SerMichiotis

Κυριακή 1 Απριλίου 2018

"....Ποιο ακριβώς είναι το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε στους γείτονές μας; Πως ό, τι και αν κάνουν αυτοί, εμείς μπορούμε να το κάνουμε σαφώς χειρότερα; Σε χώρες που έχουν γαλουχηθεί επί δεκαετίες με τη στρατοκρατία, τον αυταρχισμό και τον τρόμο, εμείς είμαστε έτοιμοι να αντιτάξουμε έναν καχεκτικό μιλιταρισμό, ούτως ώστε, αφού δεν μπορούμε να τους ξεκάνουμε με τα όπλα, τουλάχιστον να τους στείλουμε στον άλλο κόσμο από τα γέλια; Εάν αυτό είναι το μήνυμα, να μην μας φοβούνται επειδή είμαστε αδιόρθωτοι καραγκιόζηδες, βρισκόμαστε ήδη στο σωστό δρόμο. Εντούτοις, όσοι από εμάς δεν είναι σίγουροι ότι το εργάκι που θα παιχτεί τα επόμενα χρόνια στην περιοχή μας θα είναι οπωσδήποτε κωμωδία, επιστρέφουμε ξανά και ξανά, βασανιστικά, στη ζοφερή προειδοποίηση του Μάνου Χατζιδάκι: «Η μορφή του τέρατος είναι αποκρουστική. Οταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε… γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε». Ας προσθέσουμε μονάχα απευθυνόμενοι προς όσους παραμυθιάζονται με ναυμαχίες στη μπανιέρα τους, προς όλους τους εγχώριους γιαλαντζί στρατόκαυλους ότι, ύστερα από μισόν αιώνα σταθερού ευρωπαϊκού προσανατολισμού - με όλες τις παλινωδίες μας, με όλες τις απογοητεύσεις και όλες τις αυταπάτες -, είναι πια αργά για να σταθούμε απέναντι στο τέρας ως ισότιμοι και ομοούσιοί του....."

Aπό "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 31/03-01/04/18

"ΒΟΥΣΤΡΟΦΗΔΟΝ",
του Πέτρου Τατσόπουλου

Σε μια δυστοπική χώρα του μέλλοντος θα μπορούσε αυτό το βίντεο να αποτελεί και μέρος κάποιας επίσημης διαφημιστικής καμπάνιας του υπουργείου Τουρισμού - κομμάτι διεστραμμένη καμπάνια πιθανόν, αλλά όχι τόσο ενοχλητική ή αξιοπαρατήρητη, εάν τα πάντα τότε είναι πλέον διεστραμμένα. Ωστόσο, στη δύσμοιρη Συρία των αρχών του 21ου αιώνα, δεν συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο απωθητικά βίντεο. Δεν δείχνει ακρωτηριασμένα μικρά παιδιά να ουρλιάζουν από τον πόνο, ούτε πολίτες να προσπαθούν να αναπνεύσουν μετά από μαζική χρήση χημικών όπλων, ούτε πτώματα αμάχων μισοθαμμένα κάτω από βομβαρδισμένα ερείπια πολυκατοικιών. Τι δείχνει άραγε - και γιατί προκαλεί σύγκρυο; Δείχνει έναν ψηλόλιγνο πενηντατριάχρονο κύριο με μουστάκι, γυαλιά ηλίου και casual ντύσιμο που, σε μια άλλη ζωή, ίσως να ήταν κι ένας πετυχημένος φιλήσυχος οφθαλμίατρος. Σε αυτή τη ζωή όμως υποχρεώθηκε να διακόψει την ειδικότητά του στο νοσοκομείο Western Eye του Λονδίνου και να επιστρέψει άρον - άρον στη Δαμασκό, το 1994, όταν ο Μπασίλ, ο μεγάλος του αδελφός, σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα. Βλέπετε, στην ιδιότυπη μεσανατολική δημοκρατία του, ο Μπασίλ προοριζόταν για να διαδεχτεί τον πατέρα του, τον Χαφέζ, στην προεδρία της χώρας. Ελλείψει Μπασίλ, η διαδοχή πέρασε στον δευτερότοκο επίδοξο οφθαλμίατρο που, θέλοντας και μη, ακολούθησε έκτοτε στρατιωτική εκπαίδευση κι έφθασε ώς τον βαθμό του ταγματάρχη: τον Μπασάρ αλ Ασαντ. Πρόεδρο της Συρίας από το 2000. Μακελάρη από το 2011.

Στο βίντεο ο Μπασάρ οδηγεί ένα αυτοκίνητο με συμβατικές πινακίδες, μιλάει απευθείας στο φακό και έχει κάθε λόγο να καμαρώνει για μια ακόμη στρατιωτική του επιτυχία, καθώς συμπληρώνονται επτά χρόνια από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου στη Συρία. Μόλις έχει ανακαταλάβει την ανατολική Γκούτα, στα περίχωρα της Δαμασκού. «Χρειάστηκαν μερικές μέρες για την απελευθέρωσή της», εξηγεί, «αλλά η ήττα των τρομοκρατών ήταν πραγματική. Η απελευθέρωση της αλ - Νασαμπίγια άνοιξε τον δρόμο για την απελευθέρωση των υπόλοιπων περιοχών της Γκούτα». Η Ανατολική Γκούτα ήταν σημαντικός θύλακος των αντικαθεστωτικών και για την ανακατάληψή της ο Μπασάρ χρειάστηκε τη βοήθεια ρωσικών δυνάμεων, μολονότι επισήμως το Κρεμλίνο ουδέποτε αναγνώρισε την παρουσία και τη δράση δικών της στρατιωτικών σε συριακό έδαφος (και ας πληθαίνουν τα φέρετρα που επιστρέφουν στη Μόσχα). Ο φόρος αίματος για την ανατολική Γκούτα ήταν συγκριτικά μικρός. Χίλιοι νεκροί. Τζάμπα πράμα. Σύμφωνα με το Συριακό Πρακτορείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, από το ξεκίνημα της ανθρωποσφαγής, τον Μάρτιο του 2011, έχουν σκοτωθεί πάνω από τριακόσιες πενήντα χιλιάδες άνθρωποι. Από αυτούς, πάνω από εκατό χιλιάδες είναι άμαχοι και από τους άμαχους γύρω στις είκοσι χιλιάδες είναι παιδιά. Ασήμαντα νούμερα για να απολέσει ο Μπασάρ, όχι τον ύπνο, αλλά ούτε καν το cool ύφος του.

Δυο βδομάδες νωρίτερα, ο βόρειος γείτονας του Μπασάρ κι ένας από τους ορκισμένους θανάσιμους εχθρούς του, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κουράστηκε με τις ατέρμονες θεωρητικές συζητήσεις γύρω από την επικαιροποίηση (χα, χα!) της Συνθήκης της Λωζάννης και είπε να δώσει στους καχύποπτους συνομιλητές του - την Αθήνα, μεταξύ άλλων - ένα χειροπιαστό παράδειγμα. Παραβίασε τα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία, όπως τα καθόριζε η συνθήκη από το 1923, εισέβαλε στην κουρδική πόλη Αφρίν κι έπνιξε κάθε αντίσταση σε ένα λουτρό αίματος. Παράλληλα ο Ρετζέπ, με μια κίνηση υψηλού εθνικού συμβολισμού, μπροστά σε χιλιάδες οπαδούς του που παραληρούσαν, κάλεσε στο πόντιουμ ένα εξάχρονο κοριτσάκι. Το κοριτσάκι φορούσε τη στολή και τον μπορντό μπερέ των ειδικών δυνάμεων του τουρκικού στρατού. Εικάζουμε ότι το κοριτσάκι δεν ήταν απολύτως πεπεισμένο ότι όφειλε να θυσιαστεί για τη μητέρα πατρίδα, εξού κι έμπηξε τα κλάματα - όχι και ό, τι καλύτερο ως θέαμα, πάνω στο κρεσέντο του μιλιταριστικού οίστρου. Ενοχλημένος ο Ερντογάν, συγκρατήθηκε για να μην αρχίσει το παιδάκι στις μπάτσες, αλλά μπήκε στον πειρασμό να το νουθετήσει. «Οι μπορντό μπερεδίνες δεν κλαίνε» του είπε αυστηρά, ενώ ήδη θα πρέπει να έτρεχε το μυαλό του στον σύμβουλο επικοινωνίας του, τον ανίκανο που του έστειλε αυτήν την κατρουλού και με ποιον ακριβώς τρόπο θα του έπαιρνε ο διάολος τον πατέρα.

Η απάντηση δεν άργησε να έρθει και από την άλλη πλευρά του Αιγαίου. Εξι χρονών εσείς; Πέντε χρονών εμείς. Στην Αλεξανδρούπολη, κατά την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου, άνοιξε τη στρατιωτική παρέλαση ένας πεντάχρονος μπόμπιρας με στολή κρατώντας επ' ώμου ένα αυτόματο που, εάν ήταν αληθινό, μάλλον θα ήταν των αδυνάτων αδύνατον να το σηκώσει. Εάν κρίνουμε από τα πορίσματα της πρόσφατης έρευνας της διαΝΕΟσις, όπου το 50% των συμπατριωτών μας είναι υπέρ της επαναφοράς της θανατικής ποινής και το 70% έχει ως πρότυπο πολιτικού ηγέτη τον Βλαντίμιρ Πούτιν, το θέαμα του μπόμπιρα δεν πρέπει να φάνηκε ούτε τόσο γελοίο ούτε τόσο ανατριχιαστικό όσο φάνηκε στα φλούφλικα δικά μας μάτια. Προσωπικά μου θύμισε εκείνες τις ναζιστικές κατασκηνώσεις της Χρυσής Αυγής στην Κρήτη, το καλοκαίρι του 2013, πριν χυθεί το αίμα του Παύλου Φύσσα, όπου ημίγυμνοι πλαδαροί άνδρες - οι λεγόμενες σαπιοκοιλιές - ξεφυσούσαν και ίδρωναν παριστάνοντας τους αρχαίους Σπαρτιάτες, τρομάρα τους, σε μια παρωδία που θα ζήλευε ο Σεφερλής.

Ποιο ακριβώς είναι το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε στους γείτονές μας; Πως ό, τι και αν κάνουν αυτοί, εμείς μπορούμε να το κάνουμε σαφώς χειρότερα; Σε χώρες που έχουν γαλουχηθεί επί δεκαετίες με τη στρατοκρατία, τον αυταρχισμό και τον τρόμο, εμείς είμαστε έτοιμοι να αντιτάξουμε έναν καχεκτικό μιλιταρισμό, ούτως ώστε, αφού δεν μπορούμε να τους ξεκάνουμε με τα όπλα, τουλάχιστον να τους στείλουμε στον άλλο κόσμο από τα γέλια; Εάν αυτό είναι το μήνυμα, να μην μας φοβούνται επειδή είμαστε αδιόρθωτοι καραγκιόζηδες, βρισκόμαστε ήδη στο σωστό δρόμο. Εντούτοις, όσοι από εμάς δεν είναι σίγουροι ότι το εργάκι που θα παιχτεί τα επόμενα χρόνια στην περιοχή μας θα είναι οπωσδήποτε κωμωδία, επιστρέφουμε ξανά και ξανά, βασανιστικά, στη ζοφερή προειδοποίηση του Μάνου Χατζιδάκι: «Η μορφή του τέρατος είναι αποκρουστική. Οταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε… γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε». Ας προσθέσουμε μονάχα απευθυνόμενοι προς όσους παραμυθιάζονται με ναυμαχίες στη μπανιέρα τους, προς όλους τους εγχώριους γιαλαντζί στρατόκαυλους ότι, ύστερα από μισόν αιώνα σταθερού ευρωπαϊκού προσανατολισμού - με όλες τις παλινωδίες μας, με όλες τις απογοητεύσεις και όλες τις αυταπάτες -, είναι πια αργά για να σταθούμε απέναντι στο τέρας ως ισότιμοι και ομοούσιοί του. Εάν σταθούμε, απομονωμένοι από τους συμμάχους μας, πελαγωμένοι και ανάδελφοι, θα σταθούμε ως τροφή του.

"...Δεν κρίνω το αρχαιολογικό τους έργο. Δικαιούμαι, όμως, να κρίνω αυτήν τη νοοτροπία της οποίας το αποτέλεσμα είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού: πρόκειται για την πλήρη αποκοπή της αρχαίας κληρονομιάς από τη σύγχρονη ζωή. Ο εγκλωβισμός της σε ένα εργαστήριο – λες και είναι ινδικό χοιρίδιο. Για την κατάσταση των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων ευθύνεται η πολιτεία, ευθύνονται όμως και οι αρχαιολόγοι ως κύτταρα αυτής της πολιτείας. Οπου απουσιάζει αυτή η νοοτροπία, όπως στη Μεσσήνη ή στη Νεμέα, αμέσως ο χώρος ξαναζωντανεύει. Και ζωντανεύει ένας ερειπιών σημαίνει ότι βρίσκει διαύλους για να επικοινωνήσει με τον κόσμο στον οποίον υπάρχει. «Τα ερείπια είναι σύγχρονες υπάρξεις», έλεγε ο Μαλρό. Οπως και ο Τζον Λε Καρέ είναι σύγχρονος. Εκείνο που έκλεισε τον κύκλο ζωής του είναι το «σταθερά υπέρ του όχι».,,,"

Δύο+ένα κείμενα παρέμβασης, από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

υπάρχουν Παλαιστίνιοι τρομοκράτες, σε συνδυασμό με τον πιο παραδοσιακό ζντανοφισμό, που αποφασίζει τι πρέπει και τι δεν πρέπει να λένε τα έργα τέχνης. Και την απλή νεοελληνική, που θεωρεί ότι κληρονόμησε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό με τον ίδιο τρόπο που κληρονόμησε τα κουταλοπίρουνα της γιαγιάς. Λογική, λοιπόν, η δυσπιστία απέναντι σε ό,τι «ξένο». Κι ας είναι μια σειρά του BBC βασισμένη σε μυθιστόρημα του Τζον Λε Καρέ. Τα μάρμαρα είναι δικά μας είναι κι ό,τι θέλουμε τα κάνουμε.

Στο ίδιο ρεπορτάζ διαβάζω ότι η κ. Μπάνου, της Εφορείας Ακροπόλεως, φέρεται ειπούσα: «Είμαι υπέρ του “όχι” σταθερά. Το νοηματικό περιεχόμενο δεν ταιριάζει». Και καλά το «όχι», αυτό το γιορτάζουμε κάθε χρόνο. Εκείνο όμως το «νοηματικό περιεχόμενο» τι ακριβώς είναι; Πωλείται, κληρονομείται διά γονικής παροχής; Φορολογείται; Παραβλέπω τα «τεχνικά επιχειρήματα» που διατυπώθηκαν στην επίμαχη συνεδρίαση. Δεν είμαι σε θέση να έχω άποψη. Μαθαίνω, εξάλλου, ότι έχει δρομολογηθεί μια συμβιβαστική λύση για να γίνουν τα γυρίσματα. Μένω στο ιδεολογικό περίβλημα, το οποίο είμαι σίγουρος ότι πολλά μέλη του ΚΑΣ δεν το ενστερνίζονται, είναι όμως ενεργό. Εδώ δεν έχουμε μόνον αίσθημα ιδιοκτησίας απέναντι στο σώμα των μνημείων, αλλά και στο πνεύμα τους. Ξέρουμε με ακρίβεια τι θέλουν να μας πουν και δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να το παραποιήσει.

Δεν κρίνω το αρχαιολογικό τους έργο. Δικαιούμαι, όμως, να κρίνω αυτήν τη νοοτροπία της οποίας το αποτέλεσμα είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού: πρόκειται για την πλήρη αποκοπή της αρχαίας κληρονομιάς από τη σύγχρονη ζωή. Ο εγκλωβισμός της σε ένα εργαστήριο – λες και είναι ινδικό χοιρίδιο. Για την κατάσταση των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων ευθύνεται η πολιτεία, ευθύνονται όμως και οι αρχαιολόγοι ως κύτταρα αυτής της πολιτείας. Οπου απουσιάζει αυτή η νοοτροπία, όπως στη Μεσσήνη ή στη Νεμέα, αμέσως ο χώρος ξαναζωντανεύει. Και ζωντανεύει ένας ερειπιών σημαίνει ότι βρίσκει διαύλους για να επικοινωνήσει με τον κόσμο στον οποίον υπάρχει. «Τα ερείπια είναι σύγχρονες υπάρξεις», έλεγε ο Μαλρό. Οπως και ο Τζον Λε Καρέ είναι σύγχρονος. Εκείνο που έκλεισε τον κύκλο ζωής του είναι το «σταθερά υπέρ του όχι».

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/03/18Έντυπη

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/03/18

"...Για την οριστική έξοδο από την κρίση πρέπει να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις που θα θωρακίσουν την οικονομική ανασύνταξη και θα διασφαλίσουν τους αναγκαίους ρυθμούς ανάπτυξης. Η εμπέδωση μιας διοικητικής κουλτούρας που θα αντιλαμβάνεται την επενδυτική πρωτοβουλία και τον υγιή ανταγωνισμό όχι ως αναγκαία κακά, αλλά ως συστατικά στοιχεία του δημοσίου συμφέροντος, θα συμβάλει αποφασιστικά στην αποτελεσματικότητα ενός εναλλακτικού πλαισίου επίλυσης διαφορών..."

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/03/18

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΟΤΤΑΚΗ, Συνηγόρου του Πολίτη

Είναι κοινή πεποίθηση όσων επιλέγουν να αναπτύξουν οικονομική δραστηριότητα στην Ελλάδα, ότι οι καθυστερήσεις στην επίλυση διαφορών με φορείς του Δημοσίου αποτελούν βασικό αντικίνητρο για την προσέλκυση επενδύσεων. Για την ολοκλήρωση μιας δικαστικής υπόθεσης στην Ελλάδα απαιτείται κατά μέσον όρο τριπλάσιος χρόνος από ό,τι στη Βουλγαρία ή στην Αλβανία. Στη χειρότερη μοίρα βρίσκονται όσοι έχουν αντιδικία με το Δημόσιο. Περίπου 250.000 υποθέσεις εκκρεμούν στα διοικητικά δικαστήρια. Για να προσδιοριστεί, δε, μία αγωγή αποζημίωσης, απαιτούνται κατά μέσον όρο περίπου επτά χρόνια! Υπάρχουν, μάλιστα, αντιδικίες, που ολοκληρώνονται μετά 20 ή και 30 χρόνια… Με αυτά τα δεδομένα, δεν θα πρέπει να εκπλήσσεται κανείς για τις πλέον των 400 καταδικών της χώρας την τελευταία 20ετία από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για καθυστερήσεις στην απονομή της Δικαιοσύνης.

Πάγιο αίτημα όσων υπηρετούν στο σύστημα απονομής της Δικαιοσύνης είναι η ενίσχυση σε ανθρώπινο δυναμικό. Ωστόσο, η ενίσχυση αυτή από μόνη της δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Νέα ειρηνοδικεία ιδρύθηκαν και ειρηνοδίκες διορίστηκαν για να επιταχυνθεί η εκδίκαση των αιτήσεων υπαγωγής στον νόμο Κατσέλη. Ομως, και πάλι οι δικάσιμοι έχουν προσδιοριστεί για την επόμενη δεκαετία. Τα ποσά, δε, που βρίσκονται σε δικαστική προστασία, ως επίδικα, ίσως ξεπερνούν τα 10 δισ. ευρώ.

Πρόσφατα, θεσπίστηκαν εξωδικαστικός μηχανισμός και ειδική γραμματεία για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους. Μέχρι στιγμής, τα αποτελέσματα απέχουν από τον επιδιωκόμενο στόχο, καθώς μόνο μερικές εκατοντάδες υποθέσεις έχουν υπαχθεί οριστικά στον μηχανισμό, και μόνο μερικές δεκάδες έχουν εκκαθαριστεί από αυτόν. Ο μηχανισμός καλύπτει συγκεκριμένο ύψος οφειλών και δεν καταλαμβάνει τη μεγαλύτερη ομάδα οφειλετών – αυτούς που δεν κατόρθωσαν να επιβιώσουν οικονομικά.

Επιπλέον, δεν προϋποθέτει έλεγχο νομιμότητας των οφειλών που εμπίπτουν σε διακανονισμό: για να υπαχθεί κάποιο πρόσωπο στον μηχανισμό, θα πρέπει να αναγνωρίσει το σύνολο των οφειλών του. Καθημερινά, ωστόσο, η διαμεσολαβητική και ελεγκτική δράση του Συνηγόρου του Πολίτη αναδεικνύει περιπτώσεις οφειλών που είναι άλλοτε αποσπασματικές, άλλοτε στερούνται νομικής βάσης, είναι μη σύννομες ή και καταχρηστικές.

Ο εξορθολογισμός της δικαστικής ύλης θα πρέπει να συνοδεύεται από κίνητρα για την προσφυγή σε εναλλακτικές διαδικασίες. Ετσι, ώστε να μη μετακυλίεται το κόστος στη διοίκηση, με την αύξηση των προσφυγών –ενδικοφανών και μη– ενώπιον σχετικών επιτροπών.

Πριν από έναν χρόνο, στο πλαίσιο της υλοποίησης του 3ου Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Ανοικτή Διακυβέρνηση, ο Συνήγορος του Πολίτη είχε προτείνει έξι βήματα για τη θέσπιση και λειτουργία ενός μηχανισμού θεσμικής διαμεσολάβησης. Δηλαδή ένα ολοκληρωμένο μηχανισμό εξωδικαστικής επίλυσης διοικητικών διαφορών, εκεί που η διοίκηση λειτουργεί στο πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς με όρους ιδιωτικής οικονομίας και αναλαμβάνει την παροχή αγαθών κοινωνικής σημασίας (υγεία, κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση). Βασικά χαρακτηριστικά του μηχανισμού ήταν η ταχύτητα και η ελάχιστη οικονομική επιβάρυνση των εμπλεκομένων, η ασφάλεια δικαίου, η προστασία του δημοσίου συμφέροντος, η τήρηση της νομιμότητας και των αρχών της χρηστής διοίκησης. Με κίνητρα για τους εκπροσώπους των υπηρεσιών της κεντρικής διοίκησης, της αυτοδιοίκησης και του ευρύτερου δημοσίου τομέα που συνδράμουν στην ταχεία διευθέτηση των διαφορών που ανακύπτουν με πολίτες, επαγγελματίες και επιχειρηματίες.

Για την οριστική έξοδο από την κρίση πρέπει να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις που θα θωρακίσουν την οικονομική ανασύνταξη και θα διασφαλίσουν τους αναγκαίους ρυθμούς ανάπτυξης. Η εμπέδωση μιας διοικητικής κουλτούρας που θα αντιλαμβάνεται την επενδυτική πρωτοβουλία και τον υγιή ανταγωνισμό όχι ως αναγκαία κακά, αλλά ως συστατικά στοιχεία του δημοσίου συμφέροντος, θα συμβάλει αποφασιστικά στην αποτελεσματικότητα ενός εναλλακτικού πλαισίου επίλυσης διαφορών.

"...Θεωρώ ότι δεν στοιχίζονται στην ορθή παιδαγωγική τα χάδια, τα φιλάκια κι οι αγκαλίτσες, και ότι η προσχηματική αυτή ενέργεια είναι αγαπητική παιδαγωγική δημαγωγία. Ο δάσκαλος ανεβάζει τους μαθητές του και κερδίζει τον σεβασμό τους όταν ασκεί το λειτούργημά του με ειλικρινή αφοσίωση, με βεβαιωμένη γνώση του αντικειμένου διδασκαλίας, των αναγκών και της καθ’ ηλικίαν ψυχολογίας των μαθητών του, και κυρίως με στέρεη σοβαρότητα και στάση ευγενική, κρατώντας σταθερά την οφειλόμενη και εμπνέουσα απόσταση της έδρας από το θρανίο. Αναντικατάστατο εργαλείο η γλώσσα - λόγος, που δημιουργεί επαφές ψυχής, χωρίς επαφές, προπαντός χωρίς εφαψίες. Ο δάσκαλος για τους μαθητές του δεν έχει χέρια ούτε για θωπείες ούτε για χειροδικίες. Γνωρίζει ότι ο λόγος εμπνέει, γαληνεύει, καθοδηγεί και οδηγεί, και αρκείται σε αυτόν. Δεν ξεχνά δε ποτέ να προσφωνεί τους μαθητές του: Αγαπημένα μου παιδιά, αγαπημένοι μου μαθητές. Ας λείπουν λοιπόν οι αμφιλεγόμενες παιδαγωγικές... μόδες για αγκαλίτσες και φιλάκια – προνόμια μόνο των γονέων. Οι μαθητές να κρέμονται από τα χείλη· ποτέ από τα χειλάκια του δασκάλου τους....."

Επτά προβολές, από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"H KAΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/03/18

Iσως, μια κάποια λύσις: Αντί διαιτητών,

να σφυρίζουν έγκριτοι νομικοί

Κύριε διευθυντά,

Πρόσφατα όλη η (φίλαθλη και όχι μόνο) Ελλάδα έγινε για μια ακόμη φορά μάρτυρας όσων τραγελαφικών συμβαίνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Τα γεγονότα είναι λίγο πολύ γνωστά: Ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ κ. Ιβάν Σαββίδης εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου της Τούμπας σαν μαινόμενος ταύρος, διακόπτοντας το παιχνίδι με την ΑΕΚ, κινούμενος με απειλητικές διαθέσεις εναντίον του διαιτητή και των ποδοσφαιριστών της αντίπαλης ομάδας. Η αφορμή ήταν ένα ακυρωθέν τέρμα της ομάδας του ΠΑΟΚ. Δεδομένου ότι αντίστοιχες «έφοδοι» παραγόντων στον αγωνιστικό χώρο έχουν συμβεί και στο παρελθόν (όχι συχνά, αλλά έχουν συμβεί), το πλέον σοκαριστικό στην όλη υπόθεση είναι ότι ο κ. Σαββίδης οπλοφορούσε. Η σκηνή θα μπορούσε να ήταν αστεία μέσα στον παραλογισμό της, αν δεν ήταν τρομακτική. Σε έναν χώρο στον οποίο ακόμα και η Αστυνομία απαγορεύεται να οπλοφορεί, ιδιοκτήτης ποδοσφαιρικής ομάδας εμφανίζεται στη σέντρα του γηπέδου με κουμπούρι...

Στη συνέχεια των καταιγιστικών γεγονότων, η κατάσταση περιπλέχθηκε ακόμα περισσότερο. Το ποδόσφαιρο πολιτικοποιείται και η πολιτική σκηνή ποδοσφαιροποιείται, σε σημείο τα όρια μεταξύ των δύο να γίνονται δυσδιάκριτα. Από αυτό το κοκτέιλ δημιουργείται ένα εκρηκτικό μείγμα διχασμού μεταξύ Βορρά και Νότου, με κραυγές περί «αθηνοκεντρικής εξουσίας» και με ρωγμές στη συγκυβέρνηση των Συριζανέλ. Οι θεωρίες συνωμοσίας δίνουν και παίρνουν, το ίδιο και το μπούλινγκ στα κοινωνικά δίκτυα. Τα όσα γίνονται στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου περνούν ξανά σε δεύτερη μοίρα. Χαριτολογώντας, θα μπορούσε να πει κανείς ότι στην Ελλάδα, αν ασχολείται κάποιος με το ποδόσφαιρο θα πρέπει να έχει καλές γνώσεις περί των νομικών (αφού οι δικαστικές διενέξεις είναι ιδιαίτερα συχνές), οικονομικών και διοίκησης (λόγω των συχνών φαινομένων κακοδιοίκησης σε συλλόγους) και φυσικά της πολιτικής πραγματικότητας που επηρεάζει σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό τα αθλητικά δρώμενα.

Η λύση που προέκρινε για μια ακόμα φορά η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση των φαινομένων βίας στα γήπεδα ήταν η διακοπή του πρωταθλήματος. Με άλλα λόγια, σε μια απίστευτη ένδειξη κυνισμού, η ίδια η Πολιτεία παραδέχεται ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί την ομαλή διεξαγωγή αγώνων ποδοσφαίρου σε χώρα-μέλος της Ε.Ε., εν έτει 2018 (σημ.: μέσα στην εβδομάδα αποφασίστηκε η επανέναρξή του). Ετσι, ακούμε για αυστηροποίηση των ποινών, οι οποίες βέβαια είχαν αυστηροποιηθεί δύο χρόνια πριν από τον κ. Κοντονή, χωρίς κάποιο θεαματικό αποτέλεσμα, ακριβώς επειδή δεν εφαρμόζονται. Το μαχαίρι θα μπει για μια ακόμα φορά στο κόκαλο, αφού σύμφωνα με τα δημοσιεύματα ο πρωθυπουργός είναι αποφασισμένος για κάθαρση του χώρου αγνοώντας το πολιτικό κόστος. Υπάρχει όμως κανείς που πιστεύει στα σοβαρά ότι μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να μοιράσει δυο γαϊδάρων άχυρα, θα καταφέρει να επιλύσει ένα τόσο σύνθετο, πολυπαραγοντικό κοινωνικό ζήτημα, όπως αυτό της γηπεδικής βίας;

Ο μεγάλος Αγγλος ποδοσφαιριστής Γκάρι Λίνεκερ είχε πει κάποτε ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα που παίζουν έντεκα εναντίον έντεκα και στο τέλος νικούν οι Γερμανοί. Παραφράζοντάς τον, θα μπορούσε να πει κανείς ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα που παίζουν έντεκα εναντίον έντεκα και στο τέλος χάνει η κοινή λογική και επικρατεί ο παραλογισμός...

Δημητρης Τζινης, MSc Management - The University of Glasgow

της ημέρας. Δείχνουν έτσι ότι αγαπούν τα παιδιά και ζητούν την αγάπη τους. Οταν αντιλήφθηκα το τι γίνεται, ρώτησα τη 12χρονη κόρη μου: «Το είπες αυτό στη μαμά σου;». Μου απάντησε όχι, γιατί ντρεπόταν, και φοβήθηκε μην πει τίποτα στον δάσκαλο και «την πάρει με κακό μάτι».

Θεωρώ ότι δεν στοιχίζονται στην ορθή παιδαγωγική τα χάδια, τα φιλάκια κι οι αγκαλίτσες, και ότι η προσχηματική αυτή ενέργεια είναι αγαπητική παιδαγωγική δημαγωγία. Ο δάσκαλος ανεβάζει τους μαθητές του και κερδίζει τον σεβασμό τους όταν ασκεί το λειτούργημά του με ειλικρινή αφοσίωση, με βεβαιωμένη γνώση του αντικειμένου διδασκαλίας, των αναγκών και της καθ’ ηλικίαν ψυχολογίας των μαθητών του, και κυρίως με στέρεη σοβαρότητα και στάση ευγενική, κρατώντας σταθερά την οφειλόμενη και εμπνέουσα απόσταση της έδρας από το θρανίο. Αναντικατάστατο εργαλείο η γλώσσα - λόγος, που δημιουργεί επαφές ψυχής, χωρίς επαφές, προπαντός χωρίς εφαψίες.

Ο δάσκαλος για τους μαθητές του δεν έχει χέρια ούτε για θωπείες ούτε για χειροδικίες. Γνωρίζει ότι ο λόγος εμπνέει, γαληνεύει, καθοδηγεί και οδηγεί, και αρκείται σε αυτόν. Δεν ξεχνά δε ποτέ να προσφωνεί τους μαθητές του: Αγαπημένα μου παιδιά, αγαπημένοι μου μαθητές. Ας λείπουν λοιπόν οι αμφιλεγόμενες παιδαγωγικές... μόδες για αγκαλίτσες και φιλάκια – προνόμια μόνο των γονέων. Οι μαθητές να κρέμονται από τα χείλη· ποτέ από τα χειλάκια του δασκάλου τους.

Κώστας Ροδιάς

στην επέτειο της εθνεγερσίας, αλλά και στις μέρες του Πάσχα που ακολουθούν και που ήταν οι τελευταίες του, κατά τον Κάλβο, «Κασταλίου Κύκνου», εκείνο το Πάσχα του 1824 στο Μεσολόγγι. «Απαρηγόρητα θρηνεί μεταξύ των χαρμοσύνων του Πάσχα ημερών η Ελλάς, διότι αιφνιδίως στερείται από τας αγκάλας της τον πολυτιμότατον αυτής ευεργέτην…» γράφει στο κύριο άρθρο της η εφημερίδα «Ελληνικά Χρονικά» του Μεσολογγίου στις 7 Απριλίου 1824. Και ο Σπυρίδων Τρικούπης θα τον νεκρολογήσει με έναν επικήδειο «άξιον να μνημονεύεται εις την ιστορίαν», γράφει ο Διονύσιος Κόκκινος.

Επειδή πολύς φιλότιμος κόπος καταβάλλεται για την αποδόμηση του ’21 και την αναγωγή του σε «ευρωπαϊκό» επίτευγμα, αποστειρωμένο από το αίμα των Ελλήνων και από τα ιερά κόκαλά τους –κατά τον Διονύσιο Σολωμό, που (Σεφέρης) «δεν ήξερε ελληνικά»!– αξίζει ίσως να αποσπάσουμε από αυτόν τον επικήδειο δυο-τρεις παραγράφους για να δούμε τι έλεγε τον καιρό εκείνο ο Τρικούπης και τι άκουγαν οι στρατηγοί που με σκυμμένα κεφάλια και μάτια κλαμένα στέκονταν τιμητική φρουρά στο φέρετρο του μεγάλου νεκρού: «Ενας άλλος συλλογισμός μού έρχεται εις τον νουν […] Ακούσατε, Ελληνες με προσοχήν αυτόν τον συλλογισμόν, επειδή θέλω να γενή και συλλογισμός δικός σας και συλλογισμός παντοτινός. Πολλά εστάθησαν τα λαμπρά έθνη εις τον κόσμον, αλλά ολιγώταταις οι εποχές της αληθινής του λαμπρότητος. Ενα όμως φαινόμενον λείπει από τα χρονικά όλου του κόσμου, διά το οποίον εδίσταζεν αν ποτέ ημπορεί να φανή και αυτός ο παρατηρητικός νους της φιλοσοφίας. Ολα σχεδόν τα έθνη της γης έπεσαν από τα χέρια του ενός εις τα χέρια του άλλου αυθέντου. Κάποτε εκαλλιτέρευσαν. Κάποτε εχειροτέρευσαν. Πουθενά όμως το μάτι του ιστορικού δεν είδε κανένα έθνος κατασκλαβωμένον από βαρβάρους, και μάλιστα βαρβάρους ριζωμένους από αιώνας εις αυτό το έθνος, δεν το είδε, λέγω, να ξεσκλαβωθή αφ’ εαυτού του! Ιδού το φαινόμενον τούτο σήμερον παρρησιάζεται κατά πρώτην φοράν εις τον κόσμον και φαίνεται εις μοναχήν την Ελλάδα, ναι, εις μοναχήν την Ελλάδα φαίνεται. Το βλέπει μακρόθεν ο φιλόσοφος και χάνει τον δισταγμόν του, το βλέπει ο ιστορικός και ετοιμάζεται να το διηγηθή ως νέαν αποκάλυψιν της τύχης των εθνών. Το βλέπει ο πολιτικός και γίνεται σκεπτικώτερος και προφυλακτικώτερος. Τόσον παράδοξος είναι ο καιρός εις τον οποίον ζούμεν, αγαπητοί μου Ελληνες. Η επανάστασις της Ελλάδος δεν είναι εποχή του έθνους μας μόνον. Είναι εποχή όλων των εθνών, όλων των αιώνων, επειδή, καθώς σας είπα, είναι φαινόμενον μοναδικόν εις την πολιτικήν κατάστασιν των εθνών».

Γεράσιμος Μιχαήλ Δώσσας, Θεσσαλονίκη

Οι εκπρόσωποι του απόλυτου κακού που κυβερνά πλέον τον πλανήτη, μακελεύουν την ανθρωπότητα, σκορπούν τον όλεθρο με τους πολέμους, δημιουργούν πρόσφυγες. Στόχος του απόλυτου κακού είναι το συνονθύλευμα των λαών και η υποβάθμισή τους. Γνωρίζοντας ότι σε κάποια εθνικά κράτη αυτό θα προσέκρουε, έσπευσαν να κάνουν τον αντιρατσιστικό νόμο, πάντα με το πρόσχημα της προστασίας...

Εκεί τρύπωσε και ο κάθε παραβατικός. Κάπως έτσι βλέπουμε εμείς οι οργισμένοι πολίτες αυτούς τους τύπους, που με μπροστάρηδες κάποιους αριστερούς «Δημαρχαίους» προσβάλλουν τα χρηστά ήθη της κοινωνίας, στην προσπάθειά τους να αντιστρέψουν την κανονικότητα.

Αλλά και ο Ιησούς μας ακόμη, όταν είδε τη βεβήλωση των ιερών και οσίων, πήρε το φραγγέλιο. Δεχόταν με αγάπη τους μετανοούντες αμαρτωλούς και τους ταπεινούς, όχι όμως τους υποκριτές και τους προκλητικούς.

Ολοι οι Χριστιανοί βλέπουμε με συμπάθεια τους ομοφυλόφιλους όταν είναι σεμνοί. Πολλοί από αυτούς είναι αθόρυβοι και μάλιστα διαπρέπουν σε πολλούς τομείς. Υπάρχουν όμως πολλοί που όχι μόνο δεν είναι σεμνοί, αλλά προκαλούν θρασύτατα με λόγια και έργα, με αποτέλεσμα να γίνονται δημόσιος κίνδυνος σε μια κοινωνία που προσπαθούν να εκφυλίσουν.

Για όλους αυτούς ο Κύριός μας είχε τα «Ουαί...»

Δανάη Πανοπούλου, Εκπαιδευτικός

φορα ιστορικά και λογοτεχνικά έργα. Μεταξύ αυτών και από τη «Ζωή εν τάφω» του Στράτη Μυριβήλη, από την οποία επιλέγει αποσπάσματα από το κεφάλαιο «Στο σπίτι της καλοσύνης». Αποσιωπά όμως ένα άλλο κεφάλαιο που με τίτλο «Η πολιτεία φάντασμα» περιγράφει την είσοδο της μονάδος στο Μοναστήρι, «μία μεγάλη πολιτεία σέρβικη, που οι κάτοικοί της είναι Ελληνες», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει. Για να συνεχίσει με την προσλαλιά των κατοίκων «Σας περιμέναμε χρόνια στη σκλαβιά. Σας ονειρευόμασταν, σας τραγουδούσαμε, σας προσκυνούσαμε και δε σας ξέραμε. Και τώρα είστε κοντά μας. Ο Χριστός κ’ η Παναγιά να σας φυλάει! Και να μη μας αφήσετε πια, αδέλφια, στους Σέρβους. Μας τυραγνάνε σκληρά, που είμαστε Ελληνες...».

Και αφού ένας γέρος διεκτραγωδεί λεπτομερώς την απάνθρωπη αντιμετώπισή τους απο τους Σέρβους ο συγγραφέας αναρωτιέται «Κύριε ελέησον! Μα ήρθαμε λοιπόν να πολεμήσουμε τους Γερμανούς και τους Βουλγάρους για να λευτερώσουμε τους συμμάχους μας τους Σέρβους, που τους πρόδωσε ο Βασιλιάς; Κάτι αρχινά να ραΐζει μέσα μας. Η πίστη; Κλαίμε και μεις μαζί τους κ’ είμαστε σαστισμένοι».

Οι επιλεκτικές αναφορές από ένα λογοτεχνικό έργο και η αποσιώπηση άλλων από το ίδιο έργο ενδεχομένως υποβοηθούν την εκτόξευση χαρακτηρισμών, επί δικαίους και αδίκους, σίγουρα όμως δεν προσθέτουν επιχειρήματα για τη νηφάλια αντιμετώπιση ενός κορυφαίου εθνικού θέματος.

Λεωνίδας Ν. Κουρής, Πρώην δήμαρχος Αθηναίων

Απάντηση

Το κεφάλαιο της «Ζωής εν τάφω» που αναφέρει ο κ. Λεωνίδας Κουρής, κατηγορώντας με ότι το «αποσιωπώ», δεν είχε καμία σχέση με το αντικείμενο των άρθρων μου. Δεν έγραφα για τις σχέσεις των Ελλήνων με τους Σέρβους ή με τους βαλκανικούς λαούς γενικότερα. Ηθελα να θυμίσω κάτι που παραβλέπουν «οι κάπηλοι του πατριωτισμού –ιεράρχες, κομματάρχες, τέως στρατάρχες κ.ο.κ.– που διακινούν και επιβάλλουν μαζικά τα ανιστόρητα κλισέ τους για τους «γυφτοσκοπιανούς». Οτι δηλαδή ήδη πριν από έναν αιώνα, πολύ πριν από τον Τίτο, κάποιοι Βαλκάνιοι αυτοπροσδιορίζονταν ως «Μακεντόν ορτοντόξ» και δήλωναν ότι «δε θέλουν να ‘ναι μήτε “Μπουλγκάρ”, μήτε “Σρρπ”, μήτε “Γκρρτς”». Παρέθετα μάλιστα και τη φράση του Μυριβήλη σύμφωνα με την οποία οι «χωριάτες» αυτοί «αντιπαθούνε τους Βουργάρους γιατί τους πήρανε τα παιδιά τους στο στρατό», «μισούν τους Σέρβους που τους κακομεταχειρίζουνται για Βουργάρους» και «κοιτάνε με αρκετά συμπαθητική περιέργεια εμάς τους περαστικούς Ρωμιούς επειδή είμαστε οι γνήσιοι πνευματικοί υπήκοοι του Πατρίκ, δηλαδή του “Ορθόδοξου Πατριάρχη της Πόλης”». Πού οι «επιλεκτικές αναφορές» λοιπόν;

Παντελής Μπουκάλας

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/03/18

"...Τι δεν έχω διαβάσει για τον κ. Ιβάν Σαββίδη... Αν δεν γνωρίζαμε τις πράξεις του, τις επενδύσεις που έκανε ή αυτές που πρόκειται να κάνει, τα πρόστιμα που πλήρωσε, τις θέσεις εργασίας που δημιούργησε κι άλλες που έσωσε, τις δωρεές που έκανε, θα πιστεύαμε ότι πρόκειται για εγκληματικό στοιχείο. Είχε σαφώς άδικο ο κ. Σαββίδης να εισέλθει στον αγωνιστικό χώρο φορώντας το όπλο του. Δεν πρέπει όμως να απομονωθεί η κίνηση αυτή και να χαρακτηρίσει τον άνθρωπο. Ας δούμε και τον προηγούμενο βίο του. Ο άνθρωπος ανοίγει τα φτερά του όσο τον παίρνει, πληρώνει τις υποχρεώσεις του σε ποδοσφαιριστές, εργαζόμενους, Δημόσιο, συνεργάτες, τράπεζες. Υπάρχει κανείς που συνεργάστηκε μαζί του και έμεινε απλήρωτος; Υπάρχει κάποια κατηγορία εναντίον του για συμμετοχή και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης; Για χρηματισμό δημοσίων λειτουργών;..."

ΟΙ ΚΗΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 1.685 (324)

"Η ΑΥΓΗ", 31/03/18

TOY ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΑΥΡΙΑΝΙΔΗ*

Μια επιχειρηματική πράξη είναι μια απόπειρα για την επίτευξη στόχου - στόχων, περιέχει δε πάντα ρίσκο (οικονομικό, ψυχολογικό κ.λπ...). Το οικονομικό ρίσκο κάποιοι το αναλαμβάνουν επενδύοντας (χρήμα, διάθεση, καινοτομία, όνειρα, κ.λπ...), κάποιοι το ελαχιστοποιούν ή το μηδενίζουν, κυρίως όταν στηρίζονται σε πολιτική κάλυψη.

Στη χώρα μας πολλά επιχειρηματικά τζάκια προσέφυγαν π.χ. σε δανεισμό στηριζόμενα σε πολιτικές πλάτες, χωρίς να τα αποπληρώσουν, άλλοι συνήψαν κρατικές συμβάσεις προμήθειας με ληστρικούς όρους για το πορτοφόλι του Έλληνα φορολογούμενου, π.χ. σκάνδαλο Novartis. Αυτή η επιχειρηματική πράξη δέχεται πολλούς χαρακτηρισμούς, δύο εξ αυτών είναι: Κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα και αθέμιτος ανταγωνισμός.

Οι ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρίες είναι επιχειρηματικές πράξεις, που για να πετύχουν τους στόχους τους πρέπει να επενδύσουν. Όταν όμως μια ΠΑΕ καταφέρνει για 7 συνεχόμενα χρόνια να κατακτά τον πρωτάθλημα Ελλάδας -χρησιμοποιώντας θεμιτούς και αθέμιτους τρόπους- αυτό λέγεται αθέμιτος ανταγωνισμός.

Το ίδιο ακριβώς δεν έγινε και με τη Novartis; Δεν εκμαυλίστηκαν συνειδήσεις; Η προνομιακή μεταχείρισή της αμφισβητείται μόνο από αυτούς που την στήριξαν. Όλοι οι υπόλοιποι αντιλαμβάνονται τον αθέμιτο ανταγωνισμό.

Στον ίδιο χώρο, όμως, υπάρχουν και άλλοι που επενδύουν: π.χ. φαρμακευτικές εταιρείες που κινούνται νομίμως στον χώρο του φαρμάκου, όπως και ΠΑΕ που επίσης κινούνται νόμιμα και θεμιτά στον χώρο του ποδοσφαίρου.

Για τον Ιβάν Σαββίδη

Τι δεν έχω διαβάσει για τον κ. Ιβάν Σαββίδη... Αν δεν γνωρίζαμε τις πράξεις του, τις επενδύσεις που έκανε ή αυτές που πρόκειται να κάνει, τα πρόστιμα που πλήρωσε, τις θέσεις εργασίας που δημιούργησε κι άλλες που έσωσε, τις δωρεές που έκανε, θα πιστεύαμε ότι πρόκειται για εγκληματικό στοιχείο.

Είχε σαφώς άδικο ο κ. Σαββίδης να εισέλθει στον αγωνιστικό χώρο φορώντας το όπλο του. Δεν πρέπει όμως να απομονωθεί η κίνηση αυτή και να χαρακτηρίσει τον άνθρωπο. Ας δούμε και τον προηγούμενο βίο του. Ο άνθρωπος ανοίγει τα φτερά του όσο τον παίρνει, πληρώνει τις υποχρεώσεις του σε ποδοσφαιριστές, εργαζόμενους, Δημόσιο, συνεργάτες, τράπεζες. Υπάρχει κανείς που συνεργάστηκε μαζί του και έμεινε απλήρωτος; Υπάρχει κάποια κατηγορία εναντίον του για συμμετοχή και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης; Για χρηματισμό δημοσίων λειτουργών;

Όλα αυτά που γίνονται στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά και στις υπόλοιπες οικονομικές δραστηριότητες, εδράζονται στην αντικοινωνική συμπεριφορά των ανθρώπων που το υπηρετούν, στην έλλειψη θέλησης για εξυγίανση του ευρύτερου πολιτικο-οικονομικού περιβάλλοντος.

Όπου υπάρχει δράση, υπάρχει και αντίδραση. Όταν κάποιος επενδύει περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ, επενδύει σε ψυχολογία, έχει όραμα, και έρχεται κάποιος επόπτης, κάποιος διαιτητής, που με μια κίνησή του του “κλέβει” ό,τι έχτισε, τρελαίνεται και δυστυχώς εκτίθεται.

Οι νόμοι και οι κανόνες υπάρχουν για να ρυθμίζουν την καθημερινότητα των πολιτών, όχι για να στήνονται σενάρια καταπάτησής τους προς ίδιον όφελος. Στον ποδόσφαιρο η τήρηση των κανονισμών είναι δουλειά της διαιτησίας. Όταν αυτή λειτουργεί επιλεκτικά, προκαλεί.

Η αυστηροποίηση των ποινών είναι ένα μέρος της κάθαρσης, το οποίο όμως δεν πρόκειται να αποδώσει αν ταυτόχρονα δεν φροντίσουμε να αποκλείσουμε τέτοιες αλλοπρόσαλλες διαιτητικές συμπεριφορές. Η συντριπτική πλειοψηφία παραβατικών συμπεριφορών και επεισοδίων έχει προέλθει από λάθος σφυρίγματα των διαιτητών. Αυτό δεν μπορεί να το αγνοούμε! Κι εδώ χρειάζεται να γίνουν οι τομές.

Ο ποδοσφαιρόφιλος κόσμος στη συντριπτική του πλειοψηφία τα σιχάθηκε όλα αυτά και θέλει να εξυγιανθεί το άθλημα στη βάση αυτών.

*Ο Κων/νος Σταυριανίδης είναι μηχανικός παραγωγής και διοίκησης - κοστολόγος, ποδοσφαιρόφιλος και φίλαθλος του ΠΑΟΚ

ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΩΣ ΝΑ ΤΟ ΧΑΝΕΙΣ ΠΡΟΕΞΟΦΛΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ (ΚΑΣ γιά BBC) ΜΕ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΙ ΣΤΟΝ ΚΡΟΤΑΦΟ, ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΩΣ...

OI KHΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 1.684 (323)

"Η ΑΥΓΗ", 31/03/18

"...Οι κατηγορούμενοι διακινούσαν ναρκωτικά στην πλατεία Εξαρχείων και στον πεζόδρομο της Μεσολογγίου, χρησιμοποιώντας ως σημείο συνάντησης το μνημείο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. «Μόλις τώρα έφτασα Μεσολογγίου. Φέρε μου ένα τσιγαράκι σοκολάτα» ακούγεται να λέει ένας άγνωστος άνδρας σε μέλος της σπείρας. Μερικές ημέρες αργότερα, αρχηγικό μέλος των ναρκεμπόρων δίνει ραντεβού σε αγοραστή «εκεί όπου πέθανε ο Γρηγορόπουλος». Οι κατηγορούμενοι πωλούσαν χασίς σε συσκευασίες των δύο και τεσσάρων γραμμαρίων αντί 10 και 20 ευρώ αντίστοιχα. Ακόμα, διακινούσαν «φιξάκια» κοκαΐνης του ενός γραμμαρίου προς 55 ευρώ, αφού πρώτα νόθευαν τα ναρκωτικά με σόδα που προμηθεύονταν από την Ομόνοια. Κάθε πωλητής υπολογίζεται ότι «έσπρωχνε» ημερησίως 100 γραμμάρια χασίς, ενώ τα μέλη της οργάνωσης πρόλαβαν να διακινήσουν δέκα κιλά κάνναβης και 130 γραμμάρια κοκαΐνης πριν οδηγηθούν στη φυλακή...."

Το αποκαλυπτικό θέμα, από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Του Γιάννη ΣουλιώτηΔιακίνηση ναρκωτικών, επεισόδια με αναρχικούς, ξυλοδαρμοί αλλοδαπών, ληστείες και αγοραπωλησίες όπλων: όλα όσα κατά καιρούς συμβαίνουν στα σκοτεινά στενά των Εξαρχείων έφερε στο φως πολύμηνη έρευνα της ΕΛ.ΑΣ. στην περιοχή. Η μυστική επιχείρηση στο λεγόμενο «άβατο» ξεκίνησε τον Δεκέμβριο και ολοκληρώθηκε στις 9 Μαρτίου, με την παραπομπή στη Δικαιοσύνη 29 ατόμων. Πρόκειται για νεαρούς από την Αλβανία και την Ελλάδα, οι οποίοι επιδίωξαν να ελέγξουν το εμπόριο χασίς και κοκαΐνης στην πλατεία και στον πεζόδρομο της Μεσολογγίου, αλλά τελικά κατέληξαν στη φυλακή με βαριές κατηγορίες.

Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι τη σύλληψή τους, μυστικοί αστυνομικοί υπέκλεψαν τις τηλεφωνικές συνομιλίες των υπόπτων, διείσδυσαν χωρίς να γίνουν αντιληπτοί στα στέκια της περιοχής και κατέγραψαν σε πραγματικό χρόνο τη δράση των ναρκεμπόρων και τις κινήσεις των αντιεξουσιαστών. Στις εκατοντάδες σελίδες των απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών, γνώση των οποίων έχει η «Κ», ξεχωρίζουν καταγεγραμμένες αναφορές σε αγοραπωλησίες όπλων, στη «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» ακόμα και στο αμερικανικό FBI.

Στις αρχές Φεβρουαρίου αναρτήθηκε στο «Athens Indymedia» βίντεο από επιχείρηση «σκούπα» αναρχικών κατά της «μαφίας» των ναρκωτικών στα Εξάρχεια. Συνοδευόταν από κείμενο με υπογραφή «Συνέλευση για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων».

Στο ίδιο κείμενο έκαναν αναφορά σε «ξυλοδαρμούς και ένοπλες απειλές στους δρόμους γύρω από τη ναρκοπιάτσα που έχουν στήσει στις οδούς Μεσολογγίου και Μάνης, λίγα μέτρα δίπλα από το σημείο όπου δολοφονήθηκε από μπάτσους ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος».

Η έρευνα

Η μυστική έρευνα της Δίωξης Οργανωμένου Εγκλήματος επιβεβαίωσε ότι οι κατηγορούμενοι διακινούσαν ναρκωτικά στην πλατεία Εξαρχείων και στον πεζόδρομο της Μεσολογγίου, χρησιμοποιώντας ως σημείο συνάντησης το μνημείο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. «Μόλις τώρα έφτασα Μεσολογγίου. Φέρε μου ένα τσιγαράκι σοκολάτα» ακούγεται να λέει ένας άγνωστος άνδρας σε μέλος της σπείρας. Μερικές ημέρες αργότερα, αρχηγικό μέλος των ναρκεμπόρων δίνει ραντεβού σε αγοραστή «εκεί όπου πέθανε ο Γρηγορόπουλος».

Οι κατηγορούμενοι πωλούσαν χασίς σε συσκευασίες των δύο και τεσσάρων γραμμαρίων αντί 10 και 20 ευρώ αντίστοιχα. Ακόμα, διακινούσαν «φιξάκια» κοκαΐνης του ενός γραμμαρίου προς 55 ευρώ, αφού πρώτα νόθευαν τα ναρκωτικά με σόδα που προμηθεύονταν από την Ομόνοια. Κάθε πωλητής υπολογίζεται ότι «έσπρωχνε» ημερησίως 100 γραμμάρια χασίς, ενώ τα μέλη της οργάνωσης πρόλαβαν να διακινήσουν δέκα κιλά κάνναβης και 130 γραμμάρια κοκαΐνης πριν οδηγηθούν στη φυλακή.

Όπως αποδείχθηκε, έκρυβαν τα ναρκωτικά σε διαμέρισμα - «καβάτζα» στην οδό Ανδρέα Μεταξά, στην καρδιά των Εξαρχείων και είχαν ως στέκι τους κοντινό εστιατόριο, το οποίο αποκαλούσαν κωδικοποιημένα «Κρητικός». Σε περίπτωση καταδίωξής τους ευελπιστούσαν ότι θα έβρισκαν καταφύγιο στην πλατεία, όπου «δεν πατάει το πόδι του αστυνομικός».

Χρησιμοποιούσαν ως «βαποράκια» Αλγερινούς μετανάστες και ταυτόχρονα, απειλούσαν και ξυλοκοπούσαν τους ανταγωνιστές τους. «Στην προσπάθειά τους να ελέγξουν τη διακίνηση προέβαιναν συστηματικά σε χειροδικίες και απειλές εις βάρος αλλοδαπών ανταγωνιστών. Οι βίαιες πράξεις γίνονταν και εις βάρος αλλοδαπών που πωλούσαν αγαθά στη μαύρη αγορά», επισημαίνεται στην πολυσέλιδη έκθεση που συνέταξε για την υπόθεση η Ασφάλεια Αττικής.

Στα τέλη Δεκεμβρίου, ένας από τους κατηγορουμένους επιτέθηκε και «άνοιξε το κεφάλι» νεαρού Ελληνα, που αποπειράθηκε να πωλήσει χαρτόνια εμποτισμένα με LSD («τριπάκια») στην περιοχή που είχαν υπό τον έλεγχό τους.

Έναν μήνα αργότερα, ο ίδιος προέτρεψε 25χρονο Έλληνα συνεργό του με ψευδώνυμο «Λεβέντης» να επιτεθούν σε Αιγύπτιους μικροπωλητές. «Εχουν κατέβει οι Αιγύπτιοι, έλα κάτω να ρίξουμε καμιά φάπα» του λέει το απόγευμα της 19ης Ιανουαρίου. «Τρώω κάτι και έρχομαι», απαντά εκείνος.

«Ούτε 70 ευρώ σήμερα...»

Ο αποκαλούμενος «Λεβέντης», όπως και ένας ακόμα Έλληνας συγκατηγορούμενός του είχαν προσαχθεί το 2010 ως ύποπτοι για συμμετοχή σε συγκρούσεις με την αστυνομία στην Πανεπιστημιούπολη του Ζωγράφου. Τους τελευταίους μήνες, πάντως, τα επεισόδια και η παρουσία ΜΑΤ στα Εξάρχεια ζημίωνε τα συμφέροντά τους, όπως αποκαλύπτεται στις συνομιλίες που κατέγραψε η Αστυνομία. Το βράδυ της 24ης Δεκεμβρίου 2017, για παράδειγμα, δύο από τα μέλη της ομάδας ακούγονται να δυσανασχετούν για τα επεισόδια που μαίνονταν στα Εξάρχεια και τη συνεπακόλουθη παρουσία ανδρών των ΜΑΤ στην περιοχή.

Η έρευνα κατέδειξε ότι στα Εξάρχεια, εκτός από ναρκωτικά διακινούνται και όπλα. Τον Δεκέμβριο, ο ένας από τους συλληφθέντες συζητώντας με συνεργό του ακούγεται να κομπάζει για ένα αεροβόλο που είχε μόλις αγοράσει: «Αδελφέ, ξέρεις τι αγόρασα; Θα σου φύγει το μυαλό, σε απόσταση τριών μέτρων, τον καλύτερο τον έχουμε γ....». Μέχρι τη σύλληψή τους, οι ύποπτοι μιλούσαν εκ νέου για «σίδερα» και «εργαλεία», αναφορές που σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ. παραπέμπουν ευθέως σε οπλισμό.

Έφοδοι, κυνηγητό και ξυλοδαρμοί από αναρχικούς

Στις αρχές Φεβρουαρίου αναρχικοί προκάλεσαν φθορές στο στέκι των ναρκεμπόρων, το εστιατόριο της οδού Ανδρέα Μεταξά το οποίο οι διακινητές αποκαλούσαν «Κρητικός», και δύο εβδομάδες αργότερα έκαναν έφοδο στο διαμέρισμα-αποθήκη των ναρκωτικών του κυκλώματος.

«Τα Εξάρχεια αποτελούν γειτονία ταυτισμένη με την ανάπτυξη της πολιτικής και κοινωνικής αμφισβήτησης», έγραψαν εκείνες τις μέρες στο Διαδίκτυο, καλώντας σε «συνεχή αγώνα απέναντι στις ναρκομαφίες και στον κοινωνικό κανιβαλισμό».

Τα δύο περιστατικά, όπως και ο ξυλοδαρμός από κουκουλοφόρους μελών της σπείρας, συνέβησαν εν μέσω της μυστικής έρευνας της ΕΛ.ΑΣ. και έχουν αποτυπωθεί με λεπτομέρεια στην έκθεση της Δίωξης Οργανωμένου Εγκλήματος. Οι αξιωματικοί της υπηρεσίας στα επίσημα έγγραφά τους επισημαίνουν ότι «οι συχνές βιαιοπραγίες και η καθημερινή διακίνηση ναρκωτικών κατέστησαν τα μέλη της οργάνωσης ανεπιθύμητα, με συνέπεια τις αρχικά σποραδικές και μετέπειτα εντατικές επιθέσεις μασκοφόρων σε βάρος μελών της εγκληματικής οργάνωσης».

Aπό τις καταγεγραμμένες συνομιλίες ξεχωρίζει αυτή στην οποία οι διακινητές, σχολιάζοντας τη στοχοποίησή τους από αντιεξουσιαστές, επικαλούνται τη «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». «Μου είπε να φύγεις από εκεί γιατί στη μέση είναι οι “Πυρήνες της Φωτιάς”», λέει σε συγκατηγορούμενό του ο 24χρονος «Νάσος» από την Αλβανία. Ο ίδιος ενημέρωσε τους συνεργούς του για το «ντου» στην καβάτζα με τα ναρκωτικά: «Μπήκαν στο σπίτι οι αναρχικοί. Έσπασαν την πόρτα και όλα», ακούγεται να λέει. Νωρίτερα, νεαρός που πουλούσε χασίς στο σημείο δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ξυλοκοπήθηκε από αναρχικούς, ενώ παρόμοιες επιθέσεις είχαν δεχθεί αρκετά μέλη της σπείρας.

Περιστατικά με πρωταγωνιστές μέλη της αποκαλούμενης «πολιτοφυλακής των Εξαρχείων» είχαν καταγραφεί και στο παρελθόν. Το πιο ηχηρό ήταν δίχως αμφιβολία η δολοφονία του Αιγύπτιου «ντίλερ» τον Ιούνιο του 2016 στον πεζόδρομο της οδού Θεμιστοκλέους. Ο 36χρονος ήταν γνωστός στην πλατεία Εξαρχείων ως διακινητής μικρών ποσοτήτων ναρκωτικών. Αρκετούς μήνες πριν από τη δολοφονία ο Χαμπίμπι, όπως τον αποκαλούσαν στην πλατεία, είχε στοχοποιηθεί από αναρχικούς, που δημόσια είχαν καταγγείλει ότι επετίθεντο σε θαμώνες, συχνά απειλώντας τους με μαχαίρι. Την ευθύνη για τον φόνο που παραμένει μέχρι σήμερα ανεξιχνίαστος είχαν αναλάβει οι «Ένοπλες Ομάδες Πολιτοφυλάκων».

Λίγες εβδομάδες πριν από την εξάρθρωση της οργάνωσης, τα μέλη της άδειασαν το διαμέρισμα στην οδό Μεταξά και έκρυψαν προσωρινά το χασίς και την κοκαΐνη σε πρασιά επί της οδού Κωλέττη. Στη συνέχεια, μετέφεραν το κρησφύγετο στου Γκύζη και συνέχισαν τη δράση τους πουλώντας χασίς στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας στην Πατησίων και στην Πολυτεχνειούπολη στου Ζωγράφου. «Πάω να δώσω παραγγελία στου Ζωγράφου», έχει καταγραφεί να λέει σε συνεργό του ένας 26χρονος, και στην αμέσως επόμενη συνομιλία αποκαλύπτει ότι το ραντεβού αφορούσε την πώληση 400 γραμμαρίων χασίς στην είσοδο της Πολυτεχνειούπολης.

Μιλώντας στην «Κ» ο συνήγορος ενός από τους κατηγορουμένους, Δημήτρης Γκαβέλας, ανέφερε: «Στην υπό κρίση υπόθεση είναι προβληματική και για νομικούς λόγους και για λόγους ουσίας η απόδοση κατηγορίας περί εγκληματικής οργάνωσης. Η εξατομίκευση της αξιόποινης συμπεριφοράς κάθε κατηγορουμένου αποτελεί τον ύψιστο στόχο της δικαστικής λειτουργίας καθώς και της δικής μου υπεράσπισης».

Ληστεία σε απευθείας μετάδοση

«Καλησπέρα, βγάλε ό,τι έχεις τώρα! Μην πατήσεις τίποτα γιατί σου την άναψα. Ανοιξε τη σακούλα και βάλε μέσα τα λεφτά. Και μάζεψε και τα τσιγάρα μη σου την ανάψω. Το τηλέφωνό σου πού είναι; Κλείσ’ το τώρα! Και βάλε και τα τσιγάρα μέσα. Κάτσε στα γόνατα. Κάτσε στα γόνατα».

Από τα τέλη Δεκεμβρίου και μέχρι τη σύλληψή τους, τα αρχηγικά μέλη του κυκλώματος επιδόθηκαν σε μπαράζ ληστειών και κλοπών σε Εξάρχεια, Αμπελοκήπους και αλλού, επιταχύνοντας τη σχεδόν βέβαιη πορεία τους προς τις φυλακές Κορυδαλλού. Ορισμένες από τις επιθέσεις, όπως αυτή στο σούπερ μάρκετ «ΟΚ» λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της 22ας Δεκεμβρίου, καταγράφηκαν σε «απευθείας μετάδοση» από τους αστυνομικούς, αφού ένας από τους δράστες είχε... τηλεφωνική επικοινωνία με συνεργό του. Εκείνο το βράδυ, δύο μέλη της σπείρας είχαν αρπάξει 800 ευρώ από το ταμείο του σούπερ μάρκετ, καθώς επίσης τσιγάρα και ποτά, τα οποία έκρυψαν στην «καβάτζα» με τα ναρκωτικά. «Φέρε μου τα κλειδιά του σπιτιού γιατί έχουμε πάρει ουίσκι, απ’ όλα έχουμε πάρει», είπαν σε συνεργό τους, αμέσως μετά τη διαφυγή τους.

Ο ένας απ’ αυτούς συνελήφθη μερικές εβδομάδες αργότερα, κατά τη διάρκεια αιματηρής απόπειρας ληστείας εις βάρος νεαρού Αλβανού. Ο «Οδυσσέας», όπως ήταν το όνομα του θύματος, συναντήθηκε με τους ναρκέμπορους προκειμένου να αγοράσει τέσσερα γραμμάρια κοκαΐνης.

«Είμαι με κάτι κορίτσια και θέλω τέσσερα», τους είχε πει από το τηλέφωνο. Στη διάρκεια του ραντεβού, οι ναρκέμποροι επιτέθηκαν και τραυμάτισαν με μαχαίρι στο κεφάλι τον «Οδυσσέα» αρπάζοντάς του τα χρήματα που είχε μαζί του. Ο ένας καταδιώχθηκε και τελικά συνελήφθη από αστυνομικούς της ΟΠΚΕ, ενώ οι άλλοι δύο βρήκαν καταφύγιο στην πλατεία Εξαρχείων.

Η κλοπή του Smart

Η πιο χαρακτηριστική, πάντως, υπόθεση αφορά την κλοπή ενός Smart. Εγινε το βράδυ της 27ης Ιανουαρίου και αποκαλύφθηκε δύο εικοσιτετράωρα αργότερα, όταν κάτοικοι βρήκαν το μικρό Ι.Χ. «καρφωμένο» στην είσοδο πολυκατοικίας επί της οδού Μεσολογγίου 17. Τι είχε συμβεί; Ενα από τα μέλη τής σπείρας προσπάθησε να μετακινήσει το κλεμμένο Smart, μπέρδεψε το γκάζι με το φρένο και προσέκρουσε στην είσοδο της πολυκατοικίας ανεβαίνοντας μάλιστα τα σκαλιά της εισόδου.

«Ρε αδελφέ, μου κόλλησε το πόδι και δεν έβρισκα το φρένο. Μια χαρά το έφερα ώς εκεί. Μετά δεν έβρισκα το φρένο, ούτε είχα πιει», είπε σε συνεργό του, που του ζήτησε τον λόγο.

Όλα έγιναν ξαφνικά. Πολύ γρήγορα. Και αυτό το κάνει ακόμη πιο δύσκολο για την οικογένεια, τους φίλους και τους ανθρώπους που εργάζονταν για εκείνον, να πιστέψουν ότι ο άνθρωπος που γνώρισαν, αγάπησαν, συνεργάστηκαν, δεν είναι πια στη ζωή. Η είδηση του θανάτου του, νωρίς το πρωί της Κυριακής, άφησε τους πάντες άφωνους. Σοκαρισμένους. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει ότι η γρίπη που τον ταλαιπωρούσε τελευταία θα ήταν εκείνη που θα έκοβε, τόσο νωρίς, το νήμα της ζωής του.

Από το site "NEWSIT"

- Σοκαρισμένος ο επιχειρηματικός κόσμος και οι εργαζόμενοι της εταιρίας από την είδηση πως πέθανε ο Στέλιος Σκλαβενίτης - Οι επιπλοκές από τη γρίπη έκοψαν ξαφνικά το νήμα της ζωής του γνωστού επιχειρηματία - Άφησε την τελευταία του πνοή μέσα σε λίγες ώρες - Τι αναφέρει το επίσημο ιατρικό ανακοινωθέν

Σε ηλικία μόλις 54 ετών, ο Στέλιος Σκλαβενίτης, ένα από τα τρία αδέρφια που ηγούνται της επιτυχημένης επιχείρησης, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή νωρίς το πρωί της Κυριακής, 1η Απριλίου. Αιτία του θανάτου του ήταν οι επιπλοκές που προκάλεσε στον οργανισμό του η γρίπη.

Όλα έγιναν ξαφνικά. Πολύ γρήγορα. Και αυτό το κάνει ακόμη πιο δύσκολο για την οικογένεια, τους φίλους και τους ανθρώπους που εργάζονταν για εκείνον, να πιστέψουν ότι ο άνθρωπος που γνώρισαν, αγάπησαν, συνεργάστηκαν, δεν είναι πια στη ζωή.

Η είδηση του θανάτου του, νωρίς το πρωί της Κυριακής, άφησε τους πάντες άφωνους. Σοκαρισμένους. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει ότι η γρίπη που τον ταλαιπωρούσε τελευταία θα ήταν εκείνη που θα έκοβε, τόσο νωρίς, το νήμα της ζωής του.

Οι τελευταίες δραματικές στιγμές

Ο Στέλιος Σκλαβενίτης δεν αντιμετώπιζε προβλήματα με την υγεία του. Τις τελευταίες μέρες, τον ταλαιπωρούσε η γρίπη. Το βράδυ του Σαββάτου (31.03.2018) όμως η κατάστασή του επιδεινώθηκε. Εσπευσμένα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Υγεία. Εκεί, οι γιατροί έκριναν πως έπρεπε να μπει στην Εντατική. Όπως και έγινε.

Η διάγνωση ήταν «σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS) επί εδάφους λοίμωξης από τον ιό της γρίπης τύπου Β». Παρά την φαρμακευτική και μηχανική υποστήριξη, η κατάσταση επιδεινώθηκε ραγδαία. Ο Στέλιος Σκλαβενίτης ανέπτυξε «σύνδρομο πολυοργανικής ανεπάρκειας και κατέληξε λόγω ενδοπνευμονικής αιμορραγίας». Στις 07:18 το πρωί της Κυριακής, πέθανε.

Το ιατρικό ανακοινωθέν από το νοσοκομείο Υγεία

«Ο Στυλιανός Σκλαβενίτης προσήλθε εκτάκτως στα Εξωτερικά Ιατρεία του ΥΓΕΙΑ στις 31/03/2018 και ώρα 22:00 μ.μ. λόγω οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας.

Μεταφέρθηκε άμεσα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) όπου διεγνώσθη σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS) επί εδάφους λοίμωξης από τον ιό της γρίπης τύπου Β.

Παρά την φαρμακευτική και μηχανική υποστήριξη, ανέπτυξε σύνδρομο πολυοργανικής ανεπάρκειας και κατέληξε λόγω ενδοπνευμονικής αιμορραγίας στις 07:18 π.μ. της επόμενης ημέρας».

"...Οι κυβερνητικοί παράγοντες, που δείχνουν συντονισμό και κοινή γραμμή, είναι βέβαιο ότι θορυβήθηκαν με την πρώτη αντικυβερνητική συγκέντρωση την οποία δεν μπορούν να ελέγξουν χωρίς να χρησιμοποιήσουν άγρια βία. Και θορυβήθηκαν επειδή, ίσως, κατανοούν ότι, ακόμα κι αν έχουν καταπνιγεί οι κουρασμένοι και ηττημένοι εκπρόσωποι της μεσαίας τάξης, την οποία διέλυσαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, οι οπαδοί μιας λαϊκής ομάδας δεν έχουν την ίδια ηττοπαθή αντίδραση. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, οι «μαουνιέρηδες», οι «γαύροι», δεν είναι χειραγωγούμενοι πελάτες καμίας πολιτικής ή άλλης εξουσίας. Κι αυτό έχει θορυβήσει την κυβέρνηση και στελέχη της όπως ο Σταύρος Κοντονής που έχουν συνηθίσει να ελέγχουν διά της χειραγωγήσεως...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 31/03-01/04/18

Σταύρος Κοντονής
Παραδίδονται μαθήματα αυταρχισμού

Του Ηλία Κανέλλη

Τον Δεκέμβριο του 1967, ο ούγγρος προπονητής του Ολυμπιακού Μάρτον Μπούκοβι έφυγε για πολιτικούς λόγους από τη χώρα μας. Αν και τα πλάκωνε η φοβέρα του καθεστώτος, οι φίλαθλοι δεν κατάπιαν σιωπηλά την εκδίωξη του ειδώλου τους. Κατέβηκαν στους δρόμους, άναψαν φωτιές, έσπασαν τζαμαρίες, φώναξαν. Οι διαδηλώσεις που ξέσπασαν και κράτησαν για τρεις μέρες ήταν στην ουσία οι πρώτες με περιεχόμενο κατά της δικτατορίας - και οι μεγαλύτερες ώς την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Ο συγγραφέας Διονύσης Χαριτόπουλος εξιστορεί τα γεγονότα στο βιβλίο του «Τη νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι».

Μια ανάλογη συγκέντρωση έγινε την περασμένη Κυριακή κατά του Ευκλείδη Τσακαλώτου που μιλούσε στον Πειραιά. Ο Τσακαλώτος έχει φωτογραφιστεί στην εξέδρα επισήμων του ΠΑΟΚ πλάι στον Ιβάν Σαββίδη - μιας ομάδας για την οποία υπάρχει διάχυτη η αίσθηση ότι, φέτος, θα έπαιρνε, τη κυβερνητική επινεύσει, πρωτάθλημα. Ο πρόεδρός της που εισέβαλε στο γήπεδο με την κουμπούρα συνέβαλε ώστε το πρωτάθλημα να αποδράσει από την Τούμπα, ωστόσο οι φίλαθλοι μπορούν να έχουν ένστικτο και να διαμαρτύρονται αν κρίνουν ότι αδικούνται. Ετσι έπραξαν και οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού. Αποτέλεσμα; Τους διέλυσαν με ιδιαίτερη βιαιότητα τα ΜΑΤ ενώ ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής έκανε μια προκλητικότατη δήλωση κατά των διαδηλωτών, της αντιπολίτευσης, του Τύπου, της ιδιοκτησίας του Ολυμπιακού. Τα ίδια πάνω-κάτω επανέλαβε, χθες, και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος, ο οποίος θεωρεί ότι οι διαμαρτυρόμενοι φίλαθλοι είναι εγκάθετοι και χρησιμοποιούνται ως ασπίδα στα επιχειρηματικά συμφέροντα του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Οι κυβερνητικοί παράγοντες, που δείχνουν συντονισμό και κοινή γραμμή, είναι βέβαιο ότι θορυβήθηκαν με την πρώτη αντικυβερνητική συγκέντρωση την οποία δεν μπορούν να ελέγξουν χωρίς να χρησιμοποιήσουν άγρια βία. Και θορυβήθηκαν επειδή, ίσως, κατανοούν ότι, ακόμα κι αν έχουν καταπνιγεί οι κουρασμένοι και ηττημένοι εκπρόσωποι της μεσαίας τάξης, την οποία διέλυσαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, οι οπαδοί μιας λαϊκής ομάδας δεν έχουν την ίδια ηττοπαθή αντίδραση. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, οι «μαουνιέρηδες», οι «γαύροι», δεν είναι χειραγωγούμενοι πελάτες καμίας πολιτικής ή άλλης εξουσίας. Κι αυτό έχει θορυβήσει την κυβέρνηση και στελέχη της όπως ο Σταύρος Κοντονής που έχουν συνηθίσει να ελέγχουν διά της χειραγωγήσεως.

ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ. Από τα χρόνια του Ρήγα και του ΚΚΕ εσωτερικού ο Σταύρος Κοντονής ήταν μια ιδιαίτερη περίπτωση. Ηταν και παρέμεινε ένας sui generis. Με το ένα πόδι στον διεθνιστικό χαρακτήρα του πολιτικού ιδεώδους του και με το άλλο στην τοπικιστική ιδιαιτερότητα της Ζακύνθου, της ιδιαίτερης πατρίδας του. Με το ένα πόδι στη δημοκρατική ταυτότητα και στην κριτική προς τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» (όπως λέγαμε τότε τον εφαρμοσμένο κομμουνισμό), με το άλλο στον σχεδόν αριστερίστικο αντιδυτικισμό, ζούσε πάντα διχασμένος.

Πίστευε κανείς ότι, τουλάχιστον, θα ισορροπούσε μέσω της νομικής επιστήμης, την οποία στο διάλειμμα των συνδικαλιστικών αγώνων του σπούδασε. Τα νομικά, λένε οι θεράποντές τους, οργανώνουν τον νου, δυναμώνουν την κριτική σκέψη, οξύνουν το αίσθημα του δικαίου.

Στην περίπτωση του Σταύρου Κοντονή, όμως, όσο περνούσε ο καιρός κέρδιζε έδαφος ο δογματισμός. Τον είχε κερδίσει ο τρόπος ζωής στις κομμουνιστικές χώρες, όποιες τελοσπάντων επισκέφτηκε ως κομματικό μέλος (ανάμεσά τους η Βόρεια Κορέα, όπου παρέλασε με την ελληνική σημαία); Ποιος ξέρει. Το θέμα είναι ότι πίστεψε πολύ στο όραμα του κομμουνισμού, τόσο πολύ ώστε να επιχειρήσει να δώσει και μαθήματα σε πολιτικούς χωρών που τον έζησαν στο πετσί τους. Το περασμένο καλοκαίρι επέκρινε δημοσίως τον Ούρμας Ρέινζαλου, υπουργό Δικαιοσύνης της Εσθονίας διότι σε εκδήλωση που διοργάνωνε η χώρα του παρουσιάζονταν ως εξίσου ολοκληρωτικά και φονικά και το ναζιστικό καθεστώς και η ΕΣΣΔ. «Σε αντίθεση με την Ελλάδα, η Εσθονία έχει βιώσει την εμπειρία του να βρίσκεται υπό δύο κυριαρχίες, υπό δύο ολοκληρωτικά καθεστώτα», του απάντησε μεταξύ άλλων ο εσθονός ομόλογός του. «Η χώρα κατακτήθηκε από τη Σοβιετική Ενωση το 1940, έπειτα από τους Ναζί το 1941 και μετά ξανά όταν η σοβιετική κυριαρχία συνέχισε το 1944 έως τον Αύγουστο του 1991. Με βάση, λοιπόν, την εμπειρία της χώρας μου και των ανθρώπων της, αμφισβητώ σθεναρά τον ισχυρισμό σας ότι ο Κομμουνισμός είχε και θετικές πλευρές». Τη θέση του αυτή διάνθισε με πληροφορίες για τα γκουλάγκ, τον εξανδραποδισμό χιλιάδων πολιτικών διαφωνούντων, ακόμα και μελών του κομμουνιστικού κόμματος που έπεφταν σε δυσμένεια.

ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ ΤΡΟΠΟΙ. Εμαθε τίποτα από το μικρό μάθημα του εσθονού ομολόγου του ο Σταύρος Κοντονής;
Οσο έμαθε και από τις σπουδές του στη Νομική τι σημαίνει διάκριση των εξουσιών.

Για τον σημερινό υπουργό Δικαιοσύνης η διάκριση των εξουσιών είναι κάτι σαν θεωρητική πολυτέλεια όσων ζουν σε δημοκρατίες. Αλλά στο καθεστώς που ο ίδιος ονειρεύεται αυτά είναι ψιλά γράμματα. Τι σημασία έχουν οι δημοκρατικοί κανόνες για έναν πολιτικό ο οποίος έχει διδαχθεί μόνο τον αυταρχισμό;

Ο Κοντονής και ο Τζανακόπουλος, που έχουν αναλάβει τη λάσπη κατά της λαϊκής οργής που φουντώνει στον Πειραιά, είναι στελέχη μιας κυβέρνησης που έχει ανεχθεί, αν δεν έχει υποθάλψει την ανομία. Ο Κοντονής, π.χ., έχει αποκαλέσει στη Βουλή «συλλογικότητα» τους Ρουβίκωνες, τους αισθάνεται συγγενείς και ομοϊδεάτες. Οπως, άλλωστε, συγγενείς και ομοϊδεάτες αισθάνεται η κυβέρνηση τους ταραξίες των πανεπιστημίων και των Εξαρχείων. Αυτοί είναι στην υπηρεσία της.

Εκείνο που όντως φοβάται είναι ό,τι δεν μπορεί να χειραγωγήσει, την ίδια λαϊκή δύναμη μπροστά στην οποία τρόμαξε η χούντα. Τα γεγονότα της νύχτας που έφυγε ο Μπούκοβι δείχνουν τη δυναμική των φιλάθλων όταν νιώσουν ότι τους πατάς τον κάλο.

Περισσότερα, γιά τα όσα είπε σχετικώς

ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος (από την "ΑΥΓΗ"

ηλεκτρονική έκδοση, φύλλο 31/03/18)

«Οι μέρες που τα ολιγαρχικά συμφέροντα και ο κος Μαρινάκης έκαναν κουμάντο στη χώρα έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί» τόνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος.

Όπως είπε κατά τη διάρκεια ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών, «προκαλεί αίσθηση η εντυπωσιακή αφωνία της ΝΔ απέναντι στο περιστατικό της Τετάρτης αλλά και σε ό, τι έχει να κάνει με τις ποικίλες δραστηριότητες του ιδιοκτήτη της ΠΑΕ Ολυμπιακός, κ. Μαρινάκη, που διώκεται ποινικά για αποθήκευση, διακίνηση και πώληση ναρκωτικών». Προφανώς, συνέχισε ο Δ. Τζανακόπουλος, «η αφωνία αυτή της ΝΔ σχετίζεται με τις, δημόσια παραδεδεγμένες, προνομιακές σχέσεις που διατηρεί ο κ. Μητσοτάκης με τον διωκόμενο. Αυτές εξηγούν και την μανία του κ. Μαρινάκη και των συνεργατών του απέναντι στην εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας».

Συγκεκριμένα, αναφερόμενος στις εξελίξεις στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, ο κ. Τζανακόπουλος τόνισε πως «είναι σαφής και αμετακίνητη η θέση της κυβέρνησης ότι οι νόμοι ισχύουν για όλους και κανείς δεν μπορεί να εξαιρείται από αυτούς» και συνέχισε: «Έχουμε επισημάνει ότι η πρόθεση μας είναι οι νόμοι να γίνουν ακόμα αυστηρότεροι, διότι μόνο έτσι μπορεί να επιτευχθεί ένα σχέδιο συνολικής εξυγίανσης που έχει ανάγκη το ελληνικό ποδόσφαιρο».

Υπογράμμισε ότι δεν τρομάζει την κυβέρνηση το ενδεχόμενο του ποδοσφαρικού Grexit, δηλαδή της αποβολής της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας από τη FIFA, και σημείωσε: «Πρέπει να γνωρίζετε ότι αυτό είναι ένα ενδεχόμενο που θα συνεχίσει να υπάρχει στον ορίζοντα, όσο δεν συμμορφώνονται με το πλαίσιο κανόνων και αρχών, οι εμπλεκόμενοι με το ελληνικό ποδόσφαιρο παράγοντες των ΠΑΕ. Και αυτοί ήταν, είναι και θα συνεχίσουν να είναι υπόλογοι για τη συμπεριφορά και τις πράξεις τους απέναντι στον φίλαθλο κόσμο της χώρας».

Σχετικά με τα επεισόδια που έγιναν την Τετάρτη στον Πειραιά από ομάδα οργανωμένων οπαδών του Ολυμπιακού, με αφορμή εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ με ομιλητή τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο, παρατήρησε πως ο φίλαθλος κόσμος της χώρας ουδεμία σχέση έχει με περιστατικά βίας και τραμπουκισμών, και πρόσθεσε: «Το συγκεκριμένο γεγονός, προφανώς και δεν χαρακτηρίζει το σύνολο των φίλων της ομάδας του Ολυμπιακού. Διότι, ο απλός κόσμος που στηρίζει μια ομάδα δεν έχει σχέση με τα εφήμερα συμφέροντα και τις πολιτικές και επιχειρηματικές επιδιώξεις του εκάστοτε ιδιοκτήτη. Και δεν μπορούν να γίνονται οι ομάδες, ασπίδα στα ολιγαρχικά συμφέροντα τα οποία δεν διστάζουν να στοχοποιούν και να απειλούν εκλεγμένους αντιπροσώπους του ελληνικού λαού».

Ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να ανεχθεί τέτοια φαινόμενα και είπε ότι περιμένει από όλα τα πολιτικά κόμματα να τοποθετηθούν δημόσια και υπεύθυνα για τέτοιου είδους περιστατικά τα οποία βάλλουν ευθέως ενάντια σε μια συντεταγμένη, δημοκρατική πολιτεία, ενώ σημείωσε: «Οφείλω όμως να πω με ευθύτητα ότι προκαλεί αίσθηση, η εντυπωσιακή αφωνία της ΝΔ απέναντι όχι μόνο στο συγκεκριμένο περιστατικό αλλά και σε ό,τι έχει να κάνει με τις ποικίλες δραστηριότητες του ιδιοκτήτη της ΠΑΕ Ολυμπιακός, επιχειρηματία κ. Μαρινάκη, στον οποίο έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για αποθήκευση, διακίνηση και πώληση ναρκωτικών. Προφανώς η αφωνία αυτή σχετίζεται με τις προνομιακές σχέσεις που διατηρεί ο κ. Μητσοτάκης με τον διωκόμενο, σχέσεις δημόσια παραδεδεγμένες που εξηγούν και την μανία του κ. Μαρινάκη και των συνεργατών του απέναντι στην εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας. Οι μέρες όμως που τα ολιγαρχικά συμφέροντα και ο κ. Μαρινάκης έκαναν κουμάντο στη χώρα έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί».

"....Η βιομηχανία των διορισμών συνεχίζεται ακόμη και μετά την καταγγελία από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στέλεχος της οποίας έχει σχολιάσει δηκτικά, αναφερόμενο στην τοποθέτηση μόνιμων γραμματέων και διευθυντών πενταετούς θητείας στο Δημόσιο: «Υπάρχουν δύο τρόποι να το κάνεις: είτε το κάνεις σωστά είτε ακολουθείς τους κανόνες στα χαρτιά και διορίζεις φίλους του υπουργού...». Η παρέμβαση των Βρυξελλών είναι ενδεικτική των διαστάσεων του ζητήματος. Είναι εντυπωσιακό, ωστόσο, πως ακόμη και όταν αποδεικνύεται περίτρανα ότι υπάρχει πρόβλημα ηθικής τάξης με συγκεκριμένο πρόσωπο, οι υπουργοί - με επιμονή που φτάνει στα όρια της εμμονής - προσπαθούν να το προσπεράσουν. Αυτό ακριβώς συνέβη με την απόπειρα διορισμού του Στάθη Μαρίνου στη θέση του επικεφαλής του ΕΦΚΑ, ο οποίος - σύμφωνα με καταγγελίες - όντας στο πλευρό του διευθύνοντος συμβούλου της ΗΔΙΚΑ έδινε έργα στον εαυτό του, με απευθείας ανάθεση. Και όμως παρά τις αποκαλύψεις, η υπουργός Εργασίας Εφη Αχτσιόγλου, πρόταση της οποίας ήταν το συγκεκριμένο πρόσωπο, επέμεινε μέχρι τέλους στην επιλογή του, προκαλώντας εμφυλιοπολεμική σύγκρουση με τον υφυπουργό Εργασίας Τάσο Πετρόπουλο...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", κύριο θέμα, 31/03-01/04/18

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", εσωτερικό θέμα, 31/03-01/04/18

Η άλωση από τον ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζεται...

Των Γιάννη Σαραντάκου, Χρήστου Κολώνα, Μάρθας Καϊτανίδη,

Κώστα Ντελέζου και Μάρνυς Παπαματθαίου

Στοιχεία που παραπέμπουν ευθέως σε μια απόπειρα κατάληψης της εξουσίας από συγγενείς και φίλους υπουργών και βουλευτών των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, προκύπτουν από μια απλή ανάγνωση ενός μικρού - έστω - μέρους των ονομάτων που προσελήφθησαν - διορίστηκαν τα τελευταία τρία χρόνια.

Κουμπάροι, αδέλφια, ξαδέλφια αλλά και πιο μακρινοί συγγενείς βρίσκονται ξαφνικά τοποθετημένοι σε καίριες θέσεις του κρατικού μηχανισμού με μοναδικό τους προσόν τις φιλικές ή συγγενικές σχέσεις με υπουργούς ή κεντρικά στελέχη των δύο κυβερνητικών κομμάτων.

Η βιομηχανία των διορισμών συνεχίζεται ακόμη και μετά την καταγγελία από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στέλεχος της οποίας έχει σχολιάσει δηκτικά, αναφερόμενο στην τοποθέτηση μόνιμων γραμματέων και διευθυντών πενταετούς θητείας στο Δημόσιο: «Υπάρχουν δύο τρόποι να το κάνεις: είτε το κάνεις σωστά είτε ακολουθείς τους κανόνες στα χαρτιά και διορίζεις φίλους του υπουργού...».

Η παρέμβαση των Βρυξελλών είναι ενδεικτική των διαστάσεων του ζητήματος. Είναι εντυπωσιακό, ωστόσο, πως ακόμη και όταν αποδεικνύεται περίτρανα ότι υπάρχει πρόβλημα ηθικής τάξης με συγκεκριμένο πρόσωπο, οι υπουργοί - με επιμονή που φτάνει στα όρια της εμμονής - προσπαθούν να το προσπεράσουν. Αυτό ακριβώς συνέβη με την απόπειρα διορισμού του Στάθη Μαρίνου στη θέση του επικεφαλής του ΕΦΚΑ, ο οποίος - σύμφωνα με καταγγελίες - όντας στο πλευρό του διευθύνοντος συμβούλου της ΗΔΙΚΑ έδινε έργα στον εαυτό του, με απευθείας ανάθεση. Και όμως παρά τις αποκαλύψεις, η υπουργός Εργασίας Εφη Αχτσιόγλου, πρόταση της οποίας ήταν το συγκεκριμένο πρόσωπο, επέμεινε μέχρι τέλους στην επιλογή του, προκαλώντας εμφυλιοπολεμική σύγκρουση με τον υφυπουργό Εργασίας Τάσο Πετρόπουλο.

Οι μηχανισμοί

Η αποτυχία της ωστόσο να τον διορίσει αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα. Την τελευταία τριετία, όλοι όσοι πέρασαν από υπουργικές θέσεις φρόντισαν να τακτοποιήσουν φίλους και συγγενείς, δημιουργώντας όχι απλώς ένα κομματικό κράτος, αλλά ένα σύστημα εξουσίας στο Δημόσιο που να παραπέμπει σε προσωπικούς μηχανισμούς. Η προσπάθεια κυριαρχίας του ΣΥΡΙΖΑ στη Δημόσια Διοίκηση προχωρούσε ταυτόχρονα με τις καταγγελίες του Αλέξη Τσίπρα για το «παλαιό» πολιτικό σύστημα, παρά το γεγονός ότι οι πρακτικές αυτές παραπέμπουν στις δεκαετίες του '50 και του '60.

Δεν μπορεί να εξηγηθούν διαφορετικά περιπτώσεις όπως ο διορισμός του κουμπάρου του Γιώργου Σταθάκη στη θέση του επικεφαλής του ΑΔΜΗΕ, της ανιψιάς του Νίκου Τόσκα στο υπουργείο Εσωτερικών, της ανιψιάς του Παναγιώτη Κουρουμπλή ή της συντρόφου του πρώην υπουργού Νίκου Παρασκευόπουλου, στη θέση της προέδρου του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης. Δεν είναι όμως μόνο τα μέλη της κυβέρνησης που προχωρούν σε αυτές τις κινήσεις. Ανάλογους διορισμούς έχουν «πετύχει» και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που ίσως εξηγεί και την πρωτοφανή συνοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας απέναντι στα αντιλαϊκά μέτρα που πέρασε χωρίς σημαντικές απώλειες η κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Η Σία Αναγνωστοπούλου είδε την ανιψιά της να διορίζεται στο υπουργείο Δικαιοσύνης, η Χαρά Καφαντάρη τον σύζυγό της να τοποθετείται διευθύνων σύμβουλος στη Δημόσια Επιχείρηση Ενεργειακών Επενδύσεων και ο Θανάσης Παπαδόπουλος προφανώς ικανοποιήθηκε από τον διορισμό της κόρης του στη θέση της γενικής γραμματέως Οικονομικής Πολιτικής.

Την πεπατημένη, τέλος, ακολούθησαν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ και ως προς τους αποτυχόντες να εκλεγούν βουλευτές και ευρωβουλευτές. Με διαβατήριο τη συμμετοχή τους και μόνο στην εκλογική λίστα, πολλοί διορίστηκαν στη Δημόσια Διοίκηση, επίσης σε θέσεις - κλειδιά. Η Μαρία Καραμεσίνη δεν τιμήθηκε από τους ψηφοφόρους, αλλά διορίστηκε διοικήτρια στον ΟΑΕΔ, ενώ η Φωτεινή Κούβελα τοποθετήθηκε στη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων.

Τα παραδείγματα είναι πολλά, όσες ακριβώς και οι καταγγελίες που έχουν γίνει - εντός και εκτός Βουλής - από το σύνολο σχεδόν των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τα οποία σημειώνουν πως ακόμη και αν υπήρχε το ηθικό πλεονέκτημα, χάθηκε στις λίστες των διορισμών και η ρητορική περί παλαιού και νέου πολιτικού συστήματος κατέρρευσε υπό το βάρος των ονομάτων συγγενών και φίλων.

Αναλυτικά τα ονόματα:

Ελένη Γιαννακοπούλου: σύζυγος του πρώην γενικού γραμματέα του υπουργείου Παιδείας (επί Αριστείδη Μπαλτά) Δημήτρη Χασάπη. Διορίστηκε διευθύνουσα σύμβουλος του Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΕΟΠΠΕΠ) στις 17 Μαΐου 2017 με υπογραφή του υφυπουργού Παιδείας Δημήτρη Μπαξεβανάκη.

Μαρία Κατέχη: ανιψιά του Κώστα Γαβρόγλου (σύζυγος του γιου του αδελφού του) τοποθετήθηκε πριν από δύο χρόνια και εργάζεται στα ευρωπαϊκά προγράμματα του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών.

Σοφία Αυγητίδου: σύζυγος του γενικού γραμματέα του υπουργείου Παιδείας Γιώργου Αγγελόπουλου. Υπηρετεί ως καθηγήτρια στο Τμήμα Νηπιαγωγών της Παιδαγωγικής Σχολής Φλώρινας. Καταγγέλλεται ότι ψηφίστηκε στον νόμο Γαβρόγλου για τα πανεπιστήμια το καλοκαίρι φωτογραφική ρύθμιση που της δίνει το δικαίωμα να «μετακινηθεί» στο Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης, από το οποίο προέρχεται και ο σύζυγός της.

Μαρία Κυπριανίδου: η νέα γενική γραμματέας Ερευνας και Τεχνολογίας Ματρώνα Κυπριανίδου είναι αδελφή της αντιπεριφερειάρχου Αττικής Ερμίνας Κυπριανίδου.

Ελισάβετ Σίσκου: ανιψιά της πρώην αναπληρώτριας υπουργού Παιδείας Σίας Αναγνωστοπούλου. Μόλις τρεις ημέρες μετά την εκλογή της Αναγνωστοπούλου για πρώτη φορά ως βουλευτού Αχαΐας, αποφασίστηκε ο διορισμός της νεαρής ανιψιάς της στο πολιτικό γραφείο του υπουργού Δικαιοσύνης Νίκου Παρασκευόπουλου. Υστερα από μερικούς μήνες, και όταν ορίστηκε ως αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας, τοποθετήθηκε ο ανιψιός της Στέφανος Σίσκος σε θέση διοικητικού μετακλητού υπαλλήλου στο υπουργείο Παιδείας (που σήμερα έχει μετακινηθεί σε άλλο υπουργείο).

Χαράλαµπος Πανοτόπουλος: προσωπικός φίλος του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη, διορίστηκε αντιπρόεδρος του νοσοκομείου Σαντορίνης με μισθό 3.800 ευρώ μηνιαίως. Διατηρούσε συνεργείο βουλκανιζατέρ στην Αθήνα ενώ επί 29 χρόνια ήταν διοικητικός υπάλληλος σε εφημερίδα.

Διονύσης Τεµπονέρας: είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και τον Φεβρουάριο του 2015, έναν μήνα μετά τις εκλογές, διορίστηκε σύμβουλος του υφυπουργού Εργασίας. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους διορίστηκε σύμβουλος του διοικητή του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ και τον Απρίλιο του 2017 μετακινήθηκε στο υπουργείο Ναυτιλίας, όπου σήμερα είναι γενικός γραμματέας.

Γιώργος Μητράκος: Σύμβουλος στο ΥΠΕΞ και σύντροφος της κόρης του υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά. Από το 2017 διευθύνει και το Διεθνές Κέντρο Μελετών Ευξείνου Πόντου (ΔΙΚΕΜΕΠ).

Γιώργος Τσίπρας: Πρώτος εξάδελφος του Πρωθυπουργού, είχε διοριστεί τον Ιανουαρίου 2015 στο γραφείο του υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά σε θέση ειδικού συμβούλου και τον Απρίλιο του 2015 τοποθετήθηκε γενικός γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Οικονομικής Συνεργασίας του ΥΠΕΞ. Από τον Οκτώβριο του 2017 είνια διευθυντής του Οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού.

Αθανασία Ψαρουδάκη: είναι σύζυγος του Γεωργίου Τσίπρα, εξαδέλφου του Πρωθυπουργού. Η διαδρομή της στον κρατικό μηχανισμό είναι αρκετά... μεγάλη. Αρχικά τον Ιανουάριο του 2015, λίγες εβδομάδες μετά τις εκλογές, διορίστηκε ειδική σύμβουλος του υπουργού Υποδομών Χρήστου Σπίρτζη. Μετά τις δεύτερες εκλογές διορίζεται στο γραφείο του Παναγιώτη Κουρουμπλή στο υπουργείο Εσωτερικών και μετά τον ανασχηματισμό του 2016 επιστρέφει ως ειδική σύμβουλος του Χρήστου Σπίρτζη.

Πέτη Πέρκα: η σύντροφος του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Δημήτρη Βίτσα, έχει τοποθετηθεί γενική γραμματέας Δημόσιας Περιουσίας, μετακινούμενη από τη θέση της γενικής γραμματέως του υπουργείου Μεταφορών.

Ευαγγελία Καµίδου: Είναι ανιψιά του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Νίκου Τόσκα και διορίστηκε το 2015 ειδική σύμβουλος στο υπουργείο Εσωτερικών.

Ιφιγένεια Κατσιµίδου: είναι σύντροφος του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Νίκου Παρασκευόπουλου και από τον Μάρτιο του 2015 βρίσκεται στη θέση της προέδρου του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης.

Ελένη Παπαδοπούλου: είναι κόρη του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Θανάση Παπαδόπουλου και έχει τοποθετηθεί στη θέση της γενικής γραμματέως Οικονομικής Πολιτικής στο υπουργείο Οικονομίας.

Παναγιώτα Φασούλα: ανιψιά του υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας Παναγιώτη Κουρουμπλή. Από το 2015 είναι μετακλητή υπάλληλος στο γραφείο του... θείου της. Υπενθυμίζεται ότι ο υπουργός έχει παραδεχθεί - ύστερα από καταγγελία της αντιπολίτευσης - τον διορισμό, υπεραμυνόμενος των προσόντων της ανιψιάς του.

Αργύρης Αργυρίου: σύζυγος της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ Χαράς Καφαντάρη. Τον Ιανουάριο του 2016 διορίστηκε διευθύνων σύμβουλος στη Δημόσια Επιχείρηση Ενεργειακών Επενδύσεων.

Γιώργος Καλπαδάκης: ανιψιός του Προέδρου της Βουλής και αδελφός του προϊσταμένου του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, διορίστηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2015 στη θέση του διευθυντή του πολιτικού γραφείου του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη. Από τον Σεπτέμβριο του 2015 διατηρεί θέση ειδικού συμβούλου στο πολιτικό γραφείο του Δραγασάκη.

Παυσανίας Παπαγεωργίου: υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Αιτωλοακαρνανία. Αφού δεν εξελέγη, διορίστηκε το 2015 ειδικός σύμβουλος του υπουργού Επικρατείας Αλέκου Φλαμπουράρη.

Τζαννέτος Φιλιππάκος: από το 2012 προσπαθεί να εκλεγεί βουλευτής με τους ΑΝΕΛ, χωρίς επιτυχία. Ομως, μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, διορίστηκε γενικός γραμματέας Συντονισμού στο υπουργείο Εσωτερικών.

Μαρία Γιαννακάκη: πρώην βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, διορίστηκε αμέσως μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 γ.γ. Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Γιάννης Μπασκόζος: από τον Τομέα Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ στον κρατικό μηχανισμό. Διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Υγείας και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Υγείας.

Κώστας Πουλάκης: υψηλόβαθμο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιος βουλευτής στη Β' Αθηνών. Απέτυχε να εκλεγεί και διορίστηκε γενικός γραμματέας στο υπουργείο Εσωτερικών.

Μαρία Καραµεσίνη: ήταν υποψήφια ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, δεν κατόρθωσε να εκλεγεί και από τον Ιανουάριο του 2015 είναι διοικήτρια του ΟΑΕΔ.

Φωτεινή Κούβελα: από την ευρωλίστα του ΣΥΡΙΖΑ και την Κεντρική Επιτροπή του κυβερνώντος κόμματος βρέθηκε στη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων.

Ιούλιος Συνοδινός: ένα ακόμη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ στην κρατική μηχανή. Διορίστηκε το 2015 γ.γ. Αθλητισμού.

Γιάννης Μπενίσης: σύντροφος της περιφερειάρχου Αττικής Ρένας Δούρου. Το 2015 διορίζεται στο γραφείο του τότε υπουργού Επικρατείας Νίκου Παππά ως ειδικός σύμβουλος. Η σύμβασή του έληξε το 2016 και δεν ανανεώθηκε καθώς προτιμήθηκε η τοποθέτησή του στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της ΕΥΔΑΠ.

Θανάσης Καποτάς: μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος διορίστηκε πρόεδρος του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών.

Ευρυδίκη Κουρνέτα: απέτυχε να εκλεγεί στη Βοιωτία με τους ΑΝΕΛ και τον Δεκέμβριο του 2016 διορίστηκε γενική γραμματέας Τουρισμού στη θέση του παραιτηθέντος Γεράσιμου Ζαχαράτου. Τώρα βρίσκεται στο κατώφλι της νέας θέσης του διοικητικού γραμματέα του υπουργείου Τουρισμού με τετραετή θητεία. Σημειώνεται ότι η προκήρυξη της θέσης απαιτεί απλώς και μόνο γνώση της αγγλικής και πενταετή άσκηση δικηγορίας, προσόντα τα οποία διαθέτει η συγκεκριμένη υποψήφια.