"...Υπάρχουν περιπτώσεις-έστω και ελάχιστες-που η «επιστράτευση» κυβερνητικών στην ΕΡΤ και το ΑΠΕ/ΜΠΕ δεν υπαγορεύθηκε, εάν δεν επεβλήθη, εκ των άνω, από το μηχανισμό προπαγάνδας του Μαξίμου και του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, ώστε να επιχειρηθεί μεταστροφή των ενδιφερόντων και των προτεραιοτήτων των πολιτών; Πόσες φορές έχουν λειτουργήσει αμειγώς δημοσιογραφικά κριτήρια σε τέτοιες προσκλήσεις;.."

ΟΙ ΚΕΡΑΥΝΟΙ ΤΟΥ ΜΕΛΙΡΡΥΤΟΥ 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΡΤ...

Μελίρρυτους,πλην κεραυνούς όμως (...),εναντίον της «υβριστικής»δημοσιογραφίας, βρήκε την ευκαιρία να εκτοξεύσει με πλήρη άνεση από την «Καλοκαιρινή ενημέρωση» της κρατικής ΕΡΤ,ο μελίρρυτος Υπουργός Παιδείας, σύντροφος Κώστας Γαβρόγλου, συναντώντας την επιδοκιμασία των ερωτώντων δημοσιογράφων με ένα ομόθυμο δοξαστικό τους «βεβαίως»!

Αυτά τα εξόχως απίθανα πράγματα συνέβησαν τη Δευτέρα, από τη συχνότητα της τηλοψίας της ΕΡΤ-1, όπου ο σύντροφος Γαβρόγλου (αφού,προηγουμένως, εισέπραξε τα εύσημα τα ερωτώντων δημοσιογράφων ότι «διαβάζει τα πάντα» στον Τύπο και όχι μόνον...) ερωτήθηκε γιά το βραχύβιο κυβερνητικό εμπάργκο εμφανίσεων στον «Σκάϊ», με όρντινο του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, μετά την είδηση που μετέδωσε ο Σταθμός ότι επίκειται αντικατάσταση των αρχηγών ΕΛΑΣ και ΠΣ, γιά την όλη τραγωδία στο Μάτι, την οποία οι ΣΥΡΙΖΑίοι διέψευσαν αρχικώς οργίλως και η οποία επιβεβαιώθηκε, ωστόσο,  πλήρως λίγα 24ωρα μετά...

Ακολουθεί, επί λέξει, η απάντηση του μελίρρυτου Γαβρόγλου: «Θέτετε δύο πράγματα.Ο λόγος που εμείς κάναμε embargo είναι να δείξουμε προς την κοινωνία, ότι υπάρχουν όρια,η Δημοκρατία πρέπει να έχει και μηχανισμούς να αυτοπροστατεύεται. Το γνωρίζετε ότι στο Internet, υπάρχει μία συζήτηση διεθνής, πέρα από τα καλά, έχει και πράγματα που υπονομεύουν την ίδια τη Δημοκρατία.Εδώ, λοιπόν, πρέπει οι κοινωνίες, το πολιτικό σύστημα, να προστατευθεί από αυτού του τύπου τα φαινόμενα. Διότι, εάν δεν προστατευθείς, αν δεν δώσεις ένα μήνυμα στην κοινωνία ότι αυτά είναι τα όρια, των fake news, της υβριστικής, εάν θέλετε δημοσιογραφίας,διότι υπάρχει και τέτοια, δεν είναι όλα τέλεια, τότε αυτό το πράγμα θα γυρίσει boomerang ενάντια στην ίδια την κοινωνία, ενάντια στη Δημοκρατία. Και σε αυτό είμαστε πάρα πολύ κατηγορηματικοί»

Στοιχειώδη νου νοήμονος πολίτη να διαθέτει κανείς, δεν μπορεί παρά να διαπιστώσει είναι ότι η άλλα αντ’ άλλων απάντηση του Γαβρόγλου στην ερώτηση που του ετέθη, θα έπρεπε να ευαισθητοποιήσει τα ανακλαστικά των δύο δημοσιογράφων, ότι αλλού το πήγε, ενώ γιά άλλο ερωτήθηκε. Και προδήλως, έστω, να τού το επισημάνουν. Ο λόγος που δεν το έπραξαν αφορά τους ίδιους και οι κρίσεις είναι στην κρίση όλων ημών, που πληρώνουμε κάθε μήνα γιά τη λειτουργία της ΕΡΤ.

Το μείζον, όμως, εντοπίζεται στην-πολλοστή, δυστυχώς...-επιβεβαίωση του κανόνα που θέλει και οδηγεί την κρατική ραδιοτηλεόραση σε, κατά πλήρη κανόνα, όχημα της κυβερνητικής προπαγάνδας. Φορέας αυτής της ασύλληπτης και μεθοδικής προπαγάνδας και ο Γαβρόγλου που ομιλεί με περισσή ευκολία γιά «υβριστική δημοσιογραφία», έστω κι αν το διασκεδάζει με αχλύ δημοκρατικής ευαισθητοποίησης γιά τους κινδύνους από το Internet και τα fake news, στην πρωτοπορία της οποίας θέτει τον συγκυβερνώντα ΣΥΡΙΖΑ!

Τί γίνεται, όμως, όταν ένα από τα καταγγελθέντα ως fake news, όπως η αντικατάσταση των Αρχηγών ΕΛΑΣ και ΠΣ, ανακοινώνεται ως είδηση; Η λέξη «συγνώμη» είναι γνωστή στους εμπνευστές της προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ και σε όσους την περιφέρουν, όπως (και) ο Υπουργός Παιδείας;

Η Δημοκρατία την οποία επικαλείται ο σύντροφος Γαβρόγλου ΔΕΝ υπηρετείται από τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούν (και) οι νυν συγκυβερνώντες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τους κρατικούς διαύλους πληροφόρησης των πολίτων (ΕΡΤ-ΑΠΕ/ΜΠΕ κ.ο.κ).

Ένα ερώτημα,σχετικώς, μπορεί να περικλείσει την ουσία των προηγουμένων: Υπάρχουν περιπτώσεις-έστω και ελάχιστες-που η «επιστράτευση» κυβερνητικών στην ΕΡΤ και το ΑΠΕ/ΜΠΕ δεν υπαγορεύθηκε, εάν δεν επεβλήθη, εκ των άνω, από το μηχανισμό προπαγάνδας του Μαξίμου και του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, ώστε να επιχειρηθεί μεταστροφή των ενδιφερόντων και των προτεραιοτήτων των πολιτών; Πόσες φορές έχουν λειτουργήσει αμειγώς δημοσιογραφικά κριτήρια σε τέτοιες προσκλήσεις;

Ελλείψει πειστικών απαντήσεων, η προχθεσινή πρωϊνή εμφάνιση του Υπουργού Παιδείας από την κρατική τηλεόραση υπηρετεί αυτήν την «απαίτηση» και μόνον.

Δυστυχώς το τελευταίο, και γιά τό λόγο ότι τα θέματα της Παιδείας πνίγονται σε ένα «διάλογο» πνιγμένο στον κυβερνητικό κορσέ. Άλλον διάλογο οφείλει να επιδιώξει ο Γαβρόγλου, αυθεντικό και ευρύ, πέραν και άνω ιδεοληψιών και μονομανιών, ώστε να τιμά και την πανεπιστημιακή του προέλευση και ιδιότητα.

Θα το επιχειρήσει, έστω και με καθυστέρηση στην εκπνοή της κυβερνητικής θητείας του Κόμματός του; Δείχνει εξαιρετικώς απίθανο, εάν όχι αποκλειστέο!

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

ΥΓ: Στον αντίποδα της... «υβριστικής δημοσιογραφίας», ο σύντροφος Γαβρόγλου τοποθετεί τη δημοσιογραφία των ποικίλων ΣΥΡΙΖΑίϊκων μέσων ενημέρωσης; Θα ήταν εξόχως ρατσιστικό, από έναν αντι-ρατσιστή...

"...Ο κόσμος πέθανε. Χαροπαλεύει. Εχασε τα πάντα. Υπό αυτές τις συνθήκες πρέπει να πας εκεί και να πενθήσεις, να προσπαθήσεις να τον αγκαλιάσεις, να δακρύσεις μαζί του. Να τον εκλιπαρήσεις να σε συγχωρέσει, ακόμα και αν εσύ δεν έφταιγες. Εγινε επί των ημερών σου, άρα έφταιγες. Αλλά όλα αυτά απαιτούν, εκτός από πολιτικά κότσια, κάτι πολύ πιο σημαντικό: συναισθηματική νοημοσύνη..."

Από το site "Protagon"

Της Δούρου της έκατσε «στραβή», του Πολάκη του «θόλωσαν» την εικόνα. Μιλάμε για 91 νεκρούς... |SOOC/CreativeProtagon
Οι νεκροί ως… ντεκόρ
Δούρου και Πολάκης περιέγραψαν τα θύματα στο Μάτι ως κάτι το δευτερεύον, μια «στραβή», κάτι που χαλάει τον διάκοσμο τώρα που θα γιορτάζαμε την έξοδο από τα μνημόνια. Λες και τόσοι άνθρωποι επέλεξαν να πεθάνουν εις βάρος της κυβέρνησης...

TOY ANΔΡΕΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ

Ο Παύλος Πολάκης ένιωσε το δίκιο να τον πνίγει. Σήκωσε τα μανίκια του σακακιού. Η κυβέρνηση, η κυβέρνηση του Αλέξη του Τσίπρα, τα είχε πάει τόσο καλά απέναντι στην πυρκαγιά, απέναντι στους εχθρούς της και τις ύαινες της διαπλοκής, αλλά της έτυχε να πεθάνουν 91 πολίτες. Ατυχία ρε γαμώτο, θα έλεγε κανονικά, αλλά επειδή η συνέντευξη ήταν στο Αθηναϊκό Πρακτορείο που το σέβεται είπε ότι «ο τελικός αριθμός των θυμάτων “θολώνει” την εικόνα». Μετά, το φιλότιμο πρακτορείο, ένας φάρος υψηλής δημοσιογραφίας, είπε να αλλάξει το «θολώνει» σε «μαυρίζει» για να κάνει την εξυπηρέτηση στον καλό υπουργό που τόσο τον παρεξηγούν. 

Και η Ρένα Δούρου ένιωσε το δίκιο να την πνίγει. Ξεκούμπωσε το πάνω κουμπί του πουκαμίσου. Η Περιφέρεια Αττικής, η δική της Περιφέρεια, τα είχε πάει τόσο καλά απέναντι στην πυρκαγιά, είχε κάνει τα προβλεπόμενα, αλλά φύσαγε πολύ ρε γαμώτο και μας «έκατσαν» 91 νεκροί πολίτες. Δεν το είπε ακριβώς έτσι αλλά το εκδοτικό περιβάλλον της «Εφ. Συν.» ήταν αρκούντως χαλαρό ώστε να διατυπώσει το αίσθημα αδικίας που βιώνει: «Οσοι έχουμε θέση ευθύνης, και μπορεί να αισθανόμαστε αδικημένοι, με την έννοια αυτού που λέγεται στην καθομιλουμένη “μου έτυχε η στραβή στη βάρδιά μου”»… 

Τον Πολάκη και τη Δούρου τους συνδέει ένα νήμα, όχι μόνο αυτό της συνύπαρξής τους στον μεξικανικό στρατό του ΣΥΡΙΖΑ. Τους συνδέει μια τρομακτική απουσία ενσυναίσθησης. Διαβάζει κανείς στα λεγόμενά τους ότι οι 91 νεκροί στο Μάτι και στον Νέο Βουτζά –βρέφη και παιδάκια, παππούδες και γιαγιάδες, αθώοι περαστικοί, συμπολίτες μας που βρήκαν φρικτό θάνατο– πήγαν και πέθαναν εις βάρος τους· «θόλωσαν» την εικόνα της κυβέρνησης, έκαναν τη Ρένα να αισθάνεται αδικημένη. 

Οι νεκροί της πυρκαγιάς αναφέρονται ως κάτι το δευτερεύον όχι ως το μείζον. Είναι μια «στραβή» που μας έκατσε, κάτι σαν να σου σκάει το λάστιχο και χάνεις το ραντεβού, είναι ένας λεκές στο καλοσιδερωμένο κοστούμι του κρατικού μηχανισμού. 

Διαβάζεις στα λεγόμενά τους πως, ως υπέρτατο αγαθό, δεν είναι η ζωή και η διατήρησή της, αλλά η εικόνα της κυβέρνησης, να μη «θολώνει», να μη «μαυρίζει», να μη σου κάθεται η «στραβή». Οι νεκροί είναι το ντεκόρ που χαλάει τον διάκοσμο της ικανής κυβέρνησης η οποία μόλις είχε φρεσκοβάψει τους τοίχους για τη φιέστα εξόδου από τα μνημόνια. 

Αυτή η αντίληψη, όπως αναδύεται από τα λεγόμενα των δύο λοχαγών του Τσίπρα, μοιάζει να απηχεί μια γενικότερη προσέγγιση της κυβέρνησης σε αυτήν την ιστορία. Από την αρχή το μείζον ήταν η επικοινωνία, το πώς θα περάσει προς τα έξω. Η σύσκεψη με τον ετοιμοπόλεμο, πλην όμως απελπιστικά ανενημέρωτο περί του τι είχε συμβεί Τσίπρα, η προπαγάνδα περί αυθαιρέτων, ανέμων, εμπρησμών, αποσταθεροποίησης, η συνέντευξη Τύπου τού «όλα έγιναν σωστά», από την οποία έχει επιζήσει –προς τον παρόν τουλάχιστον– μόνο ένας, ο Τζανακόπουλος, η επίσκεψη του Πρωθυπουργού ξημερώματα για να αποφύγει τους πυρόπληκτους… 

Ο κόσμος πέθανε. Χαροπαλεύει. Εχασε τα πάντα. Υπό αυτές τις συνθήκες πρέπει να πας εκεί και να πενθήσεις, να προσπαθήσεις να τον αγκαλιάσεις, να δακρύσεις μαζί του. Να τον εκλιπαρήσεις να σε συγχωρέσει, ακόμα και αν εσύ δεν έφταιγες. Εγινε επί των ημερών σου, άρα έφταιγες. Αλλά όλα αυτά απαιτούν, εκτός από πολιτικά κότσια, κάτι πολύ πιο σημαντικό: συναισθηματική νοημοσύνη. 

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΗΣ ΑΣΕΒΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ (περιιπτώσεις Κουφοντίνα και Χριστ. Ξηρού) ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΙΜΗ ΩΡΑ (περίπτωση Δούρου)

ΣΚΙΤΣΑ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ...

ΚΥΡ

Δημήτρης Γεωργοπάλης

Πάνος Ζαχαρής

"Εφ.Συν", Μιχάλης Κουντούρης

"ΕΘΝΟΣ", Πάνος Μαραγκός

ΚΥΡ

ΑΡΚΑΣ

Πέτρος Τσιολάκης

"ΠΡΟΤΑΓΟΝ", Ανδρέας Πετρουλάκης

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Ηλίας Μακρής

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Δημήτρης Χαντζόπουλος

Πάνος Ζαχαρής

"Η ΑΥΓΗ", Τάσος Αναστασίου

"ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Ανδρέας Πετρουλάκης

"Ο Φιλελεύθερος", Πίν

ΚΥΡ

"ΕΘΝΟΣ", Πάνος; Μαραγκός

Γιάννης Δερμεντζόγλου

ΑΡΚΑΣ

ΑΡΚΑΣ

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Ηλίας Μακρής

Πέτρος Τσιολάκης

"Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", Τάσος Αναστασίου

Δημήτρης Γεωργοπάλης

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Δημήτρης Χαντζόπουλος

"αλήθεια", Γ.ΜΙΤΙΔΗΣ

"ΠΟΛΙΤΗΣ", ΣΣαββίδου

"Ο Φιλελεύθερος", Νίκος Πογιατζής

ΜΑΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ Η "ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ" ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ex officio ΗΘΙΚΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΟΣ;

OI KHΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 1.721 (360)

"Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 05/08/18

"...Αφού απεμπόλησαν για πάντα τα αριστερά τους άλλοθι, έχουν μετατραπεί σε μηχανισμό επιβολής. «Θυμήθηκαν» αίφνης την πολεοδομική ανασυγκρότηση της χώρας, ως φτηνό θέατρο με «μπουλντόζες σε αυθαίρετα» και το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Συνάμα, όμως δεν έχουν κάνει τίποτα για τη ρύπανση ακόμη και από τη ΔΕΗ, ενώ απαξίωσαν κάθε προσπάθεια για την διαχείριση των σκουπιδιών στο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας. Ας θυμηθούμε την Κερατέα και το Γραμματικό, όπου πρωταγωνίστησαν σημερινοί ανεύθυνοι που τους έκατσε η «στραβή στη βάρδια τους». Μετέρχονται κάθε τρόπου και μέσου για να θαμπώσουν τις ευθύνες τους στο Μάτι...."

Aπό το site "Protagon"

Αλ. Τσίπρας συνεχίζει να πολιτεύεται εις το όνομα της Ανανεωτικής Αριστεράς, με τη στάση του να μην έχει καμία σχέση με τις αξίες της |INTIMENEWS Πηγή: Protagon.gr

Ο ευτελισμός της Αριστεράς από τον ΣΥΡΙΖΑ 
Η αμετανόητη στάση της κυβέρνησης Τσίπρα στην τραγωδία στο Μάτι συνιστά προσβολή και στις αξίες της Αριστεράς. Γι' αυτή τη μειοψηφική παρέα που έγινε εξουσία, ισχύει το ότι αν η ζημιά που προκάλεσαν στην χώρα είναι ανυπολόγιστη, το πλήγμα που επέφεραν στην Αριστερά ίσως είναι θανατηφόρο

Toυ Μιχάλη Μιχαήλ

Πού ήταν το θάρρος και η πίστη μου αίφνης; Μαζί τους ήμουν στην άλλη Αριστερά Που είδε τον κόσμο σαν έργο τέχνης με τελειωμένα κι αθάνατα φτερά» 

Ο Διονύσης Σαββόπουλος, με αυτόν τον ευθύβολο στίχο από το 1994 —αναφορά σε δυο μεγάλες πνευματικές φυσιογνωμίες της Αριστεράς , την δημοσιογράφο Σούλα Αλεξανδροπούλου και τον εκδότη-ιδρυτή των εκδόσεων Θεμέλιο, Μίμη Δεσποτίδη— συμπυκνώνει τον πυρήνα των ιδεών μιας σύγχρονης, βαθειά δημοκρατικής Αριστεράς, με ήθος, ευαισθησία, εντιμότητα, κοινωνική αλληλεγγύη και συνοχή, χωρίς λαϊκισμό και οίηση, ανοιχτής στις ραγδαίες αλλαγές του σύγχρονου κόσμου. Αυτό ακριβώς που δυστυχώς δεν είναι η κυβέρνηση της «πρώτης φοράς» Αριστερά, της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα. Και περίτρανα έδειξε αμετανόητη στην καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι.  Αυτή ακριβώς η Αριστερά —την οποια σε πολιτικό επίπεδο εξέφρασε η μεγάλη πλειοψηφία του ΚΚΕ Εσωτερικού, της ΕΑΡ αργότερα , ο Μπάμπης Δρακόπουλος, ο Πάνος Δημητρίου, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Ηλίας Ηλιού, ο Αντώνης Μπριλλάκης, οι Ρηγάδες, μέχρι τη διάλυσή τους το 1988— μπορεί να μην επιβραβεύτηκε με μαζική ψήφο, δικαιώθηκε ωστόσο ιστορικά για τις μεγάλες επιλογές της: για την απαραίτητη, ακόμη, εθνική συνεννόηση, για την κατάρρευση του Υπαρκτού Σοσιαλισμού για τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρώπη. 

Είναι, λοιπόν, τουλάχιστον ενοχλητικό να ευτελίζονται κατ’ αυτό τον τρόπο από τη σημερινή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ βασικές πολιτικές που κάποτε συνιστούσαν τον πυρήνα σκέψης της. Η οικολογία και το περιβάλλον, τα οποία πάντρεψε με αυτή την αριστερή σκέψη ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, η κοινωνία των πολιτών, έχουν δυστυχώς «επανέλθει» ως κακέκτυπα. 

Εχουν επανέλθει ως άθλιοι επικοινωνιακοί μηχανισμοί μιας μειοψηφικής από κείνα τα χρόνια, ιδεοληπτικής και παρασιτικής συνάμα παρέας που είδε το φως της εξουσίας κι ανέβηκε, αρνούμενη, μετά την σχεδόν εκατόμβη των θυμάτων εξ αιτίας της διοικητικής ανικανότητάς της να αναλάβει την ευθύνη, περιοριζόμενη στη καθυστερημένη παραίτηση του Νίκου Τόσκα. Το μόνο που θέλει είναι να διασώσει την εξουσία της. Τι σχέση όμως έχουν όλα αυτά με αριστερές αρχές και αξίες; 

Και αφού απεμπόλησαν για πάντα τα αριστερά τους άλλοθι, έχουν μετατραπεί σε μηχανισμό επιβολής. 

«Θυμήθηκαν» αίφνης την πολεοδομική ανασυγκρότηση της χώρας, ως φτηνό θέατρο με «μπουλντόζες σε αυθαίρετα» και το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Συνάμα, όμως δεν έχουν κάνει τίποτα για τη ρύπανση ακόμη και από τη ΔΕΗ, ενώ απαξίωσαν κάθε προσπάθεια για την διαχείριση των σκουπιδιών στο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας. Ας θυμηθούμε την Κερατέα και το Γραμματικό, όπου πρωταγωνίστησαν σημερινοί ανεύθυνοι που τους έκατσε η «στραβή στη βάρδια τους». Μετέρχονται κάθε τρόπου και μέσου για να θαμπώσουν τις ευθύνες τους στο Μάτι. 

Αλλά «αν η ζημιά που προκάλεσαν στην χώρα είναι ανυπολόγιστη, το πλήγμα που επέφεραν στην Αριστερά ίσως αποδειχθεί θανατηφόρο», όπως έγραψε εύστοχα παλιός τους συνοδοιπόρος από τα πέτρινα χρόνια του ανανεωτικού πάθους, την περίοδο της χούντας και τις αρχές της Μεταπολίτευσης. Γιατί μια επόμενη γενιά, χωρίς μνήμες και εμπειρίες, θα είναι εύκολα χειραγωγήσιμη από κάθε είδους εθνολαϊκισμό. Ας το αντιληφθούν κι εκείνοι, στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς, οι οποίοι διαπνεόμενοι από τη δικαιολογημένη αντιδεξιά τους αντίληψη, επιμένουν σε αντι-ΝΔ μέτωπο με τα υγιή (;) κομμάτια του ΣΥΡΙΖΑ. 

Γιατί η Ιστορία έκρινε αυστηρά την Αριστερά και την ευρύτερη προοδευτική παράταξη. Η Ιστορία θα κρίνει και τη σημερινή κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ . Και η Ιστορία σπάνια κάνει λάθος… text Μα αφού δεν υπήρξαν επιχειρησιακά λάθη -το είπε και ο Τζανακόπουλος- γιατί τους ξήλωσαν; 

Πηγή: Protagon.gr

Στον φάκελο του Παπαλαμπρίδη, στην Υπηρεσία Αγνοουμένων, οι μαρτυρίες ζώντων συμπολεμιστών του είναι συγκλονιστικές. Σύμφωνα με αυτές, «ο διοικητής του Β' Λόχου, Γιώργος Παπαλαμπρίδης, στεκόταν όρθιος και ακάλυπτος πάνω σε βράχο, δίνοντας οδηγίες στους στρατιώτες του». Ο Παπαλαμπρίδης «δέχθηκε σφαίρα από Τούρκο ακροβολιστή στο μέτωπο σε σημείο κάτω από το κράνος του. Η σφαίρα διαπέρασε το κρανίο και ο Παπαλαμπρίδης έπεσε αιμόφυρτος και νεκρός πάνω σε ένα δεκανέα». Το πιο συνταρακτικό: «Δίπλα στον δεκανέα είδαμε τα μυαλά του Παπαλαμπρίδη».

Ταυτοποιήθηκαν τρία οστά του Γιώργου Παπαλαμπρίδη, που έπεσε το 1974 στον Πενταδάκτυλο.  Συγκλονιστική μαρτυρία για τη θυσία του ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΒΙΚΕΤΟΥ, ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗ ΤΟΥ ΑΠΕ-ΜΠΕ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ

Μόνο τρία οστά του υπολοχαγού (ΠΖ) Γιώργου Παπαλαμπρίδη, από τα Γιάννενα, βρέθηκαν και ταυτοποιήθηκαν από την Επιτροπή για Αγνοούμενα Πρόσωπα, σύμφωνα με πληροφορίες του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, 44 χρόνια μετά τη θυσία του στην οροσειρά του Πενταδακτύλου το 1974.

Τα οστά του Γιώργου Παπαλαμπρίδη βρέθηκαν στην «Άσπρη Μούτη», το πιο ψηλό σημείο της κορυφής Αλωνάγρα (935 μ.), όπου πολέμησε τους Τούρκους εισβολείς το 399 (ΤΠ) της Εθνικής Φρουράς. Ο λόγος που βρέθηκαν μόνο τρία οστά είναι, όπως εξήγησαν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ από το γραφείο του Ελληνοκύπριου εκπροσώπου στην Επιτροπή για Αγνοούμενα Πρόσωπα, το γεγονός ότι η ταφή ήταν επιφανειακή και πρόχειρη, με αποτέλεσμα στα χρόνια που μεσολάβησαν είτε τα αφαίρεσαν ζώα, είτε να παρασύρθηκαν από τα νερά της βροχής. Το σημείο όπου βρέθηκαν τα οστά του Γιώργου Παπαλαμπρίδη συνάδει με μαρτυρίες ότι ηγείτο του λόχου, του οποίου ήταν διοικητής.

Οστά που μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού βρέθηκαν και για άλλους πεσόντες στην περιοχή. Ταυτοποιήθηκαν ακόμη 13 πεσόντων, οι οποίοι είναι Ελληνοκύπριοι και είχαν δηλωθεί ως αγνοούμενοι.

Στον φάκελο του Παπαλαμπρίδη, στην Υπηρεσία Αγνοουμένων, οι μαρτυρίες ζώντων συμπολεμιστών του είναι συγκλονιστικές. Σύμφωνα με αυτές, «ο διοικητής του Β' Λόχου, Γιώργος Παπαλαμπρίδης, στεκόταν όρθιος και ακάλυπτος πάνω σε βράχο, δίνοντας οδηγίες στους στρατιώτες του». Ο Παπαλαμπρίδης «δέχθηκε σφαίρα από Τούρκο ακροβολιστή στο μέτωπο σε σημείο κάτω από το κράνος του. Η σφαίρα διαπέρασε το κρανίο και ο Παπαλαμπρίδης έπεσε αιμόφυρτος και νεκρός πάνω σε ένα δεκανέα». Το πιο συνταρακτικό: «Δίπλα στον δεκανέα είδαμε τα μυαλά του Παπαλαμπρίδη».

Εντός του Οκτωβρίου αναμένεται να μεταβεί στην Κύπρο ο Γιάννης Παπαλαμπρίδης για να παραλάβει τα τρία οστά του αδελφού του. «Θα τα κηδεύσω στο Κοιμητήριο Παπάγου, στο μνήμα που είναι οι γονείς μας, Στέφανος και Πηνελόπη», σημείωσε.

Ο Γεώργιος Παπαλαμπρίδης πήγε στην Κύπρο τον Σεπτέμβριο του 1973 και τοποθετήθηκε στην Εθνική Φρουρά. Παρόλο που η διαταγή του αρχηγού της Εθνικής Φρουράς δεν ήταν να τοποθετηθεί ο Παπαλαμπρίδης σε Μονάδα Προκαλύψεως, αυτός προσφέρθηκε για λόγους συναδελφικής αλληλεγγύης να αναλάβει τη διοίκηση Λόχου στο Τάγμα Προκαλύψεως στο Μπογάζι, που βρίσκεται κοντά στην κατεχόμενη, από το 1974, Αμμόχωστο. Στις 19 Ιουλίου ο Παπαλαμπρίδης, με δική του θέληση, πήγε στο 399 Τάγμα Πεζικού και ανέλαβε την διοίκηση του Β' Λόχου. Του ανατέθηκε η άμυνα των υψωμάτων στην περιοχή Αλωνάγρα του Πενταδακτύλου για να αποτρέψει την προέλαση των τουρκικών δυνάμεων προς νότο. Ο Λόχος του Παπαλαμπρίδη κράτησε τα υψώματα για τρεις ημέρες. Ο άξιος Γιαννιώτης έπεσε ηρωϊκά, ενώ ίσχυε ανακωχή. Το ΥΠΕΘΑ του απένειμε, ως ένδειξη τιμής, τον βαθμό του λοχαγού και το 2008, με Προεδρικό Διάταγμα, τον προήγαγε στον βαθμό του αντιστρατήγου.

Από τη Λεμεσό στα Γιάννενα και από τα Γιάννενα στον Πενταδάκτυλο

Η θυσία του Παπαλαμπρίδη έχει και μία άλλη διάσταση, καθώς μπορεί να παραλληλιστεί με εκείνη του δημάρχου Λεμεσού Χριστόδουλου Σώζου, το 1912, ο οποίος έπεσε στο ύψωμα Προφήτης Ηλίας, πολεμώντας ως εθελοντής για την απελευθέρωση της πόλης των Ιωαννίνων.

Ο Γιώργος Παπαλαμπρίδης γεννήθηκε το 1946 στα Ιωάννινα. Το 1958 εισήχθη στο Γυμνάσιο της Ζωσιμαίας Σχολής. Το 1969 αποφοίτησε από την Σχολή Ευελπίδων ως ανθυπολοχαγός Πεζικού. Ήταν άγαμος και ήρθε στην Κύπρο να υπηρετήσει στην Εθνική Φρουρά, με τον βαθμό του λοχαγού, το 1973.

Το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Ιωαννιτών έκανε ομόφωνα αποδεκτή πρόταση του Συλλόγου Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής να δοθεί το όνομα του Γιώργου Παπαλαμπρίδη σε μία από τις νέες πλατείες των Ιωαννίνων.

Η αναθηματική μαρμάρινη πλάκα αναφέρει:

«ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΛΑΜΠΡΙΔΗΣ

ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Ε.Α.

ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΕΠΕΣΕ ΜΑΧΟΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΗΝ 22 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ

ΔΗΜΟΣ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ 2011»

Επίσης, προτομή του Γιώργου Παπαλαμπρίδη έχει τοποθετηθεί στο άλσος Παπάγου. 

120.000 ΨΗΦΑΛΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ, ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΜΕΤΡΟΥΣΕ ΣΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΑΝ ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ-ΕΡΝΤΟΓΑΝ Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΦΡΑΓΙΣ...

Από την "ΕΣΤΙΑ", κύριο θέμα

"ΕΣΤΙΑ", 03/08/18

 ...Και ο ρόλος του Γαβρόγλου, γεννημένου στην Πόλη και αποφοίτου της εκεί ιστορικής Ζωγραφείου Σχολής

"ΕΣΤΙΑ", 03/08/18

"...Συμφέρει όμως τήν ευθύνη γιά τήν γενική εποπτεία στή χώρα μας νά μήν έχει κανείς, γιά νά συγκαλύπτεται η κρατική μας ασυναρτησία, η κρατική μας παραλυσία. Ασφαλώς πυροσβέστες, άστυνομικοί, λιμενικοί κ.α. -έκαναν τό καθήκον τους. Αλλά κινούνταν ενστικτωδώς, χωρίς συντονισμό. Βρίσκονταν σέ κατάσταση άπογνώσεως όμοια μέ εκείνη τών κατοίκων. Ουδείς αρμόδιος• οι πάντες αναρμόδιοι. Οι δήθεν αρμόδιοι στίς επόμενες ήμερες μάς έδιναν απαντήσεις χωρίς ...απάντηση! Ευτυχώς ήλθε η βροχή. Συμβαίνει συχνά:Όπου δέν τά καταφέρνει η πολιτική, τήν αντικαθιστά ή τύχη. Ή τύχη όμως είναι ασταθές θεμέλιο γιά νά κτίσει κανείς πάνω σ' αυτή. ..."

Από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 03/08/18

H χώρα των αναρμoδίων!

Του Σαράντου Ι. Καργάκου *

ΗΤΑΝ Τρίτη πρωί τής 24ης Ιουλίου, όταν άρχισα νά γράφω τό άρθρο πού δημοσιεύθηκε στην «Κυριακάτικη Δημοκρατία» στίς 29 Ιουλίου. Ειλικρινά, παρόλο πού παρακολούθησα όλα τά νυκτερινά δελτία, δέν είχα καμμία πληροφορία γιά νεκρούς. Μετά ήλθε η συρροή πληροφοριών πού με άφησε άναυδο. Οι αναγνώστες, παλαιοί καί νέοι, γνωρίζουν ότι δέν έχω καμμία εκτίμηση στή λειτουργία του ελληνικού κράτους.Έχω ζήσει πολλές φορές τήν αναποτελεσματικότητα του σέ περίπτωση πυρκαϊών. Αλλά τέτοιο μπάχαλο δέν μπορούσα νά τό φαντασθώ. Ακόμη καί μέ ντουντούκες -δοκιμασμένο «όπλο» στά χέρια τών κομμάτων- έπρεπε νά είδοποιηθεί ό πληθυσμός. Δέν χρειαζόταν μεγάλη εμπειρία γιά νά κατανοηθεί ότι ερχόταν άπό στιγμή σέ στιγμή η μοιραία ώρα τής καταστροφής. Παλαιός μου μαθητής πού έχει εξοχική οικία στό Μάτι, μόλις όσφράνθηκε τόν ερχομό τής φωτιάς παρέλαβε τή σύζυγο καί τήν κόρη του καί αναχώρησαν πάραυτα προς Μαραθώνα.Ένα τέταρτο νά καθυστερούσαν θά είχαν γίνει άνάλωμα τής φωτιάς, όχι στό σπίτι άλλα σέ κάποιον δρόμο, όπου όλοι είχαν πήξει λόγω ανυπαρξίας συντονισμού σέ ό,τι άφορά στην κίνηση τών οχημάτων. Οι άνθρωποι δέν ήξεραν προς τά πού νά κατευθυνθούν καί πάμπολλοι έπεσαν στά πύρινα δόντια του θανάτου.

Θά μπορούσα νά δεχθώ ότι ήταν αδύνατη ή συγκράτηση τής φωτιάς λόγω άνεμου κ.λπ. Άλλα πιστεύω ότι άν υπήρχε άπό τά πρίν σχεδιασμός, άν υπήρχαν τά κατάλληλα μέσα, άν υπήρχε επαγρύπνηση καί τό κατάλληλο όργανο που νά συντονίζει τή δασοπυρόσβεση, δέν θά είχαμε τόση καταστροφή. Κυρίως δέν θά είχαμε απώλεια τόσων ανθρώπινων ψυχών, χωρίς νά παραβλέπω καί τήν απώλεια οικιακών ζώων .Έβλεπα στό «γυαλί» τήν άλλοφροσύνη ενός σκύλου πού προσπαθούσε μάταια νά βρει διαφυγή. Καί μιά καί αναφερθήκαμε στον σκύλο, άς τό πούμε έπιγραμματικά:

Στην περίπτωση εκδόσεως ρητών διαταγών ίσχυσε
 τό παροιμιακό: «Έγώ τό λέω στό σκύλο μου καί ό σκύλος στην ουρά του». Έχουμε δημιουργήσει γιά λόγους
υψίστης κομματικής ωφελείας ένα σωρό οργανισμούς,
δήθεν πολιτικής ασφαλείας. Κανείς τέτοιος οργανισμός δέν πήρε έγκαιρα μυρωδιά τόν ερχομό τής φωτιάς, ώστε νά βαρέσει συναγερμό; Καθώς έβλεπα στό
«γυαλί» αυτή τήν κρατική ασυναρτησία καί τήν ανθρώπινη τραγωδία, ή σκέψη μου καί τό χέρι μου είχαν παραλύσει. Προσπάθησα νά επικοινωνήσω μέ φίλους,
γνωστούς, συγγενείς πού κατοικούν στην περιοχή,
μά στάθηκε αδύνατο. Μέχρι τώρα (1η Αυγούστου) δέν
γνωρίζω άν σώθηκαν κάποια αγαπημένα πρόσωπα. Έπί
ένα τετραήμερο ήμουν βουβός. Εργαζόμουν εντελώς
μηχανικά. Ασφαλώς θά πήγαινα στον τόπο τής συμφοράς, άλλα δέν είχα εμπιστοσύνη πιά στίς όδηγητικές μου ικανότητες. Τά χέρια καί τό μυαλό μου είχαν
παραλύσει. Τά μόνα πού έρχονταν έπί ένα τριήμερο
στό μυαλό μου ήταν οι στίχοι άπό τή «ΣοβαρήΏρα»
τοϋ Ράινερ Μαρία Ρίλκε σέ απόδοση στην Ελληνική
τού ΆρηΔικταίου: 

«Όποιος, τώρα, κλαίει κάπου στό κόσμο

δίχως αιτία καμμιά κλαίει στον κόσμο

κλαίει για μένα.

Όποιος, τώρα, πεθαίνει κάπου στον κόσμο,

δίχως αιτία πεθαίνει μές στον κόσμο

μέ κοιτάζει...».

Ναι, οι άνθρωποι πού άφησαν τή γλυκιά ζωή στό Μάτι, στον Νέον Μπουτζά (ό Μπουτζάς ήταν προάστειο τής Σμύρνης) ή σέ κάποια κοντινή περιοχή, μάς κοιτάζουν. Κλαίνε μέσα στην ψυχή μας. Πολλά μάς ζητούν καί ίσως ένα άπό αυτά νά είναι τούτο: τό δράμα τους νά μή γίνει πεδίο κομματικής αντιπαραθέσεως. Όχι μέ αφορμή αυτό τά κόμματα νά βγάλουν γιά πολλοστή φορά τά άπλυτά τους στή φόρα. Τό έχουμε ξαναγράψει: «Τά λερωμένα τά πανιά τά πλένουνε στό σπίτι»."Οχι στή ρούγα. Γιά νά ξαναέλθω στον Ρίλκε: η ώρα είναι σοβαρή. Καί απαιτεί σοβαρές αποφάσεις. Καί μία βασική απόφαση πού πρέπει πάραυτα νά παρθεί είναι τούτη: απόφραξη όλων τών ακτών άπό σιδεριές, συρματοπλέγματα, τσιμεντένιες ή πέτρινες μάντρες. Ουδείς δικαιούται νά είναι ιδιοκτήτης ακτής καί μάλιστα αιγιαλού. Κι ακόμη: νά ανοίξουν -μέ όποιο κόστος- δρόμοι πλατείς πού νά οδηγούν προς τή θάλασσα.

Ολοι οι αναγνώστες γνωρίζουν ότι απεχθάνομαι τους λογαριασμούς καί τους υπολογισμούς. Αυτό όμως δέν μέ εμποδίζει νά κάνω κάποιους συλλογισμούς. Κάποιοι θά επιχειρήσουν νά κοστολογίσουν τό μέγεθος τών υλικών καταστροφών. Θά ήταν ντροπή νά κοστολογίσουμε καί τις ανθρώπινες ζωές.

Υποθέτω ότι τό μέγεθος αυτό σέ χρήμα θά είναι τεράστιο. Διερωτώμαι, αφού οι πυρκαϊές είναι εθιμικό φαινόμενο στή χώρα μας, γιατί μέ λιγώτερα χρήματα νά μήν είμαστε άρτίως προετοιμασμένοι; Οι Κρητικοί λένε:

«Προτού νά γίνει τό κακό καί τελειωθεί τό πράμα πρέπει νά σκέπτεται κανείς νά μή γενεί τό σφάλμα».

Πόσο θά κόστιζε η αγορά ή ενοικίαση γιά τό θέρος 10 ειδικών αεροπλάνων πού μεταφέρουν δεκαπλάσιο φορτίο νερού άπ' όσο μεταφέρουν τά υπάρχοντα; Έχω δει σέ αμερικανικές ταινίες πυροσβέστες πού φορούν κάτι στολές σάν τους αστροναύτες. Περνούν ανάμεσα στίς φλόγες καί μένουν άκαυτοι. "Εχουν τέτοιες στολές οι δικοί μας πυροσβέστες; Καί μία μόνιμη απορία: ποιος είναι ό ρόλος τών δασικών μας υπηρεσιών γιά τήν προστασία τών δασών; Στην περίπτωση τής πρόσφατης πυρκαϊάς είδαμε πυροσβέστες, αστυνομικούς, εθελοντές, δημάρχους (εξαιρούνται οι δήμαρχοι-μανεκκέν) καί λιμενικούς, μόνο δασικούς δέν είδαμε. Ποιος είναι ό ρόλος τών κατά τόπους δασαρχείων; Έχουν περιπέσει σέ αχρηστία ή περιορίζονται στό νά μουτζουρώνουν κάποια χαρτιά; Στην κυνηγετική περίοδο του βίου μου συναντούσα μέσα στά δάση δασικούς, πού πέρα άπό τή φύλαξη, έκαναν σωστές συστάσεις στους απρόσεκτους κυνηγούς, αυστηρές υποδείξεις σέ ασυνείδητους γεωργοκτηνοτρόφους καί εκδρομείς (όχι άναμμα φωτιάς στό δάσος), έκαναν ακόμη καί δεντροφυτεύσεις. Αυτοί κανονικά δέν έπρεπε νά έχουν τή γενική εποπτεία;

Συμφέρει όμως τήν ευθύνη γιά τήν γενική εποπτεία στή χώρα μας νά μήν έχει κανείς, γιά νά συγκαλύπτεται η κρατική μας ασυναρτησία, η κρατική μας παραλυσία. Ασφαλώς πυροσβέστες, άστυνομικοί, λιμενικοί κ.α. -έκαναν τό καθήκον τους. Αλλά κινούνταν ενστικτωδώς, χωρίς συντονισμό. Βρίσκονταν σέ κατάσταση άπογνώσεως όμοια μέ εκείνη τών κατοίκων. Ουδείς αρμόδιος• οι πάντες αναρμόδιοι. Οι δήθεν αρμόδιοι στίς επόμενες ήμερες μάς έδιναν απαντήσεις χωρίς ...απάντηση! Ευτυχώς ήλθε η βροχή. Συμβαίνει συχνά:Όπου δέν τά καταφέρνει η πολιτική, τήν αντικαθιστά ή τύχη. Ή τύχη όμως είναι ασταθές θεμέλιο γιά νά κτίσει κανείς πάνω σ' αυτή. Ή πέτρα πέφτει πολύ συχνά στό κεφάλι αυτού^- πού τήν πετάει. Ή κυβέρνηση λοιπόν ας αφήσει τήν εύκολοφούσκωτη μπάλλα της ματαιοδοξίας.

*Ίστορικός, συγγραφέας

www.sarantoskargakos.gr

"....Σε αυτό το σημείο νομίζω ότι παίζεται το παιχνίδι αυτή τη στιγμή, αγαπητοί πατριώτες. Δεν υπάρχουν πια πολίτες που δεν έχουν αντιληφθεί όλες τις πράξεις του δράματός μας ενώ κλείνει οριστικά η κουρτίνα του διδακτικού μας θεατρικού, από τον Εμφύλιο ως το τέλος της Μεταπολίτευσης. Δεν υπάρχει νοήμων που να μην διακρίνει τα χιλιάδες δράματα πίσω από το δράμα. Αλλά είναι αρκετοί, που ανθίστανται και θα ανθίστανται λυσσαλέα στην αλήθεια, γιατί… Αντε να αρχίζεις από την αρχή αγώνα, για την επόμενη «σύμβαση». Ετσι έμαθαν, έτσι τους έμαθαν, έτσι πράττουν. ..."

Από το site "Protagon"

Η Αννέτα Καββαδία ως δείγμα 

Η βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ μας εγκάλεσε –«εσείς που ουρλιάζετε νυχθημερόν με ευκαιρία να πλήξετε την κυβέρνηση»... Και έπειτα μας αμφισβήτησε: «Εχετε άραγε βιώσει την οδυνηρή, βίαιη, απροσδόκητη απώλεια;» Διακρίνω την αγωνία (της) για την απώλεια. Για κάποια επαγγελματικά στρωμένα τραπέζια... 

ΤΗΣ ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Είναι η τραγικότερη τραγωδία. Θα καταγραφεί ως η πιο βουβή που έζησε ο οχλαγωγικός, μεσογειακός λαός μας. Ολες οι φωνές, μέσα μας κρατημένες. Αυτή η άγρια συνειδητοποίηση ότι ο καθένας… Μόνος. Ποιος να σε ακούσει; Προσέξατε τις αντιδράσεις; Ακόμα και εκείνο το κορίτσι μπροστά στον Πάνο Καμένο… Στην αρχή κάτι να υπερασπιστεί, έφυγε κι ένα δάκρυ όλο παράπονο, μα, σύντομα μετά, γύρισε τα δάκρυα μέσα της, κατέβασε τα χέρια. Αστο! Τι να χαραμίσει; Ποιος να την καταλάβει; 

Η αντιπολίτευση επίσης, για πρώτη φορά στην ιστορία αυτού του τόπου, δεν λειτούργησε με ανούσιες κραυγές, δεν θέλησε να εκμεταλλευτεί το γεγονός πολιτικά. Σε όλες τις φωτογραφίες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, νομίζεις, ότι πέραν, του να έχει ιδίαν αντίληψη και να συμπαρίσταται (σε χώρα που ο Πρωθυπουργός χρειάστηκε επτά μέρες για να παραστεί), συνειδητοποιεί εν τοις πράγμασι, ότι θα παραλάβει «τίποτα». Πώς θα γίνει κράτος, το σκηνικό κράτους; Από πού να αρχίσεις; Τόση στωικότητα και υπομονή που έδειξαν οι πολίτες στα παιχνίδια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, άραγε θα τα χαρίσουν για το καλό μιας επόμενης μέρας; 

Ακόμα και ο δακτυλοδεικτούμενος από την κυβέρνηση ΣΚΑΙ, σκέψου να μην ήταν ο ΣΚΑΙ… Πόσους νεκρούς θα μετρούσε και πότε, η αυτοψία των κάθε «Κουρουμπλή» στο έδαφος της κρατικής μας ενημέρωσης; Ανταποκρίσεις, όχι «στολισμένες» με ήχους θρίλερ, όχι ανταποκριτές δραματικοί «ηθοποιοί». Λες και βρήκαμε μέτρο σε άμετρες μέρες. Κι ενώ συμβαίνουν αυτά… Η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Αννέτα Καββαδία, σε ανάρτηση της γράφει ανάμεσα σε άλλα: «Αναρωτιέμαι ειλικρινά, εσείς που ουρλιάζετε νυχθημερόν – βλέποντας στην εθνική μας τραγωδία, την ευκαιρία να πλήξετε την κυβέρνηση…. Οχι ουρλιαχτά και κραυγές ιερής αγανάκτησης. Δεν καταλαβαίνετε ότι ασχημονείτε; Σιωπή!». Και κλείνει: «Οπως δεν αποδράσαμε ποτέ από τις ευθύνες μας, δεν θα το κάνουμε ούτε και τώρα. Και όπως είπε ο Πρωθυπουργός της χώρας “Εδώ είμαστε και δεν έχουμε σκοπό να δραπετεύσουμε”». 

Ας μελετήσουμε το βιογραφικό της κυρίας Αννέτας Καββαδία, όπως μας συστήνεται η ίδια. Γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα και κατάγεται από την Κέρκυρα. Δημοσιογράφος μέλος της ΕΣΗΕΑ με έντονη συνδικαλιστική δράση. Πολιτική συντάκτρια της ΕΡΤ, συμβασιούχος επί 20ετίας. Ημερομηνία σταθμός στην επαγγελματική της πορεία, η 13η Ιουνίου 2013 -ημέρα του «μαύρου» της ΕΡΤ (τότε με τους νεκρούς της ΕΡΤ). Βουλευτής στη Β’ περιφέρεια της Αθήνας με τον ΣΥΡΙΖΑ από Ιανουάριο του 2015. Μιλάει αγγλικά και γαλλικά. 

Συμβασιούχος επί 20ετίας. Φαντάσου με πόσα «αφεντικά», με πόσες «σειρές», πρέπει να κατορθώσεις δικτύωση. Τι ελιγμοί! Βετεράνος! Βέβαια στο βιογραφικό της θα μπορούσε κάποιος να προσθέσει και τη μνημειώδη συνομιλία της με τον Αδωνι Γεωργιάδη, όταν κατά την κατάθεσή του στη Βουλή για 23 προσλήψεις στο ΚΕΕΛΠΝΟ και έχοντας απέναντί του, ως «ανακρίτρια», την περήφανη Αννέτα Καββαδία, δήλωσε εξαγριωμένος: «Πήγατε στο γραφείο Τύπου του πρώην Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή και δώσατε το βιογραφικό σας. Από το γραφείο του Υπεύθυνου κ. Ανδριανού έφυγε φαξ προς τον Πρόεδρο της ΕΡΤ και διοριστήκατε το 2004. Εδώ έχω το φαξ, που μου κάνετε την ανήξερη. Δεν σας παίρνει να ρωτάτε με ύφος, για μετακλητούς υπαλλήλους». 

Και εκείνη, προφανώς θεωρώντας ότι τον αποστόμωνε, είπε: «Δεν διορίστηκα. Ημουν συμβασιούχος» (ακόμα μια φορά θα έπρεπε να τονίσει). «Τότε η ΝΔ δεν ήταν παράρτημα του ΛΑΟΣ», κατέληξε η Αννέτα. Μετέχουσα σε κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αριστερά με ακροδεξιά. 

Γιατί καταπιάστηκα σήμερα με αυτά; 

Σας έγραψα την αρχή της κοινοποίησης της ΣΥΡΙΖΑ βουλευτίνας: «Εσείς που ουρλιάζετε νυχθημερόν με ευκαιρία να πλήξετε την κυβέρνηση» – σας έγραψα και το τέλος της: «Και όπως είπε ο Πρωθυπουργός της χώρας #tsipras, εδώ είμαστε και δεν έχουμε σκοπό να δραπετεύσουμε». 

Σας άφησα μια πρόταση ενδιάμεση για το τέλος: «Εχετε άραγε βιώσει την οδυνηρή, βίαιη, απροσδόκητη απώλεια;» ρωτάει. Δεδομένου, ότι δεν φαντάζομαι παρά ελάχιστους ενήλικες που να μην έχουν βιώσει απώλεια… Προσωπικά το έζησα στα 14 μου… Μπορώ να διαβάσω, μια άλλη αγωνία πίσω από τις λέξεις της. Για «απώλειες» παντός είδους. Ακόμα και επαγγελματικά στρωμένα τραπέζια, για παράδειγμα… Κι άντε να αρχίζεις από την αρχή! 

Σε αυτό το σημείο νομίζω ότι παίζεται το παιχνίδι αυτή τη στιγμή, αγαπητοί πατριώτες. Δεν υπάρχουν πια πολίτες που δεν έχουν αντιληφθεί όλες τις πράξεις του δράματός μας ενώ κλείνει οριστικά η κουρτίνα του διδακτικού μας θεατρικού, από τον Εμφύλιο ως το τέλος της Μεταπολίτευσης. Δεν υπάρχει νοήμων που να μην διακρίνει τα χιλιάδες δράματα πίσω από το δράμα. Αλλά είναι αρκετοί, που ανθίστανται και θα ανθίστανται λυσσαλέα στην αλήθεια, γιατί… Αντε να αρχίζεις από την αρχή αγώνα, για την επόμενη «σύμβαση». Ετσι έμαθαν, έτσι τους έμαθαν, έτσι πράττουν. 

Η επόμενη κυβέρνηση πρέπει να κτίσει από τα θεμέλια. Αξιοπιστία, αξιοκρατία. Οι διαβρωμένοι πολίτες πρέπει να μη βρουν δίοδο. Μακάρι να χαρίσουμε γόνιμο έδαφος στους διαχρονικά αξιοπρεπείς, υπερήφανους, έντιμους, ρεαλιστές, εργατικούς, αγωνιστές. Υπάρχουν πολλοί. Αυτοί που δεν φωνάζουν αλλά μέσα τους βράζουν. 

ΥΓ1. Εννοείται ότι στη θέση του ονόματος της Αννέτας Καββαδία μπορείτε να βάλετε ένα σωρό ονόματα. Του Καρανίκα έχει καταντήσει βαρετό. 

ΥΓ 2 Αντέγραψα την κοινοποίησή της, γιατί είναι το moto που χρησιμοποιούν ξαφνικά όλοι τους. Δήθεν κόπτονται για «ησυχία ως σεβασμό στους νεκρούς». Αυτούς που υπέκρυπταν. 

Ας μου επιτρέψει η Ρέα Βιτάλη να επισημάνω μιάν έλλειψη στα όσα αναφέρει γιά την επαγγελματική διαδρομή της συντρόφισσας Καββαδία: Την εν συνεχεία απασχόλησή της στον Τ/Ο Σταθμό "STAR", αμέσως μετά το "μαύρο στην ΕΡΤ", με ισχυρή υπόδειξη από "πολύ ψηλά" στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στην ιδιοκτησία του σταθμού. Στον σταθμό αυτό συζητείται έκτοτε πώς  ενημερωνόταν το Κόμμα της Καββαδία γιά τα θέματα που θα "επαιζαν" στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού πριν αυτό βγει στον αέρα και πώς αυτό "στράβωσε" μία ημέρα, επειδή  η αποστολή του σχετικού Ε-Mail   δεν έφθασε στον "αρμόδιο" παραλήπτη στην Κουμουνδούρου, αλλά στον αρχισυντάκτη πολιτικού του Τ/Ο Σταθμού, που διάβασε όσα είχαν προηγουμένως συζητήσει! Ο κόσμος είναι μικρός...ΣΧΜ

ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Η ΗΜΙΕΠΙΣΗΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΝΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΙ ΑΦ' ΕΑΥΤΗΣ ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟ "ΠΟΙΟΝ" ΤΟΥ ΑΡΧΙ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗ;...

OI KHΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 1.720 (359)

"Η ΑΥΓΗ", 04/08/18

"ΠΑΝΤΟΙΟΤΡΟΠΩΣ ΚΑΙ...ΕΚΤΡΟΠΩΣ" ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ-ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΔΕΞΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΜΜΙΣΘΩΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΤΑΙ ΠΑΝΤΙ ΜΕΣΩ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΥΔΕΜΙΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ "ΕΠΙΠΕΔΟ" ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΥΙΟΘΕΤΕΙ ΠΛΗΡΩΣ ΚΑΙ ΜΕΤΕΡΧΕΤΑΙ...

ΟΙ ΚΗΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 1.719(358)

"Η ΑΥΓΗ", 04/08/18