"ΤΑ ΝΕΑ", 30/04/19
Τσερνόμπιλ, 33 χρόνια μετά
Κύριε Διευθυντά,
Στις 26 Απριλίου 1986, νωρίς το πρωί, ο αντιδραστήρας 4 του πυρηνικού εργοστασίου του Τσερνόμπιλ εξερράγη. Προκάλεσε αυτό που τα Ηνωμένα Εθνη χαρακτήρισαν «τη μεγαλύτερη περιβαλλοντική καταστροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας». Ηταν το ατύχημα που η σοβιετική πυρηνική βιομηχανία είπε δύο μήνες πριν ότι δεν θα συνέβαινε ποτέ σε αυτόν τον αντιδραστήρα.
Οι Σουηδοί ήταν οι πρώτοι που ανακοίνωσαν τρεις μέρες μετά, στις 29 Απριλίου, ότι τα στοιχεία έδειχναν μεγάλη έκρηξη σε σοβιετικό πυρηνικό εργοστάσιο με διαρροή ραδιενεργού ακτινοβολίας. Οι Σοβιετικοί δεν ανακοίνωσαν το παραμικρό. Δεν πληροφόρησαν τις κυβερνήσεις των χωρών που μολύνθηκαν από τη διαρροή της ραδιενέργειας, ούτε καν τους πολίτες τους στην Ουκρανία, τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Ολα κρατήθηκαν μυστικά.
Την Κυριακή, μετά την έκρηξη, δόθηκε εντολή στην εφημερίδα Ισβέστια να μην κάνει την παραμικρή αναφορά στην έκρηξη ενώ ο αρχηγός της KGB υποστήριζε ότι επρόκειτο για συνωμοσία για να κηλιδώσει την ΕΣΣΔ. Τέσσερις ημέρες μετά την καταστροφή σε αναφορά του προς τον Γκορμπατσόφ σημείωνε: «Λαμβάνουμε μέτρα... για τον έλεγχο της συμπεριφοράς των ξένων διπλωματών και ανταποκριτών ώστε να περιορίσουμε τις δυνατότητές τους να συλλέξουν πληροφορίες... για το Τσερνομπίλ και να σταματήσουμε τις προσπάθειές τους να τις χρησιμοποιήσουν για να εξαπολύσουν μια αντισοβιετική εκστρατεία στη Δύση».
Μέρες μετά επετράπη στην Πράβδα να αναφέρει την καταστροφή σημειώνοντας ότι 18 άνθρωποι είναι σε σοβαρή κατάσταση. Στις 18 Μαΐου ο Γκορμπατσόφ μίλησε στην τηλεόραση για πρώτη φορά και ενώ ο πυρήνας του αντιδραστήρα εξακολουθούσε να καίει, επιτέθηκε στη Δύση ότι προσπαθούσε να δυσφημήσει την Σοβιετική Ενωση με μιαν ανελέητη αντισοβιετική εκστρατεία και ένα βουνό ψέματα. Τα ραδιενεργά ισότοπα που απελευθερώθηκαν στην ατμόσφαιρα από το Τσερνόμπιλ και που ακόμα υπάρχουν δείχνουν ότι 33 χρόνια μετά η καταστροφή συνεχίζεται.
Οταν στις 29 Απριλίου έγινε γνωστό το πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνόμπιλ η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες έσπευσαν να διαβεβαιώνουν ότι το ραδιενεργό νέφος δεν επρόκειτο να φθάσει στην Ελλάδα. Οταν μετά την Πρωτομαγιά οι Εληνες πληροφορήθηκαν ότι το ραδιενεργό νέφος είχε φθάσει προ ημερών στην Ελλάδα επεκράτησε πανικός. Εξαφανίστηκαν βασικά είδη από τα υπερκαταστήματα, κονσέρβες γάλα, ζυμαρικά κ.λπ. Φρούτα, λαχανικά και γάλα φρέσκο περνούσαν για έλεγχο ραδιενέργειας από τον Δημόκριτο.
Τα επίπεδα ραδιενέργειας που είχε θέσει η ΕΕ παρέμεναν σταθερά αλλά μόνο για μικρό χρονικό διάστημα και στη χώρα μας η τότε κυβέρνηση άλλα στοιχεία για τη ραδιενέργεια έστελνε στην ΕΕ και άλλα στοιχεία δημοσίευε εδώ, σύμφωνα με την Καθημερινή και άλλες εφημερίδες. Εφθασε στο σημείο να κυκλοφορεί «πες μου ποια εφημερίδα διαβάζεις να σου πω ποια είναι τα επίπεδα ραδιενέργειας». Συγχρόνως το σύστημα ελέγχου της ραδιενέργειας της χώρας δεν λειτουργούσε αξιόπιστα με αποτέλεσμα άλλες μετρήσεις να δίνουν τα πανεπιστήμια, άλλες οι κρατικοί φορείς και άλλες ιδιωτικά εργαστήρια και εργαστήρια του εξωτερικού. Υπήρξε το απόλυτο χάος για διάστημα τριών μηνών και συνεχίστηκε μέχρι τον Σεπτέμβρη του 1986. Από τον πανικό των ημερών λέγεται ότι πραγματοποιήθηκαν 6.000 εκτρώσεις από έγκυες γυναίκες που δεν ήθελαν να γεννήσουν παιδιά παραμορφωμένα από τη ραδιενέργεια.
Σήμερα κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πόσοι καρκίνοι του θυρεοειδούς και λευχαιμίες εμφανίστηκαν στα επόμενα χρόνια, ούτε μεταλλάξεις στον πληθυσμό οφειλόμενες στο Τσερνόμπιλ. αφού ποτέ δεν έγιναν μετρήσεις και το φαινόμενο δεν παρακολουθήθηκε με πρωτόκολλα κ.λπ. Ούτε κρατήθηκαν δείγματα τροφίμων για να παρακολουθηθεί το φαινόμενο. Εκτοτε η χώρα απέκτησε ένα σύγχρονο σύστημα παρακολούθησης της ραδιενέργειας στον αέρα, τη θάλασσα και τα τρόφιμα. Ως γραμματέας Ερευνας και Τεχνολογίας στο υπουργείο Βιομηχανίας επισκέφθηκα το συγκρότημα πυρηνικών αντιδραστήρων στη Βουλγαρία στο Κοζλοντούι και κατόπιν ενεργειών της ελληνικής κυβέρνησης προς την ΕΕ έκλεισε ο ένας αντιδραστήρας και αναβαθμίστηκαν οι άλλοι όσον αφορούσε την ασφάλεια λειτουργίας τους. Τέλος, ένας άλλος πυρηνικός αντιδραστήρας 160 χλμ. δυτικά του Κοζλοντούι, στο Μπέλενε, δεν λειτούργησε ποτέ.
Ο πραγματικός κίνδυνος υπάρχει από τη γειτονική μας χώρα, την Τουρκία, η οποία εγκαθιστά συγκρότημα πυρηνικών αντιδραστήρων στο Ακούγιου με ρωσική τεχνολογία, σε σεισμογενή περιοχή που σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος θα εκτεθούν σε ραδιενέργεια περισσότεροι από 350 εκατ. κάτοικοι στα Βαλκάνια, Ιταλία και χώρες της Μέσης Ανατολής σύμφωνα με μελέτη καναδών επιστημόνων, σε περίπτωση δε διαρροής θα μολυνθεί με ραδιενέργεια όλο το Αιγαίο για δεκάδες χρόνια.
Νίκος Κατσαρός
Πρ. πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Χημικών,
πρ. διευθυντής Ερευνών του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος
2. Μια νομοθεσία για τα ναρκωτικά
Κύριε Διευθυντά,
Χώρος Ελεγχόμενης Χρήσης Ναρκωτικών είναι θέμα ρητορικής των κομμάτων για να κερδίσουν τις εντυπώσεις ή κοινή λογική. Ακριβολογώντας είναι κάτι περισσότερο από κοινή λογική και πρόκειται για φαινόμενο επιτακτικής ανάγκης δεδομένου των κινδύνων που συνεπάγεται η χρήση ορισμένων ναρκωτικών ουσιών (Class A Drugs). Στο εξωτερικό ήδη έχουν γίνει τα πρώτα βήματα σε αυτήν την κατεύθυνση. Η ιδέα βασίζεται στο φαρμακολογικό μοντέλο και στην πολιτική του social harm reduction (πρόληψη του ρίσκου). Ο αντίλογος βέβαια που υπάρχει είναι ότι τέτοιου είδους χώροι ενδεχομένως να καταντούσαν από χώρους προστασίας σε χώρους διάθεσης. Ωστόσο υπάρχει και η άποψη ότι με βάση αυτούς τους χώρους θα πιστοποιούταν πιο εύκολα και χωρίς αδικαιολόγητη γραφειοκρατία η τοξικομανία του χρήστη.
Νόμος 4139/2013 όπως ισχύει από 07/02/2013 για τα ναρκωτικά. Σημαντική προσπάθεια ενός ακριβοδίκαιου νομοθέτη που καταβάλλει φιλότιμη προσπάθεια για να διευθετήσει τα φλέγοντα ζητήματα της νοσηρής νομοθεσίας για την καταπολέμηση των ναρκωτικών. Κατοχή, εμπορία, διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, από τις κύριες κατηγορίες στα υπερφορτωμένα πινάκια σε καθημερινή βάση στις αίθουσες των δικαστηρίων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της νοσηρής πολιτικής ο κύριος Αχμέτ, Μοχάμεντ και πάει λέγοντας που στην απολογία του σε κάποια φάση στο εφετείο δήλωσε «είμαι απλώς άνθρωπος και συνεπώς κάνω λάθη» και ο φιλότιμος δικαστής τού μετέτρεψε τη δεκαετή κάθειρξη σε πενταετή... Τι έκανε ο συγκεκριμένος; Απλά ήταν «άτυχος» που με το που εισήλθε στη χώρα «στην πιάτσα» τον συνέλαβαν από τη Δίωξη γιατί δεν πρόλαβε να διαφύγει και δεν πρόβαλε αντίσταση ή άλλη παρακώλυση αλλά μέσα στην ατυχία του είχε στην κατοχή του μεταξύ άλλων και ινδική κάνναβη. Μεγάλη ήταν η έκπληξη των δικαστών στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου που όλως παραδόξως δεν μετρίασε την ποινή. Είναι αμέτρητα τα παραδείγματα τόσο αλλοδαπών όσο και ημεδαπών που τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες για κατοχή ναρκωτικών ουσιών και για τη δικαστική αρχή ο κατηγορούμενος δεν εμπίπτει στα όρια της τοξικομανίας. Το ερώτημα που προκύπτει είναι το μέχρι πότε θα γίνεται συμφόρηση στις φυλακές με τέτοιου είδους άτομα μόνο και μόνο γιατί ο αφελής νομοθέτης θεωρεί την άσκηση της συντηρητικής πολιτικής ως τον εξαγνισμό του κοινωνικού κακού που είναι καθαρά ρομαντική ουτοπία.
Χαρακτηριστική είναι η δήλωση ενός βρετανού αστυνομικού από το επιτελείο υψηλού βαθμού κράτησης σωφρονιστικού καταστήματος στη ΒΔ Αγγλία, «το μεγάλο πρόβλημα μέσα στις φυλακές είναι το χόρτο (spices)». Σημειωτέον ότι η Αγγλία εφαρμόζει μια από τις πιο αυστηρές πολιτικές ως προς τα ναρκωτικά και το μόνο που επιτυγχάνει είναι την έξαρσή τους. Το θέμα είναι τι ακριβώς θέλουμε να υιοθετήσουμε στην Ελλάδα τη στιγμή που η παρούσα νομοθεσία το μόνο που επιτυγχάνει είναι να προκαλεί μεγαλύτερο συνωστισμό μέσα στις φυλακές και κανένα πρόβλημα δεν επιλύει. Μια νομοθεσία που θα αποποινικοποιούσε καίριες ναρκωτικές ουσίες και θα νομιμοποιούσε τις βαριές ναρκωτικές ουσίες (Class A) θα οδηγούσε το κράτος σε πολύ μεγαλύτερο οικονομικό κέρδος συν το ότι θα αποσυμφόριζε τις φυλακές από τους λάθους κρατουμένους. Ας μην ξεχνούμε ότι από εγκληματολογικής άποψης τα ναρκωτικά οδηγούν ως επί το πλείστον σε κλοπές (property crime). Δεν είναι η κατοχή ή η χρήση του mdms, ecstasy, lsd, marijuana που απειλεί τους νέους οποιαδήποτε ηλικίας και εθνικότητας αλλά ο αφελής νομοθέτης που εφαρμόζοντας τη νοσηρή πολιτική του θεωρεί ότι εξωραΐζει το κακό. Η λερναία ύδρα ωστόσο γιγαντώνεται και το κράτος καταντά παθητικός θεατής της ιδίας νοσηρής πραγματικότητας. Μέχρι πότε;!
Χριστίνα Μυτούλα
Δικηγόρος / εγκληματολόγος
ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΧΟΛΙΟ: Θεωρώ "ατύχημα", που σήμερα σε σχέση με την τότε καταστροφή στο Τσερνομπίλ, στην οποία ακριβώς αναφέρεται η επιστολή του Νίκου Κατσαρού, ότι φαίνεται να ελλείπει και μία μαρτυρία του τότε διευθυντή του "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ", Θανάση Καρτερού, με γεν. γραμματέα -τότε- της ΚΕ του ΚΚΕ τον εκλιπόντα από ετών, Γρηγόρη Φαράκο. Ο νυν διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, θα μπορούσε να μάς εξηγήσει, σήμερα έστω, πώς, παρά την τότε πυρηνική καταστροφή, τα λαχανικά (ραπανάκια π.χ....)που παρήγοντο στην περίμετρο του πυρηνικού εργοστασίου του Τσερνομπίλ, ήσαν...ακίνδυνα γιά την υγεία των τότε Σοβιετικών πολιτών, καθ' 'ότι "σοσιαλιστικά", όπως έγραφε τότε η κομματική εφημερίδα που διηύθυνε. Βεβαίως πρέπει να αισθάνεται πρωτίστως ο ίδιος την υποχρέωση να δώσει μιάν εξήγηση, αυτός ο κραταιός κομμουνιστής, ακάματος μαχητής γιά την αλήθεια, όπως την εννοούσε η "ΠΡΑΒΝΤΑ" της τότε εποχής, αλλά και σήμερα η αντίληψη "ενημέρωσης" που διακονεί ο κυβερνών ΣΥΡΙΖΑ, την οποίο υπηρετεί, αν δεν χαράσσει, από τη θέση που κατέχει!Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου