Ενα βράδυ του μακρινού πλέον 1992, στην Κύπρο, συνάδελφοι από τη Λευκωσία με προσκάλεσαν «να διασκεδάσουμε σε νυχτερινό κέντρο». Αποδέχθηκα την πρόσκληση - και κατέληξα σε έναν τύπο σκυλάδικου όπου έκαναν κονσομασιόν γυναίκες από τις πρώην κομμουνιστικές χώρες. Ηταν πρόσφατη η κατάρρευση του κομμουνισμού, είχα ακούσει για δίκτυα πορνείας από τις χώρες αυτές, αλλά δεν το είχα δει ποτέ. Και ξαφνικά ήταν εκεί, μπροστά μου.
Καθόμουν αμήχανος ώσπου έλαβε το μικρόφωνο ωραιοτάτη νεαρή, λέγοντας με κυπραίικη προφορά ελληνικά σουξέ της εποχής. Είπε κι ένα τραγούδι που στο μαγαζί έκανε στράκες: «Ελληνες είμαστε, θα βρούμε τρόπον / να ζωντανέψομεν αυτόν τον τόπον». Εμαθα ότι ήταν από τη Ρουμανία, είχε σπουδάσει κλασική μουσική κι αυτό, μαζί με την ομορφιά της, ήταν ο λόγος της προαγωγής της σε τραγουδίστρια. Πιάσαμε κουβέντα, μας είπε την ιστορία, περιέγραψε την ταπείνωσή της, τη δική της και των συμπατριωτισσών της. Οταν αφελώς ρώτησα πώς να τις βοηθήσουμε, απάντησε ελληνικά: «Θα με ξεχάσετε».
Εφυγα τρελαμένος. Αλλά όσο κι αν αδυνατείς να πιστέψεις, η πραγματικότητα είναι εκεί. Στο σκοτάδι, αλλά είναι εκεί. Ξέρουν για την πραγματικότητα αυτή οι πάντες (σχεδόν) αλλά, αν δεν την εκμεταλλεύονται, είτε θεωρούν ότι είναι μάταιο να μιλήσουν γι' αυτή είτε μαθαίνουν ότι όντως είναι μάταιο να μιλούν. Και περνάει ο καιρός, και προστίθενται νέοι άνθρωποι πιεσμένοι από την ανάγκη, που επίσης πέφτουν θύματα άγριας εκμετάλλευσης - πάντα στο ημίφως, με την κοινωνία σε έναν βαθμό συνένοχη. Ωσπου κάποτε κάτι θα ταράξει την ακίνητη επιφάνεια και ίσως φανεί αυτό που κρύβεται από κάτω.
Η κατάσταση αυτή υπήρχε καιρό (και) στην Κύπρο. Σε αυτό το σκοτάδι έδρασε ο κατά συρροήν δολοφόνος. Σκότωνε γυναίκες που εργάζονταν σε συνθήκη σχεδόν δουλείας θεωρώντας ότι θα έχει το ακαταδίωκτο - όταν σκοτώνεις ανθρώπους στην περιοχή που οι κοινωνίες κάνουν σαν να μην υπάρχε,ι και τα εγκλήματα μοιάζουν σαν να μη γίνονται. Ετσι έκαναν και οι Αρχές της Κύπρου, αδιαφόρησαν για πρόσωπα που αναζητούνταν. Προέρχονταν από το σκοτάδι. Εξαιτίας αυτών των παραλείψεων παραιτήθηκε ο κύπριος υπουργός Δικαιοσύνης Ιωνάς Νικολάου «για λόγους ευθιξίας».
Αλλά δυστυχώς, το σκοτάδι συνεχίζει να υπάρχει. Κι αυτή την ιστορία κάποια στιγμή «θα την ξεχάσουμε».
ΥΓ: Τουλάχιστον στην Κύπρο κάποιος παραιτήθηκε. Στην Ελλάδα είχαμε θύματα στο φως της ημέρας, στο Μάτι - και όλοι παραμένουν στις θέσεις τους
Αλλά δυστυχώς, το σκοτάδι συνεχίζει να υπάρχει. Κι αυτή την ιστορία κάποια στιγμή «θα την ξεχάσουμε».
ΥΓ: Τουλάχιστον στην Κύπρο κάποιος παραιτήθηκε. Στην Ελλάδα είχαμε θύματα στο φως της ημέρας, στο Μάτι - και όλοι παραμένουν στις θέσεις τους
...Και τα μειωμένα (μόνον;...) ανακλαστικά της "Εφ.Συν", σε σχέση με τα παρ'ημίν...


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου