"...Εχει πλάκα ο Πρωθυπουργός μας, ιδίως όταν υψώνει το δάκτυλο, αυτός, ένας πολιτικός που στερείται παντελώς αρχών, επιτιμώντας τους άλλους για έλλειψη συνέπειας. Προσπαθεί να το παίξει σοσιαλδημοκράτης, ρίχνει γέφυρες προσελκύοντας διάφορους αφελείς ή λιγότερο αφελείς, παρουσιάζει ένα μεταρρυθμιστικό προσωπείο στην Ευρώπη και την ίδια στιγμή υποστηρίζει μια αυταρχική κυβέρνηση που έχει οδηγήσει τον λαό στην εξαθλίωση. Με ποιο πρόσχημα; Οτι είναι «εκλεγμένη». Μα η παρωδία εκλογών που έστησε πέρυσι η κυβέρνηση Μαδούρο δεν έχει αναγνωριστεί από τον δημοκρατικό κόσμο καθώς δεν έλαβε μέρος σ' αυτές η αντιπολίτευση. Και ο «εκλεγμένος» πρόεδρος δεν αναγνωρίζεται από δεκάδες κυβερνήσεις, μεταξύ των οποίων και οι όψιμοι σύμμαχοι του Πρωθυπουργού μας...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 02/05/19

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΜΗΤΣΟΥ

Αυτά είναι. Εξαγγέλλεις τη νέα σοσιαλιστική επανάσταση που θα ενώσει την Αθήνα με τη Μαδρίτη αγκαλιάζοντας ολόκληρη την Ευρώπη, και σου κάθεται η εξέγερση εναντίον του αγαπημένου σου Μαδούρο. Υμνείς τον Πέδρο Σάντσεθ, τον οποίο κάποτε χαρακτήριζες συμβιβασμένο σοσιαλδημοκράτη, και πριν αλέκτορα φωνήσαι διαφωνείς μαζί του για τα μάτια ενός διεφθαρμένου λαϊκιστή.

Κι ύστερα, επειδή κουράστηκες από τις αντιφάσεις σου, αποφασίζεις να περάσεις μερικές ξέγνοιαστες ώρες δίπλα στη θάλασσα με τον Πολάκη, όπως έκανες πριν από τρία χρόνια τέτοιες μέρες με τον Καμμένο. Το Πάσχα θέλει καλή παρέα, δεν υπάρχει αμφιβολία. Προσφέρεται επίσης για μηνύματα. Προς το κόμμα σου, προς την αντιπολίτευση, προς την Ευρώπη.

Εχει πλάκα ο Πρωθυπουργός μας, ιδίως όταν υψώνει το δάκτυλο, αυτός, ένας πολιτικός που στερείται παντελώς αρχών, επιτιμώντας τους άλλους για έλλειψη συνέπειας. Προσπαθεί να το παίξει σοσιαλδημοκράτης, ρίχνει γέφυρες προσελκύοντας διάφορους αφελείς ή λιγότερο αφελείς, παρουσιάζει ένα μεταρρυθμιστικό προσωπείο στην Ευρώπη και την ίδια στιγμή υποστηρίζει μια αυταρχική κυβέρνηση που έχει οδηγήσει τον λαό στην εξαθλίωση. Με ποιο πρόσχημα; Οτι είναι «εκλεγμένη». Μα η παρωδία εκλογών που έστησε πέρυσι η κυβέρνηση Μαδούρο δεν έχει αναγνωριστεί από τον δημοκρατικό κόσμο καθώς δεν έλαβε μέρος σ' αυτές η αντιπολίτευση. Και ο «εκλεγμένος» πρόεδρος δεν αναγνωρίζεται από δεκάδες κυβερνήσεις, μεταξύ των οποίων και οι όψιμοι σύμμαχοι του Πρωθυπουργού μας.

Οι λόγοι βέβαια που υποστηρίζει ο Τσίπρας τον Μαδούρο δεν είναι μόνο ιδεολογικοί, είναι και κομματικοί, έχουν να κάνουν με συναλλαγές του παρελθόντος. Οπως οι λόγοι που υποστηρίζει τον Πολάκη - και παλιότερα τον Καμμένο - δεν είναι μόνο πολιτικοί, είναι και αισθητικοί, έχουν να κάνουν με τον θαυμασμό προσώπων που έχουν μετατρέψει τη χυδαιότητα σε στυλ.

Nα λοιπόν που υπάρχει ένα χειρότερο είδος από τον πολιτικό χωρίς αρχές: ο πολιτικός χωρίς ευαισθησίες. Ο πολιτικός που δεν διστάζει να θεωρεί υποκινούμενη από ξένες δυνάμεις τη λαχτάρα ενός λαού για ελευθερία, αξιοπρέπεια και, το κυριότερο, για ψωμί, ενώ την ίδια στιγμή ισχυρίζεται ότι κυβερνά στο όνομα της Αριστεράς. Ο πολιτικός που όχι μόνο καλύπτει, αλλά και συναγελάζεται με κάποιον που προσβάλλει μια ευάλωτη ομάδα του πληθυσμού, ενώ την ίδια στιγμή κόπτεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Αλήθεια, όλα εκείνα τα παλιά στελέχη του ΚΚΕ εσωτερικού που είχαν καταγγείλει τη συντριβή της Ανοιξης της Πράγας ή της Πλατείας Τιενανμέν δεν αισθάνονται άβολα με την υποστήριξη προς τον Μαδούρο; Κι όλες εκείνες οι ευαίσθητες ψυχές που είχαν ενοχληθεί από την «ατυχή δήλωση» του αναπληρωτή υπουργού Υγείας, που του είχαν ζητήσει ματαίως να επανορθώσει, που είχαν χαρακτηρίσει τις ενέργειές του ασυμβίβαστες με το «ήθος» του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουν τίποτα να πουν για τις πασχαλινές επιλογές του αρχηγού τους;

....από την "ΕΣΤΙΑ", κύριο άρθρο

"ΕΣΤΙΑ", 02/05/19