Το πιο χυδαίο (και έχω διαλέξει προσεκτικά τη λέξη) προεκλογικό εύρημα των ημερών, ανήκει στη Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ που καλεί τους νέους να ψηφίσουν το σωστό κόμμα, ώστε να μπουν στο Πανεπιστήμιο χωρίς Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής. Και είναι χυδαίο επειδή λέει στους νέους ότι η επιτυχία δεν είναι θέμα προσπάθειας, αλλά άλλων επιλογών. Ψηφίζουν, βλέπετε, παιδιά που φέτος ή του χρόνου θα δώσουν εξετάσεις για την εισαγωγή τους στο Πανεπιστήμιο. Και με την ανήθικη πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν πλέον να σκέφτονται ότι δεν χρειάζεται να ανοίξουν βιβλίο, αλλά να κλείσουν τον φάκελο με το σωστό ψηφοδέλτιο. Ασφαλώς δεν τους λένε όλο το story. Διότι ο πιτσιρικάς που θα περάσει σε μία σχολή χωρίς Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, το πιθανότερο είναι να βρεθεί κάπου μακριά από το σπίτι του σπουδάζοντας κάτι που ουδόλως τον ενδιαφέρει. Ακόμα και αν πάρει το πτυχίο δεν θα ξέρει τι να κάνει με αυτό. Απλώς για μερικά χρόνια θα κοροϊδεύει τους γονείς του παριστάνοντας ότι σπουδάζει κάτι με προοπτική. Οι γονείς θα κοροϊδεύουν τον εαυτό τους και θα ματώνουν οικονομικά για να τελειώσει το παιδί το Πανεπιστήμιο. Και όλους μαζί θα τους έχει κοροϊδέψει το κόμμα....

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 08/05/23

ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΥ

Διανύουμε την πιο βαρετή προεκλογική περίοδο που προσωπικά θυμάμαι. Αυτό συμβαίνει για δυο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι υπάρχει μια διάχυτη βεβαιότητα πως οποιοδήποτε κι αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών δεν θα προκύψει μια κυβέρνηση - μια μεγάλη μερίδα του κόσμου αντιλαμβάνεται αυτό που συμβαίνει ως «πολύ κακό για το τίποτα». Ο δεύτερος λόγος είναι ότι δεν καταγράφεται κανενός είδος ρεύμα υπέρ κάποιου από τα κόμματα εξουσίας - το ρεύμα γεννά μια κάποια αντίδραση και κάνει τις εκλογές μια ενδιαφέρουσα διαδικασία. Σήμερα αυτό που βλέπουμε (και δεν χρειάζεται για να το καταλάβεις καμία δημοσκόπηση) είναι πως διεκδικεί την επανεκλογή της μια κυβέρνηση που έχει απώλειες, από μια αντιπολίτευση που δεν τις εισπράττει.

Αν η άρνηση ψήφου στη ΝΔ, μετά από μια τετραετία διακυβέρνησης, είναι κάτι αναμενόμενο (πάντα μια κυβέρνηση έχει απώλειες, πόσο μάλλον όταν οι εκλογές γίνονται με απλή αναλογική), το δεύτερο, η αδυναμία δηλαδή της αντιπολίτευσης να εισπράξει την κυβερνητική φθορά, μοιάζει μάλλον πρωτόγνωρο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, μοιάζει να κινδυνεύει να καταγράψει μια παράξενη και σπάνια εκλογική επίδοση: οι δημοσκόποι συμφωνούν πως για την ώρα το ποσοστό του σε σχέση με τις τελευταίες εκλογές, όχι μόνο δεν βελτιώνεται, αλλά μειώνεται. Καμία δημοσκόπηση για την ώρα δεν του δίνει το 30% που, αν και χαμένος από χέρι, κατέγραψε στις εκλογές του 2019. Κι αυτό μολονότι είχαμε μια κυβέρνηση που δεν ενθουσίασε.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Νομίζω γιατί ο Αλέξης Τσίπρας, που μονοπωλεί την εκλογική καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει προχωρήσει σε κάποιου είδους αυτοκριτική σε σχέση με τη δική του διακυβέρνηση. Αλλά και γιατί συγχρόνως - κι αυτό είναι το ακόμα περισσότερο παράδοξο - δεν υπερασπίζεται τα στελέχη του και τις τότε κυβερνητικές επιλογές του. Αυτό πραγματικά δεν θυμάμαι να το έχει κάνει ποτέ κανείς.

Σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του ο Τσίπρας ρωτήθηκε με ποιους θα κυβερνήσει. Αν πραγματικά υπερασπίζονταν την κυβέρνησή του, θα έλεγε πως υπήρξαν σε αυτή πολλοί που ως στελέχη της αποδείχτηκαν καλύτεροι υπουργοί από τους τωρινούς. Αν από την άλλη είχε κάνει την αυτοκριτική του, θα δήλωνε πως ζητά τη δεύτερη ευκαιρία γιατί στο διάστημα που βρέθηκε στην αντιπολίτευση κατάλαβε τα λάθη του και απομάκρυνε όσους στάθηκαν η αιτία της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ το 2019. Ο Τσίπρας δεν είπε τίποτα από τα δύο! 

 «Μάλλον δεν θα έχετε εστιάσει όσο θα έπρεπε τόσο στους ανθρώπους της "δεξαμενής σκέψης" που εδώ και δύο χρόνια έχω συγκροτήσει, όσο όμως και στα ίδια τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ. Αν το κάνετε, θα διαπιστώσετε πάρα πολλά νέα πρόσωπα. (…). Και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι θα αποτελέσει έκπληξη η προοδευτική κυβέρνηση και στα νέα πρόσωπα και στον αριθμό των γυναικών, που θα κληθούν να σηκώσουν το βάρος της» είπε σε δυο τουλάχιστον από τις τελευταίες του συνεντεύξεις. Με άλλα λόγια, βασίζει την κυβερνητική του πρόταση στην προσωπική ικανότητά του (!) να διαλέγει στελέχη (για αυτό επικαλείται τη «δεξαμενή σκέψης» που δημιούργησε) αλλά και στο να βρίσκει «νέους υποψήφιους που θα αποτελέσουν έκπληξη» - αν βέβαια εκλεγούν. Κι αν δεν εκλεγούν;

Ο μετριοπαθής κεντρώος ψηφοφόρος, που μετακινείται εκλογικά, φοβάται πως θα ξαναδεί όσους το καλοκαίρι του 2019 έγιναν λόγος για να συστρατευθεί στο «αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο». Ο Τσίπρας ζητά την ψήφο επικαλούμενος ένα είδος προσωπικού αλάθητου, απαιτώντας συγχρόνως από αυτούς που δεν τον ψήφισαν να κάνουν αυτό που δεν κάνει αυτός - δηλαδή αυτοκριτική. Το δε επιχείρημα ότι την προηγούμενη φορά κυβέρνησε υπό επιτροπεία και τώρα αυτή δεν υπάρχει, προκαλεί μάλλον πικρά χαμόγελα. Πρώτον γιατί ήξερε την επιτροπεία και ισχυριζόταν ότι θα την καταργήσει. Και δεύτερον γιατί όταν το μνημόνιο τελείωσε πήγε στο Ζάππειο με γραβάτα. Και μετά την έβγαλε και συνέχισε τη φορομπηχτική πολιτική του…

Αν τώρα δεις πιο σοβαρά όλο αυτό, βγάζεις κάποια συμπεράσματα, όχι και τόσο ευχάριστα για τον πρόεδρο Τσίπρα. Δείχνει απελπισμένος. Οταν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταφεύγει σε ψεκασμένη επιχειρηματολογία, λέγοντας ότι ο ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ φοβάται να μιλήσει, τότε οφείλει να βγει στο μπαλκόνι και να συγχαρεί τους γενναίους που πηγαίνουν στις συγκεντρώσεις του. Γιατί αν ο Μητσοτάκης παρακολουθεί τα τηλέφωνα του δημοσκόπου, τότε όλο και κάποιος θα υπάρχει στην πλατεία για να καταγράφει αυτούς που πήγαν να ακούσουν Τσίπρα. Εκτός και αν έχουν άγνοια κινδύνου ή, τέλος πάντων, εμπνέονται από τις διαχρονικές αξίες της Αριστεράς και βγαίνουν μπροστά στους αγώνες....

Ο Αλέξης Τσίπρας ρωτήθηκε, στο Open, για τις δημοσκοπήσεις. Φόρεσε το θυμωμένο ύφος του και έδωσε μία καταπληκτική απάντηση. «Οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ δε βρίσκονται στις δημοσκοπήσεις. Διότι 5 στους 7 ερωτηθέντες δεν απαντούν. Ξέρετε γιατί δεν απαντούν; Γιατί είμαστε στην εποχή του Predator και ο κόσμος φοβάται να πει ότι δεν ψηφίζει Μητσοτάκη την ώρα που η κλήση του καταγράφεται. Και την ώρα που ο εργοδότης πλάι στον Άδωνι Γεωργιάδη απειλεί ότι αν κάποιος δεν ψηφίσει ΝΔ, θα απολυθεί». 

Αυτό δεν είναι, απλώς, φλερτ με τους ψεκασμένους, όπως τότε με τα εμβόλια. Είναι μία κανονική θεωρία συνωμοσίας σύμφωνα με την οποία ο μηχανισμός Μητσοτάκη παρακολουθεί τα (σταθερά) τηλέφωνα των εταιρειών δημοσκοπήσεων και σημειώνει τους τηλεφωνικούς αριθμούς πολιτών που δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν κάτι άλλο πλην Νέας Δημοκρατίας. Και τι να συμβαίνει, αλήθεια, με τις δημοσκοπήσεις που διενεργούνται με κάλπη; Απλό. Εκεί ο ερευνητής ανοίγει την κάλπη μόλις βγει από το σπίτι, βλέπει τη ψήφο και μαρκάρει την κατοικία ώστε το καθεστώς να γνωρίζει ότι όσοι βρίσκονται πίσω από την πόρτα είναι εχθρικά διακείμενοι. Προσοχή: ο Τσίπρας λέει ότι «ο κόσμος φοβάται». Δεν σπεύδει όμως να διαβεβαιώσει τον κόσμο ότι δεν έχει λόγο να φοβάται. 

Απάντηση Μητσοτάκη σε Τσίπρα από την Παραμυθιά: Η καλύτερη δημοσκόπηση είναι εδώ! Πατήστε εδώ 

Μια χαρά θεωρία είναι. Την ακούει, πρωί-πρωί, ο πολίτης και αν τον καλέσουν από εταιρεία δημοσκόπησης το κλείνει αμέσως. Ακόμα καλύτερα: δεν απαντά, αν δει άγνωστο νούμερο. Μετά είναι η περίπτωση του εργοδότη δίπλα στον Γεωργιάδη που απαίτησε από τους εργαζόμενούς του να ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία. Αν δεν το κάνουν, όπως λέει ο Τσίπρας, θα απολυθούν. Εδώ βέβαια υπάρχει ένα τεχνικό πρόβλημα: πώς θα μάθει ο εργοδότης τι ψήφισαν οι εργαζόμενοί του; Μπορεί να έχουν κάμερες στο παραβάν, όλα είναι δυνατά με δαύτους, σωστά; 

Αν τώρα δεις πιο σοβαρά όλο αυτό, βγάζεις κάποια συμπεράσματα, όχι και τόσο ευχάριστα για τον πρόεδρο Τσίπρα. Δείχνει απελπισμένος. Οταν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταφεύγει σε ψεκασμένη επιχειρηματολογία, λέγοντας ότι ο ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ φοβάται να μιλήσει, τότε οφείλει να βγει στο μπαλκόνι και να συγχαρεί τους γενναίους που πηγαίνουν στις συγκεντρώσεις του. Γιατί αν ο Μητσοτάκης παρακολουθεί τα τηλέφωνα του δημοσκόπου, τότε όλο και κάποιος θα υπάρχει στην πλατεία για να καταγράφει αυτούς που πήγαν να ακούσουν Τσίπρα. Εκτός και αν έχουν άγνοια κινδύνου ή, τέλος πάντων, εμπνέονται από τις διαχρονικές αξίες της Αριστεράς και βγαίνουν μπροστά στους αγώνες. 

Με την ίδια λογική μπορεί να δικαιολογήσει και γιατί έχει λιγότερους followers από τον Μητσοτάκη στα social. Οταν ο πολίτης φοβάται να απαντήσει στον δημοσκόπο, τότε ούτε like δεν θα τολμήσει να δώσει στον Αλέξη. Αν τον καταγράψουν; Αν του έχουν βάλει κοριό μέσα στα cookies; Και ασφαλώς όταν πετάς αυτήν την ανοησία, περί φόβου, είναι εύκολο να πας στο επόμενο βήμα έτσι και η κάλπη δεν βγάλει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Βία και νοθεία. Αλλωστε η Δεξιά έχει παράδοση σε κάτι τέτοια και το 1961 είναι μόλις χθες. Πηγή: Protagon.gr

Τι ήταν αυτό το τόσο τραγικό που είπε ο δημοσιογράφος του Σκάι, το οποίο προκάλεσε τη βίαιη αντίδραση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Πήγαν ή όχι μάρτυρες υπεράσπισης στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στη δίκη των δολοφόνων της «17 Νοέμβρη»; Πήγαν. Και σε πρώτο, και σε δεύτερο βαθμό, δε, για να υπερασπιστούν μερικά από αυτά τα καθάρματα. Πρωτοστάτησε η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, τον Φεβρουάριο του 2021, στις καθημερινές διαδηλώσεις στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και αλλού για να γίνει δεκτό το αίτημα του μακελάρη Κουφοντίνα να εκτίνει την ποινή του όπου αυτός γουστάρει; Πρωτοστάτησε. Τάχθηκαν υπέρ του και υπέρ των αιτημάτων του 17 στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (πρώην βουλευτές, μέλη της Κεντρικής του Επιτροπής, μέλη της Πολιτικής του Γραμματείας); Τάχθηκαν. Ηρθε στην κορύφωση όλων αυτών των εκδηλώσεων υπέρ Κουφοντίνα ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας να ζητήσει από την κυβέρνηση να κάνει πίσω, γιατί τον είχε πάρει ο πόνος για τη ζωή του μακελάρη που έκανε απεργία πείνας; Ηρθε...

Aπό "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 08/05/23

Πολέμιοι της ελευθεροτυπίας...

Μπορώ να δεχθώ ότι η «17 Νοέμβρη» και η εγκληματική της δράση που έπληξε σοβαρά τη χώρα σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο για περίπου 30 χρόνια δεν μπορεί να αποτελούν σήμερα αντικείμενο της προεκλογικής αντιπαράθεσης των κομμάτων. Μπορώ να δεχτώ επίσης ότι τα προβλήματα της χώρας σήμερα είναι τέτοια, που ακόμη και η απλή αναφορά σε εκείνη τη σκοτεινή περίοδο ενδέχεται να λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά και εις βάρος του πραγματικού περιεχομένου που πρέπει να έχει η αντιπαράθεση των κομμάτων, ώστε οι ψηφοφόροι να είναι πλήρως κατατοπισμένοι για το τι θα ψηφίσουν όταν βρεθούν μπροστά στην κάλπη.

Αλλά δεν μπορώ με τίποτα να δεχτώ ότι στο όνομα αυτής της αλήθειας θα τα σπρώξουμε όλα κάτω από το χαλί, θα ξεχάσουμε και θα σφυρίζουμε ανέμελα κάθε φορά που εκδηλώνονται άθλιες επιχειρήσεις δημόσιου προπηλακισμού και διαπόμπευσης κάποιου, επειδή αποτόλμησε ή εν τη ρύμει του λόγου του αναφέρθηκε στην τρομοκρατία και τη στάση που τήρησε απέναντί της ένας ορισμένος πολιτικός χώρος, και πιο συγκεκριμένα ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τα όσα συνέβησαν την Παρασκευή το βράδυ, μετά τις σχετικές αναφορές του δημοσιογράφου Λάμψια στον Σκάι, και πιο συγκεκριμένα η πρωτοφανής παρέμβαση της εκπροσώπου Πόπης on air στο δελτίο και αργότερα η άθλια και εξωφρενική από κάθε άποψη χυδαία στοχοποίησή του με ανακοίνωση του γραφείου Τύπου, συνιστούν ένα ακόμη στοιχείο που τεκμηριώνει την πραγματική στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στον Τύπο και τους ανθρώπους του. Οσοι συμφωνούν μαζί μας είναι ασφαλείς. Οσοι είναι απέναντί μας θα καταδικαστούν στο πυρ το εξώτερον!

Αθλιοι…

...και υποκριτές

Δεν είναι καινούργια η στάση αυτή - την έχω υποστεί προσωπικά κι εγώ, αλλά και όσοι άλλοι συνάδελφοί μου έχουν επιλέξει να μη γλείφουν, να μη σκύβουν το κεφάλι και να μη χαϊδεύουν τ' αφτιά του ΣΥΡΙΖΑ και του αρχηγού του. Με βαρύ προσωπικό κόστος για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Και πρόκειται για άλλη μία, κορυφαία, απόδειξη του φαρισαϊσμού και της υποκρισίας που διακατέχουν τα στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, επειδή είναι οι ίδιοι που κόπτονται για τη θέση του ελληνικού Τύπου στη διεθνή κατάταξη. Και ειδικά επειδή δεσμεύονται ότι αν κερδίσουν τις εκλογές θα αποκαταστήσουν την ελευθερία και το κύρος του. Πρόκειται για τα ίδια στελέχη τα οποία συχνά διαμαρτύρονται για τις αγωγές (SLAP τις ονομάζουν) που στόχο έχουν, όπως υποστηρίζει, και σωστά, ο ΣΥΡΙΖΑ, την οικονομική και επαγγελματική εξόντωση δημοσιογράφων και μέσων.

Αλήθεια, όμως, οι αγωγές του ενός εκατομμυρίου εις βάρος μου και εις βάρος του Γ. Κουρτάκη, από τον ίδιο τον αρχηγό του κόμματος Τσίπρα, βάσει ποιας ηθικής και πολιτικής προστασίας της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας του Τύπου και του λόγου κατατέθηκαν; Ανήκουν στην κατηγορία SLAP ή όχι;

«Ουαί υμίν γραμματείς και φαρισαίοι, υποκριτές…» - για να αντιγράψω τον ευαγγελικό λόγο.

Χουλιγκανισμός

Και πάμε παρακάτω. Τι ήταν αυτό το τόσο τραγικό που είπε ο δημοσιογράφος του Σκάι, το οποίο προκάλεσε τη βίαιη αντίδραση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Πήγαν ή όχι μάρτυρες υπεράσπισης στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στη δίκη των δολοφόνων της «17 Νοέμβρη»; Πήγαν. Και σε πρώτο, και σε δεύτερο βαθμό, δε, για να υπερασπιστούν μερικά από αυτά τα καθάρματα.

Πρωτοστάτησε η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, τον Φεβρουάριο του 2021, στις καθημερινές διαδηλώσεις στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και αλλού για να γίνει δεκτό το αίτημα του μακελάρη Κουφοντίνα να εκτίνει την ποινή του όπου αυτός γουστάρει; Πρωτοστάτησε. Τάχθηκαν υπέρ του και υπέρ των αιτημάτων του 17 στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (πρώην βουλευτές, μέλη της Κεντρικής του Επιτροπής, μέλη της Πολιτικής του Γραμματείας); Τάχθηκαν. Ηρθε στην κορύφωση όλων αυτών των εκδηλώσεων υπέρ Κουφοντίνα ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας να ζητήσει από την κυβέρνηση να κάνει πίσω, γιατί τον είχε πάρει ο πόνος για τη ζωή του μακελάρη που έκανε απεργία πείνας; Ηρθε.

«Η ζωή του καταδικασμένου για τρομοκρατία Δημήτρη Κουφοντίνα, σύμφωνα με τους γιατρούς, κρέμεται από μία κλωστή. Απευθύνω, αυτήν την ύστατη ώρα, έκκληση στην κυβέρνηση να αλλάξει τη στάση της για να μην κοπεί», είχε δηλώσει στις 27 Φεβρουαρίου του 2021. Για να υποστεί προσωπικά ο ίδιος αδιανόητη πολιτική ήττα ύστερα από μερικές ημέρες, όταν ο Κουφοντίνας, «βλέποντας» αρχαγγέλους να «πετάνε» πάνω από το κεφάλι του, διέκοψε την απεργία, αφήνοντάς τον και εκείνον και τον ΣΥΡΙΖΑ στα κρύα του λουτρού - είχαν επενδύσει άλλωστε τόσο πολλά (πολιτικά) στην απεργία του δολοφόνου της «17 Νοέμβρη».

Αυτά, για να είμαστε εξηγημένοι. Και μια συμβουλή προς την εκπρόσωπο Πόπη: δημοσιογράφος είσαι, αναγνώρισε στους συναδέλφους σου το δικαίωμα να λένε ελεύθερα την άποψή τους. Εστω και αν είναι «εκτός θέματος» ή «ανεπίκαιρη». Οχι να δίνεις το έναυσμα να τους «λιντσάρουν», επειδή σε ενοχλεί η άποψή τους. Προσιδιάζει σε χουλιγκανισμό και ομαδική «φανατίλα» αυτό. Αν δεν το έχεις καταλάβει…

Το «γκάλοπ» της Αρτας

Η στήλη είχε κλείσει την περασμένη Παρασκευή το απόγευμα, όταν έφτασαν σε εμένα τα νέα μιας ακόμη «δημοσκόπησης» επί του πεδίου, που λένε. Αφορώσας την παρουσία τού «έλα με φόρα» brοέδρου στην Αρτα. Οπότε αποφάσισα να κάνω σήμερα την ενημέρωση, διότι κάτι τέτοια δεν πρέπει να τα αφήνεις να περνάνε έτσι.

Η συγκέντρωση λοιπόν πραγματοποιήθηκε στην κεντρική πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως της πόλης και ήταν «μία από τα ίδια» - όπως οι προηγούμενες «δημοσκοπήσεις» σε Σέρρες, Χανιά, Θέρμη Θεσσαλονίκης, Ιλιον, Δράμα κ.λπ. Καμιά διακοσαριά άτομα όλα κι όλα, τα οποία είχαν συγκεντρωθεί έπειτα από κοπιώδεις προσπάθειες της τοπικής κομματάρχου του αρχηγού, της Ολγας Γεροβασίλη, και τα οποία είχαν διασκορπιστεί προκειμένου να δείχνουν πλήθος. Αλλά μερικές φωτογραφίες και ένα βιντεάκι που έλαβα από κάτι αρτινούς φίλους θεωρώ πως είναι αδιάψευστη απόδειξη της φτώχειας και της δυστυχίας.

Ενας φίλος Αρτινός μού είπε επίσης ότι μπορεί να είχε περισσότερο κόσμο «αν ο πρόεδρος ήταν λιγάκι συνεπής στην ώρα του». Και μου εξήγησε ότι η συγκέντρωση είχε προγραμματιστεί για τις 12 το μεσημέρι, αλλά εκείνος εμφανίστηκε στις… 2 παρά!!

Ως αποτέλεσμα της ισχνής συγκέντρωσης, παρά τις διαβεβαιώσεις που είχε λάβει από τη Γεροβασίλη ότι αυτή θα αποτελούσε μέγα «πολιτικό γεγονός», μια και υποτίθεται ότι η Αρτα είναι και η πατρίδα του, μίλησε λίγο, ήταν γενικά άκεφος, είπε αυτά τα τετριμμένα που αναφέρει συνήθως και επανέλαβε μια ατάκα που την έχει ξαναπεί σε ομιλία του εκεί. Υπενθυμίζω ότι από το χωριό Αθαμάνιο της Αρτας καταγόταν η οικογένειά του και εσχάτως αποφάσισε να την κάνει και δική του πατρίδα (πρώτη φορά που εμφανίστηκε επισήμως στην Αρτα, μου είπε ο φίλος μου, ήταν το 2013-2014).

- Εγώ, είπε, δεν είμαι από τζάκι, έχω τζάκι στο χωριό μου!

Σήμερα, στην Αρτα, πηγαίνει να μιλήσει ο Κυριάκος - αυτός θα πραγματοποιήσει την ομιλία του στο κλειστό γυμναστήριο της πόλης. Οσο για τον «έλα με φόρα» brόεδρο, θα μιλήσει στη Λαμία, στην Πλατεία του Λαού, κάτω από το άγαλμα του έφιππου Αρη Βελουχιώτη. Αριστερός, ρε παιδιά, μην μπερδεύεστε κι εσείς, επειδή τώρα για τις ανάγκες της κάλπης υποδύεται και τον κεντρώο…

"ΤΑ ΝΕΑ", 08/05/23

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

Θα μπορούσε να είναι αστείο, αν δεν ήταν αποτέλεσμα μιας εμμονής, που την υποκινεί η ανάγκη του ελέγχου της πληροφορίας. Σε εκπομπή του τηλεοπτικού ΣΚΑΪ για τις εκλογές, παρενέβη η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Πόπη Τσαπανίδου, απαιτώντας να ανασκευάσει ένα σχόλιό του ο δημοσιογράφος (και παλαιός διευθυντής μας στα «ΝΕΑ») Παναγιώτης Λάμψιας. Η εκπρόσωπος θεώρησε ότι ήταν αναληθή δύο σημεία. Οτι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μιμείται τον Ανδρέα Παπανδρέου, όπως ο Χάρρυ Κλυνν, ο οποίος τον μιμούνταν καλύτερα από τον Τσίπρα. Κι ότι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν ουδέποτε υποστηρίξει την τρομοκρατική «17 Νοέμβρη».

Ο Παναγιώτης Λάμψιας, προφανώς, επέμεινε στην κρίση του. Ακόμα κι αν δεν ήταν ένα από τα θέματα των γελοιογράφων, ακόμα κι αν η μίμηση του Ανδρέα από τον πρόεδρο δεν είχε υιοθετηθεί κι από το κόμμα που υιοθέτησε πασοκικά συνθήματα του 1981, θα ήταν κωμικό να αλλάξει την κρίση του ένας δημόσιος σχολιαστής επειδή το απαίτησε «η εξουσία». Το πολύ πολύ να το χόντραινε - να έλεγε δηλαδή ότι ο Τσίπρας είναι καλύτερος μίμος από τον Χάρρυ Κλυνν. Χιούμορ, πώς αλλιώς να απαντήσεις σε μια χωροφυλακίστικη προσταγή;

Το δεύτερο θέμα είναι πολύ πιο σοβαρό. Κατηγόρησε αδίκως ο Λάμψιας στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ότι στήριζαν τη «17 Νοέμβρη»; Λυπάμαι που η εκπρόσωπος έχει άδικο κι εδώ, αλλά είναι εύκολα αποδείξιμη η στήριξη της «17 Νοέμβρη» από στελέχη και του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι μόνο η παρουσία στη δίκη στελεχών της θεωρούμενης ανανεωτικής Αριστεράς, που είχε εκπλήξει τότε - επειδή η ανανεωτική Αριστερά (με στελέχη όπως ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, αλλά και ο Αγγελος Ελεφάντης) είχε με σαφήνεια καταδικάσει την τρομοκρατία, έχοντας αποδοκιμάσει και το κλίμα προστασίας υπέρ των «Ρομπέν του λαού» που παρίστανε η παρέα του Κουφοντίνα, μέσω και της προβολής της από τον Τύπο. Είναι το κλίμα που διαμορφώθηκε μετά, και ιδίως τα τελευταία χρόνια.

Η δήλωση του Μάκη Μπαλαούρα, ότι οι τρομοκράτες «είχαν ένα ιδεώδες υπέρ του ανθρώπου», στην τεράστια αφέλειά της, δείχνει πώς είχε εκλαϊκευτεί η στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην τρομοκρατική βία. Αφού η «αστική δημοκρατία» στηρίζεται στην «απάνθρωπη εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο», είναι καλόδεχτη η λαϊκή δικαιοσύνη. Η ιδέα αυτού του σχήματος, λυπάμαι που το αποκαλύπτω στην αθώα εκπρόσωπο, οδηγεί στη συμβολική «χαμηλή βία» των «παρεμβάσεων» του Ρουβίκωνα και σε άλλες τέτοιου επιπέδου πράξεις, στο όνομα της καλής αριστερής ηθικής. Πάντως, συριζαίοι δεν στηρίζουν μόνο συμβολικές εκδηλώσεις που παραπέμπουν στη φονική τρομοκρατία. Δεν είναι συμβολική έκφραση η προσπάθεια του κινήματος για το δικαίωμα του Κουφοντίνα να διαλέγει ο ίδιος τη φυλακή του, που εκδηλώθηκε μέσα στην πανδημία, με αφορμή μια ελεγχόμενη όπως αποδείχτηκε απεργία πείνας του ισοβίτη, η οποία εκτός των άλλων υπονόμευε και την πολιτική αποτροπής της έξαρσης του Covid από το κράτος.

Η παρέμβαση της Πόπης Τσαπανίδου ήταν στυγνός αυταρχισμός, δείγμα των προθέσεων μιας «δεύτερη φορά Αριστεράς». Δεν πρέπει, άλλωστε, να ξεχνάμε, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ που έχει κάνει σημαία την περίφημη λίστα των Δημοσιογράφων χωρίς Σύνορα, για να συκοφαντήσει το επίπεδο της ελευθερίας του Τύπου στη χώρα μας, έχει πολύ ψηλά τον Νίκο Παππά, καταδικασθέντα επειδή μεθόδευσε τον πλήρη έλεγχο του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Οπως και τότε, και σήμερα, δηλαδή, κατά τον στίχο του Μιχάλη Κατσαρού, «ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν».

Ο θεαματικός υμέναιος

Ομολογώ ότι η τελετή που καθήλωσε τηλεοπτικά όλη τη Γη, η στέψη του Κάρολου και της συζύγου του Καμίλας, ως βασιλέων της Αγγλίας, προσωπικά με άφησε αδιάφορο - και μάλλον με μια αίσθηση γελοίου. Δεν συγκινήθηκα ούτε με το ελληνικό και ορθόδοξο σκέλος της τελετής, που έκανε διαφόρους να σκεφτούν την Ελλάδα, μέσω του θεάματος, στην καρδιά της οικουμένης.

Λυπάμαι, αλλά όλο αυτό το θέαμα των ελέω Θεού αρχόντων, με τις ιεραρχίες του, την τελετουργία του, την προκλητική χλιδή και τα κουτσομπολιά του είναι πολύ εκτός εποχής. Κάπως έτσι αντιμετωπίστηκε και από τη σειρά «The Crown» του Netflix. To θέμα όμως είναι ότι ένας θεσμός εξουσίας έχει μετασχηματιστεί βάσει των θεαματικών κανόνων της τηλεοπτικής υπερπαραγωγής, προκειμένου να μην αλλάξει στον πυρήνα του: παραμένοντας ο αγγλικός θρόνος εγγυητής της δημοκρατικής τάξης, συντηρεί μια τελετουργική καθημερινότητα που δεν συνάδει με τους κώδικες των σημερινών ανοιχτών κοινωνιών μας.

Κατανοώ την ανάγκη του πλήθους για παραμύθι. Αλλά πέρα από το παραμύθι, που απαιτεί εύπιστους υπηκόους, οι πολίτες (απαραίτητη προϋπόθεση της υγείας μιας δημοκρατίας) βρίσκονται πέρα, μακριά. Κι απ' την ουσία κι από τον τύπο της μοναρχίας.

Πολεμιστές από τον αέρα! Ο Νίκος Θεοτόκης γράφει για τους αλεξιπτωτιστές όλου του κόσμου, αλεξιπτωτιστής και ο ίδιος, συγγραφέας του διακεκριμένου βιβλίου του στα Αγγλικά...

Δρόμοι σκοτεινοί και ανασφαλείς, ενώ θα μπορούσαν να φωτίζονται εξαιρετικά με λαμπτήρες led των οποίων η χρήση επιτρέπει οικονομίες κλίμακας, προβλήματα ασφαλείας ιδιαιτέρως τη νύκτα συνεπεία της υποστελέχωσης του τοπικού Αστυνομικού Τμήματος, μαθήματα σε σχολεία που γίνονται σε τάξεις-ληγμένα κονταίηνερς, δραματική κατάσταση στις υπηρεσίες καθαριότητας του Δήμου, ένας κατάλογος χωρίς τέλος χάρις στα (μη) έργα μιάς ανερυθρίαστης Δημοτικής Αρχής, στην κορυφή της οποίας βρίσκεται ο νυν Δήμαρχος Γ. Χατζηδάκης...

 Ο ΑΓΩΝΑΣ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ

ΤΗΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΑΡΧΙΣΕ 

ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΔΥΝΑΤΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ...

· Η ομιλία του υποψηφίου Δημάρχου Στάθη Ψυρρόπουλου στην τελετή εγκαινίων του Πολιτικού Γραφείου του δημοτικού συνδυασμού «Πρώτα η Ηλιούπολη»

O υποψήφιος Δήμαρχος Ηλιούπολης του συνδυασμού «Πρώτα η Ηλιούπολη», ο Στάθης Ψυρρόπουλος, έδωσε, το βράδυ της Παρασκευής 5ης Μαϊου 2023, το έναυσμα της προεκλογικής περιόδου γιά τον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών της 8ης Οκτωβρίου 2023, με την τελετή των εγκαινίων του Πολιτικού Γραφείου του συνδυασμού του, στην κεντρική πλατεία της Ηλιούπολης, στην οδό Σοφοκλή Βενιζέλου 93.

Δεν περίμεναν, στο συνδυασμό του Στάθη Ψυρρόπουλου, να περάσουν οι εθνικές εκλογές-και οι δύο γύροι αυτών, όπως οι περισσότεροι προεξοφλούν-προκειμένου «να εκτιμήσουν την εκτίμηση», ώστε και αναλόγως να χαράξουν πορεία πλεύσης, κατά πώς θα διαμορφωθούν τα πράγματα. Δηλαδή καιροσκοπικά!

Και αυτό θα είναι εύλογο να το πιστωθούν θετικά στο συνδυασμό, ως το κατατεθέν ήδη πρόσημο μιάς δημοτικής παράταξης που δεν εννοεί να ετεροπροσδιορισθεί με αναφορά στο ευρύτερο πολιτικό γίγνεσθαι, ως παρακολούθημα – ακόμη χειρότερο «μακρύ χέρι»- οποιουδήποτε εκ των Κομμάτων του συνταγματικού, δημοκρατικού εκκρεμούς.

«Κόμμα μας είναι η Ηλιούπολη» είπε με ευθύτητα και αφοπλιστική σαφήνεια ο Στάθης Ψυρρόπουλος, δίνοντας το στίγμα ενός ανεξάρτητου δημοτικού συνδυασμού, που δεν επιθυμεί και δεν εννοεί να αποκτήσει κομματικές εξαρτήσεις από καμία πλευρά. Αλλά, αντιθέτως, της παράταξης εκείνης που δέχεται τους πάντες, δίχως αποκλεισμούς, όσους επιθυμούν να αφιερώσουν πρόθεση δημιουργικής συμμετοχής και δεσμεύονται γιά αδιαφιλονίκητα διαφανή προσφορά εις τα κοινά, δίχως πρόθεση ιδίου οφέλους, «εργάτες» μόνον γιά το καλό της Ηλιούπολης.

Εάν αυτό το μήνυμα επικοινωνηθεί όσο γίνεται περισσότερο, τότε και το υπάρχον σήμερα πρόβλημα της πολυδιάσπασης στην εκπροσώπηση των πολιτικών Κομμάτων στη διεκδίκηση της ψήφου των πολιτών της Ηλιούπολης στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών του Οκτωβρίου, μπορεί να αντιμετωπισθεί θετικά. Διότι σήμερα:

-Η ΝΔ εμφανίζεται να μετέχει-ατύπως έστω-στην κυβερνώσα Δημοτική Αρχή Χατζηδάκη, μέσω της απ’ ευθείας αναθέσεων «οφφιτσίων» από το νυν Δήμαρχο, παραλλήλως με τους υπάρχοντες ανεπίσημους συνδυασμούς Τάσου Ευσταθίου κυρίως και Γαβριήλ Αραμπατζή δευτερευόντως και με ερωτηματικό γιά τα επόμενα βήματα του «Αυτοδιοικητικού Φόρουμ» υπό τον Θανάση Βαμβίνη. Ο Ναύαρχος Διον. Χατζηδάκης, υποψήφιος της ΝΔ στο Νότιο τομέα της Β’ Αθηνών και υπεύθυνος περί τα αυτοδιοικητικά, χειρίζεται το πρόβλημα, προσπαθώντας να δώσει λύση στην κατάσταση, που δεν χαρακτηρίζεται ως εύκολη.

-Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει επιλέξει να δώσει «σήμα» προσωπικής στήριξης εις το πρόσωπο του νυν Δημάρχου Χατζηδάκη, προσκεκλημένου εις το τελευταίο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ από τον ίδιο τον Τσίπρα, όπως αρέσκεται να λέγεται τουλάχιστον από το περιβάλλον του τελευταίου γιά προφανείς λόγους. Την ίδια ώρα, όμως, ο συνδυασμός «Ηλίου-Πόλις» του επίσημου υποψηφίου στις εκλογές του 2019, Χρήστου Κοκοτίνη, έχει ήδη εξαγγείλει ότι θα συνεχίσει με υποψήφιό του το Θοδωρή Παπαδάτο, τον οποίο δεν στηρίζουν πολλοί από την ΟΒ Μελών ΣΥΡΙΖΑ Ηλιούπολης, έχοντας ήδη αποχωρήσει.

-Το ΠΑΣΟΚ έχει τουλάχιστον διχοτομηθεί, με το σχήμα της ΕΝΑΚ υπό το Δημ. Παντζόπουλο, οργανικώς εις το συνδυασμό Χατζηδάκη και κάποιους τοπικούς προβεβλημένους, μέλη και της ΚΕ, να μετέχουν επισήμως του συνδυασμού «Ηλιούπολη, Φωτεινή Πόλη», υπό το Δημ. Ευαγγέλου ( ΄Αγγ. Δημητρόπουλος, Βαγγ. Κεφαλάς) και άλλους να «αναμένουν», ώστε να δουν προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα(...), αναλόγως δε να πράξουν/επιλέξουν!

-Έχουν επαναναβεβαιώσει την εκ νέου υποψηφιότητά τους, οι περισσότεροι λοιποί συνδυασμοί, όπως της «Λαϊκής Συσπείρωσης» (ΚΚΕ) υπό τον Αλέξανδρα Μπουγά και από άλλα σχήματα της άκρας αριστεράς και της οικολογίας.

Είναι φανερό, ότι, μπροστά σε μία τέτοια πρωτοφανή πανσπερμία υποψηφίων Δημάρχων και των υπ’ αυτούς συνδυασμών, η υποψηφιότητα του Στάθη Ψυρρόπουλου, σημερινού επικεφαλής του συνδυασμού «Πρώτα η Ηλιούπολη» που εκυβέρνησε το Δήμο Ηλιούπολης επί δύο διαδοχικές θητείες, με Δήμαρχο το Βασίλη Βαλασόπουλο όπου άφησε απολύτως μετρήσιμο θετικό έργο, προβάλλει σήμερα ως η μόνη αξιόπιστη εναλλακτική επιλογή στην απερχόμενη Δημοτική Αρχή Χατζηδάκη. Η τελευταία έλαμψε στο Δήμο Ηλιούπολης με την ανυπαρξία της, με το συνδυασμό της μείζονος αντιπολίτευσης εις το Δημοτικό Συμβούλιο υπό τον Στάθη Ψυρρόπουλο, να δίνει μάχες επί μαχών, οι οποίες προσέκρουαν στην παντελή αδιαφορία κατ’ ελάχιστον της Δημοτικής Αρχής Χατζηδάκη, εάν όχι στην σκωπτικότητα, ακόμη και επιθετικότητα....

Βεβαίως, θα ήταν άδικο να μην «πιστωθεί» στην απερχόμενη Δημοτική Αρχή Χατζηδάκη, ότι εγκαταστάθηκε στο Δημαρχιακό Μέγαρο, χάρις στις
επιτυχείς μηχανορραφίες της εις βάρος της Δημοτικής Αρχής Βαλασόπουλου. Άλλωστε ο ίδιος ο απερχόμενος Δήμαρχος διετέλεσε αμέσως προηγουμένως Αντιδήμαρχός του...

Στην ομιλία του, της Παρασκευής 5ης Μαΐου 2023,ο Στάθης Ψυρρόπουλος, με λόγο απολύτως πειστικό, συγκροτημένο και ιεραρχημένο και σε τόνους που απαιτούνται από την δριμεία κατάσταση των πραγμάτων, ανέδειξε το μείζον εκ των μειζόνων που δεν άλλο από την απαλλαγή της Ηλιούπολης, από μία ανάξια των περιστάσεων και των απαιτήσεων Δημοτική Αρχή, η οποία:

-Παρήγαγε μηδενικό έργο, στους μέχρι σήμερα 40 μήνες που απολαμβάνει της δημοτικής εξουσίας, σε όλους τους τομείς

-Αφήνει μεγάλο κατάλογο προβλημάτων υψηλού κινδύνου που ανεδείχθησαν και διογκώθηκαν, φθάνοντας να λάβουν εκρηκτικές διαστάσεις επί των ημερών της, με άμεση την αποτύπωση στο επίπεδο καθημερινού βίου και ασφαλείας των πολιτών-κατοίκων της Ηλιούπολης,

-Εκυβέρνησε «από το γραφείο», με αρχή από το πρόσωπο του ίδιου του Δημάρχου Χατζηδάκη εξ ου και παρέμεινε σταθερώς απόμακρος από τους δημότες, αποφεύγοντας κάθε πραγματική επαφή και διάλογο μαζύ τους. Τώρα που το «ανεκάλυψε» ή τού το επέβαλαν οι επικοινωνιακοί του σύμβουλοι ώστε να ανακρούσει πρύμναν είναι πολύ αργά, οι δημότες τού γυρίζουν την πλάτη,

-Ενώ παρέλαβε πλεόνασμα άνω των 6 εκατ. €, την 1η Ιανουαρίου 2020 που εγκαταστάθηκε στο Δήμο, από την απελθούσα Δημοτική Αρχή Βαλασόπουλου, σήμερα αυτό έχει εξανεμισθεί, σχεδόν μηδενισθεί, χάρις στη σωρεία απ’ ευθείας αναθέσεων που ακολουθήθηκαν ως προσφιλής πεπατημένη, προφανώς χωρίς ουσιαστικές συζητήσεις και διαπραγματεύσεις γιά συμπίεση του προσφερόμενου τιμήματος, σε συνδυασμό με σπατάλες γιά έργα βιτρίνας, αμφίβολης ή /και μηδενικής σημασίας γιά τα προβλήματα της καθημερινότητας,

-Τα Ταμεία σήμερα του Δήμου δεν μπορούν πλέον να καλύψουν καν τις απαιτήσεις μισθοδοσίας των υπαλλήλων του, γιά περισσότερους των δύο μηνών,

-Συνειδητοποιώντας το εξ αντικειμένου αδιέξοδο εις το οποίο έχει οδηγήσει τα πράγματα από αποκλειστική υπαιτιότητα, συνεπεία λανθασμένων επιλογών ή αντίστοιχω παραλείψεων, αναζητεί ευκαιρίες που θα μπορούσαν να τής επιτρέψουν «να κόψει κορδέλες» γιά στοιχειωμένα έργα στους προηγούμενους 40 μήνες...Δεν παραλείπουν δε να προσφέρουν...λουλούδια και γλάστρες, Πρωτομαγιάς ένεκα!

Γιά όλα αυτά, ο Στάθης Ψυρρόπουλος μίλησε αναλυτικά στην ομιλία του,με "προβολές" στην καθημερινή πραγματικότητα των πολιτών της Ηλιούπολης: Δρόμοι σκοτεινοί και ανασφαλείς, ενώ θα μπορούσαν να φωτίζονται εξαιρετικά με λαμπτήρες led των οποίων η χρήση επιτρέπει οικονομίες κλίμακας, προβλήματα ασφαλείας ιδιαιτέρως τη νύκτα συνεπεία της υποστελέχωσης του τοπικού Αστυνομικού Τμήματος, μαθήματα σε σχολεία που γίνονται σε τάξεις-ληγμένα κονταίηνερς, δραματική κατάσταση στις υπηρεσίες καθαριότητας του Δήμου, ένας κατάλογος χωρίς τέλος χάρις στα (μη) έργα μιάς ανερυθρίαστης Δημοτικής Αρχής, στην κορυφή της οποίας βρίσκεται ο νυν Δήμαρχος Γ. Χατζηδάκης.

Και ήσαν πολλοί αυτοί που προσέτρεξαν στην πρόσκληση του συνδυασμού «Πρώτα η Ηλιούπολη», δίνοντας το τόνο στυν αντικειμενική απαίτηση απαλλαγής του Δήμου Ηλιούπολης από την απερχόμενη Δημοτική Αρχή, ακόμη και από τον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών του ερχόμενου Οκτωβρίου, ει δυνατόν. Όπως π.χ. ο υποψήφιος Δήμαρχος Θοδ. Παπαδάτος και υποψήφιοι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ-Κιν.Αλλ.

Και ακριβώς εις τον αντίποδα ο υποψήφιος Δήμαρχος Ηλιούπολης, Στάθης Ψυρρόπουλος, με την ομάδα του των πρώτων υποψηφίων δημοτικών συμβούλων του συνδυασμού «Πρώτα η Ηλιούπολη» οι οποίοι, με ταυτότητά τους, το «ΕΜΕΙΣ σάς ακούμε», δίνουν μάχη, πάση δυνάμει, ώστε το κεντρικό σύνθημα «Είδαμε το ΠΑΛΙΟ, ΠΑΜΕ γιά το ΝΕΟ» να κλειδώσει την επιτυχία στις 8 Οκτωβρίου 2023. Και, αμέσως μετά, γιά την πενταετία που αρχίζει από την 1η Ιανουαρίου 2024, να αποτελέσει τη βάση της νέας Δημοτικής Αρχής Ψυρρόπουλου, γιά την Ηλιούπολη.

Σε σχέση με τα προηγούμενα, αυτό που δεν διαφεύγει από τους ανθρώπους του δημοτικού συνδυασμού «Πρώτα η Ηλιούπολη» είναι ότι ή απερχόμενη Δημοτική Αρχή Χατζηδάκη θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει όλα μέσα που διαθέτει, στην απέλπιδα προσπάθειά της να διασωθεί στη δημοτική εξουσία, από την οποία, όμως, δεν θα αποφύγει να εκδιωχθεί, έστω και υπό προθεσμία, από τον ερχόμενο Οκτώβριο.

Ο υποψήφιος Δήμαρχος Ηλιούπολης, Στάθης Ψυρρόπουλος, αναφέρθηκε και σε αυτή τη «διάσταση»(...) της απερχόμενης Δημοτικής Αρχής Χατζηδάκη, αποκαλύπτοντας στην ομιλία του, ότι ένα οιονεί «Δεύτερο Γραφείο» (γνωστά και σαν Α2 σε προγενέστερες μαύρες περιόδους στη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων), αποτελούμενο από «έμπιστους» (οδηγούς και όχι μόνον...), παρακολουθεί, καταγράφει, ενδεχομένως και φωτογραφίζει την κίνηση όσων προσέρχονται στο Πολιτικό Γραφείο του συνδυασμού.

Σε συνέχεια δε, όταν μεταξύ αυτών που επισκέπτονται την έδρα του συνδυασμού «Πρώτα η Ηλιούπολη» ταυτοποιηθούν εργαζόμενοι στο Δήμο Ηλιούπολης, τότε, σε τέτοιες περιπτώσεις, εντεταλμένοι της απερχόμενης Δημοτικής Αρχής επιφορτίζονται να τούς συναντήσουν με σκοπό να τούς συνετίσουν, επισείοντας τον κίνδυνο γιά την εργασία τους...Πρωτοφανή πράγματα!

Ναι, δυστυχώς συμβαίνουν και τέτοια πράγματα στην Ηλιούπολη και δεν πρέπει να περάσουν απαρατήρητα. Ο συνδυασμός «Πρώτα η Ηλιούπολη» τα ανέδειξε και δικαίως απαιτείται η κινητοποίηση από σύμπασα τη δημοτική αντιπολίτευση στο επίπεδο του Δημοτικού Συμβουλίου και της τοπικής κοινωνίας γενικώς.

Προσώρας, πάντως, ο χρόνος μέχρι τις δημοτικές εκλογές του προσεχούς Οκτωβρίου προσφέρει την άνεση χρόνου για καλύτερη και αποτελεσματική συνεννόηση και δρομολόγηση των απαραίτητων διεργασιών στην τοπική κοινωνία της Ηλιούπολης, ώστε ο νυν Δήμαρχος Γ. Χατζηδάκης να λάβει την πιό ηχηρή καταδίκη από την κάλπη. Οτιδήποτε συμβάλλει, προς την κατεύθυνση αυτή, δεν πρέπει να υποτιμηθεί και πολύ περισσότερο να αφεθεί αναξιοποίητο, αλλά, αντιθέτως, να αξιοποιηθεί στο έπακρο, μέσω κατάλληλων πρωτοβουλιών, συμμαχιών, ακόμη και συμπράξεων κ.ο.κ.

Δεν έχει θέση και χώρο προς τούτο η «πολυτέλεια» παραταξιακών εγωϊσμών και μονοπωλίων στην αντιμετώπιση μιάς κατάστασης που κινδυνεύει να εξελιχθεί σε εκρηκτική, με τους αντικειμενικώς υπεύθυνους γνωστούς, αλλά και τους αποδέκτες όλων αυτών των πρωτοφανών περισσότερο, κατ’ εξοχήν μάλλον, υπεύθυνους, να παραμερίσουν διαφορές και να βρούν κοινή γλώσσα...

Μην ξεχνούμε, άλλωστε, ότι και η συγκυρία του επανελθόντος εκλογικού νόμου γιά τις αρχαιρεσίες στις αυτοδιοικητικές εκλογές πρώτου και δεύτερου βαθμού, που επανέφερε η Κυβέρνηση της ΝΔ, με το «Νόμο Βορίδη», καταργώντας τον εκλογικό νόμο-τερατούργημα της απλής αναλογικής με τον οποίο έγιναν οι αμέσως προηγούμενες εκλογές με το «Νόμο Σκουρλέτη» της τότε Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αποτρέπει την ακυβερνησία της απλής αναλογικής.

Σε αυτή την ακυβερνησία,, ακριβώς είχαν αποβλέψει οι κυβερνώντες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ώστε να οδηγήσουν τους ΟΤΑ σε αντικειμενικό αδιέξοδο, οδηγώντας εν τοις πράγμασι σε υπόγεια παζάρια θέσεων και ανταλλαγμάτων, ώστε να εξασφαλίζονται οι απαραίτητες πλειοψηφίες εις τα Δημοτικά Συμβούλια, αφού οι ίδιοι είχαν ναρκοθετήσει την απαραίτητη κυβερνησιμότητα...

Όπως ακριβώς, συνέβη και με τη σύνθεση του Δημοτικού Συμβουλίου στην Ηλιούπολη, το 2019, όπου η πρώτη πλειοψηφούσα δημοτική ομάδα του συνδυασμού «Πρώτα η Ηλιούπολη» του πρωτεύσαντος υποψηφίου Βασ. Βαλασόπουλου, στον πρώτο γύρο, δεν κατέλαβε και τη Δημοτική Αρχή, καθώς αυτή περιέπεσε στον ανθυποψήφιό του Γ. Χατζηδάκη, στο
δεύτερο γύρο, με ακόμη μικρότερη δημοτική ομάδα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Η κυβερνησιμότητα είχε εκ των προτέρων διαγραφεί...

Πώς να λειτουργήσει ένας Δήμος με τέτοιες συνθήκες, με την απαιτούμενη διαφάνεια; Ευτυχώς ήλθε ο γνωστός και ως «Νόμος Βορίδη» (4804/2021), να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ορίζοντας το όριο το 43%+1 ψήφο γιά μία δημοτική παράταξη, προκειμένου να διαθέτει τα 3/5 των εδρών του Δημοτικού Συμβουλίου. Συνεπώς το μείζον πρόβλημα της κυβερνησιμότητας στους ΟΤΑ που ήλθε να προκαλέσει ο άφρων «Νόμος Σκουρλέτη» αντιμετωπίζεται πλήρως.

Παρέθεσα τα προηγούμενα, από τη θέση του ανεξάρτητου παρατηρητή των δημοτικών πραγμάτων, από τη θέση του απλού δημότη Ηλιούπολης, με καθαρή αντίληψη και πεποίθηση ότι αποτελεί «στοίχημα» Δημοκρατίας και Διαφάνειας να απέλθει των κοινών η απερχόμενη Δημοτική Αρχή Χατζηδάκη, με την ψήφο καταδίκης της από την κάλπη των δημοτικών εκλογών του ερχόμενου Οκτωβρίου.

Ουσιαστικώς θα πρόκειται και γιά πολιτική καταδίκη και του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ γιά τον εκλογικό νόμο-τερατούργημα που επέβαλε στις αρχαιρεσίες γιά την Αυτοδιοίκηση, με το «νόμο Σκουρλέτη», ως κυβερνών Κόμμα. Και εξ ίσου και γιά μία καταδίκη και σε τοπικό επίπεδο, στο πρόσωπο ενός εκλεκτού, τελικώς, του ίδιου Κόμματος, του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, όπως ο νυν Δήμαρχος Ηλιούπολης!

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

 Τα συγχαρητήρια του Βασίλη Βαλασόπουλου ιδρυτή της Παράταξης "Πρώτα η Ηλιούπολη" και Δημάρχου Ηλιούπολης γιά δύο συνεχείς θητείες (2010-2014, 2014-2019), γιά τη συγκέντρωση του Στάθη Ψυρρόπουλου της περασμένης Παρακευής, απόντος του ίδιου στη Θεσσαλονίκη όπου πήγε γιά τη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, όπου και συναντήθηκε με Ηλιουπολίτες.

«Τους πυροβολισμούς και τους βομβαρδισμούς από ένα σημείο και μετά κάπως τους συνηθίζεις. Δεν μπορείς αρχικά να κοιμηθείς, καταφέρνεις κάποια στιγμή να κλείσεις τα μάτια σου και μετά τα όπλα σε ξυπνούν και πάλι. Το αυτί, όμως, εξοικειώνεται», λέει στην «Κ» η κ. Κουκουλιάτα, η οποία επέστρεψε στην Ελλάδα στις 28 Απριλίου. «Αυτό που δεν συνηθίζεται είναι ο ήχος από τις εναέριες επιδρομές. Τις τελευταίες τρεις ημέρες πριν από τη μετακίνησή μας είχαν γίνει πιο συχνές. Η μόνη σκέψη που μου ερχόταν όποτε περνούσαν τα αεροπλάνα ήταν μήπως θα ήμασταν και εμείς μια παράπλευρη απώλεια».

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 05/05/23

 Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν είχε ακόμη ακούσει το κροτάλισμα των πυροβόλων όταν το πρωί του Σαββάτου, 15 Απριλίου, οι συνάδελφοί της χτύπησαν την πόρτα του δωματίου της στον ημιώροφο του ξενώνα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, στο Χαρτούμ. Επρεπε να βρεθούν σε ασφαλή χώρο, αμέσως. Κατεβαίνοντας προς το υπόγειο καταφύγιο, αντιλήφθηκε για πρώτη φορά τους ήχους της εμφύλιας σύρραξης που μόλις είχε ξεσπάσει. Η ψυχολόγος Γλυκερία Κουκουλιάτα θα παρέμενε εκεί για ημέρες, εγκλωβισμένη μαζί με άλλα μέλη της ανθρωπιστικής οργάνωσης, μέχρι να κοπάσει το σφυροκόπημα των εχθροπραξιών.

«Τους πυροβολισμούς και τους βομβαρδισμούς από ένα σημείο και μετά κάπως τους συνηθίζεις. Δεν μπορείς αρχικά να κοιμηθείς, καταφέρνεις κάποια στιγμή να κλείσεις τα μάτια σου και μετά τα όπλα σε ξυπνούν και πάλι. Το αυτί, όμως, εξοικειώνεται», λέει στην «Κ» η κ. Κουκουλιάτα, η οποία επέστρεψε στην Ελλάδα στις 28 Απριλίου. «Αυτό που δεν συνηθίζεται είναι ο ήχος από τις εναέριες επιδρομές. Τις τελευταίες τρεις ημέρες πριν από τη μετακίνησή μας είχαν γίνει πιο συχνές. Η μόνη σκέψη που μου ερχόταν όποτε περνούσαν τα αεροπλάνα ήταν μήπως θα ήμασταν και εμείς μια παράπλευρη απώλεια».

Το βάπτισμα του πυρός

Αυτή η αποστολή στην Αφρική ήταν το βάπτισμα του πυρός για την Ελληνίδα ψυχολόγο. Στο παρελθόν είχε εργαστεί με άλλες οργανώσεις για το προσφυγικό και στα τέλη Φεβρουαρίου ταξίδεψε στο Σουδάν. Ως μέλος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, έπρεπε να εποπτεύσει και να υποστηρίξει τη δουλειά που έκαναν ειδικοί ψυχικής υγείας της οργάνωσης στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της πόλης Ελ Τζενίνα. Εκεί η οργάνωση διαχειριζόταν τα παιδιατρικά τμήματα και τα επισιτιστικά κέντρα εσωτερικών ασθενών, τα μέτρα ελέγχου πρόληψης λοιμώξεων, καθώς και τις υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης, προτού ξεσπάσουν οι μάχες. Το ένα τρίτο του πληθυσμού στο Σουδάν είχε ήδη κριθεί επισιτιστικά ανασφαλές και η κατάσταση τώρα αναμένεται να επιδεινωθεί.

Οι συγκρούσεις μεταξύ των σουδανικών ενόπλων δυνάμεων και των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης βρήκαν στο Χαρτούμ την κ. Κουκουλιάτα και άλλους εργαζομένους της οργάνωσης. Καθηλώθηκαν στο υπόγειο καταφύγιο, με στρώματα στο πάτωμα και αποθέματα τροφής που θα τους έφταναν τουλάχιστον για δέκα ημέρες. Κατανάλωναν με φειδώ τις προμήθειες, γιατί δεν ήξεραν πόσο θα παραμείνουν έγκλειστοι. Για καλή τους τύχη μπορούσαν επί μία εβδομάδα να συνδεθούν στο Διαδίκτυο. Η κ. Κουκουλιάτα επικοινωνούσε με συγγενείς και φίλους στην Ελλάδα, καθώς και με το τμήμα της οργάνωσης στην Αθήνα. Ανέμεναν ένα παράθυρο ευκαιρίας για να μπορέσουν να απεγκλωβιστούν. Οσο οι αντιμαχόμενες πλευρές δεν τηρούσαν τις συμφωνίες για εκεχειρία, τα μέλη της οργάνωσης δεν είχαν περιθώριο διαφυγής.

Οι πρώτες ώρες των συγκρούσεων ήταν χαοτικές. Σύμφωνα με ανακοινώσεις των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, νοσοκομεία στο Βόρειο Νταρφούρ είχαν αναγκαστεί να κλείσουν είτε λόγω της εγγύτητας στις μάχες είτε εξαιτίας της αδυναμίας του προσωπικού να τα προσεγγίσει. Στον ενάμιση μήνα που είχε συμπληρώσει η κ. Κουκουλιάτα στο Σουδάν, λέει ότι δεν είχε αισθανθεί ανασφαλής. Ακόμη και το βράδυ πριν από τις εχθροπραξίες είχαν δειπνήσει με άλλα μέλη της ομάδας σε εμπορικό κέντρο του Χαρτούμ. Ηταν η περίοδος του Ραμαζανιού, με τη δύση του ηλίου κυκλοφορούσε περισσότερος κόσμος στους δρόμους και όπως θυμάται, δεν υπήρχε κάτι που να προμήνυε τι θα ακολουθούσε με το ξημέρωμα.

Στο καταφύγιο βρίσκονταν και συνάδελφοί της στην οργάνωση που είχαν εμπειρίες από άλλες ταραγμένες γωνιές του πλανήτη και προσπαθούσαν να την καθησυχάσουν. «Την πρώτη ημέρα υπήρχε φόβος, αγωνία, ανασφάλεια· μετά, έδωσαν τη θέση τους στην απογοήτευση. Σκέφτεσαι πόσες ακόμη ημέρες θα μπορέσουμε να μείνουμε εδώ», σημειώνει. «Ολοι οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε αντίστοιχες αποστολές είναι προετοιμασμένοι για ανάλογες περιστάσεις. Αν και ήταν η πρώτη μου αποστολή, ήμουν αρκετά ψύχραιμη και είχα μεγάλη εμπιστοσύνη στην ομάδα, ότι θα κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν για την ασφάλειά μας».

«Ο θόρυβος αντηχούσε στο δωμάτιο, οι τοίχοι και τα μικρά παράθυρα έτρεμαν. Ο ήχος της σιωπής συχνά ακολουθούσε μια έκρηξη, που ποτέ δεν κρατούσε πολύ», ανέφερε σε γραπτή μαρτυρία της, κατά την πέμπτη ημέρα της παραμονής τους στο καταφύγιο, η Καμίλ Μαρκίς, υπεύθυνη Συνηγορίας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο Σουδάν.

Την ένατη ημέρα μετά την έναρξη των συγκρούσεων μετακινήθηκαν με βανάκια σε πιο ασφαλές μέρος του Σουδάν και έπειτα μεταφέρθηκαν από την οργάνωση σε γειτονική χώρα. Η αποστολή της κ. Κουκουλιάτα επρόκειτο να διαρκέσει έξι μήνες και η ίδια ήθελε να ζητήσει παράταση για ακόμη ένα μήνα. Για την ώρα δεν φαντάζει πιθανή η επιστροφή της. Η οργάνωση έχει στελεχώσει άλλες ομάδες εκτάκτου ανάγκης για να παράσχουν στον πληθυσμό του Σουδάν τις υπηρεσίες τους όποτε κριθεί εφικτό.

«Ακόμη εκεί το μυαλό μου»

Σύμφωνα με ανακοινώσεις των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, τμήματα του πανεπιστημιακού νοσοκομείου στην Ελ Τζενίνα λεηλατήθηκαν, ενώ υπήρξαν και αναφορές για καταστροφές και πυρπόληση περιουσιών στην πόλη. «Το μυαλό μου είναι ακόμη στο Σουδάν», τονίζει η κ. Κουκουλιάτα. «Σκέφτομαι τους κατοίκους, τους συναδέλφους, τους ασθενείς που έμειναν πίσω».

Η μόνη σκέψη που μου ερχόταν όποτε περνούσαν τα αεροπλάνα ήταν μήπως θα ήμασταν και εμείς παράπλευρη απώλεια.

Την πρώτη ημέρα υπήρχε φόβος, αγωνία, ανασφάλεια· μετά, έδωσαν τη θέση τους στην απογοήτευση.

Από την προγραμματική θέση που χαρακτήριζε την ιδιωτική εκπαίδευση …παθογένεια, μέχρι τις δηλώσεις υπουργών ότι «η αριστεία είναι ρετσινιά», από την προσπάθεια για εκδικητική, διχαστική και παράνομη τιμωρία των οικογενειών των μαθητών με την επιβολή ΦΠΑ στα δίδακτρα που συγκέντρωσε θύελλα αντιδράσεων σε Ελλάδα και Ευρώπη, μέχρι τους καταστροφικούς για την ιδιωτική εκπαίδευση νόμους Φίλη και Γαβρόγλου που εξόντωναν τα ιδιωτικά σχολεία και τα μετέτρεπαν σε κατ’ ουσία κρατικά, η εχθρότητα του κόμματος απέναντι στην ιδιωτική εκπαίδευση ήταν διαχρονικά απροκάλυπτη...

 

Πυρά ιδιωτικών σχολείων κατά ΣΥΡΙΖΑ: Να ξεκαθαρίσει αν η χυδαία επίθεση Ζουράρι εκφράζει τις θέσεις του κόμματος

Με μία σκληρή ανακοίνωση απάντησε ο Σύνδεσμος Ιδιωτικών Σχολείων στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στον βουλευτή του Κώστα Ζοράρι μετά τα όσα απίστευτα είπε ο τελευταίος στον ΑΝΤ1 και ζητάει από την ηγεσία του κόμματος να ξεκαθαρίσει αν η χυδαία επίθεση Ζουράρι εκφράζει τις θέσεις του κόμματος.

Ο Σύνδεσμος Ιδιωτικών Σχολείων κάλεσε τον ΣΥΡΙΖΑ «να ξεκαθαρίσει στους μαθητές, στις οικογένειες, στους εκπαιδευτικούς και στους εκπροσώπους των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων αν η χυδαία επίθεση του στελέχους του εναντίον όλων των ανθρώπων της ιδιωτικής εκπαίδευσης εκφράζει τις γνήσιες θέσεις του κόμματος. Θα είναι η πιο ειλικρινής προγραμματική δήλωση», όπως καταλήγει η ανακοίνωσή του.

Ο πρώην υφυπουργός Παιδείας και υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 21ης Μαΐου Κώστας Ζουράρις είχε δηλώσει «πρέπει επίσης να καταργήσουμε την ελάχιστη βάση εισαγωγής, αυτό το τερατούργημα της Κεραμέως, που έστειλε τα παιδιά στα ιδιωτικά εμποροχρηματιστήρια, τα πλουσιόπαιδα, τα κ@@@παιδα, αυτά που έχουν λεφτά».

Από την πλευρά του ο Αλέξης Τσίπρας σχολιάζοντας τις δηλώσεις Ζουράρι είχε πει «δεν συμμερίζομαι την έκφραση του κ. Ζουράρι, έχει ιδιαιτερότητα βέβαια στις εκφράσεις του».

Η ανακοίνωση του Σύνδεσμου Ιδιωτικών Σχολείων 

για ΣΥΡΙΖΑ και Ζουράρι

«Σχετικά με τις πρόσφατες υβριστικές δηλώσεις του Υποψήφιου Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κ. Κωνσταντίνου Ζουράρη για τους μαθητές μας και τις οικογένειές τους.

Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι ένας εχθρικός πολιτικός σχηματισμός απέναντι στην πρόοδο, την καινοτομία και την εκπαιδευτική αριστεία, ατμομηχανή των οποίων είναι η ιδιωτική εκπαίδευση, δεν είναι κάτι καινούργιο. Νωπές είναι οι μνήμες της καταστροφικής -για όλη τη χώρα αλλά κυρίως για την Εκπαίδευση- διακυβέρνησης 2015-2019: από την προγραμματική θέση που χαρακτήριζε την ιδιωτική εκπαίδευση …παθογένεια, μέχρι τις δηλώσεις υπουργών ότι «η αριστεία είναι ρετσινιά», από την προσπάθεια για εκδικητική, διχαστική και παράνομη τιμωρία των οικογενειών των μαθητών με την επιβολή ΦΠΑ στα δίδακτρα που συγκέντρωσε θύελλα αντιδράσεων σε Ελλάδα και Ευρώπη, μέχρι τους καταστροφικούς για την ιδιωτική εκπαίδευση νόμους Φίλη και Γαβρόγλου που εξόντωναν τα ιδιωτικά σχολεία και τα μετέτρεπαν σε κατ’ ουσία κρατικά, η εχθρότητα του κόμματος απέναντι στην ιδιωτική εκπαίδευση ήταν διαχρονικά απροκάλυπτη.

Η πρόσφατη προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ, στην τρέχουσα προεκλογική εκστρατεία, να εμφανίσει δήθεν σοβαρές προγραμματικές θέσεις στον τομέα της ιδιωτικής εκπαίδευσης - με μια πρόχειρη λίστα 6 γενικόλογων σημείων που παρουσίασε μέσω του … διαχρονικού γραφείου τύπου του στα εκπαιδευτικά θέματα (ΟΙΕΛΕ) - διαψεύστηκε σήμερα πανηγυρικά από τον υπερβάλλοντα ζήλο και την χυδαιότητα του κ. Κώστα Ζουράρη, βουλευτή και υποψηφίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην Α’ Θεσσαλονίκης, χρυσή μεταγραφή από τους αλήστου μνήμης ΑΝ.ΕΛ.

Ο κ. Ζουράρης, σε πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη, χαρακτήρισε «κωλόπαιδα» τους μαθητές των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και «εμποροχρηματιστήρια» τους ιδιωτικούς φορείς εκπαίδευσης ενώ κατόπιν επιδόθηκε σε επίδειξη χυδαίου λεξιλογίου και υπονοούμενων.

Ο Σύνδεσμος Ιδιωτικών Σχολείων καλεί την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να ξεκαθαρίσει στους μαθητές, τις οικογένειες, τους εκπαιδευτικούς και τους εκπροσώπους των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων αν η χυδαία επίθεση του στελέχους του εναντίον όλων των ανθρώπων της ιδιωτικής εκπαίδευσης εκφράζει τις γνήσιες θέσεις του κόμματος. Θα είναι η πιο ειλικρινής προγραμματική δήλωση».

«Θα έπρεπε να έχουν γίνει ήδη μαζικές συλλήψεις για τα Τέμπη»! Τάδη έφη Σαράντος Θεοδωρόπουλος, υποψήφιος του Βαρουφάκη, στη συνέντευξή του από το "Militaire" και δικηγόρος, παρακαλώ, ως προς το επάγγελμα...

Ρήξη τώρα προτείνει το ΜέΡΑ25 και η αλήθεια είναι ότι με το πρόγραμμα Δήμητρα που ανακοίνωσε ο Γιάνης Βρουφάκης, τα νερά ταρακουνήθηκαν για τα καλά στην προεκλογική επικαιρότητα…

Ο Σαράντος Θεοδωρόπουλος δικηγόρος και υποψήφιος βουλευτής με το ΜέΡΑ25 στην Α ΄ Αθήνας εξηγεί τι είναι το σχέδιο Δήμητρα που παρουσιάστηκε από μέσα ενημέρωσης αλλά και από τον πρωθυπουργό ως «έξοδο από το ευρώ»…

Πρέπει να υπάρχει ένα εναλλακτικό σχέδιο για τη χώρα σε περίπτωση που όλα πάνε στραβά με την ΕΕ; Προφανώς ναι λέει ο κ.Θεοδωρόπουλος, όπως «πρέπει να έχουμε σχέδια σε περίπτωση που η χώρα δεχτεί επίθεση από τους Τούρκους».

Μιλά για το έγκλημα στο Ελληνικό, επισημαίνοντας αυτό που οι δήμαρχοι δεν λένε στους πολίτες τους, ότι δηλαδή δήμοι με παραλιακό μέτωπο από την αρχαιότητα θα χάσουν την πρόσβαση στη θάλασσα.

Υπενθυμίζει αυτό που η κυβέρνηση θέλει να ξεχάσουμε, την τραγωδία των Τεμπών, λέγοντας ότι θα έπρεπε ήδη να έχουν γίνει ήδη μαζικές συλλήψεις και προφυλακίσεις.

Έχει κουράγιο ο κόσμος για Ρήξη; Ο κ.Θεοδωρόπουλος απαντά στο ερώτημα επικαλούμενος την ιστορία μας. Όπως λέει έρχονται στιγμές που ο κόσμος λέει ότι «δεν πάει άλλο» και αυτή η περίοδος είναι μια τέτοια στιγμή. Δεν πάει άλλο με τα κόκκινα δάνεια και τους πλειστηριασμούς και την ακρίβεια, λέει ο κ.Θεοδωρόπουλος. Υπάρχει πλέον θέμα και για τα ήδη ρυθμισμένα δάνεια προσθέτει.

Μιλά για τις θέσεις του ΜέΡΑ25 για τους υδρογονάνθρακες και την εξόρυξη τους. Θέσεις για τις οποίες δέχεται κριτική. Τι λέει για τα ελληντουρκικά και την Εθνική Άμυνα.

Ο κ.Θεοδωρόπουλος είχε υπηρετήσει στις Ειδικές Δυνάμεις με Λοχαγό τον Κώστα Φλώρο, σημερινό Α/ΓΕΕΘΑ.

Πανομοιότυπο το ρεπορτάζ, ενημερώνει ότι στο ντιμπέιτ της 10ης Μαΐου, «τον Alpha θα εκπροσωπήσει ο Α. Σρόιτερ, τον ΑΝΤ1 ο Γ. Παπαδάκης, το Mega η Ρ. Τζίμα, το Open ο Π. Στάθης, τον ΣΚΑΪ η Σ. Κοσιώνη, το Star η Μ. Ζαχαρέα». Αλήθεια; Τον σταθμό όπου δουλεύει «εκπροσωπεί» ο δημοσιογράφος, δηλαδή τον ιδιοκτήτη του; Και τι είναι ο σταθμός; Οιονεί κόμμα; Εξωθεσμικός πόλος εξουσίας; Πρώτοι οι έξι προσβάλλονται από τέτοιες διατυπώσεις. Και πρώτοι αυτοί πρέπει να διαμαρτυρηθούν. Δεν είμαστε «του σταθμού μας» – ή «της εφημερίδας μας». Εργαζόμαστε εκεί....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

θα της χαϊδέψουν συγκαταβατικά το κεφάλι. Κυρίως τα αυτιά της. Κάθε άλλη μορφή κοινωνικής οργάνωσης, πλην της κομματικής, αδυνατεί να παρέμβει επί της ουσίας στα τεκταινόμενα. Ακόμα και πολύμηνες μαζικές κινητοποιήσεις δεν ανατρέπουν, όχι βέβαια καθεστώτα, ούτε καν νομοσχέδια. Σε κάποιες χώρες δοκιμάζουν να θεραπεύσουν το πρόβλημα με το φάρμακο των δημοψηφισμάτων. 

Η δική μας θλιβερή ιστορία, του δημοψηφίσματος του 2015, που ακυρώθηκε στην πράξη από τον κ. Αλέξη Τσίπρα, δεν επιτρέπει αυταπάτες. Δεν επιτρέπεται επίσης να παρηγοριόμαστε που υπάρχουν και χώρες ή διά νόμου και ροπάλου μονοκομματικές (λ.χ. η Κίνα) ή φαινομενικά πολυκομματικές, λ.χ. η απολυταρχική Ρωσία. Το καλό, η δημοκρατία, οφείλει να αποβλέπει στο καλύτερο. Οχι να συγκρίνεται βολικά με το κραυγαλέα χειρότερο και να ληθαργεί.

Δεύτερο σοβαρό πρόβλημα: η υποκατάσταση της δημοκρατίας με ΜΜΕ από τη δημοκρατία των ΜΜΕ, λόγω της οποίας η αναξιοπιστία του δημοσιογραφικού επαγγέλματος αμιλλάται την αναξιοπιστία του πολιτικού επαγγέλματος. Η δημοκρατία των Μέσων, που την αποκαλώ «έμμεση», εις μνήμην της αρχαίας άμεσης, είναι κατ’ ουσίαν δημοκρατία των καναλιών. Πειστήριο και το έθιμο να συμμετέχουν στο προεκλογικό ντιμπέιτ μόνο δημοσιογράφοι του γυαλιού. Και μάλιστα, σαν εκπρόσωποι του καναλιού τους. Οχι ως αυτοτελή και αυτόνομα πρόσωπα.

Πανομοιότυπο το ρεπορτάζ, ενημερώνει ότι στο ντιμπέιτ της 10ης Μαΐου, «τον Alpha θα εκπροσωπήσει ο Α. Σρόιτερ, τον ΑΝΤ1 ο Γ. Παπαδάκης, το Mega η Ρ. Τζίμα, το Open ο Π. Στάθης, τον ΣΚΑΪ η Σ. Κοσιώνη, το Star η Μ. Ζαχαρέα». Αλήθεια; Τον σταθμό όπου δουλεύει «εκπροσωπεί» ο δημοσιογράφος, δηλαδή τον ιδιοκτήτη του; Και τι είναι ο σταθμός; Οιονεί κόμμα; Εξωθεσμικός πόλος εξουσίας; Πρώτοι οι έξι προσβάλλονται από τέτοιες διατυπώσεις. Και πρώτοι αυτοί πρέπει να διαμαρτυρηθούν. Δεν είμαστε «του σταθμού μας» – ή «της εφημερίδας μας». Εργαζόμαστε εκεί.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΝΗ", 05/05/23

Η Ελλάδα και οι χώρες από τις οποίες προέρχονταν οι μαχητές του ΑΝΖΑC, οι φίλες Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, χωρίζονται από πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα. Ωστόσο, ακριβώς όπως και οι ήρωες του ΑΝΖΑC, γνωρίζουμε ότι οι αποστάσεις στην υδρόγειο σφαίρα είναι αδιάφορες, όταν το διακύβευμα είναι η ελευθερία, η δημοκρατία, η εθνική κυριαρχία και η προστασία των ανοιχτών μας κοινωνιών. Σε μια εποχή που αυταρχικά καθεστώτα σε ολόκληρο τον πλανήτη λησμονούν τα διδάγματα της Ιστορίας και προσπαθούν ξανά να επιβάλλουν δια της βίας τον επιθετικό τους αναθεωρητισμό, χρησιμοποιώντας ακόμα και τις πλέον ιταμές τακτικές, είναι σημαντικό να θυμόμαστε τις κοινές αυτές αρχές, που έφεραν Ελλάδα, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία στο ίδιο στρατόπεδο κατά τον Μεγάλο Πόλεμο....

 

Παρουσία της Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κ. Σακελλαροπούλου, του Γενικού Κυβερνήτη της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας D. Hurley και του ΥΦΕΘΑ Ν. Χαρδαλιά ως εκπροσώπου της Κυβέρνησης στην επετειακή εκδήλωση «τιμής και μνήμης για τους Πεσόντες στην Εκστρατεία της Καλλίπολης», στη Λήμνο

Ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Νικόλαος Χαρδαλιάς εκπροσώπησε την περασμένη, Τετάρτη 3 Μαΐου 2023, τον Πρόεδρο της Ελληνικής Κυβέρνησης στην επετειακή εκδήλωση «τιμής και μνήμης για τους Πεσόντες στην Εκστρατεία της Καλλίπολης», η οποία συνδιοργανώθηκε από την Περιφερειακή Ενότητα Λήμνου και τον Δήμο Λήμνου και πραγματοποιήθηκε στον χώρο του Κοινοπολιτειακού Στρατιωτικού Κοιμητηρίου, στον Μούδρο. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους η Α.Ε. η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου και η Α.Ε. ο Γενικός Κυβερνήτης της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας κ. David Hurley.

Κατά την επετειακή εκδήλωση έλαβαν χώρα Επιμνημόσυνη Δέηση χοροστατούντος του Μητροπολίτη Λήμνου & Αγίου Ευστρατίου κ.κ. Ιερόθεου Γ΄ και κατάθεση στεφάνου από την Α.Ε την Προέδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, την Α.Ε. τον Γενικό Κυβερνήτη της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας, τους Πρέσβεις στην Ελλάδα του Ηνωμένου Βασιλείου κ. Matthew Lodge και του Καναδά κ. Anna–Karine Asselin, τον Επιτετραμμένο της Νέας Ζηλανδίας στη Ρώμη κ. Daniel Wai–Poi και τον Ακόλουθο Άμυνας Συνταγματάρχη Efrem Moioli ως εκπρόσωπος του Πρέσβη της Ιταλίας στην Ελλάδα.

Στο πλαίσιο της φετινής εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε και η τελετή θεμελίωσης του Μονοπατιού Μνήμης Λήμνου, ενός Μνημείου (πατήστε εδώ https://www.mod.mil.gr/o-yfetha-nikolaos-chardalias-sti-limno-se-teliko-stadio-kataskeyi/) που αναγείρεται κατόπιν στενής και αποτελεσματικής συνεργασίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας με την Αυστραλιανή Κυβέρνηση, την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και τον Δήμο Λήμνου, προς ένδειξη τιμής στους άνδρες του στρατιωτικού εκστρατευτικού σώματος της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας (Australian and New Zealand ArmyCorps-ANZAC), που υπηρέτησαν στη νήσο κατά την εκστρατεία της Καλλίπολης (1915-1916).

Κατά την τελετή, χαιρετισμό απηύθυνε η Α.Ε. ο Γενικός Κυβερνήτης της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας κ. David Hurley, ενώ στην ομιλία του ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Νικόλαος Χαρδαλιάς ανέφερε:

«Με μεγάλη ευλάβεια και σεβασμό, εκπροσωπώ την Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας στη σημερινή επετειακή εκδήλωση, για να τιμήσω τη θυσία των θαρραλέων ανδρών των Συμμαχικών δυνάμεων, και ιδίως των Αυστραλών και των Νεοζηλανδών, που έλαβαν μέρος στην Εκστρατεία της Καλλίπολης πριν από 108 χρόνια.

Κυρίες και κύριοι, παραδοσιακά διαπιστώνουμε τη χρήση όρων και φράσεων όπως «ανώτερες αξίες» ή «κοινές αρχές» ή «αφοσίωση στη δημοκρατία» σαν σημεία αναφοράς για τη συστράτευση φιλελεύθερων, φίλιων χωρών. Στην πραγματικότητα, τέτοιες συναισθηματικά φορτισμένες λέξεις χρησιμοποιούνται τόσο συχνά στο δημόσιο λόγο στις μέρες μας, που ορισμένες φορές σχηματίζω την εντύπωση ότι κινδυνεύουν να εκφυλιστούν σε ασκόπως εξεζητημένα ή δυσνόητα λόγια. Στην περίπτωση των μαχητών του εκστρατευτικού σώματος Αυστραλών και Νεοζηλανδών του ΑΝΖΑC όμως, εντοπίζουμε μια περίπτωση όπου η χρήση τους δικαιολογείται απόλυτα από τις ιστορικές περιστάσεις.

Το 1914, οι γιοί και οι θυγατέρες της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, μαζί με τους συμμάχους τους από τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, τον Καναδά και άλλα κράτη, έσπευσαν να καταταγούν για να πολεμήσουν στη σύγκρουση που θα αποκαλούνταν δικαίως «Ο Μεγάλος Πόλεμος». Πιστεύω ότι δεν προσφέρθηκαν να εκθέσουν τα νιάτα και την ίδια τους τη ζωή σε θανάσιμο κίνδυνο μόνο από μια αίσθηση καθήκοντος προς την Πατρίδα, τον Βασιλιά και την Αυτοκρατορία τους, αλλά και επειδή αντιλαμβάνονταν το διακύβευμα: Ολόκληρος ο κόσμος γινόταν μάρτυρας αδίστακτων καθεστώτων που άπλωναν τα πλοκάμια τους για να επεκτείνουν βίαια τα αυταρχικά τους δόγματα, για να κατασπαράξουν ξένες χώρες και να πνίξουν λαούς στο αίμα, όπως συνέβη άλλωστε και με τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και των Αρμενίων. Σε αυτούς τους αποκρουστικούς εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας, πρόταξαν τα στήθη τους οι αγωνιστές του ΑΝΖΑC.

Οι ενθουσιώδεις και αποφασιστικοί νεαροί στρατιώτες που συγκεντρώθηκαν στο βόρειο Αιγαίο το 1915 γνώριζαν ότι έρχονταν να πολεμήσουν στα αρχαία ελληνικά εδάφη των μύθων και των ηρώων που είχαν διδαχτεί κατά τα σχολικά τους χρόνια. Και επιτρέψτε μου να παραθέσω μερικούς στίχους από ένα θαυμάσιο ποίημα του οπλίτη Πάτρικ Στιούαρτ, που έλαβε μέρος στην Εκστρατεία της Καλλίπολης ενώ υπηρετούσε στη Βασιλική Ναυτική Μεραρχία: «Θα επιστρέψω αυτό το πρωϊνό, από την Ίμβρο πέρα από τη θάλασσα/ Σήκω από το χαράκωμα, φλογοφόρε Αχιλλέα, και φώναξέ με!» Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι ορισμένοι από αυτούς είχαν ελληνική καταγωγή, όπως ο νεαρός στρατιώτης Πίτερ Ράδος, που έπεσε στη διάρκεια των μαχών.

Οι αξιωματικοί και οι οπλίτες του ΑΝΖΑC υπέστησαν βαρύτατες απώλειες και αδιανόητες κακουχίες. Αλλά ενώπιον όλων των δυσκολιών, οι γενναίοι αυτοί άνδρες δε λύγισαν. Το κουράγιο και η αφοσίωσή τους στο καθήκον θα δικαιώνονταν με τον θρίαμβο των δυνάμεων της Αντάντ τρία χρόνια αργότερα. Έτσι γεννήθηκε ο θρύλος του ΑΝΖΑC, και συνεχίζει έως τις μέρες μας, ενώνοντας διαφορετικές γενιές Αυστραλών, Νεοζηλανδών και Ελλήνων.

Οι αδάμαστοι πολεμιστές του ΑΝΖΑC γνώριζαν ότι, παρά τον καταιγισμό σφαιρών και οβίδων από τους άριστα οχυρωμένους αντιπάλους τους, παρά τις άγριες μάχες εκ του συστάδην στα χαρακώματα, και παρά τις τραγικές απώλειες, στο νησί της Λήμνου και τη γραφική πόλη του Μούδρου είχαν ανακαλύψει ένα ασφαλές καταφύγιο και ένα λαό με τον οποίο, αν μη τι άλλο, μοιράζονταν τις ίδιες αρχές. Περισσότεροι από εκατό χιλιάδες νοσούντες και τραυματίες στρατιωτικοί των συμμαχικών δυνάμεων νοσηλεύτηκαν εδώ, με την αμέριστη συμπαράσταση των Λημνιών πολιτών. Μέχρι και σήμερα, τα σκηνώματα κάποιων πεσόντων αναπαύονται στο Συμμαχικό Κοιμητήριο Μούδρου. Διότι, όπως παρατήρησε σωστά ο Περικλής, σχεδόν είκοσι πέντε αιώνες πριν, τάφος των επιφανών ανδρών είναι κάθε τόπος, και δε σώζεται το όνομά τους μόνο σε επιγραφές στην πατρίδα τους, αλλά διατηρείται η ανάμνησή τους και στις ξένες χώρες, πιο πολύ στη μνήμη και στις καρδιές των ανθρώπων παρά στα γραπτά μνημεία και στους τάφους.

Εκλεκτοί παριστάμενοι, φίλες και φίλοι, οι στρατιώτες του ΑΝΖΑC ενσάρκωναν μια αδάμαστη γενναιότητα από την οποία μπορούμε όλοι να εμπνευστούμε. Είναι σημαντικό να κρατήσουμε ζωντανό το πνεύμα τους. Για τον λόγο αυτό, είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που μου δίνεται σήμερα η ευκαιρία να λάβω μέρος στην έναρξη των εργασιών για την κατασκευή του Μονοπατιού Μνήμης Λήμνου, που χρηματοδοτείται από την Κυβέρνηση της Αυστραλίας για να τιμήσει τους πεσόντες ήρωες της Εκστρατείας της Καλλίπολης.

Τον Οκτώβριο του 2022, στη διάρκεια επίσημης επίσκεψής μου στην Αυστραλία, είχα την ευκαιρία να συζητήσω το θέμα με τον Αναπληρωτή Πρωθυπουργό και Υπουργό Άμυνας κ. Richard Marles, καθώς και με τον Υπουργό Αμυντικού Προσωπικού και Υποθέσεων Βετεράνων κ. Matt Keogh, οι οποίοι δεσμεύτηκαν για την κατασκευή του έργου, ύψους 4,9 εκατομμυρίων δολαρίων Αυστραλίας, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Θέλω να εκφράσω την ευαρέσκεια και τις θερμές ευχαριστίες μου προς την κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος που έσπευσε να εντάξει το Μονοπάτι Μνήμης στον πρώτο ομοσπονδιακό προϋπολογισμό που ενέκρινε. Σε προσωπικό επίπεδο, θα ήθελα να προσθέσω ότι η χαρά μου είναι διπλή, λόγω των ιδιαίτερων προσωπικών και οικογενειακών ακόμα δεσμών που με συνδέουν με την Αυστραλία και την ελληνική Ομογένεια εκεί.

Είμαι βέβαιος ότι το σχέδιο αυτό, μόλις ολοκληρωθεί, θα μετατραπεί σε ένα σημείο αναφοράς για όσους έρχονται στη Λήμνο και θέλουν να μάθουν περισσότερα για την ιστορία του ΑΝΖΑC. Πέραν αυτού, το Μονοπάτι θα λειτουργήσει ως γέφυρα φιλίας και συνεργασίας ανάμεσα στις χώρες μας και θα δώσει στις επόμενες γενιές ένα χαρακτηριστικό δείγμα ακλόνητων δεσμών που αγνοούν τη χιλιομετρική απόσταση.

Αξιότιμοι προσκεκλημένοι, η Ελλάδα και οι χώρες από τις οποίες προέρχονταν οι μαχητές του ΑΝΖΑC, οι φίλες Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, χωρίζονται από πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα. Ωστόσο, ακριβώς όπως και οι ήρωες του ΑΝΖΑC, γνωρίζουμε ότι οι αποστάσεις στην υδρόγειο σφαίρα είναι αδιάφορες, όταν το διακύβευμα είναι η ελευθερία, η δημοκρατία, η εθνική κυριαρχία και η προστασία των ανοιχτών μας κοινωνιών. Σε μια εποχή που αυταρχικά καθεστώτα σε ολόκληρο τον πλανήτη λησμονούν τα διδάγματα της Ιστορίας και προσπαθούν ξανά να επιβάλλουν δια της βίας τον επιθετικό τους αναθεωρητισμό, χρησιμοποιώντας ακόμα και τις πλέον ιταμές τακτικές, είναι σημαντικό να θυμόμαστε τις κοινές αυτές αρχές, που έφεραν Ελλάδα, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία στο ίδιο στρατόπεδο κατά τον Μεγάλο Πόλεμο.

Διότι μόνο πάνω στις πεποιθήσεις που μοιραζόμαστε, μπορούμε να οικοδομήσουμε από κοινού ένα λαμπρό μέλλον ειρήνης και ευημερίας. Και μόνο η αυτοθυσία των γυναικών και των αντρών των Ενόπλων Δυνάμεών μας, με τη διαχρονική αυτοθυσία και την αίσθηση του καθήκοντος που τους διακρίνουν, μπορούν να μας εξασφαλίσουν τις προϋποθέσεις για το μέλλον αυτό. Ακριβώς όπως έπραξαν κατά την Εκστρατεία της Καλλίπολης οι μαχητές του ΑΝΖΑC. Ας μην ξεχάσουμε ποτέ τη θυσία τους!

Συγχαρητήρια σε όλους. Συγχαρητήρια στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου.

Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης παραμένει το κοινό μας στοίχημα πατριωτικής ευθύνης και καθήκοντος!».

Στις εκδηλώσεις παρευρέθηκαν επίσης, ο Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου κ. Κωνσταντίνος Μουτζούρης, ο Έπαρχος Λήμνου & Αγίου Ευστρατίου κ. Άγγελος Βλάττας-Λαμπρινός, ο Δήμαρχος Λήμνου κ. Δημήτριος Μαρινάκης, ο Πρέσβης της Αυστραλίας στην Ελλάδα κ. Arthur Spyrou, ο Διοικητής της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Εσωτερικού & Νήσων Αντιστράτηγος Σωτήριος Κωστάκογλου ως εκπρόσωπος του Αρχηγού ΓΕΣ και αντιπροσωπεία στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφάλειας

Το Αναπαυτήριο του Δημήτρη Πικιώνη, δίπλα στον Αγιο Δημήτριο Λουμπαρδιάρη, στέκεται διακριτικά στο πλάι, στην αρχή της ανάβασης. Νωπή είναι ακόμη η είδηση της παραχώρησής του για 20 έτη από την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου στον Δήμο Αθηναίων, ο οποίος θα αναλάβει την αποκατάσταση του ιστορικού κτίσματος, που βρίσκεται σε κακή κατάσταση λόγω εγκατάλειψης. Είναι, σε κάθε περίπτωση, μια σημαντική εξέλιξη που συμβάλει στο να παραδοθούν οι λόφοι της Αθήνας ως ένα σύνολο με ιδιαίτερο πολιτισμικό αποτύπωμα και ως αναπόσπαστο συστατικό της ιδιοσυστασίας της διαχρονικής πόλης....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" (κύρια πρωτοσέλιδη φωτογραφία+εσωτερικό θέμα)

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 05/05/23

Του ΝΙΚΟΥ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΥ

Ανεβαίνω τον λόφο του Φιλοπάππου και προσπαθώ να φανταστώ πώς θα είναι ο χώρος όταν παραδοθεί το έργο ανάπλασης έως τον Δεκέμβριο του 2025. Προς το παρόν, η γνώριμη κατάσταση. Είναι πρωί και είμαστε ακόμη στις αρχές Μαΐου, αλλά ήδη οι τουρίστες είναι πολλοί. Ανεβαίνουν σαν σε προσκύνημα, επιλέγουν μονοπάτια, στέκονται στα ξέφωτα για φωτογραφίες της Ακρόπολης.

Το Αναπαυτήριο του Δημήτρη Πικιώνη, δίπλα στον Αγιο Δημήτριο Λουμπαρδιάρη, στέκεται διακριτικά στο πλάι, στην αρχή της ανάβασης. Νωπή είναι ακόμη η είδηση της παραχώρησής του για 20 έτη από την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου στον Δήμο Αθηναίων, ο οποίος θα αναλάβει την αποκατάσταση του ιστορικού κτίσματος, που βρίσκεται σε κακή κατάσταση λόγω εγκατάλειψης. Είναι, σε κάθε περίπτωση, μια σημαντική εξέλιξη που συμβάλει στο να παραδοθούν οι λόφοι της Αθήνας ως ένα σύνολο με ιδιαίτερο πολιτισμικό αποτύπωμα και ως αναπόσπαστο συστατικό της ιδιοσυστασίας της διαχρονικής πόλης.

Το Αναπαυτήριο είναι ένα κτίσμα της δεκαετίας του 1950 (1954-58), που ανακεφαλαιώνει και συμβολίζει την κοσμοθεωρία του Πικιώνη. Εντάσσεται στο μέγα έργο της διαμόρφωσης του περιβάλλοντος της Ακρόπολης και των λόφων, σε σύνδεση με το Φεστιβάλ Αθηνών, μία από τις τότε πρωτοβουλίες του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Η επιλογή του Πικιώνη δείχνει το εύρος της φιλοδοξίας. Στη μορφολογία του Αναπαυτηρίου αλλά και στην ένταξή του στο τοπίο εύκολα διακρίνει κανείς ότι δομικό στοιχείο είναι η σιωπή, η γαλήνη και ο στοχασμός. Αυτό το κράμα παράδοσης και φιλοσοφίας στην πικιωνική διάλεκτο συνδιαλέγεται με τα αποστάγματα της λαϊκής αρχιτεκτονικής, της ιαπωνικής κοσμοθεώρησης και της μοντέρνας ελλειπτικότητας. Δίπλα, η διαμόρφωση του Λουμπαρδιάρη είναι μια σύνοψη του διαχρονικού ελληνισμού.

Ολα αυτά υπάρχουν εκεί δίπλα μας. Ο Δήμος Αθηναίων, που έχει αναλάβει προσφάτως και άλλα ιστορικά κτίσματα (όπως το οθωνικό Εθνικό Τυπογραφείο στη Σταδίου ή τη μεσοπολεμική πολυκατοικία Παπαλεονάρδου στην Πατησίων, όπου είχε ζήσει η Κάλλας), έχει απλώς ανακοινώσει πως η χρήση του Αναπαυτηρίου θα είναι η αρχική, όπως την είχε σκεφτεί ο Πικιώνης: χώρος αναψυχής και ανάπαυσης για τους επισκέπτες του Φιλοπάππου.

Στην ανάβαση προς το μνημείο του Φιλοπάππου, ο επισκέπτης ακολουθεί τις χαράξεις και τις διαμορφώσεις του Πικιώνη, έργο προστατευόμενο, και αντιλαμβάνεται ότι η φιλοσοφική διάσταση της ύλης, έτσι όπως αρχικά είχε σχεδιαστεί ως παλίμψηστο υλικών (πέτρα, πηλός, μάρμαρο, μπετόν), αποτελεί προέκταση και συμπλήρωμα του φυσικού περιβάλλοντος, του δάσους. Οπως όλοι οι λόφοι της Αθήνας, έτσι και ο λόφος Μουσών ή Φιλοπάππου ήταν άνυδρος και ξερός στη διάρκεια του 19ου αιώνα.

Οι φυτεύσεις που βλέπουμε σήμερα είναι προϊόν διαφόρων εποχών, αλλά κατά κύριο λόγο ανάγονται στη δεκαετία του ’50, όταν βάσει του σχεδιασμού Πικιώνη και των προτάσεων Καραμανλή ο λόφος ενισχύθηκε με δέντρα και θάμνους της αττικής χλωρίδας. Διαμορφώθηκε ένα πολιτισμικό οικοσύστημα με στοιχεία ιερότητας και ταπεινού μεγαλείου. Μεταγενέστερα έγιναν ενισχύσεις των φυτεύσεων και προγενέστερα (ήδη από το 1900) η τότε πριγκίπισσα Σοφία είχε ηγηθεί πρωτοβουλίας για το πρασίνισμα της Αθήνας. Ολες αυτές οι κινήσεις έχουν διαμορφώσει το τοπίο που ξέρουμε, με πυρήνα τη σκέψη του Πικιώνη.

Αμέλειες

Η χθεσινή βόλτα έως ψηλά στο μνημείο του Φιλοπάππου επιβεβαίωσε την εντύπωση ότι το δάσος αργοπεθαίνει. Η φύση μοιάζει αφυδατωμένη και αφρόντιστη. Στη νέα μελέτη (προγραμματική σύμβαση μεταξύ του υπουργείου Πολιτισμού, του Δήμου Αθηναίων και της εταιρείας «Εθνικός Κήπος Μητροπολιτικό Πράσινο Α.Ε.») έχει δοθεί έμφαση στις υποδομές αλλά και στην ανάπτυξη του δάσους. Το δάσος στου Φιλοπάππου είναι στον πυρήνα του βιώματος για κάθε επισκέπτη αλλά και ιδρυτική συνθήκη για την ανάπτυξη και φροντίδα και των τριών ιστορικών λόφων (Μουσών, Πνύκα, Νυμφών). Είναι εντυπωσιακό το ότι αυτή η αρχαία τοπιογραφία της Αθήνας δεν είναι κομμάτι, ακόμη, της διεθνούς ταυτότητας της πόλης.

Για να φτάσουμε όμως εκεί χρειάζεται πολλή δουλειά. Χθες, διαπίστωσα ότι η κατάσταση έχει βελτιωθεί (σε σχέση με το 2020). Δεν υπάρχουν πουθενά σκουπίδια, έχουν γίνει αποψιλώσεις, τα ξερά έχουν μειωθεί. Αλλά...

Αν ήμουν επισκέπτης για πρώτη φορά στην Αθήνα χωρίς να είμαι υποχρεωμένος να γνωρίζω ότι «τρέχει» μελέτη ανάπλασης που κάποτε θα εφαρμοστεί, τι εντύπωση θα σχημάτιζα; Γιατί και σήμερα υπάρχουν πολλές και ασυγχώρητες αμέλειες. Αρρωστα πεύκα, γκράφιτι σε αρχαίους βράχους και σε νεότερες κατασκευές, πινακίδες διαλυμένες (πόσες άραγε ενδείξεις για το Θέατρο Δόρα Στράτου χρειαζόμαστε;), αστική επίπλωση σκουριασμένη, ξερόχορτα... Ακόμη και το Αναπαυτήριο σκεπάζεται από μια πέργκολα προσανάμματος, δηλαδή ξερών πευκοβελόνων...