Αν δεν είναι κατάχρηση δικαιώματος να εμποδίζουν λίγοι διαδηλωτές εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες να μετακινηθούν στην πόλη, τι είναι; Η κατάχρηση οφείλεται στην επιδίωξη κομμάτων και συνδικάτων να κάνουν επίδειξη δύναμης όχι με το πλήθος καθεαυτό αλλά επιβάλλοντας περιορισμούς στους άλλους - όσο μικρότερο το πλήθος, τόσο μεγαλύτερη η ανάγκη ταλαιπωρίας των άλλων για να καταδειχθεί η δύναμη, όπως συμβαίνει με τις μικροομάδες που κλείνουν το κέντρο της Αθήνας μόνο και μόνο για να επιδειχθούν, αν όχι για να βασανίσουν, από μνησικακία και σαδισμό, τους άλλους....

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 02/07/20

Τα τελευταία 50 χρόνια, δεν έχει καεί, λεηλατηθεί ή γίνει πεδίο μάχης καμιά πόλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, για τούτο και σε καμιά τα κτίρια των κεντρικότερων δρόμων δεν είναι σιδηρόφρακτα. Μόνο κατά την περίοδο των μεγάλων αναταραχών αμέσως μετά τον «Μάη του 68» έγιναν στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία γεγονότα αντίστοιχα - αλλά όχι τόσο ακραία - αυτών που δυστυχώς αποτελούν «αθηναϊκή κανονικότητα»: η ελληνική πρωτεύουσα κάηκε και λεηλατήθηκε πολλές φορές την τελευταία δωδεκαετία: το 2008 επί «αλεξανδρινών», το 2011 και το 2012 επί μνημονίων. Και καθημερινά σχεδόν η Αθήνα τίθεται «εκτός λειτουργίας» από διαδηλώσεις.

Είναι γελοίο να υποστηρίζεται ότι λεηλασίες, εμπρησμοί και μολότοφ προστατεύονται από το «δικαίωμα του συνέρχεσθαι» και άρα δεν πρέπει να υπάρξουν περιορισμοί στις πορείες και στις διαδηλώσεις στο κέντρο της πόλης. Είναι προφανές, μου φαίνεται, ότι άλλο «συνέρχομαι» και άλλο «διαδηλώνω»: άλλο συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία ή τη Βουλή. Οπως και να το κάνουμε, η κίνηση πλήθους - και μάλιστα με σημαίες και φλάμπουρα, με ρόπαλα που παριστάνουν τα κοντάρια για πανό, με σακίδια γεμάτα μολότοφ - είναι προέλαση, επιθετική ενέργεια εναντίον στόχων. Που δεν ολοκληρώνεται με εισβολή μόνο και μόνο επειδή οι στόχοι φυλάσσονται από υπέρτερες του κινούμενου πλήθους δυνάμεις - δεν ακούγαμε κατά τη φρικτή περίοδο 2010-15 ότι η αστυνομία βιαιοπραγούσε αδίκως επειδή δεν άφηνε το πλήθος να κάψει «το μπουρδέλο τη Βουλή» ή το Προεδρικό Μέγαρο ή το Μέγαρο Μαξίμου;

Είναι γελοίο επίσης να υποστηρίζεται ότι το «δικαίωμα του συνέρχεσθαι» είναι τόσο σπουδαίο ώστε να μην υπόκειται στον συνταγματικό κανόνα «καταχρηστική άσκηση δικαιώματος δεν επιτρέπεται». Αν δεν είναι κατάχρηση δικαιώματος να εμποδίζουν λίγοι διαδηλωτές εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες να μετακινηθούν στην πόλη, τι είναι; Η κατάχρηση οφείλεται στην επιδίωξη κομμάτων και συνδικάτων να κάνουν επίδειξη δύναμης όχι με το πλήθος καθεαυτό αλλά επιβάλλοντας περιορισμούς στους άλλους - όσο μικρότερο το πλήθος, τόσο μεγαλύτερη η ανάγκη ταλαιπωρίας των άλλων για να καταδειχθεί η δύναμη, όπως συμβαίνει με τις μικροομάδες που κλείνουν το κέντρο της Αθήνας μόνο και μόνο για να επιδειχθούν, αν όχι για να βασανίσουν, από μνησικακία και σαδισμό, τους άλλους.



Είναι απολύτως επείγον να γίνει η Αθήνα βιώσιμη. Οι ανεξέλεγκτες διαδηλώσεις είναι καταχρηστικές, διαλύουν την πόλη, τον δημόσιο χώρο. Πρέπει επιτέλους να περιοριστούν για να περιοριστεί η πολιτική βία - που δεν θα φθάσει όμως σε επίπεδα ανεκτά, αν δεν περιορίσουν τα κόμματα τη ρητορική του μίσους που κυριαρχεί στον δημόσιο λόγο.

"ΤΑ ΝΕΑ", 02/07/20

ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΣΕ ΘΕΤΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ...

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ",02/07/20

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", ΤΟ ΘΕΜΑ, 02/07/20

Στο άρθρο του στα «ΝΕΑ» αποκάλυψε κάτι που αγνοούσαμε οι πολλοί: ότι προ 80 ετών η Ακαδημία ξεκίνησε τη σύνταξη του ιστορικού λεξικού της νέας ελληνικής γλώσσας. 80 χρόνια μετά έχουν αναλυθεί μόλις τα τέσσερα πρώτα γράμματα της αλφαβήτου! Τριακόσια χρόνια θα χρειαστούν με αυτούς τους ρυθμούς αποφαίνεται, καθ' υπερβολήν ίσως ο Μάνος, προκειμένου να ολοκληρωθεί το λεξικό. Η Ακαδημία αισθάνθηκε την ανάγκη να υπερασπιστεί το έργο της, άλλα νομίζω ότι το βασικό ρώτημα που έθεσε ο κ. Μάνος δεν απαντήθηκε επί της ουσίας, και ως εκ τούτου παραμένει: «Δεν πρέπει να υπάρχει κάποιου είδους αξιολόγηση της Ακαδημίας; Τι κοστίζει στους φορολογούμενους; Και τι ακριβώς προσφέρει;». Εκτιμώ ότι τα αναπάντητα ερωτήματα, τα οποία ούτως ή άλλως θα θέσει εκ νέου σε ανταπαντητική επιστολή του ο Μάνος (την οποία, σημειωτέον, αναμένουμε πώς και πώς εδώ στα «ΝΕΑ»), θα τύχουν επιτέλους απαντήσεων. Αυτοί οι 40 που αποτελούν τα μέλη της Ακαδημίας των Αθηνών και που θεωρούνται η creme de la creme της διανόησης της χώρας, είναι η ώρα να αποδείξουν ότι μετέχουν ενός ζώντος οργανισμού, και δεν είναι ψηφίδες σε ένα μαυσωλείο......

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 02/07/20

Το χτίσιμο του ΕΣΥ

Ωραίο είναι αυτό που αποφάσισε το ΚΙΝΑΛ, έπειτα από εισήγηση της προέδρου Φώφης: να αφιερώσει την επέτειο της 3ης του Σεπτέμβρη στο ΕΣΥ, που ήταν φυσικά ένα έργο ΠΑΣΟΚ. Η αφιέρωση αυτή θα δώσει την ευκαιρία σε παραμένοντες στον χώρο οπαδούς και φίλους, αλλά και σε εκείνους που έχουν από καιρό αναχωρήσει για άλλη γη και άλλα μέρη, να θυμηθούν ότι η σύγχρονη Ελλάδα χτίστηκε από το ΠΑΣΟΚ και τον ηγέτη του, Ανδρέα Παπανδρέου. Οτι μέχρι το '81 ήμασταν μια τριτοκοσμική χώρα, στην οποία οι μισοί μετείχαν της εξουσίας και οι άλλοι μισοί, οι ηττημένοι του Εμφυλίου, τους κοιτούσαν από μακριά, με απελπισία και πίκρα που δεν μπορούσαν και αυτοί να πάρουν μέρος στη χαρά. Οτι πριν από την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία οι θεσμοί της χώρας έμοιαζαν με λάστιχο, ανοιγόκλειναν κατά τα «θέλω» της Δεξιάς, και η Δημοκρατία ήταν σε μόνιμη αναπηρία. Μην τα επαναλαμβάνω, δεν θέλω να γίνομαι κουραστικός, να επιμένω κάθε τόσο στα αυτονόητα και γνωστά τοις πάσι.

Ευκαιρίας δοθείσης, να υπενθυμίσω ότι το «χτίσιμο» του Εθνικού Συστήματος Υγείας το ξεκίνησε ο Παρασκευάς Αυγερινός, και πάνω στο δικό του έργο κινήθηκε ο Γιώργος Γεννηματάς που τον διαδέχθηκε στο υπουργείο Υγείας...

Αυτογκόλ

Κοίτα να δεις τι μαθαίνει κανείς διαβάζοντας τα sites που αποθεώνουν τον ΣΥΡΙΖΑ και θυμιατίζουν σε 24ωρη βάση τον θεό Αλέξη και τους «δραστήριους» συνεργάτες του. Στην Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (LIBE) θα κληθεί, λέει (το διάβασα σε κάποιο από αυτά, πιθανώς του Κωστάκη, του έγκριτου, Βαξεβάνη), να δώσει εξηγήσεις η ελληνική κυβέρνηση, έπειτα από καταγγελίες της «πράσινης» ολλανδέζας ευρωβουλευτού Τινέκε Στρικ, για τη δολοφονία μετανάστη στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Εβρο κατά τα γεγονότα του περασμένου Μάρτιου.

Η κυρία Στρικ μας κάνει μια έκπτωση εν προκειμένω διότι, όπως θα ενθυμείσθε, κατά τον Ερντογάν οι δικοί μας είχαν σκοτώσει 4-5 μετανάστες στα σύνορα, ο δε ΣΥΡΙΖΑ άφηνε να εννοηθεί σε κάποια φάση πως ο αριθμός των νεκρών ήταν μεταξύ ενός και τριών, και εν συνεχεία γενικώς και αορίστως ότι πέφτουν πυροβολισμοί σε ευθεία βολή, κι άλλα τέτοια ωραία.

Την άλλη εβδομάδα θα πραγματοποιηθεί αυτή η σεμνή τελετή ενώπιον της Επιτροπής LIBE (την προσεχή Δευτέρα συγκεκριμένα), και προσωπικά θα ήθελα να γνωρίζω πόσοι εκ των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ θα την τιμήσουν με την... παρουσία τους!

Το γεφύρι και η γραφειοκρατία

Τελικά δεν ήταν τόσο θέμα του υπουργείου Ενέργειας και Περιβάλλοντος η προστασία του γεφυριού στη Νέδα, και η εν γένει προστασία του απαράμιλλου κάλλους φυσικού τοπίου της περιοχής. Οπως με ενημέρωσε η καταγόμενη από την περιοχή, που βρίσκεται στα σύνορα των νομών Αρκαδίας και Ηλείας, Φωτεινή Πιπιλή, το υπουργείο είναι πρόθυμο να προχωρήσει στις αναγκαίες ρυθμίσεις για την προστασία της περιοχής (και του γεφυριού...), άλλα αυτό εξαρτάται πρωτίστως από τις περιφέρειες. Και εδώ είναι, όπως φαίνεται, και το πρόβλημα, διότι η περιοχή ανήκει σε δύο... διαφορετικές περιφέρειες! Ο μεν Νομός Αρκαδίας ανήκει στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, ο δε Νομός Ηλείας στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Και στη μέση το αδηφάγο τέρας της γραφειοκρατίας, το οποίο απειλεί να τα καταβροχθίσει όλα. Και δεν ζει και εκείνο το παλικάρι, ο Ηρακλής, που έκοβε παλιά βόλτες στην περιοχή, να του κοπανήσει δυο ροπαλιές, να το τσακίσει το θηρίο, να σωθεί και το γεφύρι της Πιπιλή!

Αναπάντητα ερωτήματα
Τρελαίνομαι για καβγάδες. Και δη δημόσιους. Καβγάδες σοβαρούς όμως, τεκμηριωμένους. Οχι ξεκατινιάσματα. Αυτά μπορεί να τέρπουν άλλους, όχι εμένα. Για παράδειγμα, παρακολουθώ με έντονο ενδιαφέρον τον «καβγά» ανάμεσα στον αγαπημένο Στέφανο Μάνο (από τα πιο «φωτεινά» μυαλά της μεταπολιτευτικής Ελλάδας) και την Ακαδημία των Αθηνών. Αφορμή αποτέλεσε άρθρο του κ. Μάνου με το οποίο ζητούσε η Ακαδημία των Αθηνών, που σε έξι χρόνια κλείνει έναν αιώνα ζωής, να... ξεκουνήσει και να αποτελέσει αυτό που ο ιδρυτικός της νόμος επιτάσσει: να γίνει ταγός του πνευματικού και επιστημονικού κόσμου της χώρας. Στο άρθρο του στα «ΝΕΑ» αποκάλυψε κάτι που αγνοούσαμε οι πολλοί: ότι προ 80 ετών η Ακαδημία ξεκίνησε τη σύνταξη του ιστορικού λεξικού της νέας ελληνικής γλώσσας. 80 χρόνια μετά έχουν αναλυθεί μόλις τα τέσσερα πρώτα γράμματα της αλφαβήτου!

Τριακόσια χρόνια θα χρειαστούν με αυτούς τους ρυθμούς αποφαίνεται, καθ' υπερβολήν ίσως ο Μάνος, προκειμένου να ολοκληρωθεί το λεξικό.

Η Ακαδημία αισθάνθηκε την ανάγκη να υπερασπιστεί το έργο της, άλλα νομίζω ότι το βασικό ρώτημα που έθεσε ο κ. Μάνος δεν απαντήθηκε επί της ουσίας, και ως εκ τούτου παραμένει: «Δεν πρέπει να υπάρχει κάποιου είδους αξιολόγηση της Ακαδημίας; Τι κοστίζει στους φορολογούμενους; Και τι ακριβώς προσφέρει;».

Εκτιμώ ότι τα αναπάντητα ερωτήματα, τα οποία ούτως ή άλλως θα θέσει εκ νέου σε ανταπαντητική επιστολή του ο Μάνος (την οποία, σημειωτέον, αναμένουμε πώς και πώς εδώ στα «ΝΕΑ»), θα τύχουν επιτέλους απαντήσεων. Αυτοί οι 40 που αποτελούν τα μέλη της Ακαδημίας των Αθηνών και που θεωρούνται η creme de la creme της διανόησης της χώρας, είναι η ώρα να αποδείξουν ότι μετέχουν ενός ζώντος οργανισμού, και δεν είναι ψηφίδες σε ένα μαυσωλείο...

Περί εκλογών

Τον είχα χάσει τον Νικήτα (Κακλαμάνη), τον βρήκα χθες, μέσω κάτι δηλώσεών του (στον Real Fm), και αν το επισημαίνω ως γεγονός είναι γιατί... συμφωνώ με τις απόψεις του. Πράγμα σπάνιο σε ό,τι με αφορά, άλλα συμβαίνει. Και εν προκειμένω συμβαίνει με τις απόψεις του Νικήτα για το αν ο Κυριάκος πρέπει ή όχι να πάει σε πρόωρες εκλογές. Ο Νικήτας διαφωνεί. Θεωρεί πως είναι λάθος οι εκλογές. Και έχει και σκεπτικό για τη διαφωνία του. Είπε σχετικά: «(...) νομίζω ότι τελικά δεν θα κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης αυτό το λάθος και λόγω ιδιοσυγκρασίας, αλλά και διότι αυτή τη στιγμή οι εκλογές όχι μόνο δεν θα βοηθούσαν στο κομμάτι της οικονομικής ανάκαμψης, πιστεύω ότι θα γινόταν το ανάποδο. Χωρίς να θέλω να γίνω μάντης κακών, μιλάμε για εκλογές κάπου τέλος Σεπτεμβρίου, αρχές Οκτωβρίου και διπλές κατά πάσα πιθανότητα».

Συνδέει τη διαφωνία του δε με την πιθανή έξαρση του κορωνοϊού το φθινόπωρο: «(...) Ελπίζω και εύχομαι το δεύτερο κύμα του κορωνοϊού να είναι όπως αυτό τεκμηριώνεται ιστορικά, που είναι πάντα ηπιότερο από το πρώτο. Την εποχή εκείνη ξεκινά η εποχική γρίπη, όπου πολλά από τα συμπτώματα της εποχικής γρίπης είναι σχεδόν τα ίδια με τα συμπτώματα του κορωνοϊού, η τυχόν δε ταυτόχρονη νόσηση ενός ατόμου από κορωνοϊό και από εποχική γρίπη κάνει το μείγμα εκρηκτικό, με πολύ κακή την έκβαση... Αρα εκλογές με αυτές τις προϋποθέσεις θεωρώ ότι είναι λάθος και εκτιμώ ότι δεν θα κάνει ο Πρωθυπουργός».

Εγώ λέω να το βάλουμε στο «Πάμε Στοίχημα». Θα κάνει εκλογές ή δεν θα κάνει;


ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ 

ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ...

"ΤΑ ΝΕΑ", 02/07/20

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Χ. ΠΕΤΡΑΚΟΥ
Δεχθήτε παρακαλώ λίγες παρατηρήσεις με τις οποίες επανορθώνονται αθέλητες, υποθέτω, ανακρίβειες στο άρθρο του κ. Στέφανου Μάνου, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» της 26 Ιουνίου 2020. Από της αρχής της επιδημίας έως σήμερα δεν έγινε αλλά ούτε εκκρεμούσε συζήτηση στην Ακαδημία για την εκλογή οιουδήποτε. Ως εκ τούτου ατόπως εμφανίζεται ότι αφορά την Ακαδημία η «ενδοσυζυγική» διένεξη περί εκλογής κάποιου νέου μέλους. Η Ακαδημία εξετάζει τα θέματα εκλογής πρώτα στις Τάξεις και εν συνεχεία στην Ολομέλεια, και όχι σε σαλόνια. Η αποζημίωση που δίδεται στους ακαδημαϊκούς (αρχικά σύμβολα) ισχύει σε όλες τις Ακαδημίες της Ευρώπης. Μάλιστα εσχάτως, η Academie des Inscriptions του Παρισιού τροποποίησε τη σχετική διάταξή της εις όφελος εκείνων των μελών που συμμετέχουν χωρίς απουσίες. Τα μέλη της Academie Francaise λάμβαναν, το 2002, 750 γαλλικά φράγκα μηνιαίως και επιπλέον σύμβολα για κάθε συνεδρίαση.


Δεν είναι προνόμιο των ακαδημαϊκών η στάθμευση των αυτοκινήτων τους στον χώρο πίσω από το μέγαρο της Ακαδημίας κατά τη διάρκεια των συνεδριών. Είναι καθαρή ανάγκη για όλους τους ακαδημαϊκούς που κατοικούν εκ των πραγμάτων πέραν του κέντρου της πόλης. Συγγενείς ακαδημαϊκών δεν γνωρίζω να σταθμεύουν. Μήπως και οι βουλευτές δεν έχουν δικαίωμα στάθμευσης στο Parking της Βουλής;

Ο Μεγάλος Περίπατος ήδη δημιούργησε δυσκολίες τις οποίες πρέπει να λάβουν υπ' όψη τους οι αρμόδιοι. Στην Ακαδημία, πλην των ακαδημαϊκών, αρκετών ηλικιωμένων, έρχονται στις Δημόσιες Συνεδρίες και τις υποδοχές ο Αρχηγός του Κράτους, ο Πρωθυπουργός και μέλη της Κυβέρνησης και ΑΜΕΑ, άνθρωποι τον γραμμάτων, που δεν κατοικούν στα γύρω από το μέγαρο στενά. Τα αυτοκίνητα όλων σταθμεύουν στον ειδικό χώρο.

Πώς διαπίστωσε ο κ. Μάνος «ατελείωτες διαδικαστικές συζητήσεις»; Ατελείωτες δεν είναι, αναγκαίες όμως ναι, διότι οι αποφάσεις της Ακαδημίας, όταν πρόκειται κυρίως για εκλογή νέου μέλους, μπορούν να προσβληθούν στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Χρειάζεται προσοχή στις διαδικασίες, για να μην υπάρξει υπόνοια μεροληψίας. Συνδέει ο κ. Μάνος το έργο της Ακαδημίας (Πολλή διαδικασία, λίγο έργο) με τις συζητήσεις στην Ολομέλεια. Μεγάλο λάθος. Το έργο της Ακαδημίας γίνεται αλλού. Ο κάθε ακαδημαϊκός δημιουργεί το δικό του, στο σπίτι του, στις βιβλιοθήκες και εκείνο που εποπτεύει ως ακαδημαϊκός γίνεται στα Κέντρα Ερεύνης. Οι εκατοντάδες τόμοι των Πρακτικών, των Επετηρίδων, των πραγματειών, των εκδόσεων αρχαίων και βυζαντινών συγγραφέων, των διεθνών σειρών Corpus vasorum, signorum, numorum, η Tabula Imperii Romani, οι τόμοι του Λεξικού είναι «λίγο έργο» ως προς τη Δεύτερη μόνο Τάξη;

Αν φυλλομετρούσε ο κ. Μάνος τον κατάλογο των δημοσιευμάτων της Ακαδημίας, θα διαπίστωνε ότι περιέχει 991 τίτλους βιβλίων, πολλών ογκωδεστάτων. Υπάρχει στην Ελλάδα δεύτερο κρατικό ίδρυμα με τόση επιστημονική παραγωγή, η οποία αποτελεί μέρος σημαντικό της διεθνούς βιβλιογραφίας;

Ως προς τον απολογισμό της Ακαδημίας, αυτός γίνεται κάθε χρόνο, από το 1927 και πέραν, κατά την τελευταία συνεδρία του Δεκεμβρίου και την πρώτη του Ιανουαρίου και δημοσιεύεται αμέσως στα έντυπα Πρακτικά. Την τελευταία εικοσαετία δεν θυμούμαι να είδα τον κ. Μάνο σε καμμία από τις πανηγυρικές δημόσιες συνεδρίες της Ακαδημίας.

Δεν γνωρίζει ο κ. Μάνος, τι προσφέρει η 94 ετών Ακαδημία και ζητεί την αξιολόγησή της. Ποιοι θα αξιολογηθούν; Οι ακαδημαϊκοί; Όλοι είναι μέλη και ξένων Ακαδημιών και για να τύχουν των διακρίσεων που τους έχουν δοθεί σημαίνει ότι αξιολογήθηκαν από τους απολύτως αρμοδίους. Οι ερευνητές επίσης αξιολογούνται και κατά τις προαγωγές τους και με το έργο που υποχρεούνται να παραδώσουν σε τακτό χρόνο και με τις κριτικές των βιβλίων και των μελετών τους. Έχει υπ' όψη του ο κ. Μάνος κάποιον ή κάποιους που δεν προσφέρουν έργο; Αν ναι, ας τους αποκαλύψει. Εννοεί ότι ακαδημαϊκοί, όπως εκείνοι που πέθαναν τα σχετικώς τελευταία χρόνια, λ.χ. Άγγ. Βλάχος, Γιάννης Παππάς, Μαν. Μανούσακας, Σπ. Ιακωβίδης, Μιχ. Σακελλαρίου. Σπ. Ευαγγελάτος, Αγγ. Δεληβορριάς, Κική Δημουλά δεν πρόσφεραν έργο και έπρεπε να αξιολογηθούν; Αλήθεια, υπάρχουν οι αξιολογητές; Δεν μνημονεύω ούτε Κωνστ. Τσάτσο, ούτε Παναγ. Κανελλόπουλο. Ο κ. Μάνος επανέρχεται στο χιλιοειπωμένο θέμα του Ιστορικού Λεξικού. Όταν το Λεξικό ιδρύθηκε το 1908 από τους Κων. Κόντο, Σίμο Μενάρδο και Γεωργ. Χατζιδάκι, κανείς από τους τρεις δεν γνώριζε τι θα ήταν αυτό το Λεξικό, μόνο ότι θα περιλάμβανε τον γλωσσικό πλούτο «της όλης ελληνικής γλώσσης, από Αγαμέμνονος μέχρι Γεωργίου του Α'», σήμερα «μέχρι Αικατερίνης Σακελλαροπούλου». Το 1927 ανατέθηκε η σύνταξή του στην Ακαδημία η οποία παρά τις αντιξοότητες, των οποίων η διήγηση χρειάζεται χώρο και χρόνο, υλοποιεί την ανεδαφική έμπνευση του 1908. Το Κράτος όμως, οι διαδοχικές κυβερνήσεις, σε αρκετές εκ των οποίων μετείχε και ο κ. Μάνος, ξέχασε το ουσιώδες. Ότι για να γίνει το Λεξικό κατά το Εθνικό Όνειρο, χρειάζονται ειδικοί επιστήμονες στον αριθμό που θα όριζε η Ακαδημία και συνεχή και σταθερή οικονομική υποστήριξη, για τη συλλογή του γλωσσικού υλικού, το οποίο φυσικά κάθε μέρα χάνεται, γιατί πεθαίνουν οι Έλληνες. Τις λέξεις των λεξικών τις αντλούμε από τον λαό. Το Λεξικό παρά ταύτα γίνεται με τους ελάχιστους ερευνητές, εννέα μόνον αντί των τριάντα οργανικών θέσεων, και πενθήμερες και μόνον ετήσιες αποστολές για συλλογή υλικού οι οποίες προφανώς δεν επαρκούν. Στην Ελλάδα για να γίνει κάτι πλήρες και σωστό χρειάζεται το ανάλογο κυβερνητικό θαύμα. Όσο για την πανάκεια της ψηφιοποίησης, μόνο λεξικά δεν μπορεί να κάνει, Το Λεξικό της Γαλλικής Ακαδημίας είναι Χρηστικό Λεξικό, άρχισε το 1634 και εκδόθηκε σε δύο τόμους το 1794. Η έκδοση του 1932-1935 ήταν 2 τόμοι και η σημερινή τρεις τόμοι, και ακόμη ανολοκλήρωτη. Η Ακαδημία Αθηνών όμως εξέδωσε το 2014 το «Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας» εκτάσεως 1.820 σελίδων μεγάλου σχήματος τριστήλου, με την επιστημονική εποπτεία του καθηγητή της Γλωσσολογίας κ. Χριστόφορου Χαραλαμπάκη που επανεκδόθηκε από την εφημερίδα «Το Βήμα» σε περισσότερους τόμους με μεγάλη επιτυχία. Γιατί ο κ. Μάνος το αγνοεί; Τον βεβαιώ ότι σε επιστημονική ποιότητα και πλούτο είναι ανώτερο του λεξικού της Γαλλικής Ακαδημίας, και ετοιμάζεται, βελτιωμένο, να ψηφιοποιηθεί. Αλλά τα λεξικά για να ψηφιοποιηθούν πρέπει πρώτα να γραφούν στο χαρτί από τους λεξικογράφους.

Ακόμη, εφ' όσον ο κ. Μάνος επιθυμεί την ψηφιοποίηση, γιατί δεν συμβουλεύτηκε το ψηφιακό αποθετήριο της Ακαδημίας, όπου θα βρει τα πάντα ως προς το έργο του ΙΑΝΕ και των λοιπών Ερευνητικών Κέντρων στην από μακρού γνωστή ηλεκτρονική διεύθυνση http://repository.academyofathens.gr/kendi/index.php/gr/searchAdvance

Αλλά το άρθρο του κ. Μάνου αποκαλύπτει σε όλους κάτι που μόνο η Ακαδημία το γνώριζε. Καμμία κυβέρνηση απολύτως δεν ενδιαφέρθηκε για το Λεξικό και γι' αυτό δεν προχωρεί. Ζητήθηκε από την Ακαδημία η απόσπαση ειδικών φιλολόγων για να προχωρήσει. Συνάντησε δυστυχώς άρνηση. Αντιθέτως, στο Λεξικό Κριαρά που γίνεται στη Θεσσαλονίκη αποσπώνται κάθε χρόνο, και πολύ σωστά, περί τους 20 λεξικογράφοι-γλωσσολόγοι.

Χαρακτηρίζεται η Ακαδημία ως «ανεξέλεγκτη» ως προς το Λεξικό. Τα όσα εκδίδει το ΙΛΝΕ είναι αόρατα, Λεξικό και Λεξικογραφικό Δελτίο; Δεν ελέγχονται από τους αρμόδιους ειδικούς;

Η τελευταία φράση του κ. Μάνου είναι ασαφής. Ας ακολουθήσει, τον παρακαλώ, εκείνο που έγραψε ο Ευριπίδης: «σοφόν τοι το σαφές, ου το μη σαφές». Για επιστημονικά ζητήματα γίνεται ο λόγος. Τα υπονοούμενα προδίδουν αδυναμία.

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΣΚΙΤΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ (Αθηνών και Λευκωσίας)...

ΚΥΡ

"ΠΡΟΤΑΓΟΝ", Ανδρέας Πετρουλάκης

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ¨', Ανδρέας Πετρουλάκης

"ΤVXS", Γιάννης Δερμεμντζόγλου

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", Γιάννης Δερμεντζόγλου

"ΤΑ ΝΕΑ", Κώστας Μητρόπουλος

"Εφ.Συν", Κώστας Γρηγοριάδης

"Η ΑΥΓΗ", Βαγγέλης Χερουβείμ

"ΤΑ ΝΕΑ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Δημήτρης  Χαντζόπουλος

"Η ΑΥΓΗ", Τάσος Αναστασίου

"ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ"

"ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ"

ΑΡΚΑΣ

ΑΡΚΑΣ

ΑΡΚΑΣ

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Ανδρέας Πετρουλάκης

"ΤΑ ΝΕΑ"

Πέτρος Τσιολάκης

"ΧΑΡΑΥΓΗ"

Ο Φιλελεύθερος", Πίν

ΑΡΚΑΣ

Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΠΟΝΟΜΑΡΙΩΦ.ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΩΝ ΥΨΗΛΩΝ ΤΟΥ ΑΦΗΓΗΜΑΤΩΝ....

 Από το ημερολόγιό μου στο fb,
προ πέντε ετών

Και ακόμη:

Θέση υπέρ του «ναι

» παίρνουν 65 ανώτεροι και ανώτατοι απόστρατοι στρατιωτικοί ανάμεσα στους οποίους οι επίτιμοι αρχηγοί ΓΕΕΘΑ Ι. Βερυβάκης, Δ. Σκαρβέλης, Δ. Γράψας, οι επίτιμοι αρχηγοί ΓΕΝ Ε. Λαγάρας και Ηρ. Δρίκος και οι επίτιμοι αρχηγοί ΓΕΑ και ΑΤΑ Βασίλειος Κλόκοζας, Κωνσταντίνος Χίου, Βασίλειος Κατσιαντώνης, και Ιωάννης Πατσαντάρας.

Στην επιστολή τους τονίζουν τον κίνδυνο απώλειας συμμάχων σε περίπτωση εξόδου από την Ευρώπη και το ευρώ αναφέροντας ότι «η έξοδός μας από την Ευρώπη θα μας κάνει αδύναμους σε πιέσεις που θα ενταθούν και θα γίνουν ακόμη πιο απειλητικές»

«Με την επιλογή της απομόνωσης θέτουμε σε κίνδυνο την Πατρίδα και το Μέλλον της. Παίρνουμε ένα ρίσκο με οδυνηρές επιπτώσεις. Ένα ρίσκο που μπορεί να έχει τεράστιο κόστος για τη Χώρα, τη Δημοκρατία, την Ελευθερία και την Εθνική Κυριαρχία» προειδοποιούν και καταλήγουν: «Η Ευρώπη είναι ο σύμμαχός μας. Η Ελλάδα είναι Ευρώπη. Ναι στην Ελλάδα. Ναι στην Ευρώπη».

Διαβάστε το κείμενο και τα ονόματα όσων το υπογράφουν:

Έχουμε ορκιστεί στην Πατρίδα και τη Σημαία. Έχουμε αφιερώσει τη ζωή μας στην άμυνα της Χώρας. Έχουμε υπηρετήσει τη Δημοκρατία και την Ελευθερία. Στόχος μας ήταν πάντοτε η προάσπιση του Έθνους και της Ευημερίας του. 

Οι συνθήκες και οι στιγμές μας επιβάλουν να εκφράσουμε τους φόβους και τις ανησυχίες μας. 

Η ισχύς της χώρας μας είναι ό,τι πιο σημαντικό έχουμε και αυτή τη στιγμή η δύναμή της τίθεται σε κίνδυνο. 

Η έξοδός μας από την Ευρώπη και το Ευρώ θα κάνει τη χώρα μας πιο αδύναμη. Θα χάσουμε συμμάχους που έχουν σταθεί στο πλάι μας. Θα χάσουμε τη δύναμη που μας χαρίζουν ενώσεις και ομάδες χωρών στις οποίες ανήκουμε ιστορικά και πολιτιστικά.

Σημαντικός παράγοντας ισχύος μιας χώρας είναι οι σύμμαχοί της, είναι εκείνοι που θα προστρέξουν όταν αντιμετωπίσει τον ύψιστο κίνδυνο. Δίχως συμμάχους, η δύναμή μας μικραίνει, η θέση της χώρας μας απαξιώνεται και οι συνέπειες θα είναι τρομακτικές. 

Η γεωπολιτική θέση της χώρας είναι δύναμη, αλλά και αδυναμία. Η έξοδός μας από την Ευρώπη θα μας κάνει αδύναμους σε πιέσεις που θα ενταθούν και θα γίνουν ακόμη πιο απειλητικές και οι θυσίες των Ελλήνων θα πάνε χαμένες. 

Με την επιλογή της απομόνωσης θέτουμε σε κίνδυνο την Πατρίδα και το Μέλλον της. Παίρνουμε ένα ρίσκο με οδυνηρές επιπτώσεις. Ένα ρίσκο που μπορεί να έχει τεράστιο κόστος για τη Χώρα, τη Δημοκρατία, την Ελευθερία και την Εθνική Κυριαρχία.

Με την επιλογή της απομόνωσης καθιστούμε τη χώρα ανίσχυρη απέναντι στις προκλήσεις όσων την επιβουλεύονται, την καθιστούμε αδύναμη απέναντι σε όσους θέλουν να τη γονατίσουν και να την καθυποτάξουν. 

Η Ευρώπη είναι ο σύμμαχός μας. 

Η Ελλάδα είναι Ευρώπη. 

Ναι στην Ελλάδα. Ναι στην Ευρώπη.

ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ

1. Στρατηγός ε.α. Ι.Βερυβάκης, επίτιμος Α/ΓΕΕΘΑ

2. Στρατηγός ε.α. Δ.Σκαρβέλης, επίτιμος Α/ΓΕΕΘΑ

3. Στρατηγός ε.α. Δ. Γράψας, επίτιμος Α/ΓΕΕΘΑ

4. Στρατηγός ε.α. Ε. Καπραβέλος, επίτιμος Α/ΓΕΣ

5. Στρατηγός ε.α. Κ. Παναγιωτάκης, επίτιμος Α/ΓΕΣ

6. Αντιστράτηγος ε.α. Δ. Δεμέστιχας, επίτιμος Διοικητής Δ΄ΣΣ

7. Αντιστράτηγος ε.α. Ν. Λαζαρίδης, επίτιμος ΓΕΠΣ

8. Αντιστράτηγος ε.α. Ν. Μποζώνης, επίτιμος Διοικητής Β΄ΣΣ

9. Αντιστράτηγος ε.α. Χ. Μουστάκης, επίτιμος Διοικητής Στρατιάς

10. Αντιστράτηγος ε.α. Θ. Τόρβας, επίτιμος Διοικητής Δ΄ΣΣ

11. Αντιστράτηγος ε.α. Α. Βασιλόπουλος, επίτιμος Διοικητής ΣΔΑ

12. Αντιστράτηγος ε.α. Γ. Μοσχοβάκος, επίτιμος Υπαρχηγός ΓΕΣ

13. Αντιστράτηγος ε.α. Ι. Αρβανίτης, επίτιμος Διοικητής Α΄ΣΣ

14. Αντιστράτηγος ε.α. Η. Καζούκας, επίτιμος Διοικητής XVI ΜΠ

15. Αντιστράτηγος ε.α. Ν. Σαμψών, επίτιμος Δντής ΔΔΒ/ΓΕΣ

16. Αντιστράτηγος ε.α. Α. Γαληνός, επίτιμος Διοικητής Β΄ΣΣ

17. Αντιστράτηγος ε.α. Ν. Ασημακόπουλος, επίτιμος Υποδιοικητής Δ΄ΣΣ

18. Αντιστράτηγος ε.α. Π. Τατσόπουλος, επίτιμος Διοικητής VI ΜΠ

19. Αντιστράτηγος ε.α. Π. Καράμπελας, επίτιμος Διοικητής Στρατιάς

20. Αντιστράτηγος ε.α. Σ. Παναγόπουλος, επίτιμος Υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ

21. Αντιστράτηγος ε.α. Ε. Στρατάκος, επίτιμος Διοικητής Γ΄ΣΣ/NDC-GR

22. Αντιστράτηγος ε.α. Π. Τσαλικίδης, επίτιμος ΓΕΠΣ-τέως Α/ΓΕΕΦ

23. Αντιστράτηγος ε.α. Β. Γωγουβίτης, επίτιμος Υπαρχηγός ΓΕΣ

24. Αντιστράτηγος ε.α. Π. Ζάρας, επίτιμος Διοικητής ΑΣΔΥΣ

25. Αντιστράτηγος ε.α. Σ. Νάσης, επίτιμος Διοικητής Στρατιάς – τέως Α/ΓΕΕΦ

26. Αντιστράτηγος ε.α. Γ. Τσακανίκας, επίτιμος Υπαρχηγός ΓΕΣ

27. Αντιστράτηγος ε.α. Γ. Βέζος, επίτιμος Υπαρχηγός ΓΕΣ

28. Αντιστράτηγος ε.α. Κ. Κατής, επίτιμος Διοικητής Α’ ΣΣ

29. Αντιστράτηγος ε.α. Σ. Ξιφαράς, επίτιμος Υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ

30. Αντιστράτηγος ε.α. Σ. Παπαποστόλου, επίτιμος Επιτελάρχης NDC-GR

31. Αντιστράτηγος ε.α. Γ. Γκαρτζονίκας, επίτιμος Διοικητής ΧΙ ΜΠ

ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ

1. Ναύαρχος ε.α. Ε. Λαγάρας, επίτιμος Α/ΓΕΝ

2. Ναύαρχος ε.α. Ηρ. Δρίκος, επίτιμος Α/ΓΕΝ

3. Αντιναύαρχος ε.α. Γρ. Δεμέστιχας, επίτιμος Αρχηγός Στόλου

4. Αντιναύαρχος ε.α. Κ. Δημητριάδης, επίτιμος Διοικητής ΑΔΜΝ

5. Αντιναύαρχος ε.α. Α. Χρυσικόπουλος

6. Αντιναύαρχος ε.α. Π. Καβαλιέρος, επίτιμος Διοικητής ΔΕΝ

7. Αντιναύαρχος ε.α. Ε. Ζαρόκωστας, επίτιμος Αρχιεπιστολέας Στόλου

8. Αντιναύαρχος ε.α. Δ. Αθανασίου

9. Αντιναύαρχος ε.α. Α. Ανδρέου

10. Αντιναύαρχος ε.α. Δρ. Στυλιανός Πολίτης

11. Αντιναύαρχος ε.α. Αντ. Σουρβίνος, επίτιμος Υπαρχηγός ΓΕΝ

12. Αντιναύαρχος ε.α. Κ. Γκιώνης 

13. Αντιναύαρχος ε.α. Νικ. Κατσιμήτσης

14. Αρχιπλοίαρχος ε.α. Π. Διβριώτης

ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ

1. Πτέραρχος ε.α. Βασίλειος Κλόκοζας, επίτιμος Αρχηγός ΓΕΑ

2. Αντιπτέραρχος ε.α. Κωνσταντίνος Χίου, επίτιμος Αρχηγός ΑΤΑ

3. Αντιπτέραρχος ε.α. Βασίλειος Κατσιαντώνης, επίτιμος Αρχηγός ΑΤΑ

4. Αντιπτέραρχος ε.α. Ιωάννης Πατσαντάρας, επίτιμος Αρχηγός ΑΤΑ

5. Αντιπτέραρχος ε.α. Γεώργιος Σκαρλάτος, επίτιμος Υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ

6. Αντιπτέραρχος ε.α. Στυλιανός Πετρουλάκης, επίτιμος Διοικητής ΔΑΥ

7. Αντιπτέραρχος ε.α. Κωνσταντίνος Ιατρίδης, επίτιμος Διοικητής ΔΑΥ

8. Αντιπτέραρχος ε.α. Κ. Καλαμάτας, επίτιμος Διοικητής ΣΕΘΑ

9. Αντιπτέραρχος ε.α. Γ. Μελετίου, επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής ΓΕΑ

10. Αντιπτέραρχος ε.α. Παναγιώτης Μπαλές

11. Αντιπτέραρχος ε.α. Ευάγγελος Πετρουλάκης

12. Αντιπτέραρχος ε.α. Θωμάς Γερασόπουλος, επίτιμος Διοικητής ΣΠΑ

13. Αντιπτέραρχος ε.α. Δημήτριος Παπαγεωργίου

14. Αντιπτέραρχος ε.α. Δημήτριος Αθανασάκος

15. Αντιπτέραρχος ε.α. Στ. Αλεξόπουλος

Αντιστράτηγος ε.α. Θωμάς Τσελώνης, επίτιμος Δντής ΔΣΛ/ΓΕΕΘΑ

Αναθεωρητής Α΄Θωμάς Καρανίσας, επίτιμος Πρόεδρος Αναθεωρητικού Δικαστηρίου

Αναθεωρητής Α΄ Ιωάννης Τσιλίδης, επίτιμος Πρόεδρος Αναθεωρητικού Δικαστηρίου

Αναθεωρητής Α΄ Δημήτριος Ασδέρης, επίτιμος Εισαγγελέας Αναθεωρητικού Δικαστηρίου

Αναθεωρητής Α΄Δημήτριος Μπακόλας, επίτιμος Εισαγγελέας Αναθεωρητικού Δικαστηρίου

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΖΩΗ ΕΙΧΕ ΥΠΕΡΒΕΙ ΤΑ ΕΣΚΑΜΜΕΝΑ, ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ...

 Από το ημερολόγιό μου στο fb,
προ πέντε ετών

Από χθες το απόγευμα όμως έχουν σπάσει τα τηλέφωνα γιατί η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ που με εντολή Καπάκου βγήκε για να κάνει αβάντα στον ΕΟΤ, έχει αφήσει έξω τους μισούς ακόμη και από όσους θα μπορούσαν να κάνουν αίτηση για το voucher. Η εφαρμογή έχει ανοίξει από τις 29/06/2020 και από χθες το απόγευμα που κυκλοφόρησε η ανακοίνωση-μαϊμού της ΕΣΗΕΑ η πλατφόρμα πετάει έξω τα μισά ΑΦΜ (0-5)! Τώρα γιατί κυκλοφορεί η "βρώμα" ότι την δουλειά την έχει στήσει η υπάλληλος και πρώην κυρία Προέδρου, ρουσφέτι της Κουντουρά στον ΕΟΤ αυτό μάλλον είναι δουλειά του αντικαταστάτη του Θεοχάρη να το ψάξει....

ΕΣΗΕΑ ΤOURS ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΥΣΦΕΤΙ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ
Η πλατφόρμα του Θεοχάρη
πέταξε έξω τους μισούς δημοσιογράφους

Δεν φτάνει που έχουν κλείσει την ΕΣΗΕΑ και δεν τολμούν να κάνουν ούτε γενική συνέλευση και ο κόσμος στριμώχνεται σε ουρές μέσα στο καύσωνα για μια εξέταση στον ΕΔΟΕΑΠ αλλά οι δυο πρόεδροι και οι κολαούζοι τους, στην Ένωση και στο Ταμείο, το έχουν ρίξει για καλά στις μπίζνες.

Από χθες έκανε πρεμιέρα και η ΕΣΗΕΑ tours. Τα τσιράκια των εργοδοτών τρέχουν να καλύψουν την ανυπαρξία τους και χώνουν δημοσιογράφους στη λοταρία-μούφα του Θεοχάρη.

Σε όποιον του κάτσει και αν έχει τα κριτήρια θα παίρνει μια διατακτική-ελεημοσύνης 120 ευρώ το κεφάλι για τέσσερις διανυκτερεύσεις. Δηλαδή με 30 ευρώ την μέρα, στέλνουν τον κόσμο σε κάποιο Κοτέτσι Πάλλας και καμαρώνουν κιόλας. Σκέψου τι θα γίνει μόλις τους χρεώσει και καπέλο ο… ξενοδόχος!

Στο ίδιο κόλπο όμως είναι και το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ για προσκύνημα στην Αγια Σοφιά!.. Η δουλειά όμως δεν έχει κλείσει ακόμη για τον προκυνηματικό τουρισμό. Ψήνεται κάτι πιο χοντρό διότι δεν μπορεί να είναι τζάμπα η εκδούλευση στον Πατριάρχη.

Με δύο ανακοινώσεις της ντροπής η σύμπραξη Σύριζα-Σαμαρά εργοδοτών και άλλων στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, πάει να κοροϊδέψει απλήρωτους , ανέργους, συνταξιούχους δημοσιογράφους για όσα έχουν φάει στο κεφάλι με μνημόνια κορωνοϊό και αυτά που έρχονται.

Από χθες το απόγευμα όμως έχουν σπάσει τα τηλέφωνα γιατί η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ που με εντολή Καπάκου βγήκε για να κάνει αβάντα στον ΕΟΤ, έχει αφήσει έξω τους μισούς ακόμη και από όσους θα μπορούσαν να κάνουν αίτηση για το voucher.

Η εφαρμογή έχει ανοίξει από τις 29/06/2020 και από χθες το απόγευμα που κυκλοφόρησε η ανακοίνωση-μαϊμού της ΕΣΗΕΑ η πλατφόρμα πετάει έξω τα μισά ΑΦΜ (0-5)!

Τώρα γιατί κυκλοφορεί η "βρώμα" ότι την δουλειά την έχει στήσει η υπάλληλος και πρώην κυρία Προέδρου, ρουσφέτι της Κουντουρά στον ΕΟΤ αυτό μάλλον είναι δουλειά του αντικαταστάτη του Θεοχάρη να το ψάξει.

Η υπόθεση πάντως μυρίζει χειρότερα από «Τα Παράσιτα»…. Αντί όμως να πάρει Όσκαρ κάποιοι παίρνουν δρόμο…

1/7/2020

Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων

Ο Τσίπρας δεν ήταν απλός συμμέτοχος. Ήταν συντονιστής. Γνώριζε τα πάντα, ή τουλάχιστον τα βασικά, γιατί η πολιτική εξόντωσης των αντιπάλων του τον εξέφραζε, ενώ δεν είχε αναστολές παρέμβασης σε ανεξάρτητους θεσμούς της κατ’ αυτόν «αστικής» δημοκρατίας. «Πήραμε την κυβέρνηση, αλλά όχι την εξουσία», ακουγόταν συχνά σε κύκλους προσκείμενους στην ηγεσία της κυβέρνησης. Εξάλλου ο ίδιος, παρεμβαίνοντας στη συζήτηση στη Βουλή για τη σύσταση Ειδικής Επιτροπής με θέμα την προκαταρκτική εξέταση εξοπλιστικών συμβάσεων της θητείας μου στο Υπουργείο Άμυνας, προκατέλαβε τις ενέργειες της Δικαιοσύνης με την επισήμανση ότι «η υπόθεση Παπαντωνίου επιστρέφει εκεί που πραγματικά ανήκει, στην ποινική δικαιοσύνη». Τα άλλα πρόσωπα, όπως ο Παπαγγελόπουλος, μέλη των ανωτέρων κλιμακίων του Αρείου Πάγου, η Τουλουπάκη και, δυστυχώς, αρκετοί άλλοι δικαστές διαφόρων βαθμίδων ήταν εκτελεστικά όργανα. Είναι θλιβερή η έκταση που προσέλαβε η χειραγώγηση της Δικαιοσύνης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό χρειάζεται άμεση δράση για την αποκατάσταση του κύρους και της ανεξαρτησίας της....

Συνέντευξη στον Ανδρέα Παπαδόπουλο

Ο Γιάννος Παπαντωνίου στην πρώτη του συνέντευξη μετά την έξοδο του από τον Κορυδαλλό και με αφορμή το βιβλίο του «Προσωπική μαρτυρία» (εκδ. Παπαζήση)

Στην πρώτη του συνέντευξη μετά την έξοδό του από τον Κορυδαλλό και αναμένοντας την εκδίκαση της υπόθεσής του, ο κ. Γιάννος Παπαντωνίου μιλάει στην A.V. για το καθεστώς που ήθελε να χτίσει ο Αλέξης Τσίπρας υλοποιώντας το «δόγμα Πολάκη», για τον ημιτελή εκσυγχρονισμό της διακυβέρνησης Σημίτη, για τον Άκη Τσοχατζόπουλο και τη συζήτηση περί διαφθοράς επί των ημερών ΠΑΣΟΚ, ενώ ιδιαίτερα αιχμηρός είναι με τον Γιώργο Παπανδρέου. Αφορμή για τη συνέντευξη με τον κ. Παπαντωνίου είναι το βιβλίο που εξέδωσε υπό τον τίτλο «Προσωπική μαρτυρία» (εκδόσεις Παπαζήση).

Κύριε Παπαντωνίου, στο δικαστικό σκέλος, τι περιμένετε από εδώ και πέρα;

Τη δικαίωση, το ταχύτερο δυνατόν. Και μία συγγνώμη για την απίστευτη, πρωτοφανή ταλαιπωρία, τον διασυρμό, το ανθρώπινο και οικονομικό κόστος για τη φυλάκισή μου επί ενάμιση χρόνο, και της συζύγου μου επί πέντε μήνες, όχι μόνο χωρίς δίκη, αλλά ούτε καν παραπομπή σε δίκη! Γιατί αυτό που καθιστά την περίπτωσή μου πρωτοφανή είναι το γεγονός ότι μετά από 17 μήνες προφυλάκιση, και μετά την απόρριψη τεσσάρων αιτήσεων αποφυλάκισης με ψέματα και παραποιήσεις καταθέσεών μου, οι δικαστικές αρχές παραδέχτηκαν ότι οι κατηγορίες είναι έωλες, δεν στοιχειοθετούνται, και ότι χρειάζεται... περαιτέρω έρευνα: Κατηγορήθηκα ότι ο εκσυγχρονισμός των 6 φρεγατών τύπου S, με κόστος 381 εκατ. ευρώ, ήταν επιζήμιος για το Δημόσιο.

Όμως, αυτές οι εκσυγχρονισμένες φρεγάτες αποτελούν την αιχμή της θαλάσσιας ισχύος της χώρας επί 20 σχεδόν χρόνια και καμία κυβέρνηση δεν σχεδίασε την υλοποίηση άλλου προγράμματος μέχρι σήμερα. Αγορά νέων φρεγατών θα κόστιζε το δεκαπλάσιο, 4 δισ. ευρώ, που δεν υπήρχαν. Ακόμα και στην υποθετική περίπτωση που υπήρχαν, ο χρόνος αναμονής για την απόκτηση των νέων φρεγατών θα προσέγγιζε τα 12 χρόνια, με αποτέλεσμα την απώλεια του θαλάσσιου ελέγχου του Αιγαίου για μία περίπου δεκαετία λόγω ραγδαίας απαξίωσης και απόσυρσης των μη εκσυγχρονισμένων παλαιών φρεγατών.

Με την απόφασή μας κρατήσαμε ισχυρή την άμυνα της χώρας στη θάλασσα για 20 χρόνια με το ένα δέκατο του κόστους της εναλλακτικής λύσης! Η κατηγορία για απιστία κατά του Δημοσίου ήταν από την αρχή φαιδρή. Όσο για παράνομα έσοδα, αναλύω στην «Προσωπική Μαρτυρία» ότι το ποσό για το οποίο κατηγορούμαι, περίπου 2 εκατομμύρια ευρώ, προήλθε από εισοδήματα εργασίας στο εξωτερικό (ΟΟΣΑ, κλπ.), αποταμιεύσεις και χορηγίες από μέλη της οικογένειάς μου, τα οποία, από την πλευρά του πατέρα μου, είχαν μεγάλη οικονομική επιφάνεια. Το κυριότερο είναι ότι δεν εντοπίστηκε κανένα απολύτως ίχνος ροής χρήματος από οποιονδήποτε που είχε –ή θα μπορούσε να έχει– σχέση με προμήθειες του Δημοσίου προς εμένα. Τα χρήματα είναι αυταπόδεικτα δικά μου και της συζύγου μου. Η κατηγορία αυτή, για δήθεν ξέπλυμα, ήταν στημένη και αυθαίρετη. Πρόκειται για παράδειγμα δικαστικού αυταρχισμού κατά πολιτικού, που θα διδάσκεται στο μέλλον στις Νομικές Σχολές.

Όπως γράφω στην «Προσωπική Μαρτυρία», τρομάζουν οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αποτελεί πρόκληση για το πολιτικό σύστημα να αναγνωρίσει ότι, για αρκετούς πολίτες, η Ελλάδα δεν αποτελεί κράτος δικαίου και να αναλάβει δράση, ξεκινώντας από την παραδειγματική τιμωρία όσων αποδεδειγμένα παραβιάζουν το Σύνταγμα, ώστε να ολοκληρωθεί ο αγώνας για την αποκατάσταση της δημοκρατίας που ξεκίνησε το 1974.

Η προφυλάκισή μου διατάχτηκε εννέα μέρες μετά την εξαγγελία του «Δόγματος Πολάκη». Έχω την εντύπωση ότι χρησιμοποίησα πρώτος τον όρο, που έχει πλέον εισαχθεί στο πολιτικό λεξιλόγιο.

Διαβάζοντας το βιβλίο σας, φτάνει εύκολα κανείς στο συμπέρασμα πως θεωρείτε εαυτόν θύμα του δόγματος Πολάκη «να βάλουμε και κανέναν φυλακή»…

Η προφυλάκισή μου διατάχτηκε εννέα μέρες μετά την εξαγγελία του «Δόγματος Πολάκη». Έχω την εντύπωση ότι χρησιμοποίησα πρώτος τον όρο, που έχει πλέον εισαχθεί στο πολιτικό λεξιλόγιο. Το δόγμα Πολάκη κατέγραψε μια γενικότερη αντίληψη αυταρχικών πολιτικών ηγετών, που επιχειρούν να θεμελιώσουν την παραμονή τους στην εξουσία πάνω στην ηθική και πολιτική εξόντωση των αντιπάλων τους. Ο Τσίπρας και η ομάδα του βάδισαν στα χνάρια του Τσάβες, του Ερντογάν και του Πούτιν. Αν ο Τσίπρας κατάφερνε να κερδίσει δεύτερη θητεία, σε λίγο θέμα των πολιτικών μας συζητήσεων θα ήταν τα ενδεχόμενα σχέδιά του για το… 2030, όπως συμβαίνει στη σημερινή Ρωσία.

Ήμουν προφανής στόχος τέτοιων μεθοδεύσεων. Ταυτιζόμουν με τα θετικά επιτεύγματα της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, και ιδιαίτερα την ένταξη στο ευρώ. Όλες οι αντιπολιτευόμενες δυνάμεις από τη Νέα Δημοκρατία μέχρι το ΣΥΡΙΖΑ, περνώντας και από το αντι-εκσυγχρονιστικό τμήμα το ΠΑΣΟΚ, επιδίωξαν να δυσφημήσουν την οκταετία Σημίτη. Η θητεία μου στο Υπουργείο Άμυνας αμέσως μετά τη βεβαρημένη περίοδο του προκατόχου μου Άκη Τσοχατζόπουλου πρόσφερε άφθονες ευκαιρίες για λασπολογικές επιθέσεις. Ήμουν εν δυνάμει ύποπτος, έτοιμος να ενοχοποιηθώ. Εξάλλου, η παρουσία μου στον δημόσιο βίο ενοχλούσε ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες –αν κρίνω από μεθοδευμένες επιθέσεις συγκεκριμένων ΜΜΕ– καθώς και πολιτικούς ανταγωνιστές, εκτός και εντός ΠΑΣΟΚ. Η διαγραφή μου από τον Γιώργο Παπανδρέου το 2006 εντασσόταν σε πολιτική «εκκαθαρίσεων» προσώπων που θα μπορούσαν να τον αμφισβητήσουν.

Μπορείτε να ονοματίσετε τα πρόσωπα που υπονοείτε στο βιβλίο σας; Ήταν σχέδιο του ίδιου του κ. Τσίπρα;

Ο Τσίπρας δεν ήταν απλός συμμέτοχος. Ήταν συντονιστής. Γνώριζε τα πάντα, ή τουλάχιστον τα βασικά, γιατί η πολιτική εξόντωσης των αντιπάλων του τον εξέφραζε, ενώ δεν είχε αναστολές παρέμβασης σε ανεξάρτητους θεσμούς της κατ’ αυτόν «αστικής» δημοκρατίας. «Πήραμε την κυβέρνηση, αλλά όχι την εξουσία», ακουγόταν συχνά σε κύκλους προσκείμενους στην ηγεσία της κυβέρνησης. Εξάλλου ο ίδιος, παρεμβαίνοντας στη συζήτηση στη Βουλή για τη σύσταση Ειδικής Επιτροπής με θέμα την προκαταρκτική εξέταση εξοπλιστικών συμβάσεων της θητείας μου στο Υπουργείο Άμυνας, προκατέλαβε τις ενέργειες της Δικαιοσύνης με την επισήμανση ότι «η υπόθεση Παπαντωνίου επιστρέφει εκεί που πραγματικά ανήκει, στην ποινική δικαιοσύνη».

Τα άλλα πρόσωπα, όπως ο Παπαγγελόπουλος, μέλη των ανωτέρων κλιμακίων του Αρείου Πάγου, η Τουλουπάκη και, δυστυχώς, αρκετοί άλλοι δικαστές διαφόρων βαθμίδων ήταν εκτελεστικά όργανα. Είναι θλιβερή η έκταση που προσέλαβε η χειραγώγηση της Δικαιοσύνης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό χρειάζεται άμεση δράση για την αποκατάσταση του κύρους και της ανεξαρτησίας της.

Η δημιουργία «κλίματος» εναντίον μου είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, το 2000, με τις επιθέσεις για το Χρηματιστήριο, που επιδίωκαν να «ακυρώσουν» το επίτευγμα της ΟΝΕ.

Από την άλλη, είχε προηγηθεί η διαγραφή σας από τον Γιώργο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ αρκετά χρόνια πριν τη δικαστική περιπέτειά σας και την ανάληψη της διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η δημιουργία «κλίματος» εναντίον μου είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, το 2000, με τις επιθέσεις για το Χρηματιστήριο, που επιδίωκαν να «ακυρώσουν» το επίτευγμα της ΟΝΕ. Συνεχίστηκε το 2004 όταν η Νέα Δημοκρατία, αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση, συνέστησε Εξεταστική Επιτροπή για τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ στον τομέα της άμυνας λόγω των πολλών καταγγελιών που είχαν γίνει με αιχμή την περίοδο Τσοχατζόπουλου. Οι καταγγελίες αποδείχθηκαν ακριβείς και οι καταδικαστικές αποφάσεις που ακολούθησαν τις επιβεβαίωσαν. Την περίοδο 1996-2001 υπήρξαν πολύ σημαντικά, απαράδεκτα φαινόμενα διαφθοράς στον χώρο των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Συμπεριέλαβαν, όμως, και την περίοδο της δικής μου θητείας στο Υπουργείο Άμυνας για να δείξουν ότι η διαφθορά δεν ήταν θέμα ενός υπουργού, αλλά ότι υπήρχε «σύστημα ΠΑΣΟΚ».

Δεν προέκυψε, βέβαια, απολύτως τίποτα σε βάρος μου, αλλά η ζημιά έγινε: Συνειρμικά συνδέθηκα με τις «αμαρτωλές» εξοπλιστικές συμβάσεις. Αυτό το κλίμα εκμεταλλεύτηκε ο Γιώργος Παπανδρέου για να με εκδιώξει από το κόμμα το 2006 με πρόσχημα το πολιτικά ανύπαρκτο θέμα της μερικής ιδιωτικοποίησης της Εμπορικής Τράπεζας – που δεν θυμάται κανείς (!) Λίγο αργότερα, εξάλλου, διέγραψε και τον Σημίτη, επιβεβαιώνοντας την πλήρη μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε αρχηγικό κόμμα καθώς και την πρόθεσή του να ελέγξει ολοκληρωτικά την κοινοβουλευτική ομάδα.

Μου έκανε εντύπωση η αρνητική αποτίμηση (σελ. 72) της διακυβέρνησης Σημίτη, όπου μεταξύ άλλων αναφέρετε ότι «το πέρασμά του δεν επηρέασε τη γενική φορά των πραγμάτων. Δεν συνέβαλε στη διαμόρφωση μιας νέας καλύτερης κανονικότητας για τη χώρα».

Δεν έχω γράψει μόνο αυτό. Στη σελίδα 171 γράφω ότι ο «ο Κώστας Σημίτης άφησε θετικό αποτύπωμα στην πολιτική ιστορία της χώρας». Όμως, η αξιολόγηση μιας πρωθυπουργικής θητείας, σε σύγκριση μάλιστα με τον Ελ. Βενιζέλο, τον Κ. Καραμανλή (τον πρεσβύτερο) και τον Α. Παπανδρέου, δεν προσφέρεται για, θετικούς ή αρνητικούς, συναισθηματισμούς. Προϋποθέτει διεισδυτική ανάλυση και αντικειμενικότητα. Με τον Σημίτη μας ένωνε το κοινό όραμα του εκσυγχρονισμού. Μαζί εξασφαλίσαμε τη βασική προυπόθεση, που ήταν η ένταξη στο σκληρό πυρήνα της Ευρωπαικής Ένωσης, την ΟΝΕ. Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών για οκτώ χρόνια, υπέβαλα το Πρόγραμμα Σύγκλισης το 1994 και υπέγραψα την Ένταξη στο Συμβούλιο Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών (ECOFIN) το 2000.

Τι έγινε όμως με το συνολικό εκσυγχρονισμό της χώρας; Με εξαίρεση τα δημόσια έργα, ορισμένα μέτρα διοικητικής ανασυγκρότησης και την εξωτερική πολιτική, τα αποτελέσματα σε κρίσιμους τομείς, όπως η παιδεία, η υγεία και η Δικαιοσύνη, είναι μέτρια. Δεν επιχειρήθηκε ουσιαστική μεταρρύθμιση. Και εκεί που επιχειρήθηκε, στο ασφαλιστικό, η κυβέρνηση οδηγήθηκε σε άτακτη υποχώρηση. Και δεν έφταιγαν μόνο οι συνδικαλιστές. Έφταιγε η κυβερνητική αντίληψη της top-down (από πάνω προς τα κάτω) μεταρρύθμισης σε αντίθεση με μια προσέγγιση διαβούλευσης και συναίνεσης, όπως ακολουθήσαμε στην προσπάθεια ένταξης στην ΟΝΕ.

Το εκσυγχρονιστικό εγχείρημα δεν ολοκληρώθηκε. Τέθηκαν μόνο τα θεμέλια. Μεγάλες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες, όπως η οικοδόμηση του «αστικού κράτους» από τον Ελευθέριο Βενιζέλο στις αρχές του προηγούμενου αιώνα στη χώρα μας, το New Deal του Φραγκλίνου Ρούζβελτ στη διάρκεια του μεσοπολέμου στις ΗΠΑ, η δημιουργία του Κοινωνικού Κράτους μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από την Εργατική κυβέρνηση στη Βρετανία, πέτυχαν γιατί στηρίχτηκαν σε σαφώς προσδιορισμένες ιδεολογίες και, κυρίως, σε ευρύτερη κοινωνική κινητοποίηση και συμμετοχή. Τα στοιχεία αυτά έλειπαν στην προσπάθεια που αναλήφθηκε στην Ελλάδα στο τέλος του εικοστού αιώνα. Με την ορολογία που χρησιμοποιείται από τους αμερικανούς πολιτικούς επιστήμονες, ο Σημίτης δεν υπήρξε ένας transformational (μετασχηματιστικός) πρωθυπουργός. Προσεγγίζει περισσότερο το πρότυπο του ικανού διαχειριστή.

Μήπως αυτή η άποψη είναι εντέλει απόρροια της πικρίας σας επειδή ο πρώην πρωθυπουργός δεν σας στήριξε αυτό το διάστημα; Και σας ρωτώ γιατί ήσασταν και τα οχτώ χρόνια κορυφαίος υπουργός του...

Την ίδια άποψη είχα εκφράσει και στην αποτίμηση που είχα περιλάβει σε προηγούμενο βιβλίο μου («Στάσεις και Αποστάσεις») το 2014. Σημείωνα ότι «στον τομέα της θεσμικής ανασυγκρότησης, στο ίδιο το κράτος και το πολιτικό σύστημα, δεν πραγματοποιήθηκαν ουσιαστικές αλλαγές... Η θεσμική υστέρηση εξασθένισε τα πολιτικά θεμέλια της εκσυγχρονιστικής παρέμβασης, με αποτέλεσμα να μην αντέξει στο χρόνο».

Κάποιοι, πάντως, ερμήνευσαν τη σιωπή του κ. Σημίτη ως έμμεση αποκήρυξή σας...
Νομίζω ότι τον παρερμηνεύουν. Είναι φανερό σε όσους τον γνωρίζουν ότι η στάση αποχής που συχνά τηρεί απέναντι σε πρόσωπα και πράγματα απορρέει από το χαρακτήρα και την προσωπικότητά του. Αυτό εξάλλου εξηγεί ότι η σχέση του με την ελληνική κοινωνία στηρίζεται περισσότερο στην εκτίμηση των ικανοτήτων του παρά σε συναισθηματικούς δεσμούς.

Ποια ήταν η τελευταία φορά που συνομιλήσατε με τον πρώην πρωθυπουργό;

Με τον πρώην πρωθυπουργό καθώς και με άλλους συναδέλφους στην κυβέρνηση και, γενικότερα, στην πολιτική διατηρώ σταθερές σχέσεις, με εξαίρεση βέβαια το δεκαεπτάμηνο εγκλεισμό μου.

Η καμπάνια, πάρα πολύ έντονη και επαναλαμβανόμενη, με έπληξε προσωπικά. Στο σποτάκι εμφάνιζαν εμένα και ταύτιζαν την οικονομία με το Χρηματιστήριο, λέγοντας ουσιαστικά ψηφίστε ΠΑΣΟΚ και το ΧΑΑ θα πάει καλά

Η προσωπική ευθύνη για το χρηματιστήριο και το γεγονός ότι χάθηκαν αρκετά δις δραχμές ήταν μόνο επειδή δεν αντιδράσατε στη σχετική αφίσα που είχε βγάλει το ΠΑΣΟΚ για τις ευρωεκλογές του ’99;

Βεβαίως αυτή η καμπάνια, πάρα πολύ έντονη και επαναλαμβανόμενη, με έπληξε προσωπικά. Στο σποτάκι εμφάνιζαν και εμένα και ταύτιζαν την οικονομία με το Χρηματιστήριο, λέγοντας ουσιαστικά ψηφίστε ΠΑΣΟΚ και το ΧΑΑ θα πάει καλά. Η Χαριλάου Τρικούπη είχε πανικοβληθεί με τη δημοσκοπική διαφορά, που ήταν μεγάλη πριν από εκείνες τις ευρωεκλογές, και ήθελε να τη μειώσει. Η εικόνα έμεινε, ότι εγώ ήμουν το Χρηματιστήριο. Και δεν έμειναν οι πράξεις μου για τον εκσυγχρονισμό του χρηματιστηριακού θεσμού ούτε οι δηλώσεις μου όταν ανέβαιναν οι τιμές, με τις οποίες συνιστούσα στους επενδυτές «σύνεση και μέτρο» γιατί «δεν θέλουμε να θρηνήσουμε θύματα!»

Το χρηματιστήριο ακολουθεί κύκλους. Όταν οι τιμές ανεβαίνουν κερδίζονται χρήματα. Όταν οι τιμές πέφτουν, χάνονται χρήματα. Οι κυβερνήσεις ευθύνονται όταν με πράξεις ή παραλείψεις τους επιδεινώνουν το οικονομικό κλίμα σε βαθμό που κλονίζεται η εμπιστοσύνη στις αξίες των μετοχών, με αποτέλεσμα την πτώση των τιμών. Στη χώρα μας το 1999-2000 δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Αντίθετα η οικονομία ήταν σταθερή, η ανάπτυξη ισχυρή, ενώ η χώρα ετοιμαζόταν να ενταχθεί στην Ευρωπαική Οικονομική και Νομισματική Ένωση.

Την περίοδο αυτή εκδηλώθηκε μια μεγάλη παγκόσμια χρηματιστηριακή κρίση. Καμία χώρα, ιδιαίτερα μία μικρή οικονομία όπως η Ελλάδα, δεν μπορεί αυτοβούλως να αποσυρθεί από μία παγκόσμια κρίση. Υφίσταται τις συνέπειες. Η συμπεριφορά του ελληνικού χρηματιστηρίου δεν διέφερε από τις άλλες προηγμένες χώρες. Αυτό το έχει διαπιστώσει με ανακοίνωσή της και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομίας και την απειρία του επενδυτικού κοινού, η πτώση θα μπορούσε να είναι πολύ μεγαλύτερη και να χαθούν περισσότερα χρήματα. Αυτό αποτράπηκε λόγω της στήριξης που παρέσχε η κυβέρνηση, ακολουθώντας το παράδειγμα όλων των άλλων χωρών, όταν οι τιμές «ξεφούσκωσαν» και άρχισαν να πέφτουν. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ και ο Διοικητής της Federal Reserve (Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ) παρενέβησαν την περίοδο εκείνη επανειλημμένα για να στηρίξουν το αμερικανικό χρηματιστήριο.

Τώρα, γιατί στην Ελλάδα αυτή η αυτονόητη στήριξη έγινε αντικείμενο μιας ελεεινής πολιτικής επίθεσης, γεμάτης υπαινιγμούς για «βρώμικα» χρηματιστηριακά παιχνίδια, μπορεί μόνο να εξηγηθεί από τη ροπή του πολιτικού μας συστήματος σε ακρότητες και ανθρωποφαγία καθώς και τη συγκρότηση μιας ετερόκλητης συμμαχίας ορισμένων ΜΜΕ, τραπεζιτών και απατεώνων που αγωνίζονταν να μεταθέσουν στην κυβέρνηση και σε εμένα προσωπικά τις δικές τους ευθύνες για κομπίνες όπου είχαν, με τον ένα ή άλλο τρόπο, συμμετοχή.

Αυτό, βέβαια, δεν είναι ελληνική αποκλειστικότητα. Στις άλλες, όμως, προηγμένες χώρες η Δικαιοσύνη απέδωσε ευθύνες και επέβαλε παραδειγματικές ποινές. Στην Ελλάδα σημειώθηκε απαράδεκτη ολιγωρία λόγω των γνωστών δυσλειτουργιών του δικαστικού συστήματος.

Τι απαντάτε στην ταύτιση που σας κάνουν με τον κ. Τσοχατζόπουλο, όταν θέλουν να αναφερθούν στη διαφθορά στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ;

Κύριε Παπαδόπουλε, ταυτίσεις ή χαρακτηρισμούς μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε. Κορυφαίοι Έλληνες πολιτικοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με χυδαίες κατηγορίες ακόμα και στο επίπεδο του Ειδικού Δικαστηρίου. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα. Είχαν προηγηθεί πολιτικοί όπως ο Βενιζέλος, ο Τρικούπης, και πολλοί άλλοι. Όμως, τελικά, σημασία έχει μόνο η αλήθεια. Και η αλήθεια σε ότι με αφορά, όπως αναλύεται στην «Προσωπική Μαρτυρία», είναι ότι όλες ανεξαιρέτως οι προσπάθειες εμπλοκής μου σε θέματα που αφορούν εξοπλισμούς κατά τη διάρκεια της δικής μου θητείας έπεσαν στο κενό.

Οι συκοφάντες έμειναν μετέωροι με τις δήθεν καταγγελίες τους. Έπειτα από συνεχείς έρευνες σε πολλά επίπεδα, κοινοβουλευτικά, δημοσιογραφικά και δικαστικά, δεν προέκυψε τίποτε απολύτως αναφορικά με τη θητεία μου στο Υπουργείο Άμυνας. Δεν διαπιστώθηκε καμιά παρέκκλιση από τους κανόνες και τις διαδικασίες που ισχύουν για την ανάθεση και υλοποίηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων, ούτε κανένα άλλο επιβαρυντικό στοιχείο ή ένδειξη. Σε περιπτώσεις διακίνησης «μαύρου χρήματος» για εξοπλιστικά προγράμματα, οι έρευνες απέδειξαν ότι δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με αποφάσεις που είχαν ληφθεί στη διάρκεια της δικής μου θητείας και δεν ενέπλεκαν με κανέναν τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, κανένα πρόσωπο που συνδεόταν, ή μπορούσε να συνδεθεί, μαζί μου είτε στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας είτε στον χώρο των στρατιωτικών προμηθειών κατά τη διάρκεια της θητείας μου. Οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν στη σύναψη και εκτέλεση των εξοπλιστικών συμβάσεων κατά την περίοδο αυτή υπήρξαν άψογες.

Η γενική αυτή τοποθέτηση εφαρμόζεται απόλυτα στις κατασκευασμένες κατηγορίες που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τη σύμπραξη ορισμένων «προθύμων» δικαστών, για να με φυλακίσει χωρίς δίκη, ούτε καν παραπομπή σε δίκη. Το ερώτημα είναι: η τεράστια ηθική, ανθρώπινη, οικονομική ζημιά που αυτές οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων προκάλεσαν σε εμένα και την οικογένειά μου, πώς ξεπληρώνεται;

Ήσασταν πολλά χρόνια βουλευτής και κορυφαίος υπουργός. Ανεξάρτητα από τη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσής σας, νιώθετε την ανάγκη για κάποιας μορφής αυτοκριτική; Και σας ρωτώ γιατί δεν διέγνωσα κάποια τέτοια διάθεση στο βιβλίο σας.

Η αυτοκριτική είναι πάντοτε απαραίτητη, ακόμα και για όσους έχουν εργαστεί και προσφέρει συστηματικά και με τις καλύτερες προθέσεις. Ιδίως στην πολιτική, η αυτοκριτική πρέπει να είναι διαρκής διαδικασία και επιλογή. Έχω κάνει πολλές φορές αυτοκριτική στα χρόνια που βρισκόμουν στην ενεργό πολιτική. Αυτό με βοήθησε να γίνω καλύτερος στην πολιτική δράση και στη σχέση μου με τους πολίτες. Μια αυτοκριτική, που ήταν σημαντική και καθόρισε τη δική μου δεκαετία του ’90, ήταν ότι πρέπει να τρέξουμε γρηγορότερα και να προσαρμοστούμε με μεγαλύτερη γενναιότητα και αποτελεσματικότητα σε όσα απαιτούσαν οι νέες εποχές. Το ευρώ ήταν μεγάλο στοίχημα για τη χώρα. Το κερδίσαμε. Η ένταξη στην ΟΝΕ δεν απέτρεψε τη χρεοκοπία. Γι’ αυτό ήταν αποκλειστικά υπεύθυνες οι πολιτικές ηγεσίες εκείνης της εποχής. Όμως, χάρη στη συμμετοχή στο ευρώ, διασώθηκε η χώρα και αποσοβήθηκε η καταστροφή.

Αν με ρωτάτε για την αυτοκριτική μετά από την αποχώρησή μου από την ενεργό πολιτική, δεν νομίζω ότι αφορά πράγματα που έκανα, γιατί όσα έκανα, διδασκαλία, έρευνα, ήταν στη σωστή κατεύθυνση. Όμως, θα έπρεπε να ενεργοποιηθώ περισσότερο στην υπεράσπιση και ανάδειξη του έργου μου. Έπρεπε να είχα αγωνιστεί περισσότερο για να εκτεθώ ξανά στην κρίση του ελληνικού λαού, μετά τον αποκλεισμό που μου επέβαλε ο Γιώργος Παπανδρέου. Τι έλειψε; Θάρρος; Αντοχή; Ή μήπως υπήρχε υπερβολική σιγουριά ότι η δικαίωση θα ερχόταν από μόνη της; Μάλλον το τελευταίο. Η στέρηση της ζωντανής επαφής με το λαό με απομάκρυνε από την ενεργό πολιτική και τη Βουλή. Αν ήμουν βουλευτής, θα μπορούσα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου καλύτερα και να εμποδίσω το στήσιμο της άθλιας πλεκτάνης εναντίον μου.

Οπότε, ναι, η αυτοκριτική μου είναι ότι δεν έπρεπε να εγκαταλείψω την προσπάθεια για την παραμονή στην ενεργό πολιτική τόσο εύκολα. Δεν έπρεπε να επιτρέψω να αποδυναμωθούν οι σχέσεις εμπιστοσύνης με τους πολίτες που με στήριξαν για πολλά χρόνια. Άφησα κάποιους να με απομακρύνουν από την πολιτική –το πεδίο όπου κυριαρχεί η δημοκρατική κρίση των πολιτών– ανοίγοντας άθελά μου τοn δρόμο για να με κρίνουν άλλοι με μεθόδους αντιδημοκρατικές, με εμπάθεια και διάθεση εκδίκησης. Το πλήρωσα αυτό το λάθος, και μάλιστα πολύ ακριβά.

Και ποια είναι τα νέα σας σχέδια; Θα επιστρέφατε στην πολιτική;

Η πολιτική, με την ευρεία έννοια, είναι η ενεργοποίηση μέσα στην πόλη. Η επιστροφή μου στην πόλη έχει ήδη συντελεστεί και ο διάλογος με τους πολίτες έχει ξαναρχίσει με την «Προσωπική Mαρτυρία», αλλά και άλλες πρωτοβουλίες που θα ακολουθήσουν. Οι προκλήσεις της νέας εποχής είναι σοβαρές και σύνθετες. Απαιτούν απαντήσεις. Θα συμβάλω με κάθε τρόπο. Έχω παρελθόν, για το οποίο μίλησα, αλλά θέλω να κοιτάω το μέλλον.