Οι 35 λέξεις του Παπαντωνίου που ήλθαν να καρφώσουν την πολιτική αλητεία των ΣΥΡΙΖΑίων και προσωπικώς του επί 4,5 χρόνια αλήστου μνήμης Πρωθυπουργού τους...

Ο πρώην υπουργός και πρόεδρος του ΚΕΠΠ κ. Γιάννος Παπαντωνίου έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με αναφορά του κ. Τσίπρα στη χθεσινή ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του σε «εποχή Γιάννου» στους εξοπλισμούς:

“Αν υπάρχει «κληρονομιά Τσίπρα» στην ελληνική πολιτική, είναι ότι κατόρθωσε να καθιερώσει την πολιτική αλητεία ως μέθοδο διακυβέρνησης. Και δεν παύει να μας το υπενθυμίζει υπαινισσόμενος σκευωρίες που ο ίδιος είχε κατασκευάσει, αλλά έχουν καταρρεύσει».

Να καταλάβει ο κόσμος ότι έχουμε πολλούς θανάτους σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, πάρα πολλούς, ότι πεθαίνει κόσμος και έχουμε αποκτήσει αυτή την ανοσία, όλοι κάνουν σαν να μην βλέπουν το πρόβλημα, έχουμε εξοικειωθεί με το ότι πεθαίνουν σχεδόν 300 άνθρωποι την εβδομάδα, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, απόλυτη αδιαφορία όλων. Άρα δεν δικαιούται η επιστημονική κοινότητα να σιωπά. Έχει όργανα, υπάρχουν ιατρικοί σύλλογοι, υπάρχουν ιατρικές σχολές, υπάρχουν επιστημονικές εταιρίες, υπάρχει η Επιτροπή, πριν διαλυθεί, των ειδικών, των λοιμωξιολόγων και επιδημιολόγων, να μας πει τι συμβαίνει...

Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου 2021

 

Απόσπασμα από τη συνέντευξη του Ευ. Βενιζέλου στο Ράδιο Θεσσαλονίκη και στον Στέφανο Διαμαντόπουλου, σχετικά με την υγειονομική κατάσταση

Ευάγγελος Βενιζέλος: Το πολιτικό σύστημα είναι στενότερο της κοινωνίας και θα μου επιτρέψετε να πω ότι είναι και στενότερο των προβλημάτων της χώρας. Διότι, για παράδειγμα τώρα, τον Οκτώβριο του 2020 είχα κάνει μία έντονη δήλωση γιατί είχε μείνει απροστάτευτη και άνευ μέτρων περιοριστικών η Θεσσαλονίκη και γλίστρησε σε τραγικά ποσοστά κρουσμάτων πανδημίας. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα, τώρα βλέπω ότι ανακοινώνεται ότι η παρέλαση και ο εορτασμός θα γίνει άνευ διακρίσεως για εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους. Λοιπόν, δεν μπορεί να μην παίρνουμε κόστος για τίποτα, δεν μπορεί να είμαστε εμείς αυτή τη στιγμή με 17 νεκρούς ανά εκατομμύριο κατοίκων και η Πορτογαλία με 2 νεκρούς ανά εκατομμύριο και η Γερμανία με 4. Είμαστε μέσα στις δύο πρώτες χώρες της Ευρώπης σε θανάτους ανά εκατομμύριο.

Σ. Διαμαντόπουλος: Κύριε Βενιζέλο, θα έπρεπε επομένως ή να μη γίνουν οι παρελάσεις ή να γίνουν…

Ευ. Βενιζέλος: Όχι, θα έπρεπε καταρχάς η ιατρική κοινότητα να μας πει τι συμβαίνει, και μετά, αφού μας το πουν οι γιατροί επισήμως και με το επιστημονικό τους κύρος και με την επιστημονική τους ευθύνη, η κυβέρνηση και όλο το πολιτικό σύστημα να τοποθετηθεί επί των ιατρικών δεδομένων. Οφείλει η ιατρική κοινότητα επειγόντως, σήμερα, να μας πει τι σημαίνει, γιατί έχουμε τόσο μεγάλο αριθμό θανάτων εμείς.

Σ. Διαμαντόπουλος: Και μεταδοτικότητα η οποία είναι ανησυχητική.

Ευ. Βενιζέλος: Γιατί συμβαίνει αυτό που συμβαίνει, χρειάζεται μία επιστημονική αξιολόγηση. Πού υπάρχει το πρόβλημα;

Σ. Διαμαντόπουλος: Υπάρχει αυτή, υπάρχει ή δεν την ξέρει η επιστημονική κοινότητα;

Ευ. Βενιζέλος: Το πρόβλημα είναι οι εμβολιασμοί, είναι οι ΜΕΘ, ποιο είναι το πρόβλημα;

Σ. Διαμαντόπουλος: Κύριε Βενιζέλο, μπορεί να είναι άγνωστα, μία μετάλλαξη δεν την εντοπίζεις πώς…

Ευ. Βενιζέλος: Μισό λεπτό, δεν θα συζητήσω εγώ τώρα το επιστημονικό μέρος.

Σ. Διαμαντόπουλος: Όχι, δεν θέλω να μπούμε στο επιστημονικό.

Ευ. Βενιζέλος: Καλώ την επιστημονική κοινότητα να μας πει τι συμβαίνει στη χώρα, γιατί είμαστε μέσα στις δύο πρώτες χώρες σε θανάτους στην Ευρώπη, γιατί έχουμε τόση διαφορά.

Σ. Διαμαντόπουλος: Γιατί είμαστε κάτω από το 50% περίπου, είμαστε στο 50% των εμβολιασμών, εάν είχαμε 70%...

Ευ. Βενιζέλος: Όχι, αφήστε αυτό, υπάρχουν και άλλα θέματα.

Σ. Διαμαντόπουλος: Όπως;

Ευ. Βενιζέλος: Χρειάζεται μία εξήγηση η οποία να είναι σοβαρή.

Σ. Διαμαντόπουλος: Όπως;

Ευ. Βενιζέλος: Δεν ξέρω, δεν είμαι γιατρός για να κάνω …

Σ. Διαμαντόπουλος: Δεν μπορεί, κάτι θα έχετε στο νου σας.

Ευ. Βενιζέλος: …μία αξιολόγηση σοβαρή.

Σ. Διαμαντόπουλος: Κάπου πηγαίνει το μυαλό σας, κάπου κάτι συμβαίνει.

Ευ. Βενιζέλος: Κάτι συμβαίνει. Δεν μπορεί στη φάση αυτή να έχουμε αλλαγή στην ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, αλλαγή στην προεδρία του ΕΟΔΥ, ακύρωση της Επιτροπής των Ειδικών, των λοιμωξιολόγων και επιδημιολόγων.

Σ. Διαμαντόπουλος: Μείωση του αριθμού της Επιτροπής και της σημασίας της, έτσι;

Ευ. Βενιζέλος: Λοιπόν, ας μας πει η επιστήμη και μετά να τοποθετηθεί η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα.

Σ. Διαμαντόπουλος: Μάλιστα. Τώρα, ένα ακόμα κεφάλαιο για λίγα λεπτά.

Ευ. Βενιζέλος: Λέω τίποτα παράδοξο;

Σ. Διαμαντόπουλος: Όχι, εγώ συμφωνώ απόλυτα μαζί σας.

Ευ. Βενιζέλος: Ναι, αλλά δεν το λέει το πολιτικό σύστημα αυτό.

Σ. Διαμαντόπουλος: Κύριε Βενιζέλο, αυτή τη στιγμή εγώ θα μπω…

Ευ. Βενιζέλος: Αυτό που λέμε τώρα οι δυο μας, δεν το λέει η αντιπολίτευση.

Σ. Διαμαντόπουλος: …λίγο στο επιδημιολογικό γιατί έχει ενδιαφέρον. Για παράδειγμα, πώς μεταδίδουν οι εμβολιασμένοι και πώς μεταδίδουν οι ανεμβολίαστοι; Δηλαδή εάν γι’ αυτό δοθούν δέκα εξηγήσεις, αμέσως λύνονται 10-15 θέματα για το πώς πρέπει…

Ευ. Βενιζέλος: Η βασική εξήγηση είναι να καταλάβει ο κόσμος ότι έχουμε πολλούς θανάτους σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, πάρα πολλούς, ότι πεθαίνει κόσμος και έχουμε αποκτήσει αυτή την ανοσία, όλοι κάνουν σαν να μην βλέπουν το πρόβλημα, έχουμε εξοικειωθεί με το ότι πεθαίνουν σχεδόν 300 άνθρωποι την εβδομάδα, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, απόλυτη αδιαφορία όλων. Άρα δεν δικαιούται η επιστημονική κοινότητα να σιωπά. Έχει όργανα, υπάρχουν ιατρικοί σύλλογοι, υπάρχουν ιατρικές σχολές, υπάρχουν επιστημονικές εταιρίες, υπάρχει η Επιτροπή, πριν διαλυθεί, των ειδικών, των λοιμωξιολόγων και επιδημιολόγων, να μας πει τι συμβαίνει.

Σ. Διαμαντόπουλος: Θεωρείτε ότι διαλύθηκε η Επιτροπή δηλαδή;

Ευ. Βενιζέλος: Χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες, η επιστήμη να μην πολιτεύεται, να μην κρύβει τα λόγια της, να πει την αλήθεια. Μετά θα πάρουν πολιτικές αποφάσεις τα πολιτικά όργανα εκτιμώντας την οικονομία, τον τουρισμό, όλα τα άλλα.

Σ. Διαμαντόπουλος: Άρα συμπεραίνω ότι θεωρείτε ότι διαλύθηκε η Επιτροπή.

Ευ. Βενιζέλος: Δεν συμπεραίνω τίποτα, έχω ανάγκη από πληροφόρηση, μιλώ ως πολίτης.



https://evenizelos.gr/mme/interviews/446-interviews2021/6487-radiothess.html

Ουδέποτε έτρεφα την παραμικρή εκτίμηση γιά τους ΣΥΡΙΖΑίους, ως συλλογικό πολιτικό σχήμα-αποκρουστικό συνονθύλευμα, δίχως να εμποδίζομαι του να ξεχωρίζω όλως ιδιαιτέρως ιδιαίτερα πολιτικά τους στελέχη που ξεχωρίζουν, εξαίρεση του κανόνα, πλην όμως αιχμαλωτισμένα στο μαντρί της Κουμουνδούρου. Και αυτό όχι από άγονη προσωπική αντιδικία, αλλά συνεπεία των αφόρητων μονομανιών και ιδεοληψιών τους, τόσο ισχυρών που κάνουν κοτζάμ Σκουρλέτη (δίχως να είναι ο μόνος βεβαίως σε ένα θλιβερό κανόνα)να υπερβαίνει τη χειρότερη εκδοχή βλακείας και ασυγχώρητου αριστερού τυχοδιωκτισμού, ως προς την στάση του γιά το θέμα της πρόσκτησης των τριών+μιάς ως δικαιώματος προαίρεσης υπερσύγχρονων φρεγατών του ΠΝ από τη Γαλλία. Ορθότατα, λοιπόν, τον καταχεριάζει ο Στέφ. Κασιμάτης, από το σημερινό φύλλο, από «ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ». Και το θέμα με τον Σκουρλέτη, γνωστό (και) γιά τα τρισβάρβαρα Ελληνικά του που συνηθίζει να εκτοξεύει, είναι μείζον πολλαπλώς, καθώς διετέλεσε κορυφαίος Υπουργός του Πρωθυπουργού του Αλέξη (Εσωτερικών), έχων και την πολιτική εποπτεία της ΕΥΠ, υπό τον Ρουμπάτη. Πόσα θα έφθασαν σε γνώση του, ακόμη και τα πιό απόρρητα από τα απόρρητα γιά την ασφάλεια και την άμυνα της Πατρίδας, από τα πιό καλά φυλασσόμενα μυστικά της χώρας, ως δει να συμβαίνει, δίχως να πάρει χαμπάρι τίποτε, αφού ουδέν αντελήφθη γιά την απαίτηση άμεσης ενίσχυσης του ΠΝ με νέες ναυτικές μονάδες... Ευτυχώς σε άλλη σελίδα, στο ίδιο φύλλο, ο Δημ. Σεβαστάκης, πρ. βουλευτής Σάμου του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει ότι κάτι έχει καταλάβει γιά τους εξοπλισμούς των ΕΔ. Είναι με τέτοιους πολιτικούς που εκυβέρνησε τον τόπο ο ΣΥΡΙΖΑ κατά κανόνα, επί 4,5 χρόνια, με το ακροδεξιό δεκανίκι τους των Καμμένων γιά την απαραίτητη «δεδηλωμένη» και από την εξουσία των οποίων απηλλάγη η δύσμοιρη Πατρίδα, με την τριπλή εκλογική ήττα τους των μηνών Μαϊου-Ιουλίου του 2019. Καίτοι, ωστόσο, έχουν περιέλθει σε συνεχιζόμενη πολιτική ανυποληψία στα μάτια των Ελλήνων πολιτών, μάς έρχεται σε άλλη σελίδα από «ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ» ο ασυγχώρητος Υπουργός Παιδείας επί ΣΥΡΙΖΑιοκρατίας, σύντροφος Κώστας Γαβρόγλου, να υπερασπισθεί σε βιβλίο που εξέδωσαν επί τούτου, ο ίδιος και η αυλή του εις το ΥΠΕΠΘ, το... «έργο» που παρήγαγαν επί τριετία (2016-2019), το οποίο δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν(...), να δημιουργήσουν το μαρξιστικό τους Πανεπιστήμιο. Αυτό-ευτυχώς-δεν τού(ς) πέρασε. Επειδή, όμως, γράφει σε κάποιο σημείο του άρθρου «γιά ό,τι αλλαγή προτείναμε», ο Φαναριώτης Γαβρόγλου (αυτο)αποδεικνύεται και στοιχειωδώς αγράμματος, ως αγνοών την ενδεδειγμένη γραφή, βάσει των γραμματικών κανόνων της Ελληνικής. Και όμως καυχάται διότι είχε επί τριετία την πολιτική ευθύνη της παρεχόμενης Παιδεία στους Ελληνόπαιδες....Ανερυθρίαστα! Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 02-03/10/21

"TA NEA/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 02-03/10/21

"TA NEA/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 02-03/10/21

 

Αυτό που είναι απαραίτητο, επομένως, είναι ένα πολυεθνικό Σώμα Στρατού, που να περιλαμβάνει αριθμό εθνικών Ταξιαρχιών (συνήθως πολλαπλάσιο του τρία), που θα αποτελέσουν τα βασικά δομικά στοιχεία αυτής της πολυεθνικής δύναμης. Οι εθνικές ταξιαρχίες δεν πρέπει να εναλλάσσονται. Πρέπει να διατεθούν μόνιμα στο πολυεθνικό Σώμα και να συμμετέχουν σε ετήσιες πολυεθνικές ασκήσεις. Η συχνή δικαιολογία των χωρών ότι εναλλάσσουν τις διαθέσιμες δυνάμεις τους για να εκπαιδευτούν όλες, είναι απλά καταστροφική. Χάνεται η εκπαίδευση και η εμπειρία και πάνε χαμένα τα εκατομμύρια ευρώ που δίνονται στην εκπαίδευση και την τυποποίηση. Αυτό συμβαίνει δυστυχώς σήμερα με τα Συγκροτήματα Μάχης όπου συνήθως (όχι στην Ελλάδα) με το πέρας της αναμονής διαλύονται και έτσι χάνεται και η εμπειρία αλλά και η εκπαίδευση. Συνεπώς, η νεόκοπη πρόταση του τμήματος των 5000 ατόμων είναι ελλιπής και προφανώς στηρίζεται σε πολιτικές εμπνεύσεις ή σκοπιμότητες χωρίς να ληφθούν υπόψη οι απόψεις των στρατιωτικών συμβούλων. Όπως αναφέρθηκε, αποτελούν «ονομαστική τιμή». Απαιτούνται πολύ περισσότεροι από 5000 στρατιώτες για τον Ευρωστρατό...

Ας δούμε αρχικά τι ήδη υπάρχει στην ΕΕ και στη συνέχεια τι μπορεί να δημιουργηθεί. Κατ αρχήν, τα τρία κύρια στρατιωτικά οργανα της ΕΕ: Η Στρατιωτική Επιτροπή της ΕΕ (EUMC), το Στρατιωτικό Επιτελείο της ΕΕ (EUMS) (στρατηγικού επιπέδου) και ο Φορέας Στρατιωτικού Σχεδιασμού και Υλοποίησης (MPCC) (ένα Επιχειρησιακό Στρατηγείο για τον έλεγχο αρχικά των Εκπαιδευτικών Αποστολών και αργότερα των Επιχειρήσεων της ΕΕ, το οποίο και θα αποτελεί το Επιχειρησιακό Στρατηγείο του πιθανού Ευρωπαϊκού Στρατού) ενώ υφίστανται και επίσης και τα «εν υπνώσει» πέντε Στρατηγεία Επιχειρησιακού/Στρατηγικού Επιπέδου στην Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα και Γερμανία για τον έλεγχο των Επιχειρήσεων της ΕΕ, όταν και αν απαιτείται.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό δεν υπάρχει πουθενά πρόβλεψη για ένα κανονικό Ευρωστρατό. Οι τρεις Επιχειρήσεις (Βοσνία, Κέρας της Αφρικής και Κεντρική Μεσόγειος και οι τέσσερις Εκπαιδευτικές Αποστολές (Σομαλία, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Μάλι και Μοζαμβίκη) όπως και οι προηγούμενες Επιχειρήσεις της ΕΕ που ολοκληρώθηκαν, συγκροτούνται ad hoc για ένα συγκεκριμένο σκοπό και η οργάνωση και οι δυνάμεις τους επιστρέφουν στις χώρες τους όταν ολοκληρωθεί η αποστολή τους. Το ίδιο ισχύει και για το σύστημα των πολυεθνικών Battlegroups (Συγκροτημάτων Μάχης) (Επιτελείο Ταξιαρχίας με ένα Τάγμα Πεζικού και την απαραίτητη υποστήριξη, συνολικής δυνάμεως 1500 στρατιωτών) που δημιουργήθηκε από το 2007 για να απεικονίσει (χωρίς επιτυχία μέχρι σήμερα) τις Ευρωπαϊκές Δυνάμεις Αμέσου Αντιδράσεως. Η Ελλάδα παρέχει σαν Συγκρότημα Μάχης κάθε δυο χρόνια την 71 Α/Μ Ταξιαρχία. Τα Συγκροτήματα Μάχης δεν έχουν αναπτυχθεί ποτέ κυρίως λόγω έλλειψης πολιτικής βούλησης αλλά και διάθεσης των κ-μ που περιέχουν τις δυνάμεις, να επωμισθούν το υψηλό πολιτικό-οικονομικό κόστος της ανάπτυξης τους.
Σε ένα non-paper νωρίτερα φέτος, 14 κράτη μέλη (συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας) προχώρησαν σε μια συγκεκριμένη πρόταση. Υποστήριξαν μια «Δύναμη Πρώτης Εισόδου» 5000 ατόμων, που θα οργανωθεί γύρω από μια ταξιαρχία του Στρατού ξηράς ενισχυμένο με αεροπορικά και ναυτικά στοιχεία.
Η ικανότητα αποστολή μιας Ταξιαρχίας σε σύντομο χρονικό διάστημα θα παρείχε πράγματι στην ΕΕ ένα ευρύτερο φάσμα επιλογών. Αυτή όμως είναι η « ονομαστική τιμή». Δεν επαρκεί. Ο μεγάλος κίνδυνος, είναι ότι τα κ-μ, ως συνήθως, θα ερμηνεύσουν ακόμη και αυτή την πρόταση με μινιμαλιστικό τρόπο, δηλαδή σαν πρόσκληση για τη δημιουργία μιας μόνο ενιαίας πολυεθνικής ταξιαρχίας για τις επιχειρήσεις της ΕΕ. Αυτό, μπορεί να παρέχει πολιτικό άλλοθι και να χαιρετισθεί σαν επιτυχία αλλά δυστυχώς θα ήταν πολύ λίγο για τους παρακάτω λόγους:
• Τα κ-μ διαθέτουν μεγάλο αριθμό Ταξιαρχιών, κάποιες από τις οποίες πρέπει να διατεθούν αυτούσιες για τον Ευρωστρατό.
• Μια μεμονωμένη ταξιαρχία μπορεί προφανώς να αντιμετωπίσει μια κρίση, η ΕΕ θα πρέπει να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα περισσότερες από μια στην περιφέρεια της. Η Ταξιαρχία δεν διασπάται.
• Ταξιαρχίες υπάρχουν πολλών ειδών. Μια οποιαδήποτε ταξιαρχία δεν θα είναι ποτέ κατάλληλη για να αναπτυχθεί σε όλα τα θέατρα, εναντίον όλων των πιθανών αντιπάλων. Απαιτείται μια ποικιλία ταξιαρχιών, διαφορετικής σύνθεσης, οργάνωσης και εκπαίδευσης.
• Απαιτείται κάτι περισσότερο από μια «Δύναμη Πρώτης Εισόδου», για τον απλό λόγο ότι θα πρέπει να παρέχονται επίσης «Ακολουθούσες Δυνάμεις» (follow on forces), δηλαδή δυνάμεις αντικαταστάσεως από τα κ-μ της ΕΕ για τη συνέχιση της επιχείρησης, διότι μια Ταξιαρχία μπορεί να αναπτυχθεί κατά τα διεθνως ισχύοντα μόνο για 4-6 μήνες τη φορά και το προσωπικό της Ταξιαρχίας δεν μπορεί να μένει σε πραγματική ετοιμότητα ή σε ανάπτυξη για το υπόλοιπο της ζωής του. Συνεπώς η ανάπτυξη μιας Ταξιαρχίας για όσο χρόνο απαιτείται για την ολοκλήρωση της αποστολής, απαιτεί την ύπαρξη τουλάχιστον άλλων δυο επιπλέον Ταξιαρχιών (τρεις Ταξιαρχίες σύνολο) για την ίδια αποστολή, όπου η μια θα εκπαιδεύεται για να αναπτυχθεί, η δεύτερη θα είναι ανεπτυγμένη και η τρίτη έχοντας επιστρέψει θα ανασυγκροτείται και θα αναπαύεται. Και ο κύκλος στη συνέχεια επαναλαμβάνεται.

Αυτό που είναι απαραίτητο, επομένως, είναι ένα πολυεθνικό Σώμα Στρατού, που να περιλαμβάνει αριθμό εθνικών Ταξιαρχιών (συνήθως πολλαπλάσιο του τρία), που θα αποτελέσουν τα βασικά δομικά στοιχεία αυτής της πολυεθνικής δύναμης. Οι εθνικές ταξιαρχίες δεν πρέπει να εναλλάσσονται. Πρέπει να διατεθούν μόνιμα στο πολυεθνικό Σώμα και να συμμετέχουν σε ετήσιες πολυεθνικές ασκήσεις. Η συχνή δικαιολογία των χωρών ότι εναλλάσσουν τις διαθέσιμες δυνάμεις τους για να εκπαιδευτούν όλες, είναι απλά καταστροφική. Χάνεται η εκπαίδευση και η εμπειρία και πάνε χαμένα τα εκατομμύρια ευρώ που δίνονται στην εκπαίδευση και την τυποποίηση. Αυτό συμβαίνει δυστυχώς σήμερα με τα Συγκροτήματα Μάχης όπου συνήθως (όχι στην Ελλάδα) με το πέρας της αναμονής διαλύονται και έτσι χάνεται και η εμπειρία αλλά και η εκπαίδευση. Συνεπώς, η νεόκοπη πρόταση του τμήματος των 5000 ατόμων είναι ελλιπής και προφανώς στηρίζεται σε πολιτικές εμπνεύσεις ή σκοπιμότητες χωρίς να ληφθούν υπόψη οι απόψεις των στρατιωτικών συμβούλων. Όπως αναφέρθηκε, αποτελούν «ονομαστική τιμή». Απαιτούνται πολύ περισσότεροι από 5000 στρατιώτες για τον Ευρωστρατό. 

Ίσως ακουστεί περίεργο, αλλά το πρότυπο για ένα τέτοιο σχήμα υπάρχει ήδη και είναι άγνωστο γιατί η ηγεσία της ΕΕ δεν αναφέρεται σε αυτό. Περιλαμβάνεται σαν ένα από τα προγράμματα της Μόνιμης Διαρθρωμένης Συνεργασίας (PESCO) με την επωνυμία CROC (Crisis Response Operational Core) για την αντιμετώπιση κρίσεων στην ΕΕ και είναι υπό την ηγεσία της ίδιας της Γερμανίας. Προς το παρόν, έχουν δεσμευτεί να μετάσχουν εκτός από την Γερμανία, η Κύπρος, η Γαλλία, η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ισπανία, ενώ παρατηρητές είναι το Βέλγιο, η Τσεχία, η Ρουμανία και η Σλοβενία. Αναμφίβολα, θα μπορούσαν να συμμετάσχουν και θα μετάσχουν περισσότερα κ-μ. Το πιο σημαντικό είναι ότι η Γερμανία και τα κ-μ πρέπει να αναπτύξουν το CROC σε μια πραγματική δύναμη Σώματος Στρατού, στο οποίο θα δοθούν υπό διοίκηση συγκεκριμένες μόνιμες εθνικές ταξιαρχίες, όσες κρίνονται απαραίτητες και όσες διατίθενται από τα κ-μ, τουλάχιστον όμως τρείς.

Το CROC θα μπορούσε σχεδιασμένο κατ' αυτόν τον τρόπο να ήταν ένας νέος και ρεαλιστικός τρόπος δημιουργίας επιτέλους ενός Ευρωστρατού αλλά και επίτευξης του «Πρωταρχικού Στόχου» στον οποίο πολύ πρόσφατα αναφέρθηκε ο Υπατος Εκπρόσωπος Borrell και ο οποίος παρόλες τις επιφυλάξεις και τροποποιήσεις, παραμένει το τελικό επίσημο επίπεδο φιλοδοξίας της ΕΕ. Οι Ευρωπαίοι μπορούν να τον υλοποιήσουν γιατί αθροιστικά διαθέτουν πολύ μεγάλες ένοπλες δυνάμεις και ξοδεύουν για την αμυνα το ποσό των 200 δις ευρώ, δεύτεροι μόνο μετά τις ΗΠΑ. Τα γεγονότα στο Αφγανιστάν και η πρόσφατη συμφωνία των ΗΠΑ στον Ειρηνικό έφεραν τον «Πρωταρχικό Στόχο» πάλι στην επιφάνεια, γιατί αποτελεί το ελάχιστο απαιτούμενο επίπεδο φιλοδοξίας σε ένα στρατηγικό περιβάλλον που προβλέπει σχεδόν μόνιμη αστάθεια στην περιφέρεια της Ευρώπης, ενώ οι ΗΠΑ εστιάζουν όλο και περισσότερο στην Ασία. Οι Ευρωπαίοι θα χρειαστούν στρατιωτικές δυνάμεις για να προστατεύσουν τους πολίτες τους (η συλλογική αμυνα της Ευρώπης και η συνεργατική της ασφάλεια είναι αρμοδιότητες και αποστολές του ΝΑΤΟ), να διαφυλάξουν τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής, να στηρίξουν τη διπλωματία τους και να αναλάβουν τη διαχείριση και σταθεροποίηση κρίσεων εκτός των συνόρων της Ευρώπης. Αυτός θα είναι ο πιθανολογούμενος Ευρωστρατός.

Είναι σίγουρο ότι τα ανατολικά κ-μ (Βαλτικές χώρες, Πολωνία, κ.α.) που συνορεύουν ή γειτνιάζουν με τη Ρωσία, και ενδεχομένως και η Γερμανία, η Δανία, ή η Ολλανδία, για τους δικούς της η κάθε μια λόγους θα έχουν σοβαρές αντιρρήσεις, φοβούμενες ότι θα μειωθούν έτσι οι δυνατότητες του ΝΑΤΟ. Στην πραγματικότητα όμως, αυτό το Σώμα, όπως και οποιαδήποτε άλλη στρατιωτική δύναμη της ΕΕ θα μπορούσε να ενταχθεί υπό προϋποθέσεις και μόνο σε περίπτωση κηρύξεως του άρθρου 5 στη δύναμη Ταχείας Αντιδράσεως του ΝΑΤΟ ως ένα από τα Σώματα Στρατού που προβλέπει ο αμυντικός σχεδιασμός του ΝΑΤΟ. Τα κ-μ που δεν ανήκουν στο ΝΑΤΟ και δεν επιθυμούν μπορούν να αποσύρουν αυτόματα τις δυνάμεις τους. Έτσι, το CROC της ΕΕ, δηλαδή ο Ευρωστρατός, θα γίνει ένας τρόπος (ίσως ο μόνος τρόπος) για την επίτευξη παράλληλα και των στόχων του ΝΑΤΟ εφόσον η ΕΕ συμφωνεί, ( 21 κ-μ είναι κοινά), αντί για ένα εμπόδιο στο ΝΑΤΟ όπως ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ και κάποια κ-μ συχνά ισχυρίζονται.

 

TI ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ, ΠΩΣ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΠΩΣ ΚΟΥΚΟΥΛΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΥΝ ΚΑΙ ΠΡΩΗΝ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ....

Τροποποίηση-σκάνδαλο 

στο καταστατικό του ΑΠΕ 

Σε μηχανισμό προπαγάνδας επιχειρείται να μεταβληθεί το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων με τροποποίηση του καταστατικού του και συνωστισμό διευθυντών και συμβούλων ..εισαγωγής με φωτογραφικές διατάξεις.

Ο νέος Πρόεδρος του ΑΠΕ, η πρόσληψη του οποίου κρίθηκε με την.. επιτυχία της συνέντευξης, λίγο μετά την οριστικοποίηση του διορισμού του, συγκεντρώνει υπερεξουσίες που αφορούν την λειτουργία του ΑΠΕ και μπαίνει στο περιθώριο το ΔΣ, ( προφανώς επειδή δεν προβλέπεται κυβερνητική πλειοψηφία από τον ιδρυτικό νόμο και τις υποχρεώσεις από την Ένωση Πρακτορείων Ειδήσεων) αφού καταργούνται οι συνεδριάσεις του.

Ενδεικτικό της νέας τάξης πραγμάτων είναι ότι , όπως αναφέρεται, η κατάρτιση και υπογραφή πρακτικού από τα μέλη του ΔΣ ή τους αντιπροσώπους τους(..!) ισοδυναμεί με απόφαση του ΔΣ ακόμη και αν δεν έχει προηγηθεί συνεδρίαση (..!).

Δεν είναι τυχαία η ένταση στην τελευταία συνεδρίαση του ΔΣ, που πραγματοποιήθηκε, λόγω διαφωνίας, χωρίς την παρουσία της Προέδρου της ΠΟΕΣΥ και με άλλα μέλη του ΔΣ να διαμαρτύρονται για τις αυταρχικές πρακτικές του Προέδρου, που καταγγέλλεται ότι αφορούν και την δημοσιογραφική εργασία.

Με τις τροποποιήσεις του καταστατικού μεταξύ άλλων:

-Καθιερώνονται πολυάριθμες προσλήψεις από το παράθυρο ατόμων σε θέσεις ευθύνης για έλεγχο των ήδη εργαζομένων με αμοιβές χωρίς τον περιορισμό του ύψους των αποδοχών των ήδη απασχολουμένων και πρόσωπα που ήδη έχουν επιλεγεί με κυβερνητικά κριτήρια.

-Αυξάνεται σε 4 ο αριθμός ειδικών συμβούλων που επιλέγονται και προσλαμβάνονται από τον Πρόεδρο με μισθούς ρετιρέ!..

-Υποβαθμίζεται η παρουσία του Πρακτορείου στην περιοχή Μακεδονίας-Θράκης και από διεύθυνση γίνεται τμήμα το οποίο μπορεί να εξελιχτεί και σε απλό γραφείο ανταποκριτών.

-καλύπτονται παραβιάσεις νομιμότητας που έγιναν κατά την περίοδο 2014-19 και προκάλεσαν έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου ο οποίος ακόμη εκκρεμεί.

-τακτοποιεί μη σύννομες τροποποιήσεις του καταστατικού του ΑΠΕ της περιόδου 2014-19 που είχαν σαν αποτέλεσμα να εκκρεμούν διαχειριστικά ζητήματα.

Την ώρα που προωθούνται όλες αυτές οι αποφάσεις με ιδιαίτερα μεγάλο κόστος στη λειτουργία του ΑΠΕ, παραμένει ή άρνηση της διοίκησης να αποκαταστήσει τους μισθούς των συναδέλφων, που υπολογίζονται μέχρι τώρα παράνομα με λιγότερη προϋπηρεσία. ΔΗΘΕΝ λόγω οικονομικών δυσχερειών!...

Η τροποποίηση του καταστατικού του ΑΠΕ στην κατεύθυνση προεδροκεντρικής χειραγώγησης δεν απασχολεί μέλη της προηγούμενης διοίκησης που υπηρετούν στο πρακτορείο, διότι με ανοχή της σημερινής διοίκησης αν και εργαζόμενοι το ΑΠΕ έχουν παράλληλη διευθυντική απασχόληση σε ιδιωτικά ΜΜΕ.

Η εκκωφαντική σιωπή των έξη της πλειοψηφίας στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ για όλα αυτά απλώς συμπληρώνει το σκάνδαλο.

27/09/2021

Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων

Η ΜΑΓΝΗΤΟΣΚΟΠΗΜΕΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΣΤΟΛΟΥ, ΝΑΥΑΡΧΟΥ ΓΡΗΓ. ΔΕΜΕΣΤΙΧΑ, "ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ"

               

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2021, στο πλαίσιοι των εκδηλώσεων

του 49ου Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο (Σκηνή "Ρήγας Φεραίος")

Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΡ' ΗΜΙΝ ΣΥΡΙΖΑ ΣΥΓΚΑΤΕΛΕΓΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΧΑΜΕΝΟΥΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ...

 

Το ακροαριστερό κόμμα Die Linke είναι ο μεγάλος χαμένος των γερμανικών εκλογών χάνοντας 30 από τις 69 έδρες του στην ομοσπονδιακή Βουλή.

Το Die Linke είναι ο άμεσος απόγονος του μαρξιστικού-λενινιστικού κυβερνώντος κόμματος της πρώην Ανατολικής Γερμανίας (GDR), που έχει συγχωνευτεί με άλλα κόμματα της άκρας αριστεράς: μέχρι πρότινος η δημοτικότητά του κυμαινόταν γύρω στο 10%, με ιδιαίτερη δύναμη στο Βερολίνο και στη Βρέμη, όπου συμμετείχε σε τριμερή συνασπισμό με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) και τους Πράσινους, καθώς και στη Θουριγγία, όπου ηγούνταν του συνασπισμού με το SPD και τους Πράσινους.

Το Die Linke («Η Αριστερά») ανήκει στην ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωμένης Αριστεράς-Σκανδιναβικής Πράσινης Αριστεράς (GUE/NGL) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Τον Δεκέμβριο του 2020, είχε 60.350 εγγεγραμμένα μέλη: ήταν το έκτο σε αριθμό μελών κόμμα στη Γερμανία. Η Die Linke θεωρείται αριστερό λαϊκιστικό κόμμα με εσωτερικές ομάδες, όπως η Κομμουνιστική Πλατφόρμα και η Σοσιαλιστική Αριστερά, οι οποίες χαρακτηρίζονται από εξτρεμιστικές τάσεις, νοσταλγία για το καθεστώς της πάλαι ποτέ Λαοκρατικής Γερμανίας και συμπάθεις προς την αριστερή τρομοκρατία.

Die Linke: Η ιστορία, η εξέλιξη και οι θέσεις του γερμανικού πολιτικού κόμματος

Η Die Linke ξεκίνησε ως το ανατογερμανικό ΚΚ με ένα πενιχρό 2,4% σε εθνικό επίπεδο στις ομοσπονδιακές εκλογές 1990, δηλαδή αμέσως μετά την επανένωση· το 1998 κέρδισε το 5,1% των ψήφων και το 2007 συνενώθηκε με άλλες ακροαριστερές ομάδες σε ενιαίο κόμμα. Για λίγο καιρό φαινόταν ότι θα ξεπερνούσε τους Πράσινους οι οποίοι ταυτίζονται λίγο-πολύ με τη γερμανική αριστερά. Παγιώθηκε ένα «πεντακομματικό σύστημα» σε ολόκληρη τη Γερμανία και η εκλογική ήττα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2009 οδήγησε την αύξηση της ψήφου της Αριστεράς στο 11,9%, ενισχύοντας την εκπροσώπησή της στην Μπούντεσταγκ από 54 σε 76 έδρες. Αλλά υπήρχε συνωστισμός στον χώρο της ευρύτερης αριστεράς και η σοσιαλδημοκρατική πολιτική του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος θόλωσε τις διαχωριστικές γραμμές των γερμανικών κομμάτων.

Η Die Linke συγκέντρωνε επί 15 χρόνια τους νοσταλγούς του κομμουνιστικού καθεστώτος: αν και κλήθηκε πολλές φορές να αποκηρύξει τον ολοκληρωτισμό, την παράδοση των μυστικών υπηρεσιών της Λαοκρατικής Γερμανίας και τους ηγέτες σαν τον Έριχ Χόνεκερ, το κόμμα επέμεινε στις θέσεις του. Αλλά, με το πέρασμα του χρόνου και τη φυσική αναχώρηση της γενιάς της Λαοκρατικής Γερμανίας -και παρά τις συμμαχίες με τους Πράσινους σε επίπεδο κρατιδίων- η Die Linke παρουσίαζε αστάθεια και μεγάλες διαφορές δημοφιλίας μεταξύ των κρατιδίων.

Το συνέδριο του κόμματος που είχε προγραμματιστεί για τις 30 Οκτωβρίου 2020, ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας: τελικά έγινε ηλεκτρονικά τον Φεβρουάριο του 2021 όπου η Die Linke δήλωνε ότι στόχος της είναι η υπέρβαση του καπιταλισμού και ο δημοκρατικός σοσιαλισμός, ενώ, βραχυπρόθεσμα, υποστηρίζει την αύξηση των κρατικών δαπανών στους τομείς των δημόσιων επενδύσεων, της εκπαίδευσης, της έρευνας και της ανάπτυξης, του πολιτισμού και των υποδομών, καθώς και την αύξηση των φόρων για τις μεγάλες επιχειρήσεις.

 Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, η Die Linke ζητεί διεθνή αφοπλισμό, ενώ αποκλείει κάθε μορφή στρατιωτικής εμπλοκής της Γερμανίας. Διεκδικεί την αντικατάσταση του ΝΑΤΟ με ένα σύστημα συλλογικής ασφάλειας που περιλαμβάνει τη Ρωσία ως χώρα-μέλος, υποστηρίζει το αίτημα των διαγραφών χρέους των αναπτυσσόμενων χωρών, την αύξηση της αναπτυξιακής βοήθειας και τη μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών «για μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών». 

Το πρόγραμμα της Die Linke κυριαρχείται από το προφίλ της ομάδας «Αντικαπιταλιστική Αριστερά» και της ορθόδοξης μαρξιστικής «Κομμουνιστικής Πλατφόρμας», αλλά στη μεταρρυθμιστική του πτέρυγα υπάρχουν δυο υπολογίσιμες δυνάμεις: το «Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Φόρουμ» και η «Οικολογική Πλατφόρμα» η οποία έχει πολύ περισσότερες διαφορές από τους Πράσινους απ’ όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά. Στο κόμμα συμμετέχει η «Αριστερά της Χειραφέτησης», ένα σοσιαλιστικό ρεύμα που συστάθηκε τον Μάιο του 2009 από τους Katja Kipping, Caren Lay και Julia Bonk, καθώς και ο «Σοσιαλιστικός διάλογος» που θεωρείται ανοιχτά εξτρεμιστική ομάδα η οποία αντιτίθεται, όπως και το «Μαρξιστικό Φόρουμ», σε οποιαδήποτε ρεφορμιστική τάση όπως είναι το «Μεταρρυθμιστικό Αριστερό Δίκτυο». Η εκπληκτική πολυμορφία της Die Linke συνεχίζεται με ομάδες κεϋνσιανών και τροτσκιστών.

Τα δημογραφικά στοιχεία των ψηφοφόρων της Αριστεράς διαφέρουν έντονα από περιοχή σε περιοχή. Το 2018, στα ανατολικά, οι ψηφοφόροι και τα μέλη της Αριστεράς, το 44% των μελών του κόμματος στο Mecklenburg-Vorpommern ήταν πάνω από 76 ετών αλλά τα τελευταία χρόνια η Die Linke είχε αποκτήσει σημαντική δημοτικότητα στους νέους. Η μέση ηλικία των μελών του κόμματος μειώθηκε από 60 χρόνια το 2014 σε 56 το 2017, ενώ το 2016-2018, τα δύο τρίτα των νέων μελών του κόμματος ήταν κάτω των 35 ετών.

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για την Προστασία του Συντάγματος η οποία έχει ως καθήκον τη συλλογή πληροφοριών γύρω από τις απειλές στη δημοκρατική τάξη, την ύπαρξη και την ασφάλεια της ομοσπονδίας, δεν θεωρεί εξτρεμιστικό το κόμμα στο σύνολό του, αλλά παρακολουθεί με ανησυχία αρκετές από τις εσωτερικές παρατάξεις και ομάδες του. Παρά το χαμηλό ποσοστό στις εκλογές της Κυριακής, δεν αποκλείεται η Die Linke να παίξει ρυθμιστικό ρόλο στη συγκρότηση κυβερνητικού συνασπισμού.

«Πηγή: https://www.athensvoice.gr/world/729921-germanikes-ekloges-i-parakmi-toy-die-linke»

ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΡΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΚΑΘ' ΗΜΑΣ....

 

Σημεία τοποθετήσεων Ευ. Βενιζέλου στη συζήτηση με τη Ντόρα Μπακογιάννη για τις γερμανικές εκλογές, στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ στην έκτακτη εκπομπή με την Σία Κοσιώνη, τον Παύλο Τσίμα και τον Αλέξη Παπαχελά

Ευ. Βενιζέλος: Θα ξεκινήσω, αφού σας καλησπερίσω, με μία παρατήρηση αυτονόητη, αλλά πρέπει να την επαναλάβουμε σήμερα.

Η ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης, η ισχυρότερη χώρα της Ευρώπης –με καταναγκασμούς πολιτικούς και στρατιωτικούς, αλλά σίγουρα η πιο ισχυρή χώρα της Ευρώπης– έχει εκλογικό σύστημα αναλογικό, κοντά σε αυτό που εμείς λέμε απλή αναλογική, κυβερνιέται διαρκώς από συμμαχικές κυβερνήσεις, δεν υπάρχει η έννοια της μονοκομματικής αυτοδύναμης πλειοψηφίας, της μονοκομματικής κυβέρνησης. Αυτό σημαίνει πάρα πολλά ως νοοτροπία, ως αντίληψη, τι σημαίνει συνεργασία, συναίνεση, τι σημαίνει μία, πολλές φορές, μεταπλειοψηφική δημοκρατία. Το πρώτο είναι αυτό.

Το δεύτερο είναι ότι ίσως πρέπει να αποδραματοποιήσουμε το ζήτημα που λέγεται σημερινές γερμανικές εκλογές. Θα σχηματιστεί μία κυβέρνηση, αυτή θα είναι πρωτίστως η νέα γερμανική κυβέρνηση, θα έχει πολύ μικρές διαφορές από την κυβέρνηση Μέρκελ- Σόλτς που είναι η απερχόμενη κυβέρνηση, αυτή που διαχειρίζεται τώρα τις τρέχουσες υποθέσεις.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το ιδεολογικό στίγμα των κυβερνήσεων, είτε είναι μονοκομματικές είτε συμμαχικές, παίζει πολύ μικρό ρόλο. Σημασία έχει το γεγονός ότι είναι στην κυβέρνηση και ότι κάποιοι άλλοι είναι στην αντιπολίτευση.

Σία Κοσιώνη: Συμφωνείτε κ Πρόεδρε με την αναφορά που έκανε η κυρία Μπακογιάννη πριν από λίγο ότι το κρίσιμο αυτή τη στιγμή, και για τη Γερμανία και για ολόκληρη την Ευρώπη, συνεπώς και για εμάς, είναι το ποιος θα είναι ο επόμενος υπουργός Οικονομικών και από που θα προέρχεται;

Ευ. Βενιζέλος: Επειδή έχω διατελέσει μεταξύ άλλων και Υπουργός Οικονομικών και έχω ζήσει τη διαπραγμάτευση με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην πιο σκοτεινή και δύσκολη περίοδο της οικονομικής κρίσης, πρέπει να σας πω ότι, ναι, ο ρόλος του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών είναι πάρα πολύ σημαντικός, αλλά της Καγκελαρίου ή του Καγκελαρίου είναι σημαντικότερος γιατί όλα τα μεγάλα θέματα τελικά κρίνονται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, δηλαδή στο επίπεδο των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων όπου η διαπραγμάτευση είναι διακυβερνητική και ούτως ή άλλως πρέπει να ξέρουμε ότι την Ευρώπη την κυβερνά ένας κυλιόμενος μεγάλος συνασπισμός. Εάν δούμε την Ευρώπη συνολικά, ως θεσμικό οικοδόμημα της Ένωσης συν 27 εθνικά συστήματα διακυβέρνησης, πάντα κυβερνά ένας μεγάλος συνασπισμός, είναι όλοι μέσα, δεν υπάρχουν καθαρές γραμμές, δεν υπάρχει μία σαφής διάκριση μεταξύ πλειοψηφίας και αντιπολίτευσης. Άρα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι τίποτα δεν θα αλλάξει ριζικά.

Π. Τσίμας: Αυτή τη στιγμή υπάρχουν τρείς πολύ μεγάλες ανοιχτές συζητήσεις μετά την κρίση της πανδημίας. Ένα τι δημοσιονομική πολιτική θα έχει η ευρωζώνη, αν θα γυρίσουμε σε ένα ποιο στενό κορσέ όπως είχαμε πριν, δεύτερο υπάρχει μια ανοιχτή συζήτηση για την αμυντική συνεργασία και τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης και τρίτον υπάρχει η μεγάλη συζήτηση για την κλιματική κρίση και την αντιμετώπισή της. Λέτε ότι το ποιος, ποια θα είναι η κυβέρνηση, ποια θα είναι τα κόμματα που μετέχουν στην κυβέρνηση, ποιος θα είναι υπουργός εξωτερικών ή υπουργός οικονομικών, δεν θα παίξει ένα ρόλο στο πως θα εξελιχθούν αυτές οι συζητήσεις στην Ευρώπη;

Ευ. Βενιζέλος: Ας θυμηθούμε πρακτικές και μεγάλες στιγμές. Η κυρία Μέρκελ εν μία νυκτί στην πραγματικότητα ακύρωσε την πυρηνική ενέργεια στη Γερμανία με την ίδια άνεση που κάποια στιγμή είπε «θα πάρω 1.000.000 πρόσφυγες και μετανάστες από τη Συρία». Βεβαίως στα ζητήματα κλιματικής αλλαγής ένα σχήμα στο οποίο κυριαρχούν οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι μπορεί να είναι πιο ευαίσθητο ή πιο διορατικό, αλλά στο πεδίο της ενεργειακής πολιτικής, το κρίσιμο ζήτημα για τη Γερμανία είναι το μεγάλο ζήτημα των Ευρωαμερικανικών σχέσεων, είναι ο αγωγός Nord Stream 2, δηλαδή είναι οι σχέσεις με τη Ρωσία και με το ρωσικό φυσικό αέριο, πριν πάμε στα επόμενα προβλήματα τα οποία μας απειλούν και τα οποία μας πιέζουν, όπως η ευρωπαϊκή άμυνα. Θα παίξει πολύ μικρό ρόλο η Γερμανία ως προς το λεγόμενο ευρωπαϊκό στρατό. Εάν εννοούμε την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία, ναι, εκεί παίζει και θα παίξει ρόλο.

Ως προς το Σύμφωνο Σταθερότητας, ήδη οι οκτώ μικρές και μεσαίες χώρες γερμανικής επιρροής θέτουν το ζήτημα της επανόδου στην αυστηρή εκδοχή. Ελπίζω ότι θα αντιληφθούν πως χρειάζεται μία διορατικότητα γιατί πρέπει να παρακολουθούμε τι κάνουν και οι άλλες μεγάλες οικονομίες, κυρίως ως προς τη νομισματική χαλαρότητα, τη νομισματική χρηματοδότηση, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Επιπλέον πρέπει να μάθουμε όλοι ένα μάθημα στην Ευρώπη, και η Γερμανία, ότι δεν μπορεί η οικονομική πολιτική να υπονομεύει την ευρωπαϊκή δημοκρατία, δεν πρέπει να χάνουμε το παιχνίδι με τις κοινωνίες.

Παρέμβαση 2

Αλ. Παπαχελάς: Να ρωτήσω πρώτα την κυρία Μπακογιάννη και μετά εσάς. Αποκλείεται να έχουμε μια κυβέρνηση δίχως φιλελεύθερους. Οι φιλελεύθεροι έχουν ως φετίχ τη δημοσιονομική πειθαρχία. Είναι πολύ πιθανό επειδή είναι σκληροί διαπραγματευτές να ζητήσουν το υπουργείο Οικονομικών. Ρωτάω αν υπάρχει περίπτωση να βρεθούμε με έναν νέο Σόιμπλε, να το πω έτσι στη θέση του υπουργού Οικονομικών και τι θα σημαίνει αυτό.

Ευ. Βενιζέλος: Nα θυμίσω το εξής, στην πρώτη φάση της κρίσης είχαμε ένα σχήμα γερμανικό όπου Υπουργός Οικονομικών ήταν ο κ. Σόιμπλε και Υπουργός Οικονομίας ήταν ο ηγέτης των Φιλελευθέρων, ο οποίος είχε μία αρκετά απλουστευτική θεώρηση των ελληνικών οικονομικών πραγμάτων και των ευρωπαϊκών πραγμάτων. Στη συνέχεια, ένας στενός συνεργάτης της κας Merkel έγινε Υπουργός Οικονομίας, παρέμεινε Υπουργός Οικονομικών ο κ. Σόιμπλε και οι Φιλελεύθεροι, με τον μακαρίτη Βεστερβέλλε, κατέλαβαν το Υπουργείο Εξωτερικών και ως εκ τούτου ήταν πιο ευχάριστη για εμάς η συμμετοχή τους στην κυβέρνηση.

Δεν θα ήθελα εγώ να έχουμε έναν Φιλελεύθερο, δηλαδή από το FDP, Υπουργό Οικονομικών στο Eurogroup, αλλά εν πάση περιπτώσει θα πορευθούμε με μία γερμανική κυβέρνηση η οποία θα εξυπηρετεί τα γερμανικά εθνικά συμφέροντα και τη γερμανική στρατηγική και το ζητούμενο είναι να μπορεί να καταλάβει ότι αυτά τα γερμανικά συμφέροντα εξυπηρετούνται μέσα από την προώθηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και μέσα από την ικανότητα της Ευρώπης να απαντήσει στις νέες προκλήσεις είτε αυτοτελώς, εκεί που χρειάζεται, είτε σε συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, γιατί υπάρχει ένα πρόβλημα ανασυγκρότησης της Δύσης που έχει υποστεί πολύ ισχυρά πλήγματα μετά το Αφγανιστάν και μετά από αυτό που έγινε με την Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Άρα έχουμε μπροστά μας ευρωπαϊκά ζητήματα μεγάλης κλίμακας, διεθνή ζητήματα μεγάλης κλίμακας, αλλά μην περιμένουμε ο κ. Σολτς ως Καγκελάριος, οι Πράσινοι και οι Φιλελεύθεροι ως πιθανοί εταίροι του να μας οδηγήσουν σε μία ριζική αλλαγή η οποία θα είναι πολύ δελεαστική και ευχάριστη για εμάς. Δεν θα πάμε να πάρουμε τις πολεμικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο, ας πούμε, μέσα σε λίγους μήνες. Για να είμαστε κάπως προσγειωμένοι και ρεαλιστές σε σχέση με αυτό που θα αντιμετωπίσουμε.

Παρέμβαση 3

Π. Τσίμας: Η κυρία Μέρκελ κύριε πρόεδρε, μερικές φορές μας ενοχλούσε γιατί μας έδινε την εντύπωση ότι κάνει χατίρια του Ερντογάν ή ότι τον προστατεύει όταν η συμπεριφορά του η διεθνής γίνεται πολύ προκλητική. Από την άλλη μεριά ήξερες ότι ήταν μια προσωπικότητα που μπορούσε να σηκώσει το τηλέφωνο και να του μιλήσει, και να ακούσει αυτό που θα του πει ο Ερντογάν. Άρα, θα μας λείψει η δυνατότητα επικοινωνίας που είχε η κυρία Μέρκελ και ενδεχομένως δεν θα έχει ο διάδοχός της ή θα απαλλαγούμε από μια ηγεσία Γερμανική που ήταν λιγάκι φιλική, περισσότερο από ότι εμείς θα θέλαμε;

Ευ. Βενιζέλος: Θα μας λείψει μία έμπειρη προσωπικότητα με καλές προσωπικές σχέσεις και με άνεση χειρισμών στο διεθνές πεδίο. Μετά από 16 χρόνια στην Καγκελαρία, η κα Μέρκελ είχε τα χαρακτηριστικά αυτά, είχε τη δυνατότητα να κάνει τέτοιου είδους παρεμβάσεις μέχρις ενός σημείου, έτσι; Γιατί ο διεθνής ρόλος της Γερμανίας είναι περιορισμένος, δεν είναι μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, δεν είναι μία διεθνής στρατιωτική δύναμη, έχει ένα προπατορικό αμάρτημα το οποίο συνεχώς της το θυμίζουν, άρα παίζει ένα ρόλο σε σχέση με τα Βαλκάνια ή δευτερευόντως σε σχέση με τη Μεσόγειο. Μην αποδίδουμε πάρα πολύ μεγάλη σημασία στην ευρύτερη επιρροή που μπορεί να ασκήσει η Γερμανία έτσι όπως διαμορφώνονται οι νέοι παγκόσμιοι συσχετισμοί και έτσι όπως η πολιτική Μπάιντεν επανατοποθετεί με σκληρό τρόπο, με καθαρό τρόπο τα θέματα.

Ως προς την Τουρκία, γιατί δεν ξέρω εάν υπάρχει μία άλλη πολιτική στην Τουρκία από την πολιτική Ερντογάν, θα το δούμε αυτό, ως προς την Τουρκία νομίζω ότι τον τόνο θα τον δώσει το επόμενο διάστημα η αμερικανική στάση, όχι η γερμανική στάση, εάν θέλουμε να κάνουμε μία ακριβή εκτίμηση των πραγμάτων.

Από εκεί και πέρα να πω το εξής, σε σχέση με τους Πράσινους. Ο ρυθμός με τον οποίο τα κόμματα που εισέρχονται σε κυβερνήσεις αποκτούν κυβερνητικό ρεαλισμό είναι εντυπωσιακός. Έχουμε ξαναζήσει τους Πράσινους με τον Γιόσκα Φίσερ στην εξουσία στην κυβέρνηση Σρέντερ και έχουμε δει την καμπύλη που διέγραψαν. Δηλαδή μην περιμένουμε να γίνουν σημαντικές αλλαγές, όλα θα είναι μέσα στο πλαίσιο που είπα, έχουμε μία νέα πρωτίστως γερμανική κυβέρνηση, η Γερμανία θα είναι Γερμανία όπως νομίμως εκπροσωπείται, όπως λέμε στα δικαστήρια, παρίσταται και εκπροσωπείται με την εκάστοτε κυβέρνηση.

Παρέμβαση 4

Αλ Παπαχελάς: Ήθελα να ρωτήσω επειδή βλέπουμε κάποια φαινόμενα τώρα. Βλέπουμε πόσο αποδομούνται τα μεγάλα κόμματα, βλέπουμε μια επανάσταση και χειραφέτηση των νεότερων ηλικιακών ομάδων απέναντι στα παλιά κόμματα. Υπάρχει κάποιο συμπέρασμα που πρέπει να βγάλει το εδώ πολιτικό σύστημα από αυτά που γίνονται στη Γερμανία;

Ευ. Βενιζέλος: Εάν κατάλαβα καλά την ερώτηση του κ. Παπαχελά, το ζήτημα είναι, το γερμανικό εκλογικό αποτέλεσμα θα οδηγήσει τον κ. Μητσοτάκη στο να επανεξετάσει τη βασική του θέση ότι «διεκδικούμε ως Νέα Δημοκρατία μία νέα αυτοδύναμη κυβέρνηση, θα αγνοήσουμε τις επόμενες εκλογές με απλή αναλογική, θα πάμε στο επόμενο εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής μέσα από μία πολωτική γραμμή με άλλον πόλο το ΣΥΡΙΖΑ που δεν μπορεί να διατυπώσει ένα νέο αφήγημα, θα τον νικήσουμε το ΣΥΡΙΖΑ και θα κάνουμε ξανά μόνοκομματική κυβέρνηση»; Αυτό το σενάριο πρέπει να το επανεξετάσει μετά από το γερμανικό αποτέλεσμα; Εγώ διατυπώνω το ερώτημα του κ. Παπαχελά με ευθύ τρόπο και νομίζω ότι θα έχουμε τις επόμενες εβδομάδες την άνεση να το συζητήσουμε εδώ στην Ελλάδα.

 

Η εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του Ναυάρχου Γρηγόρη Δεμέστιχα "ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ"

Ναύαρχος Αγγ. Χρυσικόπουλος, Γ.Κουμουτσάκος, Συνταγματάρχης Ι.Κουκοδήμος, Γρηγ.Δεμέστιχας, Νικόλας Βαφειάδης, Υποναύαρχος Ι.Καλογερόπουλος, Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης, Ευθ.Πέτρου

Την Κυριακή,12 Σεπτεμβρίου 2021, πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του 49ου Φεστιβάλ Βιβλίου (Σκηνή «Ρήγας Φεραίος»), η εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του Επιτίμου Αρχηγού Στόλου Ναυάρχου Γρηγόρη Δεμέστιχα, «ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ» που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις «ΚΑΣΤΑΛΙΑ», με συντονιστή το δημοσιογράφο Ευθύμιο Πέτρου. Μετά το σύντομο χαιρετισμό του εκδότη Σεραφείμ Χ. Μηχιώτη, έλαβαν διαδοχικώς το λόγο ο Βουλευτής και πρώην Υπουργός κ. Γιώργος Κουμουτσάκος, ο Ναύαρχος ε.α. κ. Άγγελος Χρυσικόπουλος και ο δημοσιογράφος κ . Νικόλας Βαφειάδης. Από την Κρήτη παρενέβη ο συγγραφέας κ.Μίμης Ανδρουλάκης, σε ζωντανή σύνδεση με το χώρο της εκδήλωσης. Ο συγγραφέας, Ναύαρχος κ. Γρηγόρης Δεμέστιχας, έκλεισε την εκδήλωσης, ευχαριστώντας τους ομιλητές και το κοινό. Τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Στρατηγό Κων. Φλώρο και τον Αρχηγό ΓΕΝ, Αντιναύαρχο Στ. Πετράκη εκπροσώπησε στην εκδήλωση ο Διοικητής της ΣΝΔ, Υποναύαρχος κ. Ι.Καλογερόπουλος ΠΝ. Τον Αρχηγό ΓΕΣ, Αντιστράτηγο Χαρ. Λαλούση, εκπροσώπησε ο Συνταγματάρχης κ. Ι.Κουκοδήμος. Παρέστησαν, μεταξύ άλλων, Ανώτατοι Αξιωματικοί ε.α. από τους τρεις Κλάδους των ΕΔ.Η εκδήλωση βιντεοσκοπήθηκε και θα προβληθεί στις επόμενες ημέρες, όπως, επίσης, θα αναρτηθούν τα απομαγνητοφωνημένα κείμενα των εισηγήσεων.

Ευθύμιος Πέτρου

Ευθύμιος Πέτρου, Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Γιώργος Κουμουτσάκος

Άγγελος Χρυσικόπουλος

Νικόλας Βαφειάδης

Μίμης Ανδρουλάκης

Γρηγόρης Δεμέστιχας

Ο πρ.Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας με το συγγραφέα

Γιώργος Κουμουτσάκος, Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Η εκδήλωση παρουσίασης του επετειακού τόμου "ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ: ΔΙΕΘΝΕΙΣ, ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ (1800-1831)"

Από αριστερά:Στ.Αλειφαντής, Σοφία Κ. Μωραϊτη, Γιώργος Γιανναράκος, Αναστασία Σαμαρά-Κρίσπη, Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης, Κωνσταντίον Γρίβας, Νικόλαος Κ.Κουρκουμέλης

 

Το Σάββατο,11 Σεπτεμβρίου 2021, πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του 49ου Φεστιβάλ Βιβλίου (Σκηνή «Ρήγας Φεραίος»)η εκδήλωση παρουσίασης του επετειακού τόμου «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ:ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ (1800-1831)», που κυκλοφόρησε από το Ίδρυμα Διεθνών Νομικών Μελετών Καθηγητή Ηλία Κρίσπη και Δρος Αναστασίας Σαμαρά-Κρίσπη και τις Εκδόσεις «ΚΑΣΤΑΛΙΑ», με συντονιστή το δημοσιογράφο Γιώργο Γιανναράκο. Μετά το σύντομο χαιρετισμό του εκδότη Σεραφείμ Χ. Μηχιώτη, έλαβαν διαδοχικώς το λόγο η κ. Σαμαρά-Κρίσπη, Πρόεδρος του Ιδρύματος Διεθνών Νομικών Μελετών Καθηγητή Ηλία Κρίσπη και Δρος Αναστασίας Σαμαρά-Κρίσπη, η Σοφία Κ.Μωραίτη-Διδάκτωρ Φιλοσοφίας ΕΚΠΑ,πρ. Καθηγήτρια ΣΞΓ/ΕΚΠΑ και ΕΣΔΔ, Ερευνήτρια, ο Νικόλαος Κ.Kουρκουμέλης-Υποστράτηγος ε.α., Διδάσκων Ιστορίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ο Κωνσταντίνος Γρίβας-Καθηγητής Γεωπολιτικής ΣΣΕ, Διδάσκων Τμήματος Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών ΕΚΠΑ και Στέλιος Αλειφαντής-Πολιτικός Επιστήμων, Διεθνολόγος, Δρ Διεθνών Σχέσεων Παντείου Πανεπιστημίου. Τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Στρατηγό Κων. Φλώρο εκπροσώπησε στην εκδήλωση ο Πλοίαρχος Ι.Κυριαζής ΠΝ. Η εκδήλωση αποτελεί την πρώτη από παρουσιάσεις του τόμου, ανά την Ελλάδα.

Γιώργος Γιανναράκος, Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Γιώργος Γιανναράκος

Αναστασία Σαμαρά-Κρίσπη

Σοφία Κ.Μωραίτη 

Νικόλαος Κ.Κουρκουμέλης

Κωνσταντίνος Γρίβας

Στέλιος Αλειφαντής

Πλοίαρχος Ι.Κυριαζής ΠΝ, ως εκπρόσωπος Α/ΓΕΕΘΑ

Αρης Αρσένης, ο οποίος επιμελήθηκε το εξώφυλλο του τόμου, με εκδότη
"ΚΑΣΤΑΛΙΑΣ",Σοφία Κ. Μωραίτη και Αναστασία Σαμαρά-Κρίσπη

 

Αντί για εύκολες και «δημοφιλείς» αντιτουρκικές βολές με «μπάλα» το Οικουμενικό Πατριαρχείο, θα ήταν προτιμότερο η ελληνική αλλά και η κυπριακή κυβέρνηση να αναδείξουν τα εκκρεμή προβλήματα που ανέδειξε και η δήλωση του εκπροσώπου του Πατριαρχείου στην τελετή της Ν. Υόρκης, παρόντος του ΓΓ του ΟΗΕ...

Ανάρτηση του Ευάγγελου Βενιζέλου σχετικά με τη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου για τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής   Η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, με την οποία διατυπώνει την ενόχληση της Κυβέρνησης και εκφράζει τη δυσαρέσκειά της για την παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αμερικής στα εγκαίνια του τουρκικού κέντρου στη Ν. Υόρκη, είναι βαθιά ανιστόρητη και δείχνει πλήρη απουσία αίσθησης για το καθεστώς του Οικουμενικού Πατριαρχείου και το θεσμικό πλαίσιο των σχέσεων του με την Ελληνική Δημοκρατία.  Το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι θεσμός του διεθνούς δημοσίου δικαίου και ως τέτοιον το αναγνωρίζει το ελληνικό Σύνταγμα στα άρθρα 3 και 105. Ως τέτοιο θεσμό το αντιμετωπίζουν διεθνείς οργανισμοί και κράτη που απονέμουν τις αντίστοιχες τιμές στο πρόσωπο του Οικουμενικού Πατριάρχη. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο εδρεύει όμως στην Τουρκία, είναι εμπερίστατο και έχει κρίσιμη πρακτική σημασία για τη λειτουργία του ο τρόπος με τον οποίο το αντιλαμβάνεται και το μεταχειρίζεται η τουρκική έννομη τάξη. Η Αγία Σοφία, η Μονή της Χώρας, η Χάλκη, δεν έχει καταστεί εφικτό να προστατευθούν πρακτικά στο επίπεδο της διεθνούς έννομης τάξης. Η δημόσια πολιτική επίκριση του Οικουμενικού Πατριαρχείου από την ελληνική κυβέρνηση γιατί αυτό έχει, για λόγους προστασίας της εκκλησιολογικής του θέσης και της θρησκευτικής του ελευθερίας, την εκ των πραγμάτων υποχρέωση να επιδιώκει σχέσεις αλληλοσεβασμού με τις τουρκικές αρχές, είναι μυωπική. Όσο μυωπική είναι και η άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης να απαντήσει στις συστηματικές και σφοδρές πολιτικές επιθέσεις που εξαπολύει η ρωσική κυβέρνηση στο υψηλότερο επίπεδο κατά του Πατριαρχείου και του Οικουμενικού Πατριάρχη προσωπικά για τη χορήγηση του ουκρανικού Αυτοκεφάλου. Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής είναι ιεράρχης του Οικουμενικού Θρόνου και τον εκπροσωπεί στις ΗΠΑ ως έξαρχος. Ενεργεί προφανώς σε συνεννόηση με τον Πατριάρχη στο πλαίσιο της επώδυνης και θυσιαστικής σοφίας του Φαναρίου. Αντί για εύκολες και «δημοφιλείς» αντιτουρκικές βολές με «μπάλα» το Οικουμενικό Πατριαρχείο, θα ήταν προτιμότερο η ελληνική αλλά και η κυπριακή κυβέρνηση να αναδείξουν τα εκκρεμή προβλήματα που ανέδειξε και η δήλωση του εκπροσώπου του Πατριαρχείου στην τελετή της Ν. Υόρκης, παρόντος του ΓΓ του ΟΗΕ. -   https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=10160184501108623&id=80258823622

"ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ- Όσα έζησε, είδε και άκουσε ένα μικρό κορίτσι"

 Μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις "ΚΑΣΤΑΛΙΑ"

 

"ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ-

Όσα έζησε, είδε και άκουσε ένα μικρό κορίτσι"

Αναστασίας Θρασ. Ασπρίδου, συζ. Χαρ. Μητσίδου

(Επιμέλεια Θρασ. Χαρ. Μητσίδη)

 

Πρόλογος: Σοφία Κ. Μωραϊτη, Διδάκτωρ Φιλοσοφίας ΕΚΠΑ-Ερευνήτρια, Γενική Γραμματέας Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

 

Επίλογος: Σπυρίδων Γ. Πλουμίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας ΕΚΠΑ

 

Σελίδες:154

Διάσταση: 14x21

Τιμή πώλησης: 13 €

ΙSBN:9786185279134     

Συμπληρώνονται σχεδόν 100 χρόνια από τότε που οι Μικρασιάτες και Πόντιοι Έλληνες αναγκάστηκαν να γυρίσουν στη μητέρα πατρίδα. Στο χρονικό momentum αυτής της θλιβερής επετείου τοποθετείται εξ αντικειμένου και η κυκλοφορία  του εντελώς νέου τίτλου "Από τον Πόντο στην Ελλάδα - Όσα έζησε, είδε και άκουσε ένα μικρό κορίτσι".

Το βιβλίο παρουσιάζει τα χειρόγραφα- καταγραφή αυτού του πικρού κατατρεγμού ενός μικρού κοριτσιού τότε, ηλικίας μόλις έξι ετών, που γεννήθηκε στην Αμισό  (Σαμψούντα) του Πόντου. Οι λεπτομέρειες της ζωής στον τόπο της και μετά τα μαρτύρια της εξορίας στα ενδότερα της Τουρκίας καθώς και οι περιπέτειές της στην Κωνσταντινούπολη και στην Ελλάδα παρελαύνουν σε μιά εξιστόρηση συναρπαστική, με "σκηνές" σε ταχύτητα και υποβολας﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ραφικ σε ταχή κινηματογραφικής ταινίας.

Όπως σημειώνεται στον πρόλογο της Σοφίας Κ. Μωραίτη γιά την έκδοση: Η εναλλαγή των εικόνων είναι  όπως η θάλασσα, την γαλήνη διαδέχεται η φουρτούνα. Πιστή στις αρχές της η αφηγήτρια ακολουθεί το πεπρωμένο της. Δεν φαίνεται όμως, ή δεν την εκφράζει, η απαισιοδοξία ή η παραίτηση.Είναι πάντα έτοιμη να αντιμετωπίσει και να υπερπηδήσει τις δυσκολίες που είναι πολλές.

Το βιβλίο κλείνει με το μοναδικό επίλογο του Σπυρίδωνος Γ. Πλουμίδη, ο οποίος συνδέει το "τότε" με το "σήμερα", καθώς, όπως εμφατικώς τονίζει, οι προσωπικές αυτές καταθέσεις μνήμης βάζουν τον αναγνώστη στο κλίμα της εποχής και από παθητικό γνώστη και συλλέκτη πληροφοριών τον μεταβάλλουν σε ενεργό "αυτόπτη" των συγκλονιστικών προ-γεγονότων, μεταφέροντάς τον νοερά "από τον Πόντο στην Ελλάδα".

Η έκδοση περιλαμβάνεται με αξιόλογο φωτογραφικό υλικό της περιόδου αναφοράς της έκδοσης σε δύο ειδικά ένθετα (σελίδες ημερολογίου και άλλα).

Το κείμενο της Αναστασίας Θρασ. Ασπρίδου. συζ. Χαρ. Mητσίδη, επιμελήθηκε υποδειγματικδης.﷽﷽﷽﷽﷽﷽ρασύβουλος Χαρ. Μητσα΄ σε ταχά ο γιός της, Θρασύβουλος Χαρ. Μητσίδης.

Eκδοτικός-Εμπορικός Οίκος "ΚΑΣΤΑΛΙΑ"  Μον.ΕΠΕ

Σταδίου 33-Αθήνα-ΤΚ 105 59

ΤΚ: (210) 3215280-3247945 Φαξ: (210)3215281-3315176

Email: info@kastaliaeditions.gr

Url: http//www.kastaliaeditions.gr

Η παρουσίαση του βιβλίου του Ναυάρχου Γρηγ. Δεμέστιχα «Μακροπρόθεσμη Εθνική Στρατηγική», σήμερα Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου, από τις Εκδόσεις «ΚΑΣΤΑΛΙΑ», θα πραγματοποιηθεί στην Σκηνή «Ρήγας Φεραίος», στις 21:00 (Αντί της σκηνής «Αδαμάντιος Κοραής») Λεπτομέρειες στο συνημμένο σχεδιάγραμμα

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΥΟ ΤΙΤΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ "ΚΑΣΤΑΛΙΑ" ΤΟ ΕΡΧΟΜΕΝΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ, 11-12 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2021