"...Πόσο αφελής μπορεί να είναι ο άνθρωπος – στον εαυτό μου αναφέρομαι. Και πώς, τυφλωμένος από τον συντηρητισμό του, δεν μπορεί να αντιληφθεί τη λεπτότητα του πνεύματος της προοδευτικής συμμαχίας; Καταδικάζοντας τον αριστερισμό, διά στόματος Λένιν, η καλή εφημερίδα υπενθυμίζει στους εκλεκτούς αναγνώστες της ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα στην παιδική του ηλικία μπορεί να υποστήριζε όσα καταδικάζει ο γκουρού, όμως πρόκειται για παιδική ασθένεια. Και ως γνωστόν, όσοι έχουν περάσει ιλαρά ως παιδιά δύσκολα την ξαναπαθαίνουν. Συγχρόνως καταδικάζουν και όλα τα παραφερνάλια που παρενοχλούν τα εκλογικά τους ποσοστά. Τόση πολιτική σε μια προσφορά μόνον η «Αυγή» μπορεί να επιτύχει. Δεν παίζονται οι άνθρωποι..."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

«τσιτάτων» για τις φοιτητικές συνελεύσεις και ιδανικό κίνητρο για τη σύναψη ερωτικών σχέσεων. Σε τι χρησιμεύουν τα σοβιέτ και σε τι τα συνδικάτα, τι είναι το κράτος και τι η επανάσταση, τι κάνεις απόψε; Ολ’ αυτά σήμερα ανήκουν σ’ εκείνη τη ρομαντική εποχή και δεν αποκλείεται κάπου να βρέθηκε στοκ στα αζήτητα για να το μοιράσει η ιστορική εφημερίδα στους αναγνώστες της ενόψει των εορτών του Πάσχα. Η φτήνια όμως είναι για τους νεοφιλελεύθερους. Εξάλλου, κατά την «Αυγή», η οικονομία καλπάζει, και μπορεί η οικονομία να είναι το δυνατό χαρτί του Τσίπρα, όμως άλλο οικονόμος κι άλλο Σκρουτζ.

Το συμπέρασμα ότι πρόκειται για αμιγώς πολιτική χειρονομία με ιδεολογικές προεκτάσεις και πνευματικές παραφυάδες με έβαλε σε ακόμη περισσότερες σκέψεις. Πού τους ήρθε να βγάλουν τον Λένιν από το μαυσωλείο των ιδεών οι ίδιοι που ανέμιζαν τον ενθουσιασμό τους για την πρωτιά των Σοσιαλιστών στην Ισπανία και άφησαν αναπάντητες τις κλήσεις του κ. Ιγκλέσιας; Θα μου πείτε, αυτό που έχει απομείνει από την κάποτε μορφωμένη Αριστερά δεν ξέρει και πολλά εκτός από τον Λένιν. Πόσο αφελής μπορεί να είναι ο άνθρωπος – στον εαυτό μου αναφέρομαι. Και πώς, τυφλωμένος από τον συντηρητισμό του, δεν μπορεί να αντιληφθεί τη λεπτότητα του πνεύματος της προοδευτικής συμμαχίας; Καταδικάζοντας τον αριστερισμό, διά στόματος Λένιν, η καλή εφημερίδα υπενθυμίζει στους εκλεκτούς αναγνώστες της ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα στην παιδική του ηλικία μπορεί να υποστήριζε όσα καταδικάζει ο γκουρού, όμως πρόκειται για παιδική ασθένεια. Και ως γνωστόν, όσοι έχουν περάσει ιλαρά ως παιδιά δύσκολα την ξαναπαθαίνουν. Συγχρόνως καταδικάζουν και όλα τα παραφερνάλια που παρενοχλούν τα εκλογικά τους ποσοστά. Τόση πολιτική σε μια προσφορά μόνον η «Αυγή» μπορεί να επιτύχει. Δεν παίζονται οι άνθρωποι.

Το μάλλον καταθλιπτικό στην όλη υπόθεση είναι ότι το βιβλίο γράφτηκε στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’20 του προηγούμενου αιώνα. Απόδειξη πως οι σύντροφοι σκέφτονται τον σημερινό μας κόσμο σαν να ήταν προχθεσινός. Θα μου πείτε, με τόση δουλειά που έχουν για να φέρουν την ανάπτυξη στη χώρα, πού καιρός για διάβασμα.

ΚΑΙ ΜΙΑ -ΜΙΚΡΗ- ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ: Εις ό,τι αφορά τα πωληθέντα βιβλία του Βλαδίμηρου με την ακριβή έκδοση της "ΑΥΓΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", της 21ης Απριλίου τ.ε., αντί 3 ευρώ, εάν δεν απατώμαι, δεν θα είχαν δυσκολία να τα εξασφαλίσουν οι ιθύνοντες του κομματικού δελτίου, ας είναι καλά οι αποθήκες με τα αδιάθετα βιβλία της "Μαρξιστικής Βιβλιοθήκης" του φιλικού προς το ΣΥΡΙΖΑ Εκδοτικού, την ιδιοκτησία του οποίου είχαν την ευγένεια να ευχαριστήσουν ονομαστικώς, γιά τον καλό τους σκοπό, στο φύλλο της προηγουμένης 20ης Απριλίου, τυπωμένα το...1964, με το κιτρινισμένο χαρτί των πεπαλαιωμένων βιβλίων. Συνεπώς αδειάζουν αποθήκες, αλλά πολύ λίγο καθώς το συγκεκριμένο φύλλο της "ΑΥΓΗΣ" πούλησε ανά την Ελλάδα τον σούπερ αριθμό των 2.350 φύλλων, 10 λιγότερα από την κυκλοφορία αυτού της αμέσως προηγούμενης Κυριακής, 14ης Απριλίου, συμφώνως με τις πωλήσεις που παραθέτει το Πρακτορείο Διανομής "ΑΡΓΟΣ", τις οποίες προφανώς δεν αμφισβητούν στο κομματικό δελτίο της "ΑΥΓΗΣ". Αλλά πιό σημαντικό είναι ότι τα....μαθήματα μαρξιστικής σκέψης ουδόλως συνεκίνησαν τους απελπιστικώς ολίγους που συνεχίζουν να προμηθεύονται την ημιεπίσημη κυβερνητική εφημερίδα, περιλαμβανομένων στον αριθμό των 2.350 φύλλων και αυτών που προορίζονται για τη Βουλή, Υπουργεία κα Δημόσιες Υπηρεσίες γενικώς, ΔΕΚΩ κ.ο.κ. Προφανώς θα αισθάνονται τόσο πολύ μεταλλαγμένοι στην ιδεολογία τους, όπότε πώς να τούς αγγίξει ο Λένιν. Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης