Θα βρεθούμε όλοι, εμείς που τιμήσαμε και αγαπήσαμε τη Μάχη, αύριο, Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026 και ώρα 10:30, γιά το ύστατο χαίρε στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πτωχοκομείου (Πλουτάρχου-Βασ.Σοφίας). Αμέσως μετά θα προσφερθεί καφές στο απέναντι Βυζαντινό Μουσείο, όπου εκκλησιαζόταν η θανούσα. Ο ενταφιασμός θα ακολουθήσει σε στενό κύκλο στο Κοιμητήριο Ηλιούπολης.

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΚΑΡΑΜΗΤΣΑ-ΓΚΡΕΜΟΥΤΗ

                                                                                                                                                
Το κυριακάτικο πρωϊνό τηλεφώνημα από το Μίμη Γκρεμούτη, σε φωνή σταθερή αλλά και απόμακρη, δίχως τη συνήθη διάσταση διακριτικού ενθουσιασμού που είχα συνηθίσει στα λόγια του, δεν με προϊδέασε θετικά και η επιβεβαίωση ήλθε αμέσως: «Μάκη, η ξαδέλφη σου έφυγε από τη ζωή,τη χάσαμε»...Ενεός τον άκουσα, με συντριβή πληροφορήθηκα ότι η αγαπημένη μου Μάχη, η Μάχη που πολλοί αγαπούσαν και τιμούσαν, αυτός ο πληθωρικός άνθρωπος, με τα πολλαπλά ενδιαφέροντα μάς έχει αφήσει γιά πάντα...

Όχι και σε ιδιαίτερα μεγάλη απόσταση ηλικίας κι εγώ από τη Μάχη Γκρεμούτη που «έφυγε», εισπράττω –άλλη μία- δραματική συνειδητοποίηση, ότι άνθρωποι που συνδεθήκαμε στο βίο μας με όμορφες στιγμές, που συζητήσαμε μαζύ τους πολλά και διδαχθήκαμε πολλά από το πρότυπο ζωής τους, μάς αφήνουν. Και μένουμε έτσι πτωχότεροι, σε μία αδιάφορη πραγματικότητα, χωρίς τη δυνατότητα πλέον να ανατρέχουμε σε ενεργά πρότυπα, στα οποία να μπορούμε να «ακουμπήσουμε» το πρόβλημά μας, την αγωνία μας, τον προβληματισμό μας...

Ακριβώς, λοιπόν, η Μάχη Καραμήτσα - Γκρεμούτη, κατά τον οικογενειακό της επώνυμο, η ανηψιά της μητέρας μου Ελένης Καραμήτσα από το Αίγιο, προσωποποιούσε πολλές αρετές και δεξιότητες:

• Ως εκπαιδευτικός, σε όλη της τη διαδρομή, με τελευταίο Σχολείο όπου δίδασκε στην Ηλιούπολη και προηγουμένως στο Πειραματικό και όχι μόνον, ήταν γιά πολλά χρόνια μπροστά από το πλαίσιο της εποχής της, με πρακτικές διδασκαλίας που έβλεπαν στο μέλλον, βασισμένων στο σύστημα Montessori. Eισήγαγε από τους πρώτους τη θεωρία των συνόλων στα Μαθηματικά της εποχής της και έγραψε και δίτομο βιβλίο γιά τον σκοπό αυτό. Είχα την ευκαιρία να συναντήσω μαθητές της, που, χρόνια μετά, μού μιλούσαν με ενθουσιασμό γιά τα μαθήματά της δασκάλας τους.

• Ως άνθρωπος ήταν ένας χαρακτήρας όμορφος και προσηνής. Αγαπούσε τις χαρές της ζωής, τής άρεσαν τα ταξίδια, την ενθουσίαζε το τραγούδι, παρακολουθούσε το θέατρο και προσπαθούσε να μην χάνει παραστάσεις. Διάβαζε, ενημερωνόταν γιά τα τεκταινόμενα στη δημόσια σφαίρα, άλλοτε ενθουσιαζόταν κι άλλοτε θύμωνε με αυτά που έβλεπε να εκτυλίσσονται μπροστά της. Δεν τα πήγαινε καλά με τη μετριότητα και την υποκρισία.

Συγκρατώ στην μνήμη τα ετήσια τραπέζια στο σπίτι των γονιών μου στη Βούλα, κάθε 10 Φεβρουαρίου ανελλιπώς κάθε χρόνο, γιά την ονομαστική εορτή του πατέρα μου, Χαρίλαου Θρ. Μηχιώτη. Εκεί όπου οι «ιδεολογικές» συζητήσεις δεν έλειπαν, με το ζεύγος Γκρεμούτη, με το Μίμη και τη Μάχη, κάποτε και με τίς δύο κόρες τους, την Έφη ή/και τη Γιάννα, να καταθέτουν τη «συντηρητική» ( ; ) τους οπτική σε αυτές, απέναντι στην αντίστοιχη «αριστερή» του αείμνηστου ζεύγους Νίκου και Αρετής Μιχιώτη. Πάντοτε με ευγένεια και κοσμιότητα.

Είχε παρακολουθήσει η Μάχη Γκρεμούτη πολλές από τις εκδρομές των «Φίλων των Εκδρομών» με ψυχή τους και ακούραστο διοργανωτή το Μίμη Γκρεμούτη. Σε πολλές από αυτές πήγαιναν ανελλιπώς οι γονείς μου. Μού έλεγαν, γυρνώντας, γιά την ωραία ατμόσφαιρα που κατόρθωνε να δημιουργήσει η Μάχη μεταξύ των συνεκδρομέων.

Ο κατάλογος αυτός θα μπορούσε να μακρύνει. Θα ανατρέχουμε σε αυτόν και θα αντλούμε όμορφα πρότυπα εμείς οι περιλειπόμενοι στο βίο μας, από το βίο της δικής μας, Μάχης Γκρεμούτη, που έφυγε από τη ζωή.

Και θα βρεθούμε όλοι, εμείς που την τιμήσαμε και την αγαπήσαμε, αύριο, Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026 και ώρα 10:30, γιά το ύστατο χαίρε στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πτωχοκομείου (Πλουτάρχου-Βασ.Σοφίας). Αμέσως μετά θα προσφερθεί καφές στο απέναντι Βυζαντινό Μουσείο, όπου εκκλησιαζόταν η θανούσα. Ο ενταφιασμός θα ακολουθήσει σε στενό κύκλο στο Κοιμητήριο Ηλιούπολης.

Ο υπογράφων, ως μόνος συνεχίζων εν ζωή από την οικογένεια Χαρ. Μηχιώτη εξ ονόματος όλων, όπως και της δικής μου οικογένειας, εύχομαι στον αγαπημένο μου σύζυγό της Μίμη Γκρεμούτη και στις δύο αγαπημένενες κόρες του, Έφη και Γιάννα, να προσβλέπουν πάντοτε στο πρότυπο ζωής της δικής τους Μάχης που έφυγε, το οποίο να τούς ομορφαίνει το βίο και να τούς οδηγεί σε δρόμους αρετής και υψηλών αρχών. Έτσι η Μάχη θα συνεχίσει να ζει στο βίο τους.

Γαίαν έχοις ελαφράν, αγαπημένη μου Μάχη...

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης