SerMichiotis

Τετάρτη 31 Μαΐου 2017

ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΤΟ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΤΟΥ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΣ "Mirage-2000" Ο ΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟΣ...

Από τις "Ειδήσεις", την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

και το "ΕΘΝΟΣ"

"Ειδήσεις", 30/05/17

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 30/05/17

"ΕΘΝΟΣ", 30/05/15

ΤΟ ΛΗΦΤΙΝΓΚ ΤΗΣ ΗΜΙΕΠΙΣΗΜΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ, ΕΛΕΩ ΤΣΑΓΚΡΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤ' ΑΥΤΟΥ ΑΦΙΧΘΕΝΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΑΛΛΑ...

ΟΙ ΚΗΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 1.557 (196)

"Η ΑΥΓΗ", 30/05/17

"Η ΑΥΓΗ", 30/05/17

"...Πράγματι, η απόφαση του δασάρχη χαρακτηρίζει 37 στρέμματα ως δασική έκταση. Και παράλληλα χαρακτηρίζει 6.170 στρέμματα ως μη καλυπτόμενα από τη δασική υπηρεσία. Σε αυτά γιατί δεν αναφέρεται κανείς; Και από αυτό το 6 τοις χιλίοις που χαρακτηρίζει δασική έκταση, πρέπει να σας πληροφορήσω ότι το 4 τοις χιλίοις είναι στη ζώνη όπου από τη σύμβαση του Ελληνικού δεν επιτρέπεται η υψηλή δόμηση. Δηλαδή συζητάμε για το 2 τοις χιλίοις του συνόλου της έκτασης. Αυτό το ποσοστό μπορεί σαφέστατα και να ενσωματωθεί στον σχεδιασμό αλλά και να γίνει προσφυγή γι' αυτό σε δευτεροβάθμια επιτροπή. Επίσης, στο πλαίσιο της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων μπορεί να συνεκτιμηθεί - σε συνδυασμό - με την υπόλοιπη φύτευση που θα κάνει ο επενδυτής...."

Η συνέντευξη, από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 30/05/17

ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ

Στον Προκόπη Γιόγιακα

Νέο νόμο για την ανακύκλωση προαναγγέλλει με τη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σωκράτης Φάμελλος. Αναφορικά με τις οικιστικές πυκνώσεις, προτρέπει τους πολίτες, προκειμένου να προστατεύσουν την περιουσία τους, να καταθέσουν οι ίδιοι τις αντιρρήσεις τους στην περίπτωση που οι δήμοι δεν το πράξουν έως τις 12 Ιουνίου, που εκπνέει η προθεσμία, ενώ επισημαίνει πως στόχος του υπουργείου είναι έως τον Φεβρουάριο του 2018 να έχει κυρωθεί το 35% των δασικών χαρτών. Επίσης, αναφέρεται και στη νέα χωροθετηση τού γηπέδου του Παναθηναϊκού στο Γουδή. Οπως επισημαίνει, η μεταφορά θα προχωρήσει όταν όλα τα μέτρα που θα παρθούν προς την κατεύθυνση αυτή θα είναι θεσμικά βάσιμα.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος ποιες παρεμβάσεις σχεδιάζετε για την καλύτερη προστασία του;

Η ουσιαστική αλλαγή που πρέπει να γίνει σε όλους μας (στη διοίκηση, την αυτοδιοίκηση, την επιχειρηματικότητα αλλά και την κοινωνία) είναι η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος να είναι κάθε μέρα της ζωής μας.
Το περιβάλλον είναι το στοιχείο που πρέπει να χαρακτηρίζει όλη μας τη λειτουργία (ως παραγωγή και ως πολίτες). Για τη χώρα μας σαφέστατα και υπάρχουν ιδιαιτερότητες. Θα μπορούσε κάποιος πολύ εύκολα να πει ότι το να προλάβουμε το ευρωπαϊκό τρένο του περιβάλλοντος θα ήταν μία από τις καλύτερες ενέργειες για να το προστατεύσουμε.
Απαραίτητοι όροι για την προστασία του περιβάλλοντος είναι η εναρμόνιση της εθνικής με την κοινοτική νομοθεσία, που θα οδηγήσει και στην αποφυγή των πολύ μεγάλων και δυσανάλογων προστίμων, ταυτόχρονα με την αποτελεσματική αδειοδότηση και τους αυστηρούς ελέγχους.
Τι θέλει η Ελλάδα και δεν έχει; Κωδικοποιημένη περιβαλλοντική νομοθεσία και έναν χάρτη πάνω στον οποίο θα ξέρουμε όλοι τι μπορούμε και τι δεν πρέπει να κάνουμε. Πού πρέπει να προστατεύουμε και πού πρέπει να αξιοποιούμε το περιβάλλον.
Οταν υπάρχει ένα τέτοιο υπόβαθρο, τότε οι διενέξεις θα είναι περιττές και θα μπορούμε όλοι να έχουμε αυτό που είναι το περιβάλλον: μια κοινή ευθύνη.

Τι δεν έχει γίνει τα τελευταία χρόνια;

Η βασική καθυστέρηση της χώρας μας είναι στο επίπεδο των υποδομών. Αυτό που έχουμε συνηθίσει να λέμε έργα περιβάλλοντος. Δυστυχώς έχουμε μπροστά μας την υποχρέωση να προχωρήσουμε σε περίπου 200 έργα αποχέτευσης και επεξεργασίας λυμάτων σε οικισμούς άνω των 2.000 κατοίκων.
Επιπλέον, μία ακόμη υποχρέωσή μας είναι η κατασκευή έργων επεξεργασίας και αξιοποίησης απορριμμάτων σχεδόν στο σύνολο της χώρας πλην ελάχιστων νομών, όπου κάποια έργα έχουν προχωρήσει. Εργα που στο σύνολό τους αντιστοιχούν σε προϋπολογισμούς άνω των 2 δισ. ευρώ.
Είναι ευνοϊκή συγκυρία ότι υπάρχουν διαθέσιμοι ευρωπαϊκοί πόροι. Είναι δυστυχώς μια πραγματικότητα - που εμπεριέχει και πολιτική ευθύνη - το ότι η χώρας μας έχει μείνει πίσω σε έργα και υποδομές. Εξαιτίας αυτών οδηγούμαστε σε πρόστιμα.

Χωρίς δασικούς χάρτες δεν μπορεί να υπάρχει πλήρες και αξιόπιστο Κτηματολόγιο (που είναι το βασικό εργαλείο για τη χάραξη πολεοδομικής και χωροταξικής πολιτικής). Ωστόσο, σήμερα το ποσοστό κύρωσης των δασικών χαρτών είναι πολύ μικρό (περίπου 1%). Τι πρόκειται να γίνει;

Η ανυπαρξία δασικών χαρτών εδώ και 40 χρόνια αποδεικνύει την έλλειψη και πολιτικής βούλησης - αλλά και πολιτικής επάρκειας των προηγούμενων κυβερνήσεων. Παρότι ήταν υποχρεωτικό από το Σύνταγμα, το ποσοστό ανάρτησης και κύρωσης ήταν κάτω από 1%.

Πρέπει να σας ενημερώσω ότι στις μισές περιοχές που αναρτήθηκαν το 2013 και το 2014 δασικοί χάρτες δεν συγκροτήθηκαν καν επιτροπές αντιρρήσεων. Επιπλέον, οι επιτροπές των πολιτών ακόμη παραμένουν στα ράφια των υπηρεσιών.

Σήμερα, σε αντίθεση με αυτό το κακό παρελθόν, έχουν αναρτηθεί δασικοί χάρτες στο 35% της χώρας, ενώ μέχρι το τέλος του χρόνου θα ολοκληρωθεί η ανάρτηση εκπόνησης και του υπόλοιπου 65%.

Νομοθετούμε διαρκώς ολοκληρώνοντας τη δασική νομοθεσία έτσι ώστε οι δασικοί χάρτες να επιλύσουν προβλήματα που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Στόχος είναι το 2019 να έχουμε δασικούς χάρτες αλλά και ένα Κτηματολόγιο μη αμφισβητούμενο.

Ποιος είναι ο στόχος σε ό,τι αφορά την κύρωση των δασικών χαρτών;

Στόχος μας είναι μέχρι τον Φεβρουάριο του 2018 να έχει κυρωθεί το 35% των δασικών χαρτών.

Πώς σκοπεύετε να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα που δημιουργείται με πολλούς δήμους οι οποίοι δεν έχουν καταθέσει τις οικιστικές πυκνώσεις;

Εχουμε κάνει ό,τι είναι δυνατόν έτσι ώστε να υπάρχει αποτελεσματική συνεργασία με τους δήμους. Η υποχρέωση των δήμων να προσδιορίσουν τις οικιστικές πυκνώσεις προκύπτει με νόμο από τον Μάιο του 2016. Δυστυχώς, ένα πολύ μικρό ποσοστό των δήμων έχει ανταποκριθεί.

Ενδεικτικό της πρόθεσής μας για καλή συνεργασία με τους δήμους είναι το γεγονός ότι συμμετείχαμε σε Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔΕ. Προσωπικά έστειλα επιστολή σε κάθε δήμαρχο, ενώ ταυτόχρονα νομοθετήσαμε παράταση του χρόνου μέχρι τις 12 Ιουνίου 2017 για να αποστείλουν οι δήμοι τις οικιστικές πυκνώσεις.

Είμαστε ξεκάθαροι: είναι ευθύνη των δήμων να προστατεύσουν τα δικαιώματα των πολιτών και να μην τους εισαγάγουν σε μια διαδικασία αντιρρήσεων, κόστους αλλά και γραφειοκρατίας.
Δυστυχώς, υπάρχει μια αναιτιολόγητη καθυστέρηση στη διαδικασία στην οποία αποκλειστική δυνατότητα έχουν μόνο οι δήμοι. Κανείς άλλος δεν μπορεί να προσδιορίσει και να λάβει την απόφαση των οικιστικών πυκνώσεων. Αυτό πρέπει να γίνει άμεσα, γι' αυτό και δόθηκε αυτό το περιθώριο.

Οι πολίτες πώς μπορούν να προστατεύσουν την περιουσία τους όταν εκπνεύσει η προθεσμία (της 12ης Ιουνίου) που έχετε δώσει στους δήμους - στην περίπτωση που οι τελευταίοι δεν έχουν καταθέσει τις αντιρρήσεις τους;

Δυστυχώς, η καθυστέρηση των δήμων στην αποστολή των οικιστικών πυκνώσεων μας υποχρεώνει να προτείνουμε στους πολίτες να καταθέσουν οι ίδιοι τις αντιρρήσεις τους μέχρι τις 12 Ιουνίου - κάτι για το οποίο προφανώς και υπάρχει η δυνατότητα να κάνουν.

Στην περίπτωση που για συγκεκριμένα αγροτεμάχια ή οικόπεδα οι δήμοι καταθέσουν εκ των υστέρων σχέδια οικιστικών πυκνώσεων, τότε οι αντιρρήσεις των πολιτών δεν θα εξεταστούν και θα επιστραφεί το τέλος αντίρρησης ως αχρεωστήτως καταβληθέν.

Θα έχουν όμως μπει οι πολίτες σε μια ταλαιπωρία που δεν όφειλαν και θα μπορούσαν οι δήμοι να τους έχουν προφυλάξει.

Τι πρόκειται να γίνει με το σχέδιο για την κατασκευή του γηπέδου του ΠΑΟ σε έκταση πίσω από το Νοσοκομείο της Αεροπορίας που εξαγγέλθηκε πρόσφατα; Με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο μπορεί να γίνει αυτή η επένδυση; Ηδη υπάρχουν ενστάσεις. Για παράδειγμα, από το ΕΜΠ έχουν διατυπωθεί αντιδράσεις για τη χωροθέτηση του γηπέδου, δεδομένου ότι η περιοχή ανήκει στη Β' Ζώνη Προστασίας του Υμηττού.

Σύμφωνα με την κυβερνητική πρωτοβουλία, η χωροθέτηση του νέου γηπέδου του Παναθηναϊκού συνδέεται με τη λεγόμενη τετραπλή ανάπλαση που περιλαμβάνει: την ανάπλαση της περιοχής της Αλεξάνδρας - και της περιοχής από Προσφυγικά μέχρι Κουντουριώτικα -, την ανάπλαση και την αναβάθμιση του Ελαιώνα και του Βοτανικού, την αναβάθμιση του εμπορικού κέντρου (ή τριγώνου) της Αθήνας και τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου στο Γουδή.

Αυτές οι μεγάλες παρεμβάσεις θα γίνουν μέσα από επικαιροποίηση - αναθεώρηση του Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας. Ετσι, θα εξεταστεί το ισοζύγιο περιβάλλοντος και χρήσεων γης για την Αθήνα ώστε να είναι θετικό για την ποιότητα ζωής, τον πολίτη και το περιβάλλον. Και έτσι θα έχουμε μια νέα χωροθέτηση του γηπέδου του Παναθηναϊκού. Ολα θα είναι θεσμικά βάσιμα.

Η αρχική αφετηρία του σχεδιασμού μάς έχει δώσει στοιχεία ότι θα είναι θετικό το ισοζύγιο χρήσεων και περιβάλλοντος, μιας και αυτή τη στιγμή έχουμε ένα μεγάλο φορτίο στην περιοχή της Αλεξάνδρας, μια συνεχιζόμενη χαμηλή ποιότητα χώρου στην περιοχή του Ελαιώνα και δεν έχει συγκροτηθεί το μητροπολιτικό πάρκο στο Γουδή, ενώ δεν έχουν παραχωρηθεί εκτάσεις από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας.

Μας δίνεται η δυνατότητα με αυτόν τον καταλύτη να λύσουμε προβλήματα σε πολλές περιοχές. Η πρότασή μας θα δώσει μια ανάσα δημιουργίας, προοπτικής, οικονομίας για να επιλυθούν ζητήματα σε ένα κέντρο που συνεχώς υποβαθμίζεται, γι' αυτό χαρακτηρίζεται ως πρόταση για τη Νέα Αθήνα.

Θα προχωρήσετε σε αλλαγή του Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας; Τι παρεμβάσεις σχεδιάζετε για το κέντρο της πόλης; Είναι αναστρέψιμη η «γκετοποίηση» που παρατηρείται σε πολλά σημεία της πρωτεύουσας;

Η πρόταση της Αθήνας στηρίζεται στην αναθεώρηση του Ρυθμιστικού Σχεδίου. Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς διότι αυτές οι παρεμβάσεις θα είναι τόσο μεγάλες, που θέλουν έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό - στο υψηλότερο επίπεδο.

Στη συνέχεια, θα αρχίσουν τα επιμέρους σχέδια που αφορούν το Προεδρικό Διάταγμα του Υμηττού, το μητροπολιτικό πάρκο στο Γουδή αλλά και τα Προεδρικά Διατάγματα - και τις αντίστοιχες μελέτες - για τις χρήσεις γης στον Ελαιώνα, στον Βοτανικό, στην Αλεξάνδρας, όπου θα γίνουν οι αλλαγές, και βέβαια στο ιστορικό και εμπορικό κέντρο της Αθήνας.

Για το κέντρο της πρωτεύουσας μας δίνεται μια ευκαιρία για επιστροφή του πολίτη. Επιτρέψτε μου να πω ότι αυτό δεν θα γίνει με το να επιστρέψουν τα δίκυκλα ή τα τραπεζοκαθίσματα. Χρειάζεται κανόνας και για τη στάθμευση και για τα τραπεζοκαθίσματα. Η επιστροφή των πολιτών δεν είναι μόνο θέμα πεζοδρόμων, αλλά προφανώς περιλαμβάνει και μείωση της κίνησης των τροχοφόρων στο κέντρο.

Περιλαμβάνει όμως και την αξιοποίηση του κελύφους ιστορικών και εγκαταλελειμμένων κτιρίων που έχουν να δώσουν στην αρχιτεκτονική της πόλης.

Αυτά μπορούν μέσα να έχουν νέες χρήσεις. Η σκέψη μας λοιπόν είναι είτε κτίρια δημόσιου ενδιαφέροντος (για παράδειγμα, ασφαλιστικών ταμείων) αλλά κι άλλων δημόσιων φορέων καθώς και ιδιωτικού ενδιαφέροντος να διατηρήσουν μεν τις όψεις τους αλλά να ανανεωθούν οι εσωτερικές χρήσεις τους.

Αυτό δεν περιλαμβάνει μόνο τις δράσεις αναψυχής αλλά και άλλες λειτουργίες έτσι ώστε να ξαναγυρίσει η ζωή στο κέντρο της πόλης. Και επιστρέψτε μου να σας πω ότι το κέντρο της πόλης μπορεί να αποτελέσει και μια επαγγελματική - επιστημονική θερμοκοιτίδα για τους νέους.

Τι πρόκειται να γίνει μόλις κορεστεί ο ΧΥΤΑ της Φυλής; Ποιος είναι ο σχεδιασμός για τη διαχείριση των σκουπιδιών στην Αττική και πόσο ώριμος είναι αυτός;

Στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδιασμού Διαχείρισης Απορριμμάτων έχουμε προσανατολιστεί σε ένα νέο μοντέλο διαχείρισης που προβλέπει το 50% τουλάχιστον των απορριμμάτων να αξιοποιείται με ανακύκλωση, επαναχρησιμοποίηση, διαλογή στην πηγή και βέβαια με πρόληψη παραγωγής.
Αυτό - όταν επιτευχθεί - θα σημαίνει μικρότερες εγκαταστάσεις και σαφέστατα θα αποφεύγεται η λύση της ταφής. Για την Αττική, το ζήτημα είναι όταν κορεστεί ο ΧΥΤΑ της Φυλής, να έχει αντικατασταθεί με μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων και ισχυρότατη ανακύκλωση.

Για τον λόγο αυτόν, προβλέπεται μέσα στο 2017 να υπάρχουν και εντάξεις έργων που έχει ήδη υποβάλει η Περιφέρεια Αττικής στα αντίστοιχα χρηματοδοτικά εργαλεία του ΕΣΠΑ.
Και, βέβαια, θα υπάρχει μια γεωγραφική διασπορά μονάδων και υπηρεσιών διαχείρισης απορριμάτων.

Σε κάθε περίπτωση όμως δεν πρέπει να περιμένουμε μόνο από τα έργα (θα υπάρχει μια γεωγραφική διασπορά μονάδων και υπηρεσιών διαχείρισης απορριμμάτων). Θα πρέπει να επιδιώξουμε και αλλαγές στο επίπεδο της καθημερινότητας. Αυτός είναι ο λόγος που θα καταθέσουμε έναν νέο νόμο για την ανακύκλωση - τον επόμενο μήνα -, ο οποίος θα συνδυάζεται με αλλαγή των τελών διαχείρισης και την απόδοση της ανακύκλωσης.

Για την επένδυση του Ελληνικού τι έχετε να πείτε; Υπάρχει καθυστέρηση με την απόφαση του δασάρχη να χαρακτηριστούν ως δασική έκταση 37 στρέμματα;

Στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε και τη σύμβαση του Ελληνικού. Σε αυτή - τη σύμβαση - καταφέραμε να βελτιώσουμε - σε έναν σημαντικό βαθμό - το ποσοστό των δημόσιων επενδύσεων και βέβαια το ποσοστό της δασικής φύτευσης που προσεγγίζει - στη νέα επένδυση - τα 2.500 στρέμματα, αλλά και τη δυνατότητα πρόσβασης των πολιτών στην παραλία.
Πέρα από αυτά όμως αναλάβαμε και την ευθύνη να υποστηρίξουμε και να εκτελέσουμε όλες τις απαραίτητες διαδικασίες για να υλοποιηθεί η επένδυση. Η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Είμαστε με την πλευρά υλοποίησης της επένδυσης.

Για να γίνει όμως και η πιο μικρή επένδυση στη χώρα μας - σε εκτός σχεδίου περιοχές - απαιτούνται δυο πράγματα που τα ξέρουν όλοι οι πολίτες: η πράξη χαρακτηρισμού του δασάρχη και η απόφαση της αρχαιολογίας.

Δεν θα μπορούσε, με καμία κυβέρνηση, να μην υπάρξει πράξη χαρακτηρισμού του Δασαρχείου και όσοι κάνουν αντίθετες δηλώσεις στα τηλεπαράθυρα θα πρέπει πρώτα απ' όλα να απολογηθούν στους εαυτούς τους, διότι αυτό που δηλώνουν είναι παραβίαση του Συντάγματος.

Αντίθετα, η πράξη χαρακτηρισμού του δασάρχη είναι επιτάχυνση της επένδυσης. Κι αυτό διότι τώρα η επένδυση δεν χρειάζεται να περιμένει πράξη του Δημοσίου, αλλά γνωρίζει τα δεδομένα της περιοχής.

Να σημειώσω βέβαια τα εξής σε σχέση με την παραπληροφόρηση. Πράγματι, η απόφαση του δασάρχη χαρακτηρίζει 37 στρέμματα ως δασική έκταση. Και παράλληλα χαρακτηρίζει 6.170 στρέμματα ως μη καλυπτόμενα από τη δασική υπηρεσία. Σε αυτά γιατί δεν αναφέρεται κανείς;
Και από αυτό το 6 τοις χιλίοις που χαρακτηρίζει δασική έκταση, πρέπει να σας πληροφορήσω ότι το 4 τοις χιλίοις είναι στη ζώνη όπου από τη σύμβαση του Ελληνικού δεν επιτρέπεται η υψηλή δόμηση.
Δηλαδή συζητάμε για το 2 τοις χιλίοις του συνόλου της έκτασης. Αυτό το ποσοστό μπορεί σαφέστατα και να ενσωματωθεί στον σχεδιασμό αλλά και να γίνει προσφυγή γι' αυτό σε δευτεροβάθμια επιτροπή. Επίσης, στο πλαίσιο της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων μπορεί να συνεκτιμηθεί - σε συνδυασμό - με την υπόλοιπη φύτευση που θα κάνει ο επενδυτής.

Δεν υπάρχει λοιπόν καμία καθυστέρηση και κανένα εμπόδιο. Δυστυχώς, πολιτική εκμετάλλευση γίνεται μιας αναμενόμενης πράξης της διοίκησης που έπρεπε να γίνει για να προχωρήσει η επένδυση. Αν δεν γινόταν, θα καθυστερούσε η επένδυση.

"...Βασικό ζητούμενο για την ελληνική πλευρά παραμένει η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ (QE), δεδομένου ότι αποτελεί συνθήκη για ομαλή έξοδο της χώρας στις αγορές. Το ενδεχόμενο μη επίτευξης συνολικής συμφωνίας για το χρέος και της συνεπακόλουθης αποχώρησης του ΔΝΤ από το πρόγραμμα αποκλείει οριστικά την προοπτική του QE, ενώ περιπλέκει τα δεδομένα, αφού θα πρέπει να θεσμοθετηθεί τότε η «ακύρωση» των μέτρων της περιόδου 2019-2020, όπως έχει δεσμευτεί ο Πρωθυπουργός. Τούτο αποτελεί την αγωνία των κυβερνητικών βουλευτών, καθώς σε διαφορετική περίπτωση αναμένεται οι μουρμούρες να ενταθούν. Ηδη, σε κατ' ιδίαν συζητήσεις με βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζεται ο προβληματισμός για το γεγονός ότι τα μέτρα ψηφίστηκαν, τα αντίμετρα είναι μετέωρα και η ρύθμιση του χρέους «χλωμιάζει..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ" και την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"ΤΑ ΝΕΑ", κύριο θέμα, 30/05/17

"ΤΑ ΝΕΑ", 30/05/17

ΚΥΡΙΟΣ ΟΙΔΕ ΤΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ
Το τοπίο για την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας παραμένει θολό αλλά η κυβέρνηση επενδύει τώρα στην έξοδο της χώρας στις αγορές

Της Έλενας Λάσκαρη

Στην κυβέρνηση δεν γνωρίζουν εάν και πότε η Ελλάδα θα ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά συνεχίζουν να κάνουν σχέδια για την έξοδο της χώρας στις αγορές. Ο Μάριο Ντράγκι ξεκαθάρισε χθες ότι χωρίς μέτρα για το χρέος, ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης δεν υπάρχει και ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος παρέπεμψε στον... Κύριο, συνεχίζοντας να τρέφει ελπίδες για «μια λύση η οποία δεν θα είναι η τέλεια λύση» αναδεικνύοντας το μέγεθος της ασάφειας που επικρατεί γύρω από το θέμα. Η απάντηση του υπουργού Οικονομικών σε ερώτηση ξένων ανταποκριτών στην Αθήνα αναφορικά με το εάν η λύση την οποία συνεχίζει να προσδοκά η κυβέρνηση θα οδηγεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης είναι ενδεικτική: «Είναι μια δύσκολη ερώτηση. Αυτό είναι θέμα της ΕΚΤ η οποία είναι ανεξάρτητη, και όπως και ο Κύριός μας, λειτουργεί με μυστήριους τρόπους. Δεν είναι ξεκάθαρο τι θα κάνουν. Αυτό που είναι απολύτως ξεκάθαρο είναι ότι η δική μας βούληση είναι να βγούμε στις αγορές».

Το νέο στόρι, μετά την τοποθέτηση της γραβάτας στο συρτάρι, βασίζεται στην έξοδο στις αγορές ακόμη και χωρίς ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, το οποίο μέχρι πρότινος αποτελούσε το καθοριστικό διαβατήριο.

Προσδοκίες για ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης βεβαίως εξακολουθούν να υπάρχουν. Το τοπίο όμως είναι παραπάνω από θολό. Κανείς δεν ξέρει τίποτα για την τελική κατάληξη των συζητήσεων και όπως σχολιάζει πηγή με γνώση των όσων διαδραματίζονται «είναι σαν να πετάει ένας πιλότος στην ομίχλη με χαλασμένα όργανα».

Σε αυτό το πλαίσιο η κυβερνητική γραμμή μπερδεύεται στο χάος. Την παγκόσμια συμφωνία για χρέος - μέτρα διαδέχθηκε το μότο «μια λύση για το χρέος» ενώ και η ρητορική αναφορικά με τη μη εφαρμογή των μέτρων 4,9 δισ. ευρώ τα οποία ψήφισε η κυβέρνηση, εάν δεν υπάρξει λύση για το χρέος, φαίνεται πως έχει χαμηλώσει κατά πολλά κλιμάκια την έντασή της.

Ο υπουργός Οικονομικών, απαντώντας σε ερώτηση αναφορικά με το εάν θα εφαρμοστούν τα μέτρα χωρίς λύση για το χρέος, απάντησε: «Θα ήταν περίεργο να πληρώσουμε το τίμημα για τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα (αυξήσεις φόρων και μειώσεις συντάξεων) για μετά το 2018 και μετά το ΔΝΤ να φύγει. Αυτό θα ήταν ίδιο με ένα πρόγραμμα του ΔΝΤ χωρίς τη συμμετοχή του, άλλη μια παγκόσμια πρωτοτυπία για την παγκόσμια οικονομία…».

Μέχρι πρότινος, τόσο ο Πρωθυπουργός όσο και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διεμήνυαν ότι χωρίς λύση για το χρέος μέτρα δεν εφαρμόζονται. Το μήνυμα αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει ενοχλήσει τους δανειστές.

Τα μηνύματα
Ο επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι μιλώντας στο Ευρωκοινοβούλιο εξέφρασε χθες απογοήτευση για το γεγονός ότι δεν καθορίστηκαν τα μέτρα για το χρέος κατά την τελευταία συνεδρίαση του Eurogroup. Ξεκαθάρισε όμως ότι η DSA (ανάλυση βιωσιμότητας χρέους) την οποία θα τρέξει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα πρέπει να οδηγεί σε βιώσιμο χρέος ακόμα και στο δυσμενές σενάριο προκειμένου να υπάρξει ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. «Θα πάρουμε την απόφαση λαμβάνοντας υπόψη και θέματα ρίσκου» είπε ο επικεφαλής της ΕΚΤ διευκρινίζοντας πως πρώτα θα πρέπει να υπάρξει πλήρης συμφωνία και τα μέτρα που θα κάνουν το χρέος βιώσιμο. «Εάν και όταν η Ελλάδα ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, θα υπάρχει επιλεξιμότητα και για εταιρικά ομόλογα της Ελλάδας αρκεί να πληρούν οι εταιρείες τα σχετικά κριτήρια», διευκρίνισε.

Οι πρωτοβουλίες
Σε χρόνο παράλληλο, ο επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντεϊσελμπλούμ, σύμφωνα με πληροφορίες, επιχειρεί να φέρει τις εμπλεκόμενες πλευρές πιο κοντά σε συμφωνία στην επόμενη συνεδρίαση της 15ης Ιουνίου ενώ ανάλογες κινήσεις φέρεται να κάνει και ο επικεφαλής της ΕΚΤ. Το κεντρικό σενάριο προβλέπει συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, με αστερίσκους, χωρίς χρηματοδότηση προς το παρόν, επομένως χωρίς κατά την άποψή του να εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του χρέους.

Κλειδί για τις μελλοντικές εξελίξεις είναι εάν οι όποιες περαιτέρω διευκρινίσεις στη βάση των περυσινών αποφάσεων για το χρέος κριθούν επαρκείς από την ΕΚΤ προκειμένου να αποφασίσει ένταξη στο QE αλλά και εάν το πακέτο που θα προταθεί στην ελληνική κυβέρνηση κριθεί πολιτικά αποδεκτό. Εάν για παράδειγμα στο βάθος του προδιαγράφεται ξεκάθαρα ένα τέταρτο Μνημόνιο, ο έλληνας υπουργός Οικονομικών εκτιμά πως δύσκολα θα μπορέσει να αποδεχθεί κάποια λύση για το χρέος.

Στο μεταξύ, η οικονομία συνεχίζει να πορεύεται σε καθεστώς έντονης αβεβαιότητας. Χθες ανακοινώθηκε από την Τράπεζα της Ελλάδος νέα μείωση καταθέσεων περίπου κατά 300 εκατ. ευρώ τον Απρίλιο. Οι καταθέσεις επιχειρήσεων και νοικοκυριών μειώθηκαν στα 118,99 δισ. έναντι 119,31 δισ. στα τέλη Μαρτίου.

Η κυβέρνηση αναζητεί συμμάχους
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ

ΜΕΡΚΕΛ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΝ

Του Αιμίλιου Περδικάρη

Εγκλωβισμένη στις προσδοκίες που η ίδια δημιούργησε για το χρέος παραμένει η κυβέρνηση, ελπίζοντας σε μια λύση έως το τέλος του επόμενου μήνα. Είτε αυτή έρθει στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου είτε χρειαστεί να παραπεμφθεί στη Σύνοδο Κορυφής της 22ας Ιουνίου, με πρωτοβουλία της Αθήνας, όπως επιβεβαίωσε χθες δημοσίως ο Πρωθυπουργός.

«Λύση να είναι και όποτε είναι να έρθει. Προσδοκούμε την ανάληψη πρωτοβουλίας μέσα στον Ιούνιο, πριν δηλαδή αναλάβει η Εσθονία την προεδρία (της ΕΕ) την 1η Ιουλίου, για οριστική διευθέτηση της κρίσης μέσα από καθαρή λύση απομείωσης του χρέους» δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας αμέσως μετά τη συνάντηση με τον εσθονό ομόλογό του Γιούρι Ράτας.

«Η θέση της κυβέρνησης είναι καθαρή λύση» μετέφερε στα «ΝΕΑ» υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος, όταν ερωτήθηκε για τις επαφές του Πρωθυπουργού και τις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη της τελευταίες ημέρες. Στο Μαξίμου διατηρούν την αισιοδοξία τους ότι στο Eurogroup του Ιουνίου θα υπάρξουν εξελίξεις, ωστόσο δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο σε ποια βάση και ποια μπορεί να είναι η στάση της ελληνικής πλευράς. Τι θα κάνει, δηλαδή, εάν ισχύσει η πρόταση Σόιμπλε στη λογική take it or leave it, όπως υπαινίχθηκε στην προηγούμενη συνεδρίαση ο γερμανός υπουργός Οικονομικών. Εάν το ζήτημα φτάσει τελικά έως τη Σύνοδο Κορυφής, στην κυβέρνηση φαίνεται πως υπάρχει η πεποίθηση ότι οι πιέσεις για μια καλύτερη συμφωνία μπορούν να έχουν καλύτερη τύχη σε σύγκριση με τον κλειστό κύκλο του Eurogroup.

Τις επόμενες ημέρες, ο Πρωθυπουργός θα επαναλάβει τις επαφές του με ευρωπαίους αξιωματούχους και ηγέτες, εστιάζοντας κυρίως στην πλευρά της γερμανίδας καγκελαρίου και του γάλλου προέδρου. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει καλέσει Ανγκελα Μέρκελ και Εμανουέλ Μακρόν να εργαστούν από κοινού για την εξεύρεση της «καθαρής λύσης» που επιδιώκει η κυβέρνηση και έχει εξηγήσει επακριβώς τις ελληνικές θέσεις, επιμένοντας ότι εάν δεν υπάρξει αυτή η λύση, τότε το ΔΝΤ πρέπει να αποχωρήσει από το πρόγραμμα. Παράλληλα, «ζεσταίνει» ξανά το θέμα του μετώπου των χωρών του Νότου, αφού εκτός από τη Γαλλία, τις ελληνικές θέσεις υποστήριξαν στο Eurogroup Ιταλία και Πορτογαλία.

«Κλειδί» το QE. Βασικό ζητούμενο για την ελληνική πλευρά παραμένει η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ (QE), δεδομένου ότι αποτελεί συνθήκη για ομαλή έξοδο της χώρας στις αγορές. Το ενδεχόμενο μη επίτευξης συνολικής συμφωνίας για το χρέος και της συνεπακόλουθης αποχώρησης του ΔΝΤ από το πρόγραμμα αποκλείει οριστικά την προοπτική του QE, ενώ περιπλέκει τα δεδομένα, αφού θα πρέπει να θεσμοθετηθεί τότε η «ακύρωση» των μέτρων της περιόδου 2019-2020, όπως έχει δεσμευτεί ο Πρωθυπουργός.

Τούτο αποτελεί την αγωνία των κυβερνητικών βουλευτών, καθώς σε διαφορετική περίπτωση αναμένεται οι μουρμούρες να ενταθούν. Ηδη, σε κατ' ιδίαν συζητήσεις με βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζεται ο προβληματισμός για το γεγονός ότι τα μέτρα ψηφίστηκαν, τα αντίμετρα είναι μετέωρα και η ρύθμιση του χρέους «χλωμιάζει».

Το βαρύ κλίμα μέσα στο οποίο διαπραγματεύεται η κυβέρνηση κατέδειξε και η συνομιλία του Ευκλείδη Τσακαλώτου με ξένους ανταποκριτές και το «θα δούμε» που φέρεται να είπε ο υπουργός Οικονομικών για το QE. Ζήτημα που ξεκαθάρισε ο Μάριο Ντράγκι στο Ευρωκοινοβούλιο, λέγοντας ότι η ΕΚΤ δεν πρόκειται να δώσει το QE εάν πρώτα δεν θα έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση και δεν θα έχουν καθοριστεί επακριβώς τα μέτρα για το χρέος.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 30.05/17

ΕΙΧΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, ΗΞΕΡΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ, ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΣΤΗΣ, ΠΑΡΩΝ ΣΕ ΣΤΙΓΜΕΣ-ΟΡΟΣΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ...

ΚΕΑ-ΕτΤ(65++++++)

Έξι δημοσιογραφικές προβολές στην προσωπικότητα

του εκλιπόντος Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

"ΤΑ ΝΕΑ", 30/05/17

ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Του Δημήτρη Ψυχογιού

Υπερπλήρης πλούσιων ημερών και διακεκριμένων απογόνων, κάπως σαν βιβλικός πατριάρχης, έφυγε γαλήνια ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ισως όχι απολύτως ικανοποιημένος, αφού ούτε η πρωθυπουργία του ήταν τόσο μακρόχρονη όσο του μεγάλου αντιπάλου του (εχθρού μάλλον) Ανδρέα Παπανδρέου ούτε πρόλαβε να δει κάποιο από τα παιδιά του στην πρωθυπουργία. Αλλά μάλλον ευτυχής που ο κρητικός «οίκος Μητσοτάκη» είναι σε ανθηρή κατάσταση, ενώ έχει περίπου διαλυθεί ο πελοποννησιακός «οίκος Παπανδρέου» και νοσεί βαθύτατα ο μακεδονικός «οίκος Καραμανλή». Ισως η ανθηρότητα της οικογένειας Μητσοτάκη να είναι κάτι αντίστοιχο της «μεσογειακής διατροφής» που πρότυπό της θεωρείται η Κρήτη - να αντιπροσωπεύει κάποιο είδος «μεσογειακής πολιτικής», ανθεκτικής στον ελληνικό πολιτικό χρόνο. Οπως η οικογένεια Βαρδινογιάννη εκφράζει το ίδιο στην επιχειρηματικότητα.
Η ανθεκτικότητα και η συνέπεια ήσαν σίγουρα τα μεγάλα χαρίσματα του απελθόντος. Οι αριστερόστροφες δεκαετίες 1970-80 φόρτωσαν όλες τις ευθύνες για το πραξικόπημα του '67 στους «αποστάτες» και τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ταυτίζοντάς τους με το Παλάτι, και υποβαθμίζοντας τις ευθύνες των Γεωργίου και Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Ομως ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, συνεπέστατος αντιχουντικός, κατάφερε να ξεπεράσει το πολιτικό εμπάργκο που του είχε επιβληθεί, να γίνει ηγέτης της ΝΔ - και μάλιστα να τη μεταφέρει στην τροχιά της δικής του βενιζελικής πολιτικής οικογενειακής παράδοσης, μετονομάζοντάς την σε «φιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία». Αλλά ο φιλελευθερισμός δεν μετρίασε την ένταση της σύγκρουσης με το ΠΑΣΟΚ - η επένδυση στην πολιτική οξύτητα, αντίστοιχη αυτής του Ανδρέα Παπανδρέου, ήταν μάλλον το μεγάλο του μειονέκτημα.

Αυτή τον παρέσυρε στο λάθος της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο το 1989, σε συμφωνία με τον Χαρίλαο Φλωράκη και τον Λεωνίδα Κύρκο. Η πλειοψηφία του στη Βουλή ήταν οριακή, το ίδιο του το κόμμα (κάθε άλλο παρά φιλελεύθερο) τον θεωρούσε κατά τη ορολογία της εποχής «σώγαμπρο» που προσελήφθη για να αντιμετωπίσει τον «Αντρέα» - ο ίδιος πρόσθεσε σε αυτά την περαιτέρω όξυνση της σύγκρουσης με το ΠΑΣΟΚ, απειλώντας τον ηγέτη του με φυλάκιση, και μάλιστα με στοιχεία κατασκευασμένα, όπως αποδείχτηκε. Το αποτέλεσμα ήταν η ανατροπή του από τον Αντώνη Σαμαρά, δηλαδή από τα βαθιά συντηρητικά στοιχεία της παράταξής του, τα ίδια που νίκησαν την Ντόρα Μπακογιάννη το 2009.
Ομως ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατέκτησε την ηγεσία της ΝΔ και μένει να δούμε αν η παραδοσιακή «μεσογειακή πολιτική» θα αποδειχθεί ανθεκτική και κατά τον 21ο αιώνα. Ας θυμάται πάντως ο πρόεδρος της ΝΔ πως η οξύτητα και οι συμμαχίες με τους συντηρητικούς δεν ωφέλησαν τελικά τον φιλελεύθερο πατέρα του.

"ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου", 30/05/17

"ΕΣΤΙΑ", 30/05/17

"ΤΑ ΝΕΑ", 30/05/17

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 30/05/17

"ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου", 30/05/17

....Και το ψυχογράφημα του εκλιπόντος

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 30/05/17

Αναχρονισμοί

Του Μιχάλη Τσιντσίνη

Η ηθική απαισιοδοξία έρχεται, λένε, με το γήρας. Μεγαλώνοντας, ο οξυδερκής άνθρωπος μαθαίνει τόσο καλά τα ανθρώπινα πράγματα, που δεν επιτρέπει πια στον εαυτό του την αισιοδοξία. Ο κανόνας δεν ίσχυσε στην περίπτωση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Παρά τη βαθιά επίγνωσή του για τις αιτίες της εθνικής περιπέτειας, παρέμενε, ακόμη και το 2010, μετά το μνημόνιο, αισιόδοξος. «Τελειώσαμε», ήλπιζε, «με τον λαϊκισμό». Ηταν βέβαιος ότι ο λαός ήταν «ωριμότερος» από τις ηγεσίες του και δεν θα έπεφτε ξανά θύμα των ίδιων δημαγωγικών τεχνασμάτων.

Από τις πολλές παρεξηγήσεις που σκίαζαν τη δημόσια εικόνα του Μητσοτάκη αυτή είναι ίσως η λιγότερο συζητημένη: Ο σκόπιμα δυσοίωνος λόγος του περνιόταν για κυνικός, ενώ ήταν μάλλον το αντίθετο. Ο Μητσοτάκης δεν φοβόταν να γίνει δυσάρεστος όχι από κυνισμό, αλλά από δημοκρατικό ρομαντισμό. Πίστευε ότι, μακροπρόθεσμα, αυτός ήταν ο δρόμος της πειθούς. Πίστευε στη σοφία του πλήθους.

Η πολιτική μοίρα του ιδίου –και όχι μόνο του ιδίου– τον διέψευσε. Το μεγαλύτερο επίτευγμα της διακυβέρνησής του ήταν ότι όργωσε με νύχια και με δόντια το κοινωνικό έδαφος προκειμένου να εφαρμόσουν τη δική του ατζέντα –τουλάχιστον στο άνοιγμα της οικονομίας– οι πολιτικοί του αντίπαλοι.

Είναι μεγάλος ο πειρασμός να αναψηλαφήσει κανείς την πορεία του Μητσοτάκη με αναχρονισμούς από το σήμερα. Εναντίον του, εναντίον του ιδεολογικού ρεύματος που προσπάθησε να εκφράσει, δοκιμάστηκαν ανορθόδοξα όπλα που σήμερα είναι τόσο διαδεδομένα ώστε εκβιάζουν τον αναχρονισμό.

Είχε υποστεί τα fake news, όταν το αυριανικό photoshop, πριν από το photoshop, τον εμφάνισε ως συνεργάτη των ναζί. Είχε να αντιμετωπίσει τους αγανακτισμένους των συγκοινωνιών και των σχολικών καταλήψεων – που καθιερώθηκαν επί των ημερών του. Είχε να διαχειριστεί τις πλατείες του Μακεδονικού και να αναμετρηθεί με ποταμούς μίσους – ενός μίσους που κατέληξε δολοφονικό.

Αυτό το τοξικό ποτάμι παρέσυρε περιστασιακά τον Μητσοτάκη – όπως, ομολογημένα, στην παραπομπή του ιστορικού αντιπάλου του στο Ειδικό Δικαστήριο. Ομως, η φορά της πολιτείας του ήταν κόντρα στο ρεύμα. Χαμηλόφωνος και αντιθεατρικός, αμυνόταν στην όξυνση, παρά την πυροδοτούσε. Ετσι, σχεδόν αθόρυβα, έστρεψε τη Δεξιά στον δρόμο της οριστικής συμφιλίωσης με την Αριστερά.

Ακόμη κι όταν το αίμα του Μπακογιάννη ήταν ζεστό, ακόμη κι όταν ένα ξέσπασμα θυμού θα μπορούσε να του συγχωρεθεί ως φυσική παρόρμηση, ο Μητσοτάκης κατάφερε να βάλει τον ρόλο του πάνω από τον πόνο του.

Δεν υπάρχει κανονισμός που να επιβάλλει αυτή τη συμπεριφορά. Δεν υπάρχει γραμμένο, αλλά υπάρχει ένα μέτρο χωρίς την τήρηση του οποίου η δημοκρατική ζωή δεν είναι εφικτή. Αν η δημοκρατία περιμένει κάτι από τους ηγέτες της περισσότερο και από τα οράματα, περισσότερο και από τα προγράμματα, είναι να ενσαρκώνουν αυτό το μέτρο. Να της δίνουν ύφος. Οπως το έκανε ο Μητσοτάκης την ημέρα που κατάπιε το δάκρυ του.