Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/05/19
1. Η ΔΕΗ και η (ποια;) στρατηγική ΣΥΡΙΖΑ
Κύριε διευθυντά,
Με αφορμή το εξαιρετικά ενημερωτικό άρθρο της κ. Χρύσας Λιάγγου (φ. 27-28/4) για τη ΔΕΗ, έχω να παρατηρήσω τα εξής:
1. Η ΔΕΗ με το αμαρτωλό παρελθόν των προνομιούχων συνδικαλιστών και των πολυήμερων διακοπών ρεύματος, μεσούσης μάλιστα της θερινής περιόδου, στη μορφή που την ξέρουμε, πρέπει να πάψει να υφίσταται.
2. Οι λιγνιτικές μονάδες που την επιβαρύνουν κάθε χρόνο με τεράστια πρόστιμα πρέπει να πωληθούν άμεσα και όχι με ρυθμούς χελώνας όπως κάνει η κυβέρνηση. Η τελευταία απλώς καθυστερεί, βγαίνουν άγονοι οι διαγωνισμοί, πράγμα που κατά βάθος εύχεται. Ιδιωτικοποιήσεις με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν να προσπαθείς να τετραγωνίσεις τον κύκλο.
3. Η ΔΕΗ, λόγω του στρατηγικού της χαρακτήρα, πρέπει να διατηρήσει έναν μικρό πυρήνα κρατικό.
4. Πρέπει να δοθεί έμφαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και οι όποιες μελλοντικές επενδύσεις να γίνουν προς αυτήν την κατεύθυνση.
5. Για τους κακοπληρωτές να ληφθούν αναγκαστικά μέτρα είσπραξης των οφειλών και να διακόπτεται άμεσα το ρεύμα για αθροιστική οφειλή που θα ξεπερνάει τα 100 ευρώ και όχι τα 1.000. Να απαγορεύεται, δε, ρητά η αλλαγή παρόχου, ακόμη και για ένα ευρώ οφειλής προς τη ΔΕΗ. Διαφορετικά, η Επιχείρηση δεν έχει μέλλον.
Σ. Γιακουμάκης
2. Χάνουν τον σπόρο, κρατούν τα σκύβαλα
Κύριε διευθυντά,
Ξεκινάει ο θεσμός «Σώμα και ταυτότητα»! (αρ. πρωτ. Φ20.1220482/ 23-12-2016 Δ2 ΥΠΕΠΘ «Υλοποίηση στο γυμνάσιο θεματικής εβδομάδας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σε θέματα διατροφής, εθισμού - εξαρτήσεων και έμφυλων ταυτοτήτων»:
Επίσης, «γενικότερα, τα θέματα που διαμορφώνουν στάσεις (όπως η διατροφή, η πρόληψη του εθισμού ή οι έμφυλες ταυτότητες) είναι χρήσιμο να γίνονται αντικείμενα μιας όσο το δυνατόν πιο “ολιστικής” προσέγγισης και μιας βιωματικής επεξεργασίας... Οι βιωματικές προσεγγίσεις μαζί με την πληροφόρηση επιτρέπουν στη συνέχεια την αναστοχαστική διαδικασία και διευκολύνουν την ανάπτυξη κριτικής στάσης». Δυσκολεύομαι να συλλάβω το νόημα των λέξεων «ολιστική» και «αναστοχαστική», τη «βιωματική επεξεργασία» στις «έμφυλες ταυτότητες;».
Το υπουργείο έστειλε στα γυμνάσια «Φάκελο εκπαιδευτικού υλικού», που περιλαμβάνει κατάλογο φορέων και υπηρεσιών, που έχει διαμορφωθεί με ευθύνη του ΙΕΠ, όπως κυβερνητικών και μη κυβερνητικών οργανώσεων.
Πρόκειται για τις ΜΚΟ. Αν αποταθούν οι διευθυντές στους δήμους θα βρουν πρόθυμους συμπαραστάτες στο έργο τους ανθρώπους που ήδη έχουν εμπειρία με τη συμμετοχή τους στη λειτουργία των σχολείων. Ως μέλος της Επιτροπής Παιδείας στο Α΄ Διαμέρισμα Αθηνών και συνεργάτης στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Παπάγου Χολαργού και στο ΚΕΜΙΠΟ της Ν. Ιωνίας, είχα άριστη συνεργασία. Τις δεκαετίες ’70-’80 καθιερώθηκε στο ωρολόγιο πρόγραμμα ένα δίωρο την εβδομάδα σε μία τάξη του γυμνασίου «Πολιτιστικές δραστηριότητες». Το σχ. έτος 1979-80 βρέθηκα γυμνασιάρχης σε ακριτικό νησί «σε απόσταση “λαλήματος αλέκτορος” από την αιολική γη».
Ολοι οι μαθητές σε γυμνάσιο και λύκειο μόλις θα συμπλήρωναν ένα «κανονικό» τμήμα γυμνασίου. Αποφασίσαμε να δουλέψουμε με μαθητές γυμνασίου, λυκείου και δημοτικού.
Τα θέματα ήταν: 1) Τράπεζες και αποταμίευση, 2) τα τυχερά παιχνίδια, 3) οι Τρεις Ιεράρχες, 4) ισότητα των δύο φύλων, 5) ρύπανση του περιβάλλοντος, 6) έτος του παιδιού και η Διακήρυξη του ΟΗΕ (1959). Κάθε θέμα το παρουσιάζαμε στους μαθητές και στους κατοίκους του οικισμού. Τύπωσα το βιβλίο «Πολιτιστικές δραστηριότητες στην Αιγνούσα». Στη Νίκαια (1980-1982) διαλέξαμε τα θέματα «Εμείς και το κάπνισμα», «Η Ελλάδα στην ΕΟΚ». «Επαγγελματικός προσανατολισμός».
Ο κάθε νέος υπουργός της ίδιας κυβέρνησης ή της επόμενης, ακόμη και «υπηρεσιακός», λέει: «Στόχος μας η Παιδεία». Ωσπου τη δόλια την κατάντησαν «κόσκινο». Χάνουν τον σπόρο και κρατούν τα σκύβαλα για την εκπαίδευση.
Οι πιο επιτυχημένοι υπουργοί Παιδείας ήταν αυτοί που δεν ανήκαν στην εκπαιδευτική κοινότητα, όπως ο Γεώργιος Παπανδρέου (δεκαετίες ’30 και ’60), ο Λουκής Ακρίτας (δεκαετία ’60) και πρόσφατα η Μαριέττα Γιαννάκου και η Αννα Διαμαντοπούλου. Οι πανεπιστημιακοί έχουν τις ιδεοληψίες τους.
Ιορδάνης Β. Παπαδόπουλος, Τέως γυμνασιάρχης, Χολαργός
3. Ενας τίτλος που με σόκαρε
Κύριε διευθυντά,
Ανοίγοντας την «Κ» του Σαββάτου 20-4-2019, στη σελίδα 11, το μάτι μου έπεσε σε μία είδηση η οποία αρχικά με συγκλόνισε. Ο τίτλος της είδησης έγραφε: «Εκπαιδευτικό σκάφος του Π.Ν. με ναρκωτικά». Ευτυχώς στην τρίτη γραμμή της είδησης είδα ότι πρόκειται για εκπαιδευτικό σκάφος του πολεμικού ναυτικού του Μαυροβουνίου και έτσι ηρέμησα. Ο τίτλος της είδησης έδινε σαφώς διαφορετική εντύπωση από το κείμενο. Για τους Ελληνες, Π.Ν. είναι το Πολεμικό Ναυτικό της χώρας, όπως για τους Αγγλους είναι το R.N. (Royal Navy), για τους Αμερικανούς το U.S.N. (United States Navy), για τους Ιταλούς το Μ.Μ. (Marina Militare) κ.λπ. Αν στο Διαδίκτυο πληκτρολογήσει κάποιος Π.Ν. θα παρουσιασθούν δεκάδες ιστότοποι μόνο για το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Ο θυρεός του Πολεμικού μας Ναυτικού αναγράφει Π.Ν. Οταν υπογράφω ως πλοίαρχος Π.Ν. ε.α. όλοι καταλαβαίνουν ότι είμαι απόστρατος πλοίαρχος του Πολεμικού μας Ναυτικού και όχι του Μαυροβουνίου. Δεν υπάρχει περίπτωση Αγγλος δημοσιογράφος να γράψει είδηση: «Εκπαιδευτικό σκάφος του R.N. με ναρκωτικά» και να αναφέρεται σε πολεμικό πλοίο του Μαρόκου ή της Νορβηγίας ή ενός άλλου Βασιλείου. Ο συντάκτης όμως της είδησης έχει υποπέσει και σε δεύτερο λάθος.
Στο κείμενο διαβάσαμε: «Κατά τη διάρκεια της εξονυχιστικής έρευνας οι αστυνομικοί ανακάλυψαν δεκάδες κιλά άγνωστων ουσιών, που πιστεύουν ότι είναι ναρκωτικά».
Οι αστυνομικοί πιστεύουν ότι είναι ναρκωτικά. Ο συντάκτης είναι βέβαιος. Θα έπρεπε λοιπόν ο τίτλος της είδησης, για να είναι ακριβής, να ήταν: «Ευρέθησαν ναρκωτικά σε πολεμικό εκπαιδευτικό πλοίο του Μαυροβουνίου;». Θα διαβάσουμε σε επόμενο φύλλο της «Κ» επιβεβαίωση της αστυνομίας του Μαυροβουνίου ότι πράγματι επρόκειτο για ναρκωτικά;
Ματθαίος Μ. Δημητρίου, Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.
4. ΑΟΖ, τουρκικά παίγνια και όχι μόνον
Kύριε διευθυντά,
Τoν τελευταίο καιρό βομβαρδιζόμαστε από δηλώσεις Τούρκων καί αντιδηλώσεις –δικών μας– για τα τεκταινόμενα στην κυπριακή ή ακριβέστερα στην ελληνοκυπριακή ΑΟΖ.
Οι μεν Τούρκοι απειλούν και σχεδιάζουν γεωτρήσεις σε αυτήν, ο δε Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας στέλνει διαρκώς «μηνύματα» και σχεδόν εμμονικώς επισημαίνει ότι τα θαλάσσια σύνορά μας –που κατά τoν κ. Τσίπρα δεν υπήρχαν– αποτελούν και σύνορα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, απευθυνόμενος, πολύ φοβούμαι, σε ώτα Ευρωπαίων μη ακουόντων.
Στην πράξη όμως, όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, οι Τούρκοι έχουν βιαίως αποκόψει το βόρειο 38% του νησιού, το έχουν «εθνοκαθάρει» και το έχουν αναγνωρίσει ως χωριστή κρατική οντότητα, τη «Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» μη αναγνωρίζοντας το ενιαίο του κυπριακού κράτους.
Το χωριστό λοιπόν κράτος του νοτίου μέρους, η «ελληνοκυπριακή διοίκηση», όπως την ονομάζουν οι Τούρκοι, προχώρησε σε οριοθετήσεις με τα γειτονικά της κράτη της δικής της ΑΟΖ, μη περιλαμβάνοντας το βόρειο τμήμα του νησιού επί του οποίου άλλωστε δεν έχει de facto καμία δικαιοδοσία. Με ποια λογική λοιπόν οι Τούρκοι επικαλούνται το δικαίωμα της συμμετοχής των Τουρκοκυπρίων στα θέματα της ελληνοκυπριακής ΑΟΖ και γιατί σπεύδουν και οι Ελληνοκύπριοι να τους κατευνάσουν θεσμοθετώντας αυτό το δικαίωμά τους; Ελπίζει μήπως κανείς σοβαρώς στην επανένωση του νησιού με όρους αποδεκτούς από εμάς;
Βεβαίως σε αυτό το πνεύμα κινούνται και οι «σύμμαχοί» μας αναγνωρίζοντας μεν τα δικαιώματα των Ελληνοκυπρίων επί της ΑΟΖ τους, αλλά και την απόδοση του «μερδικού» τους και στους Τουρκοκυπρίους.
Ουαί τοις ηττημένοις!
Μιχ. Λιώσης
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου