οι κηπουροι τησ αυγησ

Τετάρτη 3 Ιανουαρίου 2018

"....Πριν κλείσει μήνας από την επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα και την αντίσταση του Αλέξη Τσίπρα - παρά τις αρχικές υποψίες για αλισβερίσι - στις επίμονες πιέσεις του τούρκου προέδρου για έκδοση των Οκτώ, με τον Πρωθυπουργό να δηλώνει ότι σέβεται τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, τώρα η κυβέρνηση αναζητεί από τους δικαστές να λύσουν τον γόρδιο δεσμό. Σε μια εποχή, μάλιστα, κατά την οποία το μέτωπο κυβέρνησης - δικαστών είναι ανοιχτό, και δη με αυτούς του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι οποίοι θα κληθούν να αποφανθούν σε τελικό βαθμό για την αίτηση ακύρωσης που υπέβαλε η κυβέρνηση κατά της απόφασης της διοικητικής επιτροπής για τη χορήγηση ασύλου. Ενδεικτικό είναι πως ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός Δημήτρης Παπαγγελόπουλος μιλά (ΑΠΕ-ΜΠΕ) για «φαινόμενα αλαζονείας στο δικαστικό σώμα, υπέρμετρες φιλοδοξίες και προσωπικές εμμονές». Νωποί παραμένουν εξάλλου οι ισχυρισμοί Ερντογάν ότι ο Τσίπρας τού είχε υποσχεθεί σε τηλεφωνική τους επικοινωνία την έκδοση των Οκτώ αμέσως μετά τη σύλληψή τους, με τον Πρωθυπουργό να μην έχει τοποθετηθεί επ' αυτού...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ" και τον κλώνο της "Ε"

"ΤΑ ΝΕΑ", 02/01/18

Διγλωσσία και παζάρια για τους «8»
Η κυβέρνηση σε νέο αδιέξοδο μετά την απόφαση για χορήγηση ασύλου στον πρώτο από τους Τούρκους που κατηγορούνται για συμμετοχή στην απόπειρα πραξικοπήματος το καλοκαίρι του 2016

Του Αιμίλιου Περδικάρη
Σε τεντωμένο σχοινί ακροβατεί η κυβέρνηση με την υπόθεση των οκτώ τούρκων αξιωματικών, ύστερα από την απόφαση της αρμόδιας Δευτεροβάθμιας Επιτροπής να χορηγήσει άσυλο στον πρώτο εξ αυτών. Με τις αιτήσεις των υπόλοιπων επτά να είναι σε αναμονή και την οργή της Αγκυρας να δυναμιτίζει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, Μαξίμου και υπουργείο Εξωτερικών επιδεικνύουν αμηχανία στην προσπάθειά τους να διαχειριστούν την υπόθεση και να περιορίσουν το πολιτικό κόστος.
Πριν κλείσει μήνας από την επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα και την αντίσταση του Αλέξη Τσίπρα - παρά τις αρχικές υποψίες για αλισβερίσι - στις επίμονες πιέσεις του τούρκου προέδρου για έκδοση των Οκτώ, με τον Πρωθυπουργό να δηλώνει ότι σέβεται τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, τώρα η κυβέρνηση αναζητεί από τους δικαστές να λύσουν τον γόρδιο δεσμό. Σε μια εποχή, μάλιστα, κατά την οποία το μέτωπο κυβέρνησης - δικαστών είναι ανοιχτό, και δη με αυτούς του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι οποίοι θα κληθούν να αποφανθούν σε τελικό βαθμό για την αίτηση ακύρωσης που υπέβαλε η κυβέρνηση κατά της απόφασης της διοικητικής επιτροπής για τη χορήγηση ασύλου. Ενδεικτικό είναι πως ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός Δημήτρης Παπαγγελόπουλος μιλά (ΑΠΕ-ΜΠΕ) για «φαινόμενα αλαζονείας στο δικαστικό σώμα, υπέρμετρες φιλοδοξίες και προσωπικές εμμονές». Νωποί παραμένουν εξάλλου οι ισχυρισμοί Ερντογάν ότι ο Τσίπρας τού είχε υποσχεθεί σε τηλεφωνική τους επικοινωνία την έκδοση των Οκτώ αμέσως μετά τη σύλληψή τους, με τον Πρωθυπουργό να μην έχει τοποθετηθεί επ' αυτού.
Στο Μαξίμου δεν κρύβουν πως η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με τους Οκτώ γεννά σοβαρό πρόβλημα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την ευθύγραμμη πορεία τους, δικαιολογώντας εν μέρει και την αμηχανία που ενυπάρχει στους κυβερνητικούς χειρισμούς. Χαρακτηριστικό είναι πως το ΥΠΕΞ απάντησε μεν στις προκλητικές δηλώσεις τούρκων αξιωματούχων, ωστόσο ουδέποτε προέβη σε διάβημα διαμαρτυρίας προς την Αγκυρα, όπως επισημάνθηκε από την αξιωματική αντιπολίτευση.
Κομβικής σημασίας ζήτημα αποτελεί έτσι για την κυβέρνηση να μην παραμείνουν οι Οκτώ σε ελληνικό έδαφος, ακόμη και αν χορηγηθεί σε όλους άσυλο. Μια τέτοια εξέλιξη θα καθιστούσε την Ελλάδα δυνητικό προορισμό για όσους Τούρκους κατηγορούνται ή καταζητούνται για το πραξικόπημα. Εξού και ανώτατη κυβερνητική πηγή έσπευσε να προκαταλάβει τις εξελίξεις, τονίζοντας ότι «οι πραξικοπηματίες δεν είναι ευπρόσδεκτοι».
Παράλληλα, εκτός των προφανών πιθανών συνεπειών σε Αιγαίο και Κύπρο, τρόμο στο Μαξίμου φέρνουν το Προσφυγικό και το ενδεχόμενο να καταρρεύσει η συμφωνία Ευρώπης - Τουρκίας. Ανησυχητικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι η Αγκυρα εγκαλεί κλιμακούμενα τις Βρυξέλλες για αθέτηση των όρων για εκταμίευση κονδυλίων, ενώ οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές στα νησιά του Αιγαίου αυξάνονται διαρκώς. Με ενδιαφέρον αναμένεται επίσης εάν τυχόν υπάρξουν εσωκομματικές αντιδράσεις στον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς η αίτηση ακύρωσης έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ιδεολογία του ΣΥΡΙΖΑ για το άσυλο, αλλά στην προκειμένη περίπτωση οχυρώνει την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης απέναντι στους ισχυρισμούς της Αγκυρας ότι η Αθήνα παρακολουθεί απαθής τις εξελίξεις.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ. Σημειώνεται επίσης ότι στελέχη της αντιπολίτευσης (Δένδιας - Λοβέρδος) κατήγγειλαν ότι κατά το πρόσφατο μπαράζ κατάθεσης τροπολογιών στη Βουλή η κυβέρνηση σχεδίαζε να φέρει ρύθμιση που σχετίζεται με το άσυλο και θα άνοιγε «κερκόπορτα» για την έκδοση των Οκτώ στην Τουρκία. Σύμφωνα με πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», η σχετική τροπολογία θα κατατεθεί στη Βουλή σύντομα και πράγματι θα στοχεύει στην επιτάχυνση των διαδικασιών χορήγησης ασύλου. Κυβερνητικά στελέχη, ωστόσο, διαψεύδουν ότι συνδέεται με οποιονδήποτε τρόπο με την υπόθεση των οκτώ τούρκων στρατιωτικών και το αίτημα έκδοσής τους, το οποίο έκλεισε οριστικά με τις αποφάσεις του Αρείου Πάγου, όπως έσπευσε να τονίσει δημοσίως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος.
Μολαταύτα, η κλιμάκωση της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αποτυπώνεται σε δηλώσεις, προκλήσεις και ευθείες απειλές. Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Χακάν Τσαβούσογλου προειδοποίησε την Ελλάδα πως η υπόθεση των Οκτώ αποτελεί «δυναμίτη που μπορεί να καταστρέψει τη χώρα». Κύκλοι του Μαξίμου απάντησαν σε υψηλούς τόνους πως «ευχόμαστε, εφόσον θέλει να τιμά τη θέση που κατέχει, να σκέφτεται και μετά να ομιλεί». Με ανάλογο περιεχόμενο, αλλά με πιο ήπιο τρόπο, τοποθετήθηκε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. «Ο ρόλος μας είναι ιστορικός, ακόμα και για τους γείτονές μας. Οταν παρεκτρέπονται, οφείλουμε να τους δείχνουμε τον σωστό δρόμο» τόνισε ο Προκόπης Παυλόπουλος.

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ. Πριν καν προκύψει το ζήτημα με το άσυλο, οι Τούρκοι φέρονται να απείλησαν έλληνες ψαράδες στα Ιμια, ενώ πολεμικό πλοίο που συνόδευε γεωτρύπανο διέσχισε το Αιγαίο από τη μία άκρη του ώς την άλλη. Χθες άρχισαν και οι γεωτρήσεις ανοιχτά της Κύπρου από την κοινοπραξία ΕΝΙ-Total, με την Τουρκία να ισχυρίζεται ότι «ο ορυκτός πλούτος της Κύπρου ανήκει και στον τουρκοκυπριακό λαό».

"ΤΑ ΝΕΑ", 02/01/18

Το θέμα της Μίνας ΜουστάκαΣτα χέρια των ελλήνων δικαστών βρίσκεται για άλλη μία φορά η τύχη των 8 τούρκων αξιωματικών που έφτασαν στη χώρα μας από τη γείτονα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016. Η υπόθεση, τόσο όταν κρίθηκε από τον Αρειο Πάγο το μείζον ζήτημα της μη έκδοσής τους όσο και τώρα που κρίνεται το εξίσου καθοριστικό για τη ζωή τους θέμα της χορήγησης του ασύλου, έχει προκαλέσει έντονες αναταράξεις σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το πώς ερμηνεύεται από την πολιτική σκοπιά κάθε ετυμηγορία ελληνικού δικαστηρίου, οι δικαστικοί λειτουργοί με αφετηρία την προστασία της ανθρώπινης ζωής και της αξιοπρέπειας και με οδηγό την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κινούνται με βάση μία και μόνο συντεταγμένη: τη συνταγματικά κατοχυρωμένη προσωπική και λειτουργική τους ανεξαρτησία


Πώς και γιατί η υπόθεση των 8 τούρκων αξιωματικών έφτασε να είναι θέμα αποκλειστικής αρμοδιότητας της ελληνικής Δικαιοσύνης; Υπάρχει κίνδυνος επιστροφής τους στην Τουρκία; Ποια είναι τα νομικά όπλα που διαθέτουν οι αιτούντες άσυλο; Και ποια τα ένδικα μέσα που μπορεί να κινήσει η ελληνική κυβέρνηση, δεδομένου ότι η υπόθεση αυτή βρέθηκε στο επίκεντρο των συζητήσεων στην πρόσφατη επίσκεψη του Ταγίπ Ερντογάν στη χώρα μας; «ΤΑ ΝΕΑ», μέσα από μία σειρά κρίσιμων ερωτήσεων με τη συνδρομή δικαστικών λειτουργών, χαρτογραφούν τα νομικά μονοπάτια της ιστορίας και επιχειρούν να φωτίσουν όλες τις διαδρομές από τον Αρειο Πάγο μέχρι το Συμβούλιο της Επικρατείας, δηλαδή τα δύο Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της χώρας, οι λειτουργοί των οποίων κρατούν στα χέρια τους το κλειδί όλων των απαντήσεων.

1. Τι έκρινε ο Αρειος Πάγος; 

Ο Αρειος Πάγος, υπό τρεις διαφορετικές συνθέσεις, ομόφωνα απέρριψε το αίτημα της Τουρκίας για την έκδοση των 8 Τούρκων . Οι ανώτατοι δικαστές στάθμισαν στην κρίση τους το γεγονός ότι σε περίπτωση έκδοσής τους οι 8 δεν θα είχαν δίκαιη δίκη στη χώρα τους και κινδύνευαν να υποστούν βασανιστήρια, με αποτέλεσμα να μην πληρούνται θεμελιώδεις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

2. Γιατί οι 8 Τούρκοι παρά την απόρριψη του αιτήματος έκδοσής τους παρέμεναν υπό καθεστώς κράτησης στο Αστυνομικό Τμήμα του Ολυμπιακού Χωριού;
Με βάση το νόμο, μέχρις ότου κριθούν τα αιτήματα για τη χορήγηση ασύλου και για λόγους ασφαλείας, μπορούν να παραμένουν υπό αυτό το καθεστώς. Γι' αυτό και αμέσως μετά την απόφαση της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής για χορήγηση ασύλου στον συγκυβερνήτη του ελικοπτέρου, εκείνος αφέθηκε ελεύθερος, ενώ οι άλλοι επτά παραμένουν υπό καθεστώς κράτησης εν αναμονή της απόφασης των δευτεροβάθμιων Επιτροπών.

3. Τι προβλέπει ο νόμος μετά την απόφαση της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Ασύλου;

Οι εν λόγω επιτροπές αποτελούνται μεν στην πλειοψηφία τους από δικαστές (σ.σ. δύο από τα τρία μέλη τους είναι διοικητικοί δικαστές) αλλά δεν αποτελούν αμιγώς δικαστικό σχηματισμό. Ετσι, μετά την έκδοση της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Ασύλου, μπορεί είτε ο αιτών άσυλο είτε η ελληνική κυβέρνηση να προσφύγουν στο Διοικητικό Εφετείο ζητώντας την αναστολή και την ακύρωση της επίμαχης διοικητικής απόφασης.

4. Υπάρχει επόμενο σκαλοπάτι με βάση τη νομοθετική πρόβλεψη;

Οχι μόνο υπάρχει, αλλά καταλήγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, που είναι και το Ανώτατο Δικαστήριο. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως αν μεν ευδοκιμήσει η αίτηση ακύρωσης της χορήγησης ασύλου που υπέβαλε το Δημόσιο, τότε μπορεί ο αιτών άσυλο να καταφύγει στο ΣτΕ. Αν το Διοικητικό Εφετείο επικυρώσει την απόφαση της Επιτροπής Ασύλου, τότε και πάλι η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να ασκήσει το επόμενο ένδικο μέσο και να φτάσει να κριθεί η υπόθεση από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο.

5. Η έκδοση της πρώτης θετικής απόφασης για τη χορήγηση ασύλου προοιωνίζεται ανάλογες αποφάσεις και για τους άλλους επτά Τούρκους που έχουν επίσης ζητήσει άσυλο;

Ουδείς είναι σε θέση να γνωρίζει και πολύ περισσότερο να προδικάσει την κρίση των μελών των άλλων Επιτροπών, ακόμα και αν τα πραγματικά περιστατικά που έχουν να σταθμίσουν είναι ακριβώς ίδια. Οπως λένε εμφατικά δικαστικές πηγές, οι αποφάσεις αυτές είναι αποτέλεσμα της ελεύθερης και ανεξάρτητης κρίσης των μελών της Επιτροπής. Ως εκ τούτου αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Εξάλλου, σε κάθε περίπτωση το ένα ή το άλλο μέρος μπορούν να προσφύγουν πλέον στα Διοικητικά Δικαστήρια για την ανατροπή ή την επικύρωσή τους.

6. Υπάρχει συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο για την ολοκλήρωση αυτών των διαδικασιών, με το δεδομένο ότι πρόκειται για μία υπόθεση μείζονος πολιτικής σημασίας;

Ο νόμος δεν ορίζει κανένα απολύτως χρονικό ορίζοντα. Είναι στην κρίση του δικαστηρίου πότε θα προσδιορίσει για συζήτηση τα αιτήματα και πότε θα είναι τα μέλη του έτοιμα να εκδώσουν την απόφασή τους. Το ελληνικό Δημόσιο, βέβαια, αναμένεται λόγω της ιδιαίτερης φύσης της υπόθεσης να ζητήσει την επίσπευσή της. Ωστόσο, στα διοικητικά δικαστήρια εκκρεμούν πολλές τέτοιες αιτήσεις, οπότε ο χρονικός ορίζοντας για την τελική κρίση δεν μπορεί εκ των προτέρων να προσδιοριστεί.

"Εφ.Συν", 02/01/18

Τρίτη 2 Ιανουαρίου 2018

OΠΩΣ ΚΙ ΑΝ ΤΟ ΔΕΙ ΚΑΝΕΙΣ, ΜΠΛΕΞΑΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΜΠΛΕΞΟΥΜΕ...

Tέσσερα σημερινά πρωτοσέλιδα, 
εξόχως ομιλούντα αφ' εαυτών...

"ΤΑ ΝΕΑ", 02/01/18

"Φιλελεύθερος", 02/01/18

"ΕΣΤΙΑ", 02/01/18

"Εφ.Συν", 02/01/18

ΝΑ ΣΤΕΡΞΕΙ Η ΕΛΛΑΣ ΣΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΜΟΡΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΒΟΡΡΑΝ, ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΒΑΠΤΙΣΘΕΙ Η ΕΚΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΕ ΝΑΤΟΪΚΗ ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΝΑΤΟΪΚΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ;

Από την "ΕΣΤΙΑ", κύριο θέμα

"ΕΣΤΙΑ", 02/01/18

ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΠΗΚΕ, ΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΠΙΘΑΝΩΝ ΤΥΠΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟ-ΣΥΡΙΖΑΙΪΚΟΥ ΦΥΛΛΟΥ...

Από το "ΕΘΝΟΣ"

"ΕΘΝΟΣ", ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ, 02/01/18


"ΕΘΝΟΣ", 02/01/18

"ΕΘΝΟΣ", 02/01/18

"ΕΘΝΟΣ", 02/01/18



"ΕΘΝΟΣ", 02/01/18

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΚΑΘΑΡΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ, ON THE RECORD...- ΚΑΙ Η ΑΠΛΗ ΕΡΩΤΗΣΗ:ΤΙ ΕΠΙΤΑΣΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΛΩΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΟΡΟΙ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ;...-ΣΤΟ ΕΝΑΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΕΤΟΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΟΕΞΟΦΛΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ...- ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ(...)ΤΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΕ ΑΛΛΗ ΖΩΗ!...- ΑΥΤΟΙ ΤΡΕΧΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ (ΜΕΤΑ)ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΣΤΡΟΦΗ ΘΑ ΤΣΑΚΙΣΘΟΥΝ, ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΟΥΝ....- ΒΑΖΕΙ ΝΕΡΟ ΣΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ, ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ;

Έξι κύρια άρθρα, από φύλλα της σημερινής Τρίτης

"ΤΑ ΝΕΑ", 02/01/18


"ΕΣΤΙΑ", 02/01/18

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", 02/01/18

"Φιλελεύθερος", 02/01/18 


"ΕΘΝΟΣ", 02/01/18

"Εφ.Συν", 02/01/18 
"Ο Φιλελεύθερος", 31/12/17



"ΠΟΛΙΤΗΣ", 31/12/17

"ΧΑΡΑΥΓΗ", 31/12/17

H EΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΣΚΙΤΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ...

ΚΥΡ


"ΤΑ ΝΕΑ", Κώστας Μητρόπουλος


"ΕΘΝΟΣ", Πάνος Μαραγκός


"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", Γιάννης Δερμεντζόγλου


"ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ", ΣΤΑΘΗΣ Σ


"Εφ.Συν", Μιχάλης Κουντούρης


"Φιλελεύθερος", Χρήστος Ζωίδης


"ΤΑ ΝΕΑ", Έφη Ξένου

"ΤΑ ΝΕΑ", Δημήτρης Αγγελούσης


"Φιλελεύθερος", ΑΡΚΑΣ


ΑΡΚΑΣ



"Εφ.Συν", Κώστας Γρηγοριάδης



"ΧΑΡΑΥΓΗ", LATUFF αναδημοσίευση


"ΤΑ ΝΕΑ", Κώστας Σκλαβενίτης


"Ο Φιλελεύθερος", Πίν



"ΤΑ ΝΕΑ", Κώστας Σκλαβενίτης



"ΠΟΛΙΤΗΣ", ASSIM

Η Κουμουνδούρου στην «πρωτοπορία» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και η νέα διαπλοκή: Τα τεκταινόμενα στο ΣΥΡΙΖΑίίκο ραδιόφωνο 'ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ"...

Από τον ιστότοπο "ΙΣΚΡΑ"




«Στραγγαλίζει» ο ΣΥΡΙΖΑ το «Κόκκινο» 
για χάρη του Δ. Μάρη;
Του Ιάσονα Ανδρόνικου



Η Κουμουνδούρου στην «πρωτοπορία» της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και η νέα διαπλοκή.

Άκρως ενδιαφέροντα και χαρακτηριστικά είναι όσα συμβαίνουν αυτήν περίοδο στον «105.5 Στο Κόκκινο». Στον ιδιοκτησίας ΣΥΡΙΖΑ ραδιοφωνικό σταθμό, του οποίου οι δημοσιογράφοι αρνούνται, στη συντριπτική πλειονότητά τους, να αποδεχθούν τους επαχθείς, εξευτελιστικούς για την εργασιακή του αξιοπρέπεια όρους, που αξιώνει το κόμμα- εργοδότης.

Τα συμβάντα στον «105.5» μπορεί να μην ήταν απαραίτητα για να αποκαλυφθεί ότι η υποκρισία έχει γίνει δεύτερη φύση του μνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ («χωριό που φαίνεται…»), αλλά χρησιμεύουν ως μία ακόμη επιβεβαίωση. Καθαρή, μάλιστα.

Για την ακρίβεια, εδώ σημειώνεται υποκρισία… στην υποκρισία!

Φαρισαϊσμός Νο 1: Την ώρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ εφαρμόζει με θρησκευτική ευλάβεια το μνημόνιο, η Κουμουνδούρου προσποιείται ότι μάχεται για την επαναφορά της «εργασιακής κανονικότητας», την προάσπιση όσων εργασιακών δικαιωμάτων έχουν απομείνει και την ανάκτηση άλλων.

Φαρισαϊσμός Νο 2: Εν μέσω τούτης της «φιλεργατικής»… θεατρικής παράστασης, ο ΣΥΡΙΖΑ απειλεί ότι θα απολύσει όσους δημοσιογράφους του «105.5» αρνούνται να αποδεχθούν την κατά 20% μείωση του μισθού τους (της περικοπής εξαιρούνται οι αποδοχές των 750 ευρώ, καθαρών), αλλά και την παρακράτηση (!) οφειλομένων δεδουλευμένων δυο μηνών. Δεδουλευμένων που καταβληθούν αμέσως μόνον σε όσους αποχωρήσουν ή απολυθούν…

Ειδικά η απαίτηση να αποδεχθούν… ρητά οι εργαζόμενοι ότι η ιδιοκτησία θα «αρπάξει» δυο μισθούς, που θα τους αποδώσει όταν εκείνη κρίνει «εφικτό», όταν ο… ήλιος βγάλει κέρατα, ή απλώς, ποτέ, υπερβαίνει οτιδήποτε έχουν έως τώρα αποτολμήσει καναλάρχες, μεγαλοεκδότες, «βαρόνοι» της «ενημέρωσης». Ανεκτίμητη… παρακαταθήκη στο απανταχού εργοδοτικό «οπλοστάσιο» αφήνει ο ΣΥΡΙΖΑ!

«Και μείνανε τα δικαιώματα στον Ν- άσσο…»

Οι επαίσχυντες αυτές αξιώσεις γνωστοποιήθηκαν στο προσωπικό του «Κόκκινου» (στις 6/11/17) από μέλη της Πολιτικής Γραμματείας (ΠΓ) και της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, παρόντος και του γραμματέα Πάνου Ρήγα, ως τελεσίγραφο. Με την υποσημείωση πως «δεν υπάρχει εναλλακτική» (τι σας θυμίζει;) και με την… κλασσική εργοδοτική απειλή: Όποιος δεν αποδεχθεί τους όρους, απολύεται. Δηλαδή, ακριβώς ο ίδιος εκβιασμός, για τον οποίο προσφάτως τα μέσα ενημέρωσης του ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούσαν την «Alter Ego» του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Η ΠΓ έλαβε ομόφωνα αυτήν την απόφαση για το «Κόκκινο». Ήδη σχολιάζεται ευρύτατα στο Διαδίκτυο το γεγονός ότι την υπερψήφισε και ο Νάσος Ηλιόπουλος, Ειδικός Γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ), ο οποίος υποτίθεται πως είναι «ψυχή τε και σώματι» αφοσιωμένος στην υπόθεση της προάσπισης των εργασιακών δικαιωμάτων και της αναχαίτισης κρουσμάτων εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

«Και μείνανε τα δικαιώματα στον Ν- άσσο», σχολίαζε προσφάτως ένα μέλος της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, από εκείνα που «έφριξαν» με τις κομματικές επιλογές στο «Κόκκινο» και τα οποία καταφεύγουν συχνά στο χιούμορ, ίσως επειδή ο σαρκασμός λειτουργεί και ως καλό «χωνευτικό»: Ξορκίζεις αυτό που τελικά «καταπίνεις»…

Πιθανόν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να ήλπιζε ότι, βάσει του «δόγματος του σοκ», οι δημοσιογράφοι θα αποδέχονταν αυτές τις απαιτήσεις «χωρίς πολλά- πολλά» και δίχως πολύ «θόρυβο». Τουλάχιστον έως ότου απαιτηθούν νέες περικοπές, αργότερα, όπως ακριβώς γίνεται και στην «Αυγή». Εκεί όπου, όχι μόνον αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου οι διαβεβαιώσεις περί «εργασιακής κανονικότητας» και «ομαλοποίησης» στην καταβολή των μισθών, αλλά… κατέφθασε και αξίωση (14/11/17) για δεύτερο μισθολογικό «τσεκούρωμα».

Μείον 20 εργαζόμενοι, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει… κι άλλες περικοπές!

Η δουλειά στο «Κόκκινο» είναι η βασική ή και αποκλειστική για τους περισσότερους δημοσιογράφους του σταθμού. Άρα – θα σκέφτηκε, ψυχρά και «λογικά», η Κουμουνδούρου- θα δέχονταν οποιαδήποτε περικοπή προκειμένου να αποφύγουν τον εφιάλτη της ανεργίας και μάλιστα υπό τις παρούσες συνθήκες «εργασιακής ζούγκλας».

Έτσι, το σχέδιο της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, που όπως όλα δείχνουν (θα αναφερθούμε αργότερα σε αυτό) είναι η… «ομαλή» συρρίκνωση του «105.5», θα εξελισσόταν «κανονικά». Προσοχή: Θα εξελισσόταν, δεν θα ετίθετο σε εφαρμογή από την αρχή. Διότι ο «105.5» έχει ήδη συρρικνωθεί από πλευράς έμψυχου δυναμικού. Στο «Κόκκινο» εργάζονται τώρα είκοσι άτομα λιγότερα από όσα απασχολούσε ο σταθμός προ διετίας, με συνέπεια να έχει πληγεί η επάρκειά του, αλλά και να έχει μειωθεί κατακόρυφα το μισθολογικό κόστος, που κατά τα άλλα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να το θεωρεί… ασήκωτο.

Ασήκωτες όμως έκριναν οι δημοσιογράφοι τις αξιώσεις – τελεσίγραφο της ιδιοκτησίας: Τις απέρριψαν κατηγορηματικά στη συνέλευσή τους (14/11), αρκετοί έκαναν εξώδικο ή προσέφυγαν στο ΣΕΠΕ, ή και τα δυο. Και το κυριότερο: Επέδειξαν μαζική απροθυμία να προσέλθουν στο γραφείο του διευθύνοντος συμβούλου Κώστα Νικόλτσιου και υπογράψουν «τροποποιημένες ατομικές συμβάσεις», με τις οποίες θα αποδέχονταν την κατά 20% περικοπή του μισθού τους.

Το ζήτημα προσλαμβάνει διαστάσεις, κυρίως στο Διαδίκτυο. Προκάλεσε, όπως πληροφορούμαστε, κάποιες «μουρμούρες» και γκρίνιες και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, αυτού – τέλος πάντων- του κομματικού υπολείμματος που τυπικά υπάρχει και λειτουργεί… Είναι ολοφάνερο πως η ΠΓ δεν πέτυχε στην επιχείρηση εκφοβισμού των εργαζομένων, ούτε στη συνακόλουθη σιωπηρή προώθηση του σχεδίου «εξοικονόμηση – συρρίκνωση».

ΟΚ, φταίμε εμείς, αλλά πληρώστε… εσείς

Οι δημοσιογράφοι του «105.5» δεν επέδειξαν τη μοιρολατρική στάση που προσδοκούσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Κι είναι αλήθεια ότι η «θυσία» που τους ζητά (ως… καλή αρχή, προφανώς) να κάνουν η «πρώτη φορά Αριστερά» φαντάζει ακόμη πιο εξωφρενική και προκλητική, για ορισμένους – ακόμη λόγους, αλληλένδετους μάλιστα.

Πρώτος λόγος: Το μισθολογικό κόστος, όπως προαναφέρθηκε, έχει μειωθεί κατά πολύ, καθώς στα «μείον 20 άτομα» της τελευταίας διετίας συμπεριλαμβάνονταν και αρκετά με αδρές αμοιβές (διευθυντικά στελέχη, κλπ).

Δεύτερος λόγος: Ο τωρινός μέσος όρος των μισθών στο «Κόκκινο» δεν φθάνει τα χίλια ευρώ μηνιαίως, δηλαδή κινείται κάτω από το επίπεδο της τελευταίας Συλλογικής Σύμβασης της ΕΣΗΕΑ. Πάνω από χίλια ευρώ λαμβάνουν λίγοι δημοσιογράφοι, αλλά οι αποδοχές και των περισσότερων εξ αυτών κινούνται σε επίπεδα πολύ χαμηλότερα, από εκείνα που, βάσει της τελευταίας Συλλογικής Σύμβασης, αντιστοιχούσαν στα έτη της προϋπηρεσίας τους στο επάγγελμα.

Τρίτος λόγος: Ο σταθμός ήδη έχει λιγότερο προσωπικό από το απαιτούμενο. Το προσωπικό, μάλιστα, συνεχίζει να μειώνεται και η διεύθυνση… δεν χάνει καμία σχετική ευκαιρία. Για την ακρίβεια: Αναγορεύει σε ευκαιρία ό,τι μπορεί.

Παράδειγμα: Προσφάτως η… απίθανη εργοδοσία απέλυσε τον ανταποκριτή του «105.5» στο Βερολίνο, Μπάμπη Αγρολάμπο, επειδή ο δημοσιογράφος κατέφυγε σε μεσολάβηση δικηγόρου, προκειμένου να διεκδικήσει την καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του για το διάστημα από τον Νοέμβριο του 2016 μέχρι και τον Νοέμβριο του 2017. (Ο Μπ. Αγρολάμπος ενημέρωσε την ΕΣΗΕΑ ότι καταφεύγει στον ΣΕΠΕ και στα δικαστήρια για να βρει το δίκιο του).

Κι όμως, σε ένα ραδιοφωνικό μέσο με προσωπικό κάθε άλλο παρά «πλουσιοπάροχα» αμειβόμενο, διαρκώς μειούμενο και ήδη υπολειπόμενο των ποσοτικών προδιαγραφών ενός πλήρους ενημερωτικού σταθμού, η «πάνσοφη» ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αξιώνει περικοπές μισθών…

Τέταρτος λόγος: Και μόνη η κρατική επιχορήγηση προς τον ΣΥΡΙΖΑ επαρκεί για τη συντήρηση των μέσων ενημέρωσης του κυβερνώντος κόμματος. Αυτό δεν το αρνείται κανείς, ούτε η ΠΓ. Απλώς ο γραμματέας Π. Ρήγας, όπου βρεθεί, όπου σταθεί κι όπου ρωτηθεί, λέει πως δεν μπορεί τα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ να απορροφούν τόσο μεγάλο ποσοστό της επιχορήγησης (ο ίδιος διατείνεται ότι φθάνει στο 80%). Πρόκειται, δηλαδή, για επιδιωκόμενες αλλαγές στην κατανομή των χρημάτων αυτών, όχι για «αντικειμενική αδυναμία» να βρεθούν πόροι.

Πέμπτος λόγος: Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ παραδέχονται, ακόμη και ενώπιον των εργαζομένων του «105.5», ότι κατά το παρελθόν η Κουμουνδούρου έχει διαπράξει εγκληματικά λάθη ως προς τον έλεγχο των οικονομικών του σταθμού. Οι ανέξοδες – όπως τις θέλουν – αυτοκριτικές «θάβουν» τα πάντα και τους πάντες, ενώ επίμονες φήμες περιλαμβάνουν διάφορα… μεγαλειώδη: Από την εξαφάνιση ποσού εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του σταθμού, έως άσκοπες σπατάλες (πχ δαπανηρότατα διευθυντικά ταξίδια). Με πολλά ενδιάμεσα.

Δεν μπορούμε ασφαλώς να ελέγξουμε την ορθότητα όλων αυτών των φημών, αλλά ακόμη κι αν περιοριστούμε στις γενικές παραδοχές και ομολογίες των μελών της ΠΓ, είναι πασιφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «τα έχει θαλασσώσει» με τα οικονομικά του σταθμού. Ζητά όμως από τους εργαζόμενους να επωμιστούν το κόστος της «διόρθωσης», για να μην… ξοδεύει πολλά από την επιχορήγηση που λαμβάνει ο ίδιος! Ακαταμάχητη «αριστερή» ηθική αντιμετώπιση των πραγμάτων…

Πρώτα «όρκοι πίστης», μετά «προσέξτε, γιατί πολλοί στο κόμμα δεν θέλουν τον σταθμό»…

Είναι τόσο… τρελό αυτό που ζητά από τους δημοσιογράφους ο ΣΥΡΙΖΑ, ώστε αρνήθηκε να το αποδεχθεί και να επιχειρήσει να «το περάσει προς τα κάτω» ακόμη και ο Στάθης Σχινάς, που εκτελεί χρέη προσωρινού διευθυντή («δίδυμο» με τον Κ. Νικόλτσιο) αφ’ ότου παραιτήθηκε ο Μάκης Μηλάτος.

Υπενθυμίζεται ότι ο Μ. Μηλάτος στα μέσα του περασμένου Σεπτεμβρίου εγκατέλειψε τη διευθυντική θέση, αλλά και τον σταθμό, αδυνατώντας να αντέξει την πλήρη εγκατάλειψη του μέσου από το κόμμα – ιδιοκτήτη, που αδιαφορούσε ακόμη και για την έγκαιρη καταβολή των μισθών. Δήλωσε τότε ο Μ. Μηλάτος: «Όταν σου ζητάνε να τραβήξεις κουπί περιμένεις να σου δώσουν και τα κουπιά… Ήλπιζα για 9 μήνες, δυστυχώς μάταια».

Όταν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ διαπίστωσε ότι την παρανοϊκή αξίωσή της αρνήθηκε να την «υπηρετήσει» ακόμη και ο «χρηματιστής – δημοσιογράφος» Στ. Σχινάς, άρχισε να αναζητά «πρόθυμους» ανάμεσα σε άλλους δημοσιογράφους, με τα εξής χαρακτηριστικά: Πολυετή δημοσιογραφική εμπειρία και μακρά θητεία στον ίδιο τον «105.5» (ή τουλάχιστον το πρώτο) και ιδιότητα «ΣΥΡΙΖΑίου» ή «ΣΥΡΙΖΑίας», έστω και «πρώην».

Οι άνθρωποι του κόμματος έκαναν το… σκόντο να μην σταθούν στο κατά πόσο «είναι ακόμη ΣΥΡΙΖΑ» τα πρόσωπα που βολιδοσκοπήθηκαν. Τους ζητήθηκε να βοηθήσουν να «περάσει η γραμμή» και «να πεισθεί ο κόσμος ότι δεν υπάρχει άλλη λύση», με την υπόσχεση ότι οι ίδιοι/ ίδιες θα αξιοποιούνταν με… ικανοποιητικότατο τρόπο, στη «νέα φάση» του σταθμού και των «ενοποιημένων» μέσων του ΣΥΡΙΖΑ. Το δέλεαρ δεν απέδωσε. Κανείς/καμία δεν δέχθηκε να γίνει «ιμάντας μεταβίβασης» τέτοιας, προσβλητικής και οδυνηρής για τους εργαζόμενους, απαίτησης.

Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημανθεί ένα ακόμη… ρεσιτάλ «ειλικρίνειας», εκ μέρους της κομματικής ηγεσίας: Όταν (6/11) κάλεσαν τους εργαζόμενους του «105.5» για να τους ζητήσουν «πολιτική συμφωνία» (!), που περιελάμβανε την μείωση των μισθών και την παρακράτηση δυο εξ αυτών, περίσσεψαν οι… όρκοι πίστης στο «Κόκκινο». Η απόφαση της ΠΓ αποδείκνυε «πόσο αποφασισμένο ήταν το κόμμα να στηρίξει τον σταθμό», κλπ, κλπ.

Μισή ώρα αργότερα, όταν είχε διαφανεί πλέον η άρνηση των δημοσιογράφων να κοροϊδέψουν τους εαυτούς τους, να δουν κάποιο «μισογεμάτο» ποτήρι και να πουν κι «ευχαριστώ» που η… καλοκάγαθη ηγεσία διατηρούσε τις θέσεις εργασίας τους, πετσοκόβοντας και παρακρατώντας μισθούς, το «τροπάρι» άλλαξε άρδην. Άρχισαν – και συνέχισαν να ακούγονται, ποικιλοτρόπως – προειδοποιήσεις του τύπου: «Προσέξτε, γιατί πολλοί στο κόμμα δεν θέλουν καν τον σταθμό. Μάχη δόθηκε για να μην αποφασιστεί μπει λουκέτο…».

Πού; Μα στο κόμμα που, δια στόματος των μελών της ΠΓ, ορκιζόταν πως δεν μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του χωρίς το «Κόκκινο» και τα άλλα ΜΜΕ του. «Μονά- ζυγά δικά τους» κι όποιος θέλει ας «τσιμπήσει» από… ευγνωμοσύνη ή από φόβο! Ένα μάδημα της μαργαρίτας ίσως τον βοηθήσει…

Έως την ώρα που γράφονταν αυτές οι σειρές δεν είχε ακόμη «πέσει στο τραπέζι» καμία… λιγότερο εξωφρενική πρόταση εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Κι όσο δεν γίνεται αυτό, τόσο φαντάζει αναπόφευκτη μια «μετωπική σύγκρουση». Αλλά και η «ρετσινιά» στον ΣΥΡΙΖΑ, ότι, ως εργοδότης στον χώρο του Τύπου είναι ίδιος, αν όχι και χειρότερος, από τους… χειρότερους εκ των άλλων.

Ο διευθύνων σύμβουλος που δεν ανέχεται απεργιακά σποτ…

Κάπου εδώ, όμως, εγείρεται ένα βασικό ερώτημα: Ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ για το «Κόκκινο»; Είναι ολοφάνερο πού οδηγούν οι συγκεκριμένες αξιώσεις της Κουμουνδούρου για τους μισθούς, σε έναν σταθμό ήδη υπο- στελεχωμένο, επ’ απειλή απόλυσης και με ένα έμμεσο κίνητρο για αποχωρήσεις (όποιος μπορεί να βρει αλλού δουλειά, εάν «ξεκουμπιστεί», θα λάβει αμέσως τους δύο παρακρατημένους μισθούς). Οδηγούν σε παράλυση.

Γιατί να επιδιώκει κάτι τέτοιο η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ή μάλλον η ολιγάριθμη ομάδα κυβερνητικών και κομματικών στελεχών – κυρίως κυβερνητικών – που «λύνει και δένει»; Φαινομενικά, είναι ανεξήγητο. Ο «105.5» είναι το κατ’ εξοχήν μέσο ιδιοκτησίας ΣΥΡΙΖΑ που επιδεικνύει αξιοπρόσεκτη αντοχή, σε ό,τι αφορά την απήχησή του. Σύμφωνα με τις μετρήσεις ακροαματικότητας, διατηρεί τα δύο τρίτα του κοινού που είχε «στις καλές εποχές». Η επίδοση αυτή φαντάζει μικρό θαύμα υπό τις παρούσες συνθήκες, τόσο τις γενικές – πολιτικές όσο και τις «εσωτερικές», που αφορούν τον ίδιο τον σταθμό.

Ασφαλώς και έχει τραυματίσει το «Κόκκινο» η μνημονιακή μετάλλαξη του κόμματος, καθώς μάλιστα το δίδυμο Σχινά – Νικόλτσιου «εγγυάται» πως η κεντρική γραμμή του «105.5» (πχ δελτία ειδήσεων) δικαιώνει τον χαρακτηρισμό «σταθμός – ντουντούκα».

Συχνά, μάλιστα, είναι τόσο αγχώδης, χοντροκομμένη και δημοσιογραφικά αφελής αυτή …η αποστολή, ώστε συνέβη το εξής ενδιαφέρον στην ενημερωτική συγκέντρωση της 6/11: Η συνδικαλιστική εκπρόσωπος των δημοσιογράφων, Μπούλικα Μιχαλοπούλου, έθεσε ζήτημα παραβιάσεων της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και το μέλος της ΠΓ Νίκος Φίλης έσπευσε εμμέσως πλην σαφώς να συμφωνήσει (ε, με κάτι τέτοια δεν δικαιώνουν την αυτοτελή ύπαρξή τους οι «53»; ), λέγοντας πως ο «105.5» θα πρέπει να γίνει σταθμός «που θα παράγει πολιτική», αντί να «γίνεται καθημερινά ένα ηχητικό Γραφείο Τύπου»…

Για να γίνει αντιληπτή η νοοτροπία της… προσωρινο- μόνιμης διεύθυνσης του «Κόκκινου», αξίζει να σημειωθεί κάτι που συνέβη την Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου, ημέρα της 24ωρης γενικής απεργίας, κατά την οποία – ως γνωστόν, απεργούσαν και οι εργαζόμενοι στον Τύπο: Ο Κ. Νικόλτσιος έδωσε εντολή να σταματήσει ο σταθμός να εκπέμπει το απεργιακό «σποτ» διότι… δεν του άρεσε! Χρειάστηκε να αντιδράσουν δημοσιογράφοι και να ενημερώσουν μέλη του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, ώστε να συνεχίσουν οι ακροατές του σταθμού να πληροφορούνται, σε τακτά χρονικά διαστήματα, για ποιο λόγο άκουγαν μόνο τραγούδια κι όχι ενημερωτικές εκπομπές, την ημέρα εκείνη…

Κι όμως, εν μέσω τέτοιων καταστάσεων, με διευθυντές που είτε παραιτούνται (Μηλάτος) είτε δηλώνουν δημοσίως ότι θα επιθυμούσαν να απαλλαγούν από αυτό το καθήκον (Σχινάς, στην ενημερωτική συγκέντρωση της 6/11), με προσωπικό που λιγοστεύει, με δημοσιογράφους που ενίοτε κάνουν δυο εκπομπές κατά την ίδια ημέρα για να καλυφθούν κενά, με πλήρη εργασιακή αναστάτωση και ανασφάλεια, με καθυστερήσεις δύο – τριών μηνών στις καταβολές δεδουλευμένων αποδοχών, με μεγάλες ελλείψεις υποδομής, ο «105.5» κρατά τα 2/3 της ακροαματικότητας που διέθετε στις… δόξες του. Κι αυτό σε μία εποχή, τη σημερινή, που καθιστά πασιφανές (αρκετά τα σχετικά παραδείγματα) ότι η φιλική προς τον ΣΥΡΙΖΑ γραμμή είναι σημαντικό «βαρίδι» στο χώρο του Τύπου, ο οποίος ούτως ή άλλως διέρχεται βαθύτατη κρίση.

Αναζητώντας εξηγήσεις και κίνητρα

Ο «105.5» λοιπόν αντέχει, για λόγους που δεν θα αναλυθούν στο παρόν κείμενο. Αντέχει, μάλιστα, την ώρα που ο άλλος σταθμός καθαρής «γραμμής ΣΥΡΙΖΑ», αυτός του ομίλου «24 Media» του Δημήτρη Μάρη, καταγράφει ακροαματικότητα που μετά βίας υπερβαίνει τη μισή του «Κόκκινου».

Πρόκειται, βεβαίως, για σταθμό σχετικά νέο, που όμως χαίρει τεράστιας διαφημιστικής προβολής από όλα τα μέσα του ομίλου Μάρη, μεταξύ άλλων από sites υψηλής αναγνωσιμότητας. Πρόκειται, επίσης, για σταθμό που κάθε άλλο παρά αντιμετωπίζει τα προβλήματα υποδομής και υπο-στελέχωσης, τα οποία μαστίζουν το «Κόκκινο». Για σταθμό που ανέμιζε σαν λάβαρο τις «μεταγραφές» παραγωγών – δημοσιογράφων που έχει κάνει από το «Κόκκινο», έπειτα από την ένταξη του Κώστα Αρβανίτη, πρώην διευθυντή του «105.5», στον όμιλο του Δ. Μάρη. Την επίδοση του σταθμού, όμως, στην τελευταία μέτρηση την χαρακτήρισαν απογοητευτική οι «άνθρωποι της πιάτσας» των ΜΜΕ.

Λογικά, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε ένα επιπλέον κίνητρο, ισχυρότατο μάλιστα, να προσέξει… σαν τα μάτια του τον «105.5». Αντ’ αυτού, σχεδόν τον στραγγαλίζει… Πόσο ορθολογικό δείχνει αυτό, ακόμη και με το κριτήριο του «ψυχρού» πολιτικού υπολογισμού, που… δεν χαλά τη ζαχαρένια του για τα δικαιώματα των εργαζομένων;

Πόσο φυσιολογικό είναι να «κακοποιεί» έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ το πολιτικό του έρεισμα στα ερτζιανά, όταν τίποτα δεν εγγυάται πως θα καλύψει το διαγραφόμενο κενό ο νέος, «φίλα προσκείμενος» στην κυβέρνηση, ραδιοφωνικός σταθμός;

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ μοχθεί να συρρικνώσει το «σίγουρο», δικό του μέσο, ποντάροντας τα πάντα σε ένα «άλογο» που μέχρι στιγμής δεν δείχνει «να τραβάει»;

Γιατί, σε τελική ανάλυση, δεν «παίζει σε δυο ταμπλό»; Θα μπορούσε να αφήσει τον «105.5» να… ανασάνει και, εκ του παραλλήλου, να προσδοκά ό,τι καλύτερο είναι εφικτό (αν είναι) να αποκομίσει από την πολιτική φιλία ή «λυκοσυμμαχία» – αυτά τα κρίνει η ρέουσα πραγματικότητα – με τον Δ. Μάρη. Πώς μπορεί όμως να αιτιολογηθεί πολιτικά η απόπειρα να «ξηλωθεί», να παροπλιστεί το υπάρχον ραδιοφωνικό μέσο του ΣΥΡΙΖΑ, εν αναμονή μιας ισχυροποίησης του… φιλικού, «απ’ έξω»; Η προσδοκία ναι μεν δεν είναι παντελώς ανέφικτη, αλλά για την ώρα δείχνει – επιεικώς- αβέβαιη.

Πολιτικός «κρετινισμός», ή … κάτι άλλο;

Η πρώτη πιθανή εκδοχή – απάντηση είναι πως η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ απλώς «τα κάνει μαντάρα» σε ένα ακόμη τομέα, βολοδέρνοντας στη διαχειριστική ανεπάρκεια και στην έλλειψη γνώσης για το συγκεκριμένο αντικείμενο, τα μέσα ενημέρωσης.

Η εκδοχή αυτή, ωστόσο, δεν φαντάζει επαρκής για να εξηγήσει το όλο φαινόμενο. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς τέρας διορατικότητας για να αποφύγει κινήσεις πολιτικού… κρετινισμού. Ούτε απαιτείται ξεχωριστή σοφία για να γίνει κατανοητό πως, αν θέλεις όντως να αναζωογονήσεις έναν σταθμό (όσο φυσικά το επιτρέπει η «κεντρική» «ΣΥΡΙΖο – μνημονιακή» γραμμή του) και να τον αφήσεις να αναδείξει όσα πλεονεκτήματα διαθέτει, δεν αναθέτεις το «πηδάλιο» σε κάποιον διοικητικό τεχνοκράτη μη δημοσιογράφο, όπως ο Κ. Νικόλτσιος, με τη συγκεκριμένη «προϊστορία» και με δεδομένες άλλες τρέχουσες προτεραιότητες, στις ενασχολήσεις του (το ποδόσφαιρο, την Football League και την πορεία της ΠΑΕ Πανσερραϊκός).

Κατά συνέπεια, φαίνεται εξόχως ισχυρή μια άλλη εκδοχή, που ήδη συζητείται, ακούγεται και ορισμένες φορές γράφεται, σε αναλύσεις. Σύμφωνα με αυτήν, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αναλάβει υποχρεώσεις απέναντι στη δική του, νέα διαπλοκή και τους φίλους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στα ΜΜΕ (Σαββίδη, Μάρη). Εφ’ όσον αναλαμβάνουν αυτοί να προβάλλουν την κυβερνητική γραμμή, πιθανότατα ζητούν και κάποιο αντάλλαγμα, σχετικό με τα μέσα ενημέρωσης: Να πράξει ο ΣΥΡΙΖΑ τα… δέοντα, μήπως και μεταφερθεί στα δικά τους μέσα το όποιο κοινό διαθέτουν τα μέσα ενημέρωσης ιδιοκτησίας του κυβερνώντος κόμματος.

Υπό αυτήν την έννοια, σύμφωνα πάντα με αυτήν την εκδοχή, ο ΣΥΡΙΖΑ μοχθεί για να συρρικνώσει – από κάθε πλευράς- το «Κόκκινο», μπας και το κοινό του σταθμού μετατοπιστεί προς τον σταθμό της «24 Media». Για να αποτελέσει ένα είδος… έμψυχης «προίκας», στον «γάμο» Μάρη – κυβέρνησης, που είναι φυσικά άγνωστο αν θα διαρκέσει αιώνια, πολύ, ή λίγο…

Οι ακροατές και οι αναγνώστες, πάντως, δεν αλλάζουν «στέγη» τόσο εύκολα, όσο οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ. Κι όπως δείχνουν όσα συμβαίνουν στον Τύπο στα χρόνια της κρίσης, κάθε άλλο παρά βέβαιο είναι πως ο κόσμος που θα εγκαταλείψει ένα μέσο ενημέρωσης (ή που θα έχει «εγκαταλείψει» αυτό, βάζοντας λουκέτο) θα τρέξουν ασμένως να τιμήσουν κάποιο άλλο. Πέρα από το κεφαλαιώδες ζήτημα του τι θα πράξουν οι νυν «φίλοι» του ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρηματίες, εάν διαισθανθούν πως το συμφέρον τους απαιτεί επανεξέταση συμμαχιών και προσανατολισμών.

Όλα αυτά, όμως, είναι «ψιλά γράμματα» για την… ιδιοφυή ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Το βέβαιο είναι ότι δυο – τρεις κορυφαίοι κυβερνητικοί παράγοντες νιώθουν άνετα που… νιώθει μαζί τους άνετα η νέα διαπλοκή. Κι αυτό προς το παρόν τους φαίνεται αρκετό.

Όταν το κόμμα δίνει συχνότητά του στον «ανταγωνιστή» του «Κόκκινου»…

Η αλήθεια είναι ότι από τη στιγμή που φάνηκε στον ορίζοντα ο σταθμός της «24 Media», η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δυσκολεύτηκε να κρύψει – και μάλλον δεν τα κατάφερε- την πρόθεσή της να τον πριμοδοτήσει, ακόμη και σε βάρος του «Κόκκινου».

Χαρακτηριστικό ήταν το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παραχώρησε τη συχνότητα «Μωβ» στη Θεσσαλονίκη, που ήταν δικής του ιδιοκτησίας, στην «24Media». Η συχνότητα αυτή παρέμενε έως τότε αναξιοποίητη, όπως επεσήμαναν και οι εργαζόμενοι στο «Κόκκινο» σε παλαιότερη συνέλευσή τους, στην οποία επισημάνθηκε, για το θέμα του «Μωβ» και το εξής:

«Έτσι, απέναντι από το ΚΟΚΚΙΝΟ Θεσσαλονίκης βρέθηκε ο σταθμός News 24/7 (σ. σ. της «24 Media»). Την ίδια ώρα, το ΚΟΚΚΙΝΟ Θεσσαλονίκης που υποφέρει οικονομικά, ενοικιάζει τη συχνότητα από την οποία εκπέμπει…».

Τόσος ήταν ο ενθουσιασμός πολλών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ με τον σταθμό του «συμμάχου» Δ. Μάρη, ώστε ορισμένα που για «θεσμικούς» λόγους θα έπρεπε να κρατούν προσχήματα, δεν το έκαναν. Την άποψη πως θα έπρεπε όλοι οι ΣΥΡΙΖΑίοι να στηρίξουν το «News 24/7», διότι το «Κόκκινο» τα βγάζει πέρα μια χαρά και μόνο του (έλα όμως που η ίδια η Κουμουνδούρου του βάζει τρικλοποδιές…), εξέφρασε προ καιρού σε συνέλευση της Οργάνωσης Μελών Πετραλώνων, στην οποία ανήκει, ο Πάνος Σκούτας. Ο διευθυντής του Γραφείου του υπουργού Νίκου Παππά.

Παρεμπιπτόντως: Πρόσφατη ρύθμιση του ίδιου του Ν. Παππά για τα κομματικά και δημοτικά έχει εγείρει το ερώτημα μήπως επίκειται «ξαφνικός θάνατος» του «Κόκκινου», εξ αυτού του λόγου. Φυσικά μπορεί να πρόκειται και για σύμπτωση…

ΕΝΑ ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΚΤΗΡΙΟ ΣΤΟ ΒΟΛΟ ΘΑ ΣΤΕΓΑΣΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ...

Από την "Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 29-31/12/17

ΕΝΟΣ ΑΝΔΡΟΣ ΑΡΧΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Ή Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΒΟΥΤΣΗ;...

ΟΙ ΚΗΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 1.644 (283)

"Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 30-31/12/17

ΑΠΟ ΤΟ "ΣΥΜΦΩΝΟ ΚΕΛΛΟΓΚ" ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΝΑ ΣΤΙΣ ΡΗΤΡΕΣ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΒΟΛΗ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΤΗΣ ΒΑΡΣΟΒΙΑΣ ΣΤΗΝ ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΕΤΟ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΤΟΥ 2008 ΣΤΟ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ, ΓΙΑ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΠΓΔΜ ΣΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ...

 Από την "ΕΣΤΙΑ"



1/2

2/2

"ΕΣΤΙΑ", 30-31/12/17

ΚΑΤΑΝΟΗΤΕΣ ΟΙ ΕΠΙΦΥΛΑΞΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙ ΑΛΛΩΣ ΣΤΟΝ ΟΗΕ...

Από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 30-31/12/17

ΠΡΟΟΔΟΣ...ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ "ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ" ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ, ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΕΛΑΣ, ΠΠΟΥ ΤΕΛΟΥΝ ΕΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ, ΑΛΛΑ ΟΛΟ ΤΟ 24ΩΡΟ ΚΑΙ ΤΙΣ 365 ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ...

ΟΙ ΚΗΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 1.644 (283)




«Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους, σε όλους που πιστοί στο καθήκον και με αίσθημα προσφοράς στην κοινωνία εργάζεστε φιλότιμα αυτή την στιγμή. Ξέρω τι σημαίνει αυτή η προσπάθεια τέτοιες μέρες, αλλά κάποιοι πρέπει να υπηρετούν σωστά το κοινωνικό σύνολο και εσείς το υπηρετείτε. Χρόνια καλά, ήρεμα, δημιουργικά». Τις ευχές αυτές απηύθυνε ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας στο εορταστικό μήνυμά του, μέσω ασυρμάτου, προς τους αστυνομικούς οι οποίοι εκτελούσαν υπηρεσία κατά την αλλαγή του χρόνου, από το Κέντρο Επιχειρήσεων της Διεύθυνσης Αμεσης Δράσης Αττικής, το οποίο επισκέφθηκε, μαζί με τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ, αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Τσουβάλα.

«Η καινούργια χρονιά», πρόσθεσε ο κ.Τόσκας, «είναι χρονιά ελπίδας για να βγούμε από τα μεγάλα προβλήματα των προηγούμενων ετών και με προσπάθεια, με φιλότιμο, όπως καλά ξέρετε, θα ξεπεράσουμε τις δυσκολίες».

Ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ, αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Τσουβάλας, ανέφερε, μεταξύ άλλων, από την πλευρά του: «Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι απευθύνομαι σε εσάς που αυτήν την ώρα της αλλαγής του χρόνου προσφέρετε τις πολύτιμες υπηρεσίες σας στην κοινωνία, για να μπορούν οι συνάνθρωποι μας με ασφάλεια και ηρεμία να ζουν όπως εκείνοι επιθυμούν αυτές τις εορταστικές χαρούμενες ώρες. Απευθύνομαι σε εκείνους που κάθε στιγμή του χρόνου σε όλα τα σημεία της ελληνικής επικράτειας εκπληρώνουν την σημαντική εθνική και κοινωνική τους αποστολή με επαγγελματισμό, με υπευθυνότητα, με αποτελεσματικότητα, με σεβασμό προς τον άνθρωπο και τα δικαιώματά του. Απευθύνομαι σε όλους που ως μέλη της αστυνομικής οικογένειας συμμετέχετε συνειδητά στην κοινή συλλογική προσπάθεια της Ελληνικής Αστυνομίας να ανταποκριθεί με επάρκεια και αποτελεσματικότητα στις προσδοκίες και απαιτήσεις της πολιτείας και των πολιτών».

Και ο αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας κατέληξε, «αναγνωρίζοντας και εκτιμώντας το έργο και την προσφορά σας, κατανοώντας απολύτως και συναισθανόμενος τις ιδιαίτερες συνθήκες και τις δυσκολίες, υπό τις οποίες πολλές φορές καλείστε να εκπληρώσετε τα καθήκοντά σας και πεπεισμένος πως παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες θα συνεχίσετε με την ίδια θέληση, την ίδια αποφασιστικότητα, με το ίδιο αίσθημα χρέους και ευθύνης την αποστολή σας».

Πηγή ΑΜΠΕ

ΤΟ....ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ ΤΗΝ ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΗΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΜΕΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΟΠΩΣ Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΗΣ ΠΓΔΜ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ, ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΥ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ, ΔΙΧΩΣ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΕΙΛΗΘΕΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΟΝΘΥΛΕΥΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ!

ΟΙ ΚΗΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 1.643 (282)

"Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 30-31/12/17

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ

Να το πούμε καθαρά, όσο πιο καθαρά γίνεται. Αν χαθεί κι αυτή η ευκαιρία επίλυσης του Μακεδονικού, τότε το πολιτικό σύστημα της χώρας θα είναι υπόλογο απέναντι στην Ιστορία. Γιατί, ναι, σήμερα έχουμε μπροστά μας την ευκαιρία. Την πρώτη μετά από την εποχή του Κίρο Γκλιγκόροφ. Εκείνη η ευκαιρία χάθηκε. Εξαιτίας του Αντώνη Σαμαρά κατά κύριο λόγο, αλλά και της πεισματικής ανελαστικότητας σχεδόν του συνόλου των πολιτικών δυνάμεων, εκεί στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’90. Κι αυτή την ανελαστικότητα την πληρώσαμε ακριβά. Ηττηθήκαμε...

Ναι, ας το ομολογήσουμε, ηττηθήκαμε. Όταν η διεθνής κοινότητα, σχεδόν στο σύνολό της, έχει αναγνωρίσει τη ΠΓΔΜ με το συνταγματικό της όνομα. Κι έχουμε μείνει εμείς μόνοι να νομίζουμε ότι «φυλάττουμε Θερμοπύλες». Απλώς προσφέρουμε στους εαυτούς μας την κάλπικη ικανοποίηση μιας επίσης κάλπικης δικαίωσης. Εν τω μεταξύ, τον σώφρονα και μετριοπαθή Κίρο Γκλιγκόροφακολούθησαν σειρά υπερεθνικιστών ηγετών στη γείτονα χώρα. Οι οποίοι τράβηξαν την υπόθεση στα άκρα. Με τους προκλητικά ανιστόρητους αλυτρωτισμούς τους. Με τους οποίους υπερεθνικιστές ηγέτες, πράγματι δεν υπήρχε πεδίο συνεννόησης.

Ο νέος πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ δείχνει εντελώς διαφορετικός. Και μάλλον είναι. Όταν ομολογεί δημοσίως ότι «επί σειρά ετών προκαλούσαν τους Έλληνες». Ότι «έστηναν μυθοπλαστικά μνημεία και βάφτιζαν το αεροδρόμιοτων Σκοπίων με τ’ όνομα του Μεγαλέξανδρου». Ότι «δεν τους ανήκει κατ’ αποκλειστικότητα η ιστορική κληρονομιά». Και ότι «είναι διατεθειμένος, στο αμέσως επόμενο διάστημα, να συμβάλει σε λύση στο ζήτημα του ονόματος». Ε τότε, ναι, είναι πολύ ενθαρρυντικά μηνύματα όλ’ αυτά. Είναι η ευκαιρία. Πολύ περισσότερο που έχει ήδη ξεκινήσει, με μάλλον καλά σημάδια, και η νέα διπλωματική προσπάθεια του ειδικού διαμεσολαβητή του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς.

Θα πει ίσως κάποιος ότι συμπεριφέρεται έτσι ο Ζάεφ επειδή η ΠΓΔΜ έχει σήμερα περισσότερο από ποτέ την ανάγκη να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. Διαδικασίες που, με αμφιλεγόμενης νομιμότητας πρακτικές, θα πρέπει να ομολογήσουμε, μπλοκάρονται από τη δική μας πλευρά. Προφανώς αυτό είναι το κίνητρο των γειτόνων μας. Όμως το γεγονός παραμένει. Η ευκαιρία υπάρχει και βρίσκεται μπροστά μας. Και επιτέλους, δεν είναι καιρός να σταματήσουμε να ξοδεύουμε διπλωματικό κεφάλαιο ανθιστάμενοι, με βαριά ανταλλάγματα ασφαλώς, στις σχετικές πιέσεις Αμερικανών και Ευρωπαίων;

Το στρίβειν διά της δεδηλωμένης

Μετά τη δεκαετία του 1990, εμείς εδώ το ξανασκεφτήκαμε ωριμότερα και λογικότερα το πράμα. Έτσι ώστε σχεδόν το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, με πρώτον απ’ όλους τον πρωθυπουργό της κρίσιμης περιόδου Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, συμφώνησαν στη θέση για «σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις». Προς αυτή την κατεύθυνση, απ’ ό,τι όλα δείχνουν, κινείται η διαπραγματευτική λογική της ελληνικής πλευράς και σ’ αυτήν τη φάση.

Ε, λοιπόν, σήμερα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης υπαναχωρεί. Εντάσσοντας το θέμα σε καταφανώς κοντόφθαλμες μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Εξαρτώντας, λέει, τη στήριξή του στην προσπάθεια από την επί του Μακεδονικού θέση του Πάνου Καμμένου. Ισχυριζόμενος μάλιστα πως αν δεν συναινέσουν οι ΑΝ.ΕΛΛ., τίθεται ζήτημα δεδηλωμένης. Αρνείται, μ’ άλλα λόγια να συμβάλει στην εθνική υπόθεση, προφασιζόμενος την επί του θέματος συνοχή ή μη της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Αν και συμφωνεί απολύτως ο ίδιος (όπως και το κόμμα του, κατά την επίσημη τουλάχιστον έκφρασή του) στην κατεύθυνση της επίλυσης με «σύνθετη ονομασία». Ε, λοιπόν, αν δεν είναι υποκριτική αλλά και έκδηλα τυχοδιωκτική αυτή η στάση, πώς αλλιώς άραγε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί;

Δεν ξέρω ποια στάση θα κρατήσουν τελικά οι ΑΝ.ΕΛΛ. Αν αρνηθούν τη στήριξή τους στην εθνική γραμμή, με γεια τους με χαρά τους. Θα πρόκειται για θέση ξεκάθαρα μειοψηφική, απέναντι στο σύνολο των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Όλοι οι άλλοι όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Ν.Δ., η ΔΗ.ΣΥ., το Ποτάμι, το ΚΚΕ, φτάνουν και περισσεύουν για να συμβάλουν, σύμφωνα με τις πάγιες απόψεις τους, στην επίλυση του Μακεδονικού. Και, δι’ αυτής, στην απομάκρυνση του χρονίζοντος καρκινώματος από τον εθνικό κορμό.

Ο πρόεδρος της Ν.Δ. γνωρίζει βεβαίως πολύ καλά πως η δεδηλωμένη δεν κρίνεται στα επί μέρους ζητήματα, τα όσο σοβαρά. Μετράται μονάχα στις «ψηφοφορίες εμπιστοσύνης» και πουθενά αλλού. Όπως συμβαίνει σε παγκόσμια κλίμακα με τις συμμαχικές κυβερνήσεις. Όπου οι πλειοψηφίες διαμορφώνονται κατά περίπτωση θεματολογικά. Όπως, εξάλλου, συνέβη και στη χώρα μας σε σειρά ζητημάτων (ιθαγένεια, σύμφωνο συμβίωσης κ.λπ.).

Μήπως όμως με τη στάση του αυτή ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην πραγματικότητα, επιχειρεί να ξεφύγει από το εν όψει εσωκομματικό του πρόβλημα επί του Μακεδονικού; Φοβούμενος ότι, αν συμβάλει στην επίλυση με βάση τη «σύνθετη ονομασία», θα βρεθεί αντιμέτωπος με την πανίσχυρη ακροδεξιά πτέρυγα του κόμματός του. Στην οποία μάλιστα, φως φανάρι, κάνει κουμάντο σήμερα ο Αντώνης Σαμαράς. Γιατί αν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε το πρόβλημά του δεν είναι η δεδηλωμένη, αλλά το... στρίβειν διά της δεδηλωμένης.