οι κηπουροι τησ αυγησ

Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2025

Μόλις άκουσα, κατά τις 10.30 το βράδυ της αλλαγής του χρόνου, τον τραγουδιστή Φοίβο Δεληβοριά να αρχίζει το σόου του από αυτό το εμφυλιοπολεμικό στην ουσία τραγουδάκι, που έβαζε στην ίδια μοίρα τους κατακτητές και τους Αγγλους οι οποίοι συνέβαλαν να μην καταληφθεί η Αθήνα από τον ΕΛΑΣ, κατάλαβα ότι η πρόβλεψή μου για τη γιορτή του Συντάγματος θα ήταν ακριβής. Ενα σόου ρήξης. Η συνέχεια με επιβεβαίωσε. Η στρατευμένη αναδρομή, με τον τρόπο του Σαββόπουλου αλλά χωρίς τον Σαββόπουλο, χωρίς τη συμφιλιωτική και στοχαστική του παρλάτα, περιείχε μια χωρίς λόγο οργή. Η χρησιμοθηρία των επιλογών του πρωτοχρονιάτικου σόου που πλήρωσε ο Δήμος Αθηναίων διηγήθηκε με «προοδευτικό» φανατισμό την ιστορία της ελληνικής μουσικής, εντέλει την πρόσφατη ιστορία της χώρας. Στιγμιότυπα του σόου με ένταση, όπως η πονηρή ανάκληση των συμβόλων του ΠΑΣΟΚ χωρίς την αναστοχαστικότητα που απαιτεί το κοίταγμα προς τα πίσω, ή η εμφάνιση τραγουδίστριας με παλαιστινιακή καφίγια που εκβίασε μήνυμα υπέρ της Χαμάς, απλώς απέδειξαν το στόχο του συγκεκριμένου σόου: οι πρωτεργάτες του ήθελαν να διαδηλώσουν τις ιδέες τους....

 Aπό "ΤΑ ΝΕΑ", σελίδα Ηλία Κανέλλη, και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 02/01/25


ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

«Γιούπι για, για, γιούπι γιούπι για, τίνος είναι, ρε γυναίκα, τα παιδιά…». Μόλις άκουσα, κατά τις 10.30 το βράδυ της αλλαγής του χρόνου, τον τραγουδιστή Φοίβο Δεληβοριά να αρχίζει το σόου του από αυτό το εμφυλιοπολεμικό στην ουσία τραγουδάκι, που έβαζε στην ίδια μοίρα τους κατακτητές και τους Αγγλους οι οποίοι συνέβαλαν να μην καταληφθεί η Αθήνα από τον ΕΛΑΣ, κατάλαβα ότι η πρόβλεψή μου για τη γιορτή του Συντάγματος θα ήταν ακριβής. Ενα σόου ρήξης. Η συνέχεια με επιβεβαίωσε. Η στρατευμένη αναδρομή, με τον τρόπο του Σαββόπουλου αλλά χωρίς τον Σαββόπουλο, χωρίς τη συμφιλιωτική και στοχαστική του παρλάτα, περιείχε μια χωρίς λόγο οργή. Η χρησιμοθηρία των επιλογών του πρωτοχρονιάτικου σόου που πλήρωσε ο Δήμος Αθηναίων διηγήθηκε με «προοδευτικό» φανατισμό την ιστορία της ελληνικής μουσικής, εντέλει την πρόσφατη ιστορία της χώρας. Στιγμιότυπα του σόου με ένταση, όπως η πονηρή ανάκληση των συμβόλων του ΠΑΣΟΚ χωρίς την αναστοχαστικότητα που απαιτεί το κοίταγμα προς τα πίσω, ή η εμφάνιση τραγουδίστριας με παλαιστινιακή καφίγια που εκβίασε μήνυμα υπέρ της Χαμάς, απλώς απέδειξαν το στόχο του συγκεκριμένου σόου: οι πρωτεργάτες του ήθελαν να διαδηλώσουν τις ιδέες τους.

Αλλά αυτό συνέβη στο όνομα όλων των πολιτών της Αθήνας. Και με τα λεφτά τους.

...από την "ESPRESSO", και...
















...από τον "ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ"

















....ΚΑΙ ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΠΥΡΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ, 
ΠΟΥ ΑΛΛΟΥ(....)ΤΗΝ "Εφ.Συν"


Από τις χυδαιότητες κατά της Νατάσας Μποφίλιου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στα fake news κατά του δημάρχου Αθηναίων • Τι απάντησε ο Χάρης Δούκας • Ανάρτηση με νόημα από τον Φοίβο Δεληβοριά.

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΛΛΙΜΑΝΗ

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά οι εορταστικές εκδηλώσεις του Δήμου Αθηναίων μπήκαν στο στόχαστρο ακροδεξιών, συντηρητικών, αλλά και… πάσης φύσεως κομμουνιστοφάγων, καθώς παραμένει ξεκάθαρο πως συγκεκριμένοι άνθρωποι, χώροι και κύκλοι δεν μπορούν να χωνέψουν ότι καλλιτέχνες όπως ο Φοίβος Δεληβοριάς, η Μάρθα Φριτζήλα και η Νατάσα Μποφίλιου έχουν και θέλουν να έχουν πολιτική άποψη και τοποθέτηση.

Κυρίως, όμως, δείχνουν να μην μπορούν να δεχθούν ότι υπάρχουν και άλλες τάσεις μέσα στην ελληνική κοινωνία, με διαφορετικά αξιακά πρότυπα και διαφορετικές προτιμήσεις στον τρόπο με τον οποίο επιθυμούν να διασκεδάσουν και να ψυχαγωγηθούν.

Τα σκάγια πήραν, βέβαια, για ακόμη μια χρονιά και τον ίδιο τον Χάρη Δούκα, ο οποίος κατηγορήθηκε ψευδώς για «πασοκοποίηση» του ρεβεγιόν της Πρωτοχρονιάς.

Όπως συνέβη και πέρυσι, από τις πρώτες ώρες του 2025 στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επικράτησε ένας ακροδεξιός πανζουρλισμός με τις γνωστές ρατσιστικές εκφράσεις επειδή στο Σύνταγμα βρέθηκαν και αρκετοί μετανάστες και πρόσφυγες, λες και αυτοί δεν έχουν δικαίωμα να γιορτάσουν την έλευση του νέου έτους και μάλιστα σε έναν δημόσιο χώρο που ανήκει σε όλους

Η κεφίγια ενοχλεί

Αμέσως μετά η ακροδεξιά προπαγάνδα μετατράπηκε σε υστερία για τη… Χαμάς και την Παλαιστίνη με την Νατάσα Μποφίλιου (όπως έχει συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν) να συγκεντρώνει τα πυρά επειδή τραγούδησε φορώντας την κεφίγια, την παραδοσιακή παλαιστινιακή μαντίλα, κάτι που έκανε, πάντως, και η Μάρθα Φριτζήλα.

Όπως και πέρυσι που έσπευσαν να στάξουν ρατσιστικό δηλητήριο για ένα μικρό παιδί που γιόρτασε την Πρωτοχρονιά δίπλα στον Χάρη Δούκα, έτσι και φέτος δεν έλειψαν οι κορόνες για «φιλοχαμασίτες», «φιλοτρομοκράτες» και όλα αυτά τα συναφή.

Και πυρά κατά του Χάρη Δούκα

Πέρα από τα όσα γράφτηκαν στην, ολοένα και πιο παρανοϊκή, αρένα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, υπήρξε και στοχευμένη κριτική προσωπικά κατά του δημάρχου Αθηναίων, ο οποίος κατηγορήθηκε λανθασμένα ότι επιχείρησε να πραγματοποιήσει μια γιορτή για το ΠΑΣΟΚ. Λανθασμένα γιατί όσοι είδαν την παράσταση κατάλαβαν πολύ ξεκάθαρα ότι τα σημεία όπου υπάρχουν αναφορές στο πάλαι ποτέ κραταιό κυβερνητικό κόμμα ήταν και για να διακωμωδήσουν τα κακώς κείμενα της περιόδου του ΠΑΣΟΚ. Η παράσταση «Ταράτσα του Χρόνου», άλλωστε, πραγματοποιεί μια ανασκόπηση στην ιστορία της Αθήνας.

Πρωτεργάτης της συγκεκριμένης κριτικής ήταν ο γνωστός δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ, Άρης Πορτοσάλτε, στον οποίο απάντησε προσωπικά ο Χάρης Δούκας με ευγενικό και συνάμα ειρωνικό τρόπο.

Ο δήμαρχος Αθηναίων έγραψε στο Χ «πέρυσι ήταν το παιδί που δήθεν ερχόταν από την Παλαιστίνη. Φέτος η γιορτή στο Σύνταγμα έγινε για να υποδεχθεί η Χαμάς το νέο έτος. Του χρόνου θα μας έρθουν και τα UFO. Το προανήγγειλε ο “διαστημάνθρωπος” στην εξέδρα. Ευχόμαστε περισσότερη ψυχραιμία και λιγότερη υπερβολή το 2025. Υ.Γ. Χρόνια πολλά, κ. Πορτοσάλτε».

Δεν ήταν, βέβαια, μόνο ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ που προχώρησε σε αυτού του τύπου την κριτική, αλλά και άλλοι δημοσιολογούντες του ακραίου κέντρου όπως ο Ηλίας Κανέλλης και ο Στέφανος Κασιμάτης.

Η ανάρτηση του Φοίβου Δεληβοριά

Τοποθέτηση με νόημα έκανε, πάντως, και ο Φοίβος Δεληβοριάς, με τον δημοφιλή καλλιτέχνη να εκφράζει την ευγνωμοσύνη του και να λέει «ευχαριστώ» σε όλους τους συνεργάτες και εκείνους που εργάστηκαν για την παραγωγή. Παράλληλα έκανε ξεχωριστή αναφορά στον Χάρη Δούκα υπογραμμίζοντας «μεγάλο ευχαριστώ στον Δήμαρχο κο Χάρη Δούκα που δεν προσπάθησε στιγμή να μας κατευθύνει ή να μας καπελώσει και παρακολούθησε μαζί με όλους τη γιορτή μας. Μακάρι οι ευχές του να βγουν αληθινές».

«Κάποιοι ανατριχιάζουν βλέποντας παλαιστινιακή μαντίλα»


Θέση στην αντιπαράθεση πήρε και ο Κώστας Ζαχαριάδης ασκώντας κριτική στην ΕΡΤ που δεν μετέδωσε την εκδήλωση πέρα από ένα μικρό απόσπασμα και τονίζοντας «είναι αξιοπερίεργο πως κάποιος εύχονται ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ και ανατριχιάζουν βλέποντας μια παλαιστινιακή μαντίλα».

Αναλυτικά:

Καλή χρονιά και πάλι! Η εκδήλωση στο Σύνταγμα για την αλλαγή του νέου χρόνου ήταν μια εξαιρετική παρουσίαση της ιστορικής διαδρομής της Αθήνας. Καλλιτεχνικά μου άρεσε πολύ, αλλά αυτά είναι γούστα. Μπράβο στους διοργανωτές, τίμησαν την ιστορία της πόλης και το Δημοκρατικό της φρόνημα.

Η επιλογή της κυβερνητικής διοίκησης της ΕΡΤ να μην μεταδώσει για πρώτη φορά στα χρονικά την εκδήλωση, παρά μόνο ένα μικρό της απόσπασμα κατά την αλλαγή του νέου χρόνου, κρίθηκε από τους πολίτες που έσπασαν κάθε ρεκόρ στα social media παρακολουθώντας την εκδήλωση στο σύνολό της.

Φέτος για πρώτη φορά αποφάσισαν να διαιρέσουν τους πολίτες με βάση την εκδήλωση που παρακολούθησαν για την αλλαγή του χρόνου, κάνεις στο παρελθόν από όποια παράταξη κι αν προέρχονταν, δεν επιχείρησε κάτι τόσο νοσηρό. Και συνεχίζεται και σήμερα αυτή η νοσηρότητα μέσα από τις πρώτες πρωινές εκπομπές.

Είναι αξιοπερίεργο πώς κάποιοι εύχονται ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ και ανατριχιάζουν βλέποντας μια παλαιστινιακή μαντίλα.

Και μια βασική υποσημείωση για όσους δεν σκεφτόμαστε ολοκληρωτικά.

Όλοι οι παλαιστίνιοι δεν είναι Χαμάς.
Όλοι οι ισραηλινοί δεν είναι με τον Νετανιάχου.
Όλοι οι Ρώσοι δεν είναι με τον Πούτιν.
Όλοι οι Γερμανοί δεν ήταν με τον Χίτλερ.
Όλοι οι Αμερικάνοι δεν είναι με τον Τραμπ.



Σούπερ δημοκράτης ο αρθρογράφος-πιό δημοκράτης δεν γίνεται...-καταχεριάζει τους "όψιμους δημοκράτες", αναγορεύει εαυτόν σε υπέρτατο κριτή γιά να καταλήξει στη βαρεια προειδοποίηση:Οι ισλαμιστές όλων των αποχρώσεων μόνο έναν νόμο πιστεύουν. Τον νόμο της σαρίας! Ας πάψουν λοιπόν οι δυτικές Δημοκρατίες να παίζουν με τη φωτιά. Στο τέλος θα καούν!

 Από την "Εφ.Συν"

"Εφ.Συν", 02/01/25




















ΤΟ ΝΑΤΟ, ο κ. Δένδιας και ο κ. Κασσελάκης

Νίκος Λάζος

Ο κ. Δένδιας με αφορμή την άσκηση του ΝΑΤΟ στη χώρα μας είπε, άκουσον άκουσον: «Το ΝΑΤΟ εγγυάται όχι μόνον την ασφάλεια των χωρών-μελών, αλλά και το διεθνές δίκαιο σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου, αν αυτό παραβιάζεται»! Επειδή το ΝΑΤΟ διαθέτει και δυνάμεις που μπορούν να υλοποιήσουν τις αποφάσεις του, μήπως θα ήταν καλύτερα να καταργήσουμε τον ΟΗΕ, διότι αυτός δεν διαθέτει δυνάμεις, και να τον αντικαταστήσουμε με το ΝΑΤΟ;

Ο σοβαρός και μετριοπαθής κ. Δένδιας με εξέπληξε! Το ίδιο και ο «αριστερός»… κ. Κασσελάκης, «το ΝΑΤΟ είναι ιερή συμμαχία!» είπε. Σε αυτό συμφωνώ, διότι η ιερά συμμαχία του Μέτερνιχ (1821) είναι όμοια με του κ. Κασσελάκη του 2024. Και οι δύο απόψεις είναι ανθελληνικές! Ετσι το ΝΑΤΟ απέκτησε και «αριστερή» στήριξη στη χώρα μας! Κύριε Δένδια, η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν ασκείται με ικεσίες, παρακάλια και χαϊδέματα σε μια μεγάλη χώρα (ΗΠΑ), ζητώντας έτσι να τη λυπηθούν και να της δώσουν τα δίκια της. Το διεθνές δίκαιο και συνεπώς και το δικό μας δεν αποδίδεται με ραγιαδισμούς και υποκλίσεις, αλλά μόνο με διεκδικήσεις τόσο στο ΝΑΤΟ, αφού θεωρούμαστε ισότιμο μέλος του, στην Ε.Ε., όσο και στον ΟΗΕ!

Δυστυχώς οι «σύμμαχοί» μας, ΗΠΑ, Τουρκία, αλλά και η Ε.Ε., αλλιώς εννοούν τη Συμμαχία, αυτή των δύο ταχυτήτων, μια η μικρή (λαοί-χώρες) και μια ταχύτητα οι μεγάλες χώρες. Πώς είναι δυνατόν μια σύμμαχος χώρα να απειλεί την άλλη; Πώς είναι δυνατόν 50 χρόνια κατοχής της μισής Κύπρου; Πού είναι η συμμαχική αλληλεγγύη; Πώς είναι δυνατόν η χώρα μας να αντέξει τις τεράστιες αμυντικές δαπάνες για να προστατευτεί από «συμμάχους» της; Ποιο είναι το μέλλον της Ελλάδας; Συρρίκνωση του πληθυσμού μας, υπογεννητικότητα, μετανάστευση!

Κύριε Δένδια, μήπως το ΝΑΤΟ είναι όργανο του κεφαλαίου του ιμπεριαλισμού, των αντιλαϊκών συμφερόντων, μια αποσταθεροποιητική δύναμη; Μήπως είναι λυκο-συμμαχία; Μήπως είναι μια πολεμική μηχανή για να επιβάλει τα συμφέροντά της σε όλη τη Γη;

Σήμερα διεξάγονται δύο πόλεμοι, στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή. Και στους δύο είναι πρωταγωνιστής. Το 2014 ξεσήκωσε τους Ουκρανούς να ανατρέψουν τη νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνησή τους και να φέρουν μια φιλοδυτική-αμερικανική. Οι ναζήδες της Ουκρανίας είχαν τον πρώτο λόγο στους διωγμούς κατά των Ρώσων στις ρωσόφωνες περιοχές της Κριμαίας και του Ντόνμπας. Η αμερικανο-ΝΑΤΟϊκή βοήθεια είναι τεράστια. Οι Ρώσοι, φοβούμενοι την ξαφνική ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, εισέβαλαν στη χώρα παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο. Οπωσδήποτε η πράξη τους είναι καταδικαστέα. Θα μπορούσαν να αμυνθούν στις ρωσόφωνες περιοχές Κριμαίας και Ντόνμπας με 80% Ρώσους, όπως έκανε το ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία. Εκεί προξένησε εμφύλιο και διαμέλισε τη Σερβία δίνοντας το Κόσοβο στους Αλβανούς Κοσοβάρους και τη Σλαβονία στους Κροάτες.

Στην Παλαιστίνη συνεχίζεται ένας πόλεμος 75 ετών. Το Ισραήλ συνεχώς επεκτείνεται δολοφονώντας τους Παλαιστινίους με την αμέριστη βοήθεια ΝΑΤΟ-Αμερικανών, με δεκάδες χιλιάδες θύματα, δηλαδή γενοκτονία!!Αυτό αναγνώρισε πρόσφατα, και το ΔΠΔ χαρακτηρίζοντας τον Νετανιάχου εγκληματία πολέμου και ζητώντας τη σύλληψή του.

Αυτό είναι το ΝΑΤΟ, κύριε Δένδια!

Σήμερα συντελείται ένα άλλο έγκλημα στη Συρία. Η Δύση, Ε.Ε., ΗΠΑ, Ισραήλ, Τουρκία χρησιμοποιούν τους τζιχαντιστές δολοφόνους ακραίους φανατικούς και επικηρυγμένους μουσουλμάνους να «αποκαταστήσουν» τη δημοκρατία που «στέρησε» από τον λαό της Συρίας ο δικτάτορας Ασαντ! Διαρκώς οι τηλεοράσεις δείχνουν τα αποτρόπαια εγκλήματά του. Ποια ισλαμική χώρα έχει δημοκρατία;

Γιατί δεν δείχνουν τα εγκλήματα π.χ. στη Σαουδική Αραβία που μόνο το ’24 εκτέλεσε 302 αντιφρονούντες; Πριν από λίγα χρόνια είχε τεμαχίσει τον δημοσιογράφο Κασόγκι στην πρεσβεία της στην Κωνσταντινούπολη. Η Δύση σωπαίνει γιατί η Σαουδική Αραβία είναι φίλη της. Πρόσφατα ο Σολτς κατηγόρησε τον Πούτιν για ιμπεριαλισμό. Ξέχασε πως οι «δημοκράτες» Αμερικανοί έχουν επέμβει σε δεκάδες χώρες προξενώντας εκατομμύρια θύματα (5 εκατ. μόνο στο Βιετνάμ) και υλικές καταστροφές! Τις βόμβες ναπάλμ που έκαιγαν τα δάση και τα κορμιά των Βιενταμέζων πάντα με τη συμπαράσταση της Δύσης, ΝΑΤΟ, Ε.Ε.; Κανείς τους δεν μίλησε για ιμπεριαλισμό. Οι όψιμοι δημοκράτες, μαζί και η Ελλάδα, ας αφήσουν λοιπόν τις υποκρισίες.

ΥΓ.: Οι ισλαμιστές όλων των αποχρώσεων μόνο έναν νόμο πιστεύουν. Τον νόμο της σαρίας! Ας πάψουν λοιπόν οι δυτικές Δημοκρατίες να παίζουν με τη φωτιά.

Στο τέλος θα καούν!



ΠΩΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΑΜΟΙΒΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 153.240 ΥΠΗΡΕΤΟΥΝΤΕΣ ΣΤΙΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΑΠΟ 1ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2025, ΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ 3,4%-8% ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟ....

 Από τον "ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ" 
(κύριο θέμα+εσωτερικές σελίδες)

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", κύριο θέμα,02/01/25






Ο ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΠΥΡΗΝΟΚΙΝΗΤΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΟ ΛΙΜΕΝΑ ΛΕΜΕΣΟΥ, ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΡΑΣ ΤΩΝ ΗΠΑ...

 Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

της Λευκωσίας είναι, σε πρώτη φάση, και ένας τρόπος απαγκίστρωσης των γεωστρατηγικά πολύτιμων υποδομών της από τον βρετανικό έλεγχο. Οπως εξήγησε, στο πλαίσιο της συνεργασίας με τις ΗΠΑ, η Λευκωσία αποφάσισε να προχωρήσει στην αναβάθμιση των βάσεων στο Μαρί και την Πάφο, ένα πρότζεκτ 14,7 εκατ. ευρώ και χρόνο υλοποίησης 18 μήνες.

«Συζητήσαμε με τους Αμερικανούς οι οποίοι ενδιαφέρονται» να παρέχουν οικονομική και τεχνική βοήθεια, είπε, επιβεβαιώνοντας ότι έχουν γίνει ήδη πολλές συναντήσεις για τον σκοπό αυτόν. Οι αναβαθμισμένες βάσεις «θα είναι βάσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας» ξεκαθάρισε κατηγορηματικά και αυτή θα αποφασίζει αν και πώς θα τις παραχωρεί σε συμμάχους της. Η συνεργασία με τους Αμερικανούς δεν τελειώνειεκεί. Θα επεκταθεί και σε εξοπλισμούς. Αρκετούς, ακριβούς και με νατοϊκή σφραγίδα

Ποιος μπλόκαρε τη Λευκωσία;

Πώς συνδέονται αυτά με το ΝΑΤΟ; Η απάντηση του Χριστοδουλίδη ήταν αποκαλυπτική και, όχι, δεν ρίχνει τις ευθύνες στην Τουρκία αλλά στη Βρετανία: «Από ιστορικής πλευράς, η Κύπρος έπρεπε να ήταν στο ΝΑΤΟ από το 1960. Ο λόγος γιατί δεν μπήκε δεν οφείλεται στην Τουρκία, οφείλεται σε άλλη χώρα η οποία ήθελε να διατηρήσει μόνη της τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που είχε στην Κύπρο. Επειδή δεν είναι εφικτή στην παρούσα φάση η ένταξη της Κύπρου, προσπαθούμε από πλευράς εκπαίδευσης, τεχνογνωσίας, αναδιοργάνωσης ναεξασφαλίσουμε αυτά τα πλεονεκτήματα».

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/12/24

...από την "ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ"

"Η ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ", 02/01/25







Αν για το 2024 ισχύουν τα παραπάνω, κρίνω ότι για το 2025 άπαντες αρεσκόμαστε ν’ αναμιγνύουμε προσδοκίες και προφητείες, εν γνώσει μας ότι τον τελικό λόγο θα έχουν «οι προδοσίες» [ανθρώπων και ιδεολογιών]. ΥΓ. κάθε εμιγκρές κι ένας ντεγκρές; ΥΓ2. αν «εθνικόν το αληθές» σε ποιο εθνικό σχέδιο εντάσσονται τα αναληθή που διαβάζουμε καθημερινά ένθεν/κακείθεν; ΥΓ3. «τότε για πρώτη φορά κατάλαβα, τι σήμαινε ήττα του κινήματος»

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/12/24

























Ο δεκάλογος του ηττημένου

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΟΥΣΗ

Επειδή τα [λεγόμενα] «στοιχήματα» των πολιτικών ηγετών για το 2025 προβάλλονται άνευ επι/γνώσεως, ως απλές ευχές [αφού στερούνται στοιχειώδους επεξεργασίας] κι αποτελούν μία αυτοαναφορική υπαρξιακή αγωνία, ως προς την τύχη τους και την πορεία του «ζωτικού τους χώρου», νομίζω ότι πρέπει να προσεγγίσουμε με επιφύλαξη τα λόγια, ενθυμούμενοι τα έργα τινών εξ αυτών.

1. Η επιτυχής διαχείριση των κρίσεων, που διακρίνει τους ηγέτες από τους δημαγωγούς, δεν σχετίζεται τόσο με την επίκληση του όποιου «δίκαιου αγώνα», όσο με το ποιος εμπνέει εμπιστοσύνη ότι έχει συνεπές σχέδιο/πρόγραμμα για τη δι-έξοδο. Ποιος ήταν αυτός το 2024;

2. Καμιά πολτοποίηση ιδεών και ρευστοποίηση αξιών δεν απέδωσε κάτι ουσιώδες μεσοπρόθεσμα, εκτός από την επιβεβαίωση της ανυπαρξίας αρχών πολιτικής ηθικής. Ποιο κόμμα τήρησε συνεπή στάση το 2024;

3. Κάποιοι βουλευτές ή υπουργοί «εν αγνοία» [Γ. Αικατερίνης, ουδέν οίδα, θεατρικό 2024], δηλαδή ευρισκόμενοι με καραμπόλες στη θέση ευθύνης του αξιώματός τους, αρνούνται να συνειδητοποιήσουν ότι το προσωπικό κύρος και το γόητρο της εξουσίας δεν ταυτίζονται με αυλικές συμπεριφορές. Θα ήθελα να είχαμε αντίθετα παραδείγματα συνέπειας κι αξιοπρέπειας το 2024.

4. Η «δικτατορία των παρακοιμώμενων» διανοουμένων, που έχουν εγκλωβίσει ακαλλιέργητους πολιτικούς και ψωνισμένους παρατρεχάμενους σε ιδεολογήματα με άχνα πολιτικής φιλοσοφίας, έχει προκαλέσει τερατογενέσεις φανατικών, που δυστυχώς αυξήθηκαν το 2024 [με γνωστές «δολοφονίες χαρακτήρων»].

5. Οι παντός είδους «δικαιωματιστές», που παραχωρούν αφειδώς στους άλλους δικαιώματα τα οποία οι ίδιοι δεν διαθέτουν, δημιουργούν συγχύσεις στη νεολαία, καλλιεργώντας 2024 φρούδες καταστάσεις συγ-κρούσεων.

6. Το έγκλημα, που για ορισμένους ριζοσπάστες άλλοτε αποδίδεται στο Κράτος κι άλλοτε εμφανίζεται σαν μία τρέχουσα πολιτισμική παθογένεια, διπλασιάζει τον φόβο και την ανασφάλεια, όχι μόνο την κυρ Παντελήδων που έζησαν στη χώρα μας το 2024, αλλά όλων.

7. Η «κοινωνία των κλειστών οριζόντων», που αφήνει απέξω τους μισούς πολίτες/ανθρώπους, φέρεται σαν ν’ αυτοκτονεί, καθώς υπονομεύει και τη συνοχή και την ειρηνική συνύπαρξη, αγνοώντας τους κανόνες συμβίωσης εν έτει 2024.

8. Ο πολίτης που ζει για ν’ [αντ]εκδικηθεί [αδικίες, ανισότητες, παρελθόν], δεν αφήνει ούτε στον εαυτό του, ούτε στους άλλους μία ευκαιρία 2024 όρων διαπραγμάτευσης.

9. Πολλοί Ελληνες μοιάζει να ζούνε «σαν ξένοι στα ξένα» ή σαν πρόσφυγες του 1922 κι όχι σαν συμ-πολίτες το 2024.

10. Τόσο η τοξικότητα, όσο και η δίδυμη αδελφή της, η αντιτοξικότητα, συμψηφίζουν τα ανομήματά τους και… η ζωή συνεχίζεται με το ομαλό πέρασμα από το 2024 στο 2025.

Αν για το 2024 ισχύουν τα παραπάνω, κρίνω ότι για το 2025 άπαντες αρεσκόμαστε ν’ αναμιγνύουμε προσδοκίες και προφητείες, εν γνώσει μας ότι τον τελικό λόγο θα έχουν «οι προδοσίες» [ανθρώπων και ιδεολογιών].

ΥΓ. κάθε εμιγκρές κι ένας ντεγκρές;
ΥΓ2. αν «εθνικόν το αληθές» σε ποιο εθνικό σχέδιο εντάσσονται τα αναληθή που διαβάζουμε καθημερινά ένθεν/κακείθεν;
ΥΓ3. «τότε για πρώτη φορά κατάλαβα, τι σήμαινε ήττα του κινήματος» [Τίτος Πατρίκιος, γράμμα μετάνοιας-μαθητείας]

Δεν συμφωνώ. Το Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας, της Ακαδημίας Αθηνών (2014), στο λήμμα «πρόσφυγας», αναφέρει: «άτομο που ωθείται σε αναγκαστική εγκατάλειψη της πατρίδας του ή του τόπου κατοικίας του, κυρίως λόγω πολέμου ή πολιτικών διώξεων». Ο ορισμός αυτός περιγράφει ακριβώς τι συνέβη στην Αγία Οικογένεια: αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Βηθλεέμ εξαιτίας της απειλής θανάτου του νεογέννητου Ιησού από τον βασιλιά Ηρώδη. Εις επίρρωσιν των ανωτέρω, για να έρθω σε πιο σύγχρονους καιρούς, με αυτό το πνεύμα επικράτησε ο χαρακτηρισμός «πρόσφυγες» για τους βιαίως εκτοπισθέντες Ελληνοκύπριους που, μετά την τουρκική εισβολή το 1974, εγκατέλειψαν τις εστίες τους στο βόρειο τμήμα της Κύπρου και εγκαταστάθηκαν στο νότιο τμήμα του νησιού. «Πρόσφυγες» τους χαρακτηρίζει και η πρόσφατη έκθεση του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων «Κύπρος, 1974. Η μνήμη είναι η μόνη πατρίδα των ανθρώπων». Με άλλα λόγια, ο βιαίως εκτοπισθείς χαρακτηρίζεται πρόσφυγας, ακόμη κι αν ο εκτοπισμός του λαμβάνει χώρα στην ίδια επικράτεια. Συμπέρασμα: Ο όρος «πρόσφυγας» είναι απολύτως δόκιμος για να χαρακτηριστεί η διά της βίας εγκατάλειψη της εστίας ενός ανθρώπου. Ο νεογέννητος Ιησούς ήταν ένας από αυτούς. ,,,,

 Aπό την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/12/24


















«Δόξα τω Θεώ, ήταν μόνο μεθυσμένος»...

Κύριε διευθυντά,

Αφορμή να σας απευθύνω την παρούσα υπήρξε η δημοσίευση στην αγαπητή μας «Καθημερινή» επιστολών αναγνωστών, οι οποίοι ενθυμούνται τραγικά ή γενικώς σημαντικά και ενδιαφέροντα γεγονότα της φοβερής για την πατρίδα μας περιόδου της δεκαετίας του 1940. Τελευταίες επιστολές που διάβασα ήσαν αυτές των κυρίων Α. Δρακάτου και Γ. Κουρμούση στις 4/12 και 5/12/2024.

Διαβάζοντας λοιπόν αυτές και άλλες αναλόγου περιεχομένου επιστολές, θυμήθηκα κι εγώ ένα γεγονός που συνέβη κάποια βραδιά του Δεκεμβρίου 1944, που μας τρομοκράτησε αλλά που είχε ένα μάλλον ευτράπελο τέλος.

Το σπίτι μας, το σπίτι των γονέων μου, βρισκόταν σε κάποιον μικρό δρόμο στη συνοικία του Νέου Κόσμου στην Αθήνα, σχετικά κοντά στον ναό του Αγ. Ιωάννου Βουλιαγμένης. Ο δρόμος ήταν κτισμένος με μονοκατοικίες κολλητά η μία στην άλλη, που σχεδόν όλες είχαν και μία αυλή ή κήπο στο πίσω μέρος τους.

Εγώ τότε ήμουν περίπου 11 ετών. Η περιοχή μας τη χρονική αυτή περίοδο ελεγχόταν κυρίως από τον ΕΛΑΣ. Περιττό να περιγράψω τις συνθήκες τρόμου και αγωνίας που επικρατούσαν. Οι κάτοικοι, κατά τη διάρκεια της ημέρας, έβγαιναν από τα σπίτια τους με μύριες προφυλάξεις μόνο για να βρουν τα αναγκαία για την επιβίωσή τους. Το βράδυ από νωρίς κλειδαμπαρώνονταν οι πάντες στα σπίτια τους με την αναμονή και την ευχή να ξημερώσει με το καλό η επόμενη ημέρα, χωρίς να μεσολαβήσει κανένα κακό.

Θυμάμαι λοιπόν κάποιο βράδυ, πριν προσπαθήσουμε σχεδόν νηστικοί να κοιμηθούμε, να ακούμε με τρόμο δυνατά χτυπήματα στην εξώπορτά μας και στη συνέχεια μια αγριοφωνάρα από κάποιον, να μας καλεί να ανοίξουμε γρήγορα διότι τον έχει στείλει ο ΕΛΑΣ και θα ανατινάξει το σπίτι! Στο σπίτι μας εκείνη την περίοδο κατοικούσαμε η χήρα μητέρα μου, ο μεγάλος αδελφός μου με τη γυναίκα του και το μωρό τους και ίσως φιλοξενούσαμε κάποιον συγγενή. Δεν θυμάμαι καλά. Δεν ανοίξαμε ούτε δώσαμε κανένα σημείο ζωής. Είχαμε μαζευτεί στη γωνιά ενός δωματίου και περιμέναμε τις εξελίξεις.

Κάποια στιγμή, μετά τους χτύπους και τις αγριοφωνάρες, επικράτησε ηρεμία. Τότε οι μεγαλύτεροι με φώναξαν και μου είπαν να βγω με προσοχή στην αυλή από την πίσω πόρτα και να ανέβω στην ταράτσα να κοιτάξω κάτω να δω τι συμβαίνει.

Πράγματι, βγήκα από την πίσω πόρτα και από τη σιδερένια σκάλα ανέβηκα στην ταράτσα. Οπότε ξαφνιασμένος ακούω από τη διπλανή ταράτσα τη φωνή της γειτόνισσας, της κυρίας Αντωνέττας, να με ρωτάει με αγωνία, «παιδί μου, τι γυρεύεις τέτοια ώρα εδώ επάνω;», οπότε εγώ απαντώ: «Κυρία Αντωνέττα κάποιος θέλει να μας ανατινάξει το σπίτι». Κι εμάς το ίδιο, μου απαντά. Τρέχουμε τότε ο καθένας προς την άκρη της ταράτσας του, προσπαθώντας να κοιτάξουμε κάτω στον δρόμο να
δούμε τι συμβαίνει. Και τι αντικρίσαμε μέσα στο μισοσκόταδο; Ενας ηλικιωμένος, όπως εκτιμήσαμε, άνδρας έφευγε από το σπίτι μας και προσπαθούσε να κατευθυνθεί στο διπλανό. Αλλά πώς πήγαινε; Εκανε ένα βήμα μπρος, δύο πίσω. Επεφτε, σηκωνόταν και ούτω καθεξής. Εν ολίγοις, φαινόταν να είναι τύφλα στο μεθύσι. Βγήκε τότε ένα αυθόρμητο «ουφ» ανακούφισης από τα στόματά μας και μάλλον προσπαθήσαμε να χαμογελάσουμε. Σπεύσαμε τρέχοντας να κατεβούμε να μεταφέρουμε το. νέο στους τρομοκρατημένους δικούς μας...

ΠΕΤΡΟΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ 
Νέα Σμύρνη


«Οσμίζομαι» παράνομες συνδέσεις

Κύριε διευθυντά

Με αφορμή το τελευταίο περιστατικό με την πλημμυρισμένη λεωφόρο Ποσειδώνος στο ύψος της πεζογέφυρας Καλαμακίου, ακούστηκε ότι έχουν γίνει παράνομες συνδέσεις αγωγών ομβρίων στο δίκτυο ακαθάρτων, εξ ου και η δυσώδης κατάσταση που διαμορφώθηκε. Λίγο δύσκολο να το φανταστώ. Πώς; Και κυρίως από πού θα έβγαιναν τα λύματα από το δίκτυο ακαθάρτων; Εκεί κοντά μάλιστα λειτουργεί αντλιοστάσιο λυμάτων που αφορά μόνο ακάθαρτα. Η μόνη λογική εξήγηση που δίνω εγώ είναι ότι έχουν γίνει παράνομες συνδέσεις αγωγών ακαθάρτων από οικίες στο δίκτυο ομβρίων, οι αγωγοί του τελευταίου τοπικά αστόχησαν (υποδιστασιολόγηση), λειτούργησαν ίσως και υπό πίεση αντί για τον προβλεπόμενο λόγο πλήρωσης 70% και το δυσώδες μείγμα ομβρίων - ακαθάρτων βγήκε από τις σχάρες και τα στόμια των φρεατίων υδροσυλλογής των ομβρίων. Πολλοί άσχετοι κυκλοφορούν στην πιάτσα, ο κόσμος μπερδεύεται και με το δίκιο του.

ΣΠΥΡΟΣ ΓΊΑΚΟΥΜΑΚΗΣ


Ο Θεάνθρωπος και περί προσφυγιάς

Κύριε διευθυντά

Ο επιστολογράφος της «Καθημερινής» κ. Χρόνης Π. Μπάλογλου επικρίνει την εκ μέρους μου χρήση του όρου «πρόσφυγας» για τον νεογέννητο Ιησού (βλ. «Ιησούς Χριστός ο πρόσφυγας», 22/12/2024). Θεωρεί ότι, εφόσον ο Ιησούς γεννήθηκε εντός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όταν η Αγία Οικογένεια διέφυγε στην Αίγυπτο, απλώς μετακινήθηκε, δεν μετατράπηκε σε προσφυγική.

Δεν συμφωνώ. Το Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας, της Ακαδημίας Αθηνών (2014), στο λήμμα «πρόσφυγας», αναφέρει: «άτομο που ωθείται σε αναγκαστική εγκατάλειψη της πατρίδας του ή του τόπου κατοικίας του, κυρίως λόγω πολέμου ή πολιτικών διώξεων».

Ο ορισμός αυτός περιγράφει ακριβώς τι συνέβη στην Αγία Οικογένεια: αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Βηθλεέμ εξαιτίας της απειλής θανάτου του νεογέννητου Ιησού από τον βασιλιά Ηρώδη.

Εις επίρρωσιν των ανωτέρω, για να έρθω σε πιο σύγχρονους καιρούς, με αυτό το πνεύμα επικράτησε ο χαρακτηρισμός «πρόσφυγες» για τους βιαίως εκτοπισθέντες Ελληνοκύπριους που, μετά την τουρκική εισβολή το 1974, εγκατέλειψαν τις εστίες τους στο βόρειο τμήμα της Κύπρου και εγκαταστάθηκαν στο νότιο τμήμα του νησιού.

«Πρόσφυγες» τους χαρακτηρίζει και η πρόσφατη έκθεση του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων «Κύπρος, 1974. Η μνήμη είναι η μόνη πατρίδα των ανθρώπων». Με άλλα λόγια, ο βιαίως εκτοπισθείς χαρακτηρίζεται πρόσφυγας, ακόμη κι αν ο εκτοπισμός του λαμβάνει χώρα στην ίδια επικράτεια.

Συμπέρασμα: Ο όρος «πρόσφυγας» είναι απολύτως δόκιμος για να χαρακτηριστεί η διά της βίας εγκατάλειψη της εστίας ενός ανθρώπου. Ο νεογέννητος Ιησούς ήταν ένας από αυτούς. 

ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ Κ. ΤΣΟΥΚΑΣ 
Λευκωσία


«Εκ του Πατρός... προ πάντων των αιώνων»

Κύριε διευθυντά

Ο τακτικός επιστολογράφος κ. Κ. Βίτκος («Η Καθημερινή», 27/12/2024) αποφαίνεται ότι η Παναγία πρέπει να ονομάζεται Χριστοτόκος και όχι Θεοτόκος. Να θυμίσουμε ότι αυτό ακριβώς δίδασκε ο αιρετικός Αρειος, τον οποίο καταδίκασε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος, που τα 1.700 χρόνια από τη σύγκλησή της θα εορτάσουμε το 2025.

Για όσους πιστεύουν κατά το Ορθόδοξο δόγμα, ο Ιησούς Χριστός, «εκ του Πατρός γεννηθείς προ πάντων των αιώνων» ως Θεός κατά το Σύμβολο της Πίστεως, γεννήθηκε από την Παναγία ως τέλειος άνθρωπος «μη εκστάς της αυτού θεότητος», όπως χαρακτηριστικά και πολύ λιτά λέγεται στην υμνογραφία της Εκκλησίας.

Οσο για την αναφορά του σε Θεάνθρωπο και «Θεανδρίτη», μάλλον αποτελεί γλωσσικό σόφισμα. Πάντως, ας γνωρίζει ότι και πάλι στην υμνογραφία αναφερόμαστε στον «θεανδρικόν τόκον» της Παναγίας.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ 
Ιατρός, Δρ. Ι., Δρ. Θ. Θεσσαλονίκη

Τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, ένα από τα κύρια θεωρητικά ζητήματα που απασχολούσε τα αριστερά έντυπα ήταν οι επιβιώσεις της λαϊκότητας στα νεότερα χρόνια. Θυμάμαι φοβερές συζητήσεις, προεξάρχοντος του Δημήτρη Χατζή, με τη συμμετοχή του Τσίρκα, του Αλέξανδρου Ξύδη, του Αλέξ. Αργυρίου και πολλών άλλων στο «Αντί», που σήμερα δεν γίνονται – ή γίνονται υπό το βάρος ιδεολογημάτων που επιδιώκουν να τη φέρουν στα μέτρα τους. Το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, άλλωστε, στηρίχτηκε στο όνομα του λαού, που αντιστρατευόταν τις ελίτ οι οποίες, κατά το αριστερό αφήγημα, ευθύνονταν για τη χρεοκοπία. Πώς τα κατάφερε έτσι ο χώρος που αναδύθηκε μέσα από τον αριστερό λαϊκισμό, μετά την ήττα του, το 2019, να αναζητεί διακρίσεις στην περιοχή της λαϊκότητας, χωρίζοντας τον λαό σε καλό και κακό; Και πώς, αίφνης, χωρίστηκαν οι λαϊκοί καλλιτέχνες σε εκπροσώπους της «τοξικής αρρενωπότητας» και της «φτωχολογιάς» με το στεφάνι (φωτοστέφανο) και το γεράνι; Και πώς τσίμπησε μια, επί της ουσίας, διανοητική αυθαιρεσία η Αριστερά; Από την άλλη πλευρά, διαβάζω άλλους διανοητές, η δημόσια ταυτότητα των οποίων έχει διαμορφωθεί σε σύγκρουση με την Αριστερά, να εκδηλώνουν δημόσια την αμηχανία τους που ο Καζαντζίδης συνεχίζει να έχει φαν στη σημερινή Ελλάδα η οποία «έχει αλλάξει» και, προφανώς, δεν είναι μια περίκλειστη κοινωνία, κοιτάζει στο εξωτερικό, εισάγει κουλτούρες κ.λπ. Αυτό που δεν κατανοούν τέτοιες προσεγγίσεις είναι ότι οι κοινωνικές αλλαγές δεν σημαίνουν ότι ο λαός εξαφανίστηκε. Μάλιστα, όπως έλεγα και χθες, η λαϊκότητα είναι ένα εξελίξιμο συνεχές που δεν ορίζεται με αφορισμούς. Η κουλτούρα μιας χώρας ορίζεται με όρους συνέχειας, διάρκειας – κάτι που το κατανοούσε η Αριστερά της μεταπολίτευσης – και όχι με «ρήξεις», «τομές», «αλλαγές». Ο Λεξ ή ο Δεληβοριάς, π.χ., δεν σκεπάζουν είδωλα όπως ο Καζαντζίδης, επειδή η «λαϊκή ψυχή» δεν έσβησε το παλαιό για να γίνει «έντεχνη» ή τραπ αλλά καλλιεργείται παράλληλα. Αυτό το ξέρουν καλύτερα ακατάτακτοι καλλιτέχνες, όπως π.χ. ο Δημήτρης Πουλικάκος, ο οποίος αντί να πουλάει καλλιτεχνικές ρήξεις, προτιμά την ειρωνεία – γι’ αυτό, άλλωστε, η κόντρα ερμηνεία εκ μέρους του τού «Υπάρχω», του μεγάλου σουξέ του Καζαντζίδη, που δεν διαγράφει αλλά πολεμά το μήνυμα του πρωτότυπου. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Κάτι πολύ απλό. Οτι ο λαός, που διάφοροι προσπαθούν να του δώσουν το δικό τους περιεχόμενο, υπάρχει ερήμην τους. Συντίθεται από διαφορετικά μεταξύ τους στρώματα και από ατομικότητες που ζουν σε ένα πολιτισμικό συνεχές, το οποίο εξελίσσεται. Και είναι εξίσου λαός όσοι προτιμούν τους λεγόμενους «έντεχνους» και εκείνοι που τους αγνοούν. Εξίσου λαός είναι όσοι ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ κι όσοι ψηφίζουν ΝΔ – άλλωστε, όταν βρεθούν μποτιλιαρισμένοι στην Αράχωβα, επειδή κάποιοι δεν είχαν αλυσίδες στα χιόνια, μπορεί να ακούνε Δεληβοριά στο μαγνητόφωνο, αλλά μπορεί να ακούν και Καζαντζίδη. Τίποτα δεν απαγορεύεται....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/12/24




Από σήμερα, 1η Ιανουαρίου 2025, η Ελλάδα αναλαμβάνει, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία, τη θέση μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Η Ελλαδα καθίσταται, στην πράξη, συμπαραγωγός της διεθνούς πολιτικής για την παγκόσμια αρχιτεκτονική ασφαλείας με ουσιαστικό λόγο, ρόλο και ευθύνη στις παγκόσμιες εξελίξεις. Προσηλωμένη στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής αρχών και αξιών και το Διεθνές Δίκαιο, η Ελλάδα προσβλέπει να λειτουργήσει ως σταθεροποιητικός παράγοντας, να αποτελέσει τη γέφυρα μεταξύ Βορρά και Νότου, Ανατολής και Δύσης και να συμβάλλει στην αποκατάσταση της αληθούς έννοιας της επιταγής για την ειρηνική επίλυση των διαφορών. Με στόχο την προάσπιση του σκοπού του Οργανισμού, να ενώσει δηλαδή όλα τα έθνη του κόσμου, ώστε να εργαστούν για την ειρήνη, θα προβούμε κατά τη διετή θητεία μας, σε διμερείς και πολυμερείς συνέργειες με όλα τα κράτη των Ηνωμένων Εθνών προωθώντας την πολυμερή διπλωματία και τις Αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και... 

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/12/24

...από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/12/24

Μάλλον ψάχνουν για κορόιδα. Υπονοούν δηλαδή ότι θα μαζευτούν τρεις, τέσσερις επιτήδειοι να φτιάξουν συνασπισμό. Αν βγουν πρώτοι, θα πάρουν το μπόνους και μετά ο Θεός βοηθός. Ετσι ο Μητσοτάκης θα έχει διευκολύνει έναν ετερόκλητο ή μη συνασπισμό κομμάτων που ενδεχομένως όλα μαζί να περάσουν τη ΝΔ στις εκλογές για να μοιραστούν μεταξύ τους το μπόνους. Και θα περιμένουμε μετά να φτιάξουν κυβέρνηση. Δεν ξέρω τι ιδέα έχουν για τον Μητσοτάκη στη Χαριλάου Τρικούπη αλλά μάλλον πρέπει να τον θεωρούν εύκολο θύμα. Ασε που ούτε η άλλη ιδέα να ανέβει το όριο για την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή μοιάζει ιδιαίτερα φαεινή. Γιατί ο Μητσοτάκης να βάλει εμπόδια σε μια πλειάδα μικρών κομμάτων που φιλοδοξούν να διεκδικήσουν την τύχη τους ανταγωνιζόμενα μεταξύ τους; Η ύπαρξή τους δεν τον απειλεί, το αντίθετο. Ο ανταγωνισμός τους δεν τον ενοχλεί, σιγά το πρόβλημα. Γιατί να τους δημιουργήσει λοιπόν κίνητρα συνένωσης ή συνεργασίας; Τόσο το θέμα των συνασπισμών, όσο και το όριο εισόδου των κομμάτων στη Βουλή, κατατείνουν προφανώς στην αντιμετώπιση της πολυδιάσπασης. Καμία αντίρρηση. Αλλά η πολυδιάσπαση των άλλων είναι βούτυρο στο ψωμί του πρώτου κόμματος. Γιατί να το κάνει ο Μητσοτάκης; Να επιστρέψουμε στην αρχή. Μπορεί ο Μητσοτάκης να αποδειχτεί ότι άλλα έχει στο μυαλό του αλλά η διαβεβαίωση ότι δεν προτίθεται να αλλάξει το εκλογικό σύστημα ακούγεται εύλογη και πειστική. Φυσικά, «υπό τις παρούσες συνθήκες». Διότι στην πολιτική όλα ισχύουν «υπό τις παρούσες συνθήκες»....

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/12/24

 

Ντόναλντ Τραμπ, Γιώργος Λάνθιμος, Ζιζέλ Πελικό, Μίλτος Τεντόγλου. Τέσσερα από τα 24 πρόσωπα που σημάδεψαν –είτε θετικά είτε αρνητικά– την ελληνική και παγκόσμια σκηνή τη χρονιά που φεύγει. Πολιτική, τέχνες, αθλητισμός και κοινωνία στο μικροσκόπιο μιας συλλογικής διεργασίας της συντακτικής ομάδας της «Κ». Τα αποτυπώματα κάθε χρονιάς που φεύγει δεν προέρχονται μονάχα από γεγονότα. Σχεδόν σε κάθε γεγονός πρωταγωνιστεί ένα πρόσωπο. Συχνά ένα πρόσωπο ξεχωρίζει και αφήνει τα δικά του ξεχωριστά ίχνη δίχως να το δένει απαραίτητα ένα συγκεκριμένο γεγονός. Για παράδειγμα, από τα πρόσωπα που ξεχώρισαν μέσα στο 2024, ο Ντόναλντ Τραμπ συνδέεται μεν με τις αμερικανικές εκλογές, ένα συγκεκριμένο γεγονός δηλαδή, ωστόσο, το υπερβαίνει κατά πολύ. Στην ουσία, ο Τραμπ ήταν πρόσωπο της χρονιάς προτού καν ξημερώσει η 1η Ιανουαρίου του 2024, ενώ κυριάρχησε καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της χρονιάς.

 Aπό την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", κύριο θέμα, 31/12/24




"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/12/24

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/12/24


Τα 24 πρόσωπα του 2024
Προσωπικότητες της ελληνικής και 
της παγκόσμιας σκηνής που ξεχώρισαν




Ντόναλντ Τραμπ, Γιώργος Λάνθιμος, Ζιζέλ Πελικό, Μίλτος Τεντόγλου. Τέσσερα από τα 24 πρόσωπα που σημάδεψαν –είτε θετικά είτε αρνητικά– την ελληνική και παγκόσμια σκηνή τη χρονιά που φεύγει. Πολιτική, τέχνες, αθλητισμός και κοινωνία στο μικροσκόπιο μιας συλλογικής διεργασίας της συντακτικής ομάδας της «Κ».

Τα αποτυπώματα κάθε χρονιάς που φεύγει δεν προέρχονται μονάχα από γεγονότα. Σχεδόν σε κάθε γεγονός πρωταγωνιστεί ένα πρόσωπο. Συχνά ένα πρόσωπο ξεχωρίζει και αφήνει τα δικά του ξεχωριστά ίχνη δίχως να το δένει απαραίτητα ένα συγκεκριμένο γεγονός. Για παράδειγμα, από τα πρόσωπα που ξεχώρισαν μέσα στο 2024, ο Ντόναλντ Τραμπ συνδέεται μεν με τις αμερικανικές εκλογές, ένα συγκεκριμένο γεγονός δηλαδή, ωστόσο, το υπερβαίνει κατά πολύ. Στην ουσία, ο Τραμπ ήταν πρόσωπο της χρονιάς προτού καν ξημερώσει η 1η Ιανουαρίου του 2024, ενώ κυριάρχησε καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της χρονιάς.

Προσπαθήσαμε μέσα από μια συλλογική διεργασία με όλη τη συντακτική ομάδα της «Κ» να καταλήξουμε συμβολικά σε 24 τέτοια πρόσωπα που, τόσο θετικά όσο και αρνητικά, τράβηξαν την προσοχή μας, προερχόμενα όλα από το ευρύτερο δυνατό φάσμα της ζωής, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Ιδού λοιπόν η δική μας επιλογή.
Η. Μ.

1. Ντόναλντ Τραμπ

Η αδιαμφισβήτητη, αλλά όχι συντριπτική, νίκη του Τραμπ στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου δημιουργεί νέα δεδομένα στην αμερικανική πολιτική σκηνή, σηματοδοτώντας την κυριαρχία της ιδεολογικά ακραίας πτέρυγας των Ρεπουμπλικανών. Παρά τη σωρεία καταδικαστικών αποφάσεων εναντίον του για απάτες, φορολογικά αδικήματα, ακόμη και βιασμό, η επικράτηση του Τραμπ έναντι της αποτελεσματικής αλλά άτολμης εκστρατείας της Κάμαλα Χάρις απέδειξε την ισχύ της διασημότητας και του απαλλαγμένου από κάθε ουσία λαϊκίστικου λόγου. Ακόμη, όμως, και η φαινομενική παντοδυναμία του Τραμπ μοιάζει να συναντά εμπόδια, όπως έδειξε η ψήφος των Ρεπουμπλικανών που αρνήθηκαν τις εντολές του Τραμπ την περασμένη εβδομάδα, υπερψηφίζοντας διακομματικό συμβιβασμό για τη διατήρηση της χρηματοδότησης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Την ίδια στιγμή, η επιλογή αμφίβολης αξίας και ηθικής υπόστασης στελεχών για κρίσιμα πόστα δημιουργεί ήδη αμφιβολίες στο ρεπουμπλικανικό στρατόπεδο για τις επιλογές τού εν αναμονή προέδρου. Πιο πρόσφατο παράδειγμα, ο διορισμός του δισεκατομμυριούχου δωρητή του κόμματος Στίβεν Φάινμπεργκ ως υφυπουργού Αμυνας, παρότι ο εν αναμονή υφυπουργός έχει επενδύσει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε οπλικά συστήματα και υπήρξε ιδιοκτήτης αμυντικής βιομηχανίας.
Φ. Χ.

2. Μπέντζαμιν Νετανιάχου

Προσηλωμένος στον αέναο πόλεμο κατά των Παλαιστινίων μοιάζει να παραμένει ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου, ο οποίος μάχεται την ίδια στιγμή για το πολιτικό του μέλλον καταθέτοντας αυτοπροσώπως τρεις φορές την εβδομάδα στη δίκη του για διαφθορά και κατάχρηση εξουσίας. Υστερα από 14 μήνες βομβαρδισμών και χερσαίων επιχειρήσεων κατά της Γάζας, που χαρακτηρίζονται από ολοένα και μεγαλύτερη μερίδα του κοινού ως γενοκτονία, αλλά και ενίσχυσης της φονικής καταστολής στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη, ο «Μπίμπι» ανακοίνωσε πριν από δέκα ημέρες την πρόθεση επέκτασης της κατοχής και των εβραϊκών εποικισμών στα Υψώματα του Γκολάν. Παρά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού για εξόντωση της Χαμάς στη Γάζα και της Χεζμπολάχ στον νότιο Λίβανο, βαλλιστικός πύραυλος των ανταρτών Χούθι της Υεμένης έπληξε το Τελ Αβίβ το περασμένο Σάββατο, αποφεύγοντας τον αντιπυραυλικό θόλο. Σε δηλώσεις του την προηγούμενη Δευτέρα, ο Νετανιάχου δεσμεύθηκε εκδίκηση, ανακοινώνοντας ότι δέχθηκε εισήγηση από τις υπηρεσίες πληροφοριών για χτύπημα με στόχο την ανώτατη πολιτειακή ή στρατιωτική ηγεσία του Ιράν, θεωρούμενο από το Τελ Αβίβ ως ο πάτρονας του «άξονα της αντίστασης» κατά του εβραϊκού κράτους. Την ίδια ώρα, στελέχη της κυβέρνησης Νετανιάχου εκτιμούν ότι η επανεκλογή του Τραμπ στην προεδρία αποτελεί μοναδική ευκαιρία ολοκλήρωσης της προσάρτησης της Δυτικής Οχθης στο Ισραήλ και τον ενταφιασμό κάθε συζήτησης για παλαιστινιακό κράτος.
Φ. Χ.

3. Ζιζέλ Πελικό

Σοβαρό πλήγμα στην κουλτούρα του βιασμού και στον μισογυνισμό της γαλλικής κοινωνίας κατάφερε μια 72χρονη συνταξιούχος, η Ζιζέλ Πελικό, απαιτώντας η δίκη του συζύγου βιαστή της και των 50 συνεργών του να διεξαχθεί ενώπιον ακροατηρίου και όχι κεκλεισμένων των θυρών όπως της έδινε τη δυνατότητα ο νόμος. Η Πελικό βιάσθηκε από 83 άνδρες τα τελευταία 20 χρόνια ενώ ήταν αναίσθητη από υπνωτικά που της χορηγούσε κρυφά ο σύζυγός της. Οι βιαστές, ηλικίας από 26 μέχρι και 74 ετών, έρχονταν σε επαφή με τον Πελικό μέσω ιστοσελίδας, προέρχονταν από κάθε εισοδηματικό στρώμα και επαγγελματική κατηγορία. Το θάρρος της Πελικό και η άρνησή της να αντιμετωπισθεί ως θύμα την ανέδειξαν σε φεμινιστικό σύμβολο. Για πρώτη φορά στη Γαλλία, ο Τύπος κάθε ιδεολογικής απόχρωσης μιλάει για κουλτούρα βιασμού και «συστημική βία» κατά των γυναικών, αναγνωρίζοντας την πλήρη απουσία της έννοιας της συναίνεσης στα άρθρα του ποινικού κώδικα που αφορούν τον βιασμό. Οι αποτρόπαιες καταθέσεις κατά τη διάρκεια της δίκης συνοδεύθηκαν από την προβολή βίντεο των βιασμών που κατέγραφε ο «κινηματογραφιστής» και σύζυγος του θύματος. «Η Ζιζέλ Πελικό αναδείχθηκε σε προσωποποίηση των θυμάτων σεξουαλικής βίας και φεμινιστικό σύμβολο, διατηρώντας ψηλά το κεφάλι στους τέσσερις μήνες της δίκης, πάντα όρθια, παρότι δήλωνε κατεστραμμένη μέσα της», ανέφερε το δίκτυο TV5 Monde.
Φ. Χ.

4. Μίλτος Τεντόγλου

Στα 26 του, ο κορυφαίος εν ενεργεία Ελληνας αθλητής (μαζί με τον Γιάννη Αντετοκούμπο) απέδειξε μέσα στο 2024 ξανά την αξία του και μάλιστα στην κορυφαία «σκηνή» του κόσμου. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, ο Τεντόγλου κέρδισε το δεύτερο συνεχόμενο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος, κάτι που έχει πετύχει μόνο ο θρυλικός Καρλ Λιούις. Στον τελικό της 6ης Αυγούστου επικράτησε σχετικά εύκολα των αντιπάλων του, σημειώνοντας επίδοση 8,48 μ. Μόλις δύο μήνες πριν, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ρώμης, ο Τεντόγλου είχε πετύχει ατομικό ρεκόρ (και ρεκόρ αγώνων) με 8,65 μ., κατακτώντας παράλληλα το έκτο του χρυσό στα ευρωπαϊκά κουλουάρ. Το αστείο; Αυτός ο τρομερός πρωταθλητής δεν κατέχει το... πανελλήνιο ρεκόρ, το οποίο είναι του Λούη Τσάτουμα με 8,66 μ. Ο Μίλτος Τεντόγλου, βέβαια, δεν δείχνει να νοιάζεται ιδιαίτερα για όλα αυτά. Στις δηλώσεις του μετά τους αγώνες παρουσιάζεται συνήθως «χαλαρός», στα όρια παρεξηγήσεως, και πάντως πολύ διαφορετικός από την πλειονότητα των συναθλητών του. Στο Παρίσι, το πρώτο πράγμα που είπε μετά την πρωτιά στον προπονητή του, Γιώργο Πομάσκι, ήταν το «δεν ήμουν καλός» γιατί κυνηγούσε μεγαλύτερη επίδοση. Και στη συνέχεια στην κάμερα της ΕΡΤ: «Ελπίζω να σας έκανα, έστω λίγο, υπερήφανους». Μπορεί η εθνική υπερηφάνεια να είναι μέγεθος συζητήσιμο στις μέρες μας, ωστόσο η παρακαταθήκη του Τεντόγλου, όχι μόνο η αθλητική, μάλλον δεν σηκώνει κουβέντα. 
ΑΙΜ. Χ.

5.
 Λαμίν Γιαμάλ

Σαν ιστορία, έχει ξαναγραφτεί. Ενα φτωχόπαιδο παίζει μπάλα σε μια υποβαθμισμένη γειτονιά του κόσμου, με το ταλέντο του κατακτά το διεθνές ποδοσφαιρικό στερέωμα και έπειτα... Επειτα τι; Ολοι οι δρόμοι μοιάζουν πλέον ανοιχτοί για τον 17χρονο Λαμίν Γιαμάλ, τον γιο μιας σερβιτόρας από την Ισημερινή Γουινέα και ενός ελαιοχρωματιστή από το Μαρόκο, που μεγάλωσε στη συνοικία Ροκαφόντα της πόλης Ματαρό στην Καταλωνία, και που στο Euro 2024 έγινε ο μικρότερος σε ηλικία σκόρερ και ο νεότερος που κέρδισε τελικό της διοργάνωσης. Η Ισπανία και η Μπαρτσελόνα βασίζονται σε εκείνον. Ισως όμως μεγαλύτερη σημασία έχει η περηφάνια και η ελπίδα που ο Γιαμάλ εμπνέει στους πιτσιρικάδες της ξεχασμένης Ροκαφόντα, όταν τη μνημονεύει στους πανηγυρισμούς του σχηματίζοντάς με τα δάχτυλά του το «304» του ταχυδρομικού της κώδικα. Και όταν χαμογελάει, με εκείνα τα σιδεράκια στα δόντια του, δεν πειράζει αν για άλλη μια φορά, μια μικρή γειτονιά του κόσμου έχει έστω ένα λόγο για να ονειρεύεται ξανά. 
Ν. Ζ.

6.Φειδίας Παναγιώτου

Τι πιστεύατε ότι παρακολουθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βρίσκονται τριγύρω σας κολλημένοι στις οθόνες των κινητών τους, ξεχασμένες διαλέξεις του Μισέλ Φουκό για την ελευθεροστομία; Βίντεο σαν του Φειδία βλέπουν. Η εκλογή τού εντελώς άσχετου με την πολιτική 24χρονου Κύπριου στο Ευρωκοινοβούλιο, τον Ιούνιο του 2024, απέδειξε ότι η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί να ρίξει ακόμη χαμηλότερα τον πήχυ της πολιτικής εκπροσώπησης, τουλάχιστον στη Μεγαλόνησο. Ο Φειδίας Παναγιώτου εξελέγη ως ανεξάρτητος υποψήφιος στηριζόμενος αποκλειστικά στη δύναμη μιας χαζοχαρούμενης περσόνας που χτίστηκε μεθοδικά στο Youtube και στο Tiktok. Ο δημιουργός περιεχομένου αναδείχθηκε στη δημόσια σφαίρα έλκοντας το ενδιαφέρον ενός νεανικού κοινού, το οποίο καταναλώνει αχόρταγα «αυθεντική» σαχλαμάρα. Στην παράλληλη αυτή πραγματικότητα όλα, ακόμη και τα πιο σοβαρά μετατρέπονται σε εξωφρενικά και χωρίς νόημα «challenges», όπως η αγκαλιά με τον Ελον Μασκ, που προσελκύουν περισσότερους «followers», αποφέρουν «views» και οδηγούν σε μεγαλύτερα διαφημιστικά έσοδα. Το νόημα του προϊόντος «Φειδίας» είναι η έλλειψη νοήματος. Ο ορισμός, δηλαδή, της φάρσας. 
Μ.Α.

7.Τέιλορ Σουίφτ

Πρόσωπο της χρονιάς για το περιοδικό TIME το 2023, η τραγουδοποιός, τραγουδίστρια, μουσική παραγωγός, σκηνοθέτις, ηθοποιός και επιχειρηματίας Τέιλορ Σουίφτ στα 34 χρόνια της εξακολουθεί να αποτελεί φαινόμενο για τον καλλιτεχνικό κόσμο, αλλά όχι μόνο γι’ αυτόν. Σύμφωνα με τη φετινή ετήσια λίστα δισεκατομμυριούχων του Forbes, η Σουίφτ είναι η πλουσιότερη γυναίκα μουσικός στον κόσμο με εκτιμώμενη περιουσία 1,6 δισ. δολάρια, ενώ ως εμπορικό φαινόμενο η οργάνωση και διαχείριση της καριέρας της διδάσκεται στα πανεπιστήμια, αλλού ως αντικείμενο λογοτεχνίας, αλλού ως μάθημα κοινωνικής ψυχολογίας και αλλού μέσα από το πρίσμα της επιχειρηματικότητας. Το Forbes αναφέρει ότι κέρδισε 125 εκατ. δολάρια από ακίνητα και φέρεται να εισέπραξε επίσης 100 εκατ. δολάρια μόνο από τα δικαιώματα streaming στο Spotify πέρυσι, χάρη στα άλμπουμ «Midnights» του 2022 και «1989 (19 Εκδοση Taylor)». Οσο για την περίφημη Eras Tour κατέρριψε κάθε ρεκόρ, αφού η περιοδεία, που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2023 και ολοκληρώθηκε τον φετινό Δεκέμβριο στο Βανκούβερ, επαναδιατύπωσε τους όρους της καλλιτεχνικής επιτυχίας. 
Μ. Β.

8.Μπασάρ αλ Ασαντ

Με την αιφνιδιαστική φυγή του Μπασάρ αλ Ασαντ στη Μόσχα έληξε η κυριαρχία του κόμματος Μπάαθ στη Συρία, με τους υποστηριζόμενους από την Τουρκία αντάρτες της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ, πρώην παραφυάδας της Αλ Κάιντα, να εισέρχονται χωρίς αντίσταση στη Δαμασκό ύστερα από ταχεία προέλαση προς τον Νότο. Ο 59χρονος Ασαντ, ο οποίος προαλειφόταν για καριέρα οφθαλμιάτρου, μεγάλωσε στη σκιά του χαρισματικού μεγαλύτερου αδελφού του, Μπάσιλ, θύμα τροχαίου δυστυχήματος το 1994. Η κυριαρχία του, μετά τον θάνατο του πατέρα του, Χάφεζ, το 2000, δέχθηκε ελάχιστη αμφισβήτηση χάρη στην αποτελεσματικότητα της μυστικής αστυνομίας Μουχαμπαράτ, αλλά και στην πολιτική κρατικών επιχορηγήσεων και επιδοτήσεων. Η άνοιξη της Δαμασκού, σύντομη περίοδος δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων που ακολούθησε την άνοδο του Μπασάρ στην εξουσία, έδωσε τη θέση της σε λιγότερο από ένα χρόνο σε όργιο καταστολής. Η πολιτική «κοινωνικής οικονομίας της αγοράς», που εγκαθίδρυσε το καθεστώς, έγινε συνώνυμη με διαφθορά, νεποτισμό και ανάδειξη αυλικών σε κρίσιμες θέσεις. Το ξέσπασμα των εξεγέρσεων της Αραβικής Ανοιξης έδωσε τέλος στα ανοίγματα της Δαμασκού προς τη Δύση, βυθίζοντας τη χώρα σε εμφύλιο πόλεμο. Η εμπλοκή ξένων δυνάμεων στον συριακό εμφύλιο παρέτεινε τη ζωή του καθεστώτος, χωρίς ωστόσο να προλάβει την πτώση του. Την περασμένη εβδομάδα, η Συροβρετανίδα σύζυγος του Μπασάρ, Ασμα, φέρεται να κατέθεσε αίτηση διαζυγίου με στόχο την επιστροφή της στη Βρετανία. 
Φ.Χ.

9.Σάλι Ρούνεϊ

Οταν μια χρονιά εγγράφεται στη συλλογική μνήμη χιλιάδων βιβλιόφιλων ανά τον πλανήτη (και) ως αυτή κατά την οποία η Σάλι Ρούνεϊ κυκλοφόρησε το νέο της, τέταρτο, βιβλίο, δεν χρειάζεται άλλη απόδειξη για την επιτυχία και την επιδραστικότητα της 33χρονης Ιρλανδής συγγραφέως-φαινομένου της γενιάς της, αλλά και της εποχής. Το «Intermezzo» κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου. Στην Ιρλανδία, τα βιβλιοπωλεία είχαν στοκάρει εκατοντάδες αντίτυπα περιμένοντας ξεπούλημα από τις πρώτες ώρες της κυκλοφορίας –όπως και έγινε–, στις ΗΠΑ πολλά έμειναν ανοιχτά όλη τη νύχτα φιλοξενώντας συγκεντρώσεις και πάρτι των φαν της, που ήθελαν να είναι από τους πρώτους που θα το πάρουν στα ανυπόμονα χέρια τους. Κάπως έτσι δεν είναι περίεργο που μέσα σε μόλις μία εβδομάδα είχε σκαρφαλώσει στην κορυφή των πωλήσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο με 40.000 αντίτυπα – μόνο στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο τα βιβλία της έχουν πουλήσει πάνω από 3 εκατ. αντίτυπα. Μεγάλη μερίδα κριτικών αποθέωσε και αυτή τη δουλειά της, οι πιστοί θαυμαστές της ένιωσαν δικαιωμένοι και η ίδια νιώθει την άνεση και την αυτοπεποίθηση να δηλώνει στο περιοδικό New Statesman ότι «το μυθιστόρημα ως είδος έχει ακόμη πολλά να πει και μέρος της απόδειξης αυτού είναι ότι οι άνθρωποι ακόμη τα διαβάζουν». 
Μ.Α.

10.Μαξ Φερστάπεν

Ο Μαξ Φερστάπεν μπορεί να συνάντησε περισσότερες δυσκολίες σε σχέση με το 2023, όταν το... κοντέρ είχε γράψει 19 νίκες σε 22 Grand Prix, όμως και το 2024 ήταν η χρονιά του, φτάνοντας στην κατάκτηση ενός ακόμη πρωταθλήματος στη Φόρμουλα 1, το τέταρτο σερί του. Ο 27χρονος Ολλανδός πιλότος κατάφερε να χαρίσει 9 νίκες στη Red Bull ενώ οι δύο οδηγοί της Mclaren (Νόρις, Πιάστρο), που πήρε το πρωτάθλημα κατασκευαστών, κατέκτησαν συνολικά 6 νίκες. Ο Φερστάπεν έγινε μόλις ο δεύτερος οδηγός στην ιστορία της F1 που κατακτά τους τέσσερις πρώτους τίτλους του σε διαδοχικές σεζόν, έπειτα από τον Γερμανό Σεμπάστιαν Φέτελ (2010-2013). Επιασε στον κατάλογο με τους πολυνίκες τον Γάλλο Αλέν Προστ, ενώ μπροστά του βρίσκονται ο Αργεντινός Χουάν Μανουέλ Φάντζιο (5 τίτλοι), ο Γερμανός Μίκαελ Σουμάχερ και ο Βρετανός Λιούις Χάμιλτον, με επτά τίτλους έκαστος. Με δεδομένα τα όσα έχει πετύχει σε αυτή την ηλικία, οι προβλέψεις πως στο μέλλον θα γίνει ο κορυφαίος όλων, μεγαλώνουν. 
Α.ΤΡ.

11.Μαρίνα Σάττι

Ηταν το πρόσωπο που οι Ελληνες αναζήτησαν στο Google περισσότερες φορές φέτος. Το 2024, η Μαρίνα Σάττι έβαλε πείσμα να τη μάθουν ακόμη και οι λίγοι που δεν τη γνώρισαν από τη «Μάντισσα» και το «Πάλι». Εριξε «Ζάρι» στη Eurovision και τερμάτισε στην 11η θέση – διαψεύδοντας τις προβλέψεις που πάντα μας θέλουν φαβορί. Στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού στο Μάλμε επίσης «έπαιξε με τη φωτιά» με το να χασμουρηθεί σε συνέντευξη Τύπου δίπλα στην εκπρόσωπο του Ισραήλ ως ένδειξη διαμαρτυρίας, αλλά βγήκε σχετικά αλώβητη. «Η Μαρίνα σας πάει τάπα», μας είπε στο «Π.Ο.Π» που κυκλοφόρησε λίγο μετά, πηγαίνοντας το βαλκανικό, σχεδόν hyper pop, χαρμάνι της ένα βήμα παραπέρα – η κυκλοφορία της φιγούραρε μάλιστα έκτη στη λίστα με τα καλύτερα EP του 2024 του κατά γενικήν ομολογία σημαντικότερου μουσικοκριτικού των μιλένιαλ, Αντονι Φαντάνο. Η Μαρίνα Σάττι φέτος έκανε αυτό που πολλοί μουσικοί ονειρεύονται: κατάφερε τους πάντες να μιλάνε γι’ αυτήν και ανέβασε την καριέρα της σε άλλη λίγκα. 
ΕΛ.ΤΖ.

12.Κώστας Σλούκας

Οταν ο Κώστας Σλούκας έπαιρνε τη δύσκολη απόφαση να διαβεί τον Ρουβίκωνα και να φορέσει τη φανέλα του Παναθηναϊκού, πιθανώς ούτε ο ίδιος θα φανταζόταν το πόσο ισχυρό θα ήταν το αποτύπωμά του στη νέα του ομάδα! Ο 34χρονος άσος αποδείχθηκε ο πιο καθοριστικός παίκτης των «πρασίνων» σε αυτήν την ονειρική περίοδο που έκλεισε με την κατάκτηση της Ευρωλίγκας και του ελληνικού πρωταθλήματος. Ο Σλούκας ήταν κομβικός στον τελικό της Ευρωλίγκας κόντρα στη Ρεάλ με 24 πόντους (2/2 δίποντα, 4/4 τρίποντα, 8/9 βολές, 3 ασίστ, 2 ριμπάουντ και 31 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης) και ψηφίστηκε MVP του φάιναλ φορ στο Βερολίνο, κερδίζοντας τον 4ο τίτλο της καριέρας του με τρεις διαφορετικές ομάδες! Τον τίτλο του MVP τον κατέκτησε και στο ελληνικό πρωτάθλημα, κυρίως λόγω της συγκλονιστικής εμφάνισής του στον 5ο τελικό με τον Ολυμπιακό, όπου πέτυχε συνολικά 29 πόντους εκ των οποίων τους 25 σε 12 λεπτά στο α΄ ημίχρονο, με 8/9 σουτ εντός παιδιάς! 
ΧΡ.Κ.

13.Τζόρτζια Μελόνι

Την πολιτική, αν όχι ιδεολογική ανανέωση της ιταλικής μετα-φασιστικής Δεξιάς πέτυχε η πρωθυπουργός της Ιταλίας, έχοντας γίνει αποδεκτή από τους ομολόγους της στην Ε.Ε., παρά τα λαϊκίστικα ρατσιστικά της ατοπήματα. Οι πάλαι ποτέ ακραίες θέσεις της για το μεταναστευτικό συμβαδίζουν σήμερα με την πολιτική της Κομισιόν, ενώ η στροφή της από δηλωμένη θαυμάστρια του Πούτιν σε πολέμιο του Κρεμλίνου έχει ικανοποιήσει τους καχύποπτους Ευρωπαίους εταίρους της. Πρόσφατα, η Μελόνι έκανε λόγο για συνεχιζόμενη ρωσική απειλή, με εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών αυτή τη φορά, ακόμη και μετά το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία. Η αποτυχία της, όμως, να ξεπεράσει τα δικαστικά εμπόδια στο φιλόδοξο σχέδιό της για δημιουργία κέντρων κράτησης παράτυπων μεταναστών στην Αλβανία θα δώσει την ευκαιρία στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησής της και παλαιό αντίπαλό της στον χώρο της Ακροδεξιάς, Ματέο Σαλβίνι, να διεκδικήσει για μία ακόμη φορά την εξουσία. Φ. Χ.

14.Ελον Μασκ

Ενεργό κυβερνητικό ρόλο στο πλευρό του Ντόναλντ Τραμπ αναμένεται να αποκτήσει ο γεννημένος στη Νότια Αφρική, πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, Ελον Μασκ, ο οποίος διορίσθηκε επικεφαλής νέας υπηρεσίας Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας, από κοινού με τον επίσης δισεκατομμυριούχο Βίβεκ Ραμασουάμι. Ο Μασκ αξιοποίησε την εξαγορά της πλατφόρμας σύντομων μηνυμάτων Twitter για να διασπείρει τις ιδεολογικές θέσεις του, επικρίνοντας την κυβέρνηση Μπάιντεν και εξωθώντας τους Ρεπουμπλικανούς σε ολοένα και πιο συντηρητικές θέσεις και πρωτοβουλίες. Η γενναία χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ, αλλά και άλλων Ρεπουμπλικανών υποψηφίων σε εκλογές για το Κογκρέσο σε όλες τις ΗΠΑ, συνέβαλε στην επανεκλογή του Τραμπ στην προεδρία. Η μεγαλομανία του Μασκ εκδηλώθηκε την περασμένη εβδομάδα, με τη δήλωσή του προς τους Γερμανούς ψηφοφόρους ενόψει της κάλπης του Φεβρουαρίου ότι μόνο το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία είναι ικανό να σώσει τη χώρα τους. 
Φ.Χ.

15. Θεόδωρος Τερζόπουλος

«Διεθνής» είναι εδώ και χρόνια ο Θεόδωρος Τερζόπουλος. Το 2024, όμως, η θεατρική διαδρομή του κορυφώθηκε, ανακεφαλαιώθηκε και εδραιώθηκε με δύο παραστάσεις-σταθμούς: την «Ορέστεια» του Αισχύλου, που παρουσίασε με το Εθνικό Θέατρο, στο Φεστιβάλ Αθηνών - Επιδαύρου και το «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Μπέκετ, στη Στέγη, συμπαραγωγή του Emillia Romagna Teatro, με Ιταλούς ηθοποιούς. Ο χορός στην «Ορέστεια» κρίθηκε ως σκηνικό επίτευγμα, επιτομή της εξαντλητικής διεύρυνσης των ορίων του σωματικού θεάτρου. Εμβάθυνση και φορμαλισμός, ο διεθνώς αναγνωρισμένος κώδικας της δουλειάς του καταγράφηκε φέτος σε αποθεωτικές κριτικές, περιοδείες εκτός Ελλάδος, αλλά και σε επιπλέον εκδόσεις, μελέτες, του έργου του. Στα 77 του χρόνια, ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, ο οποίος ξεκίνησε από τον Μακρύγιαλο Πιερίας και διατρέχει τον κόσμο εδώ και 40 χρόνια με το θέατρο Αττις, διδάσκοντας τη θαυμαστή μέθοδο υποκριτικής του από την Ασία έως την Αυστραλία, κάνει με συνέπεια πράξη την άποψή του πως η τέχνη είναι «η πιο ακραία περιοχή της ανθρώπινης έκφρασης». 
Μ.Κ.

16.Αλεξέι Ναβάλνι

Τον θάνατο του υποψήφιου προέδρου και ακτιβιστή κατά της διαφθοράς Αλεξέι Ναβάλνι σε φυλακές της δυτικής Σιβηρίας ανακοίνωσαν οι σωφρονιστικές αρχές τον Φεβρουάριο του 2024. Ο Ναβάλνι είχε γίνει στόχος απόπειρας δολοφονίας με δηλητήριο κατά τη διάρκεια αεροπορικής πτήσης εντός Ρωσίας το 2020. Οι κατηγορίες που εξαπέλυσε εναντίον του Πούτιν προσωπικά και των μυστικών υπηρεσιών της Ρωσίας οδήγησαν στη σύλληψη και στην καταδίκη του σε πολυετή κάθειρξη για εξτρεμισμό σε φυλακές «ειδικού καθεστώτος» βόρεια του αρκτικού κύκλου. Η οβιδιακή μεταμόρφωση του Ναβάλνι, που εγκατέλειψε τις εθνικιστικές, ξενοφοβικές και πανρωσικές παλαιότερες θέσεις του, του επέτρεψαν να αναδειχθεί σε σύμβολο της δημοκρατίας στη Δύση, αν όχι στην ίδια τη Ρωσία, όπου η επιρροή του παρέμεινε περιορισμένη. Η άρνηση του καθεστώτος Πούτιν να ανεχθεί την παραμικρή αμφισβήτηση και να αντιμετωπίσει τη διαφθορά στο περιβάλλον του προέδρου νομιμοποίησε τον αγώνα του Ναβάλνι στα μάτια της Δύσης και μερίδας των συμπατριωτών του. 
Φ. Χ.

17.Αρμαντ Ντουπλάντις

Εάν ο Σεργκέι Μπούμπκα ήταν ο «τσάρος των αιθέρων», τότε ο Αρμαντ Ντουπλάντις είναι ο «αυτοκράτορας του ουρανού». Και το 2024 ο «Μόντο» ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος στο άλμα επί κοντώ. Κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού και τον Απρίλιο, στο Diamond League της Κίνας, «πέταξε» για ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 6,24 μ. Στο Ευρωπαϊκό της Ρώμης αναδείχθηκε «καίσαρας» με ρεκόρ αγώνων (6,10). Στην Ιταλία δεν βελτίωσε το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ αλλά το πέτυχε στους Ολυμπιακούς. Στο Σταντ ντε Φρανς ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος. Αρχικά έσπασε το ολυμπιακό ρεκόρ (6,10), μετά κατέκτησε τα 6,25 μ. και φυσικά το χρυσό μετάλλιο, και έγινε ο 2ος αθλητής στην ιστορία του αγωνίσματος με δύο πρωτιές. Λίγες ημέρες μετά, στο Diamond League της Πολωνίας, «πέταξε» και στα 6,26 μ. Ο «Μόντο», ωστόσο, εκτός από άλματα ξέρει και να... τρέχει. Σε αγώνα επίδειξης στα 100 μέτρα απέναντι από τον κάτοχο του παγκοσμίου ρεκόρ των 400 μετ’ εμποδίων Κάρστεν Γουόρχολμ νίκησε με 10,37. 
ΣΠ.ΣΠ.

18.Χαν Γκανγκ

Θα της άξιζε, ούτως ή άλλως, μια θέση στα πρόσωπα της χρονιάς καθώς η συγγραφέας Χαν Γκανγκ τιμήθηκε με το φετινό Νομπέλ Λογοτεχνίας. Θα της άξιζε επίσης γιατί είναι η πρώτη Νοτιοκορεάτισσα που λαμβάνει την υψηλότερη τιμή για έναν συγγραφέα και επειδή στρέφει την προσοχή του κόσμου σε μια χώρα και μια κουλτούρα που τα τελευταία χρόνια απολαμβάνει καλλιτεχνικές διακρίσεις στη μουσική, στο σινεμά και πλέον και στην πεζογραφία. Θα αγνοεί όμως η Χαν Γκανγκ ότι στην Ελλάδα το όνομά της διέφυγε από τα στενά όρια της λογοτεχνικής κοινότητα της χώρας, καθώς αρκετοί έφτασαν να αγωνιούν για το βραβείο αφού ένα από τα φαβορί ήταν, σύμφωνα με τις στοιχηματικές εταιρείες, και η Ελληνίδα συγγραφέας Ερση Σωτηροπούλου. Αν η συζήτηση γύρω από το Νομπέλ και τους πιθανούς υποψηφίους έφερε και νέους αναγνώστες στα βιβλιοπωλεία, τότε η Χαν Γκανγκ βοήθησε την ελληνική αγορά του βιβλίου και ας μην το έμαθε ποτέ. 
Σ. Ι.

19.Γιώργος Λάνθιμος

Δύσκολο να πεις για τον Γιώργο Λάνθιμο ποια είναι «η χρονιά του». Αν ήταν με τον «Κυνόδοντα» (2009), με τον οποίο αναδύθηκε διεθνώς, ή αν ήταν το 2019, όταν η «Ευνοούμενη» μπήκε σαλπίζοντας στην κούρσα των Οσκαρ με 10 υποψηφιότητες. Το 2024 όμως με το «Poor things» οι υποψηφιότητες έγιναν 11 (απέσπασε 4 Οσκαρ), είχαν προηγηθεί ο Χρυσός Λέοντας της Βενετίας, δύο Χρυσές Σφαίρες, ενώ 791 κριτικοί κινηματογράφου από όλον τον κόσμο την ανακήρυξαν καλύτερη ταινία της χρονιάς (βραβείο της Fipresci). Η Μπέλα Μπάξτερ της Εμα Στόουν προκάλεσε ουρές στις αίθουσες. Περισσότεροι από 400.000 θεατές στην Ελλάδα (στην κορυφή του μποξ όφις) έσπευσαν να δουν το αλλόκοτο ταξίδι μιας απρόσμενης γυναίκας της βικτωριανής εποχής. Λίγους μήνες αργότερα, οι «Ιστορίες καλοσύνης», με μούσα και πάλι την Εμα Στόουν, ξεπέρασαν τις 70.000 εισιτήρια. Ο Γιώργος Λάνθιμος εξακολουθεί να «λυγίζει» τους κινηματογραφικούς κανόνες εντείνοντας την εμπειρία του θεατή και διευρύνοντας τα όρια της Εβδομης Τέχνης. 
Μ.Κ.

20.Βολοντίμιρ Ζελένσκι

Ο Ουκρανός πρόεδρος εμφανίζεται πλέον πρόθυμος να συζητήσει με τη Ρωσία έχοντας εγκαταλείψει την απαίτησή του για αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων από το ουκρανικό έδαφος πριν από την έναρξη διαπραγμάτευσης. Αντιθέτως, δίνει έμφαση στην ανάγκη μακροπρόθεσμης ασφάλειας, αντί να ζητάει την παράδοση του συνόλου των εδαφών που κατέχει η Ρωσία. Οι στρατιωτικές ενισχύσεις και τα πυρομαχικά που εξασφάλισε η Μόσχα από τη Βόρεια Κορέα προσέφεραν στο Κρεμλίνο την πρωτοβουλία στο πεδίο της μάχης και συγκεκριμένα στο Κουρσκ, όπου το μικρό ουκρανικό προγεφύρωμα εντός ρωσικού εδάφους δέχεται μεγάλη πίεση. Στις τελευταίες συναντήσεις του με δυτικούς ηγέτες, ο Ζελένσκι κάνει λόγο για «μόνιμη ειρήνη» στην Ουκρανία, αποδεχόμενος την παρουσία δυτικών ειρηνευτικών δυνάμεων στη χώρα. Η ρητορική του αποτελεί προσπάθεια σύγκλισης με την εξωτερική πολιτική Τραμπ, χωρίς να εγκαταλείπει τις εκκλήσεις του για ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. 
Φ.Χ.

21.Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ

Ηρθε στον Ολυμπιακό σε μια περίοδο που η ομάδα προσπαθούσε να βγει από το αγωνιστικό αδιέξοδο στο οποίο είχε περιέλθει μετά τις συνεχείς αλλαγές προπονητών. Η ανακοίνωση της πρόσληψης του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό, αφού αρχικά έμοιαζε με μία ακόμη κίνηση πανικού της διοίκησης του Ολυμπιακού. Ομως ο Βάσκος τεχνικός, που έφερνε μαζί του τις δάφνες από την κατάκτηση του Europa League με τη Σεβίλλη, αποδείχθηκε ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα στο λιμάνι και να οδηγήσει τους «ερυθρόλευκους» στη μυθική κατάκτηση του Conference League. Η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του, ωστόσο, δεν είναι το συγκεκριμένο τρόπαιο, αλλά το ότι έφερε στο προσκήνιο τη νέα γενιά του Ολυμπιακού, όπως ο Μουζακίτης και ο Κωστούλας. Ο Μεντιλίμπαρ κατάφερε σε λιγότερο από ένα χρόνο παρουσίας του να γίνει από τους πλέον επιτυχημένους προπονητές στη νεότερη ιστορία του συλλόγου. 
Κ.Κ.

22.Στεφανία Γουλιώτη

Πολλοί θα περίμεναν να τη δουν να καταρρέει. Ελάχιστοι θα «έμειναν» μαζί της για 24 ώρες. Εστω και βυθισμένοι στα καθίσματα της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Ωστόσο, τους διέψευσε όλους. Μπορεί να μην την κρατούσαν τα πόδια της και να έτρεμε, μπορεί κάθε φορά που έβγαινε έξω από τη σκηνή να χρειαζόταν φυσικοθεραπεία και αντιφλεγμονώδη, να μην ένιωθε τις αλλαγές στην ώρα, αν είναι μέρα ή νύχτα, αλλά η Στεφανία Γουλιώτη άντεξε τον μαραθώνιο του «Second Woman», της θεατρικής περφόρμανς που έφερε μπροστά της 100 διαφορετικούς άνδρες με τους οποίους μίλησε, χόρεψε, έπαιξε, γέλασε, έκλαψε και τελικά χώρισε μπροστά στα νυσταγμένα βλέμματα του κοινού. Η Στεφανία Γουλιώτη, που παράλληλα ξεχώρισε και με την ερμηνεία της στον τηλεοπτικό «Μαέστρο» του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, παίρνει μια θέση στα πρόσωπα της χρονιάς για τις αντοχές της και για το ταλέντο της να μεταμορφώνεται σε 100 διαφορετικούς γυναικείους χαρακτήρες. Θα ήταν το ίδιο με 50; Μάλλον ναι. Σ. Ι.

23. Ντόναλντ Τουσκ

Στην πρωθυπουργία της Πολωνίας εξελέγη πέρυσι τον Δεκέμβριο ο Τουσκ, παρά τις προσπάθειες του συντηρητικού προέδρου Αντρέι Ντούντα να διορίσει τον εκλεκτό του Ματέους Μοραβιέκι στον θώκο. Στη δεύτερη θητεία του, ο Τουσκ εκκαθάρισε την κρατική τηλεόραση από τους υποστηρικτές του συντηρητικού κόμματος Νόμου και Δικαιοσύνης και επέβλεψε τη σύλληψη βουλευτών του κόμματος, που είχαν καταφύγει στο προεδρικό μέγαρο. Νομοσχέδιο που θα ψηφισθεί εντός του Ιανουαρίου θα απαιτεί την έγκριση της κυβέρνησης για την εξαγορά τηλεοπτικών δικτύων από αλλοδαπούς επενδυτές. Το δίκτυο TVN, παραδοσιακά επικριτικό προς το κόμμα Νόμου και Δικαιοσύνης, απειλείται να εξαγορασθεί από Ούγγρο μεγιστάνα, προσκείμενο στον Βίκτορ Ορμπαν. Νέο νομοθετικό πακέτο που προωθεί ο Πολωνός πρωθυπουργός θα αναστέλλει προσωρινά το δικαίωμα μεταναστών να ζητούν άσυλο, επικαλούμενος παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων από κυκλώματα διακινητών με βοήθεια από τη Λευκορωσία και τη Ρωσία. Ο Τουσκ παραμένει ο στενότερος σύμμαχος του Ζελένσκι, κατακεραυνώνοντας όσους ηγέτες έχουν επιλέξει την ουδετερότητα στον πόλεμο της Ουκρανίας. 
Φ.Χ.

24.Στέφανος Κασσελάκης

Ο Στέφανος Κασσελάκης εξελέγη πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ως Μεσσίας που θα μπορούσε να φέρει ξανά το κόμμα στην εξουσία, και απεπέμφθη σαν παρίας. Η πορεία του συνοδεύτηκε από τοξικότητα, έλλειψη πολιτικών θέσεων, άγνοια και αμφιλεγόμενες προτάσεις, που περιγράφηκαν σαν «αριστερόστροφος τραμπισμός». Επιδίωξε να παρουσιάσει την πολιτική άγνοια σαν προσόν: ότι ο ίδιος δεν βγήκε από τον κομματικό σωλήνα, αλλά προέρχεται από την πραγματική ζωή και έχει τις απαντήσεις που τα πραγματικά προβλήματα χρειάζονται. Την ξένη προς την Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ πρότερη διαδρομή του, σαν συγκριτικό πλεονέκτημα: είναι επιτυχημένος επιχειρηματίας με μεγάλη περιουσία και δεν εξαρτάται από πουθενά, υπονοώντας ότι δεν είναι ευάλωτος σε διαφθορά. Ο Στέφανος Κασσελάκης έφερε ένα νέο πολιτικό υπόδειγμα: αυτό του πολιτικού των social media και της αμεσοδημοκρατίας τους, της life style πολιτικής της μεσημεριανής τηλεοπτικής ζώνης. Και της διαρκούς φασαρίας. Ο ίδιος λέει ότι ήρθε για να μείνει. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το... Κίνημα (Δημοκρατίας). Δ. Α.

Το αφιέρωμα υπογράφουν οι Μαρία Αθανασίου, Μανώλης Ανδριωτάκης, Δώρα Αντωνίου, Μάρω Βασιλειάδου, Νικόλας Ζώης, Σάκης Ιωαννίδης, Μαρία Κατσουνάκη, Χρήστος Κοντός, Κώστας Κουκουλάς, Ηλίας Μαγκλίνης, Σπυριδούλα Σπανέα, Ελένη Τζανάττου, Ακης Τριανταφύλλου, Αιμίλιος Χαρμπής, Φίλιππος Χατζόπουλος.