ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΟΤΙ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ, ΩΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ, ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΑΓΕΡΩΧΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΙΚΑ...ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΣ ΕΧΕΙ ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙ, ΟΨΕΠΟΤΕ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ...

Έξι κύρια άρθρα, από τα φύλλα της Τετάρτης

 
Αντ" αυτού, ο Αλέξης Τσίπρας πρόδωσε το πνεύμα όχι μόνο του ομηρικού Οδυσσέα, αλλά και της καβαφικής Ιθάκης. Εμφανίστηκε διχαστικός απέναντι στους πολίτες, υπέδειξε εχθρούς (μεταξύ των οποίων και τα μέσα ενημέρωσης που δεν του είναι αρεστά), στοχοποίησε δημόσιους άνδρες που ανέλαβαν τα ηνία της χώρας σε δύσκολες στιγμές κρατώντας την όρθια, δημαγώγησε άκριτα, ενώ δεν βρήκε να πει ούτε μία λέξη για τα δικά του έργα και ημέρες, για την κρίση μέσα στην κρίση που προκάλεσε η άφρων πολιτική του πρώτου εξαμήνου του 2015.

Οι έλληνες πολίτες δεν περίμεναν να ακούσουν μια νέα εκδοχή του αλήστου μνήμης συνθήματος «ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν». Περίμεναν από τον Πρωθυπουργό τους να επιδείξει σθένος και γενναιοδωρία, να εμφανιστεί ενώπιόν τους όχι με έναν ακραία επιθετικό λόγο, αλλά με έναν λόγο ενωτικό που αναγνωρίζει και προετοιμάζει για τις δυσκολίες της μεταμνημονιακής εποχής. Ο Αλέξης Τσίπρας απέτυχε στον ρόλο του. Απέτυχε υπενθυμίζοντας στους έλληνες πολίτες ότι δεν είναι απλώς μέρος, αλλά η βασική συνιστώσα του προβλήματος.
"ΤΑ ΝΕΑ", 22/08/18

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 22/08/18

"ΕΣΤΙΑ", 22/08/18

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", 22/08/18

"Η ΑΥΓΗ",22/08/18

"Εφ.Συν", 22/08/18

αρχές δηλαδή Σεπτεμβρίου, τόσο πιεστικό θα είναι το κλίμα. Παρά το γεγονός ότι υπήρξε και διαμεσολαβητική παρέμβαση του προέδρου της ΕΔΕΚ, Μαρίνου Σιζόπουλου, δεν φάνηκε οποιαδήποτε επί της ουσίας διαφοροποίηση στις θέσεις των εμπλεκομένων. Αυτό που έμεινε είναι η διάθεση και προθυμία για διάλογο. Για να έχει, όμως, σημασία αυτή η διάθεση, θα πρέπει πρωτίστως να αποδειχθεί στο τραπέζι του διαλόγου. Κοντολογίς ο διάλογος να έχει αποτέλεσμα.
ΣΤΟ χρονικό σημείο στο οποίο έχουν φθάσει οι συζητήσεις με δεδομένο ότι παραμένουν οι διαφωνίες, εκείνο που προέχει είναι να μην αφεθεί το αδιέξοδο να εδραιωθεί. Γιατί μια τέτοια εξέλιξη θα έχει αρνητικές επιπτώσεις καθώς θα επηρεάσει την ομαλή έναρξη της σχολικής χρονιάς. Ορατό είναι το ενδεχόμενο να μην ανοίξουν τα σχολεία τον Σεπτέμβριο, παρόλο που θεωρούμε τούτο ως το χειρότερο σενάριο. Γι’ αυτό και θα πρέπει να αποφευχθεί. Χρειάζεται και οι δυο πλευρές να νερώσουν το κρασί τους, να αποδεχθούν τις ανησυχίες και ευαισθησίες του άλλου μέρους και να προχωρήσουν μέσα από ένα καθορισμένο χρονοδιάγραμμα να διαμορφώσουν ένα νέο πλαίσιο συνεννόησης και λειτουργίας του συστήματος.

ΟΛΑ μπορούν να συμφωνηθούν μέσα από διάλογο έχοντας ως βασικό άξονα τη διάθεση για συνεννόηση. Αυτό, δηλαδή η διάθεση για συμφωνία, αποτελεί κρίσιμο στοιχείο σε μια διαπραγμάτευση. Διαφορετικά οι συζητήσεις θα διεξάγονται για το θεαθήναι και στην πραγματικότητα αυτό που θα επιτυγχάνεται είναι η εδραίωση του αδιεξόδου. Αυτό, όμως, δεν είναι λύση. Δεν προσφέρει διεξόδους. Χρειαζόμαστε να βρεθεί το συντομότερο δυνατό μια συμφωνία, ώστε έστω και στο παρά πέντε να λειτουργήσουν ομαλά τα σχολεία.

ΑΥΤΟ το οφείλουν όλοι οι εμπλεκόμενοι στα παιδιά. Εάν, όπως λένε, όλων ο στόχος είναι το καλό της παιδείας, το καλύτερο για τα παιδιά, θα πρέπει να χαμηλώσουν τον πήχη των εκατέρωθεν, όπως αποδεικνύονται, κόκκινων γραμμών και να εισέλθουν σε μια πορεία συμβιβασμού. Για να επιτευχθεί τούτο πρέπει να αναθεωρηθούν οι προτεραιότητες. Θα το επαναλάβουμε για μια ακόμη φορά για να γίνει αντιληπτό και να εδραιωθεί σε όλους τους εμπλεκόμενους. Η παιδεία δεν αφορά μόνο στο υπουργείο, τους τεχνοκράτες, τις οργανώσεις των εκπαιδευτικών, τους συνδικαλιστές. Αφορά πρωτίστως στα παιδιά, τα οποία σαφώς και επηρεάζονται από τα όσα θα συμφωνηθούν ή όχι μεταξύ οργανώσεων και υπουργείου. Αυτό, όμως, που πρωτίστως αφορά στα παιδιά είναι το επίπεδο της παρεχόμενης παιδείας. Είναι ικανοποιητικό σήμερα; Ικανοποιεί τους εμπλεκόμενους το σημερινό επίπεδο; Όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Και τα αποτελέσματα δεν είναι θετικά και αυτό το ξέρουν όλοι. Δεν θα αναφερθούμε σε στοιχεία και στατιστικά καθώς είναι γνωστά σε όλους. Συνεπώς, είναι μονόδρομος η επίτευξη συμφωνίας.

"Ο Φιλελεύθερος", 22/08/18

"ΠΟΛΙΤΗΣ", 22/08/18

"ΧΑΡΑΥΓΗ", 22/08/18

"ΧΑΡΑΥΓΗ", 22/08/18

ΕΝΑ ΠΑΡΑΜ-ΙΘΑΚΗ ΗΤΑΝ ΚΙ ΑΥΤΟ, ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΛΑΒΩΜΕΝΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΘΑΡΜΕΝΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΠΟΤΡΕΠΤΗ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥΣ ΗΤΤΑ...

"ΤΑ ΝΕΑ", 22/08/18

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", 22/08/18

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 22/08/18

"ΕΣΤΙΑ", 22/08/18

"ΕΘΝΟΣ", 22/08/18

"Η ΑΥΓΗ", 22/08/18

"Εφ.Συν", 22/08/18

H EΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΣΚΙΤΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ (Αθηνών και Λευκωσίας) ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ...

ΚΥΡ

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Δημήτρης Χαντζόπουλος

"ΤΑ ΝΕΑ", Κώστας Μητρόπουλος

"ΕΘΝΟΣ", Πάνος Μαραγκός

"TVXS", Γιάννης Δερμεντζόγλου

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", Γιάννης Δερμεντζόγλου

"Εφ.Συν", Μιχάλης Κουντούρης

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Ηλίας Μακρής

Δημήτρης Γεωργοπάλης

ΑΡΚΑΣ

"Η ΑΥΓΗ", Βαγγέλης Χερουβείμ

"ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ", ΣΤΑΘΗΣ Σ

"Ο Φιλελεύθερος", Πίν

ΑΡΚΑΣ

Πέτρος Τσιολάκης

"ΤΑ ΝΕΑ", Κώστας Σκλαβενίτης

ΑΡΚΑΣ

"Εφ.Συν", Κώστας Γρηγοριάδης

ΑΡΚΑΣ

"ΠΟΛΙΤΗΣ", ΣΣαββαίδου

"ΧΑΡΑΥΓΗ"

"ΠΟΛΙΤΗΣ", ΑΤΑΝ

"Ο Φιλελεύθερος", Νίκος Πογιατζής

«...Το ελληνικό κράτος είναι και θα παραμείνει χρεοκοπημένο. Το ότι αυτό το γεγονός μπορεί να κρυφτεί προς το παρόν με βολικό τρόπο κάτω από το χαλί, οφείλεται στη γενναιοδωρία των ευρωπαίων δανειστών. Αυτοί παραιτούνται έως το 2032 από την απαίτηση εξόφλησης των οφειλομένων. Ως εκ τούτου το πρόβλημα του χρέους απλώς μετατίθεται στο μέλλον – η λύση του ανατίθεται στις επόμενες γενιές. (…) Η σημερινή ηρεμία στην Ελλάδα έχει αγοραστεί με υψηλό τίμημα και ο λογαριασμός θα παρουσιαστεί αργότερα...».

Από "ΤΑ ΝΕΑ", ηλεκτρονική έκδοση




Ο Γερμανικός Τύπος βρίθει και πάλι από δημοσιεύματα για την Ελλάδα. Οι σχολιαστές αναφέρονται στο διάγγελμα του Αλέξη Τσίπρα και αντιπαρατίθενται κριτικά με το περιεχόμενό του, μεταδίδει η Deutche Welle.

Το περιεχόμενο του διαγγέλματος του Αλέξη Τσίπρα από την Ιθάκη με αφορμή την έξοδο της Ελλάδας από τα δανειακά προγράμματα, αναπαράγεται και σχολιάζεται από μεγάλη μερίδα του γερμανικού και γερμανόφωνου Τύπου.

«Σήμερα είναι μια μέρα λύτρωσης», τιτλοφορεί σχετικό δημοσίευμά της η ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού Spiegel, αναπαράγοντας τη φράση που χρησιμοποίησε ο έλληνας πρωθυπουργός.

«Σε μία γεμάτη συμβολισμούς εμφάνισή του, ο έλληνας πρωθυπουργός γιόρτασε το τέλος των προγραμμάτων δανεισμού. Ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για τέλος "μιας σύγχρονης Οδύσσειας", στο τέλος της οποίας η κυβέρνησή του ανέλαβε το πηδάλιο», γράφει το γερμανικό περιοδικό, σχολιάζοντας τους παραλληλισμούς που έκανε ο πρωθυπουργός με την ελληνική μυθολογία.

«Το ελληνικό δημοσιονομικό έλλειμμα, η οικονομική ανάπτυξη και η κατάσταση στην αγορά εργασίας έχουν βελτιωθεί το τελευταίο διάστημα μετά από μακροχρόνια ύφεση. Ωστόσο, το χρέος, που ανέρχεται σε περίπου 180% του ΑΕΠ, παραμένει γιγάντιο, οι Ελληνες αναγκάστηκαν να αποδεχθούν δραστικές περικοπές του εισοδήματός τους στο διάστημα της κρίσης. Ως εκ τούτου, σε αντίθεση με τον Τσίπρα, πολλοί πολίτες, ειδικοί και πολιτικοί δεν θεωρούν σε καμία περίπτωση ότι η κρίση έχει τελειώσει».
«Πολλούς χαιρετισμούς από την Ιθάκη»

Εκτενή αναφορά στην Ελλάδα με αφορμή την εκπνοή του ελληνικού προγράμματος κάνει ηFrankfurter Allgemeine Zeitung. «Ο νέος Οδυσσέας της Ελλάδας», γράφει η συντηρητική εφημερίδα της Φραγκφούρτης για τον έλληνα πρωθυπουργό.

«Ο πολυμήχανος Αλέξης Τσίπρας οδήγησε τη χώρα μετά από μακρά Οδύσσεια και πάλι έξω από τα προγράμματα των δανειστών – αυτό το μήνυμα στέλνει στους ψηφοφόρους του. Πολλά προβλήματα παραμένουν όμως άλυτα», σχολιάζει η FAZ, αναφέροντας ως παράδειγμα τις συγκρατημένες επενδύσεις των επιχειρήσεων και τη συνεχιζόμενη έλλειψη οργάνωσης στον διοικητικό μηχανισμό της Ελλάδας.

«Πολλούς χαιρετισμούς από την Ιθάκη», γράφει η ίδια εφημερίδα στον τίτλο εκτενούς ανταπόκρισης στις πολιτικές της σελίδες και σχολιάζει: «Δύσκολα μπορεί να ψέξει κανείς τον Τσίπρα για το γεγονός ότι κατέφυγε τόσο πίσω στην αρχαιότητα κατά την ομιλία του για την εκπνοή του τρίτου και προς το παρόν τελευταίου ελληνικού προγράμματος βοήθειας.

»Διότι το παρόν της Ελλάδας είναι τόσο μουντό ώστε μάλλον κάθε έλληνας πρωθυπουργός θα ήθελε να αναζητήσει καταφύγιο στο παρελθόν προκειμένου να μην χρειαστεί να πει τόσο πολλά για το εδώ και το τώρα. Το ελληνικό χρέος παραμένει υψηλότερο από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, το τραπεζικό σύστημα στενάζει υπό το βάρος των δισεκατομμυρίων ευρώ σε μη εξυπηρετούμενα δάνεια, οι φόροι είναι υψηλοί, νέοι άνθρωποι εγκαταλείπουν μαζικά την πατρίδα τους».

Ο γερμανός ανταποκριτής θεωρεί μισή αλήθεια τον ισχυρισμό ότι τελειώνουν τα προγράμματα στήριξης διότι, όπως λέει, «τελειώνουν μόνο οι εκταμιεύσεις (σ.σ. προς την Ελλάδα). Η αποπληρωμή (…) ακόμη εκκρεμεί». Παρόλα αυτά, ο έλληνας πρωθυπουργός επιλέγει να μιλήσει για «τέλος των μνημονίων», επισημαίνει η FAZ και παρατηρεί: «Αυτό είναι ό,τι είχε υποσχεθεί στους υποστηρικτές του και πριν από την πρώτη εκλογική του νίκη τον Ιανουάριο του 2015.

Το άρθρο κλείνει με τη διαπίστωση ότι «ο δρόμος που ακολούθησε η Ελλάδα το 2010 σε καμία περίπτωση δεν έχει φθάσει στο τέλος του».

«Γιορτή στην Ιθάκη», τιτλοφορεί σύντομο δημοσίευμά της η Süddeutsche Zeitung, αναπαράγοντας σχετικό τηλεγράφημα του ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters, που παραθέτει εν συντομία το διάγγελμα του Αλέξη Τσίπρα.

«"Μέρα λύτρωσης" για την Αθήνα», σημειώνει η ιστοσελίδα του δεύτερου προγράμματος της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ZDF. «Το τελευταίο πρόγραμμα διάσωσης για την Αθήνα έχει ολοκληρωθεί. Δάνεια ύψους 289 δισ. ευρώ εμβάσθηκαν (σ.σ. στην Ελλάδα). Ο Τσίπρας εμφανίζεται ανακουφισμένος», παρατηρεί το ρεπορτάζ.
«Η λύση ανατίθεται στις επόμενες γενιές»

«Ο Τσίπρας υπόσχεται αναγέννηση της Ελλάδας – ωστόσο η Οδύσσεια του χρέους συνεχίζεται», γράφει σε εκτενή της ανταπόκριση η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt στην ηλεκτρονική της έκδοση.

Ο γερμανός ανταποκριτής παίρνει ως αφορμή την επιλογή του έλληνα πρωθυπουργού να κάνει το διάγγελμά του από την Ιθάκη για να θυμίσει το διάγγελμα του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου από το Καστελόριζο, από όπου είχε ανακοινωθεί η υπαγωγή της χώρας στο μνημόνιο.

«Σε αντίθεση με τον μυθικό ήρωα Οδυσσέα, ο πρωθυπουργός δεν χρειάστηκε να παλέψει με Κύκλωπες καθοδόν προς την Ιθάκη, ούτε άκουσε το σαγηνευτικό τραγούδι των Σειρήνων, που λέγεται ότι απέβαινε μοιραίο για πολλούς ναυτικούς της αρχαιότητας. Ο Τσίπρας πέταξε με το ελικόπτερο στο νησί. Ετσι δεν συνάντησε ούτε τον Σίσυφο, τον οποίο είχε συναντήσει ο Οδυσσέας στον Αδη. Τα βάσανα του Σισύφου θυμίζουν τα όσα θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ακόμη οι Ελληνες.

»Ακόμη κι αν ευρωπαίοι πολιτικοί δεν κουράζονται να παρουσιάζουν διαρκώς το πρόγραμμα διάσωσης ως μεγάλη επιτυχία, οι Ελληνες δεν έχουν πολλούς λόγους να πανηγυρίζουν», σχολιάζει η εφημερίδα του Ντύσελντορφ.

Ο αρθρογράφος υπογραμμίζει μεταξύ άλλων ότι «η πίεση της λιτότητας διατηρείται και σε καμία περίπτωση δεν έχουν διευθετηθεί όλα τα σημεία της μεταρρυθμιστικής ατζέντας. Οι εκπρόσωποι των δανειστών θα συνεχίσουν να εξετάζουν κάθε τρεις μήνες τα "βιβλία" της Αθήνας και να ελέγχουν την πρόοδο των μεταρρυθμίσεων. Η μοναδική διαφορά της "νέας εποχής" είναι ότι δεν χορηγείται πλέον άλλη δανειακή βοήθεια».

Σε αυστηρό τόνο το σχόλιο της Neue Zürcher Zeitung: «Το (σ.σ.) ελληνικό κράτος είναι και θα παραμείνει χρεοκοπημένο. Το ότι αυτό το γεγονός μπορεί να κρυφτεί προς το παρόν με βολικό τρόπο κάτω από το χαλί, οφείλεται στη γενναιοδωρία των ευρωπαίων δανειστών. Αυτοί παραιτούνται έως το 2032 από την απαίτηση εξόφλησης των οφειλομένων. Ως εκ τούτου το πρόβλημα του χρέους απλώς μετατίθεται στο μέλλον – η λύση του ανατίθεται στις επόμενες γενιές. (…) Η σημερινή ηρεμία στην Ελλάδα έχει αγοραστεί με υψηλό τίμημα και ο λογαριασμός θα παρουσιαστεί αργότερα».

"...Με «μπορεί» και με «αν» δεν γράφεται η Ιστορία. Γράφεται με συγκεκριμένες πράξεις και παραλείψεις. Οι οποίες δεν μπορεί να σβηστούν ούτε με τα πανηγύρια των σημερινών για την έξοδο ούτε με την ανερμάτιστη κριτική των προηγούμενων, που νομίζουν ότι τα δικά τους έχουν ξεχαστεί...."

Από το site "Protagon"

Μνημόνια νέα και παλιά. Ολα με τις πολιτικές φορτίσεις που νυν και προηγούμενοι κάνουν ότι δεν υπάρχουν... |Alexandros Michailidis / SOOC Πηγή: Protagon.gr

Η έξοδος και το θράσος, νυν και πρώην… 

Η Ιστορία δεν γράφεται με «αν», αλλά με συγκεκριμένες πράξεις και παραλείψεις. Οι οποίες δεν μπορεί να σβηστούν ούτε με τα πανηγύρια των σημερινών για την έξοδο ούτε με την ανερμάτιστη κριτική των προηγούμενων, που νομίζουν ότι τα δικά τους έχουν ξεχαστεί

Toυ Γιώργου Καρελιά

«Το πρώτο προσόν που χρειαζόμαστε είναι το θράσος», είχε πει ο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Το εφαρμόζουν κατά γράμμα αρκετοί πολιτικοί, ορισμένοι δε με περισσή θρασύτητα, όταν νομίζουν ότι έχουν ξεχαστεί οι δικές τους αμαρτίες. 

Ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, είχαν θηριώδη άγνοια και εκτόξευαν εκείνα τα «θα καταργήσουμε το Μνημόνιο με ένα νόμο και ένα άρθρο»(εδώ). Βεβαίως, αντέγραψαν τον κ. Σαμαρά, πρώιμο αντιμνημονιακό στην αντιπολίτευση, ο οποίος τα έσκιζε, ως Πρωθυπουργός, κάθε ημέρα, κάθε βδομάδα και κάθε λεπτό(εδώ). Μόλις έγιναν κυβέρνηση, ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ και αφού πέρασαν, ως άσκηση αυτογνωσίας και ρεαλισμού, που έσβησε τις αυταπάτες, το πρώτο εξάμηνο του 2015, «κανονικοποιήθηκαν». Επί τρία χρόνια εφάρμοσαν το τρίτο δικό τους Μνημόνιο, όπως οι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ τα δύο προηγούμενα. 

Θέλει αρκετή δόση θράσους για να πανηγυρίσουν μια έξοδο, από την οποία έπρεπε, σύμφωνα με τις δικές τους βουλές, να έχουμε βγει αμέσως. 

Οση θρασύτητα διαθέτουν οι σημερινοί, άλλη τόση και περισσότερη επιδεικνύουν οι πρώτοι διδάξαντες. Διαβάζεις τις δηλώσεις και ανακοινώσεις των εκπροσώπων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για τη σημερινή έξοδο και σου ‘ρχεται να… πηδηχτείς απ’ το παράθυρο! Λες και όλα άρχισαν το 2015 μόλις ανέλαβε τη διακυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ (εδώ και εδώ δύο παραδείγματα). 

Αυτός έφερε ένα «αχρείαστο» Μνημόνιο. Προηγουμένως τίποτα. Οι κουτοπόνηροι της ΝΔ, για παράδειγμα, κάνουν πώς ξεχνούν ότι η δική τους κυβέρνηση (υπουργός της ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης) εφάρμοσε το δεύτερο Μνημόνιο, το οποίο συνυπέγραψε ως εταίρος στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Ηταν το Μνημόνιο που ο Σαμαράς (ως Πρωθυπουργός) έσκιζε το 2014, όταν έβλεπε ότι σαρώνει η αντιμνημονιακή καταιγίδα. Τι άλλο ξεχνούν οι της ΝΔ; Ότι τα Μνημόνια τα προετοίμασε μια άλλη δική τους κυβέρνηση(2007-2009), όπως έχουν παραδεχτεί δικοί της υπουργοί και αρμόδιοι θεσμικοί παράγοντες (εδώ και εδώ). 

Διάβολε, δεν άρχισαν όλα το 2015. Το 2009, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή πήγε το έλλειμμα στον ουρανό, δεν υπήρχε Τσίπρας. Το 2010-2011 ο αντιμνημονιακός Σαμαράς υπονόμευε το πρώτο μνημόνιο του ΠΑΣΟΚ (Γιώργου Παπανδρέου). Ο ΣΥΡΙΖΑ (Τσίπρας) έγινε αξιωματική αντιπολίτευση το 2012, για να υπονομεύει το Μνημόνιο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. 

Αν ο Τσίπρας δεν υπονόμευε το δεύτερο Μνημόνιο, μπορεί να βγαίναμε νωρίτερα. Όμως, ακριβώς το ίδιο ισχύει και με τα προηγούμενα. Αν ο Σαμαράς δεν υπονόμευε τον Παπανδρέου, μπορεί να μη χρειαζόταν δεύτερο Μνημόνιο. Και αν ο Καραμανλής έπαιρνε εγκαίρως μέτρα, όπως του είχε υποδείξει ο τότε υπουργός του επί των Οικονομικών, η χώρα μπορεί να μην είχε μπει ποτέ στην εποχή των Μνημονίων. «Μπορεί», λέμε, γιατί εκ των υστέρων όλοι παριστάνουμε τους προφήτες. 

Όμως, με «μπορεί» και με «αν» δεν γράφεται η Ιστορία. Γράφεται με συγκεκριμένες πράξεις και παραλείψεις. Οι οποίες δεν μπορεί να σβηστούν ούτε με τα πανηγύρια των σημερινών για την έξοδο ούτε με την ανερμάτιστη κριτική των προηγούμενων, που νομίζουν ότι τα δικά τους έχουν ξεχαστεί. 

Λοιπόν, το «σεμνά και ταπεινά»- η μοναδική εύστοχη προτροπή του Καραμανλή κι ας μην την εφάρμοσε- έχει αξία για όλους, νυν και πρώην. Διότι, διαφορετικά, ισχύει αυτή εδώ η ρήση του αρχαίου Δημόκριτου: «Λήθη των ιδίων κακών θρασύτητα γεννά»(όποιος ξεχνάει τις δικές του αμαρτίες αποθρασύνεται). 

Πηγή: Protagon.gr

"...Το μεγάλο στοίχημα, ο κεντρικός στόχος, το Α και το Ω του σχεδιασμού ως τις εκλογές παραμένει φυσικά η αναστολή των περικοπών στις συντάξεις, με τη διατήρηση της προσωπικής διαφοράς, για την οποία εκφράζουν, μάλιστα, απόλυτη βεβαιότητα βουλευτές και υπουργοί, όπως ο Γ. Κατρούγκαλος, ο οποίος είχε εκφράσει ανάλογη βεβαιότητα για την περιθωριοποίηση του ΔΝΤ στο τέλος του 2016, με τα γνωστά αποτελέσματα. Το βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι το μέτρο δεν είναι αναγκαίο για την επίτευξη πλεονάσματος 3,5% το 2019. Είναι, όμως, τόσο απλό;..."

Ανάρτηση Ευάγγελου Βενιζέλου 

Ο κ. Τσίπρας ορθά κινήθηκε σήμερα στον αγαπημένο χώρο του, αυτόν της μυθολογίας. Δεν μπορεί άλλωστε να περάσει στην εποχή της Ιστορίας επανερχόμενος στις απλουστεύσεις και τα στερεότυπα της αρχικής και αρχαϊκής ρητορικής του 2010-2015. Η δήλωση της Ιθάκης είναι η επιτομή της συστηματικής διαστρέβλωσης της αλήθειας, του εθνικού διχασμού, της απόπειρας ηθικής απαξίωσης των πολιτικών αντιπάλων, του βιασμού των θεσμών και της απροκάλυπτης προσπάθειας για εργαλειοποίηση της δικαιοσύνης. Στην Ιθάκη δεν κηρύχθηκε η επικοινωνιακή λήξη του τρίτου μνημονίου, αλλά η έναρξη μιας προεκλογικής περιόδου που για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θα είναι μια περίοδος χωρίς όρους και όρια. 
Όποιοι νιώθουν ευθύνη για τη δημοκρατία, τους θεσμούς και την ομαλή πορεία της οικονομίας ελπίζω να κατάλαβαν τι πραγματικά ειπώθηκε σήμερα. Κανένας απλοϊκός συμβολισμός δεν μπορεί να κρύψει την αλήθεια.

Μπορεί οι οικονομολόγοι να εμφανίζονται επιφυλακτικοί για τα πραγματικά δημοσιονομικά περιθώρια του φετινού και του επόμενου Προϋπολογισμού, μπορεί και επισήμως η Κομισιόν να αμφισβητεί τα εκτιμώμενα υπερπλεονάσματα, αλλά η κυβέρνηση έχει ανοίξει το σεντούκι.

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΠΟΥ

Τα σενάρια που διακινούνται, αναπαράγονται και δεν διαψεύδονται, ξεκινούν από τη… συνήθη καταβολή μερίσματος από το φετινό υπερπλεόνασμα, που σύμφωνα με εκτιμήσεις του οικονομικού επιτελείου δεν θα περιορίζεται στα 107 εκ. ευρώ που προβλέπει το Μεσοπρόθεσμο αλλά θα φτάσει στα 800- 900 εκατ. ευρώ, καθώς οι υπηρεσίες «βλέπουν» πλεόνασμα γύρω στο 4% αντί 3,56%. Το μέρισμα αυτό θα λάβει τη μορφή «13ης σύνταξης» αλλά είναι προφανές ότι για να συμφωνήσουν οι δανειστές- η συναίνεση απαιτείται και στη μεταμνημονιακή περίοδο- θα πρέπει τα στοιχεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού τουλάχιστον στο 10μηνο να επιβεβαιώνουν τις ελληνικές προβλέψεις.

Το μεγάλο στοίχημα, ο κεντρικός στόχος, το Α και το Ω του σχεδιασμού ως τις εκλογές παραμένει φυσικά η αναστολή των περικοπών στις συντάξεις, με τη διατήρηση της προσωπικής διαφοράς, για την οποία εκφράζουν, μάλιστα, απόλυτη βεβαιότητα βουλευτές και υπουργοί, όπως ο Γ. Κατρούγκαλος, ο οποίος είχε εκφράσει ανάλογη βεβαιότητα για την περιθωριοποίηση του ΔΝΤ στο τέλος του 2016, με τα γνωστά αποτελέσματα. Το βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης είναι ότι το μέτρο δεν είναι αναγκαίο για την επίτευξη πλεονάσματος 3,5% το 2019. Είναι, όμως, τόσο απλό;

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι Ευρωπαίοι και ΔΝΤ χαρακτηρίζουν το εν λόγω μέτρο- μαζί με τη μείωση του αφορολογήτου από 1/1/2020- ως βασικό πυλώνα για τη διατήρηση του πλεονάσματος στο 3,5%, καθώς το “καθαρό” δημοσιονομικό όφελος υπολογίζεται σε περίπου 2,2 δισ ευρώ. Μπορεί να βρει το υπουργείο Οικονομικών τέτοιο ισοδύναμο; Η λογική απάντηση είναι ότι παράλληλα με τις περικοπές στις συντάξεις, θα μπορούσαν να “παγώσουν” και τα αντίμετρα, ωστόσο και σε αυτήν την εκδοχή προκύπτει “τρύπα”. Αφενός αυτά τα ψηφισμένα αντίμετρα ανέρχονται σε περίπου 1,9 δισ ευρώ, άρα υπολείπονται κατά περίπου 300 εκατ. Ευρώ από την απόδοση των περικοπών στις συντάξεις, αφετέρου συμπεριλαμβάνουν βασικά κοινωνικά μέτρα όπως τα νέα οικογενειακά επιδόματα, το νέο επίδομα στέγασης, η επιδότηση στη φαρμακευτική δαπάνη, που έχουν πολυδιαφημιστεί από την κυβέρνηση.

Πρόβλημα υπάρχει και όσον αφορά στις μόνιμες ελαφρύνσεις, που θέλει να εξαγγείλει ο Πρωθυπουργός από τη ΔΕΘ, «πατώντας» στους υπολογισμούς για δημοσιονομικό χώρο 700- 750 εκατ. ευρώ. Περιορισμός του ΕΝΦΙΑ για συγκεκριμένες κατηγορίες ιδιοκτητών και μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για κάποιες κατηγορίες ελευθέρων επαγγελματιών, μοιάζουν δημοσιονομικά διαχειρίσιμες, ενώ αντιθέτως για μια μείωση του πρώτου συντελεστή της φορολογικής κλίμακας απαιτούνται πάνω από 870 εκατ. ευρώ. Το βασικό πρόβλημα για το υπουργείο Οικονομικών είναι, όμως, ότι ακόμα και η “φιλική” Κομισιόν περιορίζει αυτόν το δημοσιονομικό χώρο κατά περίπου 300 εκατ. Ευρώ, ενώ σε βάθος 4ετίας- δηλαδή ως το τέλος του 2022- αυτή η διαφορά φτάνει στα 2 δισ ευρώ.

"....Ο Αλέξης Τσίπρας στάθηκε με μπόι μικρότερο από αυτό που απαιτούν οι περιστάσεις. Πήρε μία στιγμή με έντονη σημειολογία και τη μετέτρεψε σε βίαιο στιγμιότυπο προεκλογικής αρένας. Πήγε στην Ιθάκη και έδωσε στον εαυτό του τον ρόλο του Οδυσσέα. Και δεν μας είπε τι απέγιναν οι σύντροφοί του στο νησί της Κίρκης...."

Από το site "Protagon"

Βαθιά διχαστικός με φόντο το Βαθύ, το λιμάνι της Ιθάκης |INTIMEnew Πηγή: Protagon.gr

Κατώτερος των περιστάσεων…

Ο Αλέξης Τσίπρας στάθηκε με μπόι μικρότερο από αυτό που απαιτούν οι περιστάσεις. Πήρε μία στιγμή με έντονη σημειολογία και τη μετέτρεψε σε διχαστική προεκλογική ομιλία. Ως Πρωθυπουργός όφειλε, τουλάχιστον, να κρατήσει κάποια συναινετικά προσχήματα

Toυ Κώστα Γιαννακίδη

Η πολιτική λογική θα περίμενε ένα πρωθυπουργικό μήνυμα με συναινετική διάθεση. Με ένα άνοιγμα προς την Κεντροαριστερά και την προτροπή να αναδείξουμε αυτά που μας ενώνουν εις βάρος όσων μας χωρίζουν. 

Όχι. Ο Πρωθυπουργός δεν έδειξε την επόμενη μέρα. Έδειξε εχθρούς. Τους προηγούμενους μνημονιακούς. Και φυσικά Παπαδήμο, Στουρνάρα, Ζωή, εκδότες, μεγαλοεπιχειρηματίες. Ήταν ένα διχαστικό και έντονα προεκλογικό μήνυμα που, προφανώς, σηματοδοτεί και την επιστροφή του ΣΥΡΙΖΑ στους παλιούς γνωστούς κώδικες. Και βαθιά λαϊκίστικο: ένας Πρωθυπουργός, που αποποιείται κάθε ευθύνη και ένα κόμμα με ηθικό πλεονέκτημα, έναντι όλων. Έτσι όπως το έθεσε ο κ. Τσίπρας, οποιοσδήποτε εκτός του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι, απλώς, πολιτικός του αντίπαλος, είναι εχθρός της χώρας. Το «ή εμείς ή αυτοί» θα ακουστεί πιο δυνατά από εδώ και πέρα. Όσοι θυμόμαστε τις εκλογικές αντιπαραθέσεις των ΄80ς ήρθε η ώρα να μάθουμε ότι υπάρχουν και χειρότερα. 

Αυτό, βέβαια, δεν είναι τόσο επικίνδυνο όσο δείχνει ή όσο θα πει η αντιπολίτευση. Με κάτι τέτοια πορευόμαστε και πολιτευόμαστε δύο αιώνες τώρα, δεν έρχεται δα και ο Τσίπρας για να μας σοκάρει -το πολύ να παρακολουθήσουμε συναρπαστική προεκλογική περίοδο που θα συμπληρώσει υπέροχα μία μουντιαλική χρονιά. 

Το πρόβλημα βρίσκεται στην απουσία, για άλλη μία φορά, σοβαρής συζήτησης για την πορεία και το μέλλον της χώρας. Βέβαια έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα είναι αστείο να απαιτείς τη διεξαγωγή γόνιμης συζήτησης και εποικοδομητικού διαλόγου. Ακόμα και αν το τολμούσε, ως όφειλε, έστω προσχηματικά, ο Τσίπρας, η πολιτεία της κυβέρνησης του δεν επιτρέπει σε κανέναν να κάτσει να μιλήσει στα σοβαρά μαζί τους. Ειδικά τώρα, μετά το «δεν θα ξεχάσουμε πρόσωπα και μνηστήρες», είναι να μαζεύεις τα γυναικόπαιδα από τον δρόμο.

 Ο Αλέξης Τσίπρας στάθηκε με μπόι μικρότερο από αυτό που απαιτούν οι περιστάσεις. Πήρε μία στιγμή με έντονη σημειολογία και τη μετέτρεψε σε βίαιο στιγμιότυπο προεκλογικής αρένας. Πήγε στην Ιθάκη και έδωσε στον εαυτό του τον ρόλο του Οδυσσέα. Και δεν μας είπε τι απέγιναν οι σύντροφοί του στο νησί της Κίρκης. 

Πηγή: Protagon.gr

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΤΑΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ...

΄Εμπλεος άκρατου εθνουσιασμού ο υπεύθυνος Πρωθυπουργός της χώρας, Αλέξης Τσίπρας,  ηρωτήθη στην Ιθάκη από τον απεσταλμένο του «βοθροκάναλου» (κατά τον πολύ Πολάκη, Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας)Τ/Ο Σταθμού «ΣΚΑΪ» γιά το πώς αισθάνεται γιά την επίσκεψή του, πρώτη ημέρα της...απελευθερωμένης Ελλάδας...Και αυτός απάντησε επί λέξει, ξεχνώντας το λήξαν embargo που είχε επιβάλει στον σταθμό, με όρντινο της συντρόφισσσας Σβίγκου στους βουλευτές-παρακαλώ...-του ΣΥΡΙΖΑ: «Είναι οι πρώτες μεταμνημονιακές περίπατοι»(...)

Ο «ΣΚΑΪ», στου οποίου την ερώτηση απήντησε ο σύντροφος Πρωθυπουργός, μίλησε στο επιτόπιο ρεπορτάζ ότι απάντησε γιά «πρώτο μεταμνημονιακό περίπατο», διορθώνοντας τον Τσίπρα, αλλά η ατυχής του διατύπωση παρέμεινε στο ηχητικό που ακούσθηκε δευτερόλεπτα μετά στο «Βοθροκάναλο», δεν γινόταν να εξαφανισθεί.

Εάν πάντως ο Πρωθυπουργός επιθυμεί να διορθώσει τα Ελληνικά του (γιά τα οποία πάντως δεν διακρίνονται, άλλωστε, αρκετοί, έστω, ΣΥΡΙΖΑίοι, επώνυμοι και μη) ας ερωτήσει έναν φιλόλογο πανεπιστημιακό του Κόμματός του, από όπου και θα λάβει τη μόνη γραμματικώς ορθή απάντηση: Το γένος του επιθετικού προσδιορισμού ενός ουσιαστικού καθορίζεται από το γένος του ουσιαστικού αναφοράς, δηλαδή αντιστοίχως άρρεν, θήλυ ή ουδέτερον το επίθετο, ακολουθώντας το γένος του ουσιαστικού..

Σχετικώς  δύναται να τον ενημερώσει πρώτος, αρμοδίως και ασφαλώς, ο επί της Παιδείας Υπουργός του, γνωστός ως «σκληρός» κομμουνιστής, αλλά και πανεπιστημιακός, σύντροφος Γαβρόγλου, δίχως να μπορεί να καταλογίσει πρόθεση...«υβριστικής δημοσιογραφίας» στη γενεσιουργό αιτία αυτού του σχολίου!

Αναθεώρηση των γραμματικών/συντακτικών κανόνων της γλώσσας μας δεν νοείται και συνεπώς δεν είναι επιτρεπτή. Τέτοια λάθη θα κόβουν βαθμούς ακόμη και στις εξετάσεις που "οραματίζεται" ακόμη και ο Γαβρόγλου....

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Η ΔΥΣΩΔΗΣ ΣΧΟΛΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΚΑΡΤΕΡΟΥ (απουσιάζοντος του ιδρυτή της εις της ετήσιαν του άδειαν) ΗΥΡΕ ΠΙΣΤΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΙΣΤΗ ΕΙΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΜΟΥΤΖΑΧΕΝΤΙΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΑΘΛΙΑΣ "ΑΥΓΗΣ"¨...

OI ΚΗΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 1.722 (361)

συγχωρούν.»Τα παραπάνω γράφει σε εκτενές.. 

κείμενό του ο διευθυντής της Αυγής Αγγελος Τσέκερης (φωτογραφία) αναφερόμενος στην επίθεση κατά του Θανάση Καρτερού από «διάφορα τσουτσέκια που τρώνε ψωμί από τον Μαρινάκη, ή έχουν κοινοβουλευτικές βλέψεις με την ΝΔ» με αφορμή και την «θλιβερή ιστορία που έφτιαξαν κάτι ελεεινά δημοσιογραφάκια του δεξιού τύπου με το περιβόητο sms».

Αναλυτικά το άρθρο του Αγγελου Τσέκερη στην Αυγή υπό τον τίτλο
Η δημοσιογραφική δεοντολογία, η δημοσιογραφική αλητεία και τα μαρούλια του Τσέρνομπιλ:

Για όσους δεν το έχουν καταλάβει, η επίθεση στον Καρτερό, είναι ο εκφυλισμός της συζήτησης για τις φωτιές. Αρχικά προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν την καταστροφή στο Μάτι.Στήριξαν το αφήγημά τους στην αναισθησία της κυβέρνησης. Όσο το σοκ στην κοινωνία καταλάγιαζε, αυτοί προσπαθούσαν να το μετατρέψουν σε μίσος με προσκλητήρια νεκρων και πρωτοσέλιδα που έσταζαν αίμα.

Όταν είδαν ότι δεν τους βγαίνει, προσπάθησαν να το ταΐσουν με κατασκευασμένες ειδήσεις. Μια από αυτές ήταν η θλιβερή ιστορία που έφτιαξαν κάτι ελεεινά δημοσιογραφάκια του δεξιού τύπου με το περιβόητο sms.Που έφυγε δήθεν από το Μαξίμου και έλεγε «ο κ. Τσίπρας..» «ο Σταύρος μας στηρίζει..» «Να λέτε ότι ο Άδωνης θα κάτσει στο σκαμνι..» «Να λέτε ότι η κυβέρνηση θα πετύχει ΑΝΑΒΟΛΗ των περικοπών στις συνταξεις..».

Η ΝΔ το κατήγγειλε με ανακοίνωση. Όλοι οι δεξιοί αρθρογραφούν λαμβάνοντας το ως δεδομένο και παριστάνοντας τους αγανακτισμένους. Και οι ιδιοκτήτες αυτής της αλητείας, αντί να αναλάβουν την ευθύνη της απόδειξης, πάνε να την φορτώσουν στον κατηγορούμενο: «Άργησε το Μαξίμου να διαψεύσει, άρα αποδέχεται ότι το sms είναι αυθεντικό..» «αυτα είπαν στα κανάλια οι κυβερνητικοί, άρα το sms υπάρχει...» (αλήθεια, είπαν οι κυβερνητικοί «ο κ. Τσίπρας» και «ο Σταύρος μας στηρίζει» και «αναβολή των περικοπών»;)

Η ιστορία με το sms είναι εξόφθαλμα κατασκευασμένη και κανονικά θα έπρεπε κάποιος να τους πάει στον εισαγγελέα για υποκίνηση μίσους. Αντ αυτού, ο Καρτερός ρώτησε, ως όφειλε από την θέση του, την ΕΣΗΕΑ αν αυτό το κατασκεύασμα είναι δεοντολογικό. Αν είχαν τέτοιο sms μπορούσαν απλά να το βγάλουν και να βουλώσουν το στόμα του Μαξίμου. Αλλά επέλεξαν να επιτεθούν στον Καρτερό. Δεν είχαν άλλο χαρτί να παίξουν και κατέληξαν στην ανθρωποφαγία.

Έτσι, διάφορα τσουτσέκια που τρώνε ψωμί από τον Μαρινάκη, ή έχουν κοινοβουλευτικές βλέψεις με την ΝΔ, ο ηλίθιος και ο πανηλίθιος, διαγωνίζονται τώρα για το ποιος θα τεμαχίσει καλύτερα τον Καρτερό. Εντάξει, έκανε κάτι χρόνια φυλακή στη χούντα αλλά ας το προσπερασουμε. (Για να διατηρήσουμε και έναν φερετζέ αριστεροσύνης στην λάσπη που θα πετάξουμε..) Έγραφε στο Τσερνόμπιλ να τρώμε μαρούλια, έτσι δεν είναι; Πράγμα που δεν μπορούμε να τεκμηριώσουμε αλλά έλα μωρέ, κάπως έτσι ήταν το κλίμα. Θα ξεκινήσω από το έλασσον.

Ο Καρτερός δεν έχει καμία ανάγκη υπεράσπισης απέναντι σε αυτούς τους πανικόβλητους και αγχωμένους σκιτζήδες. Τον χτυπάνε επειδή είναι παλιός κομμουνιστής, που δεν κατέληξε στην αυλή τους, ούτε, από την άλλη μεριά, κατάντησε γραφικός σαν κάποιους άλλους. Παραμένει μάχιμος αριστερός, προσηλωμένος στην κριτική σκέψη. Και αυτό δεν του το συγχωρούν. Α. Και όλοι οι άλλοι είναι κρατικοδίαιτοι. Ο Καρτερός είναι ύποπτος επειδή εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα. Εκεί έχει πάει η συζήτηση. Κανείς δεν ενδιαφέρεται πια για το αν είναι ψεύτικο το sms..

Το μείζον τώρα: Αυτός ο πρωτοφανής κανιβαλισμός, είναι ένδειξη ενός συστήματος που ψοφάει. Και που βλέπει την ελπίδα μιας παλινόρθωσης να απομακρύνεται. Είναι αντιμέτωπος με τα θαλασσοδάνεια του και τις ποινικές υποθέσεις του και σκούζει γιατί είναι η τελευταία του ευκαιρία να τα διευθετήσει πολιτικά. Και θα κάνει ότι μπορεί, βρίζοντας από τον Μαδουρο μέχρι τον Καρτερό. Είναι καθαρά στο χέρι της αριστεράς, αν είναι σοβαρή και αποτελεσματική, να τους βάλει την τσιμεντοκονία στην ταφόπλακα.

ΥΓ1. Οι κανίβαλοι, για να αποπροσανατολίσουν την κουβέντα από την χυδαιότητα με το sms, εγκάλεσαν τον Καρτερό για παραβίαση της δεοντολογίας, επειδή αρθρογραφεί στην Αυγή. Αλλά στην ΕΣΗΕΑ δεν προσέφυγαν όπως εκείνος. Επειδή ξερουν ότι από την αρθρογραφία του Καρτερού στην Αυγή, καμμία απολύτως δεοντολογία δεν παραβιάζεται.

ΥΓ2. Δεν είμαι σε θέση να ξέρω τι έγραψε το 86 ο Καρτερός για τα μαρούλια. (Ίσως θυμάται να μας πει ο Παύλος Τσίμας που δούλευε τότε στον Ριζοσπάστη, αλλά για κάποιον λόγο κανένας δεν πάει να τον ρωτήσει.) Υποθέτω πως δεν έγραψε τίποτα απολύτως διότι διαφορετικά θα το παρουσίαζαν. Αυτό που θυμάμαι όμως, είναι τον Κύρκο να ψωνίζει μαρούλια στην λαϊκή της Καλλιδρομίου, παρουσία δημοσιογράφων, για να στηρίξει τους παραγωγούς και να σπάσει την φοβία του κόσμου.
Ρίξτε λίγη λάσπη ακόμα, τώρα.
Posted by zoornalistas at Κυριακή, Αυγούστου 19, 2018

"...Σε κάθε περίπτωση δεν συνιστά υπόδειγμα νηφάλιας αντίδρασης η απάντηση στα «αυθαίρετα μέτρα» μιας χώρας (Ρωσίας) εις βάρος μας η ανακοίνωση – διατριβή (400 λέξεων περίπου) του ΥΠΕΞ στην οποία μεταξύ πολλών άλλων αναφέρεται ότι «η Ρωσία αυτή τη στιγμή δείχνει ως να μη μπορεί να αντιληφθεί τις θέσεις αρχών της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής» (sic) και ότι «απομακρύνεται σταθερά από τις θέσεις που αρμόζουν στο επίπεδο φιλίας», καθώς «πολεμά ως σύντροφος εν όπλοις της Τουρκίας». Γιατί άραγε θα έπρεπε να γίνει αυτή του γεωπολιτικού τύπου η διασύνδεση; Και προφανώς αν η Ρωσία έγινε «σύντροφος εν όπλοις» της Τουρκίας έγινε την τελευταία τριετία, γιατί μέχρι το πρώτο εξάμηνο του 2015 εθεωρείτο επιστήθιος φίλος της χώρας μας από την οποία πολλοί, και η κυβέρνηση, προσδοκούσαν μάλιστα τη σωτηρία! Κατόρθωμα ή άστοχη διασύνδεση;..."

Ώστε, λοιπόν, ένας μόλις προαχθείς σε Πρέσβυ, επιπέδου μόλις Πληρεξουσίου Υπουργού Β', προεκρίθη από τον επικεφαλής της Ελληνικής διπλωματίας να αναλάβει ως πρώτο πρεσβευτικό του πόστο, τη νευραλγική πρεσβεία της Μόσχας. Από τους πολλούς που προηγούνται αυτού στη διπλωματική επετηρίδα στο βαθμό των πρέσβεων (Πρέσβεις, Πληρεξούσιοι Υπουργοί Α και Β) ΟΥΔΕΙΣ εκρίθη κατάλληλος γιά τη θέση αυτή, παρά μόνον ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ. Εχέγγυο μοναδικό η συμπαθούσα το ΣΥΡΙΖΑ σύζυγός κι όλα τα άλλα αμελητέα, όπως αναφέρουν πληροφορίες. Μπορεί να εντυπωσιάζει , κατόπιν τούτων, η κακή τροπή στις σχέσεις με τη Μόσχα; Ένας έμπειρος Πρέσβυς θα ενεργούσε σε αποτρεπτική κατεύθυνση, σε κάποιο βαθμό. Μήπως, όμως, χρειαζόταν ένας άπειρος Πρέσβυς, προκειμένου να επισυμβούν όσα καταγράφονται στις σχέσεις με τη Μόσχα, προδιαγεγραμμένα ενδεχομένως, επί θητείας του, και τελικώς να τα φορτωθεί, με την προκήρυξη του πρεσβευτικού του πόστου και την επιστροφή του στην Κεντρική Υπηρεσία του ΥΠΕΞ, εσπευσμένη ουσιαστικώς; Λυπηρά και ανησυχητικά όλα αυτά!
Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

"...Με δεδομένα όλα τα παραπάνω, άραγε, να υπήρξε SMS προς κυβερνητικά στελέχη για την οργάνωση της επικοινωνιακής διαχείρισης της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι; Η κυβέρνηση το διέψευσε. Ε, και; Τις παραλείψεις, τα λάθη, την εργαλειοποίηση των νεκρών, την προσπάθεια μετάθεσης της ευθύνης, την αναλγησία απέναντι στο πένθος, την προσπάθεια απόσπασης της εικόνας του Τσίπρα από την εικόνα της καταστροφής ουδείς μπορεί να τα διαψεύσει...."

Aπό "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 13/08/18