"...Οι ηγέτες τής Αλβανίας εκφράζουν απρο­κάλυπτη έχθρα κατά τής 'Ελλά­δος όπου, όμως, βρήκαν καταφύ­γιο καί ψωμί μυριάδες Αλβανοί, οι όποιοι ενσωματώνονται πρόθυ­μα στον Ελληνισμό καί ενίσχυσαν αποφασιστικά τήν χώρα τους. Τό 2011 κατεγράφησαν στην Ελλά­δα 480.804 Αλβανοί μετανάστες ένώ τό 2015 ό συνολικός πληθυ­σμός τής Αλβανίας ανέρχονταν σέ 2.893.000 άτομα. "Εως τό 2007 έστειλαν στην Αλβανία 500 εκα­τομμύρια εύρώ πού αντιπροσώ­πευαν τό 9% του ΑΕΠ τής χώρας τους. Παρά τήν κρίση καί κάποιον επαναπατρισμό παραμένουν στα­θερά η μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα μεταναστών στην Ελλάδα έως καί τό 2017. ..."

Aπό την "ΕΣΤΙΑ"

Το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας

τον Νικολάου Ί. Μέρτζου*

ΜΕ ΕΣΤΙΑ τήν Αλβανία, χώρα μέλος του NATO, αποκορυφώνεται τό όραμα της Μεγάλης Αλβα­νίας που επιδιώκει νά ενωθούν μέ τή σημερινή Αλβανία όλοι οι Αλβανοί πού ζουν σέ τέσσερα γειτονικά κράτη: Κοσσυφοπέδιο, Σκόπια, Σερβία καί Μαυροβούνιο. Ακόμη καί-υποτίθεται-στην Ελλάδα. Τό φθινόπωρο του 2012 ό τότε Πρω­θυπουργός της Αλβανίας Σαλή Μπερίσα όρισε έπί λέξει την Μεγάλη Αλβανία «άπό την Πρέβε­ζα μέχρι τό Πρέσεβο, άπό τό Τέτοβο μέχρι τό Σαντζάκ καί άπό τά Σκόπια μέχρι τήν Πρίστινα». Μία ακόμη ωρολογιακή βόμβα στά Βαλκάνια. Ό Τούρκος Μεγάλος Αδελφός είναι έκεί έτοιμος νά προστατεύσει καί, φυσικά, νά διαχειρισθεί τόν ενιαίο αυτόν χώρο του 'Ισλάμ. Έξ άλλου τόν ενοποίησαν ήδη τουρκικές εταιρείες μέ

ευρω­παϊκή χρηματοδότηση. Άπό τό 2011 ένας διε­θνής αυτοκινητόδρομος ενώνει μέ τήν Αδρια­τική -καί μεταξύ τους- τις αλβανικές πρωτεύ­ουσες Πρίστινα του Κοσσυφοπεδίου καί Τίρα­να της Αλβανίας, ένώ ήδη ολοκληρώθηκε νέος αυτοκινητόδρομος 55 χλμ., πού ενώνει τίς πρω­τεύουσες Πρίστινα καί Σκόπια στά οποία ή πα­ρουσία τών Αλβανών είναι αποφασιστική."Ετσι οι δύο οδικοί άξονες ενώνουν τους Αλβανούς τών τριών ομόρων κρατών, πού επιχειρούν νά ενωθούν σέ μία Μεγάλη Αλβανία. Ό Έρντογάν είναι έκεί.

Η πρώτη σύνοδος κορυφής τών δύο Αλβανών Πρωθυπουργών γι' αυτόν τόν σκοπό συνήλθε τήν 11η Ιανουαρίου 2014 στην Πρίζρεν-Πριζρένη-του

Κοσ­συφοπεδίου που θεωρείται τό λί­κνο τής Μεγάλης Αλβανίας, διότι έκεί ό Αλβανικός Σύνδεσμος είχε προκηρύξει πρώτη φορά τήν ίδρυ­ση του ενιαίου αλβανικού έθνους τό 1878. Στην σύνοδο προσήλθε ό Μεγάλος Αδελφός μέ τήν ευλαβή σύζυγο του καί πλειάδα υπουργών του. Τόν υποδέχθηκαν μέ βαθύ

σε­βασμό άπό κοινού οι Πρωθυπουρ­γοί τής Αλβανίας "Εντι Ράμα καί τοϋ Κοσσυφοπεδίου Χασίμ Θάτσι. 'Ενώπιον τους όΤαγίπ Έρντο­γάν διεκήρυξε: «Τό Κόσσοβο είναι Τουρκία καί ή Τουρκία Κόσσοβο».

Τήν Δευτέρα 23 Μαρτίου 2015 οι Πρωθυπουργοί τής Αλβανίας "Εντι Ράμα καί του Κοσσυφοπε­δίου Μουσταφά Ίσα συναντήθη­καν πάλι μέ σύνθημα: «Μία χώρα, ένα έθνος, ενα όνειρο». 'Υπέγρα­ψαν ένδεκα συμφωνίες καί

μνη­μόνια διμερούς συνεργασίας πού αφορούν τήν άπό κοινού χρήση τών εξοπλισμών, τήν ενίσχυση τής εσωτερικής ασφάλειας, τόν πολιτι­σμό, τήν εκπαίδευση, τό εμπόριο κ.ά. Ανακοίνωσαν καί τήν έναρξη κοινής διπλωματικής εκπροσώ­πησης τών δύο αλβανικών χωρών.

μέ τήν ίδρυση του πρώτου κοι­νού προξενείου τους στό Μιλάνο τής Ιταλίας. Αυθημερόν ή Μόσχα αντέδρασε, άλλα συνεχίσθηκαν οι συναντήσεις τών δύο Αλβανών Πρωθυπουργών. Ήδη ό Έντι Ρά­μα περιέλαβε στην κυβέρνηση τής Αλβανίας τρεις Κοσσοβάρους υφυπουργούς καί στις 27 Νοεμβρί­ου οι κυβερνήσεις Αλβανίας - Κοσ­συφοπεδίου συνήλθαν σέ κοινή σύνοδο στην Κορυτσά. Παράλλη­λα, οι υπουργοί Εξωτερικών Ελλά­δος - Αλβανίας πραγματοποίησαν πολυήμερη συνάντηση.

Τό οξύμωρο είναι ότι οι ηγέτες τής Αλβανίας εκφράζουν απρο­κάλυπτη έχθρα κατά τής 'Ελλά­δος όπου, όμως, βρήκαν καταφύ­γιο καί ψωμί μυριάδες Αλβανοί, οι όποιοι ενσωματώνονται πρόθυ­μα στον Ελληνισμό καί ενίσχυσαν αποφασιστικά τήν χώρα τους. Τό 2011 κατεγράφησαν στην Ελλά­δα 480.804 Αλβανοί μετανάστες ένώ τό 2015 ό συνολικός πληθυ­σμός τής Αλβανίας ανέρχονταν σέ 2.893.000 άτομα. "Εως τό 2007 έστειλαν στην Αλβανία 500 εκα­τομμύρια εύρώ πού αντιπροσώ­πευαν τό 9% του ΑΕΠ τής χώρας

τους. Παρά τήν κρίση καί κάποιον επαναπατρισμό παραμένουν στα­θερά η μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα μεταναστών στην Ελλάδα έως καί τό 2017. Σύμφωνα μέ πρό­σφατα στοιχεία, οι Αλβανοί μαθη­τές στά ελληνικά σχολεία αποτε­λούν τό 71,5% του συνόλου τών αλλοδαπών μαθητών. 100.000 Αλβανοί μετανάστες έχουν τε­λειώσει τή δευτεροβάθμια εκπαί­δευση καί 20.000 τό Πανεπιστήμιο.

Έν τώ μεταξύ, ή 'Ελλάδα παρα­μένει στην Αλβανία ό ύπ' αριθμόν 1 ξένος επενδυτής. Μόνον κατάτό πρώτο εξάμηνο φέτος έχει επεν­δύσει έκεί 1,27 δισ. εύρώ. Ωστόσο, ό Έντι Ράμα εξαπολύει συστημα­τικά διωγμούς σέ βάρος τής ελλη­νικής μειονότητας καί προκαλεί τήν Αθήνα. Ενδεικτικά τά πρόσφα­τα επεισόδια.

*Πρώην Πρόεδρος τής Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Ιστορικός

"...Κρατάει ακόμη το μονοπώλιο του φόνου και το μοιράζει ο ίδιος, έστω διά της ακτινοβολίας του, σε όσους επιθυμούν να σταδιοδρομήσουν ως μιμητές του. Απολαμβάνει και ένα είδος κοινωνικής ασυλίας. Ποιος θα τολμήσει να προπηλακίσει ή έστω να χλευάσει έναν Κουφοντίνα, ένα από τα ιερά τέρατα της κοινωνίας μας; Ποιος θα τολμήσει να του φωνάξει «Ουστ από δω δολοφόνε»; Ως γνωστόν, την αγανάκτησή της η δημοκρατική κοινή γνώμη την κρατάει για τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους ή τους «μπάτσους»...."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", την "ΕΣΤΙΑ" και

 την "Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 04/01/19

"ΔΙΑΓΩΝΙΩΣ", ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ ΕΝΑΓΩΝΙΩΣ...

Α​​ν ο Κουφοντίνας είχε εργασθεί ως εκτελεστής μιας απλής εγκληματικής οργάνωσης, όπως η Κόζα Νόστρα ή η Kαμόρα, μιας απ’ αυτές που δεν σκοτώνουν επειδή έχουν ανθρώπινα ιδανικά σαν τη «17 Νοέμβρη», είναι βέβαιο πως δεν θα κυκλοφορούσε με τέτοια χαλαρότητα στο κέντρο της πρωτεύουσας. Θα φοβόταν πολύ απλά την εκδίκηση των συγγενών, φίλων ή συντρόφων των θυμάτων του. Εντεκα δεν είναι και λίγα. Θα φρόντιζε πάντα να περάσει απαρατήρητος και να κυκλοφορεί, όποτε κυκλοφορούσε, με προστασία. Αυτός περπάτησε με την παρέα του, χωρίς μπράβους, χωρίς καν τη στοιχειώδη αστυνομική προστασία που δικαιούται ως διασημότης. Υποθέτω ότι θα ξενάγησε τον γιο του στα σημεία όπου έδρεψε τις δάφνες του όταν πυροβόλησε τον Μπακογιάννη ή τον Μομφερράτο, θα του εξήγησε ότι πριν αποφασίσει να τραβήξει θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι το θύμα του είναι άοπλο και ανυποψίαστο και, πηγαίνοντάς τον ώς το σημείο όπου σκοτώθηκε ο Αξαρλιάν, θα του είπε ότι το έκανε για να μην του στερήσει τις καλοκαιρινές του διακοπές. Ρίγη υπερηφάνειας μάλιστα θα αισθανόταν ο γιος του όταν διεπίστωνε ότι οι περαστικοί αναγνώριζαν τον διάσημο πατέρα του. Ρίγη υπερηφάνειας και κάποιο σφίξιμο ψυχικού τύπου. Ολοι ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι να είσαι γιος διάσημου πατέρα.

Από την όλη παράσταση όμως ας κρατήσουμε τη χαρακτηριστική άνεση του κατά συρροήν δολοφόνου, άνεση που του παρέχει η πολλαπλή ασυλία που απολαμβάνει. Οπως ήξερε όταν σκότωνε ότι ο ίδιος δεν κινδύνευε να υποστεί την «ποινή» που επέβαλε στα θύματά του, έτσι και τώρα ξέρει ότι όσο κρατάει το ιερό Γκράαλ της «17 Νοέμβρη», το πιστόλι, κανείς δεν θα τολμήσει να τον αγγίξει. Κρατάει ακόμη το μονοπώλιο του φόνου και το μοιράζει ο ίδιος, έστω διά της ακτινοβολίας του, σε όσους επιθυμούν να σταδιοδρομήσουν ως μιμητές του. Απολαμβάνει και ένα είδος κοινωνικής ασυλίας. Ποιος θα τολμήσει να προπηλακίσει ή έστω να χλευάσει έναν Κουφοντίνα, ένα από τα ιερά τέρατα της κοινωνίας μας; Ποιος θα τολμήσει να του φωνάξει «Ουστ από δω δολοφόνε»; Ως γνωστόν, την αγανάκτησή της η δημοκρατική κοινή γνώμη την κρατάει για τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους ή τους «μπάτσους».

Η περιφορά του σκηνώματος Κουφοντίνα δεν συνοδεύθηκε από εκδηλώσεις λατρείας. Ας πούμε πως ήταν μια δοκιμή, κάτι σαν έρευνα της κοινής γνώμης, και πως εν ευθέτω χρόνω θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε κάτι πιο μεγαλειώδες, αντάξιο της φήμης του ανδρός. Το μόνο βέβαιο συμπέρασμα είναι πως ο Κουφοντίνας εξακολουθεί να απασχολεί τη χώρα και τη δημοκρατία μας. Κι όσο τις απασχολεί, το σκήνωμά του αντιμετωπίζεται ως θαυματουργό από πολλούς, δυστυχώς περισσότερους από όσο θα περίμενε κανείς ύστερα από τόσα χρόνια.

"ΕΣΤΙΑ", 04/01/19

"Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 04-06/01/19

"...Ο εθισμός τους στο βαρύγδουπο είναι τέτοιος ώστε αμφιβάλλεις αν μιλούν ποτέ τους σαν κανονικοί άνθρωποι. Μπορείς αντιθέτως να τους φανταστείς να μεταδίδουν και τις πιο ασήμαντες λεπτομέρειες της καθημερινότητάς σου με σφιγμένα δόντια, με ευτράπελη σοβαροφάνεια, με επικολυρικές σάλτσες...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΑΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 04-06/01/19

"ΑΣΤΑΘΜΗΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ", του Χρήστου Χωμενίδη

Παλιά τον έλεγαν απλώς χειμώνα. Στις μέρες μας είναι «αιφνίδια πτώση της θερμοκρασίας», «ακραία καιρικά φαινόμενα», «άρωμα Σιβηρίας». Από φέτος μάλιστα, τα κύματα ψύχους προσωποποιήθηκαν, απέκτησαν - χαριτωμένα πράγματι - ονόματα. Ο «Ραφαήλ», η «Σοφία», προσεχώς η «Αννούλα του Χιονιά» ή ο «Μπαρμπα-Γιάννης Κανατάς» σε περίπτωση έντονων βροχοπτώσεων.

Παλιά το αποκαλούσαν καλοκαίρι. Πριν από τα αιρκοντίσιον, οι άνθρωποι είχαν ως φυσικό κλιματισμό τον ιδρώτα τους. Το ρούχο κόλλαγε στο δέρμα, το στόμα στέγνωνε, έβαζαν το κεφάλι τους κάτω απ' τη βρύση, τσαλαβουτούσαν τα παιδιά στα σιντριβάνια στις πλατείες, μικροί - μεγάλοι έσπευδαν μετά το σχόλασμα στην πλησιέστερη ακρογιαλιά. Δεν το έκαναν πάντως σπουδαίο θέμα. Οποτε πλέον ο υδράργυρος αγγίξει τους τριάντα πέντε βαθμούς, μόνο που δεν βαράνε οι σειρήνες. «Κύμα καύσωνα», «καμίνι η πόλη», «σαγανάκι η άσφαλτος»... Δεν είναι αυτό δελτίο καιρού - η «Αποκάλυψις» του Ιωάννου είναι!

Δεν αρνούμαι την κλιματική αλλαγή, δεν αμφισβητώ το φαινόμενο του θερμοκηπίου που απειλεί τον πλανήτη. Αναφέρομαι στη διεκτραγώδηση των γεγονότων - και των πλέον αναμενόμενων - από τα μέσα ενημέρωσης τα οποία εμπορεύονται τον τρόμο και τον πόνο. Από μεγάλο μέρος του κοινού που έχει εθιστεί στο να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα σαν ταινία φρίκης.

Κάθε σχεδόν θλιβερό περιστατικό - όσο μεμονωμένο και αν είναι - υπερπροβάλλεται. Επενδύεται με σπαρακτικές εικόνες και θρέφει την πιο διεστραμμένη μορφή ηδονοβλεψίας. Σκοτώνεται κάποιος σε αυτοκινητιστικό; Κάμερες πολιορκούν το σπίτι του, ρεπόρτερ ανακρίνουν τους συντετριμμένους συγγενείς του.

Αρρωσταίνει ή πεθαίνει, μπαίνει στο νοσοκομείο ή στο γηροκομείο ένας (ημι-) διάσημος; Λεφούσι σπεύδουν οι μοιρολογίστρες των τηλεοράσεων και των ιστότοπων. Και δώσ' του οι δακρύβρεχτες νεκρολογίες και δωσ' του οι πύρινες καταγγελίες - «η πολιτεία αδιαφόρησε για το είδωλο του ελαφρού μας τραγουδιού...», «κανείς δεν νοιάστηκε για τον θρυλικό σέντερ φορ που είχε μεσουρανήσει στα γήπεδα τη δεκαετία του 1960...».

Σάμπως να μην αποτελεί φυσικό κανόνα, με ευάριθμες εξαιρέσεις, οι καλλιτέχνες και οι αθλητές - μακάρι και οι πολιτικοί -, όταν ολοκληρώνουν την καριέρα τους, να αποσύρονται από τη δημοσιότητα. Κάποτε να γερνούν και να φεύγουν από τη ζωή... Σάμπως να μην ισορροπούμε όλοι μας - εκ γενετής - «στο χείλος της μαύρης τρούπας του τάφου μας», καθώς το λέει ο μέγας ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος...


Οι μεταπράτες ωστόσο των έντονων καιρικών φαινομένων και των δραμάτων της διπλανής πόρτας δεν έχουν διαβάσει Εγγονόπουλο. Γνωρίζουν μετρημένες λέξεις, τις φτύνουν στο μικρόφωνο ή στο πληκτρολόγιο με στόμφο παλαιού ηθοποιού. Κάνουν κατάχρηση σε θαυμαστικά και αποσιωπητικά. Εχουν εξασκηθεί να σκοτεινιάζουν, ενίοτε και να βουρκώνουν, σε απευθείας σύνδεση.

Ο εθισμός τους στο βαρύγδουπο είναι τέτοιος ώστε αμφιβάλλεις αν μιλούν ποτέ τους σαν κανονικοί άνθρωποι. Μπορείς αντιθέτως να τους φανταστείς να μεταδίδουν και τις πιο ασήμαντες λεπτομέρειες της καθημερινότητάς σου με σφιγμένα δόντια, με ευτράπελη σοβαροφάνεια, με επικολυρικές σάλτσες.

«Συναχωμένη ξύπνησε στις οκτώ και εικοσιπέντε η Μαρία Παπαδοπούλου! Ο σύζυγός της την είχε - άθελά του; - ξεσκεπάσει κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η ξεκούμπωτη εξάλλου πιζάμα της δημιουργεί εύλογες υποψίες για σεξουαλική μεταξύ τους επαφή. Ελήφθησαν άραγε προφυλάξεις; Ή θα επισκεφθεί ο πελαργός την προικώα μεζονέτα στην Ηλιούπολη; Το ζευγάρι αρνήθηκε να προβεί σε δηλώσεις...».

«Δίχως να πιει καφέ, αναχώρησε από το σπίτι του ο ταχυδρομικός υπάλληλος Στέργιος Ιωάννου. Σε ερώτηση του συνεργάτη μας που τον συνάντησε σε φανάρι της Πατησίων, απάντησε αινιγματικά "μου είχε τελειώσει". Αμέλησε ο χαμηλόμισθος εργένης να επισκεφθεί, γιορτάρες μέρες, το σουπερμάρκετ; Εξανέμισε το υστέρημά του σε αλκοολούχα ποτά; Τού έκλεψαν μήπως το πορτοφόλι και - για ανεξήγητους λόγους - απέφυγε να το καταγγείλει; Αμείλικτα ερωτήματα...»

«Συντετριμένη αποχαιρέτησε η οικογένεια Καραδήμα το καναρίνι της, που έσβησε αιφνίδια χθες το απόγευμα. "Είναι το τρίτο κατοικίδιο που χάνουμε από πρόπερσι!" ξέσπασε η κυρία Λουκία, ενώ τα δίδυμα αγγελούδια της σπάραζαν. Με υποδειγματική αξιοπρέπεια ο πατέρας της οικογένειας οδήγησε τον άτυχο Τουίτι στην τελευταία του κατοικία μέσα σε ένα χαρτόκουτο από πάστες. "Ανησυχώ μήπως η απώλεια επηρεάσει τις επιδόσεις των γιων μου στο σχολείο!" αποκάλυψε. Το κανάλι μας επικοινώνησε με ειδικό παιδοψυχολόγο, ο οποίος συμμερίστηκε τους φόβους του οικογενειάρχη και αναρωτήθηκε τι κάνει το υπουργείο Παιδείας για τους μαθητές που θρηνούν τους φτερωτούς ή τους τετράποδους φίλους τους...».

«Λύθηκαν τα κορδόνια του συγγραφέα Χωμενίδη ενώ διέσχιζε τη Λεωφόρο Κηφισίας. Απροσεξία ή μάτι;».

Καλή χρονιά. Καλή φώτιση.

"...Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μην ενθαρρύνετε τα στερεότυπα που ήδη υπάρχουν σχετικά με το σχολείο μου, αλλά αντίθετα να συμβάλετε στην προσπάθεια κατάρριψής τους. Το Κολλέγιο Αθηνών μπορεί όντως να φιλοξενεί μαθητές από ανώτερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα, όμως ταυτόχρονα, συμμετέχει συνεχώς και αδιάκοπα σε φιλανθρωπικές δραστηριότητες και προσπαθεί έμπρακτα να συμβάλει στην ελληνική κοινωνία, προτρέποντας έτσι και τους μαθητές του να γίνουν ενεργοί πολίτες. Κατά τη γνώμη μου, το σχολείο θα έπρεπε να αποτελεί πρότυπο για τα υπόλοιπα σχολεία της χώρας μας, φυσικά, όχι λόγω των εγκαταστάσεών του αλλά λόγω των αξιών που πρεσβεύει καθώς και των εκπαιδευτικών μεθόδων που ακολουθεί...."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 04/01/19

ΓΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΣΙΠΡΑ, ΕΙΠΕ, ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

«Με θλίβει ιδιαίτερα ο πολιτικός αρχηγός του κόμματος που εξουσιάζει στην Ελλάδα σήμερα, να ταυτίζει τις λέξεις “κακομαθημένος” και “κολεγιόπαιδο”... Το σχολείο μας, ειλικρινά, απαιτεί τη σκληρή δουλειά και ακατάπαυστη προσπάθεια, ενώ δίνει ίσες ευκαιρίες και στηρίζει όλους τους μαθητές του που το έχουν ανάγκη». Αυτά γράφει, μεταξύ άλλων, η μαθήτρια του Κολλεγίου Αθηνών Νίκη Παρασκευοπούλου σε επιστολή που απέστειλε με τη μορφή ηλεκτρονικού μηνύματος στον πρωθυπουργό. Αφορμή ήταν πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή, κατά την οποία ο κ. Αλ. Τσίπρας χρησιμοποίησε τον χαρακτηρισμό «κακομαθημένο κολεγιόπαιδο» για να ασκήσει κριτική στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής:

«Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Ονομάζομαι Νίκη Παρασκευοπούλου και είμαι μαθήτρια της Β΄ Λυκείου. Σας αποστέλλω το παρόν mail με σκοπό να σας εκφράσω τις ανησυχίες μου με ένα σχόλιο που αναφέρατε όσο απευθύνατε τον λόγο σας στον κ. Μητσοτάκη στη Βουλή προ ολίγων ημερών.

Από την Α΄ Γυμνασίου φοιτώ με υποτροφία στο Ελληνοαμερικανικό Εκπαιδευτικό Iδρυμα (ΕΕΙ) Κολλέγιο Αθηνών – Κολλέγιο Ψυχικού, αφού ολοκλήρωσα το Δημοτικό στο δημόσιο σχολείο της περιοχής Παπάγου. Κατά τη διάρκεια του λόγου σας, κατηγορήσατε τον κ. Μητσοτάκη πως φέρθηκε “σαν κακομαθημένο κολεγιόπαιδο”. Κατανοώ πως ήσασταν φορτισμένος τη στιγμή εκείνη και ίσως δεν είχατε πλήρη επίγνωση του τι λέγατε ή των επιπτώσεων των λεγόμενων σας. Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να αναφέρω πως είμαι όχι μόνο ευγνώμων αλλά και περήφανη να αποκαλούμαι μαθήτρια του Κολλεγίου Ψυχικού. Το συγκεκριμένο σχολείο μου έχει προσφέρει αμέτρητες ευκαιρίες να αναπτύξω και να βελτιώσω κάθε πτυχή του εαυτού μου.

Κατ’ αρχάς, θεωρώ πως το σχολείο μου καταβάλει ανεξάντλητες προσπάθειες να διδάξει στους μαθητές του βασικές αρχές που πρέπει να πρεσβεύει κάθε άνθρωπος που επιθυμεί να είναι ενεργό μέλος μιας κοινωνίας, όπως η αξία του σεβασμού. Ωστόσο, παρά τα όσα προαναφέρθηκαν, όταν συνομήλικοί μου από άλλα σχολεία ή λοιποί γνωστοί με ρωτούν σε ποιο σχολείο φοιτώ, διστάζω να τους απαντήσω. Δυστυχώς, δεν είμαι η μόνη που έχει βρεθεί σε μία κατάσταση στην οποία προσπάθησα να αποφύγω την ερώτηση σχετικά με το σχολείο. Το πιο δυσάρεστο, ίσως, είναι πως ακόμη και καθηγητές βιώνουν αυτόν το δισταγμό να απαντήσουν σε ποιο σχολείο εργάζονται. Ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό είναι η ύπαρξη βαθιά ριζωμένων στερεοτύπων που επιφέρουν μια παράξενη αντιμετώπιση στα μέλη της κολεγιακής οικογένειας. Γνωρίζω πως κοινωνικά στερεότυπα σχετικά με την ιδιωτική εκπαίδευση είναι αναπόφευκτα, όμως, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως το Κολλέγιο δεσπόζει στον νου των ανθρώπων ως μια ελίτ μαθητών και καθηγητών.

Αξιότιμε κύριε Τσίπρα, ως ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος, είσθε πρότυπο για πολλά μέλη της ελληνικής κοινωνίας. Εγώ, ως κολεγιόπαιδο, θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μην ενθαρρύνετε τα στερεότυπα που ήδη υπάρχουν σχετικά με το σχολείο μου, αλλά αντίθετα να συμβάλετε στην προσπάθεια κατάρριψής τους. Το Κολλέγιο Αθηνών μπορεί όντως να φιλοξενεί μαθητές από ανώτερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα, όμως ταυτόχρονα, συμμετέχει συνεχώς και αδιάκοπα σε φιλανθρωπικές δραστηριότητες και προσπαθεί έμπρακτα να συμβάλει στην ελληνική κοινωνία, προτρέποντας έτσι και τους μαθητές του να γίνουν ενεργοί πολίτες. Κατά τη γνώμη μου, το σχολείο θα έπρεπε να αποτελεί πρότυπο για τα υπόλοιπα σχολεία της χώρας μας, φυσικά, όχι λόγω των εγκαταστάσεών του αλλά λόγω των αξιών που πρεσβεύει καθώς και των εκπαιδευτικών μεθόδων που ακολουθεί.

Τέλος, θα ήθελα να σας ενημερώσω πως το σχολείο ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την παροχή ευκαιριών σε μαθητές των οποίων η οικονομική κατάσταση αποτελεί εμπόδιο στο να καλύψουν τα δίδακτρα του σχολείου μας. Εκτός από έναν ιδιαίτερα περιορισμένο αριθμό υποτροφιών αριστείας, το σχολείο προσφέρει μερικές ή ολικές υποτροφίες σε έναν πολύ μεγάλο αριθμό μαθητών. Συγκεκριμένα, αφού εξαιρεθούν οι σημαντικές οικονομικές διευκολύνσεις για τους μαθητές που είναι συγγενείς με τα μέλη του προσωπικού του σχολείου, το ΕΕΙ, κατά το σχολικό έτος 2016-2017, έδωσε την ευκαιρία σε 830 μαθητές να έχουν την αρωγή του Ταμείου Υποτροφιών.

Σας επισημαίνω πως δεν χρησιμοποιώ ειρωνικό τόνο, αλλά γράφω καλοπροαίρετα, ελπίζοντας να λάβετε υπ’ όψιν τα όσα σας έγραψα. Με θλίβει ιδιαίτερα ο πολιτικός αρχηγός του κόμματος που εξουσιάζει στην Ελλάδα σήμερα, να ταυτίζει τις λέξεις “κακομαθημένος” και “κολεγιόπαιδο”.

Σας διαβεβαιώνω πως ούτε εγώ αλλά ούτε πρεσβύτεροι συμμαθητές μου που έχουν πετύχει την εισαγωγή τους σε κορυφαία πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού δεν “τα βρήκαν”, σε καμία περίπτωση, “όλα έτοιμα”. Το σχολείο μας, ειλικρινά, απαιτεί τη σκληρή δουλειά και ακατάπαυστη προσπάθεια, ενώ δίνει ίσες ευκαιρίες και στηρίζει όλους τους μαθητές του που το έχουν ανάγκη.

Με εκτίμηση,

Νίκη Παρασκευοπούλου».

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΣΚΙΤΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΤΡΙΗΜΕΡΟΥ, ΛΟΓΩ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ (Αθηνών και Λευκωσίας), ΚΑΙ...

• "Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ", του Κώστα Μητρόπουλου, από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"
• "Πολιτικώς ανορθόδοξα" και "Το λεξικό της κρίσης", από την "Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", Γιάννης Ιωάννου

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", Κώστας Μητρόπουλος

ΑΡΚΑΣ

"ΙΣΚΡΑ", Πάνος Ζαχαρής

Πέτρος Τσιολάκης

"Φιλελεύθερος", Πίν

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", Έφη Ξένου

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", Έφη Ξένου 

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", Γιάννης Δερμεντζόγλου

"TVXS", Γιάννης Δερμεντζόγλου

ΚΥΡ 

"Η ΑΥΓΗ", Βαγγέλης Χερουβείμ

ΑΡΚΑΣ

ΑΡΚΑΣ

Πέτρος Τσιολάκης

"Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", Πέτρος Ζερβός

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Ανδρέας Πετρουλάκης 

"ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ", ΣΤΑΘΗΣ Σ

"Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", Κώστας Γρηγοριάδης

"Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", Μιχάλης Κουντούρης

"ΧΑΡΑΥΓΗ"

"Φιλελεύθερος", Νίκος Πογιατζής

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", Κώστας Μητρόπουλος

"Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", Βαγγέλης Παπαβασιλείου
& Γιάννης Αντωνόπουλος

"...Αν γίνει η μεγάλη ατιμία, το ελληνικό πολιτικό σύστημα θα έχει εξευτελιστεί ακόμη μία φορά διεθνώς, σαν σύστημα που δεν αποδέχεται την «κρατική συνέχεια», και η Ελλάδα σαν χώρα που, καίτοι πολύ μικρή, μπορεί να κάνει πολύ μεγάλες ατιμίες. Μαζί με τους πολιτικούς μας θα εξευτελιστούμε και εμείς, δεν θα αρκεί ο Αντετοκούνμπο για να σκεφθούν οι ξένοι «άλλο οι Ε#ληνες, άλλο οι πολιτικοί τους»...."

"ΤΑ ΝΕΑ", 03/01/19

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

O Πρωθυπουργός δεν μας έχει συνηθίσει σε μισές δουλειές - γιατί λοιπόν να αφήσει αμανάτι μόνο το πρωτόκολλο εισδοχής της Μακεντονίγιας στο ΝΑΤΟ στην (προβλεπόμενη) κυβέρνηση Μητσοτάκη; Για να κοντύνει τον πρόεδρο της ΝΔ στο μπόι του, πρέπει να του αφήσει όλο το πακέτο, δηλαδή να μην ψηφιστεί από την τρέχουσα βουλή η Συμφωνία των Πρεσπών, καίτοι θα έχουν γίνει οι συνταγματικές αλλαγές στην ΠΓΔΜ. Ετσι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα βρεθεί μετά τις εκλογές στην ίδια θέση με τον Αλέξη Τσίπρα τον Ιανουάριο του 2015: η χώρα του θα έχει υπογράψει συμφωνία (όπως οι προ-συριζανέλ κυβερνήσεις τα Μνημόνια) που με δική του ευθύνη δεν θα εφαρμοστεί· και, παγιδευμένος στη μακεδονομαχική ρητορική του, στην προεκλογική του εκστρατεία θα είναι υποχρεωμένος να υπόσχεται την κατάργησή της Συμφωνίας «με ένα νόμο, με ένα μόνο άρθρο».

Δεν χρειάζεται να κάνει κάτι ο Αλέξης Τσίπρας για να πετύχει τη μη υπερψήφιση της Συμφωνίας - το αντίθετο, αρκεί να μην κάνει τίποτα, δηλαδή να μην ασκήσει πιέσεις και να μη δώσει υποσχέσεις στους εκτός ΣΥΡΙΖΑ βουλευτές που φαίνονταν διατεθειμένοι να την υπερψηφίσουν. Ή, με την εικαζόμενη αποχώρηση των ΑΝΕΛ από την κυβέρνηση, να ζητήσει εκλογές για «εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασία». Και θα βρεθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά τις εκλογές εξευτελισμένος διεθνώς και υποχρεωμένος να κάνει τη δική του κωλοτούμπα.

Τέτοια κατάντια του αντιπάλου του αξίζει να την πληρώσει ο Πρωθυπουργός με συντόμευση της πρωθυπουργίας του κατά λίγους μήνες: η κυβέρνηση δεν θα αντέξει μετά τον Μάιο, δεν θα μπορεί ο κ. Τσίπρας να λέει μετά τη συντριβή του στις εκλογές «σήμερα κέρδισε η τοπική αυτοδιοίκηση», όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1986, όταν η ΝΔ είχε κατακτήσει τις δημαρχίες Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Πειραιά. Εκείνος είχε τρία χρόνια μπρος του ώς τις εθνικές εκλογές και μπορούσε να κυβερνά και να ελπίζει. Ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει μόνο τρεις μήνες.

Αν γίνει η μεγάλη ατιμία, το ελληνικό πολιτικό σύστημα θα έχει εξευτελιστεί ακόμη μία φορά διεθνώς, σαν σύστημα που δεν αποδέχεται την «κρατική συνέχεια», και η Ελλάδα σαν χώρα που, καίτοι πολύ μικρή, μπορεί να κάνει πολύ μεγάλες ατιμίες. Μαζί με τους πολιτικούς μας θα εξευτελιστούμε και εμείς, δεν θα αρκεί ο Αντετοκούνμπο για να σκεφθούν οι ξένοι «άλλο οι Ε#ληνες, άλλο οι πολιτικοί τους». Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι δεν θα συμβούν αυτά και θα διασωθεί η χώρα και η αξιοπρέπεια καθενός μας από τις συμπεριφορές των πολιτικών μας.

Η ΒΟΛΤΑ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΩΤΩΝ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΙΩΝ: ΧΩΡΙΣ ΑΙΔΩ ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ, ΜΑ ΕΧΕΙ ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΑΙΔΟΥΣ;...

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 03/01/19

"...Οταν ένας πρωθυπουργός λέει ότι δεν υπάρχουν θεσμοί, αλλά ο λαός και όταν συστηματικά και κατ’ εξακολούθησιν παραβιάζονται σαφείς συνταγματικές διατάξεις από τους πολιτικούς, η περιφρόνηση των θεσμών και του Συντάγματος αρχίζει από την ηγεσία. Περνάει και στον λαό και έτσι βλέπουμε να χρησιμοποιείται, από οποιονδήποτε θέλει να αποφύγει τη στράτευση, η ευχέρεια που παρέχεται με την ερμηνευτική δήλωση της παραγράφου 6 του άρθρου 4 του Συντάγματος στους αντιρρησίες συνειδήσεως να μη φέρουν όπλα και την πολυνομία να δίνει πρόφαση για τη φοροδιαφυγή...."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 02/01/19

Η Αθήνα έσπασε τη σιωπή της

Κύριε διευθυντά

Ας αφήσουμε να μας μιλήσει η ίδια η Αθήνα. «Με μια τέτοια προίκα στην πλάτη μου, πώς επέτρεψαν τα ίδια τα παιδιά μου να καταντήσω μια φτωχή ζητιάνα; Εγώ, η “διαμαντόπετρα στης γης το δαχτυλίδι”, μαζεύω σκυφτή τα κουρέλια μου και προχωράω. Προχωράω με κόπο σε σκοτεινά στενά, βρώμικα, χωρίς διαβάσεις, με άναρχα παρκαρισμένα οχήματα. Βλέπω την “καρδιά” μου, το ιστορικό μου κέντρο, να αργοπεθαίνει, με πληγωμένα και εξαθλιωμένα τα κάποτε περήφανα νεοκλασικά μου. Γκράφιτι παντού, σκαλωσιές, μουντζουρωμένα αγάλματα ξεχασμένων ηρώων, άστεγους, αναρχικούς να καίνε τα Εξάρχεια. Το Πολυτεχνείο μου, παραδομένο σε βέβηλα χέρια και η Ανωτάτη Εμπορική, λαϊκή αγορά παράνομων μεταναστών.

Είμαι η μόνη από τις Ευρωπαίες αδερφές μου που έχασα τα ξακουστά μου σιντριβάνια κι έμεινα με λιγοστά. Με γέλασαν και με στόλισαν με πράσινες γωνίες για την Ολυμπιάδα και αμέσως μετά μου τα έκλεψαν. Οι λιγοστές παιδικές χαρές, έρημες και εγκαταλελειμμένες. Κάθε δήμαρχος γκρέμιζε τα λιγοστά έργα των προηγούμενων, ξεγελώντας τα παιδιά μου με καινούργια “θα”.

Και τώρα, λίγο πριν βγουν και πάλι στα μπαλκόνια, λέω ψιθυριστά σε σένα, σε σένα που πλησιάζεις τα 93, που γεννήθηκες σε μια από τις ομορφότερες γειτονιές μου –τη Νεάπολη με τους τόσους λόγιους μιας άλλης εποχής–, που έζησες παλιές μου δόξες, Μη με αφήνεις να σβήνω. Φώναξέ το, αν μπορείς, θέλω να μου δώσουν πίσω τη χαμένη μου αξιοπρέπεια. Μη με εγκαταλείπετε. Με αγάπη, η Αθήνα σου».

Πηνελόπη Ε. Κόντη, Αθηναία, ετών 93

Πόσοι, άραγε, μπορούν να ακούν τους άλλους;

Κύριε διευθυντά

Θυμάμαι ότι από αρκετά μικρός άρχισα να παρακολουθώ τις συζητήσεις των γονιών μου, μεταξύ τους ή με φίλους τους, όταν βρισκόμουν μαζί τους στον ίδιο χώρο, στο τραπέζι ή και καμιά φορά στο παραδιπλανό δωμάτιο. Συζητήσεις επί πολλών και διαφόρων θεμάτων, με ανταλλαγή απόψεων (στην πορεία κατάλαβα ότι αυτό είναι δύσκολο, διότι πρέπει να ακούς τον άλλον πριν μιλήσεις), διαφωνίες, αλλά και δεδομένα ορισμένα «πράγματα». Βεβαίως, μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι πολλές συζητήσεις που αφορούσαν θέματα που δεν έκριναν σκόπιμο να γνωρίζουμε (εκείνη τη στιγμή τουλάχιστον), γίνονταν είτε αργά το βράδυ είτε όταν λείπαμε από το σπίτι και βεβαίως όταν έβγαιναν μόνοι τους.

Περνώντας τα χρόνια παρατήρησα τον εαυτό μου κάποιες φορές να παρακολουθεί ασυναίσθητα(;), έστω και φευγαλέα, συνομιλίες άγνωστων σε εμένα ανθρώπων στο λεωφορείο, το εστιατόριο, την παραλία. Παράλληλα, αλλά ίσως και λίγο αργότερα, πηγαίνοντας, περισσότερο από «δημοσιογραφικό» ενδιαφέρον, σε μεγάλες συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας, άρχισα να παρακολουθώ τα πρόσωπα των ανθρώπων, τις εκφράσεις τους, τη στάση του σώματός τους, όχι βεβαίως (σε αυτήν την περίπτωση) του καθενός ξεχωριστά, αλλά ως σύνολο.

Γεγονός είναι ότι τον Φεβρουάριο αυτής της χρονιάς, φεύγοντας από το Σύνταγμα από τη συγκέντρωση για το Μακεδονικό, η όψη των «διαδηλωτών» μου άφησε μια τουλάχιστον μελαγχολική διάθεση, που νομίζω ότι ακόμα με ακολουθεί. Και βεβαίως γι’ αυτό δεν έφταιγε μόνον το Μακεδονικό. Τον προηγούμενο μήνα για πρώτη –νομίζω– φορά στη ζωή μου αισθάνθηκα ότι θα ήθελα να κάνω αυτό που στα αγγλικά λένε «fly on the wall». Να βρεθώ αόρατος σε έναν χώρο. Στην αίθουσα 516 της Φιλοσοφικής και στην αίθουσα του υπουργικού συμβουλίου, όταν θα έκλειναν οι πόρτες και τα μέλη θα έμεναν μόνα τους. Για διαφορετικούς προφανώς λόγους σε κάθε περίσταση.

Πιστεύω ότι θα μπορούσε να είχε αξία να παρακολουθήσεις τι λένε πίσω από τις κλειστές πόρτες. Ή ίσως έστω να επιβεβαιώσεις ότι μπορεί να μη λένε και τίποτα! Το πιθανότερο, φοβάμαι, είναι ότι θα έφευγα οργισμένος, πετώντας. Είτε διότι θα άκουγα μονολόγους, είτε διότι αυτά που θα λέγονταν δεν θα είχαν κανένα ουσιαστικό ενδιαφέρον για τους απέξω και η αναπαραγωγή τους θα οδηγούσε περισσότερο σε μία μη δημιουργική σύγχυση. Δεν αποκλείεται άλλωστε και κάποιοι από τους μέσα να μην παρακολουθούσαν καν και να έπαιζαν με τα κινητά τους.

Κωνσταντίνος Λιβάνιος

Κάμερες ασφαλείας και εγκληματικότητα

Κύριε διευθυντά

Για τα διαρκώς αυξανόμενα επεισόδια:

1) Με τη μορφή ληστειών, διαρρήξεων. Είναι απαράδεκτο, κατά την άποψή μου, το κράτος να μην έχει εικόνα όλων όσοι από άλλα κράτη έρχονται στην Ελλάδα, να μην έχει τις συντεταγμένες του καθενός: φωτογραφία, δακτυλικά αποτυπώματα, ακριβή διεύθυνση παραμονής με συνευθύνη και του ιδιοκτήτη και υποχρέωση, με ποινή αποπομπής, δήλωσης τυχόν αλλαγής της διεύθυνσης – αν είναι δύσκολη η πλήρης εφαρμογή, ας γίνει τουλάχιστον μεγάλη προσπάθεια που μέχρι τώρα μάλλον δεν έγινε. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί η επερχόμενη μεταβολή της σύνθεσης του πληθυσμού της πατρίδας μας και θα πρέπει το κράτος μας με πρότυπο την Αμερική, έγκαιρα και τηρουμένων όλων των αναλογιών και στο μέτρο του δυνατού, να προβαίνει διαρκώς στη λήψη μέτρων, π.χ. αυστηροποίηση των μέτρων αστυνόμευσης για την ομαλή συμβίωση όλων.

2) Με τη μορφή πορτοφολάδων στην Ακρόπολη και σε άλλα τουριστικά μέρη, καθώς και στα μεταφορικά μέσα και αλλού (μεγίστη δυσφήμιση για τον τουρισμό μας κυρίως αλλά και θλιβερή πραγματικότητα για τους ηλικιωμένους κυρίως.

3) Επεισοδίων στα γήπεδα, και βία σε διαιτητές (η ατιμωρησία που κρατεί πολλά χρόνια έχει ενθαρρύνει πολλούς υποψήφιους τέλεσης τέτοιων ενεργειών).

4) Λοιπών έκνομων ενεργειών πάσης φύσεως. Για όλα τα ανωτέρω θα πρέπει να ζητηθεί η βοήθεια της κάμερας. Θα πρέπει δηλαδή να γενικευθεί η χρήση της σε όσο το δυνατόν περισσότερους και μεγαλύτερους χώρους. Nα ξέρουν όλοι οι ανωτέρω κάθε στιγμή ότι υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες κάποια κάμερα να τους εντοπίσει.

Ακόμη ο ταραξίας φίλαθλος να ξέρει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην εντοπιστεί ο οδηγός αυτοκινήτου, ότι θα εντοπιστεί αν μιλάει στο κινητό (γνωστού όντος ότι ένα ατύχημα χρειάζεται κλάσμα του δευτερολέπτου για να γίνει), αν παραβαίνει τον ΚΟΚ κ.λπ.

ΘΑΝΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, Τοπογράφος-Μηχανικός ΕΜΠ

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/01/19

ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ: ΜΑ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΕΝ ΕΛΛΕΙΨΕΙ ΣΤΟΝ ΕΚΛΟΓΟΜΑΓΕΙΡΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘ' ΗΜΑΣ ΧΩΡΑΣ;...

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/01/18

Η ΧΑΜΕΝΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ, ΟΠΟΥ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟ-ΣΥΜΠΑΝ...-ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ...

Από την προτελευταία σελίδα του κλώνου της "Ε"

"Εφ.Συν", 03/01/18

"....Αυτό που θα περίμενε κάποιος από έναν υπουργό Οικονομικών με την εκφραστική τόλμη του Τσακαλώτου θα ήταν να εξηγήσει γιατί, τόσους μήνες μετά την έξοδο από το μνημόνιο, δεν έχει ακόμη εξαλειφθεί ο λόγος για τον οποίο η χώρα αναγκάστηκε να μπει σε αυτό. Γιατί δεν έχει ανακτηθεί ακόμη η δυνατότητα αυτόνομου δανεισμού, ιδίως τώρα που το άλλοθι της ιταλικής αναταραχής στις αγορές έχει πια εκπνεύσει. Ο δείκτης αξιοπιστίας –ανυποληψίας– της οικονομίας είναι και ο δείκτης επιτυχίας –αποτυχίας– του υπουργού...."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" και την "ΕΣΤΙΑ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/01/19

"ΕΣΤΙΑ", 03/01/19