SerMichiotis

Τετάρτη 1 Μαΐου 2019

"...Παρά τις διαβεβαιώσεις αναλυτών ότι σύντομα θα επέλθει ηρεμία, καθώς δε φαίνεται πιθανό ο στρατός να ανατρέψει τον Γκουαϊδό, οι ταραχές που ξέσπασαν νωρίς το πρωί στους δρόμους της πρωτεύουσας κλιμακώνονται. Ενδεικτικό του εκρηκτικού κλίματος, τα σοκαριστικά πλάνα όπου τεθωρακισμένα οχήματα της Εθνοφρουράς της χώρας πέφτουν πάνω σε διαδηλωτές, με τις σκηνές που ακολουθούν να αποτυπώνουν την χαοτική κατάσταση. Το κάλεσμα του Γκουαϊδό αποδέχθηκαν χιλιάδες πολιτών οι οποίοι ξεχύθηκαν στους δρόμους και ήρθαν αντιμέτωποι με τις στρατιωτικές δυνάμεις οι οποίες αντιμετώπισαν προσπάθεια πραξικοπήματος από την αντιπολίτευση, όπως υποστηρίζουν από το περιβάλλον του Μαδούρο. Μάλιστα, υπήρξαν περιπτώσεις που στρατιωτικοί ήρθαν αντιμέτωποι με στρατιωτικούς, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά πως ο στρατός έχει χωριστεί στα δύο...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ" (ηλεκτρονική έκδοση)

Πυροβολισμοί και βίαιες συγκρούσεις βρίσκονται σε εξέλιξη σε διαφορετικά σημεία του Καράκας, την ώρα που οπαδοί του Γκουαϊδό καταλαμβάνουν δημόσια κτίρια. Στην αντίπερα όχθη, υποστηρικτές του Μαδούρο συρρέουν έξω από το προεδρικό μέγαρο, σε μια προσπάθεια να τονώσουν το ηθικό του προέδρου της Βενεζουέλας, ο οποίος πάντως δηλώνει πως η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων παραμένει πιστή στην κυβέρνησή του.

Παρά τις διαβεβαιώσεις αναλυτών ότι σύντομα θα επέλθει ηρεμία, καθώς δε φαίνεται πιθανό ο στρατός να ανατρέψει τον Γκουαϊδό, οι ταραχές που ξέσπασαν νωρίς το πρωί στους δρόμους της πρωτεύουσας κλιμακώνονται. Ενδεικτικό του εκρηκτικού κλίματος, τα σοκαριστικά πλάνα όπου τεθωρακισμένα οχήματα της Εθνοφρουράς της χώρας πέφτουν πάνω σε διαδηλωτές, με τις σκηνές που ακολουθούν να αποτυπώνουν την χαοτική κατάσταση.

Με καθυστέρηση αρκετών ωρών από την έναρξη των νέων επεισοδίων στην Βενεζουέλα και το κάλεσμα Γκουαϊδό για εξέγερση, ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε θέση. Μπορεί να μην μίλησε για «πραξικόπημα» όπως το καθεστώς Μαδούρο, η Μόσχα και η Αγκυρα, αλλά καταδικάζει «κάθε αντιδημοκρατική παρέμβαση ενάντια στην εκλεγμένη κυβέρνηση της Βενεζουέλας».
Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ότι «επιμένει ότι πρέπει να δοθεί δημοκρατική διέξοδος στην κρίση μέσα από το διάλογο μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης και τη διενέργεια νέων προεδρικών εκλογών». Τέλος, η Κουμουνδούρου τονίζει ότι «χρέος της διεθνούς κοινότητας είναι να μεσολαβήσει για την εκτόνωση της κρίσης και την αποφυγή της βίας και της αιματοχυσίας και όχι να πυροδοτήσει περαιτέρω την ένταση».Πηγή: iefimerida.gr https://www.iefimerida.gr/politiki/syriza-den-mila-gia-praxikopima-sti-benezoyela

Το κάλεσμα του Γκουαϊδό αποδέχθηκαν χιλιάδες πολιτών οι οποίοι ξεχύθηκαν στους δρόμους και ήρθαν αντιμέτωποι με τις στρατιωτικές δυνάμεις οι οποίες αντιμετώπισαν προσπάθεια πραξικοπήματος από την αντιπολίτευση, όπως υποστηρίζουν από το περιβάλλον του Μαδούρο. Μάλιστα, υπήρξαν περιπτώσεις που στρατιωτικοί ήρθαν αντιμέτωποι με στρατιωτικούς, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά πως ο στρατός έχει χωριστεί στα δύο.

Ο πρώτος απολογισμός, σύμφωνα με το CNN το οποίο επικαλείται δηλώσεις προέδρου ιατρικού κέντρου, κάνει λόγο για 52 στο Καράκας. Οι 32 φέρεται να τραυματίστηκαν από πλαστικές σφαίρες, ένας από πυροβολισμό, 16 έφεραν μικροτραυματισμούς και τρεις έφτασαν μέχρι το ιατρικό κέντρο με αναπνευστικά προβλήματα.

Την ίδια ώρα, ένας λοχαγός του στρατού δέχθηκε πυρά από το πλήθος και χειρουργήθηκε σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας της Βενεζουέλας.

Από την πλευρά τους, ΗΠΑ, Κολομβία και Βραζιλία εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους στο λαό της Βενεζουέλας στην «αναζήτησή του της ελευθερίας», επαναλαμβάνοντας την αμέριστη υποστήριξή τους στον Χουάν Γκουαϊδό, ενώ ο ΟΗΕ προέτρεψε «όλες τις πλευρές να αποφύγουν την προσφυγή στη βία». Αντίθετα, υπέρ του Μαδούρο είναι η Κούβα, η Ρωσία και η Τουρκία, ενώ το Μεξικό παραμένει ουδέτερο.

Το κάλεσμα για στρατιωτική εξέγερση

Αφορμή για την κλιμάκωση των επεισοδίων αποτέλεσε ένα βίντεο, στο οποίο ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Χουάν Γκουαϊδό καλεί σε εξέγερση εναντίον του προέδρου Νικολάς Μαδούρο.

Το βίντεο, που αναρτήθηκε στα social media, γυρίστηκε στην αεροπορική βάση La Carlota του Καράκας και σε αυτό ο Γκουαϊδό συνοδεύεται από πολλούς στρατιώτες και τον κρατούμενο ακτιβιστή Λεοπόλδο Λόπεζ, βασικό ηγέτη της αντιπολίτευσης τον οποίο οι στρατιωτικοί φέρονται να απελευθέρωσαν από τον κατ’ οίκον περιορισμό στον οποίο παρέμενε επί χρόνια από το καθεστώς Μαδούρο.

Την ίδια ώρα, ο υπουργός πληροφοριών της Βενεζουέλας επιβεβαίωσε ότι ένα μικρό μέρος του στρατού έχει ταχθεί στο πλευρό του Γκουαϊδό. «Καλούμε τους ανθρώπους να παραμείνουν σε εγρήγορση, μαζί με τις ένδοξες εθνικές ένοπλες δυνάμεις της Βολιβίας, να νικήσουν την προσπάθεια πραξικοπήματος και να διατηρήσουν την ειρήνη» έγραψε στο Twitter.

Ακολούθησαν διαδηλώσεις με σοβαρά επεισόδια, ενώ δεκάδες ένοπλοι στρατιώτες που συνόδευαν τον Γκουαϊδό συγκρούστηκαν με συναδέλφους τους που στηρίζουν τον Μαδούρο έξω από τη βάση Λα Καρλότα του Καράκας.

Διαψεύδει ο Μαδούρο – Δείχνουν τις ΗΠΑ ως «ενορχηστρωτή»

Από την πλευρά του ο Νικολάς Μαδούρο δήλωσε ότι ο στρατός παραμένει «απόλυτα πιστός» στο πρόσωπό του μετά από συνομιλία που είχε με τους στρατιωτικούς ηγέτες. «Θα νικήσουμε», έγραψε στο Twitter.

Νωρίτερα, ο υπουργός Άμυνας, Βλαντίμιρ Παντρίν, είπε πως οι ένοπλες δυνάμεις εξακολουθούν «να υπερασπίζονται σθεναρά το εθνικό Σύνταγμα και τις νόμιμες αρχές» και πως όλες οι στρατιωτικές μονάδες στη χώρα στις αναφορές τους κάνουν λόγο για «κανονικότητα» στους στρατώνες και στις στρατιωτικές βάσεις.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Βενεζουέλας Χόρχε Αρεάσα υποστήριξε ότι δεν υπάρξει σε εξέλιξη κάποιο «στρατιωτικό πραξικόπημα» για την ανατροπή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο και κατηγόρησε τον ηγέτη της αντιπολίτευσης Χουάν Γκουαϊδό ότι ενεργεί κατ’ εντολή της Ουάσινγκτον.

«Δεν πρόκειται για απόπειρα πραξικοπήματος από τον στρατό. Αυτό που συμβαίνει σχεδιάστηκε στην Ουάσινγκτον, στο Πεντάγωνο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, από τον Μπόλτον», τον σύμβουλο του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ σε θέματα εθνικής ασφάλειας, είπε ο υπουργός μιλώντας τηλεφωνικά στο πρακτορείο Reuters.

«Εκείνοι (σ.σ. οι Αμερικανοί) είναι επικεφαλής του πραξικοπήματος και δίνουν εντολές στον Γκουαϊδό» πρόσθεσε.

Το απόλυτο χάος στους δρόμους της χώρας

Σε πεδίο μάχης έχουν μετατραπεί πολλές περιοχές στη Βενεζουέλα μετά την έκκληση που απηύθυνε στον στρατό ο Χουάν Γκουαϊδό για να τον βοηθήσει να ανατρέψει τον Μαδούρο, διαβεβαιώνοντας ότι «δεν υπάρχει επιστροφή» στην προσπάθειά του αυτή. Μια ομάδα στρατιωτικών ξεσηκώθηκε και ξέσπασαν βίαια επεισόδια έξω από αεροπορική βάση.

Αρκετές δεκάδες ένοπλοι στρατιώτες που συνόδευαν τον Γκουαϊδό συγκρούστηκαν με συναδέλφους τους που στηρίζουν τον Μαδούρο έξω από τη βάση Λα Καρλότα του Καράκας. Σύμφωνα με το ΑΠΕ, οι διαδηλωτές έβαλαν φωτιά σε λάστιχα, εκτόξευαν πέτρες και οι δυνάμεις ασφαλείας απαντούσαν με δακρυγόνα, ενώ θωρακισμένο όχημα έπεσε πάνω σε μια ομάδα αντικυβερνητικών διαδηλωτών.

«Τώρα είναι η ώρα!. Οι 24 Πολιτείες της χώρας έχουν δεσμευτεί στον ίδιο δρόμο: δεν υπάρχει πλέον επιστροφή. Το μέλλον μας ανήκει: ο λαός και ο στρατός ενωμένοι για να βάλουμε τέλος στον σφετερισμό» της εξουσίας, έγραψε ο Γκουαϊδό στο Twitter.

Εγκατέλειψε το Καράκας ο Γκουαϊδό – Φοβόταν τη σύλληψή του;

Σύμφωνα με πληροφορίες του CNNi, ο Γκουαϊδό εγκατέλειψε το Καράκας χωρίς να είναι γνωστός ο τελικός προορισμός.

Πάντως, περίπου στις 22:00 με νεότερο μήνυμά του επανεμφανίστηκε, σημειώνοντας πως «στα χέρια μας είναι η δύναμη για να αλλάξουμε. Οι εξελίξεις είναι ασταμάτητες. Μας στηρίζουν οι άνθρωποί μας και ο πλανήτης για να αποκαταστήσουμε την δημοκρατία μας».

Την ίδια ώρα, ένα νέο σενάριο διακινείται στον διεθνή Τύπο σχετικά με το γιατί ο ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Χουάν Γκουαϊδό προτίμησε σήμερα να απευθύνει σήμερα το κάλεσμα του για ξεσηκωμό εναντίον του προέδρου της χώρας, Νικολάς Μαδούρο.

Η δημοσιογράφος της Βενεζουέλας, Λους Μελ Ρέγιες μεταδίδει ότι ο Χουάν Γκουαϊδό σχεδίαζε να ξεκινήσει την «Επιχείρηση Ελευθερία» σε διαφορετική ημέρα και όχι σήμερα.

Η δημοσιογράφος αποκαλύπτει ότι ο Γκουαϊδό είχε ισχυρή στήριξη από τον στρατό αλλά χρειάστηκε να επισπεύσει την «Επιχείρηση Ελευθερία», καθώς πίστευε ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να τον συλλάβει. Τελικά η επίσπευση της επιχείρησης οδήγησε τον στρατό να κάνει πίσω, σύμφωνα με την Λους Μελ Ρέγιες.

ΗΠΑ: Όλες οι επιλογές στο τραπέζι –

Ρωσία: Να αποφεύγεται η χρήση βίας

Ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Τραμπ, Τζον Μπόλτον, σε δηλώσεις του υποστήριξε πως ο πρόεδρος των ΗΠΑ θέλει μια ειρηνική μετάβαση της εξουσίας στη Βενεζουέλα.

«Είναι πολύ σημαντικό να επιτευχθεί μια ειρηνική μετάβαση της εξουσίας από τον Μαδούρο στον μεταβατικό Χουάν Γκουαϊδό. Να ξεκαθαρίσω δύο πράγματα: Θέλουν, ως βασική προτεραιότητα, μια ειρηνική μετάβαση και θα επαναλάβω αυτό που είπε ο πρόεδρος, ότι ο Νικολάς Μαδούρο και όσοι τον στηρίζουν, ειδικά οι εκτός Βενεζουέλας, θα πρέπει να γνωρίζουν πως όλες οι εναλλακτικές λύσεις είναι στο τραπέζι» πρόσθεσε, σημειώνοντας πως «η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή».

«Παρακολουθούμε λεπτό προς λεπτό τις εξελίξεις. Είναι ξεκάθαρο πως δεν πρόκειται για πραξικόπημα. Αναγνωρίζουμε τον Γκουαϊδό ως τον μεταβατικό πρόεδρο. Και όπως δεν είναι πραξικόπημα όταν ο Πρόεδρος Τραμπ δίνει μια εντολή στον υπουργό Άμυνας, δεν είναι πραξικόπημα όταν κάνει το ίδιο και ο Γκουαϊδό».

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών με ανακοίνωση που εξέδωσε καλεί την αντιπολίτευση της Βενεζουέλας να μην προσφεύγει στην χρήση βίας για να πετύχει τους πολιτικούς της σκοπούς, επικρίνοντας την για τις επιλογές της αυτές.

Η Μόσχα, αναφέρει η ανακοίνωση του ρωσικού ΥΠΕΞ, πιστεύει ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Βενεζουέλα, «πρέπει να επιλύονται μέσω του υπεύθυνου διαλόγου χωρίς προϋποθέσεις». «Οι όποιες ενέργειες πρέπει να αποφασίζονται αποκλειστικά στο πλαίσιο της νομιμότητας, σε πλήρη εναρμόνιση με το σύνταγμα και χωρίς την καταστροφική έξωθεν παρέμβαση»

Παράλληλα το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών επιβεβαιώνει στην ανακοίνωση του ότι η στάση αρχών που υιοθετεί συνίσταται στο ότι οι ίδιοι οι πολίτες της Βενεζουέλας είναι αυτοί που θα επιλύσουν τις εσωτερικές τους διαφωνίες, υιοθετώντας πολιτικούς και πολιτισμένους τρόπους επίλυσης τους.

Το ρωσικό ΥΠΕΞ καλεί τέλος όλα τα μέλη της διεθνούς κοινότητας, περιλαμβανομένων και των γειτονικών χωρών της Βενεζουέλας, να παραμείνουν προσηλωμένες στον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, στους κανόνες και τις αρχές του διεθνούς δικαίου, και να υποστηρίξουν την επιστροφή της Βενεζουέλας στον δρόμο της σταθερής και προοδευτικής ανάπτυξης μέσω του διαλόγου όλων των υπευθύνων δυνάμεων της χώρας

Το πρόσωπο – κλειδί πίσω από τον Γκουαϊδό

Απόγονος οικογένειας της πολιτικής και οικονομικής ελίτ της χώρας της Βενεζούελας και ένθερμος υποστηρικτής του Γκουαϊδο, ο Λεοπόλδο Λόπες είναι το πρόσωπο που κινεί τα νήματα πίσω από την προσπάθεια πραξικοπήματος.

Ο 47χρονος Λόπες, το 2014 είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση 14 ετών για παρακίνηση βίας και από το 2017 βρισκόταν σε κατ’ οίκον περιορισμό, με τη σύζυγό του να αναλαμβάνει ουσιαστικά την εκπροσώπησή του στο εξωτερικό, συναντώντας ακόμη και τον Ντόναλντ Τραμπ.

Φωτογραφίες και βίντεο δείχνουν το Λεοπόλδο Λόπες μέσα από την αεροπορική βάση La Carlota να καλεί τον κόσμο να βγει στους δρόμους και να διαδηλώσει για να πέσει η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο. «Όλοι στους δρόμους. Να βγουν όλοι στους δρόμους» αναφέρει, μεταξύ άλλων, στο μήνυμά του.

Το Associated Press αναφέρει ότι ο Λεοπόλδο Λόπες, πολιτικός της αντιπολίτευσης που βρισκόταν σε κατ ‘οίκον περιορισμό, έχει απελευθερωθεί από στρατιωτικούς – κάτι που εξηγεί την παρουσία του δίπλα στον Χουάν Γκουαϊδό αλλά και το μήνυμά του για να κατέβει ο κόσμος και να διαδηλώσει.

Σε ανάρτησή του στο Twitter αναφέρει πως η «τελική φάση» της «Επιχείρησης Ελευθερία» ξεκίνησε προκειμένου να απομακρυνθεί ο αμφισβητούμενος – πλέον – πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο.

"...Το αρνητικό είναι βέβαια η είσοδος για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο του ακροδεξιού κόμματος Vox με 24 έδρες. Το θετικό βρίσκεται φυσικά στη μεγάλη νίκη του σοσιαλιστικού κόμματος (PSOE) το οποίο κατέλαβε την πρώτη θέση με ποσοστό 29% (123 έδρες αν και χωρίς την απόλυτη πλειοψηφία). Η νίκη αυτή αλλά και τα εκλογικά αποτελέσματα σε Φινλανδία, Σουηδία όπως και οι τάσεις στη Δανία δείχνουν ότι παρά τις δυσκολίες η Σοσιαλδημοκρατία μπορεί να επανακάμψει, να επιστρέψει ενεργά στο ευρωπαϊκό πολιτικό προσκήνιο. Αλλά όπως διδάσκει η περίπτωση του PSOE, για να γίνει αυτό θα πρέπει να αναπροσαρμόσει ουσιαστικά την πολιτική της ατζέντα. Και αυτό έκανε το PSOE χωρίς να εγκαταλείψει όμως και την κεντρική σοσιαλδημοκρατική επιδίωξη για την επίτευξη της δίκαιης κοινωνίας. Οι ευρωεκλογές αποτελούν τη μεγάλη ευκαιρία σε πανευρωπαϊκή κλίμακα για την αναπροσαρμογή αυτή..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 30/04/19

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΝΑΤΑΣΑΣ ΜΠΑΣΤΕΑ
Η επόμενη μέρα των εκλογών της Κυριακής βρήκε χθες τα πολιτικά κόμματα να κάνουν τον απολογισμό τους και τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ, ηγέτη των Σοσιαλιστών, να κάνει τα σχέδιά του για μια νέα κυβέρνηση. Νικητής των εκλογών ήταν το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα που εξασφάλισε το 28,7% των ψήφων, όμως δεν κέρδισε την αυτοδυναμία. Ακολούθησαν το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα με 16,69%, το κεντροδεξιό Ciudadanos με 15,3%, οι Unidos Podemos με 14,3% και το ακροδεξιό Vox με 10,26% - η πρώτη φορά που θα υπάρχουν ακροδεξιοί βουλευτές στο ισπανικό Κοινοβούλιο μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας.

Το αποτέλεσμα θεωρείται ως θρίαμβος για τους Σοσιαλιστές που βρίσκονταν ήδη στην εξουσία με κυβέρνηση μειοψηφίας. Αναλυτές θεωρούν πως λειτούργησαν τα αντιδεξιά αντανακλαστικά των Ισπανών που προσήλθαν μαζικά στις κάλπες - το ποσοστό συμμετοχής έφθασε στο 75,41%, αύξηση σχεδόν 9 ποσοστιαίων μονάδων σε σύγκριση με τις βουλευτικές εκλογές του 2016. Θέλοντας να αποτρέψουν μια συντηρητική κυβέρνηση στην οποία θα συμμετείχε το ακροδεξιό Vox, οι ψηφοφόροι στράφηκαν στους Σοσιαλιστές που είδαν τις έδρες τους να αυξάνονται σχεδόν κατά 50% - από 84 έδρες σε 123.

Προς το παρόν το Σοσιαλιστικό Κόμμα φαίνεται πως θέλει να κυβερνήσει μόνο του χωρίς συμμαχίες. Η αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κάρμεν Κάλβο δήλωσε μιλώντας στο ραδιόφωνο: «Θα προσπαθήσουμε να κυβερνήσουμε μόνοι μας. Εχουμε αρκετές ψήφους ώστε να οδηγήσουμε το πλοίο στον δρόμο που θέλουμε. Εχουμε ξαναδοκιμάσει αυτήν τη συνταγή με πολύ καλά αποτελέσματα». Οι Σοσιαλιστές ήταν κυβέρνηση μειοψηφίας αφότου με ψήφο μομφής πέρυσι απομάκρυναν από την κυβέρνηση τον πρωθυπουργό του Λαϊκού Κόμματος Μαριάνο Ραχόι.

Η πρόεδρος του κόμματος Κριστίνα Ναρμπόνα δήλωσε ότι δεν υπάρχει βιασύνη για να ληφθεί απόφαση. Η Βουλή θα συγκληθεί σε σώμα στις 21 Μαΐου και ο Σάντσεθ θα έχει έως τις 8 Ιουνίου περιθώριο να παρουσιάσει την κυβέρνησή του. Ο Σάντσεθ αρνήθηκε να σχολιάσει τι μέλλει γενέσθαι καθώς προσερχόταν σε μια σύσκεψη χθες το απόγευμα. Μιλώντας σε οπαδούς του είπε: «Το Σοσιαλιστικό Κόμμα νίκησε και μαζί με αυτό κέρδισε το μέλλον και έχασε το παρελθόν». Μια νέα κυβέρνηση χρειάζεται να έχει απόλυτη πλειοψηφία στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας στη Βουλή ώστε να αναλάβει τα καθήκοντά της. Στον δεύτερο γύρο απαιτείται μόνο απλή πλειοψηφία.

Οι Podemos έχασαν αρκετές έδρες, αλλά ουσιαστικά αποτελούν την καλύτερη στήριξη για τους Σοσιαλιστές. Μαζί τα δύο κόμματα έχουν 166 έδρες στη Βουλή των 350 εδρών. Ο Σάντσεθ θα μπορέσει να στηρίξει την κυβέρνηση μειοψηφίας ή την κυβέρνηση συνεργασίας στους βάσκους εθνικιστές και σε μετριοπαθή τοπικά κόμματα. Την Κυριακή ο Πάμπλο Ιγκλέσιας, ηγέτης των Podemos, επανέλαβε την επιθυμία του να πάρει μέρος σε κυβερνητικό συνασπισμό. «Θα θέλαμε καλύτερα αποτελέσματα», είπε, «όμως τα αποτελέσματα αρκούν για να επιτύχουμε τους δύο στόχους μας: να σταματήσουμε τη Δεξιά και την Ακροδεξιά και να δημιουργήσουμε μια κυβέρνηση της Αριστεράς».

Η στήριξη των Podemos προς την κυβέρνηση (ή η συμμετοχή τους) σημαίνει επίσης ότι αποκλείεται η συνεργασία των Σοσιαλιστών με τους Ciudadanos. Αλλωστε στη μετεκλογική ομιλία του Σάντσεθ οι ενθουσιασμένοι οπαδοί του κόμματος φώναζαν: «Ciudadanos, no», δηλαδή καμία συνεργασία με το κεντροδεξιό κόμμα του Αλμπερτ Ριβέρα. Ο Ριβέρα που είδε το κόμμα του να πλησιάζει πολύ σε ποσοστά το Λαϊκό Κόμμα έσπευσε να διεκδικήσει την ηγεσία της Κεντροδεξιάς λέγοντας πως «εμείς τώρα είμαστε το βασικό κεντροδεξιό κόμμα της αντιπολίτευσης», προκαλώντας οργισμένη αντίδραση από το Λαϊκό Κόμμα.

Ο Σάντσεθ θα προτιμήσει να κυβερνήσει μόνος του, εκτός των άλλων και επειδή οποιεσδήποτε συνομιλίες με άλλα κόμματα θα πάρουν πολύ χρόνο και επειδή μια κυβερνητική συμμαχία με τους Podemos θα σημάνει ότι πρέπει να βρει άλλες 11 έδρες - αυτό σημαίνει ότι μπορεί να χρειαστεί να συνεργαστεί με καταλανούς αποσχιστές. Υπάρχει βέβαια πάντα και ο προϋπολογισμός για το 2019, η μη έγκριση του οποίου ήταν η αφορμή για τις πρόωρες εκλογές. Θα μπορέσει άραγε ο Σάντσεθ να τον περάσει αυτή τη φορά; Το σίγουρο είναι πως λίγοι, αυτή τη στιγμή στην Ισπανία, θέλουν νέες εκλογές.

"ΤΑ ΝΕΑ", 30/04/19

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΦΩΤΑΚΗ

Η επιχείρηση οικειοποίησης της εκλογικής επικράτησης του Πέδρο Σάντσεθ ξεκίνησε από τον Αλέξη Τσίπρα πριν ακόμη επισημοποιηθούν τα αποτελέσματα από τις ισπανικές κάλπες. Ο πόλεμος που ακολούθησε ανάμεσα σε Κουμουνδούρου και Χαριλάου Τρικούπη ήταν αναμενόμενος, καθώς ΣΥΡΙΖΑ και Κίνημα Αλλαγής διεκδικούν ζωτικό χώρο μέσα από την επιτυχία των ισπανών σοσιαλδημοκρατών, προσδοκώντας αυτή να παίξει τον ρόλο της και στις προσεχείς ελληνικές κάλπες.

Το Κίνημα Αλλαγής προβάλλει τις παραδοσιακές σχέσεις του ΠΑΣΟΚ με το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE) του Σάντσεθ. Σχέσεις οι οποίες επαναβεβαιώθηκαν και με την παρουσία της Φώφης Γεννηματά στο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος στη Μαδρίτη, τον Φεβρουάριο, όπου η επικεφαλής του Κινήματος Αλλαγής είχε κατ' ιδίαν συνάντηση με τον ισπανό ηγέτη, μεταδίδοντας μια εικόνα αλληλοστήριξης και συμπόρευσης. Από την πλευρά του, ο Αλέξης Τσίπρας προσπερνά τη σύνδεσή του με τους Podemos, οι οποίοι συγκαταλέγονται στους ηττημένους των εκλογών της περασμένης Κυριακής, και επιχειρεί πλέον να ταυτιστεί με τους σοσιαλιστές του Σάντσεθ, στο πλαίσιο της διεκδίκησης του χώρου της Κεντροαριστεράς και ως ένα μήνυμα στην ευρωπαϊκή Δεξιά και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Τσίπρας και ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν ότι τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ισπανία είναι μήνυμα και προς τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Φυσικά κάνουν αναφορά και στους Podemos, ωστόσο στην περίπτωσή τους δεν χωρούν πανηγυρισμοί, αφού εμφανίστηκαν αποδυναμωμένοι χάνοντας σχεδόν 7% από τα ποσοστά που είχαν συγκεντρώσει στις προηγούμενες εκλογές. Η Φώφη Γεννηματά συνεχάρη τον Σάντσεθ, χαρακτηρίζοντας τη νίκη του «έμπνευση για όλους» και τονίζοντας αυτή «αποτελεί μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας για την προοδευτική Αλλαγή στην Ευρώπη». Κατά τη Γεννηματά, «τα σοσιαλιστικά κόμματα αναδεικνύονται ως η λύση απέναντι στην κρίση που οδηγούν οι συντηρητικές πολιτικές και τα κόμματα της Δεξιάς. Ως ο κύριος αντίπαλος απέναντι στην Ακροδεξιά, αλλά και τον λαϊκισμό, όπως των συμμάχων του κ. Τσίπρα που υπέστησαν δεινή ήττα».

Από την άλλη πλευρά του δρόμου επιχείρησε να προσεγγίσει τον Σάντσεθ, ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος ανέφερε ότι «σοσιαλιστές και Podemos, μπορεί να μην έχουν απόλυτη πλειοψηφία, αλλά η αύξηση του συνόλου των εδρών τους, βάζει ανάχωμα στην ανησυχητική άνοδο της Ακροδεξιάς και προεξοφλεί τη συνέχεια της προοδευτικής διακυβέρνησης στην Ισπανία». Ο Τσίπρας χαρακτήρισε δε την επικράτηση των προοδευτικών δυνάμεων στην Ισπανία και την κατάρρευση του δεξιού Λαϊκού Κόμματος «μήνυμα ελπίδας». Την ίδια στιγμή στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται ότι «η μεγάλη άνοδος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, μετά την αριστερή στροφή του, και την αποκήρυξη του νεοφιλελευθερισμού, και η ιστορική κατάρρευση του Λαϊκού Κόμματος, αδελφού κόμματος της ΝΔ του κ. Μητσοτάκη, ανοίγει τον δρόμο για μια προοδευτική διακυβέρνηση της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς στην Ισπανία».

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΛΕΛΗ. Στον Τσίπρα απάντησε ο γραμματέας του τομέα Επικοινωνίας του Κινήματος Αλλαγής, Σταμάτης Μαλέλης, αναφέροντας σκωπτικά: «Eτσι που πάει, θα δηλώσει την ικανοποίηση του για τη νίκη του Κινήματος Αλλαγής»

Τα βέλη του από την πλευρά της κυβέρνησης προς τη Φώφη Γεννηματά, με αφορμή τις ισπανικές εκλογές έστρεψε και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο οποίος με ανάρτηση στο twitter χαρακτήρισε μεν ως αρνητική την άνοδο της ακροδεξιάς, αλλά πρόσθεσε ότι «για να αναχαιτιστεί πανευρωπαϊκά, οι προοδευτικές δυνάμεις πρέπει να δίνουν διέξοδο στους λαούς και σε καμία περίπτωση να μην υιοθετούν την ατζέντα της». «Ακούει η κ. Γεννηματά;», ήταν το δικό του ερώτημα, με το οποίο προϊδεάζει ότι ακολουθεί κι εκείνος το κεντρικό εκλογικό αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ για μια εκλογική σύγκρουση των «δύο πολιτικών κόσμων» στις προσεχείς εκλογικές αναμετρήσεις.

Μερίδιο αισιοδοξίας από τις ισπανικές εκλογές διεκδικεί με τη σειρά του και ο επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης, με αφορμή τα ποσοστά των Ciudadanos, τους οποίους θεωρεί το δικό του αδελφό κόμμα. Κατά τον Θοεδωράκη, «το προοδευτικό Κέντρο είναι στο κέντρο των ευρωπαϊκών εξελίξεων».

ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ Π.Κ. ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗ

Τα εκλογικά αποτελέσματα στην Ισπανία στέλνουν ένα εξόχως θετικό αλλά και ένα αρνητικό μήνυμα. Το αρνητικό είναι βέβαια η είσοδος για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο του ακροδεξιού κόμματος Vox με 24 έδρες. Το θετικό βρίσκεται φυσικά στη μεγάλη νίκη του σοσιαλιστικού κόμματος (PSOE) το οποίο κατέλαβε την πρώτη θέση με ποσοστό 29% (123 έδρες αν και χωρίς την απόλυτη πλειοψηφία). Η νίκη αυτή αλλά και τα εκλογικά αποτελέσματα σε Φινλανδία, Σουηδία όπως και οι τάσεις στη Δανία δείχνουν ότι παρά τις δυσκολίες η Σοσιαλδημοκρατία μπορεί να επανακάμψει, να επιστρέψει ενεργά στο ευρωπαϊκό πολιτικό προσκήνιο. Αλλά όπως διδάσκει η περίπτωση του PSOE, για να γίνει αυτό θα πρέπει να αναπροσαρμόσει ουσιαστικά την πολιτική της ατζέντα. Και αυτό έκανε το PSOE χωρίς να εγκαταλείψει όμως και την κεντρική σοσιαλδημοκρατική επιδίωξη για την επίτευξη της δίκαιης κοινωνίας. Οι ευρωεκλογές αποτελούν τη μεγάλη ευκαιρία σε πανευρωπαϊκή κλίμακα για την αναπροσαρμογή αυτή.

Γιατί, η Σοσιαλδημοκρατία συρρικνώθηκε τα τελευταία χρόνια, πρωτίστως γιατί αγνόησε τη σύγχρονη ατζέντα, τα νέα θέματα δηλαδή που έχουν έλθει στο προσκήνιο και απασχολούν τις κοινωνίες. Και αυτό υπήρξε ένα από τα κορυφαία λάθη της. Σε ορισμένες περιπτώσεις υιοθέτησε μάλλον ρηχές ή αφελείς θέσεις πάνω σε μια δέσμη νέων θεμάτων με αποτέλεσμα να χάσει την επαφή με κρίσιμα κοινωνικά στρώματα τα οποία διέρρευσαν σε άλλους πολιτικούς χώρους, αριστερότερα ή και σε ορισμένες περιπτώσεις δεξιότερα. Τούτο ισχύει για τέσσερα τουλάχιστον κεντρικά θέματα: (α) Κλιματική αλλαγή - περιβάλλον. Στην τεράστια αυτή πρόκληση δεν αποδόθηκε η πρέπουσα σημασία ευθύς εξ αρχής και για μεγάλο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα να εμφανισθεί και σ' ορισμένες περιπτώσεις να εδραιωθεί ως νέα πολιτική δύναμη οι Πράσινοι (Greens). (β) Μετανάστευση. Οπωσδήποτε οι σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις όφειλαν να λειτουργήσουν ως προστάτης των δικαιωμάτων των μεταναστών, των νομικών δεσμεύσεων για πρόσφυγες και γενικώς των ανθρωπιστικών αξιών, αλλά από την άλλη μεριά δεν θα έπρεπε να δώσουν την εντύπωση ή να προβάλλουν πολιτική που οδηγούσε στην απουσία κάθε ελέγχου στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης (ΕΕ). Η Ευρώπη δεν θα έπρεπε να είναι φρούριο αλλά όχι και ένα εντελώς ξέφραγο αμπέλι. Αυτή η εικόνα που οι δημοκρατικές δυνάμεις επέτρεψαν να δημιουργηθεί υπήρξε ένα άλλο μείζον λάθος. (γ) Τα θέματα της ασφάλειας. Γενικώς η Σοσιαλδημοκρατία εμφανίζεται ως κάπως αλλεργική στο θέμα της ασφάλειας. Η αύξηση όμως των τρομοκρατικών επιθέσεων, η επέκταση του οργανωμένου εγκλήματος κ.λπ. στον ευρωπαϊκό χώρο ενέτειναν το αίσθημα της ανασφάλειας στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και πολίτες με κύριο αίτημα την «Ευρώπη που προστατεύει». Η Σοσιαλδημοκρατία δεν απέδωσε όμως την ανάλογη σημασία στο θέμα και (δ) τέλος, η Σοσιαλδημοκρατία αγνόησε σχεδόν πλήρως τη δυναμική των ταυτοτικών ζητημάτων. Δεν μπόρεσε δηλαδή να απαντήσει στη δυναμική αυτή με έναν περισσότερο πειστικό ευρωπαϊκό λόγο.

Θα πρέπει επομένως να είναι σαφές ότι, μαζί με την επιδίωξη της δίκαιης κοινωνίας της ισότητας, πρέπει να γίνουν διορθώσεις/ αναπροσαρμογές στη σοσιαλδημοκρατική ατζέντα. Τις έκανε ήδη σε σημαντικό βαθμό το PSOE και κέρδισε. Ενώ παρόμοια «διόρθωση» αποτυπώνεται και στο πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PES - ΚΙΝΑΛ) για τις ευρωεκλογές. Ευοίωνο...

-Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΚΙΝΑΛ

...από την "Εφ.Συν"

αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στην Ισπανία. Ο σοσιαλιστής Πέδρο Σάντσεθ θα παραμείνει πρωθυπουργός, αν και άγνωστο ακόμα με ποιους συμμάχους ή... μόνος.

Σε αντίθεση με τις διαφαινόμενες τάσεις σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, η ισπανική Δεξιά βρίσκεται σε υποχώρηση. Το δε εφιαλτικό σενάριο για τρικομματική κυβέρνηση Δεξιάς-Ακροδεξιάς που έδειχναν κάποια παλιότερα γκάλοπ, παρέμεινε σενάριο.

Η μαζική προσέλευση των ψηφοφόρων στην κάλπη -το ποσοστό συμμετοχής σκαρφάλωσε στο 75,7%, το υψηλότερο των τελευταίων 15 ετών- ενίσχυσε τις προοδευτικές δυνάμεις, όπως έχει αποδειχθεί ότι συμβαίνει στην Ισπανία.

Παρ' όλα αυτά, η είσοδος της Ακροδεξιάς στο εθνικό κοινοβούλιο με όχημα το κόμμα Vox, για πρώτη φορά μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, δεν αποτράπηκε. Δεν κατόρθωσε ωστόσο να ξεπεράσει το φράγμα του 10%, όπως προέβλεπαν διάφορα γκάλοπ, και θα πρέπει να «αρκεστεί» σε 24 έδρες.

Ο αδιαφιλονίκητος νικητής είναι ο Σάντσεθ που, ύστερα από μια περίοδο «πασοκοποίησης» (τον όρο τον έχουν υιοθετήσει τα τελευταία χρόνια οι Ισπανοί), ανέβασε το PSOE στις 123 από τις 85 έδρες.

Πανωλεθρία για το πρώην κυβερνών Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ), το οποίο έχασε τις μισές του έδρες (βγάζει 66), ενώ σχεδόν εξαφανίστηκε από την Καταλονία, όπου κέρδισε μία μόνο έδρα. Οπως φαίνεται, το κόμμα πλήρωσε ακριβά την (ακρο)δεξιά στροφή του, υπό την ηγεσία του Πάμπλο Κασάδο.

Πολλοί αναλυτές θεωρούν βέβαιη την εν καιρώ καρατόμησή του, μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές στις 26 Μαΐου, που θα διεξαχθούν ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές, παρόλο που χθες ο γενικός γραμματέας του κόμματος Τεοδόρο Γκαρθία Εχέα δήλωσε ότι ο Κασάδο θα είναι ο αρχηγός του κόμματος και της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

«Οχι με τον Ριβέρα»

Από τους ευνοημένους της κάλπης οι κεντροδεξιοί Ciudadanos (πολίτες) του Αλμπερτ Ριβέρα, που διπλασίασαν σχεδόν τις έδρες τους και αναδεικνύονται στην τρίτη ισχυρότερη κοινοβουλευτική δύναμη.

Από τους χαμένους, αλλά σχετικά «διασωθέντες», το Podemos του Πάμπλο Ιγκλέσιας. Αν κι έχασε πολλούς ψηφοφόρους και έδρες (42 από 71) κι έπεσε στην τέταρτη θέση, κατάφερε να συγκρατήσει εν μέρει την ελεύθερη πτώση που διαπίστωναν οι δημοσκοπήσεις και παραμένει σοβαρός ρυθμιστικός παράγοντας.

«Οχι με τον Ριβέρα» ήταν το σύνθημα που φώναζαν, την Κυριακή, πολλοί ψηφοφόροι του PSOE. Μια συνεργασία που, εξάλλου, δεν φαίνεται προς το παρόν να επιθυμεί καμία από τις δύο πλευρές.

Για μια αριστερόστροφη κυβέρνηση, απαραίτητη είναι η συνεργασία με το Podemos -κάτι που έχει δηλώσει πως θέλει ο Ιγκλέσιας- και με κάποιο από τα εθνικιστικά κόμματα. Είτε με το κεντροαριστερό ERC του φυλακισμένου Οριόλ Ζουνκέρας, το οποίο διπλασίασε τις έδρες τους, αλλά θέτει ως όρο το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας, είτε με τα βασκικά PNV και Bildu.

Kι ενώ από το βράδυ της Κυριακής έδιναν κι έπαιρναν τα σενάρια περί κυβερνητικών συνεργασιών, ο Πέδρο Σάντσεθ προς το παρόν δείχνει μάλλον ότι θέλει να ακολουθήσει μια μοναχική πορεία. Ο ίδιος δεν έχει εκφραστεί ακόμα ανοιχτά, το έκανε όμως αντ' αυτού η αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κάρμεν Κάλβο. Σε συνέντευξή της χθες το πρωί στο Cadena Ser δήλωσε πως η πρόθεση του πρωθυπουργού είναι μια κυβέρνηση μειοψηφίας με τη στήριξη ή την ανοχή άλλων κομμάτων. Οπως ακριβώς δηλαδή ήταν το σχήμα έως και σήμερα.

Οχι πριν από τον Ιούνιο

«Νομίζουμε πως έχουμε υπεραρκετή στήριξη για να είμαστε εμείς οι καπετάνιοι στο καράβι το οποίο πρέπει να συνεχίσει την πορεία του», είπε η Κάλβο. Αναγνώρισε τη συμβολή του Podemos, πρόσθεσε όμως ότι η πρόθεση είναι «να συνεχίσουμε στην ίδια γραμμή».

Διευκρίνισε, πάντως, ότι καμία οριστική απόφαση δεν πρόκειται να ληφθεί πριν από τις 26 Μαΐου, οπότε και θα κριθεί το μέλλον των δήμων και των περισσότερων αυτόνομων περιφερειών της χώρας.

Σε ανάλογο πνεύμα μίλησε και ο Χοσέ Λουίς Αμπαλος, υπουργός Δημοσίων Εργων και Μεταφορών και παράλληλα οργανωτικός γραμματέας του PSOE σε συνέντευξή του στο κανάλι Telecinco. «Δεν είναι τώρα στιγμή να μιλήσουμε για κυβερνητικές συμμαχίες. Θα πρέπει να εστιάσουμε στις αυτοδιοικητικές», είπε.

Ωστόσο, έκλεισε την πόρτα στους Καταλανούς εθνικιστές του ERC, ενώ για το ενδεχόμενο συνεργασίας με το Podemos σχολίασε ότι δεν έχει νόημα, γιατί δεν θα έδινε απόλυτη πλειοψηφία.

Πάντως, όλοι συγκλίνουν πια στην εκτίμηση ότι η νέα κυβέρνηση δεν θα προκύψει πριν από τον Ιούνιο. Αραγε ο Σάντσεθ κρατάει κλειστά τα χαρτιά του μόνο και μόνο λόγω των αυτοδιοικητικών ή θα προτιμήσει όντως μια επισφαλή κυβέρνηση μειοψηφίας; Και σε αυτή την περίπτωση, το Podemos θα τον στηρίξει ή θα οδηγήσει τα πράγματα σε νέες εκλογές με το ρίσκο να χάσει και άλλες δυνάμεις;

Η Ε.Ε. από την άλλη ζητά μια «σταθερή κυβέρνηση» και φοβάται για τυχόν εκτροχιασμό του ελλείμματος. Και για να μην υπάρχουν πολλές ψευδαισθήσεις για το τι μέλλει γενέσθαι, ο οικονομικός σύμβουλος του Πέδρο Σάντσεθ, Μανουέλ δε λα Ρότσα, σε συνέντευξή του χθες στο Bloomberg TV δήλωσε ότι η δέσμευση του κόμματός του ως προς τη δημοσιονομική σταθερότητα είναι «αδιάρρηκτη».

ΔΗΛΑΔΗ ΣΑΝΤΣΕΘ, ΟΠΩΣ ΕΝΑΣ...ΙΣΠΑΝΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ! ΑΣ ΕΥΘΥΜΗΣΟΥΜΕ...

"Εφ.Συν", 30/04/19

"....Αν όμως δύο αιτίες πολέμου εξηγούν την τσαντίλα, τι εξηγεί την παρεξήγηση; Από την ανάλυση ειδικού περί τα εθιμοτυπικά προκύπτει πως η κυβέρνηση πνίγηκε στις καλές προθέσεις - στις καλές προθέσεις έναντι της Εκκλησίας. Οπως εξηγεί ο ίδιος, σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές που τη μεταφορά αναλάμβανε η Aegean, η κυβέρνηση φέτος διέθεσε ολόκληρο κυβερνητικό αεροσκάφος για το Αγιο Φως. Ο συμβολισμός όμως δεν στάθηκε ικανός να ανατρέψει τον κανόνα που λέει πως τα κυβερνητικά αεροσκάφη προσγειώνονται στην έδρα τους και μόνο, δηλαδή στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας. Για να αποδειχθεί έτσι πως εξίσου ανθεκτικός είναι ένας άλλος κανόνας, εκείνος που λέει πως ο δρόμος προς την Κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Και που φαίνεται να ισχύει ακόμη και όταν πρόκειται για το Αγιο Φως..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 30/04/19

ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ ΔΗΜΗΤΡΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Συντριβή δεν ήταν σε καμία περίπτωση. Κρίνοντας όμως από την αντίδραση της Εκκλησίας, την οποία εάν θέλει κανείς να είναι απολύτως ακριβής μπορεί να περιγράψει μόνο ως «τσαντίλα», δεν υπάρχει αμφιβολία πως η άφιξη του Αγίου Φωτός στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας είχε όλα τα χαρακτηριστικά της ανώμαλης προσγείωσης. Κι αν πάλι λάβει υπόψη του πως με τη βοήθεια της Θείας Χάριτος όλα αυτά τα χρόνια το Αγιο Φως ταξίδευε από τα Ιεροσόλυμα στην Αθήνα χωρίς σύννεφα, τότε δεν μένει παρά να απαντηθεί ένα ερώτημα: Πώς συντελέστηκε φέτος αυτό το θαύμα; Τι προκάλεσε αυτές τις έντονες αναταράξεις στις σχέσεις Εκκλησίας - Κράτους;

Ενσταση

Οπως συμβαίνει με όλες τις πτήσεις, έτσι κι εδώ την απάντηση δίνει το μαύρο κουτί. Και σε αυτήν την περίπτωση, το μαύρο κουτί κατέγραψε τουλάχιστον την αντίδραση του μητροπολίτη Μεσογαίας (φωτογραφία) και την απόφασή του να μην ταξιδέψει στα Ιεροσόλυμα όταν πληροφορήθηκε, ενώ είχε ήδη επιβιβαστεί στο αεροσκάφος, πως αυτό θα προσγειωνόταν κατά την επιστροφή του στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας. Τα υπόλοιπα δεν τα κατέγραψε μόνο το μαύρο κουτί, τα κατέγραψαν και τα μικρόφωνα των τηλεοπτικών σταθμών: «Πήγα στο αεροπλάνο και εκεί μου ανακοίνωσαν ότι θα γυρίσουμε στην Ελευσίνα και τους απήντησα, γιατί γίνεται αυτό; Ο υπουργός λέει, δεν ξέρω. Γιατί δεν μας ειδοποιήσατε και μας το λέτε τελευταία στιγμή; Λέει, δεν ξέρω. Ποιος κοινός νους μπορεί να το καταλάβει, θέλουν να υποβαθμίσουν το γεγονός με αυτόν τον τρόπο. Το θεωρώ εμπαιγμό της Εκκλησίας, και δεν πήγα, γύρισα πίσω» είπε.

Αιτίες πολέμου

Η μία ένσταση του μητροπολίτη είναι πρόδηλη: το αεροδρόμιο της Ελευσίνας δεν είναι τόσο γκλάμορους όσο των Σπάτων. Η άλλη γίνεται εύκολα αντιληπτή: Τα Σπάτα βρίσκονται εντός της γεωγραφικής δικαιοδοσίας του μητροπολίτη, αντίθετα με την Ελευσίνα που είναι στην άλλη άκρη της Αττικής. Οι αιτίες πολέμου, με άλλα λόγια, δεν ήταν μία αλλά δύο. Αν όμως δύο αιτίες πολέμου εξηγούν την τσαντίλα, τι εξηγεί την παρεξήγηση; Από την ανάλυση ειδικού περί τα εθιμοτυπικά προκύπτει πως η κυβέρνηση πνίγηκε στις καλές προθέσεις - στις καλές προθέσεις έναντι της Εκκλησίας. Οπως εξηγεί ο ίδιος, σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές που τη μεταφορά αναλάμβανε η Aegean, η κυβέρνηση φέτος διέθεσε ολόκληρο κυβερνητικό αεροσκάφος για το Αγιο Φως. Ο συμβολισμός όμως δεν στάθηκε ικανός να ανατρέψει τον κανόνα που λέει πως τα κυβερνητικά αεροσκάφη προσγειώνονται στην έδρα τους και μόνο, δηλαδή στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας. Για να αποδειχθεί έτσι πως εξίσου ανθεκτικός είναι ένας άλλος κανόνας, εκείνος που λέει πως ο δρόμος προς την Κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Και που φαίνεται να ισχύει ακόμη και όταν πρόκειται για το Αγιο Φως...

Η συγχώρηση

Ηταν σε μια επίδειξη σκληρού κοσμικού χιούμορ όταν κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ μετέφερε στο Twitter την απορία της συζύγου του εάν η υποδοχή με τιμές αρχηγού κράτους σήμαινε πως το Αγιο Φως θα έκανε και δηλώσεις. Από τότε έχουν περάσει επτά ολόκληρα χρόνια. Σε αυτά τα επτά χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ απώλεσε οριστικά την πίστη του στον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους προσδοκώντας ενδεχομένως τη συγχώρηση του Θεού. Πράγματι, ο Θεός μπορεί και συγχωρεί. Δεν συγχωρεί όμως ο Μεσογαίας.

...από την "ΕΣΤΙΑ", και

"ΕΣΤΙΑ", 30/04/19

...η πινελιά ενός Πομομαριώφ, σοφή, σαφής και τόσο λιτή!

"Εφ.Συν", 30/04/19

"...Είναι προφανές συνεπώς ότι οι ισπανικές κάλπες είχαν τα δικά τους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που δεν ευνοούν οποιαδήποτε απόπειρα ελληνοποίησης του αποτελέσματος. Εκλογικές συγκρίσεις και αναγωγές δεν υπάρχουν, εκτός από την προκατάληψη επιβεβαίωσης ορισμένων. Ή αλλιώς el pensamiento ilusorio… κάτι δηλαδή μεταξύ των ελληνικών ευσεβών πόθων και του αγγλικού wishful thinking..."

ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΙΣΠΑΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΕΚΔΟΧΕΣ, ΠΡΟΣ ΝΟΗΜΟΝΕΣ, ΟΡΘΩΣ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ, ΔΙΧΩΣ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ:

1. Από τον ιστότοπο "ΠΡΟΤΑΓΟΝ"

Σεπτέμβριος 2015. Ο Αλ. Τσίπρας πανηγυρίζει στο Σύνταγμα με τον Πάμπλο Ιγκλέσιας των Podemos. Τώρα κάνει πως δεν τον ξέρει |INTIMENEWS/ΓτΠ/Andrea Bonett

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΚΟΛΥΡΗ

Χαμένοι στην ελληνική μετάφραση των ισπανικών εκλογών*

Ο Τσίπρας έδειξε περισσότερο ενθουσιασμό για τα αποτελέσματα των ισπανικών εκλογών παρά, που λέει ο λόγος, ο νικητής τους. Πανηγύρισε τη νίκη των «συστημικών» Σοσιαλιστών και παραγνώρισε την παταγώδη αποτυχία των Podemos, ξεχνώντας την εποχή που μοιράζονταν τις πλατείες με τον Ιγκλέσιας

* Το πολιτικό wishful thinking του κ. Τσίπρα

Συμπτωματικά, παρακολούθησα τις ισπανικές εκλογές από τη Μαδρίτη, όπου με δυσκολία μπορούσες να καταλάβεις ότι δεν ήταν μια συνηθισμένη Κυριακή. Εκτός από κάτι μικρές αφισέτες στους στύλους φωτισμού των δρόμων όλα έμοιαζαν ανεπηρέαστα από τις κάλπες. Τα καταστήματα ανοικτά και οι άνθρωποι, τουλάχιστον όσοι είδα εγώ, μιλούσαν μάλλον με περισσότερο πάθος για τον καιρό που έφτιαξε παρά για την κυβέρνηση που θα άλλαζε.

Οι Podemos… πάτωσαν, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει πως δεν καταλαβαίνει Πατήστε εδώ

Επιστρέφοντας όμως στην Αθήνα διαπίστωσα ότι μεγαλύτερη χαρά για τα αποτελέσματα των ισπανικών εκλογών έδειξε ο Έλληνας Πρωθυπουργός παρά, που λέει ο λόγος, ο νικητής τους Πέδρο Σάντσεθ.

Ενθουσιασμένος από τη νίκη των «συστημικών» Σοσιαλιστών παραγνώρισε την παταγώδη αποτυχία των Podemos. Ξέχασε τότε που μοιράζονταν τις πλατείες και τους αγώνες ανατροπής της κατεστημένης Ευρώπης με τον Πάμπλο Ιγκλέσιας ο οποίος έχασε το 7% της δύναμής του. Και τώρα μιλά για τη νίκη των προοδευτικών δυνάμεων.

Αν βεβαίως ήθελε να κάνει μια πολιτική αναγωγή ο Πρωθυπουργός θα έπρεπε να την κάνει με τους Podemos και όχι με τους Σοσιαλιστές. Όμως τα ποσοστά είναι κάπως άβολα και δεν ευνοούν τις συγκρίσεις. Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι αυτού του τύπου οι αναγωγές είναι εντελώς άτοπες, όχι μόνον για τον κ. Τσίπρα αλλά και για όλους εκείνους που το επεχείρησαν. Δεν μπορείς να πάρεις τα εκλογικά αποτελέσματα από μια χώρα και να τα εφαρμόσεις σε μια άλλη. Ούτε εύκολα να κάνεις κομματικές συγκρίσεις.

Οι ισπανοί Σοσιαλιστές δεν είναι ΚΙΝΑΛ ή «το εκεί ΠΑΣΟΚ», όπως ούτε το Λαϊκό Κόμμα είναι Νέα Δημοκρατία, παρά το ότι είναι αδελφά κόμματα.

Αλλα προβλήματα αντιμετώπισε ο Πάμπλο Κασάδο, άλλες προκλήσεις καλείται να διαχειριστεί ο Μήτσοτάκης. Το Λαϊκό Κόμμα βγαίνει από μεγάλη περίοδο εσωστρέφειας, στον απόηχο της 7ετούς διακυβέρνησης Ραχόι και της μεγάλης πολιτικής φθοράς από την απώλεια της κοινοβουλευτικής εμπιστοσύνης του 2018, κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στα αποτελέσματα της Κυριακής.

Αντίθετα, οι Σοσιαλιστές δρέπουν τους καρπούς της ανανέωσης τους μετά από τρεις εκλογικές ήττες, λαμβάνοντας ωστόσο ποσοστά οριακά χαμηλότερα από τα ποσοστά ήττας του 2011. Ο εκλογικός κύκλος και τα πολιτικά δεδομένα είναι καταφανώς ασύμβατα με τα ελληνικά.

Στην Ισπανία, εθνικισμός και οι υποστηρικτές του δικτάτορα Φράνκο βγήκαν από το καβούκι τους και αυτό μάλλον δεν είναι ένας λόγος πανηγυρισμών.

Φυσικά η άνοδος της Ακροδεξιάς δεν μπορεί να μη σχετιστεί με τη σειρά αντίστοιχων αποτελεσμάτων άλλων ευρωπαϊκών χωρών, αλλά δεν υπάρχει ένα ομοιογενές άθροισμα. Το φαινόμενο έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά αν και παραμένει εξόχως ανησυχητικό, αν όχι απειλητικό. Το Καταλανικό ζήτημα τέμνει το πολιτικό σύστημα αλλάζοντας τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του, καθώς οι ισχυρές αποσχιστικές τάσεις δημιουργούν νέες πολιτικές συσπειρώσεις και αναβιώνουν ταυτοτικά αν όχι υπαρξιακά ζητήματα για την Ισπανία, ξυπνώντας σκοτεινές μνήμες από το παρελθόν.

Το τελευταίο διάστημα, η χώρα βρέθηκε στη δίνη της πολιτικής αστάθειας που οδήγησε, μεταξύ άλλων, και στην εντυπωσιακή αύξηση της συμμετοχής κατά 9,3%.

Παρά ταύτα, ο πολιτικός κατακερματισμός αποδυναμώνει την επόμενη κυβέρνηση είτε δημιουργηθεί πλειοψηφικός συνασπισμός, είτε σχηματιστεί εκ νέου κυβέρνηση μειοψηφίας.

Είναι προφανές συνεπώς ότι οι ισπανικές κάλπες είχαν τα δικά τους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που δεν ευνοούν οποιαδήποτε απόπειρα ελληνοποίησης του αποτελέσματος. Εκλογικές συγκρίσεις και αναγωγές δεν υπάρχουν, εκτός από την προκατάληψη επιβεβαίωσης ορισμένων. Ή αλλιώς el pensamiento ilusorio… κάτι δηλαδή μεταξύ των ελληνικών ευσεβών πόθων και του αγγλικού wishful thinking.

Πηγή: Protagon.gr

2. Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 30/04/19

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΜΗΤΣΟΥ

Υπάρχει ένα συγκλονιστικό στοιχείο στην πραγματικότητα της Ισπανίας: ο βασικός λόγος που οι εργαζόμενοι ηλικίας 30 ώς 40 ετών παίρνουν αναρρωτική άδεια είναι η κατάθλιψη. Μια ολόκληρη γενιά είναι απογοητευμένη, αν όχι απελπισμένη. Κι όμως, στις προχθεσινές εκλογές η συμμετοχή ήταν μεγαλύτερη από ποτέ, το απερχόμενο κυβερνών κόμμα επιβραβεύτηκε, ο λαϊκισμός φάνηκε να ανακόπτεται. Γιατί;

Ο πρώτος λόγος είναι ότι οι Σοσιαλιστές του Πέδρο Σάντσεθ μπορεί να κέρδισαν την εξουσία από καραμπόλα, αλλά τη διαχειρίστηκαν με χρηστό, και κυρίως με ανθρώπινο, τρόπο. Ενώ όλη η Ευρώπη στρεφόταν προς τα δεξιά για να αντιμετωπίσει τους λαϊκιστές, ο «ωραίος Πέδρο» μιλούσε για φεμινισμό στις γυναίκες, για μισθούς στους εργαζόμενους και για φορολογικές απαλλαγές στους επιχειρηματίες. Αύξησε τον κατώτατο μισθό, προσέλαβε 11.000 δημόσιους υπαλλήλους και υποσχέθηκε να αυξήσει τις συντάξεις. Είναι ο Avenger του ευρωπαϊκού σοσιαλδημοκρατικού μοντέλου, όπως τον χαρακτήρισε ο ανταποκριτής της Corriere.

Ο δεύτερος λόγος, που σχετίζεται με τον πρώτο, είναι ότι το πείραμα Pοdemos απέτυχε. Πριν από τρία χρόνια, ο Πάμπλο Ιγκλέσιας απέρριπτε την πρόταση των Σοσιαλιστών να συγκυβερνήσουν επειδή αποσκοπούσε στο sorpasso, να τους προσπεράσει δηλαδή σε έδρες. Τώρα που το κόμμα του έχασε 30 έδρες και η αναλογία με τους Σοσιαλιστές είναι 3 προς 1, παρακαλάει για υπουργεία.

Το μελανό σημείο αυτής της αναμέτρησης είναι βέβαια η είσοδος του ακροδεξιού Vox στη Βουλή με 24 έδρες. Αυτό όμως δεν αλλοιώνει τη γενική εικόνα, καθώς η επιτυχία των ακροδεξιών είναι προϊόν τόσο των εξελίξεων στο καταλανικό ζήτημα όσο και της στροφής του Λαϊκού Κόμματος προς τα δεξιά με τον νέο του ηγέτη. Είναι απορίας άξιον πώς δεν το έχει μάθει πια η ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά: ανάμεσα στον αυθεντικό ακροδεξιό και σ' εκείνον που προσπαθεί να τον μιμηθεί, οι ψηφοφόροι προτιμούν πάντα τον πρώτο.

O Σάντσεθ χρησιμοποίησε το γεγονός αυτό, όπως και τις ύβρεις που του εκτόξευαν οι Ciudadanos («φίλος των Βάσκων και των τρομοκρατών»), για να σηκώσει τους αριστερούς ψηφοφόρους από τον καναπέ. Οσο για τις αναλύσεις ότι θα είναι όμηρος των καταλανών αυτονομιστών, είναι υπερβολικές. Οι έξαλλοι του Πουιτζντεμόν ηττήθηκαν. Κι εκείνος θα επιδιώξει να συνεχίσει να κυβερνά με το σημερινό μοντέλο, όπως γίνεται και στην Πορτογαλία.

Τα μαθήματα για την Ελλάδα είναι απλά. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει κανέναν λόγο να πανηγυρίζει, καθώς βλέπει να υποχωρεί άλλος ένας σύμμαχός του. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαπιστώνει ότι η μετριοπάθεια, ο προοδευτισμός στο κοινωνικό πεδίο, η αλληλεγγύη στους αδύναμους και ο ευρωπαϊσμός οδηγούν στην επιτυχία, είτε δεξιός είσαι είτε αριστερός. Και η Φώφη Γεννηματά παίρνει θάρρος από το γεγονός ότι, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία μπορεί να κάνει ένα θριαμβευτικό comeback.

Αυτή βέβαια δεν είναι αναγκαστικά και η ανάλυση των ελληνικών κομμάτων.
3. Από τον "ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ"