οι κηπουροι τησ αυγησ

Σάββατο 4 Αυγούστου 2018

H AΠΕΛΠΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΑΠΕ ΝΑ ΜΑΖΕΨΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΑΚΗ....

Από το site "PARAPOLITIKA"




Σάλος έχει ξεσπάσει τις τελευταίες ώρες από τις προκλητικές δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Υγείας, Παύλου Πολάκη, αναφορικά με τους νεκρούς στο Μάτι που, όπως είπε ο ίδιος, θολώνουν την εικόνα της κυβέρνησης.

Οι ιθύνοντες του Μαξίμου προσπαθούν να διασώσουν τον αναπληρωτή υπουργό από την προκλητική του δήλωση καθώς, ύστερα από την παραίτηση Τόσκα, δεν μπορούν να χάσουν ένα ακόμη στέλεχος της κυβέρνησης, και μάλιστα σε μία περίοδο που αυτή μοιάζει να καταρρέει.

Οι δηλώσεις Πολάκη

«Αποτελεσματικά λειτούργησε το σύνολο των μηχανισμών του κράτους, όσο και αν ο τελικός αριθμός των θυμάτων "θολώνει" την εικόνα».

Αυτό τονίζει σε συνέντευξη του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης, εξηγώντας ότι την ημέρα της φονικής πυρκαγιάς, εκκενώθηκε συνολικός πληθυσμός 13.500 ανθρώπων από την περιοχή και μεταξύ αυτών απομακρύνθηκαν με ασφάλεια από τον κίνδυνο 1.200 παιδιά από κατασκηνώσεις και 1.000 περίπου άτομα εγκλωβισμένα σε παραλίες.

Ωστόσο, ο Π. Πολάκης παραδέχεται ότι «λάθη και αστοχίες μπορεί να έγιναν μέσα στο ξεδίπλωμα της γιγαντιαίας αυτής επιχείρησης έκτακτης ανάγκης, αλλά ακόμα κι αυτά θα αξιολογηθούν και θα αποδοθούν ευθύνες (όπου υπάρχουν) αμέσως μετά το πέρας της γενικής κατάστασης συναγερμού», η οποία συνεχίζεται.

Ερωτώμενος για την ΠΟΕΔΗΝ, η οποία υποστηρίζει ότι οι πρώτοι νεκροί από την πυρκαγιά είχαν μεταφερθεί στο Σισμανόγλειο πριν την ενημέρωση του Συντονιστικού, ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας εξηγεί πως «μετά την επίσημη διαπίστωση για νεκρό σε κάποιο νοσοκομείο, η διαδικασία ενημέρωσης από τον γιατρό υπηρεσίας στον διευθυντή του και από εκεί στη διοίκηση του νοσοκομείου και από τη διοίκηση στην αντίστοιχη ΥΠΕ και τέλος στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου, χρειάζεται ένα εύλογο χρονικό διάστημα».

Η διοίκηση της ΠΟΕΔΗΝ δεν νομιμοποιείται να υποστηρίζει όλα αυτά τα ανυπόστατα, κυρίως γιατί λογοδοτεί σε κομματικά γραφεία και όχι στον ελληνικό λαό, αναφέρει ο κ. Πολάκης και διερωτάται αν η αυτονόητη «ενεργοποίηση του μηχανισμού Διαχείρισης Μαζικών Απωλειών Ζωής για προετοιμασία υποδομών και χώρων για τα νεκρά θύματα της πυρκαγιάς -παρά την τραγικότητα της- συνιστά πρόβλημα άξιο να καταγγελθεί».

«Την ώρα δε που δοκιμάζονταν σκληρά τα αντανακλαστικά του συστήματος Υγείας, ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ Μιχάλης Γιαννακός, αντί να βοηθήσει δια του θεσμικού του ρόλου, "έφερνε βόλτες" έξω από το Σιμανόγλειο για να καταγράφει τις ώρες διακομιδών τραυματιών για να ΄χει να λέει την επομένη μέρα. Ο ανθρώπινος πόνος και ο θάνατος δεν μπορεί ποτέ να αποτελεί μέσο πολιτικής επίπλευσης ακόμα και για πολιτικούς "φελλούς"», αναφέρει ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας και παραθέτει στοιχεία για τη λειτουργία των υγειονομικών υπηρεσιών το κρίσιμο βράδυ της Δευτέρας.

Σύμφωνα με αυτά, στα Κέντρα Υγείας της Ραφήνας, Σπάτων και Νέας Μάκρης, εργαζόταν πριν την εκδήλωση της καταστροφικής πυρκαγιάς συνολικά 183 άτομα προσωπικό, εκ των οποίων τα 86 ήταν γιατροί. Τα 10 από τα πιο σοβαρά περιστατικά τέθηκαν απρόσκοπτα σε νοσηλεία σε κρεβάτια εντατικής (ΜΕΘ) από το πρώτο βράδυ. «Όλοι αντιμετωπίστηκαν με υποδειγματικό θα έλεγα τρόπο. Μέσα από τη διαδικασία αυτή σώθηκαν δεκάδες ανθρώπινες ζωές ή αποσοβήθηκαν μόνιμες βλάβες» επισημαίνει ο αν. υπουργός Υγείας.

Τέλος, ο Παύλος Πολάκης, εξηγεί ότι οι δομές παραμένουν σε διαρκή ετοιμότητα στην περιοχή και ήδη «οι πληγέντες από τις πυρκαγιές που δέχτηκαν βοήθεια στο σπίτι τους, μιας και παραμένει ακόμα δύσκολο να μετακινούνται, μέχρι και την 31-7-2018 ανέρχονται συνολικά σε 267 άτομα».

Η αλλαγή της συνέντευξης από το ΑΠΕ - ΜΠΕ...
Σε τροποποίηση της δήλωσης του αναπληρωτή υπουργού Υγείας, Παύλου Πολάκη, αναφορικά με τους νεκρούς που προκάλεσαν οι φονικές πυρκαγιές στο Μάτι, προχώρησε το Κρατικό Πρακτορείο Ειδήσεων ΑΠΕ – ΜΠΕ.

Από την αρχική δήλωση ότι «αποτελεσματικά λειτούργησε το σύνολο των μηχανισμών του κράτους, όσο και αν ο τελικός αριθμός των θυμάτων "θολώνει" την εικόνα», το κρατικό πρακτορείο προχώρησε, σύμφωνα με το ellinikahoaxes.gr, σε αντικατάσταση της λέξης «θολώνει» με τη λέξη «μαυρίζει» (ώρα πρώτης δημοσίευσης 08:35, ώρα αντικατάστασης 14:46).

- Αν ο κ. Πολάκης δεν χρησιμοποίησε τη λέξη "θολώνει", αλλά τη λέξη "μαυρίζει", ποιος φέρει την ευθύνη που έβαλε στο στόμα του υπουργού μια λέξη που δεν είπε;

- Αν όντως ο υπουργός χρησιμοποίησε τη λέξη "θολώνει", ποια δημοσιογραφική δεοντολογία υπαγόρευσε τέτοιου είδους λαθροχειρία, και κάτω από ποιες συνθήκες έγινε αυτή;




...και η επίθεση Πολάκη στα ΜΜΕ

Σε ρεσιτάλ κυνισμού επιδίδεται τις τελευταίες ώρες ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, Παύλος Πολάκης, κατηγορώντας αναίτια τους εκπροσώπους των Μέσων Ενημέρωσης για τη συνέντευξη που ο ίδιος έδωσε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ.

Ο κ. Πολάκης, με ανάρτησή του στο Facebook, επισημαίνει πως οι εκπρόσωποι των Μέσων δεν αναπαράγουν τη συνέντευξή του αλλά τους καταλογίζουν ασέβεια απέναντι στους νεκρούς ενώ συμπληρώνει πως ξέρει τι σημαίνει να χάνεται άνθρωπος.

«Τελευταίο επεισόδιο το σημερινό με τη συνέντευξη μου στο ΑΠΕ που δεν λέτε τι λέω αλλά μου καταλογίζετε ασέβεια στους νεκρούς παίζοντας με το θολώνω και το μαυρίζω», επισημαίνει χαρακτηριστικά ο υπουργός.

Πηγή: https://www.parapolitika.gr/article/panikos-sto-maximou-prospathoun-na-mazepsoun-tis-proklitikes-dilosis-polaki

"....Είμαστε πολύ καθαροί για να μπορέσετε να μας βρωμίςετε με τη λάσπη σας . Η 21η Αυγουστου ειναι κοντά όση τυμβωρυχία και να κάνετε..."

Από το site "Liberal"






Μετά την απίστευτη δήλωση του ότι «ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε σχεδόν άριστα αλλά η τελική εικόνα «θολώνει» από τον αριθμό των νεκρών» και την κατακραυγή που ξέσπασε από το σύνολο σχεδόν του ελληνικού λαού ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης εξαπέλυσε δριμεία επίθεση προς τα ΜΜΕ και χωρίς να ανακαλέσει κάνει λόγο για προσπάθεια αποσταθεροποίησης της χώρας.

Στη μακροσκελή ανάρτησή του στο Facebook ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας όχι μόνο δεν ανακαλεί τη δήλωσή του αλλά επιτίθεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης κατηγορώντας τα για λάσπη και για «χάος, ανασφάλεια, αποσταθεροποίηση και πτώση της κυβέρνησης», αλλά και δεν απαντάει καθόλου στα ερωτήματα στις αποκαλύψεις των συνδικαλιστών και των εργαζομένων στα νοσοκομεία για την προσέλευση των πρώτων νεκρών από τις πυρκαγιές.

Η ανάρτηση του είχε ως εξής:

«Λοιπόν, ακούστε καλά επιτελεία των ΜΜΕ της διαπλοκής ,επειδή εχω βαρεθεί αυτές τις μέρες τη διαστρέβλωση ,τον πόλεμο ,τη Χολη ,το μίσος ,τη λυσσώδη λαχτάρα σας να ρίξετε τη κυβέρνηση αξιοποιώντας με τη μεγαλύτερη δημοσιογραφική τυμβωρυχία που έχει να επιδείξει η παγκόσμια ιστορία ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ της 23ης Ιουλίου !!!
Ορμήσατε σαν ύαινες να κατασπάραξετε ότι κινείται διαστρεβλώνοντας λόγια,παίζοντας με τα λεπτά ,κατασκευάζοντας φεικ νιους ,ανεβάζοντας φωτογραφίες με πτώματα ,υποτιμώντας την αλληλεγγύη του κόσμου,μην προβάλλοντας τα μέτρα ανακούφισης ,διασπείροντας ψεύδη για τους Πυροσβεστες τους λιμενικούς το εκαβ ,τις υπηρεσίες της Περιφερειας ,μπερδεύοντας επίτηδες τον αριθμό των νεκρών με τον αριθμό των σάκων που μεταφέρθηκαν στις ιατροδικαστικές υπηρεσίες ,με ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΧΟ :
Οχι την ανάδειξη της αλήθειας ,οχι τη θλίψη για τους νεκρούς ,οχι την αντιμετώπιση άμεσα και μακροπρόθεσμα των αποτελεςματων και των αιτιών αυτών των τραγωδιών
ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΤΕ ΧΑΟΣ ,ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ,ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ !!
Μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό είχα την τιμητική μου απο σας !
Δεν μπορέσατε να ψελλίσετε ΜΙΣΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ τις πρώτες πέντε μέρες μετα την καταστροφή για την ετοιμότητα και το βαθμό ανταπόκρισης του δημοσίου συστήματος υγείας την ώρα της κρίσης που μετέφερε με το εκαβ και περιέθαλψε στα νοσοκομεία 187 ασθενείς και εκατοντάδες άλλους στο λιμάνι της ραφήνας ,και στα κέντρα υγείας της περιοχής !!!
Γι αυτο αρχίσατε με τους μηχανισμούς της μαύρης προπαγάνδας ,
(μετα απο πέντε μέρες )
-να χρησιμοποιείτε και να διαδίδετε σε Σαιτ και ΜΜΕ περυσινές μου δηλώσεις για τη φωτιά της Ζακυνθου ως φετινές
-,να κατασκευάζετε ΨΕΥΤΙΚΟΥΣ λογαριασμούς μου στο τουιτερ με ανύπαρκτες δηλώσεις μου,
-να βάζετε λαμόγια και απολυμένους λόγω κακουργημάτων να δηλώνουν πως οι υπηρεσίες του Κεελπνο δεν δούλευαν ,
-κομματικούς εγκάθετους συνδικαλιστές της Ποεδην και του Σωματειου Αθήνας του ΕΚΑΒ που σδεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωη τους ,να δηλώνουν απίθανα πράγματα για νεκρούς να βγάζουν φωτογραφίες με νεκροσακους,να παίζουν με ώρες αφίξεων ασθενοφόρων ,να υποτιμούν και να υπονομεύουν το ηρωικό έργο των συναδέλφων τους εκαβιτων ,γιατρών και νοσηλευτών
-να καλείτε να παραιτηθώ εγω ,οι άλλοι υπουργοί ,ο Τσιπρας, γιατι δεν είπαμε για νεκρούς την ώρα της σύσκεψης όταν ΜΟΛΙΣ επιβεβαιώσαμε την εικόνα της καταστροφής βγήκε με τον πιο επίσημο τροπο ο κυβερνητικός εκπροςωπος να δηλώσει την ύπαρξη "πάνω απο είκοσι νεκρών" στις 2.30 τη νύχτα της Δευτέρας .
-ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ επεισόδιο το σημερινό με τη συνέντευξη μου στο ΑΠΕ που δεν λέτε τι λέω ,αλλα μου καταλογίζετε ασέβεια(!!!!) στους νεκρούς παίζοντας με το "θολωνω" και το "μαυρίζω" !!!
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ ΛΟΙΠΟΝ ρετάλια της δημοσιογραφίας και εκπρόσωποι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ :
-Εμένα η ΨΥΧΗ μου ΜΑΥΡΙΣΕ απο την απώλεια των ανθρωπίνων ζωών γιατι 18 χρόνια ΕΧΩ δώσει χιλιάδες ώρες απο τη ζωη μου για να σώσω ανθρώπους στο χειρουργειο και στις Μονάδες εντατικής θεραπείας ΚΑΙ ΞΕΡΩ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΧΑΝΕΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ !!!
-Εσάς ομως έχει ΘΟΛΩΣΕΙ το μάτι σας απο το ΜΙΣΟΣ απέναντι σε αυτή τη κυβέρνηση που σας έκοψε το τσάμπα χρήμα διαφήμισης ,δεν σας αφήνει να κάνετε "δουλειές ",βγάζει τη χώρα απ τα μνημόνια και τη χρεωκοπία που η κλεψιά των πολιτικών και οικονομικών σας αφεντικών την ερριξε !!!!!
ΓΙ ΑΥΤΟ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΤΕ Ο ΛΑΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΔΕΙΞΕΙ ΟΤΑΝ ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ !!
Είμαστε πολύ καθαροί για να μπορέσετε να μας βρωμίςετε με τη λάσπη σας .
Η 21η Αυγουστου ειναι κοντά όση τυμβωρυχία και να κάνετε...
Παύλος Πολάκης αν Υπ υγείας»

"....Ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε τον νόμο και, έτσι, μπορεί ο αμετανόητος Κουφοντίνας να βγαίνει με 48ωρες άδειες και να βλέπει τη σύζυγο και τον γιο του. Ο Μπακογιάννης, όμως, δεν μπορεί να δει τα παιδιά του. Ούτε ο Αξαρλιάν την οικογένειά του και τους φίλους του. Βλέπετε, ο Κουφοντίνας έριξε τη ρουκέτα στον Παλαιοκρασσά, αλλά πέτυχε τον 20χρονο Θάνο, διότι γκρίνιαζε η γυναίκα του να φύγουν διακοπές και δεν μπορούσε να το αναβάλει…"






Aπό το site "Aixmi"





Τι ήταν αυτό πάλι με τον Δημήτρη Κουφοντίνα; Τον μεταφέρουν από τον Κορυδαλλό σε αγροτικές φυλακές. Γιατί; Διότι η κυβέρνηση λέει ότι θέλει να αδειάσει τη φυλακή της πρωτεύουσας από καταδικασμένους – και, μάλιστα, ισοβίτες. Δεν υπάρχει ειδική αντιμετώπιση του επιχειρησιακού αρχηγού της «17 Νοέμβρη”. Έτσι θα γίνει σταδιακά με όλους, δηλώνει ο υπουργός Δικαιοσύνης.

Γιατί τέτοια σπουδή να μεταχθεί ο αρχιδολοφόνος τις μέρες που η Ελλάδα θρηνεί 88 νεκρούς από τη φωτιά στο Μάτι, διερωτάται ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Η σύνδεση που κάνεις αποτελεί μια ακόμη τυμβωρυχία, απαντά ο Σταύρος Κοντονής.

Βεβαίως, την ίδια ώρα ο Κοντονής κάνει πως δεν ακούει την κριτική του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα, όπως και του State Department στην Ουάσινγκτον. Διότι αν την άκουγε έπρεπε κάτι να απαντήσει. Και η κυβέρνησή μας δεν θέλει καμιά ένταση με τις ΗΠΑ αυτή την εποχή.

Αν διαβάσεις τα σχόλια των φίλων του ΣΥΡΙΖΑ στο διαδίκτυο δύσκολα δεν θα διακρίνεις μια φιλική διάθεση προς τον Κουφοντίνα. Το τυπικό επιχείρημα είναι η τήρηση του νόμου για όλους τους κατάδικους, όμως το κλείσιμο του ματιού είναι ξεκάθαρο. Όπως και η επίθεση στους συγγενείς των θυμάτων του Κουφοντίνα, που έχουν το «θράσος” να διαμαρτύρονται ζητώντας να μην εφαρμοστεί ο νόμος στην περίπτωσή του. Άκου να μην εφαρμοστεί ο νόμος…

Επειδή, πάντως, έχει και το καλαμπούρι το όριό του ας πούμε μια αλήθεια. Κανένας τρομοκράτης από τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες” δεν βγήκε ποτέ από τις ιταλικές φυλακές με 48ωρη άδεια, πριν αποκηρύξει την τρομοκρατική δράση. Όπως επίσης και κανένας Γερμανός με ανάλογη δράση.

Όλα τα άλλα είναι λόγια για να παίζουμε ή να αντιδικούμε. Όσο για τον νόμο, μην τρελαθούμε… η εκάστοτε πλειοψηφία της Βουλής τον περνάει. Δεν πρόκειται για το θέλημα του Θεού, που μετέφερε στη γη ο Μωυσής. Ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε τον νόμο και, έτσι, μπορεί ο αμετανόητος Κουφοντίνας να βγαίνει με 48ωρες άδειες και να βλέπει τη σύζυγο και τον γιο του. Ο Μπακογιάννης, όμως, δεν μπορεί να δει τα παιδιά του. Ούτε ο Αξαρλιάν την οικογένειά του και τους φίλους του. Βλέπετε, ο Κουφοντίνας έριξε τη ρουκέτα στον Παλαιοκρασσά, αλλά πέτυχε τον 20χρονο Θάνο, διότι γκρίνιαζε η γυναίκα του να φύγουν διακοπές και δεν μπορούσε να το αναβάλει…

Είναι απλό: Αν ο νόμος έλεγε ότι δεν παίρνουν άδειες οι αμετανόητοι τρομοκράτες κανείς τους δεν θα έβγαινε από τη φυλακή. Ούτε θα μεταφερόταν σε αγροτική φυλακή, ώστε να μετράει κάθε μέρα για 2. Μη μας διαφεύγει ότι με την «εφαρμογή του νόμου” σε λίγα χρόνια θα μπορεί να αποφυλακιστεί κάποιος παρότι θα έχει καθαρίσει 11 ανθρώπους…

"...Αν ο κ. Τσίπρας έκανε αυτά τα τρία βήματα θα καταγραφόταν ως διαφορετικός από τους προηγούμενους. Και, κυρίως, θα μπορούσε να περάσει ευκολότερα την «εκστρατεία κατά των αυθαιρέτων», την οποία εμφανίζεται να ξεκινάει. Τώρα θεωρείται, ευλόγως, ως αντιπερισπασμός. Χώρια που είναι δύσκολο να γίνει κάτι ουσιαστικό, αφού η κυβέρνηση -και αυτή η κυβέρνηση-πολύ δύσκολα θα επιλέξει να το πάει έως το τέλος. Ετσι, αφού εμφανιστούν σε κάποια σημεία οι μπουλντόζες, μετά το θέμα θα ξεχαστεί και θα το ξαναθυμηθούμε στο επόμενο Μάτι. Οποιος στοιχηματίσει ότι έτσι θα γίνει δεν θα χάσει τίποτα...."

Από το site "Protagon"

Ο Αλ. Τσίπρας σε μια από τις επιλεγμένες φωτογραφίες που δόθηκαν στη δημοσιότητα από την επίσκεψή του στο Μάτ Πηγή: Protagon.gr


Στο μάτι του καθεστωτισμού… 


Το 2015 ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ χρειάζονταν ένα είδος ριζοσπαστισμού για να φτάσουν στην εξουσία. Το 2018 χρειάζονται συστημικά χαρακτηριστικά και παλαιοκομματικές πρακτικές, για να τη διατηρήσουν. Η συμπεριφορά τους μετά το Μάτι αυτό επιβεβαιώνει 

Του Γιώργου Καρελιά
Εκτός από το θέμα της πολιτικής ευθύνης, που επανήλθε δριμύτερο στην επικαιρότητα μετά τις πυρκαγιές του 2007 (περισσότερα είπαμε ήδη εδώ), η τραγωδία στην Ανατολική Αττική ήρθε να επιβεβαιώσει και κάτι ακόμα: ότι στα δύο ήδη κατεστημένα κόμματα εξουσίας (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) τώρα προστίθεται και ο ΣΥΡΙΖΑ. Η συμπεριφορά της κυβέρνησής του –και πρωτίστως του ίδιου του Πρωθυπουργού– δεν αφήνει καμία αμφιβολία. Ας δούμε πώς. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην εξουσία το 2015 (και) με την αίγλη του ριζοσπαστικού κόμματος, που δεν είχε καμιά σχέση με το αμαρτωλό παρελθόν των προ αυτού κυβερνητικών κομμάτων. Εκπόρθησε το οχυρό της εξουσίας την κατάλληλη στιγμή, όταν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είχαν απαξιωθεί στα μάτια μεγάλου μέρους των ψηφοφόρων. Δεν ήταν μόνο οι μνημονιακές αμαρτίες. Αλλά και η απαξίωση από την 40ετή συνεχή εναλλαγή τους στην εξουσία. 

Ο Αλέξης Τσίπρας, συγκρινόμενος με πολλαπλώς (και λόγω πολυκαιρίας στους κυβερνητικούς θώκους) φθαρμένους ομολόγους του, ήταν θελκτική επιλογή, παρά την εμφανή απειρία του και την υπερχειλίζουσα από υπερβολές ρητορεία του. Ακόμα και όταν έσπασε τα μούτρα του στη σύγκρουση με τους δανειστές, ακόμα και όταν έκανε την κωλοτούμπα με το δημοψήφισμα (στο οποίο πήρε με το μέρος του το 62%), μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης δεν του τα καταλόγισε. Γι’ αυτό και, παρόλα αυτά, κέρδισε και τις δεύτερες εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015. Η κοινή γνώμη εξακολουθούσε να τον θεωρεί προτιμητέο έναντι των «παλαιών». 

Τα χρόνια πέρασαν, οι προσδοκίες της συστημικής αντιπολίτευσης ότι η πρώτη αριστερή κυβέρνηση θα γινόταν «παρένθεση» διαψεύστηκαν. Η κυβέρνηση Τσίπρα σταθεροποιήθηκε και άρχισε να αποκτά και η ίδια συστημικά και καθεστωτικά χαρακτηριστικά. Ολο και περισσότερο άρχισε να μοιάζει με τους προκατόχους της (στον έλεγχο του κρατικού μηχανισμού, στη στάση της έναντι της κριτικής κ.α). 
Αυτό επιβεβαιώθηκε οριστικά με τη διαχείριση τη τραγωδία στο Μάτι. 

«Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη», είπε ο κ. Τσίπρας στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Οπως και προκάτοχοί του πρωθυπουργοί σε ανάλογες περιπτώσεις. Θα μπορούσε να προσθέσει μερικές ακόμα φράσεις που θα τον διαφοροποιούσαν στα μάτια της κοινής γνώμης, έστω ενός μεγάλου μέρους της. Για παράδειγμα: 
  • «Οι αρμόδιες αρχές, παρά την προσπάθειά των υπαλλήλων τους, απέτυχαν να αποτρέψουν θανάτους συμπολιτών μας. Οι αρχηγοί της Πυροσβεστικής, της Αστυνομίας και ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας αντικαταστάθηκαν». 
  • «Οι συναρμόδιοι υπουργοί Εσωτερικών και Προστασίας του Πολίτη υπέβαλαν τις παραιτήσεις του σε ένδειξη ευαισθησίας». 
  • «Ζήτησα από τα στελέχη της Αυτοδιοίκησης που ανήκουν στο κόμμα μας να παραιτηθούν». Ετσι, η περιφερειάρχης Δούρου θα έκανε την αρχή και δεν θα τολμούσαν να μην ακολουθήσουν ο Ψινάκης του Μαραθώνα και ο Μπουρνούς της Ραφήνας. 
Αν ο κ. Τσίπρας έκανε αυτά τα τρία βήματα θα καταγραφόταν ως διαφορετικός από τους προηγούμενους. Και, κυρίως, θα μπορούσε να περάσει ευκολότερα την «εκστρατεία κατά των αυθαιρέτων», την οποία εμφανίζεται να ξεκινάει. Τώρα θεωρείται, ευλόγως, ως αντιπερισπασμός. Χώρια που είναι δύσκολο να γίνει κάτι ουσιαστικό, αφού η κυβέρνηση -και αυτή η κυβέρνηση-πολύ δύσκολα θα επιλέξει να το πάει έως το τέλος. Ετσι, αφού εμφανιστούν σε κάποια σημεία οι μπουλντόζες, μετά το θέμα θα ξεχαστεί και θα το ξαναθυμηθούμε στο επόμενο Μάτι. Οποιος στοιχηματίσει ότι έτσι θα γίνει δεν θα χάσει τίποτα. 

Η διαχείριση αυτή αφαιρεί από τον κ. Τσίπρα οποιοδήποτε απομεινάρι ριζοσπαστισμού και διαφορετικότητας. Ο,τι έκαναν οι προκάτοχοί του κάνει και ο ίδιος. Αδυνατεί ή έτσι εμφανίζεται να απομακρύνει δυο-τρία πρόσωπα. Περιμένει να υποχωρήσει η πίεση της επικαιρότητας και να αρχίζουν άλλα θέματα να κυριαρχούν. 

Αυτή είναι μια κλασική επιλογή ενός Πρωθυπουργού που ηγείται μιας κυβέρνησης με παλαιοκομματικά και καθεστωτικά χαρακτηριστικά κι ας έχει μόλις τριάμισι χρόνια θητεία πίσω της. Πρόλαβε και τα απέκτησε. 

Κατά βάθος και οι σημερινοί έχουν πειστεί ότι μόνο με τέτοια χαρακτηριστικά θα μακροημερεύσουν είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολιτευόμενο κόμμα εξουσίας. Το 2015 χρειάζονταν ένα είδος ριζοσπαστισμού για να κατακτήσουν την εξουσία. Το 2018 χρειάζονται συστημικά χαρακτηριστικά και παλαιοκομματικές πρακτικές για να την διατηρήσουν και, αν δεν μπορέσουν, για να παραμείνουν κόμμα εξουσίας. 

Πέτυχαν το 2015, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι θα αποτύχουν φέτος ή του χρόνου σε αυτήν την επιδίωξη. Αν υπολογίσει κανείς ότι η κυβέρνηση Καραμανλή το 2007 δεν πλήρωσε κανένα εκλογικό κόστος από τις φονικές πυρκαγιές στην Πελοπόννησο, η ανάλογη συμπεριφορά και των σημερινών είναι ευεξήγητη σε μεγάλο βαθμό. 

Για να το πούμε αλλιώς, οι κυβερνήσεις έως τώρα -συμπεριλαμβανομένης πλέον της σημερινής- δεν δίνουν βάρος στην αποτροπή παρόμοιων κρίσεων, αλλά για την επικοινωνιακή διαχείρισή τους, υπολογίζοντας ότι μετά από λίγο διάστημα η κοινή γνώμη θα έχει άλλες έγνοιες. Και, κυρίως, υπολογίζοντας ότι την ώρα της κάλπης οι ψηφοφόροι θα έχουν άλλα κριτήρια. Ετσι, το Μάτι του 2018 θα έχει ξεχαστεί, όπως ξεχάστηκε η Ζαχάρω του 2007. 

Αν και με τα σχέδια ισχύει αυτό που έχει πει ο Ναπολέων Βοναπάρτης: «Εχω κάνει όλους τους υπολογισμούς. Η μοίρα θα κάνει τους υπόλοιπους». text Δηλαδή πόσο καλύτερο είναι το «μαυρίζει» από το «θολώνει»; Αφού και τα δύο χρησιμοποιούνται για να μας πουν ότι όλα πήγαν καλά αλλά μας «έκατσαν» οι 88 νεκροί 

Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΤΟΣΚΑ, ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΚΟΥΡΛΕΤΗ...

ΟΙ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΕΙΣ ΤΟΣΚΑ-ΣΚΟΥΡΛΕΤΗ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΕΛΕΤΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ-ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ

ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ




Ο Υπουργός Εσωτερικών Παναγιώτης Σκουρλέτης ανέλαβε σήμερα, 4 Αυγούστου 2018, το χαρτοφυλάκιο με τις αρμοδιότητες του τομέα της Προστασίας του Πολίτη, από τον απερχόμενο Αναπληρωτή Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Νίκο Τόσκα.

Η τελετή παράδοσης – παραλαβής πραγματοποιήθηκε το πρωί στην αίθουσα «Παύλος Μπακογιάννης» του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.

Στην ομιλία του ο απερχόμενος Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας ανέφερε :

«Τις τελευταίες ημέρες η χώρα μας βίωσε μια ανείπωτη τραγωδία. Από τη μια στιγμή στην άλλη πολλοί συνάνθρωποί μας έζησαν τον πύρινο εφιάλτη και στερήθηκαν αγαπημένα τους πρόσωπα. Όλοι βάλαμε τους εαυτούς μας στη θέση τους. Όλοι σκεφτήκαμε τους δικούς μας ανθρώπους, τα παιδιά μας. Κι όσο κι αν προσπαθήσαμε τις δύσκολες ώρες της μάχης να κάνουμε την καρδιά μας πέτρα, γιατί εκείνες τις ώρες δεν είχαμε άλλη επιλογή, όταν ήρθε η ώρα του απολογισμού, όλοι λυγίσαμε.

Τα δέντρα θα ξαναφυτρώσουν. Τα σπίτια θα ξαναχτιστούν. Οι ακρογιαλιές θα ξαναγεμίσουν παιδικές φωνές. Όμως αυτοί που χάθηκαν δεν θα ξανάρθουν κοντά μας. Οφείλουμε να τους θυμόμαστε, οφείλουμε να βρούμε τρόπους για να μη ξαναζήσουμε μια τέτοια τραγωδία. Και οφείλουμε να το κάνουμε πράξη, γιατί μόνο τότε η πολιτική συγγνώμη θα έχει αντίκρισμα. Γιατί ακόμα κι όταν σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας, ακόμα και όταν ο τραγικός χαμός τους πάψει να τροφοδοτεί κραυγαλέα πρωτοσέλιδα, δεν πρέπει να τους ξεχάσουμε. Ακόμη και τότε ο ανθρώπινος πόνος δεν θα έχει γιάνει.

Η συνείδησή μου επέβαλε, από την πρώτη στιγμή, να καταθέσω στον Πρωθυπουργό την παραίτησή μου. Ήταν το αυτονόητο και το ελάχιστο. Κι ας δήλωνα κατ’ επανάληψη όλα αυτά τα σχεδόν τρία χρόνια ότι δεν είμαι βιδωμένος στην καρέκλα μου. Κάποιοι δεν με πίστευαν.

Επί 35 χρόνια υπηρέτησα την πατρίδα. Και όπως έχω πολλές φορές δηλώσει δεν είμαι επαγγελματίες πολιτικός, δεν το επιδίωξα αλλά και ούτε προφταίνω να γίνω. Είμαι στρατιώτης που έδινα τις μάχες με γνώμονα πάντα τον άνθρωπο και το δημόσιο συμφέρον. Και ό,τι λέω, το εννοώ. Επέλεξα να μην ακούω τις σειρήνες της μικροπολιτικής αλλά να κάνω σωστά τη δουλειά μου.

Άλλωστε, αυτό ήταν το κίνητρο που με έκανε να αποδεχτώ την τιμητική πρόταση του Πρωθυπουργού για συμμετοχή στο κυβερνητικό σχήμα. Πρώτα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και στη συνέχεια στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, που κλήθηκε να βγάλει τη χώρα από το περιθώριο. Και ο ίδιος απέδειξε ότι γενναιότητα δεν έχουν μόνο οι στρατηγοί, αλλά και τα υπεύθυνα πολιτικά πρόσωπα, που κυρίως σε δύσκολες στιγμές δείχνουν το εκτόπισμά τους.

Οι πολίτες καταλαβαίνουν, αξιολογούν και κρίνουν. Γιατί το κοινωνικό σύνολο είναι ο μεγάλος κριτής.

Κληθήκαμε να διαχειριστούμε τη μεγαλύτερη μεταναστευτική-προσφυγική κρίση, που γνώρισε η Ελλάδα και η Ευρώπη των τελευταίων δεκαετιών. Και μάλιστα σε μια τις χειρότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της χώρας. Αυτής της οικονομικής κρίσης.

Παρά τη μακρά περίοδο της σκληρής λιτότητας των μνημονίων, η Ελλάδα παραμένει πυλώνας ασφάλειας και σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Και για αυτή την κατάκτηση, που δεν είναι αυτονόητη, δούλεψαν και δουλεύουν πολλοί και ειδικότερα οι ένστολοι. Εγώ φορούσα πάντα τη στολή και τιμώ τους ανθρώπους με στολή. Και από τη θέση αυτή, τους έζησα, μέρα και νύχτα. Μαζί τους δώσαμε μάχες για τη καθημερινότητα του πολίτη σε όλα τα επίπεδα. Και δεν μείναμε μόνο στις επιτυχίες που τα τελευταία χρόνια έχει να επιδείξει η Αστυνομία. Επενδύσαμε στην εδραίωση των σχέσεων εμπιστοσύνης των Σωμάτων Ασφαλείας με τους πολίτες.

Δεν κλείσαμε τα μάτια όταν κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε εκδηλώσεις μίσους από ακροδεξιά στοιχεία αλλά και οργανώσεις που σκοπό είχαν να προκαλέσουν κοινωνικές αναταράξεις και τριγμούς, ψαρεύοντας στα θολά νερά.

Δώσαμε πρόσβαση σε πολίτες και ερευνητές στους φακέλους ατομικών φρονημάτων που επί δεκαετίες παρέμειναν σφραγισμένοι και στα αζήτητα. Επειδή πιστεύουμε ότι η ιστορική μνήμη είναι ο θεμέλιος λίθος για μια κοινωνία σκεπτόμενη, μακριά από φανατισμούς και μισαλλοδοξία. Και όλα αυτά αποτελούν ένα λιθαράκι για να μη ζήσουμε πάλι μαύρες στιγμές σε μια Ευρώπη, που ακόμα και σήμερα δοκιμάζονται οι αξίες του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης.

Από τη θέση του Αναπληρωτή Υπουργού Προστασίας του Πολίτη στήριξα σε όλα τα επίπεδα το δύσκολο έργο των σωμάτων ασφαλείας. Αγωνίστηκα για μια πιο δημοκρατική αστυνομία, κόντρα σε νοοτροπίες και αυθαίρετες πρακτικές που την έθεταν απέναντι από τον πολίτη, συχνά ακόμα και στη διάρκεια μιας ειρηνικής διαδήλωσης. Επέμεινα ακόμα κι όταν κάποιοι επιδόθηκαν στην εύκολη κριτική, χωρίς θέσεις και επιχειρήματα.

Στο σημείο αυτό, θα ήταν παράλειψή μου να μην ευχαριστώ και δημοσίως την οικογένειά μου. Με στήριξαν στα δύσκολα. Επίσης, τους συναδέλφους μου υπουργούς, τους συνεργάτες μου και όλο το προσωπικό του υπουργείου, ένστολους και μη. Τους εύχομαι να συνεχίσουν να επιδεικνύουν επαγγελματισμό στο έργο τους, να θέτουν συνεχώς την πατρίδα και τη δημοκρατία μπροστά και πάντα να βρίσκονται στην υπηρεσία του πολίτη.

Σας ευχαριστώ.»


Ακολούθως ο Υπουργός Εσωτερικών Παναγιώτης Σκουρλέτης στην ομιλία του είπε τα εξής:

« Αγαπητέ Νίκο, κύριοι Γραμματείς, κύριοι Αρχηγοί, αναλαμβάνω σήμερα τις αρμοδιότητες του μέχρι πρότινος, Αναπληρωτή Υπουργού, κυρίου Νίκου Τόσκα, σε μια δύσκολη στιγμή για τη χώρα μας. Νομίζω πως έχει γίνει κατανοητό ότι για την Κυβέρνηση προτεραιότητα είναι να μπορέσει να ανακουφίσει, όσο είναι δυνατόν, όσους ζήσανε και υπέστησαν τις τραγικές επιπτώσεις της φονικής πυρκαγιάς. Αλλά, ταυτόχρονα να πάει σε βάθος, να βγάλουμε όλοι τα σωστά συμπεράσματα, που δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη διαχείριση των γεγονότων πάνω στην κρίση, τις ημέρες της κρίσης.

Θα έχετε αντιληφθεί όλοι ότι μέσα από αυτή την ανείπωτη τραγωδία, προκύπτει η αποφασιστική βούληση της Κυβέρνησης, να ολοκληρωθεί μία δουλειά που ήδη είχε ξεκινήσει σε αυτό το υπουργείο και να οδηγηθούμε σε έναν ριζικό επανασχεδιασμό της Πολιτικής Προστασίας.

Είναι κάτι το οποίο επιβάλλεται, όχι μόνο με βάση την τελευταία τραγική εμπειρία, αλλά επιβάλλεται με βάση τις μεγάλες αλλαγές που έχουν συμβεί στον πλανήτη μας. Τις κλιματικές αλλαγές που, σε συνδυασμό με τις διαχρονικές παθογένειες αυτής της χώρας στον τρόπο που έκτισε τις πόλεις της, σε συνδυασμό με τις λαβωμένες, σε πολλές περιπτώσεις, υποδομές αυτής της χώρας, επιβάλλουν επανασχεδιασμό της πολιτικής μας στα ζητήματα της Πολιτικής Προστασίας, την ισχυροποίηση αυτού του πόλου, με πόρους, αρμοδιότητες, έτσι ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις, οι οποίες - όχι μόνο στη χώρα μας- θα μας φέρουν αντιμέτωπους με ακραία καιρικά φαινόμενα και με όλα αυτά, τα οποία βλέπουμε να συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες, τα περίεργα, που δεν είναι πια περίεργα και στις υπόλοιπες γωνιές του πλανήτη και της Ευρώπης.

Παράλληλα, θεωρούμε απαραίτητο και αυτό είναι ένα συμπέρασμα που κανείς μπορεί να βγάλει εύκολα από την τελευταία τραγωδία, ότι δεν πρέπει οι νόμοι, οι κανόνες, να ψηφίζονται μόνο και να μην εφαρμόζονται. Είναι σαφές, ότι σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό ο συνδυασμός του οικιστικού λαβύρινθου, των ιδιομορφιών της συγκεκριμένης περιοχής έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος, σε συνδυασμό βέβαια πάντοτε με τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Πάνω σε αυτό λοιπόν, θα απαντήσουμε; Η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει, να κάνει τομές, να συγκρουστεί με συμφέροντα, όσο και αν κάποιοι θεωρούν ότι αυτό είναι αποπροσανατολιστικό στην παρούσα φάση. Νομίζω όσοι ισχυρίζονται κάτι τέτοιο θα πρέπει να το ξανασκεφτούν.

Ιδιαίτερα λίγες ημέρες μετά την απώλεια της ζωής τόσων συνανθρώπων μας, είναι αποπροσανατολιστικό να δούμε αυτά τα διαχρονικά εγκλήματα που έχουν γίνει; Να βλέπουμε χτίσματα μέσα στα ρέματα, να βλέπουμε «τυφλούς» δρόμους, να βλέπουμε αυθαίρετα στους αιγιαλούς, στις αναδασωτέες περιοχές, στους εθνικούς δρυμούς;

Τις επόμενες ημέρες η Κυβέρνηση θα παρουσιάσει, όπως σας είπα και πριν, τον νέο εθνικό σχεδιασμό για την πολιτική προστασία. Αυτά τα δύο μέτωπα, του περιορισμού της άναρχης δόμησης και του επανασχεδιασμού της πολιτικής προστασίας, πρέπει να συνοδευτούν με μια σε βάθος αποτίμηση και της όλης επιχείρησης που διεξήχθη τις τελευταίες ημέρες.

Είναι μια απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας. Ήδη η δικαιοσύνη γνωρίζετε ότι έχει ξεκινήσει τις διαδικασίες της. Η ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Προφανώς, ο καθένας μας θα προσπαθήσει από μεριάς του να διευκολύνει το έργο της. Νομίζω πως θα ήταν άδικο να αξιολογήσουμε το έργο της παρουσίας του Νίκου Τόσκα με βάση το όσα συνέβησαν από τις 23 Ιουλίου και έπειτα, όταν είναι γνωστό ότι οι αντίξοες συνθήκες δημοσιονομικής στενότητας, μεγάλων ελλείψεων στις υποδομές και σε τούτο το Υπουργείο και στους άλλους τομείς δράσης της Πολιτείας, δημιούργησαν ένα διαρκές εμπόδιο ως αποτέλεσμα των ακραίων πολιτικών λιτότητας. Μέσα σ’ αυτές τις δύσκολες συνθήκες ο Νίκος Τόσκας θεωρώ ότι έκανε μια εξαιρετική δουλεία. Θα ήταν άδικο λοιπόν, να αξιολογήσουμε την παρουσία του περιοριζόμενοι μόνο στα γεγονότα των τελευταίων ημερών.

Αντιλαμβάνομαι ότι τόσο για την αστυνομία όσο και για την πυροσβεστική υπάρχει ανάγκη, μέσα από την αποτίμηση των τελευταίων ημερών και όλης της κατάστασης, να βγουν με πιο υψηλό το φρόνημα, διότι και άλλες φορές θα βρεθούν αυτά τα Σώματα αντιμέτωπα με δύσκολες καταστάσεις και αυτό το οποίο είναι απαίτηση του ελληνικού λαού, είναι να στέκονται στο ύψος των περιστάσεων στις δύσκολες στιγμές και να διαφυλάσσουν την ακεραιότητά του, της ζωής του, της περιουσίας του. Να αισθάνεται ο πολίτης ασφαλής στην καθημερινότητα του και στην χώρα. Αυτή νομίζω ότι είναι η διαρκής αποστολή αυτών των Σωμάτων και δεν θα πρέπει να το ξεχνάμε, άρα και όλη η συζήτηση που γίνεται, θα έχει κατά νου και αυτό. Ότι αυτό το έμψυχο δυναμικό, αυτοί οι ένστολοι, αυτοί οι αξιωματικοί, θα κληθούν και τις επόμενες μέρες και τα επόμενα χρόνια να δράσουν και να επιτελέσουν το καθήκον τους.

Ας αφήσουμε λοιπόν - και αυτή είναι μία απεύθυνση όχι προς εσάς, αλλά προς τον πολιτικό κόσμο - τη «γλυκιά γοητεία» της πολιτικής κερδοσκοπίας και ας σταθούμε όλοι στο ύψος των περιστάσεων καταθέτοντας προτάσεις οι οποίες θα οδηγήσουν σε ένα καλύτερο σύστημα οργάνωσης, σε μία μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σε παρόμοιες κρίσεις. Αυτό νομίζω ότι είναι ένα πλειοψηφικό αίτημα της ελληνικής κοινωνίας. Είναι μια απαίτηση των Ελλήνων πολιτών και με βάση αυτή την απαίτηση θα πρέπει ο καθένας, ο οποίος δικαιούται να κάνει την κριτική του, να την κάνει με ένα τέτοιο τρόπο ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική. Θέλω, ολοκληρώνοντας, ειλικρινά να ευχηθώ να μην βρεθούμε ξανά μπροστά σε παρόμοιες καταστάσεις, να μην κληθούμε να κάνουμε απολογισμούς μετά από τέτοια γεγονότα.

Είναι βέβαιο ότι θα έρθουν και άλλες φορές δύσκολες συγκυρίες ,αλλά ας ελπίσουμε αυτή να είναι μία τραγική ημερομηνία η οποία θα απομακρύνεται και δεν θα βρίσκει συνέχεια σε άλλες αντίστοιχες καταστάσεις. Με αυτά τα λόγια, θέλω πάλι να ευχαριστήσω τον Νίκο και προσωπικά αλλά και εκ μέρους της Κυβέρνησης και θεωρώ ότι αυτό δεν είναι μια τυπική ανταλλαγή φιλοφρονήσεων, είναι μια ουσιαστική βαθιά εκτίμηση προς έναν άνθρωπο ο οποίος χαρακτηρίζεται, από εχθρούς και φίλους, ως ακέραιος ηθικά, ανιδιοτελής και υπερασπιστής των ιδανικών και των αξιών του.

Σας ευχαριστώ.»

Τετάρτη 1 Αυγούστου 2018

ΕΙΔΑΤΕ ΤΟ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΟΣΟ ΕΧΕΙ ΤΣΕΠΕΣ ΜΕ ΚΑΒΟΥΡΙΑ;...

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/07/18

Τόσο μεγάλη-ακόμη...-η σπουδή τους, γιά να μη μακρύνει κι άλλο ο θλιβερός κατάλογος των νεκρών, ώστε να μη «φορτωθούν» άλλον ένα θάνατο «χωρίς αιτία».... Κυνισμός απέραντος και πόσα ακόμη, από αδίστακτους στην υπηρεσία της πιό ωμής και απάνθρωπης προπαγάνδας, με «αριστερό πρόσημο» τρομάρα τους!


 Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΜΙΑΣ ΑΠΑΝΘΡΑΚΩΜΕΝΗΣ ΣΟΡΟΥ ΣΤΟ ΜΑΤΙ...

Bρισκόμουν καθ’ οδόν χθες στις 21:30 προς τη Νέα Μάκρη κι άκουγα τις μουσικές εκπομπές από τις 20:45 και μετά, στο Β’ Πρόγραμμα της ΕΡΑ που τόσο όμορφα επιμελούνται η Έλενα Διάκου και η Λίντα Ζαφειροπούλου, ευτυχώς χωρίς να θητεύουν στην «σχολή Χρυσοστόμου» που τα δίνει όλα γιά την κυβερνητική προπαγάνδα στις «Ροκ συναναστροφές», από τις 17:00-18:00.

Κι έρχεται το σύντομο δελτίο ειδήσεων που «πληροφορεί» ότι στη θαλάσσια περιοχή στο Μάτι περισυνελέγη απανθρακωμένη σορός ανθρώπου,γιά το θάνατο του οποίου γίνονται έρευνες ώστε να ευρεθεί εάν οφείλεται ή όχι στην επέλαση του πύρινου εφιάλτη...Διότι θα μπορούσε να έχει αυτοπυρποληθεί, παρακαλώ!

Πώς να το χαρακτηρίσεις; Τόσο μεγάλη-ακόμη...-η σπουδή τους, γιά να μη μακρύνει κι άλλο ο θλιβερός κατάλογος των νεκρών, ώστε να μη «φορτωθούν» άλλον ένα θάνατο «χωρίς αιτία».... Κυνισμός απέραντος και πόσα ακόμη, από αδίστακτους στην υπηρεσία της πιό ωμής και απάνθρωπης προπαγάνδας, με «αριστερό πρόσημο» τρομάρα τους!

Ωστόσο γιατί επιμένουν να βασανίζονται και να βάζουν νόρμες γιά το πότε αρχίζει μία εθνική τραγωδία, από ποιόν αριθμό νεκρών και άνω;

Η συντρόφισσα Ευγενία Λουπάκη, σύζυγος του κραταιού κομμουνιστή Θανάση Καρτερού, Διευθυντή στο Γραφείο Τύπου στο Μέγαρο Μαξίμου, είχε βάλει όριο...αριθμού νεκρών τους 74, που είχαν καταγραφεί στις μεγάλες φωτιές στην Ηλεία το θέρος του 2007. Αλλιώς δεν μπορεί να μιλάει κανείς γιά εθνική τραγωδία, έγραψε στο fb, ασχέτως εάν το κατέβασε μετά...

Τώρα όμως που αυτός ο αριθμός είναι τουλάχιστον 80 ταυτοποιημένοι νεκροί (υπερκαλύφθηκε η νόρμα), τί νόημα έχει η «τσιγκουνιά» στην προσμέτρηση των νεκρών; Τόση εμμονή στους αριθμούς;

Αυτό λέγεται υπεύθυνη «δημοσιογραφία», διότι εάν αφαιρέσουμε τα εισαγωγικά, η δημοσιογραφία θα έχει εκλείψει προς όφελος της παραδημοσιογραφίας και της πιό σκοτεινής προπαγάνδας...

Πάντως, εγώ, ακούγοντας την ΕΡΑ κινδύνευσα να χάσω τον έλεγχο του αυτοκινήτου μου επί της Αττικής οδού...Παρά λίγο μία παράπλευρη απώλεια της τραγωδίας της 23ης Ιουλίου, που ενέγραψε, ως προς την αντιμετώπισή της η αριστεροδεξιά μας συγκυβέρνηση!

Aθλιότητες!

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης




ΤΙ ΤΗΝ ΗΘΕΛΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΠΡΩΙ-ΠΡΩΙ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ...

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/07/18

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/07/18


"...Ποιος ήρξατο χειρών αδίκων; Ο πολίτης ή ο πολιτικός; Ο ψηφοφόρος ή ο εκπρόσωπός του; Εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να δώσουμε σε έναν από τους δύο το προβάδισμα των ευθυνών, καθώς οι ευθύνες τους κυριολεκτικά και αέναα ανατροφοδοτούνται. Ο πολιτικός κολακεύει τον πολίτη για την αλάνθαστη κρίση του, διότι γνωρίζει ότι ο πολίτης, ως ανασφαλής νάρκισσος (νεοελληνική πατέντα και αυτό το οξύμωρο!), έχει απόλυτη ανάγκη της κολακείας και είναι έτοιμος να επιβραβεύσει τον κόλακα στην κάλπη, αλλά και να τιμωρήσει ταυτόχρονα όποιον - αυτόχειρα; - πολιτικό δείχνει να αμφισβητεί την κρίση του ή να τη χλευάζει (οπότε και ο πολιτικός είναι όμηρος αυτού του εκβιασμού - ο φαύλος κύκλος που λέγαμε…). Ο πολίτης, με τη σειρά του, δύσκολα θα αμφισβητήσει τη δική του ευθυκρισία, αφ' ης στιγμής την αναγνωρίζουν οι πάντες. Αφού, να, το λένε όλοι: είναι αδύνατον να κάνει λάθος...."

Aπό "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/07/18
"ΒΟΥΣΤΡΟΦΗΔΟΝ", 
του Πέτρου Τατσόπουλου


Ο Νίκος Τόσκας εξέτασε ενδελεχώς τι έπρεπε και τι δεν έπρεπε να γίνει κατά την εθνική τραγωδία στην Ανατολική Αττική, γνωμάτευσε ότι ο ίδιος δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη, αλλά επειδή δεν θέλησε να εκληφθεί η γνωμάτευσή του ως άκομψη πρόφαση ή συγκαλυμμένη ευθυνοφοβία, έθεσε την παραίτησή του στη διάθεση του Αλέξη Τσίπρα. Φαίνεται πως ο Πρωθυπουργός συμφώνησε με τη γνωμάτευση του υπουργού του - ότι δεν φέρει, δηλαδή, καμία ευθύνη ο τελευταίος - και με μια ξαφνική έκλαμψη ορθού λόγου, από εκείνες που σπανίως φωτίζουν την κρίση του, αποφάσισε να μην κάνει δεκτή την παραίτηση. Κατόπιν ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι αναλαμβάνει ο ίδιος την πολιτική ευθύνη στο ακέραιο, αλλά θεώρησε πως αυτή η δήλωση είναι υπεραρκετή και δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από τη δική του παραίτηση. Ποτέ άλλοτε η λέξη «ευθύνη» δεν ακούστηκε πιο ασήμαντη από όσο ακούστηκε τις προηγούμενες ημέρες. Πιο κούφια και από ένα άδειο τσόφλι.

Από το «mea culpa» το καλοκαίρι του 1988 που έβγαλε με το τσιγκέλι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης από τα χείλη του Ανδρέα Παπανδρέου έως τις επανορθωτικές δηλώσεις βουλευτών με ευτράπελα μισόλογα υπό τη δαμόκλειο σπάθη διαγραφής, παρατηρούμε ότι διαχρονικά οι πολιτικοί μας διακρίνονται από μια δυστοκία όσον αφορά την παραδοχή προσωπικών τους σφαλμάτων και σχεδόν ποτέ δεν συνοδεύουν αυτή την παραδοχή από μια πολύ απλή, πολύ ανθρώπινη συγγνώμη. «Τυχαίο; Δεν νομίζω» όπως έλεγε και ο Θοδωρής Τσεκούρας στη γνωστή σειρά διαφημίσεων. Εάν μάλιστα διασταυρώσουμε την αμίμητη ατάκα του (όπου παρωδούσε, ειρήσθω εν παρόδω, τη συνωμοσιολάγνα ροπή του Νεοέλληνα και την επίφαση επιστημοσύνης στην παράνοιά του) με το αθάνατο σουξέ της Τζένης Βάνου «Αν είναι η αγάπη αμαρτία», θα καταλήξουμε αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι η παραδοχή του σφάλματος και η παρεπόμενη συγγνώμη εκλαμβάνονται ως μεγαλύτερες αδυναμίες από τη συγκάλυψη του σφάλματος και τη γαϊδουρινή εμμονή στο αλάθητο.

Πώς φθάσαμε σε αυτό το σημείο; Ποιος ήρξατο χειρών αδίκων; Ο πολίτης ή ο πολιτικός; Ο ψηφοφόρος ή ο εκπρόσωπός του; Εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να δώσουμε σε έναν από τους δύο το προβάδισμα των ευθυνών, καθώς οι ευθύνες τους κυριολεκτικά και αέναα ανατροφοδοτούνται. Ο πολιτικός κολακεύει τον πολίτη για την αλάνθαστη κρίση του, διότι γνωρίζει ότι ο πολίτης, ως ανασφαλής νάρκισσος (νεοελληνική πατέντα και αυτό το οξύμωρο!), έχει απόλυτη ανάγκη της κολακείας και είναι έτοιμος να επιβραβεύσει τον κόλακα στην κάλπη, αλλά και να τιμωρήσει ταυτόχρονα όποιον - αυτόχειρα; - πολιτικό δείχνει να αμφισβητεί την κρίση του ή να τη χλευάζει (οπότε και ο πολιτικός είναι όμηρος αυτού του εκβιασμού - ο φαύλος κύκλος που λέγαμε…). Ο πολίτης, με τη σειρά του, δύσκολα θα αμφισβητήσει τη δική του ευθυκρισία, αφ' ης στιγμής την αναγνωρίζουν οι πάντες. Αφού, να, το λένε όλοι: είναι αδύνατον να κάνει λάθος. «Πώς να γίνω άσχημη εγώ; Γίνεται να γίνω άσχημη εγώ;» για να θυμηθούμε και την αλησμόνητη Αλίκη Βουγιουκλάκη.


Προσέξτε τώρα πόσο όμορφα κυλάει το πράγμα. Με το «σφάλμα» εξόριστο από το λεξιλόγιο τόσο του πολίτη όσο και του πολιτικού και την παραδοχή του ως χειρότερη αδυναμία από το χτυποκάρδι στη θέα σοκολάτας, η πολιτική μας σκηνή είναι καταδικασμένη εις το διηνεκές να ανεβάζει μελοδράματα. Εμείς ποτέ δεν κάνουμε λάθος. Οι άλλοι μάς προδίδουν. Ωστόσο, σε ένα τόσο macho περιβάλλον, όπου η συγγνώμη είναι συνώνυμη με τη θηλυπρέπεια, η πρώτη που την πληρώνει είναι η ποιότητα της ζωής μας. Ενίοτε και η ζωή μας η ίδια.

"...Ηταν προδιαγεγραμμένο ότι κάποτε θα συνέβαινε, αλλά συνέβη με τον χειρότερο τρόπο. Για να γίνει όμως αυτό το κακό συνέβαλε για άλλη μια φορά το ανθρώπινο χέρι. Πολλά τα λάθη, χρόνια τώρα παρατηρούσαμε ως κάτοικοι ότι η συστοιχία από κουκουναριές που φυτεύτηκαν το 2004 ήταν λάθος και από τότε τονίζαμε ότι θα έπρεπε να εκριζωθούν και στη θέση τους να φυτευτούν βραδυφλεγή δενδρύλλια και όχι να υπάρχουν αυτές οι φυσικές τορπίλες. Από την αρχή της θερινής περιόδου παρακαλούσαμε τη δημοτική αρχή για τον καθαρισμό των δρόμων από τα ξερά κλαδιά, ενώ και οι κάδοι απορριμμάτων έπρεπε να είναι σιδερένιοι και όχι πλαστικοί και η αποκομιδή σκουπιδιών να γίνεται σε τακτική βάση και όχι δύο φορές την εβδομάδα. Οι υποσταθμοί της ΔΕΗ παμπάλαιοι πάνω σε ξύλινες βάσεις, όλα λάθος για την πευκόφυτη περιοχή του Ματιού. Αυτή τη στιγμή καλά τα συσσίτια και η διανομή τροφίμων, αλλά προέχει να προχωρήσουν οι διαδικασίες προκειμένου να αποκατασταθούν γρήγορα οι ζημιές και να γίνει η περιοχή και πάλι βιώσιμη. Γιατί τώρα είναι μια περιοχή φάντασμα, δεν υπάρχει ασφάλεια, δεν υπάρχει πρόνοια, δεν υπάρχει κρατική μέριμνα..."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/07/18


1. Ανθρώπων δεινά και θεία οργή
Κύριε διευθυντά,

Πότε ο κατά τον Καλαβρύτων και Αιγιαλείας εκδικητικός Θεός εξαπολύει την οργή του (ή κατά τον Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως αποστρέφει το πρόσωπό του) επί δικαίους και αδίκους; Για αιώνες οι πυρκαγιές ήταν συχνό φαινόμενο στα μοναστήρια του Αγίου Ορους παρά τις ολονύκτιες παρακλήσεις για εξευμενισμό της θεϊκής οργής. Η οργή υποχώρησε όταν η ηλεκτρική λάμπα αντικατέστησε το κερί στα κελιά των μοναχών – μια ανθρώπινη επινόηση μετέβαλε τις θεϊκές συνήθειες. Στην υπανάπτυκτη Αφρική δεκάδες χιλιάδες παιδιά λιμοκτονούν και πεθαίνουν κάθε χρόνο και εκατοντάδες σκοτώνονται από φυλετικές και θρησκευτικές έριδες. Στην ινδική χερσόνησο χιλιάδες πνίγονται από τους μουσώνες λόγω ανεπαρκών υποδομών. Στη βαθύτατα θρησκευόμενη Λατινική Αμερική ανθούν οι δεξιές και οι αριστερές δικτατορίες και οργιάζει το εμπόριο των ναρκωτικών. Στις θεοκρατικές κοινωνίες του Ισλάμ η γυναίκα δεν έχει υπόσταση ανθρώπου. Γιατί τόση θεϊκή οργή σ’ αυτές τις χώρες σε σύγκριση με τη Σουηδία, όπου το 85% δηλώνουν άθεοι; Συμπέρασμα: ο Θεός έχει ιδιαίτερη αδυναμία στην τεχνολογική ανάπτυξη, στην κοινωνική οργάνωση, στη μόρφωση, και οργίζεται όταν λατρεύεται με τον σκοταδιστικό και μισαλλόδοξο τρόπο που νοσταλγούν οι κ. Αμβρόσιος και Ιερεμίας. Εκόντες άκοντες οι κύριοι αυτοί μας υπέδειξαν τον σωστό δρόμο.

Λευτέρης Ζούρος, Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης, 
αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

2. Η συμπαράσταση ήταν συγκλονιστική

Κύριε διευθυντά,

Σας γράφω από το «κατακαημένο» Κόκκινο Λιμανάκι. Βρισκόμουν μέσα στο σπίτι όταν είδα δύο γείτονες να αναχωρούν βιαστικά με τα αυτοκίνητα, και πήρα το μήνυμα να φύγω. Ομως μας έζωσαν οι καπνοί και η θερμοκρασία γύρω από το σπίτι έφτασε σε επικίνδυνα επίπεδα. Ηταν πλέον αργά για αποχώρηση. Δύο αυτοκίνητα δικά μας ήταν παρκαρισμένα κάτω από τα πεύκα και άρχισαν να λαμπαδιάζουν. Λιωμένα μέταλλα είδα το πρωί απλωμένα στο χώμα. Μας έζωσαν οι φλόγες που χτυπούσαν στα παράθυρα πότε από Ανατολάς και πότε από Δυσμάς. Ο θερμός άνεμος δεν είχε σταθερή κατεύθυνση, ήταν ανεμοστρόβιλος που χτυπούσε στα τζάμια και τα ράγιζε. Συγγενικά πρόσωπα με έπαιρναν από τα νησιά, πριν κοπεί το τηλέφωνο, για να μου πουν να φύγω. Ενας πυροσβέστης μου πρότεινε να οργανώσει επιχείρηση διάσωσης. Τους έλεγα πως είμαι ασφαλής, το σπίτι είναι καλής κατασκευής, είναι το πιο ασφαλές μέρος αυτή την ώρα. Εμεινα μέσα και έβλεπα την πύρινη λαίλαπα να κατατρώει κάθε πράσινο στα πέριξ. Τελικά, η απόφαση να μείνω στο σπίτι αποδείχτηκε σωτήρια, γιατί πολλά από τα θύματα βρέθηκαν στον δρόμο και στα οικόπεδα στο Κόκκινο Λιμανάκι. Επειδή ακούγονται πολλές «ιερεμιάδες» για τους υπεύθυνους ή ανεύθυνους φορείς, ας πούμε και μια καλή κουβέντα για τους ανθρώπους που έκαναν με το παραπάνω το καθήκον τους.

Οι ψαράδες που μάζευαν πυροπαθείς στις παραλίες και το Λιμενικό. Χαράματα της Τρίτης ομάδες ανδρών και γυναικών των σωμάτων ασφαλείας, του Ερυθρού Σταυρού, του Λιμενικού και εθελοντές ερευνούσαν τα καμένα σπίτια για τυχόν τραυματίες ή νεκρούς.

Από τον Δήμο Ραφήνας ήλθαν δύο μηχανικοί να καταγράψουν τις ζημιές. Τρίτη και Τετάρτη πρωί ήλθαν άτομα δύο τρεις φορές να μου προσφέρουν βοήθεια την ώρα που μάζευα τα αποκαΐδια, αν ήθελα νερό, τροφή ή φακό για το βράδυ. Εθελοντές, έρχονταν ομάδες δύο τριών ατόμων και προσφέρονταν να με βοηθήσουν. Με συγκίνηση είδα και δύο συντροφιές νεαρών που ερευνούσαν και ρωτούσαν αν είδα πουθενά κανένα ζωντανό τραυματισμένο να το μαζέψουν. Για τυχόν ευθύνες, είναι άλλοι αρμόδιοι, από την πλευρά μου ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους που έδειξαν πρόθυμα τη διάθεση να βοηθήσουν.

Ιορδανης Β. Παπαδοπουλος, τ. Γυμνασιάρχης,
 Κόκκινο Λιμανάκι Ραφήνας

3. Η δεοντολογία και η τραγωδία

Κύριε διευθυντά,

Σκέφτομαι˙ αντικείμενο μελέτης θα έπρεπε να αποτελέσει ο τρόπος με τον οποίον εκάλυψαν την τραγωδία της Αττικής τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας. Εμπόρευμα ασφαλώς η είδηση˙ η ενημέρωση για τα συμβαίνοντα στον κόσμο. Εμπόρευμα όμως που δεν αφορά το στομάχι και τις άλλες βιοτικές ανάγκες των όσων το αγοράζουν. Απευθύνεται στη νόηση και το θυμικό. Ο τρόπος λειτουργίας των μέσων, κυρίως της τηλεοράσεως, κατά τις ημέρες αυτές, χαρακτηριζόταν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, από έλλειψη ανθρωπιάς˙ πρώτιστα έναντι των θεατών τους. Χρειαζόμαστε έναν νέο κώδικα δεοντολογίας. Ολα αλλάζουν με καταιγιστική ταχύτητα˙ κυρίως στους τρόπους επικοινωνίας. Μία επιτροπή, συνιστώμενη με απόφαση της Βουλής και αποτελούμενη από εκπροσώπους και εκφραστές του κοινού, των εμπλεκόμενων επαγγελματιών και των ειδικών επιστημόνων (επικοινωνιολόγων, πολιτικών επιστημόνων, κοινωνιολόγων, ανθρωπολόγων, ιστορικών, κ.ά.) θα προσέφερε χρήσιμες, τις απαραίτητες, προτάσεις και συμβουλές˙ για μία ριζικά νέα νομοθετική ρύθμιση, μέσα σε διάστημα ενός έτους.

Καταλήγω με ένα άσχετο, πολύ μικρό εν συγκρίσει, θέμα από την «Καθημερινή». Το συνδέει με τα παραπάνω η αναφορά στους άταφους νεκρούς της τραγωδίας. Γράφει συνεργάτης της εφημερίδας: «…με άταφους νεκρούς και με δεκάδες αγνοούμενους…». Θίγει το γλωσσικό αίσθημα. Αντιγράφω από τη Νεοελληνική Γραμματική (της Δημοτικής˙ συνταχθείσαν από επιτροπή, με πρόεδρο και εισηγητή τον Μανόλη Τριανταφυλλίδη, εκδ. ΟΕΣΒ, 1941): «Μερικά παροξύτονα επίθετα… σαν ουσιαστικά ακολουθούν διαφορετικό τονισμό. Ενώ ως επίθετα βαστούν τον ίδιο τόνο σε όλες τις πτώσεις, ως ουσιαστικά παροξύνονται στη γενική του ενικού και στη γενική και αιτιατική του πληθυντικού: …Του άρρωστου παιδιού… - …Η καρδιά του αρρώστου… Ανάλογα σχηματίζονται και οι μετοχικοί τύποι του παθητικού ενεστώτα: Των λεγόμενων διανοουμένων – το νόημα των λεγομένων των διανοούμενων πολιτικών». Δεκάδες αγνοουμένους λοιπόν…

Με έκφραση συγγνώμης για το συμπίλημα ιδεών˙ από έναν παλαιό διευθυντή της Γενικής Διευθύνσεως Τύπου, που διετέλεσε υφυπουργός Τύπου, αρμόδιος δηλαδή για θέματα επικοινωνίας, σε δύο κυβερνήσεις.

Νικ. Λ. Γ. Λιναρδατος

4. «Παρακαλούσαμε να, να... αλλά τίποτα»

Κύριε διευθυντά,

Το Μάτι ήταν ο μοναδικός πνεύμονας πρασίνου σε ολόκληρη την Ανατ. Αττική. Δυστυχώς, είναι πια μια βομβαρδισμένη περιοχή, χωρίς να έχει προηγηθεί πόλεμος, και όλα αυτά γιατί η ΔΕΗ, ο Δήμος, η Περιφέρεια, η Πολιτική Προστασία ήταν ανεπαρκείς... είναι λάθος να επαναλαμβάνεται ότι ευθύνεται η άναρχη και αυθαίρετη δόμηση. Το Μάτι και η Αμπελούπολη είναι καλύτερα σχεδιασμένες και από πολλές περιοχές που επίσημα έχουν ενταχθεί στο σχέδιο. Υπάρχουν άφθονες κάθετες και παράλληλες οδοί, μόνο στο Κόκκινο Λιμανάκι υπάρχει θέμα αδιεξόδων και δόμησης σε ρέματα...

Ηταν προδιαγεγραμμένο ότι κάποτε θα συνέβαινε, αλλά συνέβη με τον χειρότερο τρόπο. Για να γίνει όμως αυτό το κακό συνέβαλε για άλλη μια φορά το ανθρώπινο χέρι. Πολλά τα λάθη, χρόνια τώρα παρατηρούσαμε ως κάτοικοι ότι η συστοιχία από κουκουναριές που φυτεύτηκαν το 2004 ήταν λάθος και από τότε τονίζαμε ότι θα έπρεπε να εκριζωθούν και στη θέση τους να φυτευτούν βραδυφλεγή δενδρύλλια και όχι να υπάρχουν αυτές οι φυσικές τορπίλες. Από την αρχή της θερινής περιόδου παρακαλούσαμε τη δημοτική αρχή για τον καθαρισμό των δρόμων από τα ξερά κλαδιά, ενώ και οι κάδοι απορριμμάτων έπρεπε να είναι σιδερένιοι και όχι πλαστικοί και η αποκομιδή σκουπιδιών να γίνεται σε τακτική βάση και όχι δύο φορές την εβδομάδα. Οι υποσταθμοί της ΔΕΗ παμπάλαιοι πάνω σε ξύλινες βάσεις, όλα λάθος για την πευκόφυτη περιοχή του Ματιού. Αυτή τη στιγμή καλά τα συσσίτια και η διανομή τροφίμων, αλλά προέχει να προχωρήσουν οι διαδικασίες προκειμένου να αποκατασταθούν γρήγορα οι ζημιές και να γίνει η περιοχή και πάλι βιώσιμη. Γιατί τώρα είναι μια περιοχή φάντασμα, δεν υπάρχει ασφάλεια, δεν υπάρχει πρόνοια, δεν υπάρχει κρατική μέριμνα. Ζούμε από τύχη...

Σταμάτης Πασβάγκας, Μόνιμος κάτοικος περιοχής Ματιού
Έντυπη

"...Εχοντας επανειλημμένως δικαιωθεί εκλογικά για τη δημαγωγική του δεινότητα –κι έχοντας κυβερνήσει με πρώτη ύλη τα αφηγηματικά τεχνάσματα–, ο ΣΥΡΙΖΑ δοκίμασε και στη φωτιά τη μανιέρα του. Δοκίμασε να δώσει χρόνο στον εαυτό του. Οι επιτελείς του πίστεψαν ότι αφήνοντας αδήλωτους τους νεκρούς εξασφάλιζαν μια εικονική παύση –ένα διάλειμμα καθησυχαστικής πλάνης– για να προλάβουν να δείξουν ότι έδρασαν τάχα προ της καταστροφής..."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/07/18
"ΜΑΣΚΕΣ", του Μιχάλη Τσιντσίνη

Οι νεκροί ούτε κρύβονται ούτε εικάζονται, έλεγε χθες ο Δημήτρης Τζανακόπουλος. Σύμφωνα με την απολογία του εκπροσώπου που τα τελευταία εικοσιτετράωρα έχει το καθήκον να μεταφράζει στην κυβερνητική γλώσσα την καταστροφή, οι νεκροί «διασταυρώνονται».

Τι χρειάζεται για να λογίζεται ένας νεκρός «διασταυρωμένος»; Δεν αρκεί να τον έχει δει με τα μάτια του ο δήμαρχος Ραφήνας – που από νωρίς το βράδυ της Δευτέρας έλεγε στα ΜΜΕ ότι είχε αντικρίσει ανθρώπους απανθρακωμένους· δεν αρκεί να τον έχει δει κάποιος άλλος δημόσιος λειτουργός -πυροσβέστης, διασώστης, οδηγός ασθενοφόρου· πρέπει, σύμφωνα με τον Τζανακόπουλο, τον νεκρό να τον έχει «διασταυρώσει» η ιατροδικαστική υπηρεσία.

Μπορεί δηλαδή οι πληροφορίες να έφταναν από τις υπηρεσίες που είχαν «μάτια» στο πεδίο· μπορεί οι υπηρεσίες αυτές να ζητούσαν ήδη σάκους για μεταφορά σορών· η κυβέρνηση, όμως, θεώρησε ότι καμία πληροφορία από το κράτος του οποίου προΐσταται δεν είναι αξιόπιστη, αν δεν τύχει ιατροδικαστικής διασταύρωσης.

Ο Τζανακόπουλος έχει δίκιο σε αυτό: Οι νεκροί δεν κρύβονται. Το ερώτημα –ένα ερώτημα πέρα από το καλό και το κακό– είναι γιατί η κυβέρνηση επέλεξε, για λίγο, να τους κρύψει; Ποια ήταν τα ελατήρια πίσω από τη σκηνοθεσία της τηλεοπτικής σύσκεψης στο Κέντρο Επιχειρήσεων; Πώς το, υποτίθεται, επικοινωνιακά επιδέξιο επιτελείο του Μαξίμου προέβη σε μια τόσο βάναυσα αυτοϋπονομευτική και αυτοϋπονομευτικά βάναυση παράσταση; Το ότι επρόκειτο για παράσταση προκύπτει από μόνο το γεγονός ότι επιχειρησιακά η σύσκεψη ήταν τουλάχιστον αχρείαστη. Ηταν δε μάλλον επιζήμια, αφού απέσπασε τους επιχειρησιακούς παράγοντες από την πραγματική αποστολή τους.

Η αποσιώπηση των νεκρών παύει να είναι ακατανόητη, αν την εντάξει κανείς στη συριζαϊκή παράδοση. Εχοντας επανειλημμένως δικαιωθεί εκλογικά για τη δημαγωγική του δεινότητα –κι έχοντας κυβερνήσει με πρώτη ύλη τα αφηγηματικά τεχνάσματα–, ο ΣΥΡΙΖΑ δοκίμασε και στη φωτιά τη μανιέρα του. Δοκίμασε να δώσει χρόνο στον εαυτό του. Οι επιτελείς του πίστεψαν ότι αφήνοντας αδήλωτους τους νεκρούς εξασφάλιζαν μια εικονική παύση –ένα διάλειμμα καθησυχαστικής πλάνης– για να προλάβουν να δείξουν ότι έδρασαν τάχα προ της καταστροφής.

Το αποτέλεσμα ήταν η παραγωγή ενός θεάματος που δεν μπορεί παρά να στοιχειώσει τους πρωταγωνιστές του. Η ψευτοσύσκεψη της Δευτέρας κοστίζει όχι ως πολιτική επιλογή. Κοστίζει επειδή, επέκεινα της πολιτικής, αποκαλύπτει συγκεκριμένες ανθρώπινες ποιότητες. Ποιότητες στυγερές, που γίνονται ενστικτωδώς αντιληπτές από όλους, ανεξαρτήτως του αν είναι πολιτικώς υποψιασμένοι.

Η απόπειρα προπαγανδιστικής καταστολής των θυμάτων και η πενθήμερη αγνόηση των αγνοουμένων, που ακολούθησε, δεν έχουν συνέπειες μόνο συγκυριακές. Δημιουργούν και μιαν απαράγραπτη εντύπωση: Οτι εδώ ούτε οι νεκροί δεν είναι ασφαλείς.

"...Τι σχέση έχει η Αριστερά με αυτή την ανερμάτιστη λογική και τί όφελος μπορεί να περιμένει η χώρα; Θα πρέπει να αναλάβει και τις προσωπικές αθλιότητες κάθε κυβερνητικού παράγιοντα και συμβούλου, να λειτουργεί εν τέλει σαν πλυντήριο; Η διατύπωση ερωτήσεων ακόμα και στις πιό τραγικές στιγμές είναι βασικό χαρακτηριστικό μίας δημοκρατικής κοινωνίας. Ακόμη και αν οι ερωτήσεις είναι ωμές ή προκλητικές, παραγνωρίζουν τον πόνο των ανθρώπων που έχασαν τους δικούς τους στο Μάτι. Δεν είναι οι ερωτήσεις που οδηγούν σε επικοινωνιακή τυμβωρυχία, όπως νομίζει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Είναι η έλλειψη πειστικών απαντήσεων...."

Aπό τον κλώνο της "Ε"


Του Δημήτρη Κανελλόπουλου


Η κυβέρνηση, η τοπική αυτοδιοίκηση και οι αρμόδιες υπηρεσίες κρίνονται όχι μόνο για όσα έκαναν (ή δεν έκαναν) την ώρα της καταστροφής αλλά και όσα έπραξαν αμέσως μετά. Κρίνονται φυσικά και οι συμπεριφορές...

Κι επειδή το καιρικό φαινόμενο στο Μάτι ήταν πρωτοφανές και η αντίδραση της πολιτείας έμοιαζε εκ των πραγμάτων περιορισμένη, ας δούμε λοιπόν το μετά. Αδυνατώ να καταλάβω γιατί τόσες μέρες μετά την τραγωδία δεν υπάρχει ούτε μίαπαραίτηση. Είναι αστείο να λέγεσαι Υπουργός Προστασίας του Πολίτη με 90 πολίτες νεκρούς... Τι σόι προστασία τους προσέφερες;

Αλήθεια, πότε ο κ.Τσίπρας περιμένει να αποδώσει ευθύνες; Εχουν περάσει ήδη 8 μέρες και δεν κάνει τίποτε. Δεν καταλαβαίνει άραγε πως βουλιάζει μαζί τους; Με υπουργούς, δημόσιους λειτουργούς, ανθρώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και λοιπούς που εκ των πραγμάτων φέρουν ευθύνη λόγω της θέσης τους;

Βγαίνει βαριά ηττημένος ο Αλέξης Τσίπρας από τα τελευταία γεγονότα. Αν είχε στείλει ήδη στο σπίτι τους μερικούς ανθρώπους, θα μιλούσε πλέον σε άλλη βάση. Για τα αυθαίρετα, την άναρχη δόμηση, τα ρουσφέτια, τους μνημονιακούς κόφτες, για όλα. Εμεινε και μισή η καλή ομιλία του στο υπουργικό της περασμένης Παρασκευής (μετά το απίστευτο φιάσκο της συνέντευξης τύπου για τους... εμπρηστές) από τη στιγμή που δεν έκανε τίποτε, αμέσως μετά. Πώς πήρε την πολιτική ευθύνη ως κυβέρνηση χωρίς να διώξει κανέναν; Δεν καταλαβαίνει ότι αυτό είναι από μόνο του παράλογο;

Εχασε την ευκαιρία να βγει από πάνω και όσο περνούν οι μέρες η κατάσταση γίνεται όλο και πιο μη αναστρέψιμη. Δεν είναι τυχαίο που οι αντίπαλοί του, δημοσιογράφοικαι πολιτικοί, σοβαροί αντίπαλοι αλλά και ασόβαροι (και είναι πολλοί αυτοί, ειδικά οι δημοσιογράφοι), ορμούν σαν ύαινες... Βρήκαν την (τραγική) ευκαιρία και την άρπαξαν.

Η ολιγωρία είναι αδιανόητη. Κάποιος φταίει... Θυμάμαι άλλωστε πως ζητούσαμε όλοι μας την παραίτηση του κ. Παπουτσή μετά το ναυάγιο του Σάμινα. Τα πράγματα είναι χειρότερα τώρα... 







Αν πάρει κανείς στα σοβαρά την κυβέρνηση και τους ανθρώπους που κινούνται γύρω από τον κυβερνητικό πυρήνα εξουσίας, την Μαύρη Δευτέρα 23 Ιουλίου που κάηκε το Μάτι, ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε καλά, πλην όμως η καταστροφή ήταν αναπόφευκτη η δε τραγωδία θα ήταν μεγαλύτερη εάν οι υπουργοί που διαχειρίστηκαν την κρίση με τους αρχηγούς του συντονιστικού έκαναν άλλες επιλογές.

Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, δεν έγιναν λάθη, δεν υπήρξαν ολιγωρίες, δεν παρουσιάστηκε πρόβλημα συντονισμού. Όλα έγιναν όπως έπρεπε αλλά η δύναμη του φαινομένου ήταν υπέρτερη από τις δυνάμεις της χώρας, ασύμμετρη κατά την ορολογία του πρωθυπουργού.

Στην περίπτωση αυτή η πολιτική ευθύνη, που δήλωσε ότι αναλαμβάνει ο πρωθυπουργός πέντε ημέρες μετά την τραγωδία, αφορά στον άνεμο και τίποτε παραπάνω. Για τα αδιέξοδα της περιοχής (τις λογής-λογής αυθαιρεσίες, την έλλειψη στοιχειώδους ρυμοτομίας κά) οι ευθύνες χαρακτηρίζονται διαχρονικές, ευθύνονται δηλαδή οι προηγούμενες κυβερνήσεις, οι δημοτικές αρχές και οι ίδιοι οι κάτοικοι.

Ας πούμε ότι είναι έτσι -και μη χειρότερα καθώς ορισμένοι βλέπουν ευθύνες και στα ίδια τα θύματα. Και να ενισχύσουμε περαιτέρω την κυβερνητική θεώρηση, παίρνοντας ως δεδεομένο το ενδεχόμενο εμπρησμού και μάλιστα με σκοπό την αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης, όπως αρχικά υπονόησαν στη σειρά κυβερνητικοί παράγοντες (από τον Δ.Τζανακόπουλο μέχρι τον Π. Καμμένο) και στη συνέχεια κομματικοί ινστρούκτορες και άλλοι λάτρεις μυθιστοριών συνωμοσίας.

Ακόμη λοιπόν και αν ισχύουν όλα τα παραπάνω, απαλλάσσεται η κυβέρνηση από τις δικές της ευθύνες; Όσο κυλούν οι μέρες και προστίθενται κρίσιμες πληροφορίες για τα γεγονότα της Μαύρης Δευτέρας τα ερωτήματα γίνονται περισσότερα.

Το ερώτημα που κυριαρχεί τώρα δεν είναι τι έγινε και τι δεν έγινε, αλλά αν γνώριζε ο πρωθυπουργός, αν γνώριζαν οι υπουργοί και οι αρχηγοί, την έκταση της καταστροφής σε πραγματικό χρόνο και μπορούσαν να αντιληφθούν το μέγεθος της τραγωδίας. Δηλαδή, τα αίτια της τραγωδίας έχουν επισκιαστεί από το ζήτημα συγκάλυψης των πραγματικών περιστατικών που έχει δημιουργηθεί.

Από τους διαλόγους στην μεσονύχτια επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Συντονιστικό η εντύπωση που δόθηκε ήταν ότι «το φαινόμενο είναι σε ύφεση» και «ολοκληρώνεται η επιχείρηση μεταφοράς των εγκλωβισμένων από το λιμανάκι». Αν αυτό επεδίωκε το Συντονιστικό το πέτυχε. Η πραγματικότητα όμως διέψευσε τραγικά την εικόνα του Συντονιστικού. Και εδώ αρχίζει το ασύμμετρο πρόβλημα της κυβέρνησης.

Σύμφωνα με το νέο αφήγημα υπουργών που συμμετείχαν στη σύσκεψη, (Τζανακόπουλος, Σκουρλέτης, Σπίρτζης, Πολάκης, Κουρουμπλής), οι πρώτες αναφορές για θύματα στο Ν. Βουτζά και στο Μάτι έφθασαν στο Συντονιστικό μόλις έφυγαν οι κάμερες της ΕΡΤ. Οι πληροφορίες ήταν ανεπιβεβαίωτες (πάλι καλά δεν περίμεναν την ταυτοποίηση) όπως είπαν, για δύο ανθρώπους.

Το Μαξίμου δεν λέει πότε ακριβώς ενημερώθηκε ο πρωθυπουργός για νεκρούς και τραυματίες, αλλά σε προηγούμενη ανακοίνωση, διέψευδε με οργή τα ερωτήματα που εγείρονται για την αλληλουχία των γεγονότων.

Πως γίνεται όμως η φωτιά να ολοκλήρωσε το καταστροφικό έργο μέσα σε μιάμιση ώρα, όπως λένε οι αρχηγοί και ο πολιτικός τους προϊστάμενος Ν. Τόσκας, αλλά το Συντονιστικό πέντε ώρες αργότερα να μην είχε εικόνα της τραγωδίας, δεν έχει ακόμα απαντηθεί.

Η σύγχυση της κυβέρνησης και ο πανικός ορισμένων κυβερνητικών παραγόντων είναι ως ένα βαθμό κατανοητός. Ποιός λογικός άνθρωπος θα ήθελε να βρίσκεται στη θέση τους τέτοιες ώρες. Αλλά αυτό δεν δικαιολογεί υπεκφυγές δια μέσου της γενίκευσης η οποία άλλωστε σε τέτοιες συνθήκες δεν αντέχει. Και να φταίει η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, όλοι όσοι είχαν ασκήσει εξουσία τα προηγούμενα χρόνια (για τα αυθαίρετα, τις υπηρεσίες, το κράτος), την κρίση στο Μάτι την διαχειρίστηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Η σημερινή κυβέρνηση λοιπόν οφείλει να απαντήσει στα ερωτήματα με στοιχεία, που είναι άλλωστε καταγεγραμμένα στο Συντονιστικό. Ειδάλλως, αν ακολουθήσουμε την συλλογιστική της αναδρομής στο παρελθόν, κινδυνεύουμε να χαθούμε στον κυκεώνα της άρνησης, της άρνησης της πραγματικότητας και των ευθυνών. Ακολουθώντας τυφλά την συλλογιστική της κυβέρνησης θα πρέπει να αποδεχθούμε και την χειρότερη εκδοχή της συλλογικής ευθύνης, τη φασιστική.

Καμία τραγωδία και κανένα έγκλημα δεν έγινε άλλωστε στο κενό, όλα τα αρνητικά κεφάλαια της ανθρώπινης ιστορίας έχουν σκοτεινό υπόθαθρο, άρα η ευθύνη είναι τροπον τινά όλων. Και από εκεί που κάποτε «όλοι μαζί τα φάγαμε» θα φθάσουμε τώρα στο «όλοι μαζί το κάψαμε».

Οι άνθρωποι που είναι γύρω από τον πρωθυπουργό, στην κυβέρνηση αλλά και πιό κοντά στο γραφείο του, μέχρι τώρα δεν έχουν δώσει πειστικές εξηγήσεις. Το αντίθετο μάλιστα, καταφεύγουν συνεχώς σε υπεκφυγές και γενικεύσεις. Τι εννοεί ο διευθυντής του γραφείου τύπου του πρωθυπουργού Θ. Καρτερός όταν λέει ότι «οι αναταράξεις στο πολιτικό σκηνικό, εξαιτίας της τραγωδίας, συνδέονται, και δεν μπορούσε να είναι αλλιώς, με τη μεγάλη εικόνα της μεγάλης αναμέτρησης ανάμεσα στην Αριστερά και στους ακροδεξιούς κυρίως αντιπάλους της. Ανάμεσα στην παράταξη που προσπαθεί, με δυσκολίες, προβλήματα, και λάθη ακόμα, να σπρώξει τη χώρα ένα βήμα μπρος. Και σε όλους εκείνους που προσπαθούν να τη σπρώξουν δυο βήματα πίσω. Ή και ακόμα παραπίσω. Με όλα τα μέσα, από τα οποία εντιμότερο το ψέμα και η τοξική δυσφήμιση».

Και συνεχίζει στο άρθρο του στην Κυριακάτικη Αυγή: «Δεν πρόκειται για μάχη επικοινωνίας, προπαγάνδας, λέξεων. Το διακύβευμα είναι απείρως δυσκολότερο. Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να στηριχτεί και να πετύχει. Πρέπει να ολοκληρώσει τη θητεία και το έργο της. Πρέπει να αποδειχτεί άξια όλων εκείνων που έδωσαν τα πάντα για να έχει όχι η Αριστερά, αλλά η χώρα, μια ευκαιρία».

Αυτό είναι το πρόβλημα; Τι σχέση έχει η τραγωδία στο Μάτι και η επίθεση που δέχεται η κυβέρνηση από την αντιπολίτευση και τα ΜΜΕ, με τους ανθρώπους που έδωσαν τα πάντα για την Ελλάδα ή για την Αριστερά. Όση και ο φάντης με το ρετσινόλαδο. Και πως προέκυψε το συμπέρασμα ότι όλοι όσοι επικρίνουν την κυβέρνηση είναι ακροδεξιοί ή για να το τραβήξουμε και άλλο ακολουθώντας και την συλλογιστική του υπουργού Άμυνας Π. Κάμμένου έχουν σχέση με τα CDs, το Νοοr και την Τουρκία; Σιγά μην έχουν σχέση και με τους ψεκασμούς.

Τι σχέση έχει η Αριστερά με αυτή την ανερμάτιστη λογική και τί όφελος μπορεί να περιμένει η χώρα; Θα πρέπει να αναλάβει και τις προσωπικές αθλιότητες κάθε κυβερνητικού παράγιοντα και συμβούλου, να λειτουργεί εν τέλει σαν πλυντήριο;

Η διατύπωση ερωτήσεων ακόμα και στις πιό τραγικές στιγμές είναι βασικό χαρακτηριστικό μίας δημοκρατικής κοινωνίας. Ακόμη και αν οι ερωτήσεις είναι ωμές ή προκλητικές, παραγνωρίζουν τον πόνο των ανθρώπων που έχασαν τους δικούς τους στο Μάτι. Δεν είναι οι ερωτήσεις που οδηγούν σε επικοινωνιακή τυμβωρυχία, όπως νομίζει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Είναι η έλλειψη πειστικών απαντήσεων.

Και περισσότερο η έλλειψη συναίσθησης προσωπικής ευθύνης και κατ΄επέκταση κοινωνικής και πολιτικής. Δεν μπορεί να θεωρείται καρατόμηση η αντικατάσταση των προσώπων που κλήθηκαν να διαχειριστούν την κρίση και απέτυχαν. Ακόμη και αν τα λάθη που έγιναν είναι συγγνωστά, το βάρος της τραγωδίας είναι τεράστιο για να συνεχίσουν να το φέρουν στους ώμους τους, στις θέσεις που βρίσκονται.

Το πρόβλημα της κυβέρνησης, η ολέθρια διαχείριση της πυρκαγιάς στο Ν. Βουτζά και το Μάτι και τώρα της πολιτικής κρίσης, αφορά τα πρόσωπα που συγκροτούν την κυβέρνηση και προωτίστως τον πρωθυπουργό και τους συμβούλους του. Δεν μπορεί να γίνει πρόβλημα όλων των πολιτών ή αυτών που ψήφισαν την κυβέρνηση, της Αριστεράς ή της Δεξιάς.

Αν υπάρχει και άλλη συνωμοσία, μετά τις συνωμοσίες των εμπρηστών, πρακτόρων και άλλων εχθρών, η κυβέρνηση ας βγει να το πει ευθέως. Αλλά να φτιάχνει κλίμα μαγισσσών, τέτοιο που ο πρωθυπουργός στην ανάληψη της πολτικής ευθύνης της τραγωδίας υπογράμμισε πως δεν πρόκειται να δεχθεί, είναι άκρως επικίνδυνο.

Ο μόνος εχθρός της κυβέρνησης είναι ο ίδιος της ο εαυτός. Μέχρι τώρα δεν έχει βρει ψέματα στις μαρτυρίες των ανθρώπων που βρίσκονταν στο Μάτι, ανθρώπων που είδαν τους δικούς τους να χάνονται, αλλά αυτή επιμένει πως λέει την αλήθεια και χαρακτηρίζει τυμβωρυχεία κάθε άλλη οπτική. Ή μήπως λένε ψέματα τώρα και οι πυροσβέστες, διασώστες, νοσηλευτές, λιμενικοί, στρατιωτικοί και όλοι όσοι έδιναν μάχη;
Αν κάτι μπορούσε να λειτουργήσει κατευναστικά στην πληγή που προκάλεσε η λαίλαπα στο Μάτι, πληγή ανθρώπινη, κοινωνική και εθνική, είναι η ευθιξία που απέμεινε σε όσους είχαν την ευθύνη της διαχείρισης, να την αναλάβουν. Τα λάθη, μικρά ή και μεγάλα, κάποια στιγμή θα συγχωρεθούν. Η αλαζονεία που προσομοιάζει πια με άκαμπτη αναλγησία, δεν πρόκειται να συγχωρεθεί ποτέ.

BAΡΥΣ ΜΑΓΚΑΣ Ο Μ@Λ@Κ@Σ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ:ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΙ Η ΕΒΕΛΙΝΑ...



«Ενώ οι δύο συνοδοί απειλούσαν, ο φοιτητής (...) επιτέθηκε με γροθιές κατά της γραμματέως της σχολής και τη γρονθοκόπησε στο αριστερό μάτι και στο δεξιό ζυγωματικό και κατά μέλους της γραμματείας (...) τον οποίο γρονθοκόπησε στο αριστερό μάτι. Στη συνέχεια, ο φοιτητής (...) σε κατάσταση αμόκ βρίζοντας τη μητέρα και την οικογένειά μου στάθηκε μπροστά μου σηκώνοντας τις γροθιές του σε πυγμαχική στάση και προσπάθησε τρεις με τέσσερις φορές να με γρονθοκοπήσει στο πρόσωπο, έχοντας φανερά στόχο τα γυαλιά μυωπίας που φοράω».

Aπό την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" (ηλεκτρονική έκδοση)



Γροθιές, ύβρεις και... «είσαι τελειωμένος»
στο Πολυτεχνείο

Του Απόστολου Λακασά

Γροθιές στο κεφάλι και στο μάτι, σκαιότατες ύβρεις και απειλές, όπως «είσαι τελειωμένος», είναι λίγα από όσα εκτυλίχθηκαν μέρα μεσημέρι στο ΕΜΠ, με θύματα καθηγητές και διοικητικούς υπαλλήλους, και επιτιθέμενους έναν φοιτητή και δύο άλλα άτομα, αγνώστων στοιχείων. Ο κοσμήτορας της Σχολής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών (ΣΕΦΜΕ) Παναγιώτης Ψαρράκος στην επιστολή παραίτησής του, την οποία παρουσιάζει η «Κ», περιγράφει αδρά τα γεγονότα, και καταδεικνύει τις χρόνιες ευθύνες της διοίκησης του ιδρύματος.

Η περιγραφή του κ. Ψαρράκου σοκάρει (σ.σ.: από το κείμενο έχουν αφαιρεθεί τα ονόματα που ο κ. Ψαρράκος αναφέρει στην επιστολή): «Κατά την αποχώρηση από τη γραμματεία της σχολής, ο σπουδαστής (...) συνοδευόμενος από δύο νεαρά άτομα αγνώστων στοιχείων επιτέθηκε απρόκλητα και αιφνιδιαστικά, πρώτα, πισώπλατα στον καθηγητή (...) γρονθοκοπώντας τον στο πίσω δεξιό μέρος του κεφαλιού και στην πλάτη. Στη συνέχεια, οι τρεις άρχισαν να απειλούν και να υβρίζουν τις οικογένειες και τις μητέρες των συναδέλφων, ενώ δήλωσαν στον καθηγητή (...) ότι έχουν φωτογραφία (ή βίντεο) όπου φαίνεται ο ίδιος να κτυπάει τον φοιτητή (...), λέγοντάς του ότι κατόπιν αυτού “είναι τελειωμένος”».

Και ο κοσμήτορας της ΣΕΜΦΕ συνεχίζει: «Ενώ οι δύο συνοδοί απειλούσαν, ο φοιτητής (...) επιτέθηκε με γροθιές κατά της γραμματέως της σχολής και τη γρονθοκόπησε στο αριστερό μάτι και στο δεξιό ζυγωματικό και κατά μέλους της γραμματείας (...) τον οποίο γρονθοκόπησε στο αριστερό μάτι. Στη συνέχεια, ο φοιτητής (...) σε κατάσταση αμόκ βρίζοντας τη μητέρα και την οικογένειά μου στάθηκε μπροστά μου σηκώνοντας τις γροθιές του σε πυγμαχική στάση και προσπάθησε τρεις με τέσσερις φορές να με γρονθοκοπήσει στο πρόσωπο, έχοντας φανερά στόχο τα γυαλιά μυωπίας που φοράω».

Ο κ. Ψαρράκος απέφυγε τις γροθιές του φοιτητή, που τον κτύπησε τελικά στον ώμο και στο μπράτσο. Βέβαια, ο κοσμήτορας δεν διέτρεχε μόνο κίνδυνο από το αμόκ του φοιτητή. Είχε και δύο αγνώστους να καιροφυλακτούν, χωρίς μάλιστα να γνωρίζει εάν οπλοφορούσαν. «Πραγματικά, δεν άγγιξα τον φοιτητή, ούτε κινήθηκα προς το μέρος του, έχοντας κυρίως τον νου μου στους δύο αγνώστους νεαρούς, τον έναν αριστερά και τον άλλο δεξιά του σπουδαστή, που έδειχναν έτοιμοι να επέμβουν στην αντίδρασή μου και για τους οποίους δεν γνώριζα αν είχαν κάποιο μαχαίρι ή κάποιο άλλου είδους όπλο μαζί τους».

«Συμμορία των τριών»

Ο κοσμήτορας της ΣΕΜΦΕ στην επιστολή παραίτησής του προς τον πρύτανη του ΕΜΠ Ιωάννη Γκόλια επισημαίνει ότι «ως κοσμήτορας δεν αντέχω να βλέπω να γρονθοκοπούν καθηγητές και υπαλλήλους της σχολής μου». Μάλιστα, μιλά για νεοσύστατη συμμορία των τριών που «πολύ σύντομα θα ξεκινήσει, εάν δεν έχει ήδη ξεκινήσει, να επισκέπτεται μεμονωμένα καθηγητές στα γραφεία τους προκειμένου να τους υποχρεώσουν, με χρήση ή απειλή βίας, να προχωρήσουν σε κάθε είδους “εξυπηρετήσεις” του φοιτητή (...).

Μάλιστα, ο κ. Ψαρράκος αφήνει ευθείες βολές λέγοντας ότι «η απραξία που έχει επιδείξει εδώ και χρόνια η κεντρική διοίκηση για ένα πρόβλημα που γνωρίζει καλά, είχε ως αποτέλεσμα να έχουμε τρία μέλη της σχολής κτυπημένα στο κεφάλι και να κινδυνεύουν ζωές».

Ο κ. Γκόλιας, μιλώντας χθες στην «Κ», ανέφερε ότι η περίπτωση του φοιτητή είναι γνωστή στο ΕΜΠ και ότι θα ενημερωθούν οι αρμόδιες αρχές για το περιστατικό.