Θα περίμενε κανείς από ένα φύλλο, όπως ο «Ριζοσπάστης», το οποίο με τόση ευκολία δαιμονοποιεί το «αστικό κράτος» στην Ισπανία γιά την καταστροφή στη Βαλένθια, να την έχει το ίδιο καθαρή, να διαθέτει την απαραίτητη αξιοπιστία και εγγύηση λειτουργικής ανεξαρτησίας γνώμης γιά κάθε «κράτος», συνεπώς και γιά «επιτεύγματα», όπως αυτά που ανεφέρθησαν προηγουμένως επί των ημερών της πρώην ΕΣΣΔ. Και αντιθέτως η στάση του έναντι του «κρατισμού» να μην κρίνεται από το ιδεολογικό του πρόταγμα, «αστικό» ή «σοσιαλιστικό», γιά το λόγο ότι τα πάθη των ανθρώπων δεν έχουν χρώμα και συνεπώς η ανθρωπιστική στάση δεν νοείται να έχει άλλο πρόσωπο, από αυτό της ενασχόλησης με τα προβλήματά τους, με πρόθεση πραγματική και όχι προσχηματική, δίχως παρωπίδες...

"ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ", 05 Νοε 24

ΑΦΕΡΕΓΓΥΑ ΚΡΙΤΙΚΗ 

ΣΤΟ «ΑΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ»ΑΠΟ ΣΚΟΠΙΑ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΥ ΚΡΑΤΙΣΜΟΥ...

Γραφικότητα, που αγγίζει τα όρια της γελοιότητας από το "Ριζοσπάστη" του φύλλου της Τρίτης, 5ης Νοεμβρίου 2024, που αιτιάται την...ανικανότητα του αστικού κράτους (...) της Ισπανίας, γιά το "προδιαγεγραμμένο έγκλημα" που έπληξε τη Βαλένθια και άλλες περιοχές της χώρας, μεταφραζόμενο σε τουλάχιστον 217 νεκρούς συνεπεία της καταστροφής αυτής, βορά στην.."ανάπτυξη γιά τα συμφέροντα των καπιταλιστών". Μπορούσε μία σοβαρή εφημερίδα «γραμμής» να μην περάσει άποψη σε όσους τη διαβάζουν-τη μελετούν μάλλον-γιά ένα τέτοιο θέμα, πώς θα επιτρέπονταν τέτοια πράγματα από τους κατά περίπτωση καθοδηγητές...

Ατυχώς η κατάσταση των πραγμάτων στη μεγάλη χώρα της Ιβηρικής δεν ανετράπη σε συνέχεια της έκβασης του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου (1936-1939), που ήλθε να στερήσει την εξουσία από τους Δημοκρατικούς, δηλαδή από τους υπερασπιστές της εκλεγμένης κυβέρνησης, αριστερών, σοσιαλιστών, αναρχικών και κομμουνιστών, υπέρ των εθνικιστών του Φράνκο, που στηρίχθηκαν από τη Χιτλερική Γερμανία και τη φασιστική Γερμανία, επιβάλλοντας δικτατορικό καθεστώς. Ωστόσο, παρά το θάνατό του δικτάτορα το Νοέμβριο του 1975, το status quo ante ουδέποτε αποκαταστάθηκε, με την Ισπανία να μη γίνεται "σοσιαλιστική", πράγμα που δεν εννοούν, όπως φαίνεται, να το χωνέψουν στο όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ, που βρήκε την ευκαιρία να ανασύρει τους "φακέλους του Περισσού" και τα απορρέοντα εξ αυτών αναθέματα του "αστικού κράτους" στην Ισπανία και τους άπληστους καπιταλιστές.

Καλή ενδεχομένως η νοσταλγία που μπορεί να σε οδηγεί σε κούφιες ανατάσεις σε συνδυασμό με την προσήλωση στους στόχους του μαρξισμού-λενινισμού, αλλά μπροστά στο να είσαι απροσάρμοστος στην πραγματική πραγματικότητα, όμηρος ιδεοληψιών που έχουν μπει και στο περιθώριο της ιστορίας, το πράγμα εκφεύγει και της ελάχιστης λογικής.

Εν πάση περιπτώσει τα μόνα υπαρκτά πλέον "σοσιαλιστικά κράτη", όπως της Κούβας και της κομμουνιστικής δυναστείας των Κιμ της Βόρειας Κορέας, απολαμβάνουν μηδενικής υπόληψης, καταδικασμένα στα όμματα των δυστυχών πολιτών τους. Και μαζύ τους σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως στην πολύπαθη Βενεζουέλα υπό το αυταρχικό καθεστώς Μαδούρο.

Φαίνεται, πάντως, ότι ο ιδιότυπος διεθνισμός του κομματικού ιερατείου του Περισσού καλώς κρατεί γιά τα αναθέματα εναντίον των "αστικών κρατών", δεν εννοούν να συμφιλιωθούν με την πραγματικότητα και κυνηγούν φαντάσματα. Και μάλιστα χωρίς να μπορούν να ανατρέξουν σε ισχυρό αντίπαλο δέος, προς σύγκριση και αξιόπιστη προβολή υπεροχής, πολλώ μάλλον καθώς είναι ανύπαρκτο πλέον.

Ακατανόητη συνεπώς η σχετική στοχοπροσήλωση, από ένα Κόμμα, όπως το ΚΚΕ, που έχει σημαία του τον κρατισμό, που εκυριάρχησε και απέτυχε παταγωδώς σε όλες τις χώρες του (αν)ύπαρκτου σοσιαλισμού, μία σημαία που δεν παύει να περιφέρει «περήφανα», φθάνοντας στο σημείο να διεκδικεί το μονοπώλιο. Και πολλώ μάλλον να τον αρνείται από τα «αστικά κράτη» του πλανήτη, δηλαδή το σύμπαντα κόσμο σε ποσοστο που υπερβαίνει το 95% πλέον, καθώς η σημερινή Ρωσσία το γύρισε και η Κίνα δεν αποτελεί πλέον παρά κομμουνιστικό καπιταλισμό....

Αλλά, μαζύ, οι παρ’ ημίν αμύντορες του κρατισμού που θέλουν να μονοπωλούν, μάς προκύπτουν και αμνήμονες των θλιβερών αποτελεσμάτων, στα οποία οδήγησε η εφαρμογή του, όπως:

• Η τραγική κατάσταση από άποψη απειλής γιά το οικοσύστημα στη μεγαλύτερη λίμνη της γής, αυτή της Βαϊκάλης στη Σιβηρία, όπου η κυριαρχία των συνθετικών ινών στη ρύπανση της λίμνης είναι ένας δείκτης του αναποτελεσματικού ή ακόμη και ανύπαρκτου συστήματος επεξεργασίας λυμάτων από οικισμούς της περιοχής. Και ιδού το θλιβερό ρεκός αυτής της λίμνης: τα ιζήματα στον πυθμένα της περιέχουν ήδη πολλά μικροσωματίδια πλαστικού. Τα μεγαλύτερα από αυτά, μήκους από 1,01 έως 4,75 χιλιοστά, υπολογίζεται ότι φτάνουν σε αναλογία στη Βαϊκάλη το 56,2% των εν γένει συγκεντρωμένων σωματιδίων, σχεδόν όσα εντοπίζονται από κοινού στον Ατλαντικό, στον Ειρηνικό και Ινδικό Ωκεανό (57,5%). Πλέον, σχηματίζουν ένα στρώμα που σε πάχος φτάνει το ένα εκατοστό, επιτείνοντας ακόμη περισσότερο τις ορατές και σε αυτή την περιοχή συνέπειες της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας, λόγω κλιματικής αλλαγής. Συνολικά, η λίμνη Βαϊκάλη είναι γεμάτη με προϊόντα αποσύνθεσης διαφόρων πλαστικών υλών, όπως πολυαιθυλένιο, πολυπροπυλένιο και πολυστυρόλιο. Και βεβαίως όλα αυτά αθροίζονται σε βάθος χρόνου γιά τις δράσεις που τα παρήγαγαν επί ημερών ΕΣΣΔ..

• Η πυρηνική καταστροφή της 26ης Απριλίου 1986 στον αντιδραστήρα 4 του πυρηνικού σταθμού του Τσερνομπίλ, ατύχημα που κατατάσσεται στο μέγιστο της Διεθνούς Κλίμακας Πυρηνικών Γεγονότων, καθώς η ποσότητα ραδιενέργειας που απελευθερώθηκε υπολογίζεται ότι ήταν σχεδόν 200 φορές μεγαλύτερη από τη ραδιενέργεια που εκλύθηκε από τις δύο ατομικές βόμβες που έπεσαν στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι μαζί. Δύο ημέρες μετά, οι αισθητήρες του πυρηνικού σταθμού Φόρσμαρκ στη Σουηδία, περισσότερο από 1.000 χλμ. μακριά από το εργοστάσιο του Τσερνόμπιλ, κατέγραψαν ποσοστά ραδιενέργειας κατι που έθεσε σε συναγερμό το προσωπικό του σταθμού. Εργαζόμενοι στο Φόρσμαρκ ανέφεραν το γεγονός στη Σουηδική Αρχή Ακτινοπροστασίας, η οποία διαπίστωσε ότι η ακτινοβολία προήλθε από πηγή εκτός της χώρας. Αυθημερόν, η Σουηδική Κυβέρνηση επικοινώνησε με τη Σοβιετική, η οποία αρνήθηκε ότι έχει συμβεί το οτιδήποτε και μόνο όταν οι Σουηδοί ανέφεραν ότι επρόκειτο να καταθέσουν επίσημη προειδοποίηση στη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας, τότε μόνον η ΕΣΣΔ αποδέχθηκε ότι είχε λάβει χώρα ένα ατύχημα στο Τσερνόμπιλ. Γιά να γράψει ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, τον Απρίλιο του 2006, στην 20ή επέτειο του ατυχήματος, μεταξύ άλλων: «Η έκρηξη στο Τσερνόμπιλ ενδεχομένως ευθύνεται περισσότερο κι από ό,τι η πολιτική μου της περεστρόικας για τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, πέντε χρόνια αργότερα. Το Τσερνόμπιλ αναδείχθηκε σε κρίσιμη ιστορική καμπή: υπήρχε η περίοδος πριν και η περίοδος μετά την καταστροφή».

Και το παρ’ ημίν ΚΚΕ τότε: Στρατευμένο στην αντίληψη «υπεράσπισης του σοσιαλισμού» που υπηρετούσε τυφλά, έκρινε ότι δεν μπορούσε να ανεχθεί «αντισοβιετισμό» με μοχλό το ατύχημα, προτάσσοντας την «υπεράπιση της ΕΣΣΔ»

Το αποτέλεσμα ήταν μια συστηματική προσπάθεια από τον «Ριζοσπάστη» να μειώσει τη σημασία του ατυχήματος και να διασκεδάσει το άγχος για κινδύνους από τη ραδιενέργεια. Συνεπώς προέκρινε να υποβαθμίσει την τεράστια διάσταση του ατυχήματος και να διασκεδάσει τους κινδύνους από την τεράστια έκλυση ραδιενέργειας και στο σχηματισμό ραδιενεργών νεφών, παραπέμποντας σε «αστικούς μύθους». Και γιά την ιστορία (μόνον;) αρχισυντάκτης στο «Ριζοσπάστη» ήταν τότε ο Θανάσης Καρτερός, μετέπειτα εκ των κορυφαίων συμβούλων επί της εξουσίας Τσίπρα, στο Μέγαρο Μαξίμου και αρθρογράφος από το κομματικό δελτίο της «ΑΥΓΗΣ».

Όταν η Αριστερά, αυτή του ΚΚΕ αλλά και η εκτός και πέραν ΚΚΕ, υπηρετείται από τέτοιους ταγούς, όταν δεν βλέπει παρά μόνον «στρατευμένη αλήθεια», τότε έχει αυτουπονομευθεί και οδηγείται σε αναξιοπιστία και τελικώς σε ανυποληψία. Τόσο απλά.

Συνεπώς θα περίμενε κανείς από ένα φύλλο, όπως ο «Ριζοσπάστης», το οποίο με τόση ευκολία δαιμονοποιεί το «αστικό κράτος» στην Ισπανία γιά την καταστροφή στη Βαλένθια, να την έχει το ίδιο καθαρή, να διαθέτει την απαραίτητη αξιοπιστία και εγγύηση λειτουργικής ανεξαρτησίας γνώμης γιά κάθε «κράτος», συνεπώς και γιά «επιτεύγματα», όπως αυτά που ανεφέρθησαν προηγουμένως επί των ημερών της πρώην ΕΣΣΔ.

Και αντιθέτως η στάση του έναντι του «κρατισμού» να μην κρίνεται από το ιδεολογικό του πρόταγμα, «αστικό» ή «σοσιαλιστικό», γιά το λόγο ότι τα πάθη των ανθρώπων δεν έχουν χρώμα και συνεπώς η ανθρωπιστική στάση δεν νοείται να έχει άλλο πρόσωπο, από αυτό της ενασχόλησης με τα προβλήματά τους, με πρόθεση πραγματική και όχι προσχηματική, δίχως παρωπίδες.

Είμαι βέβαιος, ότι, εάν υπήρχε Ισπανός που θα μπορούσε να λάβει γνώση του παρατιθέμενου θέματος από το «Ριζοσπάστη» θα γελούσε, εάν δεν οργιζόταν, γιά την γραφικότητα που θα αγγίζει τα όρια της γελοιότητας, όπως αναφέρεται στην αρχή αυτού του σημειώματος.

Το να ευχηθεί κανείς «καλά μυαλά» στο όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ μάλλον δεν έχει νόημα...

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Μια τέτοια ημέρα όμως πρέπει και η σκέψη μας να στραφεί σε αυτούς που δεν είναι πια μαζί μας. Στους πιλότους, στα στελέχη που «έπεσαν» εκτελώντας το καθήκον τους. Χρειάζεται μια ειδική αναφορά στους 167 Πεσόντες πιλότους από το 1974 μέχρι σήμερα. Και θα μου επιτρέψετε, όπως κάνω πάντα, να αναφερθώ ονομαστικά σ’ αυτούς που «έπεσαν» επί Υπουργίας μου....

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ 

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΤΑΤΗ 

ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ  

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΥΕΘΑ ΝΙΚΟΥ ΔΕΝΔΙΑ

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας εκπροσώπησε σήμερα, Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2024, τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης στην τελετή επίσημου εορτασμού του Προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας Αρχαγγέλου Μιχαήλ στη Σχολή Ικάρων, στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας.

Στη Δοξολογία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ.κ. Αθηναγόρας.

Στην τελετή επίσημου εορτασμού παρέστησαν ο Βουλευτής Γιάννης Λοβέρδος ως εκπρόσωπος του Προέδρου της Βουλής, ο Βουλευτής και πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας και Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Ναύαρχος ε.α. Ευάγγελος Αποστολάκης ως εκπρόσωπος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, ο Βουλευτής Μιχάλης Κατρίνης ως εκπρόσωπος του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, ο Βουλευτής Στυλιανός Φωτόπουλος ως εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης, η Αντιπεριφερειάρχης Ανατολικής Αττικής Βασιλική Καβαλλάρη.

Από πλευράς στρατιωτικής ηγεσίας παρευρέθηκαν ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης ως εκπρόσωπος του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Δημήτριος – Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ, ο Αρχηγός ΓΕΑ Αντιπτέραρχος (Ι) Δημοσθένης Γρηγοριάδης, ο Αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος Αντιστράτηγος Θεόδωρος Βάγιας, ο Γενικός Διευθυντής ΓΔΑΕΕ Υποστράτηγος Ιωάννης Μπούρας, εκπρόσωποι του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας και του Αρχηγού του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, Επίτιμοι Αρχηγοί, Ανώτατοι Αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας και άλλα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, Aκόλουθοι Άμυνας ξένων χωρών.

Ο ΥΕΘΑ κατά τον χαιρετισμό του στην τελετή εορτασμού ανέφερε:

«Με ιδιαίτερη χαρά βρίσκομαι σήμερα εδώ στη Σχολή Ικάρων, για τον εορτασμό του Προστάτη της Πολεμικής μας Αεροπορίας, του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.

Τα ελληνικά φτερά, σε καθημερινή βάση, δηλώνουν παρουσία, όπου και όταν απαιτηθεί. Όχι μόνο για την προστασία της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Πατρίδας μας, αλλά και για να βοηθήσουν το κοινωνικό σύνολο την ώρα της ανάγκης.

Αποτελούν έτσι ένα βασικό πυλώνα αποτροπής, αλλά και ένα βασικό πυλώνα στήριξης της ελληνικής κοινωνίας.

Η ελληνική Πολιτεία αντιλαμβανόμενη τον αυξημένο ρόλο, έχει εκπονήσει ένα ευρύτατο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού κάτω από το πλαίσιο της «Ατζέντας 2030». Είναι απαραίτητο για να μπορέσει να συνεχίσει η Πολεμική Αεροπορία να επιτελεί τον σημαντικότατο ρόλο της.

Μέσα από την ομογενοποίηση και τον εκσυγχρονισμό του στόλου των αεροσκαφών της, αλλά και από τη βελτίωση των όρων ζωής του προσωπικού που υπηρετεί σε αυτά τα αεροσκάφη και υπηρετεί την κοινωνία.

Μια τέτοια ημέρα όμως πρέπει και η σκέψη μας να στραφεί σε αυτούς που δεν είναι πια μαζί μας. Στους πιλότους, στα στελέχη που «έπεσαν» εκτελώντας το καθήκον τους. Χρειάζεται μια ειδική αναφορά στους 167 Πεσόντες πιλότους από το 1974 μέχρι σήμερα. Και θα μου επιτρέψετε, όπως κάνω πάντα, να αναφερθώ ονομαστικά σ’ αυτούς που «έπεσαν» επί Υπουργίας μου.

ΣΜΗΝΑΓΟ (Ι) ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΣΚΑΡΗ (26/1/2015)

ΣΜΗΝΑΓΟ (Ι) ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΖΑΓΚΑ (26/1/2015)

ΣΜΗΝΑΓΟ (Ι) ΧΡΗΣΤΟ ΜΟΥΛΑ (25/7/2023)

ΑΝΘΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟ (Ι) ΠΕΡΙΚΛΗ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ (25/7/2023)

ΕΠΙΣΜΗΝΑΓΟ (Ι) ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑ ΚΩΣΤΕΑ (27/12/2023)

Η μνήμη τους αποτελεί για εμάς, αλλά κυρίως για τα στελέχη της Πολεμικής Αεροπορίας, ιερή παρακαταθήκη.

Θέλω τελειώνοντας, αφού ευχηθώ, χρόνια πολλά και καλά, με υγεία σε όλους, και σε αυτούς και σ’ αυτές και στις οικογένειές τους, να διατυπώσω τα θερμότατα συγχαρητήριά μου και την πεποίθησή μου ότι η Πολεμική μας Αεροπορία στηρίζει και θα στηρίζει την Πατρίδα.

Σας ευχαριστώ πολύ».

Ημερήσια Διαταγή Αρχηγού ΓΕΑ, 

Αντιπτεράρχου (Ι) Δημοσθένη Γρηγοριάδη, 

για την Εορτή του Προστάτη της ΠΑ 

Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, Μαθητές των Παραγωγικών Σχολών, Σμηνίτες και Πολιτικό Προσωπικό, 

Σήμερα είναι μια ημέρα γιορτής για την Πολεμική Αεροπορία και όλους εμάς που υπηρετούμε σε αυτή. Γιορτάζει ο Ταξιάρχης και προστάτης μας Αρχάγγελος Μιχαήλ και εύχομαι να συνεχίσει να μας έχει όλους υπό τη σκέπη του και να μας δίνει δύναμη, στον δύσκολο αγώνα που καλούμαστε να διεξάγουμε καθημερινά, για την υπεράσπιση και την ελευθερία των ελληνικών ουρανών και της γης της πατρίδας μας. 

Ανήκοντες όλοι εμείς στη μεγάλη οικογένεια της Πολεμικής Αεροπορίας, είναι ύψιστης σημασίας να συνειδητοποιήσουμε το ειδικό βάρος του χώρου που βρισκόμαστε και υπηρετούμε και να αναλογιστούμε την ευθύνη και την αποστολή μας. Βρισκόμαστε στις τάξεις της από επιλογή, επειδή θέλουμε να προσφέρουμε στην πατρίδα και στην κοινωνία, επειδή πιστεύουμε σε υψηλές αξίες και ιδανικά όπως η ελευθερία, η ασφάλεια, η ευημερία της κοινωνίας, η προσφορά στον συνάνθρωπο. 

Ο κόσμος γύρω μας αλλάζει και μετασχηματίζεται με γοργούς ρυθμούς, ενώ οι γεωπολιτικοί συσχετισμοί μεταβάλλονται διαρκώς. Δρώντας σε αυτό το ρευστό περιβάλλον είναι προφανές ότι, η Πολεμική Αεροπορία δεν είναι δυνατόν να μείνει ανεπηρέαστη από τις εξελίξεις που τρέχουν. Προγραμματίζουμε, σχεδιάζουμε και υλοποιούμε στόχους, με απώτερο σκοπό να είμαστε πρωταγωνιστές και όχι απλά παρατηρητές των γεγονότων και των καταστάσεων. 

Στο πλαίσιο αυτό, προχωράμε μπροστά κι εκσυγχρονιζόμαστε. Με την καθοδήγηση της Πολιτικής Ηγεσίας του Υπουργείου Άμυνας και του ΓΕΕΘΑ, είναι σε εξέλιξη μια τεράστια προσπάθεια εκσυγχρονισμού, αναβάθμισης και ομογενοποίησης του στόλου των μαχητικών μας αεροσκαφών. Η προμήθεια των αεροσκαφών RAFALE και το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού του συνόλου του στόλου των αεροσκαφών F-16 στην έκδοση VIPER, προγράμματα που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, είναι η αρχή. Η ολοκλήρωσή αυτών θα δημιουργήσει έναν ευέλικτο και υπερσύγχρονο στόλο, που θα μας εξασφαλίσει αναμφισβήτητα αεροπορική κυριαρχία στον εναέριο χώρο, ενώ θα καθιερώσει την Πολεμική Αεροπορία ως μια από τις ισχυρότερες μεταξύ των συμμάχων, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με ότι προεκτάσεις έχει αυτό για την άσκηση της εθνικής εξωτερικής πολιτικής. 

Δεν μένουμε όμως εδώ. Η απόφαση για την προμήθεια των αεροσκαφών F-35, ενός υπερσύγχρονου αεροσκάφους, ικανού να αναλάβει πολλαπλούς ρόλους και αποστολές, θα αποτελέσει την κορωνίδα της εκ βάθρων ανασυγκρότησης της Πολεμικής Αεροπορίας. Η έλευση του νέου αυτού μαχητικού το 2030 θα αποτελέσει πραγματικό άλμα στο μέλλον και αναμένεται να συμβάλλει και στη γενικότερη αλλαγή φιλοσοφίας στην Πολεμική Αεροπορία. Η δημιουργία όμως ενός ευέλικτου, σύγχρονου και ισχυρού στόλου αεροσκαφών, με μείωση της πολυτυπίας, θα μας προσδώσει και σημαντικά πλεονεκτήματα στην υποστήριξή τους, κάνοντας την ευκολότερη και οικονομικά αποδοτικότερη, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα να αξιοποιούνται πιο αποτελεσματικά οι έτσι κι αλλιώς περιορισμένοι οικονομικοί πόροι που διατίθενται για τον σκοπό αυτόν. 

Όλα όσα προαναφέρθηκαν δεν θα είχαν επιτευχθεί χωρίς την καταλυτική συμβολή των στελεχών μας, κάθε ειδικότητας, που εργάζονται άοκνα, πολλές φορές υπό δύσκολες συνθήκες, με προσωπικές θυσίες και στερήσεις. Αυτοί είναι οι καθημερινοί ήρωες, που πετούν τα αεροπλάνα μας, που τα συντηρούν, τα υποστηρίζουν, τα κατευθύνουν από τις οθόνες των RADAR και κάνουν το οικοδόμημα της Πολεμικής Αεροπορίας να στέκει στέρεο και ακλόνητο. Το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για να ανταποδώσουμε την προσφορά του προσωπικού μας είναι να σχεδιάσουμε δράσεις και πρωτοβουλίες υπέρ της μέριμνας αυτού. Πρωταρχικός μας στόχος αποτελεί η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης. Ξεκινώντας από τις εγκαταστάσεις των Παραγωγικών Σχολών είναι σε εξέλιξη ένα φιλόδοξο σχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για την ανακούφιση και επίλυση του στεγαστικού προβλήματος, με την κατασκευή νέων οικημάτων ανά την Ελλάδα και τη βελτίωση των υπαρχόντων υποδομών. Ήδη ξεκινάει η δημοπράτηση των πρώτων οικημάτων. 

Η αλλαγή όμως της Πολεμικής Αεροπορίας δεν εξαντλείται στα μαχητικά αεροσκάφη. Η ανανέωση των μέσων μας είναι συνολική. Έχοντας ορθοποδήσει από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, σημαντικό μέρος πλέον των προσπαθειών μας έχει επικεντρωθεί και στη γενικότερη αναβάθμιση των δυνατοτήτων της Πολεμικής Αεροπορίας στον τομέα των τακτικών μεταφορών, εξετάζοντας λύσεις για την αύξηση της διαθεσιμότητας των μεταφορικών μας αεροσκαφών, της αντικατάστασης των εναέριων μέσων έρευνας και διάσωσης, έναν τομέα ιδιαίτερα ευαίσθητο για τα εθνικά μας συμφέροντα στον χώρο του Αιγαίου Πελάγους, της αεράμυνας, των επίγειων μεταφορών, με σύγχρονα νέου τύπου οχήματα και τόσα άλλα. Η προσπάθεια είναι συστηματική και συνεχής. 

Η όποια όμως ενέργεια αναβάθμισης και ανανέωσης των μέσων μας θα παραμείνει γράμμα κενό, εάν δεν επενδύσουμε και δεν αναβαθμίσουμε τις υποδομές, τις διαδικασίες και τα προγράμματα εκπαίδευσης που διαθέτουμε. Η αναβάθμιση της Αεροπορικής Βάσης Καλαμάτας, του φυτωρίου των πιλότων μας, σε Διεθνές Αεροπορικό Κέντρο Εκπαίδευσης αποτελεί απτή απόδειξη του στόχου αυτού και σταθερή επιδίωξη όλων των Ηγεσιών του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας τα τελευταία χρόνια. Έτι περαιτέρω, οι κόποι μας για την δημιουργία και ανάπτυξη του Διεθνούς Αεροπορικού Κέντρου Εκπαίδευσης Καλαμάτας αρχίζουν να παίρνουν σάρκα και οστά. 

Στο αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα, θα προσφέρουμε πτητική εκπαίδευση, εκτός από Ιταλούς Ιπταμένους, και σε Ιπταμένους από τη Γερμανία. Επίσης, ενδιαφέρον έχει εκδηλωθεί και από άλλες χώρες, το οποίο εξετάζεται στο πλαίσιο των υφιστάμενων δυνατοτήτων. Αυτού του τύπου οι συνεργασίες, εάν καθιερωθούν, θα αποφέρουν ένα πολύ σημαντικό οικονομικό όφελος για τη χώρα και θα συμβάλλουν στην περαιτέρω ανάπτυξη του Κέντρου. 

Ταυτόχρονα, θα στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις και θα εξελίξουμε τις δυνατότητες που έχει αναπτύξει η Πολεμική Αεροπορία στον τομέα της Συνθετικής Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης. Στόχος μας είναι η περαιτέρω επέκταση των δυνατοτήτων που έχουν αναπτυχθεί στη Μοίρα Επιχειρησιακής Συνθετικής Εκπαίδευσης του Κέντρου Αεροπορικής Τακτικής, ενσωματώνοντας περισσότερα πτητικά μέσα, από όλους τους Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ παράλληλα στοχεύουμε στη δημιουργία ενός δικτύου προσομοιωτών, που θα διευκολύνει την απομακρυσμένη εκπαίδευση και συνεργασία, μειώνοντας δραστικά το κόστος εκπαίδευσης και την ανάγκη μετακίνησης. 

Αναβάθμιση της εκπαίδευσης όμως δεν λογίζεται, εάν δεν επιδιώξουμε αλλαγές και στις Παραγωγικές μας Σχολές, τους χώρους όπου διαπλάθονται και εκπαιδεύονται τα νέα στελέχη και οι μελλοντικοί ηγήτορες της Πολεμικής Αεροπορίας. Εργαζόμαστε για την ανανέωση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, με στόχο την ανάδειξη της Αεροπορικής Ιδέας και την προσαρμογή στις νέες τεχνολογικές εξελίξεις, ώστε τελικά να είμαστε σε θέση να παράγουμε στελέχη με υψηλό επίπεδο γνώσεων και κατάρτισης, που θα υποστηρίζουν με επιτυχία το πολυποίκιλο έργο της Πολεμικής Αεροπορίας. 

Προς την κατεύθυνση αυτή αποτελεί επιδίωξή μας η επίσημη αναγνώριση των δεξιοτήτων που λαμβάνει το κάθε στέλεχος στις Σχολές μας, ενώ μέριμνα μας αποτελεί η προσφορά ευκαιριών μεταπτυχιακής εκπαίδευσης σε όλους τους αποφοίτους της Σχολής Ικάρων, αμέσως μετά την αποφοίτησή τους. Όλες αυτές οι δράσεις, πέραν του προσωπικού οφέλους των στελεχών, θα δράσουν ανταποδοτικά και για την ίδια την Πολεμική Αεροπορία. 

Την ίδια στιγμή όμως ονειρευόμαστε και μια Αεροπορία εξωστρεφή και πρωταγωνίστρια σε διεθνές επίπεδο, η οποία θα καθιερωθεί στη συνείδηση φίλων και συμμάχων ως ένας αξιόπιστος και σταθερός εταίρος. Τρανή απόδειξη αυτού αποτελεί η άκρως επιτυχημένη οργάνωση και διεξαγωγή της μεγαλύτερης αεροπορικής συμμαχικής άσκησης, που έχει γίνει μέχρι τώρα, της RAMSTEIN FLAG 24. Τα ευμενή και ενθουσιώδη σχόλια που απέσπασε το προσωπικό μας είναι το επιστέγασμα αυτής της προσπάθειας. Παράλληλα, η φιλοξενία της ετήσιας συνόδου των Αρχηγών των Πολεμικών Αεροποριών της Ευρώπης (European Air Chiefs’ Conference 2024) στο νησί της Σαντορίνης, δείχνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο που διεκδικεί και τελικά διαδραματίζει η Πολεμική Αεροπορία και κατ’ επέκταση η πατρίδα μας στα διεθνή αεροπορικά δρώμενα, ενώ ταυτόχρονα προβάλει τον πολιτισμό μας. 

Η εξωστρέφεια όμως της Πολεμικής Αεροπορίας δεν εξαντλείται στην προβολή της μόνο εκτός της χώρας, αλλά και εντός αυτής. Στόχος μας είναι να είμαστε κοντά στο κοινωνικό σύνολο, που σιωπηρά υπηρετούμε, και να μας γνωρίσουν καλύτερα οι Έλληνες πολίτες και ιδιαίτερα οι νέοι μας. Στο πλαίσιο αυτών των δράσεων, ολοκληρώθηκε ένα πρόγραμμα επισκέψεων σε διάφορους δήμους της χώρας μας, όπου η νεολαία μας έχει την ευκαιρία να ζήσει την εμπειρία της πτήσης σε προσομοιωτές και να ενημερωθεί για το έργο μας. 

Ανεξάρτητα από τις ενέργειες που κάνουμε για την αμυντική θωράκιση της πατρίδας, σημαντικό μέρος της αποστολής της Πολεμικής Αεροπορίας, θα συνεχίσει να αποτελεί το κοινωνικό της έργο. Όπου υπάρχει φυσική καταστροφή, πυρκαγιά ή πλημμύρα, όπου υπάρχει ανθρώπινη ανάγκη των συμπολιτών μας, τα μέσα και τα στελέχη μας θα εκπληρώνουν το καθήκον τους με περισσή αυτοθυσία, αυταπάρνηση και αλτρουισμό, σε αγαστή συνεργασία με τους υπεύθυνους φορείς των άλλων συναρμόδιων Υπουργείων Κλιματικής Κρίσης Πολιτικής Προστασίας και Υγείας. Η προσφορά μας αυτή αποτελεί ίδιας αξίας αποστολή με το κύριο έργο μας.

 Όμως, όλα όσα προαναφέρθηκαν δεν θα είχαν επιτευχθεί χωρίς την καταλυτική συμβολή των στελεχών μας, κάθε ειδικότητας, που εργάζονται άοκνα, πολλές φορές υπό δύσκολες συνθήκες, με προσωπικές θυσίες και στερήσεις. Αυτοί είναι οι καθημερινοί ήρωες, που πετούν τα αεροπλάνα μας, που τα συντηρούν, τα υποστηρίζουν, τα κατευθύνουν από τις οθόνες των RADAR και κάνουν το οικοδόμημα της Πολεμικής Αεροπορίας να στέκει στέρεο και ακλόνητο. 

Το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για να ανταποδώσουμε την προσφορά του προσωπικού μας είναι να σχεδιάσουμε δράσεις και πρωτοβουλίες υπέρ της μέριμνας αυτού. Πρωταρχικός μας στόχος αποτελεί η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης. Ξεκινώντας από τις εγκαταστάσεις των Παραγωγικών Σχολών είναι σε εξέλιξη ένα φιλόδοξο σχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για την ανακούφιση και επίλυση του στεγαστικού προβλήματος, με την κατασκευή νέων οικημάτων ανά την Ελλάδα και τη βελτίωση των υπαρχόντων υποδομών. Ήδη ξεκινάει η δημοπράτηση των πρώτων οικημάτων. 

Κύριε Υπουργέ, 

Η Πολεμική Αεροπορία αποτελεί μια σταθερή και καταλυτική συνιστώσα της εθνικής μας ισχύος, ικανή να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του ελληνικού λαού και στις προκλήσεις που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η πατρίδα μας. Σας διαβεβαιώνω για το αξιόμαχο, το υψηλό φρόνημα και την ετοιμότητα των στελεχών μας, το οποίο εργάζεται καθημερινά με φιλότιμο, αυταπάρνηση και αφοσίωση. Οποτεδήποτε απαιτηθεί, σε οποιαδήποτε περίσταση ή πρόκληση ανακύψει είμαστε καθόλα έτοιμοι να ανταπεξέλθουμε, προκειμένου να προασπίσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και τα εθνικά μας συμφέροντα. 

Άνδρες και γυναίκες της Πολεμικής Αεροπορίας, 

Σας συγχαίρω και σας ευχαριστώ για το έργο, τις προσπάθειές σας, τις θυσίες που κάνετε καθημερινά εσείς και οι οικογένειές σας και την έως τώρα προσφορά σας. Σας καλώ να συνεχίσετε να εργάζεστε όλοι μαζί με τον ίδιο ζήλο και αίσθημα ευθύνης, ως ομάδα, προκειμένου να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο την αποτρεπτική ικανότητα της χώρας μας και να εξασφαλίσουμε όλες τις αναγκαίες συνθήκες για την ευημερία των Ελλήνων πολιτών. 

Να θυμάστε πάντα ότι βασιζόμαστε στις γερές βάσεις και τα διδάγματα του παρελθόντος και οραματιζόμαστε ένα λαμπρό μέλλον, για μια Πολεμική Αεροπορία σύγχρονη, καινοτόμα και ισχυρή, όπως θα ήθελαν να τη δουν όλοι αυτοί που έπεσαν την ώρα του καθήκοντος, πιστοί στον όρκο που δώνανε στα ιερά σύμβολα του έθνους και της πίστης μας. Τους το οφείλουμε και θα το πράξουμε, γιατί «το παρελθόν μας εμπνέει και το μέλλον μας ανήκει». 

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ 

ΖΗΤΩ Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ 

Χρόνια πολλά σε όλους!

Η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ είναι η μία και μόνη διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η οποία μπορεί να αχθεί ενώπιον διεθνούς δικαιοδοσίας. Αυτή δεν είναι μόνο η δική μας θέση αλλά και η θέση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας που επιβάλλει ότι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας μεταξύ κρατών με αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές πραγματοποιείται κατόπιν συμφωνίας με βάση το διεθνές δίκαιο και, αν η συμφωνία δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε εύλογο χρονικό πλαίσιο, τα ενδιαφερόμενα κράτη μπορεί να προσφύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης βάσει συνυποσχετικού. Η εθνική κυριαρχία των κρατών δεν μπορεί να είναι αντικείμενο συζήτησης ή διεθνούς δικαιοδοσίας. Στο ζήτημα, όμως, της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μπορούμε θεωρώ να προχωρήσουμε συντεταγμένα σε μία ουσιαστική συζήτηση με αμοιβαία εποικοδομητικό πνεύμα. Και με τη βαθιά πεποίθηση ότι η οριστική επίλυση του ζητήματος αυτού θα ήταν καθοριστική για την αναβάθμιση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών σε όλα τα επίπεδα και για την αποφυγή δυνητικών εντάσεων. Έχω πλήρη συναίσθηση της δυσκολίας του εγχειρήματος, αλλά είναι χρέος να προσπαθήσουμε....

 

Συνέντευξη ΥΠΕΞ, Γιώργου Γεραπετρίτη,  

στην Εφημερίδα Hürriyet και 

στη δημοσιογράφο Hande Firat (7 Νοε 24)

«Το όραμά μου είναι μια γειτονιά μακράς ειρήνης 

και ευημερίας μεταξύ των λαών μας»

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η θετική δυναμική των διμερών σχέσεων, η Διακήρυξη των Αθηνών, η θετική ατζέντα, η προοπτική επίλυσης προβλημάτων και το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Βρισκόμαστε περίπου 15 μήνες μετά την απόφαση που ελήφθη από τους ηγέτες των δύο κρατών να εκκινήσει, με τρόπο δομημένο, ο ελληνοτουρκικός διάλογος. Μέσα σε αυτό το διάστημα διαπιστώνεται και από τις δύο πλευρές αξιοσημείωτη βούληση ώστε να οδηγηθούν οι διμερείς μας σχέσεις σε ένα διαφορετικό μονοπάτι. Η Διακήρυξη των Αθηνών του Δεκεμβρίου 2023 αποτελεί ορόσημο της αμοιβαίας αυτής βούλησης.

Αύριο θα υποδεχθώ στην Αθήνα τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Hakan Fidan, με τον οποίο έχουμε επιτύχει, βήμα-βήμα, ένα επίπεδο εμπιστοσύνης ώστε να συζητούμε με ειλικρίνεια και να προλαμβάνουμε κρίσεις. Θα μιλήσουμε για διμερή και διεθνή θέματα και θα προετοιμάσουμε το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδος-Τουρκίας στις αρχές του επόμενου έτους.

Χωρίς να αγνοούμε τα ιστορικά βιώματα του παρελθόντος, οφείλουμε να χτίσουμε στέρεες γέφυρες φιλίας για το μέλλον. Όραμά μου είναι μια γειτονιά μακράς ειρήνης και ευημερίας μεταξύ των λαών μας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ελλάδας. Εναντίον τίνος σκοπεύει η Ελλάδα να χρησιμοποιήσει τα όπλα που έχει αγοράσει.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Είμαστε βαθιά φιλειρηνικός λαός. Πιστεύουμε στον διάλογο και στην ειρηνική επίλυση των διαφορών, βάσει του Διεθνούς Δικαίου και του σεβασμού της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας όλων των κρατών. Την ίδια στιγμή δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις σύγχρονες απειλές ασφαλείας. Ζούμε σε μία περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας και ρευστότητας που ανάλογη δεν έχει γνωρίσει ο μεταπολεμικός κόσμος. Η ευρύτερη περιοχή μας βρίσκεται εν μέσω δύο πολεμικών συγκρούσεων, στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή. Σε αυτές τις συνθήκες, αποτελεί υποχρέωσή μας να μεριμνούμε για την αμυντική θωράκιση και την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας μου. Στόχος μας είναι να μη χρειαστεί ποτέ να χρησιμοποιήσουμε τον αμυντικό μας εξοπλισμό, διότι τότε θα έχει αποτύχει η διπλωματία μας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας και η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς το κλίμα εξομάλυνσης των σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Η περιοχή και ο κόσμος μας δεν αντέχει άλλες εστίες εντάσεων. Ελλάδα και Τουρκία οφείλουν να ζουν ειρηνικά. Αυτό πιστεύω ακράδαντα είναι το αμοιβαίο συμφέρον μας. Δεν μένουμε στις στερεότυπες αντιλήψεις, προσπαθούμε να γεφυρώσουμε τις διαφωνίες μας και, αν αυτές δεν γεφυρώνονται, προσπαθούμε τουλάχιστον αυτές να μην προκαλούν κρίσεις. Η εναλλακτική της μόνιμης υπερέντασης, της εχθροπαθούς ρητορικής και του διαρκούς κινδύνου θερμού επεισοδίου δεν ωφελεί κανέναν. Πρωτίστως δεν ωφελεί τους δύο λαούς.

Ελλάδα και Τουρκία συνεργαζόμαστε στο πλαίσιο, διεθνών οργανισμών. Επιπλέον, η Ελλάδα υποστηρίζει διαχρονικά την ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πιστεύω ότι η επικράτηση του καλού κλίματος, θα ωφελήσει επίσης, τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Αν και αντιλαμβάνομαι την εύλογη επιθυμία της διεθνούς κοινότητας να διατηρηθεί η ηρεμία στην περιοχή μας, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν καθορίζονται έξωθεν, ούτε ετεροπροσδιορίζονται. Μόνοι μας οφείλουμε να βρούμε τον δρόμο της ειρήνης και της ευημερίας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Στην κρίση της Μέσης Ανατολής, η Ελλάδα τήρησε από την πρώτη στιγμή στάση αρχής. Παράλληλα επιμείναμε στην ανάγκη επίτευξης διαρκούς και βιώσιμης εκεχειρίας, στη διασφάλιση απρόσκοπτης ροής ανθρωπιστικής βοήθειας στις πληττόμενες περιοχές, στην άνευ όρων απελευθέρωση των ομήρων και στην εκπόνηση ενός συνολικού σχεδίου για την ανοικοδόμηση της Γάζας. Και, βεβαίως, αναδείξαμε την ανάγκη να δοθεί απτό όραμα για την εγκαθίδρυση παλαιστινιακού κράτους στο πλαίσιο των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Η ανθρωπιστική κατάσταση στη Γάζα είναι σήμερα οδυνηρή. Η διάχυση των εχθροπραξιών στον Λίβανο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία. Η διεθνής έννομη τάξη, παρά τις πολύπλευρες προσπάθειες, δεν έχει, δυστυχώς, καταφέρει έως σήμερα να οδηγήσει στον τερματισμό των εχθροπραξιών και να δώσει λύση σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι υποχρέωση όλων ανεξαιρέτως των κρατών να σέβονται τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τα θεμελιώδη δικαιώματα όλων των ανθρώπων. Σε αυτό εκπτώσεις δεν χωρούν.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ είναι η μία και μόνη διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η οποία μπορεί να αχθεί ενώπιον διεθνούς δικαιοδοσίας. Αυτή δεν είναι μόνο η δική μας θέση αλλά και η θέση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας που επιβάλλει ότι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας μεταξύ κρατών με αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές πραγματοποιείται κατόπιν συμφωνίας με βάση το διεθνές δίκαιο και, αν η συμφωνία δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε εύλογο χρονικό πλαίσιο, τα ενδιαφερόμενα κράτη μπορεί να προσφύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης βάσει συνυποσχετικού. Η εθνική κυριαρχία των κρατών δεν μπορεί να είναι αντικείμενο συζήτησης ή διεθνούς δικαιοδοσίας. Στο ζήτημα, όμως, της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μπορούμε θεωρώ να προχωρήσουμε συντεταγμένα σε μία ουσιαστική συζήτηση με αμοιβαία εποικοδομητικό πνεύμα. Και με τη βαθιά πεποίθηση ότι η οριστική επίλυση του ζητήματος αυτού θα ήταν καθοριστική για την αναβάθμιση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών σε όλα τα επίπεδα και για την αποφυγή δυνητικών εντάσεων. Έχω πλήρη συναίσθηση της δυσκολίας του εγχειρήματος, αλλά είναι χρέος να προσπαθήσουμε. Και, πάντως, οφείλουμε να διατηρήσουμε την καλή συνεργασία και τους ωφέλιμους διαύλους επικοινωνίας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τα θαλάσσια πάρκα και ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός στο Αιγαίο. Η τουρκική κοινή γνώμη πιστεύει ότι οι πρωτοβουλίες για την προστασία του περιβάλλοντος χρησιμοποιούνται για τη μεταβολή του status quo στο Αιγαίο.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Θα μου επιτρέψετε να επισημάνω ότι, κατά τη γνώμη μου, η αντίδραση που έχει προκληθεί στη σχετική συζήτηση είναι δυσανάλογη. Η ελληνική πλευρά είναι, όπως πάντοτε, σαφής και ειλικρινής και δεν έχει καμία απολύτως επιδίωξη παραπλάνησης. Τα δύο θαλάσσια πάρκα σε Αιγαίο και Ιόνιο Πέλαγος, τα όρια των οποίων καθορίζονται με αυστηρά περιβαλλοντικά κριτήρια, δεν θίγουν δικαιώματα άλλων. Αυτές οι πρωτοβουλίες θα πρέπει να ενώνουν τους λαούς μας, πόσω μάλλον όταν και οι δύο αντιμετωπίζουμε τις ίδιες προκλήσεις. Για δε τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό στο Αιγαίο, αυτό συνιστά υποχρέωση που απορρέει από το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο εξάλλου οφείλει και η Τουρκία να λαμβάνει υπ’ όψιν στην ευρωπαϊκή της διαδρομή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι εξελίξεις στο Κυπριακό Ζήτημα.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Η βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων ήδη δημιουργεί καλύτερες συνθήκες για το Κυπριακό. Με τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών θεωρώ συμπίπτουμε στην άποψη ότι κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να επιλυθεί χωρίς διαβουλευτική στάση και παραγωγική σκέψη. Η άτυπη συνάντηση μεταξύ του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και του τουρκοκύπριου ηγέτη, υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, συνιστά ένα πρώτο βήμα μιας αναγκαίας επανεκκίνησης των συζητήσεων. Εμείς παραμένουμε στη διάθεση του Γενικού Γραμματέα για να συμβάλλουμε στον διάλογο για μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση του Κυπριακού, στο πλαίσιο των σχετικών αποφάσεων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Σε έναν κόσμο γεμάτο διχασμούς, μια ενωμένη ευρωπαϊκή Κύπρος, πέρα από τις συνθήκες ευημερίας που θα δημιουργούσε για τους πολίτες της, θα αποτελούσε ένα εξαιρετικά ισχυρό οικουμενικό σύμβολο.

Από την αρχή της Ιστορίας μας πάντοτε, από τις πόλεις-κράτη, η Ελλάδα μαχόταν με τον στρατό των Πολιτών. Ποιος ήταν Πολίτης; Πολίτης και δικαίωμα ψήφου στην Αθηναϊκή Δημοκρατία είχε αυτός που μπορούσε να φέρει όπλα και να την υπερασπίζεται. Και μάλιστα, αν θυμάστε, στην παράταξη με την ασπίδα δεν προστατεύεις τον εαυτό σου, προστατεύεις τον διπλανό σου. Εσένα σε προστατεύει ο επόμενος. Η λογική, λοιπόν, του Στρατού ο οποίος αποτελείται από πολίτες είναι απαραίτητη, μάλιστα βασισμένη και σε μία απλή λογική. Η δυνητική μας απειλή έχει πληθυσμιακή αναλογία 1 προς 10, στο ΑΕΠ 1 προς 5, και επίσης εμείς έχουμε να υπερασπίσουμε 3.000 νησιά και μία ακτογραμμή περίπου στο μέγεθος της ακτογραμμής της Αφρικής. Δεν μπορούμε χωρίς στρατό πολιτών. Δεν έχουμε τη δυνατότητα να πληρώσουμε επαγγελματικό στρατό για να μπορέσουμε να τα υπερασπίσουμε αυτά. Αλλά τι στρατό πολιτών; Όχι αυτόν που έχουμε σήμερα....

ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ Ν. ΔΕΝΔΙΑΣ ΑΠΟ 

ΤΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΕΙΡΑΙΑ,

 ΣΕ ΓΕΥΜΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, απηύθυνε σήμερα, Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2024, ομιλία στη Ναυτιλιακή Λέσχη Πειραιά, ως προσκεκλημένος στο Γεύμα Εργασίας.

Τον κ. Δένδια υποδέχθηκε ο πρόεδρος της Ναυτιλιακής Λέσχης Πειραιά Γιώργος Σπ. Αλεξανδράτος.

Παρόντες στην ομιλία ήταν ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, Γιάννης Κεφαλογιάννης, ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, Χρήστος Κέλλας, ο Δήμαρχος Πειραιώς, Ιωάννης Μώραλης, ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Δημήτριος – Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ, ο Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Σταμάτιος Κριμιζής, ο Πρόεδρος του Εμπορικού & Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιώς Βασίλης Κορκίδης, ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος ε.α. Στυλιανός Πετράκης ΠΝ, ο πρώην Γενικός Γραμματέας του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ) Ευθύμιος Μητρόπουλος, ανώτατοι αξιωματικοί ε.α. του Στρατού Ξηράς και του Πολεμικού Ναυτικού, εκπρόσωποι του ναυτιλιακού και του επιχειρηματικού κόσμου, στελέχη της Αυτοδιοίκησης και παραγωγικών φορέων κ.ά.

Κατά την ομιλία του στο Γεύμα Εργασίας ο κ. Δένδιας μεταξύ άλλων ανέφερε:

-Για μένα είναι μεγάλη τιμή κύριε Πρόεδρε που διαθέσατε και εσείς και τα μέλη της Λέσχης το χρόνο σας για να ακούσετε κάποιες σκέψεις που έχω για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδας μας. Φαντάζομαι εδώ, το Ναυτικό έχει προεξάρχοντα ρόλο, για αυτό παρακάλεσα και μου έκανε την χαρά ο Αρχηγός του Ναυτικού και ο πρώην Αρχηγός του Ναυτικού να είναι εδώ σήμερα μαζί μας.

-Δυστυχώς αντί για αυτά που περιμέναμε, αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουμε πολέμους γύρω – γύρω στην περιοχή μας. Ουκρανία, Γάζα, Λίβανος, Σουδάν. Αιθιοπία, Ερυθραία, όλο το Σαχέλ κατατρέχεται από την τρομοκρατία, ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές κινήσεις. Μια κατάσταση η οποία δημιουργεί ένα απολύτως ευμετάβλητο περιβάλλον στην περιοχή μας. Το ερώτημα λοιπόν για την Πατρίδα μας, το πολιτικό της σύστημα, την κοινωνία, είναι πώς αντιμετωπίζουμε αυτή την κατάσταση. Θεωρούμε όλοι – κυριολεκτικά όλοι- ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδας μας είναι ο κύριος πάροχος ασφάλειας για τη χώρα, για την ύπαρξή της. Άρα πρέπει να υπάρχουν και πρέπει να είναι ισχυρές για να απαντήσουν στα σενάρια απειλής, τα οποία θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί για την Πατρίδα μας.

-Οι απειλές που αντιμετωπίζουμε σήμερα, δεν είναι με κανέναν τρόπο όμοιες με τις απειλές που αντιμετωπίζαμε τον προηγούμενο αιώνα. Γι’ αυτό χρειάζεται απόφαση, γενναιότητα, καθαρή ματιά και λήψη πολιτικού κόστους. Θα ξεκινήσω κατ’ αρχήν, από τα Εξοπλιστικά. Ξεκινάω πρώτα από το Ναυτικό, γιατί το Ναυτικό για εσάς φαντάζομαι είναι κάτι πολύ πιο οικείο και πολύ πιο κοντά στην καρδιά σας. Το δικό μας Πολεμικό Ναυτικό στα δέκα χρόνια της κρίσης, στην πραγματικότητα είχε σχεδόν μηδενικούς πόρους για να συντηρηθεί και να εξελιχθεί. Άρα χάσαμε δέκα ολόκληρα χρόνια. Δέκα ολόκληρα χρόνια μετεξέλιξης!

-Είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι να υλοποιήσουμε γρήγορα, όσο πιο γρήγορα μπορούμε, ένα βασικό εξοπλιστικό πρόγραμμα, το οποίο θα μπορέσει να καλύψει κατά το δυνατόν τα κενά των δέκα ετών της αποεπένδυσης. Κι επίσης, στο ίδιο χρονικό διάστημα να δημιουργήσουμε όρους ενός “jump start” που θα μπορέσει να φέρει το Πολεμικό Ναυτικό, αλλά και τις Ένοπλες Δυνάμεις συνολικά, στο τεχνολογικό επίπεδο που μπορούν να αντιμετωπίσουν τις δυνητικές απειλές.

-Όσον αφορά στο Πολεμικό Ναυτικό, ξέρετε τα προγράμματα από τις μεγάλες πλατφόρμες. Είναι οι τέσσερις, τρεις συν μία (τη μία Belh@rra, τη διαπραγματευόμαστε τώρα), πλοία τελείως άλλης κλάσης από αυτά που ήδη έχουμε στο Πολεμικό Ναυτικό. Οι Αξιωματικοί του Ναυτικού ξέρουν καλά για τι μιλάω. Οι τρεις επόμενες Belh@rra, όχι η πρώτη, έχουμε ζητήσει να φέρουν δυνατότητες στρατηγικών όπλων. Τι εννοώ στρατηγικά όπλα; Εννοώ πυραύλους τύπου Κρουζ που θα μπορούν να επιφέρουν στρατηγικό πλήγμα. Θα εξηγήσω γιατί αυτό θεωρώ ότι είναι μία σημαντική ποιοτική αλλαγή. Το ίδιο θα ζητηθεί κι από την επόμενη γενιά των υποβρυχίων, για τα οποία έχει αρχίσει η συζήτηση, αλλά μη σας ωραιοποιώ την κατάσταση. Θα πραγματοποιηθεί σε βάση δωδεκαετίας. Αυτός είναι ο χρόνος παράδοσης ενός υποβρυχίου σήμερα. Εκτός από αυτά, κάνουμε πολύ μεγάλες προσπάθειες για τον εκσυγχρονισμό των υπαρχόντων σκαφών του Στόλου, είτε των ΜΕΚΟ, είτε όσων άλλων σκαφών κρατήσουμε σε λειτουργία. Αλλά θέλω επίσης και σε αυτό να σας είμαι σαφής.

-Έννοια έχει ένα Ναυτικό όταν είναι σύγχρονο και μπορεί να λειτουργήσει. Όχι όταν μετράμε πλώρες στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Το να διατηρεί με κόστος το Ναυτικό -με κόστος σε πληρώματα, σε ανθρώπινους πόρους, σε επισκευές, οι οποίες δεν καταλήγουν σε αξιόμαχο αποτέλεσμα- πλοία τα οποία δεν μπορούν να προσφέρουν κι απλώς καταγράφονται ως θεωρητικά στοιχεία ενός μη υπαρκτού εν τη πράξει στόλου, δεν βγάζει κανένα νόημα. Μπορούμε εξοικονομώντας πόρους, να επενδύσουμε σε νέα συστήματα και σε νέες πλατφόρμες και να κάνουμε τη δουλειά μας.

-Το Αιγαίο είναι ένας χώρος, του οποίου η ζωτική σημασία για την ύπαρξή μας δεν χρειάζεται να υπογραμμιστεί, την ξέρουμε όλοι. Η χώρα μας στην πραγματικότητα αγκαλιάζει το Αιγαίο. Το ερώτημα είναι πώς η Ελλάδα μπορεί να διασφαλίσει την αποτροπή στο χώρο αυτό; Διότι νομίζω ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι εκεί εκφράζεται δυνάμει απειλή. Μέχρι τώρα η Ελλάδα έχει δύο απαντήσεις: Στη μεν θάλασσα με το Στόλο μας, στον δε αέρα εν πολλοίς με τα αεροπλάνα μας. Οφείλω να σας πω ότι εμένα αυτή η απάντηση από την αρχή δε μου έβγαζε νόημα. Το ερώτημα λοιπόν, το οποίο διατύπωσα και στο οποίο δεν πήρα απάντηση, είναι: «Γιατί η χώρα θα πρέπει να έχει ως κύρια αντιαεροπορική δύναμη τα αεροπλάνα της;».

-Η χώρα έχει αλλάξει Δόγμα. Θα δημιουργήσει έναν πλήρη αντιαεροπορικό θόλο, ο οποίος θα καλύπτει την ελληνική επικράτεια σε διάφορα επίπεδα. Δεν χρειάζεται και δεν μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες, άλλωστε θα παρουσιαστούν στην Επιτροπή της Βουλής 14 του μηνός και στο ΚΥΣΕΑ στις 5 Δεκεμβρίου. Αυτός ο αντιαεροπορικός θόλος θα καλύψει τη χώρα με κινητές μονάδες, χρησιμοποιώντας ως πλεονέκτημα, αυτό που θεωρείται κατ’ αρχήν ως μειονέκτημα, τα 2.500 νησιά που έχουμε εκτός από τον ηπειρωτικό χώρο. Κι επίσης, με τον ίδιο τρόπο θα δημιουργήσουμε τη δυνατότητα αποτροπής στο Αιγαίο, με δυνάμεις, με πυραύλους από την ξηρά. Το ισχυρό Ναυτικό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ασκήσει μόνον αυτό το ρόλο ή να μην υπάρχουν οι δυνάμεις από την ξηρά που μπορούν να διασφαλίσουν την αποτροπή μας σε αυτόν τον χώρο.

-Ένα κομμάτι του εξοπλιστικού μας προγράμματος έχει να κάνει με τα αυτόνομα -τα UAVs όπως θα έχετε ακούσει- και βεβαίως την απάντηση σε αυτό. Θέλω να σας πω ότι όταν πήγα στην πρώτη άσκηση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων ως Υπουργός Άμυνας στο σενάριο υπήρχαν κόκκινοι-μπλε, εμείς ήμασταν οι μπλε, ο κόκκινος ήταν ο επιτιθέμενος. Οι κόκκινοι λοιπόν στο σενάριο της άσκησης είχαν ένα drone και αυτό ήταν αναγνωριστικό. Καταλαβαίνετε με μία απλή αναγωγή στην πραγματικότητα πόσο ρεαλιστικό ήταν το σενάριο.

-Η χώρα οφείλει σε σύντομο χρονικό διάστημα να αποκτήσει έναν antidrone θόλο, ο οποίος να καλύπτει το σύνολο των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, όπου και όταν επιχειρούν, καθώς επίσης και το σύνολο των ελληνικών ζωτικών εγκαταστάσεων, όπου και αν αυτές βρίσκονται. Εκεί έχουμε ένα μεγάλο -θα μου επιτρέψετε να χρησιμοποιήσω τον αγγλικό όρο- “break through”.

-Δημιουργήθηκε για πρώτη φορά ένα ελληνικό antidrone σύστημα. Λέγεται «Κένταυρος». Το σύστημα αυτό δοκιμάστηκε πρώτα επί κινητής βάσης στο Ανατολικό Αιγαίο και μετά σε πραγματικές συνθήκες στις φρεγάτες μας στην Ερυθρά Θάλασσα. Είναι αυτό το antidrone που έκανε τις δύο καταρρίψεις drone που είδατε σε ολλανδικό βίντεο, από την ολλανδική ναυαρχίδα στην Ερυθρά Θάλασσα. Ο «Κένταυρος» θα εξοπλίσει τώρα και τις τέσσερις φρεγάτες ΜΕΚΟ και εξελισσόμενος σιγά-σιγά θα αποτελέσει το πιο σημαντικό, ανάμεσα στα τέσσερα διαφορετικά, anti-drone συστήματα που θα χρησιμοποιούν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και θα διασφαλίζουν το στοιχείο αυτό του θόλου.

-Πάντοτε η λογική μας -και θα με συγχωρήσουν εδώ ίσως, οι εξ ημών αξιωματικοί- ήταν η εύκολη λύση σε μεγάλο βαθμό, διότι υπάρχουν και μερικές εξαιρέσεις, η αγορά όπως λέω λαϊκά «από τα ξένα ράφια». Έχουμε μια ανάγκη; Ωραία, πάμε στο εξωτερικό αγοράζουμε το προϊόν, το παίρνουμε. Αυτό για την ελληνική οικονομία είναι μια διαρκής αιμορραγία. Και βεβαίως είναι δύσκολο για την Ελλάδα να φτιάξει μεγάλες πλατφόρμες, δεν θα φτιάξουμε ελληνικό μαχητικό αεροσκάφος. Δεν βρισκόμαστε στη χώρα των θαυμάτων, αλλά μπορούμε κάλλιστα να χρησιμοποιήσουμε τα ελληνικά μυαλά και μπορούμε κάλλιστα να χρησιμοποιήσουμε το μικρό ελληνικό οικοσύστημα αμυντικής καινοτομίας και να το αναπτύξουμε, αντιγράφοντας παραδείγματα σε άλλες χώρες, της περιοχής μας, μεταξύ άλλων, που υπήρξαν εξαιρετικά επιτυχημένα.

-Δημιουργήσαμε μια Διεύθυνση Καινοτομίας στο ΓΕΕΘΑ. Τι κάνει η Διεύθυνση Καινοτομίας; Η Διεύθυνση Καινοτομίας ζητά από τις Ένοπλες Δυνάμεις να της υποβάλουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα οποία απαιτούν καινοτόμες λύσεις. Υπό μορφή προβλήματος, καλούμαι να λύσω αυτό το πρόβλημα τι θα μπορούσες να μου προτείνεις; Δημιουργήσαμε ένα δεύτερο νομικό πρόσωπο, το ΕΛΚΑΚ (Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας σημαίνουν τα αρχικά), το οποίο παίρνει την ερώτηση και την μεταφέρει προς το οικοσύστημα και προς τις Στρατιωτικές Σχολές τις οποίες δημιουργούμε και εξελίσσουμε τα ερευνητικά κέντρα.

-Το ΕΛΚΑΚ παίρνει τη λύση και την ξαναγυρίζει στα Γενικά Επιτελεία λέγοντάς τους «έχω αυτή την πρόταση, μού την αξιολογείτε;». Εάν η πρόταση αξιολογηθεί θετικά, τότε ζητάμε πρωτότυπο το οποίο χρηματοδοτούμε και κρατάμε τα δικαιώματά του για στρατιωτική χρήση. Το πρωτότυπο πηγαίνει στις Ένοπλες Δυνάμεις κι αν μας κάνει τη δουλειά μας (ο «Κένταυρος» έκανε τη δουλειά μας, δοκιμάστηκε υπό όλες τις δυνατές συνθήκες, ακόμα και πραγματικές συνθήκες μάχης που δεν ελπίζαμε ότι θα βρούμε), τότε εμείς δίνουμε παραγγελία.

-Και ζητάμε μια βοήθεια από το εξωτερικό, κύριε Πρόεδρε της Ακαδημίας, εσείς το ξέρετε ήδη, από τα εξαιρετικά ελληνικά μυαλά του εξωτερικού στα λαμπρά πανεπιστήμια που βρίσκονται, δημιουργούμε ένα “Supervisory Board” με πάνω από είκοσι Έλληνες καθηγητές. Γιατί; Για να μας κατευθύνει, γιατί τα πάντα αλλάζουν. Γιατί ανάμεσα στα προβλήματα είναι τα αυτόνομα κινούμενα οχήματα, όχι μόνο στην ξηρά που ακούγεται απλό, στη θάλασσα, κάτω από τη θάλασσα, τα προηγμένα συστήματα ανίχνευσης υποβρυχίων.Δεν σας κρύβω δε ότι το ΕΛΚΑΚ αυτή τη στιγμή τρέχει 166 ερευνητικά προγράμματα. Το 1/3 είναι δικό μας, το 1/3 είναι της Ευρωπαϊκής Ένωσης που το τρέχουμε μαζί και το 1/3 είναι του ΝΑΤΟ που το τρέχουμε μαζί. Κι έχουμε τεράστιες ελπίδες για αυτό το μέλλον.

-Ο Στρατός Ξηράς πρέπει επίσης να μεταρρυθμιστεί. Παίρνουμε τα διδάγματα της Ουκρανίας, τα διδάγματα της Γάζας. Παλιά ξέρετε -βλέπουμε τις ταινίες- οι στρατιώτες ο ένας δίπλα στον άλλον πολεμούσαν. Δεν γίνονται αυτά πια. Η παλιά Ομάδα, (Λόχος, Διμοιρία, Ομάδα για όσους είχαν πάει στο Ναυτικό) είχε οκτώ άτομα. Τώρα στους σύγχρονους στρατούς διαθέτει έξι.Και πώς είναι τα έξι; Απολύτως διεσπαρμένα! Δεν μάχονται ποτέ κοντά. Όταν είναι κοντά είναι στόχοι, ο ένας δεν βλέπει τον άλλον. Ο διοικητής της Ομάδας και ο διοικητής της Διμοιρίας και ο διοικητής του Λόχου δεν έχουν οπτική επαφή.

-Δημιουργούμε λοιπόν τον ψηφιακό στρατιώτη του 21ου αιώνα, ο οποίος χρειάζεται μια τελείως διαφορετική στολή, τελείως διαφορετικούς αισθητήρες και τελείως διαφορετικό σύστημα επικοινωνίας. Αυτό είναι από τα πράγματα που το ΕΛΚΑΚ καλείται να τρέξει. Για να έχετε μια τάξη μεγέθους, για αυτό το πράγμα υπάρχει χρηματοδότηση 200 εκατομμυρίων. Όχι για το πρωτότυπο, για να μπορέσει να καλύψει την ανάγκη. Πάμε να δημιουργήσουμε λοιπόν ένα τελείως διαφορετικό Στρατό. στο σύνολό του μηχανοκίνητο.

-Όλα αυτά, όμως, πρέπει να γίνουν σε ένα μικρό σχετικά χρονικό διάστημα που έχουμε ονομάσει «Ατζέντα 2030» γιατί έχουμε βάλει αυτή την ημερομηνία ώστε να έχουμε φτάσει εκεί πρέπει να είμαστε. Κι από την άλλη υπάρχει ένα άλλο πραγματικό δεδομένο, ότι δεν φτάνουν τα επαγγελματικά μας στελέχη.

-Από την αρχή της Ιστορίας μας πάντοτε, από τις πόλεις-κράτη, η Ελλάδα μαχόταν με τον στρατό των Πολιτών. Ποιος ήταν Πολίτης; Πολίτης και δικαίωμα ψήφου στην Αθηναϊκή Δημοκρατία είχε αυτός που μπορούσε να φέρει όπλα και να την υπερασπίζεται. Και μάλιστα, αν θυμάστε, στην παράταξη με την ασπίδα δεν προστατεύεις τον εαυτό σου, προστατεύεις τον διπλανό σου. Εσένα σε προστατεύει ο επόμενος.

Η λογική, λοιπόν, του Στρατού ο οποίος αποτελείται από πολίτες είναι απαραίτητη, μάλιστα βασισμένη και σε μία απλή λογική. Η δυνητική μας απειλή έχει πληθυσμιακή αναλογία 1 προς 10, στο ΑΕΠ 1 προς 5, και επίσης εμείς έχουμε να υπερασπίσουμε 3.000 νησιά και μία ακτογραμμή περίπου στο μέγεθος της ακτογραμμής της Αφρικής. Δεν μπορούμε χωρίς στρατό πολιτών. Δεν έχουμε τη δυνατότητα να πληρώσουμε επαγγελματικό στρατό για να μπορέσουμε να τα υπερασπίσουμε αυτά. Αλλά τι στρατό πολιτών; Όχι αυτόν που έχουμε σήμερα.

-Θα δημιουργήσουμε, λοιπόν, μία νέα θητεία με σκληρή εκπαίδευση και επίσης με δυνατότητα να δίνουμε πιστοποιήσεις επαγγελματικών προσόντων που μας υποδεικνύει η αγορά, ώστε να είναι χρήσιμοι στις Ένοπλες Δυνάμεις αλλά και χρήσιμοι μόλις φύγουν από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Αυτό το «χαμένος καιρός» στο Στρατό να ξεχαστεί. Να είναι υπηρεσία στην Πατρίδα και υπηρεσία στην εθνική οικονομία μετά.

Και βέβαια -καταλήγω με αυτό- είναι η εφεδρεία. Υπάρχουν χώρες με λαμπρό παρελθόν στους πολέμους, έχουμε διαλέξει σαν παράδειγμα τη Φιλανδία.

-Ο τρόπος που ενσωματώνεται η εφεδρεία στο ενεργό Στράτευμα είναι κάτι το οποίο μας απασχολεί και θα αλλάξει τελείως. Πρέπει να πάμε αλλού. Θα σας πω ένα απλό παράδειγμα, να το καταλάβετε όλοι. Η πρόσκληση του στρατεύσιμου. Πώς γίνεται τώρα; Πάει ο αστυνομικός, χτυπάει την πόρτα: «Δένδιας; Μάλιστα». Και μου επιδίδει το Φύλλο. Αν δεν με βρει εμένα, το αφήνει. Έχω την εντύπωση ότι όλοι έχουμε κινητά τηλέφωνα, δεν έχουμε; Είναι τόσο δύσκολο να περάσουμε από την επίδοση βραχεία χειρί στη νέα εποχή; Εάν το Ισραήλ περίμενε να βγαίνουν οι αστυνομικοί να κυνηγάνε τους έφεδρους να τους δώσουν το Φύλλο, ο ισραηλινός στρατός δεν θα είχε επιστρατευτεί ακόμα σήμερα, 13 μήνες μετά. Πρέπει να αλλάξουμε.

– Η χώρα αυτή τη στιγμή έχει 831 στρατόπεδα. Έχουμε περισσότερα στρατόπεδα από τις ΗΠΑ! Και όμως, παρά τα στρατόπεδά μας αυτά, κάποιες μονάδες αιχμής μας έχουν πληρότητες της τάξεως του 27%! Έχετε τη εντύπωση ότι μία μονάδα με 27% πληρότητα είναι μία αξιόμαχη μονάδα; Είναι μία μονάδα που μπορεί να πάρει εφέδρους και να τους χρησιμοποιήσει; Το 27% σημαίνει απλώς φυλάω σκοπιές. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Και υπάρχει και η γραμματεία για να υποστηρίζει τον Διοικητή της Μονάδας. Υπολογίζουμε ότι μέσα σε δύο χρόνια από σήμερα θα έχουν φτάσει στο 70% πληρότητα. Θα μειωθούν κατά 132 τα στρατόπεδα συγχωνεύοντας μονάδες, αλλάζοντας αντίληψη, αλλάζοντας σύνθεση ταγμάτων, αλλάζοντας οπλισμό, εντάσσοντας μέσα στον οπλισμό τα drones, τα αντι-drones, τη δυνατότητα να δούμε πέρα από τον ορίζοντα.

-Όλα αυτά έχουν σημασία μόνο υπό μία προϋπόθεση: ότι θα αλλάξουμε κουλτούρα. Θα πάψει να είναι μία αντίληψη του «αποφασίζω και διατάσσω» από πάνω προς τα κάτω, και θα γίνει μία αντίληψη μεταρρύθμισης, στην οποία το εξαιρετικό ανθρώπινο κεφάλαιο που έχουμε θα προσφέρει ιδέες και λύσεις.

-Αν αυτά τα ακολουθήσουμε, ελπίζω και πιστεύω ότι το 2030 θα έχουμε -εδώ θα επαναλάβω κάτι που είπε ο Πρωθυπουργός- τις ισχυρότερες ένοπλες δυνάμεις που η Πατρίδα είχε στην Ιστορία της και άρα θα παρέχουν στον Έλληνα πολίτη και στην ελληνική κοινωνία το αγαθό της ασφάλειας στο υψηλότατο επίπεδο.

Με δεδομένο πλέον το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών, ξεχωριστή διάσταση λαμβάνει η επίσκεψη προ λίγων ημερών του Μάικ Πομπέο στην Ελλάδα και το τετ α τετ, που είχε, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Παρότι η συνάντηση είχε χαρακτηριστεί «ιδιωτική», το γεγονός ότι έγινε σε μια κομβική στιγμή, λίγο πριν τις κάλπες, δεν περνάει απαρατήρητο. Ήδη, από την κυβέρνηση μιλούν για το συμβολισμό της, «όταν έρχεται ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες ενός εκ των υποψηφίων και συναντά τον πρωθυπουργό μιας χώρας, λίγες μέρες πριν τις εκλογές, δεν είναι κάτι, το οποίο μπορεί κανείς να το υποτιμήσει,» είπε χαρακτηριστικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, επαναλαμβάνοντας ότι «υπάρχουν πολύ ισχυροί δίαυλοι επικοινωνίας» για να διατηρηθεί και να καλλιεργηθεί ακόμα περισσότερο η σχέση μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ....

Επιστροφή Τραμπ: 

Τα ελληνοτουρκικά και

«θολά» σημεία για την

την ελληνική κυβέρνηση

Το “come back” του Ντόναλντ Τραμπ έγινε με «θόρυβο». Χωρίς κανένα θρίλερ, καμία πολυήμερη καταμέτρηση ψήφων σε πολιτείες - κλειδιά, όπως οι δημοσκοπήσεις είχαν προεξοφλήσει, χωρίς καν να πρόκειται τελικά για αμφίρροπη «μάχη» που θα κριθεί στο νήμα, όπως εκτιμούσαν οι αναλυτές.

Συνοδεύτηκε, δε, από την επικράτηση των Ρεπουμπλικανών σε Γερουσία και Βουλή των Αντιπροσώπων, δίνοντας στον νέο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών και τον απόλυτο έλεγχο του Κογκρέσου. Ο τρόπος, με τον οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ επιστρέφει στην αμερικανική πολιτική σκηνή, καθορίζει εν πολλοίς, τόσο τις αντιδράσεις και τις δημόσιες τοποθετήσεις, όσο και τους σχεδιασμούς όλων για την επόμενη ημέρα. Ή για την ακρίβεια, την επόμενη τετραετία.

Για την Αθήνα, ο σχεδιασμός αυτός στρέφεται προς δύο κατευθύνσεις. Αφενός, την αμιγώς ελληνική ατζέντα, που περιλαμβάνει τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, την αμυντική συμφωνία Ελλάδας - Ηνωμένων Πολιτειών, τη στάση της Ουάσιγκτον απέναντι στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό, αφετέρου τη διεθνή ατζέντα, που αφορά από την ευρωπαϊκή άμυνα και τις ευρωπαϊκές οικονομίες, άρα και την ελληνική, έως την εξέλιξη των πολεμικών μετώπων σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή.

Η ελληνική κυβέρνηση είχε εκπέμψει τη γραμμή της απόλυτης ουδετερότητας καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου στις Ηνωμένες Πολιτείες, διαμηνύοντας ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις έχουν στρατηγική σημασία και βάθος, δεν καθορίζονται από πρόσωπα ή την εναλλαγή τους στο Οβάλ Γραφείο και προφανώς, ότι υπάρχει η ετοιμότητα και η βούληση συνεργασίας με όποιον είναι ο νικητής των εκλογών.

Σε αυτό το κλίμα και ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε «εμφατική» τη νίκη Τραμπ, εκφράζοντας τη βεβαιότητα ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις θα είναι σταθερά ισχυρές και παραγωγικές. «Ο χαρακτήρας τους, άλλωστε, είναι στρατηγικός και το πρόσημό τους είναι εθνικό και όχι παραταξιακό. Προσδοκώ, συνεπώς, σε μία ακόμα πιο στενή συνεργασία μεταξύ και των δύο κυβερνήσεων, αλλά και των δύο λαών», τόνισε, δίνοντας τον τόνο της ελληνικής κυβέρνησης.

Υπενθυμίζοντας, μάλιστα, το κλίμα της προηγούμενης θητείας Τραμπ σημείωσε ότι «η συνεργασία της Αθήνας και της Ουάσιγκτον υπήρξε άψογη και στη διάρκεια της πρώτης θητείας του νέου προέδρου», προσθέτοντας ότι η πρόσκληση να μιλήσει στο Κογκρέσο υπήρξε μία πρόσκληση κοινή από το Δημοκρατικό και το Ρεπουμπλικανικό κόμμα. Για το λόγο αυτό, οι δίαυλοι επικοινωνίας όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν ανοιχτοί προς όλες τις κατευθύνσεις, ενώ έχει τη σημασία της η επισήμανση που το Μέγαρο Μαξίμου έκανε, ότι ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επαφές και συνομιλεί με σημαίνονται πρόσωπα και των Ρεπουμπλικανών και των Δημοκρατικών, υπενθυμίζοντας ότι έχει βρεθεί τετ α τετ και με τον Ντόναλντ Τραμπ και με την Κάμαλα Χάρις.

Με δεδομένο πλέον το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών, ξεχωριστή διάσταση λαμβάνει η επίσκεψη προ λίγων ημερών του Μάικ Πομπέο στην Ελλάδα και το τετ α τετ, που είχε, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Παρότι η συνάντηση είχε χαρακτηριστεί «ιδιωτική», το γεγονός ότι έγινε σε μια κομβική στιγμή, λίγο πριν τις κάλπες, δεν περνάει απαρατήρητο. Ήδη, από την κυβέρνηση μιλούν για το συμβολισμό της, «όταν έρχεται ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες ενός εκ των υποψηφίων και συναντά τον πρωθυπουργό μιας χώρας, λίγες μέρες πριν τις εκλογές, δεν είναι κάτι, το οποίο μπορεί κανείς να το υποτιμήσει,» είπε χαρακτηριστικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, επαναλαμβάνοντας ότι «υπάρχουν πολύ ισχυροί δίαυλοι επικοινωνίας» για να διατηρηθεί και να καλλιεργηθεί ακόμα περισσότερο η σχέση μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ.

Το Μέγαρο Μαξίμου και η ελληνική διπλωματία αναμένουν να αποσαφηνιστούν, πλέον, οι άξονες πολιτικής, αλλά και τα πρόσωπα, που θα διαχειριστούν τα κρίσιμα χαρτοφυλάκια στη διοίκηση Τραμπ, όπως και τους ρόλους, που θα διανεμηθούν στο αμερικανικό Κογκρέσο. Το πρώτο θα δείξει ποιος τελικά θα είναι ο 47ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς, έως σήμερα, πολλοί είναι εκείνοι, που εκτιμούν ότι δεν θα είναι ίδιος με τον 45ο ένοικο του Λευκού Οίκου, ακόμη κι αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. Το δεύτερο, θα δείξει ποιοι θα είναι οι «άνθρωποι του προέδρου», άρα και οι συνομιλητές της Αθήνας.

Το αν θα πρόκειται για πρόσωπα γνωστά από το παρελθόν ή το προφίλ των νέων, θα καθορίσουν και τους διαύλους επικοινωνίας, που θα πρέπει είτε να διατηρηθούν, είτε να «χτιστούν» εξαρχής. Είναι, ίσως, πρωτοφανές ότι έως σήμερα ουδείς γνωρίζει ποια πρόσωπα θα πλαισιώσουν σε θέσεις - κλειδιά τον Ντόναλντ Τραμπ, καθώς πολλοί από τους συνεργάτες του στην πρώτη του θητεία έχουν απομακρυνθεί από εκείνον, διαχωρίζοντας απολύτως τη θέση τους.

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι ένα από τα κρίσιμα κεφάλαια, στα οποία η Αθήνα περιμένει να δει τις κινήσεις της αμερικανικής διπλωματίας. Η εκτίμηση, που υπάρχει στην ελληνική κυβέρνηση είναι ότι δεν αναμένονται θεαματικές αλλαγές, με τα έως σήμερα δεδομένα. Άλλωστε, η λήξη της προηγούμενης θητείας Τραμπ στον Λευκό Οίκο, είχε συνοδευτεί με την «κίτρινη κάρτα» του τότε Αμερικανού προέδρου προς τον Ταγίπ Ερντογάν, όταν απέκλειε την Τουρκία από το πρόγραμμα αγοράς των F35, με αφορμή την αγορά των S-400. Και μπορεί ο Τούρκος πρόεδρος να υποδέχθηκε τη νίκη Τραμπ αποκαλώντας τον «φίλο», ωστόσο το «αγκάθι», που ακούει στο όνομα Ισραήλ – με τον Ντόναλντ Τραμπ να τάσσεται αναφανδόν στο πλευρό Νετανιάχου και τον Ερντογάν ξεκάθαρα στο πλευρό της Χαμάς - αναμένεται να προκαλέσει «κυματισμούς» στις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις από την αρχή.

Κυβερνητικά στελέχη τονίζουν, άλλωστε, ότι από το 2020, οπότε έγιναν οι τελευταίες αμερικανικές εκλογές, έως σήμερα, «η Ελλάδα είναι μια άλλη χώρα», όπως είπε χαρακτηριστικά ο Παύλος Μαρινάκης, σημειώνοντας ότι τόσο οι εξωτερικές σχέσεις, για παράδειγμα με την Τουρκία, όσο και η πολιτική αμυντικής θωράκισης της χώρας δεν ετεροκαθορίζονται. Το εξοπλιστικό πρόγραμμα, που περιλαμβάνει τα F35 και ταυτόχρονα τα Rafale και τις Βelharra, αποτυπώνουν κατά το κυβερνητικό επιτελείο αυτή την αλλαγή.

Η Αθήνα τηρεί στάση αναμονής τόσο για τις επόμενες κινήσεις Τραμπ απέναντι στην Ευρώπη, σε ό,τι αφορά το ζήτημα των εξαγωγών – καθώς ο νέος Αμερικανός πρόεδρος έχει ταχθεί υπέρ της αύξησης των δασμών, κυρίως στην ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία - όσο και για τη στάση του απέναντι στο ΝΑΤΟ και τον πόλεμο της Ουκρανίας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε το περίγραμμα των ελληνικών θέσεων στα εκκρεμή, έως τώρα θέματα, για τα οποία σύσσωμη η Ευρώπη αναμένει την επόμενη κίνηση Τραμπ. «Η στάση της Ελλάδας, τόσο ως μέλους του ΝΑΤΟ όσο και ως εταίρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι πάντα μια στάση αρχών και οι αρχές αυτές δεν ετεροπροσδιορίζονται. Αναγνωρίζουν, ωστόσο, πάντα ότι οι εξελίξεις πέραν του Ατλαντικού επηρεάζουν και το σύνολο των διεθνών συσχετισμών», επεσήμανε ο κ. Μητσοτάκης.

Η θέση της Αθήνας είναι ότι η προέκταση των εξελίξεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, αγγίζουν πλέον την «καρδιά» της Ευρώπης, σε οικονομικό, ενεργειακό και αμυντικό επίπεδο. «Η ήπειρός μας οφείλει να αναζητήσει δυναμικά τη θέση της σε έναν παγκόσμιο χάρτη συσχετισμών και συμφερόντων που αλλάζει διαρκώς. Να χαράξει τολμηρούς δρόμους, ώστε να κάνει πιο ανταγωνιστική την ευρωπαϊκή οικονομία, ενδυναμώνοντας ταυτόχρονα την κοινωνική συνοχή. Να οργανώσει, να οργανώσουμε ως Ευρωπαίοι, επιτέλους, την ενεργειακή μας ανεξαρτησία, αλλά και να δρομολογήσουμε την κοινή μας άμυνα. Με άλλα λόγια, να οικοδομήσουμε τη στρατηγική μας αυτονομία σε νέες συνθήκες», είπε για τρίτη φορά, μέσα σε λίγα 24ωρα ο Έλληνας πρωθυπουργός, ο οποίος αναμένεται να θέσει τα θέματα αυτά ενώπιον των Ευρωπαίων ομολόγων του.

Άλλωστε οι «27» Ευρωπαίοι ηγέτες θα έχουν την ευκαιρία μιας πρώτης αποτίμησης της νίκης Τραμπ κατά την άτυπη Σύνοδο Κορυφής, την Πέμπτη και την Παρασκευή, που πραγματοποιείται στη Βουδαπέστη, με «οικοδεσπότη» τον Βίκτορ Όρμπαν, έναν από τους Ευρωπαίους ηγέτες, που είχε ταχθεί ανοιχτά στο πλευρό του Ντόναλντ Τραμπ. Ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που ενδεχομένως, να δώσει και το πρώτο στίγμα της Ευρώπης, με ερωτηματικό αν το στίγμα αυτό θα είναι κοινό για όλους.

Ομιλία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη

 στην εκδήλωση του Υπουργείου Εξωτερικών 

για την παρουσίαση του Στρατηγικού Σχεδίου 

για τον Απόδημο Ελληνισμό 2024-2027 (6 Νοεμβρίου 2024)


Κύριε Υπουργέ, κυρία και κύριοι Υφυπουργοί, κυρίες και κύριοι, αγαπητά στελέχη του Υπουργείου Εξωτερικών,

Χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι σήμερα μαζί σας σε αυτή την εξαιρετική παρουσίαση του Στρατηγικού Σχεδίου για τον Απόδημο Ελληνισμό. Επιτρέψτε μου εισαγωγικά, κ. Υπουργέ, να επισημάνω ότι αν θέλατε να ήσασταν πραγματικά ευρηματικοί και συντονισμένοι με τη διεθνή συγκυρία, θα είχατε βάλει έναν υπέρτιτλο, ο οποίος θα έλεγε «make Greeks abroad great again» (κάντε τους Έλληνες του εξωτερικού σπουδαίους ξανά). Η συγκυρία, λοιπόν, το θέλησε να βρισκόμαστε σήμερα εδώ, στην έδρα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, λίγες μόλις ώρες μετά τις προεδρικές εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Θέλω, λοιπόν, να ξεκινήσω συγχαίροντας τον Πρόεδρο Trump για την εμφατική νίκη του, βέβαιος ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις θα είναι σταθερά ισχυρές και παραγωγικές. Ο χαρακτήρας τους, άλλωστε, όπως έχω πει πολλές φορές, είναι στρατηγικός και το πρόσημό τους είναι εθνικό και όχι παραταξιακό. Προσδοκώ, συνεπώς, σε μία ακόμα πιο στενή συνεργασία μεταξύ και των δύο κυβερνήσεων, αλλά και των δύο λαών.

Θυμίζω, επίσης, ότι η συνεργασία της Αθήνας και της Ουάσινγκτον υπήρξε άψογη και στη διάρκεια της πρώτης θητείας του νέου Προέδρου. Όπως, επίσης, θέλω να θυμίσω ότι και η πολύ τιμητική πρόσκληση να μιλήσω στο Κογκρέσο υπήρξε μία πρόσκληση κοινή, και από το Δημοκρατικό και από το Ρεπουμπλικανικό κόμμα.

Θα επαναλάβω, τέλος, ότι η στάση της Ελλάδας, τόσο ως μέλους του ΝΑΤΟ όσο και ως εταίρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι πάντα μια στάση αρχών, και οι αρχές αυτές δεν ετεροπροσδιορίζονται. Αναγνωρίζουν, ωστόσο, πάντα ότι οι εξελίξεις πέραν του Ατλαντικού επηρεάζουν και το σύνολο των διεθνών συσχετισμών.

Αν είχα, λοιπόν, να κάνω ένα πρώτο σχόλιο, αυτό θα αφορούσε συνολικά την Ευρώπη, γιατί όλα πλέον δείχνουν -όπως έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν- ότι η ήπειρός μας οφείλει να αναζητήσει δυναμικά τη θέση της σε έναν παγκόσμιο χάρτη συσχετισμών και συμφερόντων που αλλάζει διαρκώς. Να χαράξει τολμηρούς δρόμους, ώστε να κάνει πιο ανταγωνιστική την ευρωπαϊκή οικονομία, ενδυναμώνοντας ταυτόχρονα την κοινωνική συνοχή. Να οργανώσει, να οργανώσουμε ως Ευρωπαίοι, επιτέλους, την ενεργειακή μας ανεξαρτησία, αλλά και να δρομολογήσουμε την κοινή μας άμυνα. Με άλλα λόγια, να οικοδομήσουμε τη στρατηγική μας αυτονομία σε νέες συνθήκες.

Πιστεύω ότι και αυτά τα ζητήματα θα συζητηθούν και θα καταστούν ολοένα και πιο επίκαιρα και στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής η οποία θα λάβει χώρα αύριο και μεθαύριο στη Βουδαπέστη.

Με δεδομένη, πάντως, την ισχυρή παρουσία του ελληνικού στοιχείου στις Ηνωμένες Πολιτείες, νομίζω ότι ευτυχή σύμπτωση αποτελεί και το γεγονός ότι αντικείμενο της σημερινής μας συνάντησης είναι το Στρατηγικό Σχέδιο για τον Απόδημο Ελληνισμό.

Συγχαρητήρια για την εκπόνησή του, πρωτίστως στον αρμόδιο Υφυπουργό, τον Γιώργο Κώτσηρα, διότι είναι μια πρωτοβουλία που «χαλυβδώνει» τους δεσμούς της διασποράς με την μητέρα πατρίδα. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και μια συνειδητή επιλογή, που δηλώνει την απόφαση της πολιτείας να διαμορφώσει μια διπλωματία που κινείται σε πολλά επίπεδα, η οποία θα προωθεί τα συμφέροντα της χώρας, βελτιώνοντας και τη διεθνή εικόνα της πατρίδας μας.

Είναι προκλήσεις στις οποίες απαντούν τα όσα μας εξήγησαν προηγουμένως τόσο ο Υπουργός, ο Υφυπουργός, η Γενική Γραμματέας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας, αλλά αυτό το οποίο είδαμε να παρουσιάζεται περιληπτικά, είναι και η αποκρυστάλλωση πολλών προτάσεων που κατέθεσαν ομογενειακές μας οργανώσεις από όλον τον κόσμο. Διότι, όπως ειπώθηκε, το σχέδιο αυτό είχε τεθεί σε δημόσια διαβούλευση και αποτέλεσε αντικείμενο ενός πολύ ζωηρού και δημιουργικού διαλόγου.

Και στη βάση αυτή ερχόμαστε τώρα, με έναν τρόπο πολύ πιο οργανωμένο και μεθοδικό, να ενισχύσουμε τις γέφυρες που μας ενώνουν με τους απανταχού Έλληνες. Να πυκνώσουμε τα δίκτυα επαφής μεταξύ τους, να αξιοποιήσουμε τα σύγχρονα εργαλεία και την τεχνολογία, να πολλαπλασιάσουμε εξαιρετικά καινοτόμες δράσεις, όπως αυτές που άκουσα για τις γυναίκες της διασποράς.

Είναι δράσεις που ήδη συναντούν πολύ θετική ανταπόκριση. Αναφέρω, για παράδειγμα, την εξαιρετικά χρήσιμη πλατφόρμα εκμάθησης ελληνικών. Αναπτύχθηκε, θέλω να θυμίσω, ως αποτέλεσμα μιας σύμπραξης πριν από κάποια χρόνια μεταξύ του Υπουργείου Παιδείας, με τη στήριξη του ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», και του Πανεπιστημίου Simon Fraser στο Βανκούβερ. Αριθμεί παραπάνω από 50.000 χρήστες παγκοσμίως και, σε μια εποχή όπου η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει τα πάντα, αντιλαμβανόμαστε ότι και η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας πρέπει να προσαρμοστεί και να αξιοποιήσει τα εργαλεία της σύγχρονης τεχνολογίας. Mε την πλατφόρμα «StaEllinika» έχουμε ήδη κάνει ένα βήμα σε αυτή την κατεύθυνση, μπορούμε όμως να κάνουμε και πολλά περισσότερα, ανάλογα με το επίπεδο γνώσης ελληνικών που κάποιος θέλει να έχει.

Το ίδιο, βέβαια, ισχύει για τα προγράμματα φιλοξενίας νέων τους καλοκαιρινούς μήνες. Επιμένω πολύ σε αυτά, ξέρετε, διότι αυτή η πρώτη εμπειρία που μπορεί να έχει κάποιος απόδημος νέος με την Ελλάδα, είναι εμπειρίες αυτές, ειδικά σε αυτές τις ηλικίες, που εντυπώνονται και συνοδεύουν τους ανθρώπους σε όλη τους τη ζωή.

Εγώ θυμάμαι χαρακτηριστικά πως 15 χρονών γνώρισα ουσιαστικά τις Ηνωμένες Πολιτείες, μέσα από ένα ταξίδι ενός μήνα που είχα κάνει μαζί με τη ΧΑΝ Θεσσαλονίκης, όπου διέσχισα σχεδόν όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτές οι αναμνήσεις με συνόδευσαν και με συνοδεύουν έως σήμερα και αποτέλεσαν και τη βάση των πολύ στενών σχέσεων που έχτισα στη συνέχεια με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Θέλω να σταθώ ιδιαίτερα, επίσης, και στις «Ημέρες Καριέρας». Διοργανώνονται από το Υπουργείο Εργασίας και τη ΔΥΠΑ, ειδικά για τη γενιά του brain drain, η οποία έχει διάθεση πια να επιστρέψει στην Ελλάδα.

Σε αυτές τις ενέργειες, το σχέδιο προσθέτει ακόμα πολλές δράσεις, με ορίζοντα το 2027, ώστε να κινηθούμε σε μία διπλή κατεύθυνση: αφενός να δημιουργήσουμε συνθήκες ευνοϊκές για εκείνους τους απόδημους, ειδικά αυτούς που έφυγαν τα χρόνια της κρίσης, εφόσον θελήσουν να επιστρέψουν, αλλά δίνοντας και μεγαλύτερη έμφαση σε αυτούς που επιλέγουν τελικά να μείνουν στις νέες τους πατρίδες, ειδικά στους Έλληνες δεύτερης, τρίτης, τέταρτης γενιάς, να γίνουν επιτέλους πραγματικά ενεργοί πρεσβευτές της Ελλάδος.

Και βέβαια, πάγιο καθήκον, υποχρέωση της πατρίδας μας, είναι να μπορούμε να εξυπηρετούμε κάθε Ελληνίδα, κάθε Έλληνα πέρα από τα εμπόδια των συνόρων. Βάλατε ως στρατηγικό στόχο -έκτο, αν πρόσεξα καλά- την εξυπηρέτηση των Ελλήνων μέσα από τις προξενικές αρχές. Εγώ ενδεχομένως να το έβαζα ως πρώτο στόχο και το λέω αυτό διότι, δυστυχώς, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και αυτό δεν οφείλεται στην προθυμία και στην αυταπάρνηση των υπαλλήλων του Υπουργείου Εξωτερικών, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η επαφή με τις προξενικές αρχές στο μυαλό των Ελλήνων του εξωτερικού ήταν -και σε έναν βαθμό μπορεί να είναι ακόμα- ταυτισμένη με μία λέξη και αυτή η λέξη είναι «ταλαιπωρία».

Αυτό πρέπει να το αλλάξουμε και νομίζω ότι αυτό είναι κάτι το οποίο αναγνωρίζεται από την ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Γι’ αυτό και επιμένω τόσο πολύ στη χρησιμοποίηση νέων ψηφιακών εργαλείων, σε συνδυασμό βέβαια και με τη στήριξη στο αναγκαίο προσωπικό, την οποία προσωπικά έχω εξασφαλίσει, έτσι ώστε να αλλάξει τελείως και να απλοποιηθεί δραστικά η επικοινωνία των συμπολιτών μας στο εξωτερικό με τις προξενικές μας αρχές.

Οι Πρεσβείες, τα Προξενεία είναι το πρόσωπο της χώρας στο εξωτερικό και πρέπει να λειτουργούν άψογα. Χαίρομαι που ήδη και διαδικασίες όπως η έκδοση διαβατηρίων έχει επιταχυνθεί και μπορεί, όπως είπε και ο κ. Υπουργός, να επιταχυνθεί ακόμα πολύ περισσότερο, όταν ολοκληρώσουμε όλες τις σχετικές διαλειτουργικότητες μεταξύ των συστημάτων της ελληνικής πολιτείας.

Και βέβαια, θέλω να τονίσω, το είπε και ο Υπουργός, την κορυφαία θεσμική αλλαγή η οποία δρομολογήθηκε από τη δική μας κυβέρνηση, που δεν είναι άλλη από τη δυνατότητα που δώσαμε στις Ελληνίδες και στους Έλληνες να ασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα από τον τόπο κατοικίας τους, στη δεύτερη εκδοχή του νόμου, μέσω της επιστολικής ψήφου. Είναι ένα δικαίωμα το οποίο υπάρχει σχεδόν σε όλες τις χώρες εδώ και δεκαετίες.

Στην Ελλάδα, δυστυχώς, συνάντησε προσχηματικές ενστάσεις της αντιπολίτευσης. Ψηφίστηκε για τις ευρωεκλογές -θέλω να θυμίσω- μόνο από την κυβερνητική πλειοψηφία. Έγινε πράξη, εφαρμόστηκε στις ευρωεκλογές με απόλυτη επιτυχία και αποτελεί μία απόδειξη ότι οι μεταρρυθμίσεις που κάποιοι έλεγαν ότι «δεν μπορούν να γίνουν», μπορούν και γίνονται αρκεί να υπάρχει η βούληση.

Ήταν μία κίνηση βαθιά δημοκρατική, βαθιά εκσυγχρονιστική. Νομίζω ότι έχει ωριμάσει πια πλήρως το επόμενο βήμα, που δεν είναι άλλο από την επέκταση της επιστολικής ψήφου και στις επόμενες εθνικές εκλογές, του 2027. Αυτό προϋποθέτει, βάσει του Συντάγματος, μία ευρύτερη συναίνεση, καθώς χρειαζόμαστε 200 βουλευτές προκειμένου να υπερψηφιστεί.

Αλλά, πιστεύω, είμαι σίγουρος ότι απέναντι σε μία τέτοια προοπτική, όλα τα κόμματα θα επανεξετάσουν τη θέση τους ώστε να στείλουμε όλοι μαζί στους συμπολίτες μας στο εξωτερικό ένα μήνυμα ενότητας και ένα μήνυμα προόδου.

Κυρίες και κύριοι, είναι ένα πραγματικά μεγάλο προνόμιο για την πατρίδα μας να διαθέτει μία μεγάλη και ενεργή διασπορά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου, με πολύ ενεργό παρουσία, με θετική συμβολή στις χώρες που την υποδέχθηκαν, που της έδωσαν μεγάλες ευκαιρίες προκοπής. Προκοπής που οι πρόγονοί μας, αλλά και η γενιά που έφυγε τα τελευταία χρόνια, άδραξαν.

Ένα προνόμιο, όμως, αποτελεί και το γεγονός ότι οι Έλληνες του εξωτερικού δεν έσβησαν ποτέ αυτή τη γραμμή που τους ενώνει με τον τόπο στον οποίο γεννήθηκαν οι ίδιοι ή οι πρόγονοί τους. Διατήρησαν με υπερηφάνεια την ιστορία και τον πολιτισμό τους, και αυτόν τον έμψυχο πλούτο καλούμαστε σήμερα να αγκαλιάσουμε.

Δεν πρόκειται, λοιπόν, απλά για μία εύλογη ευθύνη απέναντι στη συνέχεια του έθνους, αλλά για ένα αναντίρρητα πατριωτικό καθήκον στο σημερινό παγκόσμιο περιβάλλον μεγάλης ρευστότητας.

Όταν, συνεπώς, μιλάμε για την πολιτική μας απέναντι στον απόδημο ελληνισμό, να τη θεωρήσουμε ως έναν σημαντικό βραχίονα της ενεργητικής εξωτερικής μας πολιτικής -είναι κάτι το οποίο ο Υπουργός και η κα Υφυπουργός το γνωρίζουν πολύ καλά-, αυτής της ενεργής εξωτερικής πολιτικής που τα τελευταία χρόνια «βάρυνε» το γεωπολιτικό αποτύπωμα της χώρας και ύψωσε το κύρος της πατρίδας, ώστε όλοι πλέον να αναγνωρίζουν την Ελλάδα μας ως έναν πυλώνα σταθερότητας σε μία ταραγμένη περιοχή του πλανήτη.

Θέση, βεβαίως, στη διεθνή σκηνή, καθόλου ανεξάρτητη και από τις εξελίξεις στην εσωτερική μας πολιτική ζωή. Κανένα κράτος δεν μπορεί να αποκτήσει ηχηρή διπλωματική φωνή και αποτρεπτική αμυντική θωράκιση χωρίς δυναμική και ισχυρή οικονομία. Και καμία κοινωνία δεν μπορεί τελικά να είναι ανθεκτική αν δεν είναι ταυτόχρονα και συνεκτική.

Είναι, λοιπόν, αυτή η συνολική τροχιά της χώρας, εδώ και μια πενταετία, που μας επιτρέπει σήμερα να σχεδιάζουμε τόσο την ενίσχυση των δεσμών μας με τη διασπορά όσο και τη μεγέθυνση της εθνικής επιρροής πέρα από τα σύνορά μας.

Πράγματι, η Ελλάδα του 2024 δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα του 2019. Είναι κάτι το οποίο νομίζω ότι το αναγνωρίζουν πρωτίστως οι Έλληνες του εξωτερικού, οι οποίοι ενδεχομένως να μπορούν να βλέπουν την πρόοδο της πατρίδας μας μακριά από τα παραμορφωτικά φίλτρα της τοξικής εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης.

Όπως και πολύ διαφορετική είναι σίγουρα η χώρα που άφησαν πίσω γενιές μεταναστών τον προηγούμενο αιώνα. Με μία οικονομία η οποία αναπτύσσεται με ρυθμό πολύ γρηγορότερο των άλλων ευρωπαϊκών κρατών, μία ανεργία η οποία υποχωρεί, το εισόδημα στηρίζεται, το επιχειρηματικό κλίμα βελτιώνεται, Έλληνες της διασποράς έρχονται και επενδύουν με χαρά στην Ελλάδα, το κράτος γίνεται φιλικό και ψηφιακό.

Με άλλα λόγια, η Ελλάδα αλλάζει. Κάθε μέρα, παρά τις δυσκολίες, γίνεται καλύτερη, σε έναν δρόμο στον οποίο πρέπει και οφείλουν να είναι συνοδοιπόροι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, όπου κι αν αυτοί κατοικούν.

Το στοίχημα αυτό, της εθνικής προόδου, δεν είναι μόνο ένα στοίχημα δικό μας, των 10 εκατομμυρίων Ελλήνων που κατοικούμε στην Ελλάδα, είναι ένα στοίχημα σύσσωμης της ελληνικής ομογένειας, σύσσωμου του απόδημου ελληνισμού. Είναι ένα στοίχημα, κ. Υπουργέ, την κρισιμότητα του οποίου εσείς στο Υπουργείο Εξωτερικών την αντιλαμβάνεστε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον και αναλαμβάνετε να το μεταφέρετε αυτό το σχέδιο στις απανταχού κοινότητές μας.

Και με σχέδιο, με δουλειά, με επιμονή και με αφοσίωση, να είστε σίγουρες και σίγουροι ότι θα πετύχουμε τους στόχους μας και θα μπορέσουμε να υλοποιήσουμε με απόλυτη συνέπεια αυτό το εξαιρετικό σχέδιο το οποίο μας παρουσιάσατε σήμερα.

Σας ευχαριστώ πολύ.