δυνατόν...."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" (κύριο θέμα+εσωτερικό θέμα)

                                                  "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 01/11/16


                                                      Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 01/11/16

Ελάχιστα περιθώρια για ελιγμούς

Της Ιωάννας Μάνδρου

Μικρά περιθώρια για νομοθετικούς ελιγμούς και διευθετήσεις αφήνει στην κυβέρνηση η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, που έκρινε αντισυνταγματικό τον νόμο για τις τηλεοπτικές άδειες και αναγνώρισε ότι μόνον το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο –κατά το Σύνταγμα– είναι αρμόδιο να αδειοδοτήσει τα κανάλια.

Νομικές και δικαστικές πηγές τόνιζαν πως από την απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου προκύπτει ότι τα πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικά δίκτυα που εκπέμπουν έως σήμερα έχουν προσωρινή άδεια λειτουργίας και δεν χρειάζεται ούτε μπορεί να τους δοθεί άλλη με νόμο. Και τούτο το θεμελιώναν στο ότι το ΣτΕ με την απόφασή του έκανε δεκτές τις προσφυγές τους και τους αναγνώρισε έννομο συμφέρον για την τύχη του νόμου, αποδεχόμενο έτσι ότι έχουν άδεια προσωρινής λειτουργίας, κάτι που δεν είχε κάνει το 2010 για τα περιφερειακά κανάλια. Τότε το ΣτΕ είχε κρίνει ότι οι εν λόγω τηλεοπτικοί σταθμοί δεν έχουν άδεια –η προσφυγή είχε γίνει από το τηλεοπτικό δίκτυο Αθήνα ΤV– και εξ αυτού είχε απορρίψει την προσφυγή, αλλά είχε αποφανθεί επιπλέον ότι το γεγονός πως αενάως είχε παραταθεί η λειτουργία τους συνιστούσε παράβαση του Συντάγματος. Παράλληλα, οι ίδιες πηγές προσέθεταν πως η απόφαση περί αντισυνταγματικότητας του νόμου της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά το σκέλος των αρμοδιοτήτων αδειοδότησης που είχε ανατεθεί στον υπουργό –κατά παράκαμψη του ΕΣΡ– είναι ξεκάθαρη.

Αναθέτει την αρμοδιότητα ρυθμίσεως του τηλεοπτικού τοπίου στο ΕΣΡ και ως εκ τούτου, επισήμαναν, δεν επιτρέπει σε κάποιον άλλον, πλην αυτού, να χορηγήσει προσωρινές άδειες στα κανάλια.

Το γεγονός, άλλωστε, πως η διαγωνιστική διαδικασία που στηρίχθηκε στον αντισυνταγματικό νόμο και ως εκ τούτου κατέρρευσε από τη δικαστική απόφαση, καθιστώντας τις άδειες που χορηγήθηκαν άνευ αξίας, οδηγεί, όπως τόνιζαν νομικές πηγές, στην παραδοχή πως είναι εξαιρετικά προβληματικό το ενδεχόμενο με νόμο να δοθεί προσωρινή άδεια σε κάποιον εκ των υπερθεματιστών του πρόσφατου διαγωνισμού, ο οποίος όμως δεν διαθέτει κανάλι, άρα δεν είχε –και δεν έχει πλέον– άδεια λειτουργίας, μιας και αυτή που έλαβε έχει ήδη ακυρωθεί. Τα σύνθετα προβλήματα που δημιουργούνται μετά την απόφαση του ΣτΕ και μέχρις ότου συγκροτηθεί ΕΣΡ εκτιμάται ότι μπορεί να προκαλέσουν νέο κύκλο δικαστικών εκκρεμοτήτων και νέες προσφυγές ενδιαφερομένων στο ΣτΕ ή σε άλλους δικαστικούς σχηματισμούς. Πάντως, οι ίδιες πηγές εκτιμούσαν πως η αναστολή του νόμου σε ό,τι αφορά τις αρμοδιότητες του υπουργού, που θα περάσουν στο ΕΣΡ, και όχι η κατάργησή του, σχετίζεται με την αναμονή του σκεπτικού της απόφασης του ΣτΕ, που εκτιμάται ότι θα δημοσιοποιηθεί το συντομότερο δυνατόν.

Σε ό,τι αφορά τις δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων και δημοσιεύματα περί παράνομης απόφασης και διαρροής της από μέλη του δικαστικού σχηματισμού που έκρινε αντισυνταγματικό τον νόμο, δικαστικές πηγές απέκρουαν τους ισχυρισμούς αυτούς ως παντελώς αστήρικτους και σημείωναν με νόημα πως η κυβέρνηση αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης προέβη, μέσω της κυβερνητικής εκπροσώπου, σε σχολιασμό της δικαστικής κρίσης εξαπολύοντας μάλιστα δριμεία επίθεση στο ΣτΕ, διερωτώμενες «παράνομη απόφαση σχολιάσαν;».

Επιπλέον, κατά παγία δημοσιογραφική πρακτική μετά τις διασκέψεις του ΣτΕ –ακόμα και αν τα κρινόμενα θέματα δεν είναι τόσο σημαντικά όσο οι τηλεοπτικές άδειες– το αποτέλεσμα της όποιας δικαστικής κρίσης αποτελεί αντικείμενο δημοσιοποίησης στο σύνολο του Τύπου και ουδέποτε έχει συμβεί να αναμένουν οι δημοσιογράφοι και οι ενδιαφερόμενοι τη δημοσίευση του σκεπτικού της απόφασης για να γνωστοποιήσουν τι αποφάσισε το ΣτΕ.

ΜΕΤΑΞΥ ΔΝΤ ΚΑΙ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ Η ΕΕ ΚΑΙ ΚΑΤ΄ΕΠΕΚΤΑΣΗ Η ΕΛΛΑΣ, ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΔΟΣ ΔΙΑΦΥΓΗΣ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ...

Το κύριο θέμα, από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 01/11/16

"...Από τα προεδρικά διατάγματα που ακόμη δεν έχουν σταλεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, άρα δεν φέρουν την υπογραφή του Προκόπη Παυλόπουλου, ώστε να δημοσιευθούν σε ΦΕΚ, προκύπτει η διάθεση του Αλέξη Τσίπρα για μια αξιοσημείωτη δομική αναδιάρθρωση της κυβέρνησης με ανασύσταση έξι υπουργείων και συγκρότηση υπουργείων Μεταναστευτικής Πολιτικής και Ψηφιακής Πολιτικής. Ωστόσο δεν υπάρχει πρόβλεψη για δομική αλλαγή του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων με αποκόλληση του τομέα των Θρησκευμάτων στο Εσωτερικών, όπως επέμεναν πληροφορίες μετά την πρόσφατη αντιπαράθεση του Νίκου Φίλη με την Εκκλησία της Ελλάδος..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ" και την ημιεπίσημη κυβερνητική εφημερίδα


                                                                     "ΤΑ ΝΕΑ"- 01/11/16


Ανασχηματισμός
Αναδόμηση της κυβέρνησης σχεδιάζει το Μαξίμου
Νέα υπουργεία και μεταθέσεις χαρτοφυλακίων περιλαμβάνονται στα σχέδια προεδρικών διαταγμάτων (χωρίς την υπογραφή Παυλόπουλου) που εστάλησαν προς έγκριση από το Συμβούλιο της Επικρατείας

Της Βούλας Κεχαγιά
Το Μαξίμου δείχνει σχεδόν έτοιμο για τον κυβερνητικό ανασχηματισμό και αποτελεί πλέον ζήτημα πολιτικής απόφασης του Πρωθυπουργού ο χρόνος της ανακοίνωσής του. Κυβερνητικές πηγές διευκρινίζουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα καταλήξει ως προς το timing μόλις διασαφηνιστεί το τοπίο γύρω από το θέμα του ΕΣΡ, πιθανότατα και μέσα στην εβδομάδα.

Τα προεδρικά διατάγματα που έστειλε στις 26 Οκτωβρίου η κυβέρνηση στο ΣτΕ, για να εγκριθούν, επιβεβαιώνουν την πρόθεση του Αλέξη Τσίπρα να προχωρήσει σε σημαντικές δομικές αλλαγές στην κυβέρνηση, κάτι που ωστόσο συνεπάγεται αλλαγές ή ακόμη και προσθήκες προσώπων στο νέο κυβερνητικό σχήμα. Αργά το βράδυ το Μαξίμου άφησε πάντως αιχμές για τη διαρροή που έγινε από το ΣτΕ.

Από τα προεδρικά διατάγματα που ακόμη δεν έχουν σταλεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, άρα δεν φέρουν την υπογραφή του Προκόπη Παυλόπουλου, ώστε να δημοσιευθούν σε ΦΕΚ, προκύπτει η διάθεση του Αλέξη Τσίπρα για μια αξιοσημείωτη δομική αναδιάρθρωση της κυβέρνησης με ανασύσταση έξι υπουργείων και συγκρότηση υπουργείων Μεταναστευτικής Πολιτικής και Ψηφιακής Πολιτικής. Ωστόσο δεν υπάρχει πρόβλεψη για δομική αλλαγή του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων με αποκόλληση του τομέα των Θρησκευμάτων στο Εσωτερικών, όπως επέμεναν πληροφορίες μετά την πρόσφατη αντιπαράθεση του Νίκου Φίλη με την Εκκλησία της Ελλάδος.

Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ. Το σημαντικότερο όμως είναι πως διαφαίνεται η πρόθεση Τσίπρα να χωρίσει στα δύο το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας διατηρώντας το υπάρχον μόνο ως υπουργείο Περιβάλλοντος και συγκροτώντας αυτόνομο χαρτοφυλάκιο Ενέργειας. Αυτό σημαίνει ότι ο Πρωθυπουργός καλείται έως ότου προχωρήσει στον ανασχηματισμό να αποφασίσει σε πολιτικό επίπεδο εάν θα αναθέσει τα καθήκοντα του υπουργού Ενέργειας στον Πάνο Σκουρλέτη ή εάν θα επιλέξει να τον αντικαταστήσει. Υπενθυμίζεται ότι η αρνητική στάση του Σκουρλέτη στο ζήτημα της πώλησης του 17% της ΔΕΗ από το ΤΑΙΠΕΔ όπως και η συνολικότερη θέση του για το ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων - πέραν των εννιά που προβλέπονται καθαρά στη συμφωνία - έχουν δημιουργήσει προβληματισμό στο Μαξίμου και υπήρξαν η αφορμή για την πρόσφατη παρεξήγηση Τσίπρα - Σκουρλέτη. Οι εξηγήσεις δόθηκαν στη συνάντηση των δύο στο Μαξίμου, ωστόσο τις τελικές αποφάσεις θα τις λάβει ο Πρωθυπουργός. Ο υπουργός πάντως μετά το ραντεβού του με τον Αλέξη Τσίπρα έλεγε σε συνομιλητές του ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να παραμείνει στην κυβέρνηση, κάτι που θα σήμαινε είτε τη διατήρησή του στα ενεργειακά είτε την πολιτική αναβάθμισή του με έναν νέο ρόλο.


ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑ. Από τα δύο προεδρικά διατάγματα τα οποία, σύμφωνα με πηγές της κυβέρνησης, «μπορεί να τροποποιηθούν εφόσον ο Πρωθυπουργός αλλάξει σχεδιασμό έως ότου προχωρήσει στον ανασχηματισμό» φαίνεται πως αποδυναμώνεται το υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, το οποίο στην αρχική του μορφή κατά τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εμπεριείχε και τον τομέα της Ναυτιλίας. Με τον νέο σχεδιασμό μένει μόνο ως Οικονομίας και Ανάπτυξης, καθώς συστήνεται αυτοτελές υπουργείο Τουρισμού. Επίσης ενισχύεται και το Ναυτιλίας από τον χωρισμό του υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών και σ' αυτό μεταφέρεται ως Γενική Γραμματεία ο τομέας των Μεταφορών και Δικτύων. Το ζητούμενο εν προκειμένω είναι εάν θα διατηρηθεί στη θέση του υπουργού ο Θοδωρής Δρίτσας, ο οποίος θεωρεί ότι το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων παραβιάζει τις αρχές του ΣΥΡΙΖΑ, ή εάν θα υπάρξει αλλαγή προσώπου.
Εχει ενδιαφέρον το γεγονός πως σπάει στα δύο και το υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης όπως επίσης και το εάν ο Παναγιώτης Κουρουμπλής διατηρήσει ένα από τα δύο χαρτοφυλάκια. Οι τελευταίες πληροφορίες εμφάνιζαν τον Πρωθυπουργό διατεθειμένο να τον αντικαταστήσει, χωρίς ωστόσο να τον αφήσει εκτός κυβέρνησης.

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΕΣΡ. Στο μεταξύ, περιμένοντας να ωριμάσουν πολιτικά οι συνθήκες για τη συγκρότηση του ΕΣΡ, η κυβέρνηση επιδιώκει να δείξει ότι διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων σε ό,τι αφορά το θέμα των τηλεοπτικών αδειών.

Ως μια πρώτη κίνηση και πριν από τη Διάσκεψη των Προέδρων η κυβέρνηση κατέθεσε στη Βουλή τη διάταξη για την αναστολή του άρθρου 2Α του Νόμου 4339/15 που μετέφερε τις αρμοδιότητες για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού για τις άδειες από το ΕΣΡ στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης.
Μετά την άγονη χθεσινή ψηφοφορία για την εκλογή μελών του ΕΣΡ, κυβερνητικοί κύκλοι έλεγαν ότι με δεδομένη την ευρεία πλειοψηφία που διαμορφώθηκε δεν θα επισπευσθεί η κατάθεση της ρύθμισης για το προσωρινό καθεστώς. Αντιθέτως, η κυβέρνηση θα περιμένει να συγκληθεί εκ νέου η Διάσκεψη των Προέδρων με την ίδια πρόταση για τα πρόσωπα σε μια ακόμη προσπάθεια να καμφθεί η αδιαλλαξία της ΝΔ.

"Η ΑΥΓΗ"-01/11/16

Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΚΑΤ' ΑΝΑΓΚΗΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΙΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ- ΟΣΑ ΤΡΙΚ ΚΙ ΑΝ ΣΚΑΡΙΣΘΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΞΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΑ, ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΠΡΟΘΕΣΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΙΞΚΕΙ- ΤΟ ΒΕΒΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΗ ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΝΔ, ΔΕΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΤΑΙ ΠΛΕΙΟΩΗΦΙΑ 4/5 ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΣΡ- ΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΜΕ ΤΟ ΕΣΡ ΚΑΙ Η ΕΛΛΕΙΠΟΥΣΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΤΕΛΕΧΩΣΗΣ...

Τέσσερα κύρια άρθρα, από φύλλα αυτής της Τρίτης

"ΤΑ ΝΕΑ", 01/11/16

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 01/11/16

"Η ΑΥΓΗ", 01/11/16

"ΕΣΤΙΑ", 01/11/16

H EΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΣΚΙΤΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ...

"Real.gr", Δημήτρης Γεωργοπάλης

"ΤΑ ΝΕΑ"-Έφη Ξένου

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"-Δημήτρης Χαντζόπουλος

"Εφ.Συν"-Κώστας Γρηγοριάδης

ΚΥΡ

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", Γιάννης Δερμεντζόγλου

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"-Ηλίας Μακρής

"ΤΑ ΝΕΑ"-Κώστας Μητρόπουλος

"ΗΜΕΡΗΣΙΑ"-ΝΙΚΑΝΔΡΟΣ

"Εφ.Συν"-Μιχάλης Κουντούρης

"Η ΑΥΓΗ"-Βαγγέλης Χερουβείμ

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"-Ανδρέας Πετρουλάκης

"...Αν ο κ. Τσίπρας δεν θέλει να τον περιφέρουν σαν τον παλαιοημερολογίτη μητροπολίτη πολιτικά νεκρό πάνω στον θρόνο του πρωθυπουργού, αργά ή γρήγορα θα καταφύγει στις κάλπες. Ελπίδα του, να προκαλέσει πολιτική κρίση μετεκλογικά με τον ίδιο ζωντανό. Αυτό είναι το λογικό. Στη ζωή, όμως, δεν είναι όλα λογικά. Διότι υπάρχει και το άχτι που, όπως απέδειξε η αντίδραση στην απόφαση του ΣτΕ, είναι πάντα ζωντανό. Δεν δείχνουν να τους νοιάζει ότι τσαλαπατώντας τους θεσμούς θέτουν εαυτούς εκτός δημοκρατικού τόξου. Ισως γιατί στόχος τους είναι να θέσουν τη χώρα εκτός ευρωπαϊκού τόξου, κοινώς εκτός πολιτισμένου κόσμου. Είτε το ένα ισχύσει, είτε το άλλο, η πανστρατιά των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου είναι αναγκαία...."

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ",
29-30/10/16

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Στη δημοκρατία του περίπου:
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου


Α​​​​πό χθες το βράδυ η κυβέρνηση παραληρεί θεσμικά», δήλωσε προχθές ο κ. Βενιζέλος. Βλέποντας την κ. Γεροβασίλη ενόσω σχολίαζε την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, θα έλεγα πως η κυβέρνηση παραληρεί νέτα - σκέτα. Το μάλλον αξιοθρήνητο ύφος της ξενυχτισμένης συμπληρώθηκε από το ωραίο ηχητικό. Προσπάθησε να το κάνει έντεχνο μελό, αλλά της βγήκε κοριτσάκι του Εξορκιστή που μιλάει με τη φωνή του δαίμονα. Αλήθεια, σε ποιους απευθυνόταν όταν έλεγε πως η απόφαση του ΣτΕ στερεί 15.000 παιδιά από συσσίτια σε παιδικούς σταθμούς, 4.000 νοσηλευτές από νοσοκομεία και επιστρέφει τόσα εκατομμύρια σε «πολύ πλούσιους επιχειρηματίες»; Είναι κρίμα που δεν συμμετείχαν ιδιοκτήτες περιπτέρων στον διαγωνισμό, διότι αυτοί θα τα είχαν πράγματι ανάγκη τα εκατομμύρια. Θα μου πείτε, κανείς που υποτίμησε τη νοημοσύνη του Ελληνα ψηφοφόρου δεν βγήκε χαμένος. Και τι σχέση έχει το «μαύρο στην ΕΡΤ», που είχε κρίνει συνταγματικό το ΣτΕ, με το εκτόπλασμα που πήγαν να δημιουργήσουν;

Η απορία είναι εύλογη. Γιατί τα έκαναν τόσο χάλια; Γιατί να χάσουν πρώην υποστηρικτές τους στα ΜΜΕ και γιατί να εμπλέξουν «πολύ πλούσιους επιχειρηματίες» σε μια εκ των προτέρων προβληματική επιχείρηση;

Είναι τόσο ανίκανοι; Είναι τόσο ηλίθιοι; Δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς; Το ένα δεν αποκλείει το άλλο, θα μου πείτε. Αν και την απάντηση την έδωσε ο κ. Παππάς προ ημερών σε συνέντευξή του: «Κατάφερα και τους μάντρωσα για τρία εικοσιτετράωρα». Αξιζαν αυτά τα τρία εικοσιτετράωρα μια τέτοια πολιτική ήττα; Αν σκέφτεσαι πολιτικά, ή έστω λογικά, το σταθμίζεις και αποφασίζεις. Αν όμως ασκείς εξουσία σαν να θέλεις να βγάλεις το άχτι σου, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, τότε αλλάζει και το μέτρο της αξίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε να γίνει κυβέρνηση διότι έπεισε μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων ότι θα μπορέσουν να βγάλουν το άχτι τους. Το άχτι με όσους πολιτικούς είχαν διαχειρισθεί έως τότε την κρίση. Το άχτι με την Ευρώπη, που της έβγαζε γλώσσα ο ακατονόμαστος νάρκισσος. Η Ευρώπη μπορεί να επέβαλε τους όρους της μέχρι κεραίας, όμως ο «λαός» έβγαλε το άχτι του ψηφίζοντας Οχι. Γι’ αυτόν τον λόγο το Οχι έγινε Ναι χωρίς να ανοίξει μύτη. Σημασία δεν είχε η ανάληψη της ευθύνης του αποτελέσματος. Σημασία είχε ότι βγήκε το άχτι πολλών.

Εισπράττοντας ήττες παντού, με την οικονομία σε παρατεταμένη νεκροφάνεια, απομονωμένη στην Ευρώπη και χωρίς ερείσματα εκεί που ο τυχοδιωκτισμός της την έσπρωξε να τα αναζητήσει, στη Μόσχα και το Πεκίνο, η κυβέρνηση για να μην καταρρεύσει έπρεπε να βρει τρόπους για να εκτονώνει το συσσωρευμένο άχτι. Ο πόλεμος κατά των Θρησκευτικών, που κήρυξε ο κ. Φίλης, δεν συγκίνησε κανέναν. Ο πόλεμος κατά των καναλαρχών όμως, των «πλούσιων επιχειρηματιών», πρόσφερε πλούσιο θέαμα στους ιθαγενείς. Ηταν πόλεμος κατά της διαπλοκής και μάλιστα μιας «διαπλοκής» της οποίας η εικόνα φτάνει έως το τελευταίο σπίτι της επικράτειας. Κι όταν πας να βγάλεις το άχτι σου δεν σκέφτεσαι ούτε κανόνες συμπεριφοράς, ούτε συναλλάσσεσαι – κάτι που γενικώς για την Αριστερά θεωρείται κακό πράγμα. Κάνεις μια κατάληψη και αδιαφορείς για το αποτέλεσμα.

Είναι ψυχολογικό το θέμα; Η συμπεριφορά αυτή, απ’ τον Παππά έως τον Πολάκη και τον Τσίπρα, αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές της ελληνικής ψυχής που πάσχει από το σύμπλεγμα της αναξιοπάθειας. «Δεν αξίζαμε να πάθουμε αυτά που πάθαμε. Κι αφού δεν έχουμε τη δύναμη να απαλλαγούμε από τα πάθη μας, τουλάχιστον ας βγάλουμε το άχτι μας». Αυτό είναι που νομιμοποίησε τη συνεργασία τους με τους Ανέλ.

Τι συμβαίνει, όμως, όταν ένα ψυχολογικό σύμπλεγμα μετασχηματίζεται σε ιδεολογία; Συμβαίνει αυτό που ζούμε σήμερα. Μην ξεχνάμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κομμουνιστογενής. Στις οργανώσεις της ΚΝΕ και του ΚΚΕ έμαθε τα πέντε πολιτικά γράμματα που ξέρει ο Τσίπρας. Είχε το ταλέντο να μιμηθεί τον αείμνηστο Ανδρέα, όπως ο αείμνηστος μιμήθηκε την εμφυλιοπολεμική Αριστερά. Χωρίς όμως τη μόρφωσή του, ούτε τον κοσμοπολιτισμό του, ο ταλαίπωρος μαθητής νόμισε πως μαθαίνω γράμματα σημαίνει αποστηθίζω την αλφαβήτα. Μια κυβέρνηση της κομμουνιστογενούς Αριστεράς είναι υποχρεωμένη να συγκρούεται με τους θεσμούς, να αντιμετωπίζει τους συμβιβασμούς ως ήττες και τη συναλλαγή ως υποχώρηση. Αυτά δεν λένε κάθε μέρα; Ο συμβιβασμός όμως και η συναλλαγή είναι κύτταρα της δημοκρατίας. Από αρχαιοτάτων χρόνων, που λένε.

Προχθές ο Κυριάκος Μητσοτάκης κάλεσε τον λαό σε δημοκρατική εγρήγορση. Την περασμένη Κυριακή ο Θεόδωρος Πάγκαλος πρότεινε τη δημιουργία μιας δημοκρατικής πανστρατιάς, με επικεφαλής τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για την αντιμετώπιση της εκτροπής. Μήπως ήρθε η ώρα; Μήπως τη δημοκρατική εγρήγορση του λαού θα τη δημιουργήσει η δημοκρατική εγρήγορση της πολιτικής ηγεσίας;

Αν ο κ. Τσίπρας δεν θέλει να τον περιφέρουν σαν τον παλαιοημερολογίτη μητροπολίτη πολιτικά νεκρό πάνω στον θρόνο του πρωθυπουργού, αργά ή γρήγορα θα καταφύγει στις κάλπες. Ελπίδα του, να προκαλέσει πολιτική κρίση μετεκλογικά με τον ίδιο ζωντανό. Αυτό είναι το λογικό. Στη ζωή, όμως, δεν είναι όλα λογικά. Διότι υπάρχει και το άχτι που, όπως απέδειξε η αντίδραση στην απόφαση του ΣτΕ, είναι πάντα ζωντανό. Δεν δείχνουν να τους νοιάζει ότι τσαλαπατώντας τους θεσμούς θέτουν εαυτούς εκτός δημοκρατικού τόξου. Ισως γιατί στόχος τους είναι να θέσουν τη χώρα εκτός ευρωπαϊκού τόξου, κοινώς εκτός πολιτισμένου κόσμου.

Είτε το ένα ισχύσει, είτε το άλλο, η πανστρατιά των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου είναι αναγκαία.

"...Απ’ ό,τι προκύπτει, η κυβέρνηση προτίθεται να χρησιμοποιήσει τον νόμο Παππά, ως βάση μιας νέας νομοθετικής προσπάθειας, για την «εξυγίανση του τηλεοπτικού τοπίου». Προτού συσταθεί το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, το οποίο, κατά το ΣτΕ, είναι το μόνο αρμόδιο να χορηγεί τις τηλεοπτικές άδειες. Είναι βέβαιον ότι το νέο εγχείρημα θα αφήσει ανοικτό το μέτωπο της κυβέρνησης με τη Δικαιοσύνη, ενώ ταυτόχρονα θα πολώσει στο έπακρον την πολιτική σύγκρουση. Και τούτο, διότι η Ν.Δ. αλλά και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης πιστεύουν πως η απόφαση του ΣτΕ δικαιώνει τις θέσεις τους και θα θεωρήσουν πλέον ως προϋπόθεση κάθε νέας κυβερνητικής προσπάθειας τη σύσταση του ΕΣΡ. (Κάτι που δεν μπορεί να κάνει μόνη της η κυβέρνηση, αφού απαιτείται η σύμπραξη και των άλλων κομμάτων.) Δηλαδή, εκτός της απειλούμενης σύγκρουσης εξουσιών, προκύπτει και πλήρες πολιτικό αδιέξοδο..."

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ",
29-30/10/16

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Η κυβέρνηση εξωθεί

σε ρήξη εξουσιών:
Του Στάμου Ζούλα

Π​​οτέ άλλοτε, μετά την περίοδο της δικτατορίας, το πολίτευμα δεν βρέθηκε τόσο κοντά στην κατάσταση σύγκρουσης των εξουσιών, όσο σήμερα, εξαιτίας της συμπεριφοράς της εκτελεστικής εξουσίας έναντι της δικαστικής. Δυστυχώς, αυτό είναι το συμπέρασμα των τελευταίων εξελίξεων. Και είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί στη χώρα, εν μέσω της δεινής οικονομικής κρίσεως που τη μαστίζει. (Με δεδομένη, άλλωστε, τη διχοστασία που εκδηλώνεται, ταυτόχρονα, στο κυβερνών κόμμα, ως προς την ακολουθητέα πολιτική, έναντι των «επικυρίαρχων» δανειστών.) Η επαπειλούμενη σύγκρουση εξουσιών προκλήθηκε από την κυβέρνηση. Στην προσπάθειά της να ελέγξει και να χειραγωγήσει την πληροφόρηση του ελληνικού λαού, μέσω του νόμου Παππά, επιχείρησε να βρει συμμάχους στη Δικαιοσύνη. Και μάλιστα με δύο αλληλοσυγκρουόμενους τρόπους. Από τη μια πλευρά, δελεάζοντας οικονομικά τους δικαστικούς (συνάντηση του πρωθυπουργού με τις ηγεσίες των ανωτάτων δικαστηρίων) και από την άλλη, με απροκάλυπτες παρεμβάσεις ή ωμές εκβιαστικές ενέργειες, όπως η εντολή του υπουργού Δικαιοσύνης για την πειθαρχική δίωξη αντιπροέδρου του ΣτΕ, τις παραμονές της διάσκεψής του, για τον νόμο Παππά, η «πρόγνωση» του κ. Τσίπρα, ότι «δεν γίνεται» να κηρυχθεί ο νόμος αντισυνταγματικός, κ.ά.

Το αμφίστομο αυτό εγχείρημα εξόργισε, μέχρι βαθμού εξαγρίωσης, το δικαστικό σώμα. Και δικαίως. Διότι απέβλεπε όχι απλώς στην υποταγή των δικαστών στα κυβερνητικά κελεύσματα, αλλά και τον πλήρη εξευτελισμό της ισχύος τους ως συνταγματικής εξουσίας, όσο και του κύρους τους ως κρατικών λειτουργών. Αυτό εκφράσθηκε στην απόφαση του ΣτΕ η οποία ακυρώνει, στο σύνολό του, τον νόμο Παππά. Ηταν η αυστηρότερη απόφαση που μπορούσε να λάβει το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο, μην αφήνοντας στην κυβέρνηση κάποιο χρονικό περιθώριο για «διορθωτικές» κινήσεις. Η αμέσως μετά κυβερνητική αντίδραση, κυρίως με τις δηλώσεις της κ. Γεροβασίλη, υποδηλώνει την απαρχή μιας οξύτατης σύγκρουσης των δύο εξουσιών. Απ’ ό,τι προκύπτει, η κυβέρνηση προτίθεται να χρησιμοποιήσει τον νόμο Παππά, ως βάση μιας νέας νομοθετικής προσπάθειας, για την «εξυγίανση του τηλεοπτικού τοπίου». Προτού συσταθεί το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, το οποίο, κατά το ΣτΕ, είναι το μόνο αρμόδιο να χορηγεί τις τηλεοπτικές άδειες. Είναι βέβαιον ότι το νέο εγχείρημα θα αφήσει ανοικτό το μέτωπο της κυβέρνησης με τη Δικαιοσύνη, ενώ ταυτόχρονα θα πολώσει στο έπακρον την πολιτική σύγκρουση. Και τούτο, διότι η Ν.Δ. αλλά και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης πιστεύουν πως η απόφαση του ΣτΕ δικαιώνει τις θέσεις τους και θα θεωρήσουν πλέον ως προϋπόθεση κάθε νέας κυβερνητικής προσπάθειας τη σύσταση του ΕΣΡ. (Κάτι που δεν μπορεί να κάνει μόνη της η κυβέρνηση, αφού απαιτείται η σύμπραξη και των άλλων κομμάτων.) Δηλαδή, εκτός της απειλούμενης σύγκρουσης εξουσιών, προκύπτει και πλήρες πολιτικό αδιέξοδο.

Στο σημείο αυτό, ας μου επιτραπεί να επικαλεσθώ μια πρόσφατη γελοιογραφία του φίλου μου ΚΥΡ. Μπροστά στο γκισέ του Ταμείου Ανεργίας υπάρχει μια μεγάλη ουρά ρακένδυτων και δυστυχισμένων ανέργων. Ενας απ’ αυτούς ρωτάει τον μπροστινό του. «Μήπως έμαθες τι αποφάσισε το δικαστήριο για τις άδειες;». Και αυτός του απαντά: «Δεν μας χέζ... ρε, πρωί-πρωί». Φίλες και φίλοι. Νομίζω πως αυτό ακριβώς νιώθει η πλειονότητα των πολιτών, παρακολουθώντας την «πολιτική επικαιρότητα»...

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, μη έχοντας δυνατότητες να κινήσει κάποιες παραγωγικές γραμμές, ξορκίζει την πραγματικότητα, ρίχνοντας το βάρος των προσπαθειών της στην αγορά πολιτικού χρόνου, που θα διασφάλιζε, υποτίθεται, αύριο, αν οι τρέχουσες διαπραγματεύσεις της με τους δανειστές θα είχαν αίσιο τέλος - δηλαδή θα παρέτειναν εντός ευρωζώνης την ελληνική αγωνία. Ο πρωθυπουργός, ηττημένος ως αρχηγός της "Αριστεράς», κατευθύνει αγχωδώς κάθε κίνησή του (τώρα με εσωκομματικό έλεγχο στον ΣΥΡΙΖΑ και ανασχηματισμό) προς αυτό τον στόχο, ταξιδεύοντας πλέον «με βάρκα την ελπίδα» προς το άγνωστο. Δεν έχει στα χέρια του ούτε ένα στοιχειώδες εθνικό σχέδιο, έστω «για τα μάτια». Η ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, παρότι γνωρίζει τα πραγματικά στοιχεία του δράματος, εμφανίζεται ενώπιον του κοινού να πιστεύει με αφοπλιστική αφέλεια ότι απλώς και μόνο με την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από αυτήν προσεχώς θα ανοίξουν δρόμοι για οικονομική ανάπτυξη. Ως βασικά εργαλεία της ΝΔ για μια τέτοια εξέλιξη προβάλλονται και διαφημίζονται τα ιδιαίτερα και εξαιρετικά προσόντα ενός μοντέρνου μεταρρυθμιστή, που είναι ο αρχηγός του κόμματος...."

Από την "Επένδυση"

"Επένδυση", 28-30/10/16

Η "ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ ΠΤΕΡΝΑ" ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 

ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΤΙΣ ΗΠΑ

Του Κ.Ι.Αγγελόπουλου
aggelopoulos@ependisinews.gr

Κάτω από έναν ουρανό σκοτεινό, με τα βάρη της κρίσης να συνθλίβουν τη χώρα, οι τρέχουσες εξελίξεις οδηγουν σε ένα μείζον γεγονός, που ακόμα δεν ενεργοποιεί το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας: Η υπόσταση του εθνικού κράτους έχει τρωθεί και βρίσκεται σε κίνδυνο, καθώς οι δυνάμεις του πλήττονται στο εσωτερικό μέτωπο και διαρκώς συρρικνώνονται στο διεθνές περιβάλλον της χώρας μας. Αποτέλεσμα αυτής της πορείας είναι ότι η πολιτικά αδύναμη και οικονομικά κατεστραμμένη Ελλάδα δέχεται πιέσεις πρωτοφανείς από τους δανειστές της αλλά και από την Τουρκία. Πρώτη φορά μεταπολεμικά βρίσκεται σε τέτοια αδυναμία το εθνικό κράτος. Δανειστές και εταίροι της Ε.Ε. αφαιρούν κατά στάδια από τις κυβερνήσεις, στη βάση συμφωνιών, δικαιώματα και για τη διακυβέρνηση της χώρας. Στο δε γεωπολιτικό πεδίο, η Τουρκία, που βρίσκεται στο κέντρο σχεδόν όλων των εξωτερικών υποθέσεων της Ελλάδας οι οποίες συνδέονται με την εθνική ασφάλειά της, ξεδιπλώνει πλέον κατά τον πιο εμφατικό τρόπο τις επιθετικές πολιτικές προς τη χώρα μας στο ευρύ μέτωπο Αιγαίου - Κύπρου - Θράκης.

Αυτή η εξέλιξη έχει δημιουργήσει μια νέα κατάσταση για την Ελλάδα. Στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο, η Αθήνα πιέζεται και εφέτος για να αποδεχθεί ακόμα μία σειρά σκληρούς κανόνες, που θα της εξασφαλίσουν το απαραίτητο μίνιμουμ οξυγόνο, προκειμένου να αποφευχθεί ο οικονομικός θάνατος από ασφυξία. Ηδη οι ελληνικές κυβερνήσεις διαχειρίζονται για έβδομη χρονιά όχι εθνικές πολιτικές, αλλά τα οικονομικά προγράμματα που επιβάλλουν οι ξένοι δανειστές. Και αυτό συμβαίνει πλέον με την πραγματική οικονομία τη χώρας σε δραματική κατάσταση και με την ελληνική κοινωνία στα όρια της αντοχής της.

Αυτή η αφαίρεση ποσοστών εθνικής κυριαρχίας έχει τώρα μια σειρά σοβαρές πολιτικές και ψυχολογικές επιπτώσεις στο εσωτερικό μέτωπο:

• Η κυβέρνηση, μη έχοντας δυνατότητες να κινήσει κάποιες παραγωγικές γραμμές, ξορκίζει την πραγματικότητα, ρίχνοντας το βάρος των προσπαθειών της στην αγορά πολιτικού χρόνου, που θα διασφάλιζε, υποτίθεται, αύριο, αν οι τρέχουσες διαπραγματεύσεις της με τους δανειστές θα είχαν αίσιο τέλος - δηλαδή θα παρέτειναν εντός ευρωζώνης την ελληνική αγωνία. Ο πρωθυπουργός, ηττημένος ως αρχηγός της "Αριστεράς», κατευθύνει αγχωδώς κάθε κίνησή του (τώρα με εσωκομματικό έλεγχο στον ΣΥΡΙΖΑ και ανασχηματισμό) προς αυτό τον στόχο, ταξιδεύοντας πλέον «με βάρκα την ελπίδα» προς το άγνωστο. Δεν έχει στα χέρια του ούτε ένα στοιχειώδες εθνικό σχέδιο, έστω «για τα μάτια».

• Η αξιωματική αντιπολίτευση, παρότι γνωρίζει τα πραγματικά στοιχεία του δράματος, εμφανίζεται ενώπιον του κοινού να πιστεύει με αφοπλιστική αφέλεια ότι απλώς και μόνο με την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από αυτήν προσεχώς θα ανοίξουν δρόμοι για οικονομική ανάπτυξη. Ως βασικά εργαλεία της ΝΔ για μια τέτοια εξέλιξη προβάλλονται και διαφημίζονται τα ιδιαίτερα και εξαιρετικά προσόντα ενός μοντέρνου μεταρρυθμιστή, που είναι ο αρχηγός του κόμματος. 

Το μεγάλο παιχνίδι αναδεικνύει ξανά το "ελληνικό ζήτημα"

ΕΠΕΙΔΗ το εθνικό κράτος των Ελλήνων δέχεται ισχυρά πλήγματα και επειδή τέτοιος είναι και ο βαθμός «σταθερότητας» στο ελληνικό πολιτικό μέτωπο, οι προβληματισμοί για τη διαχείριση του «ελληνικού ζητήματος» περνούν πλέον σε άλλα, εκτός Ελλάδας πολιτικά κέντρα. Οι φόβοι για ενδεχόμενη «κατάρρευση» της χώρας μας κινητοποιούν τώρα κάποιες διεθνείς δυνάμεις, που δεν έπαψαν ποτέ να υπολογίζουν τη γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας, αλλά σήμερα εξειδικεύουν περαιτέρω το ζήτημα: Με τις διαστάσεις που έχει πάρει το «μεγάλο παιχνίδι» στην Εγγύς Ανατολή, με τις στρατιωτικές κινήσεις του Ερντογάν στη Μεσοποταμία και την ισλαμική πίεση προς δυσμάς, η άσχημη κατάσταση της Ελλάδας προκα- λεί τον έντονο προβληματισμό των στρατηγικών κέντρων της Δύσης.

Η αμερικανική ηγεσία σε καμία περίπτωση δεν θέλει την Ελλάδα εκτός Ε.Ε., ούτε σε πορεία καταστροφής της εντός ευρωζώνης. Τέτοιες εξελίξεις θα συνέβαλαν στη δημιουργία «διαλυτι- κών» καταστάσεων στην Ευρώπη και, παραλλήλως, θα προκαλούσαν σοβαρή εσωτερική αστάθεια με απρόβλεπτες συνέπειες στη στρατηγική σύμμαχο των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ, Ελλάδα που "κοιτάζει "ΗΠΑ - ΝΑΤΟ Ελλάδα, που «κοιτάζει» την Εγγύς και Μέση Ανατολή και τη Β. Αφρική. Οι άτεγκτες πολιτικές Μέρκελ - Σόιμπλε απέναντι στην οικονομικά πολύ «στριμωγμένη» Ελλάδα μπορεί, λοιπόν, να οδηγήσουν τελικά σε μια σοβαρή γεωστρατηγική  διαταραχή των σχέσεων της Αθήνας με τους Συμμάχους της. Το ερώτημα που τίθεται στα διπλωματικά παρασκήνια σήμερα είναι το πώς εννοεί το Βερολίνο τη στρατηγική θέση της Ελλάδας στο σύστημα ασφαλείας της Δύσης στα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης. Για τους λόγους αυτούς είναι όντως έντονο σήμερα το ενδιαφέρον των ΗΠΑ γιά το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας.

Δεν θα είναι, λοιπόν, καθόλου "τυπική", παρότι ανεπίσημη, η αναμενόμενη επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα τοννΝοέμβριο. Γνωστό είναι δε, στα διεθνή διπλωματικά πεδία ότι ο επόμενος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών θα «κληρονομήσει» τις πολιτικές που σχεδίασε ο κ. Ομπάμα απέναντι στη Ρωσία, στη Β. Αφρική και στη Μ. Ανατολή, σε συμφωνία με τα «γεράκια» του Στ. Ντιπάρτμεντ και τη Χίλαρι Κλίντον, αλλά και στην υπόθεση της Κύπρου.

Η γερμανική....ιστορία επαναλαμβάνεται
»» Στα παρασκήνια λέγεται ότι η περί Ελλάδας γερμανική άποψη δεν βρίσκει, για την ώρα τουλάχιστον, συμμάχους στο ευρω-ατλαντικό στρατηγικό πεδίο. Αν το Βερολίνο θέλει να αναβιώνει πολλές γερμανικές πολιτικές συμμαχίες και γεωπολιτικές επιρροές στα Βαλκάνια και κάποιες «ιδιαίτερες» σχέσεις που είχε με την Τουρκία στη διάρκεια μεγάλών πολέμων στην Ευρώπη, τότε πράγματι η Ελλάδα αποτελεί (πολυ) για τη Γερμανία μια σοβαρή «ενόχληση». Συνεπώς -σκέπτονται κάποιοι στην Ουάσινγκτον- το συνεχές οικονομικό σφυροκόπημα της Ελλάδας από το ντουέτο Μέρκελ - Σώυμπλε ίσως δεν είναι άσχετο με κάποιες «ιδέες» που έχει σήμερα το Βερολίνο για την Ευρώπη και τα Βαλκάνια, όπου ποτέ η Γερμανία δεν βρέθηκε στο ίδιο στρατόπεδο με την Ελλάδα. Ομως, η ηγεσία των ΗΠΑ γνωρίζει και σημερα ότι η ισχύς της ως υπερδύναμης στον κόσμο δεν μπορεί να υφίσταται και να επιβεβαιώνεται χωρίς την Ευρώπη. Γι' αυτό και η εσωτερική συνοχή της και η οικονομική υγεία της E.E., που είναι κακή στον ευρωπαϊκό Νότο, ενδιαφέρει άμεσα την Ουάσινγκτον.