Στο υλικό των περίπου 2.000 σελίδων περιλαμβάνονται δελτία πληροφοριών της ΚΥΠ, εκτιμήσεις και αναλύσεις για τις χώρες του σοβιετικού συνασπισμού, περιγραφή των συνθηκών διαβίωσης, αλλά και του ηθικού των εκτοπισμένων Ελλήνων, καθώς και εκθέσεις για την κομμουνιστική δράση στο εσωτερικό της χώρας, σε τόπους εξορίας, στις φυλακές, ακόμη και στο στράτευμα. Το λεξιλόγιο που επιλέγεται και η γραφειοκρατική γλώσσα της περιόδου αντανακλούν το πολωτικό μετεμφυλιακό κλίμα, αλλά και τις φοβίες της εποχής. «Η δημοσίευση τέτοιου είδους υλικού από έναν κρατικό φορέα, με τα χαρακτηριστικά της ΕΥΠ, επιβεβαιώνει νομίζω ότι αυτό το κεφάλαιο της Ιστορίας μας έχει κλείσει οριστικά και η χώρα και οι υπηρεσίες της μπορούν πια να βλέπουν ψύχραιμα, με καθαρή ματιά, κριτικά και αυτοκριτικά, ακόμη και ιδιαίτερα φορτισμένες κατά το παρελθόν περιόδους της Ιστορίας τους», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο διοικητής της ΕΥΠ Θεμιστοκλής Δεμίρης....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 02/04/26

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΤΗΣ ΚΥΠ ΣΤΟ ΦΩΣ

• Στη δημοσιότητα 123 αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της ΚΥΠ για την περίοδο 1953-1959

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Το δακτυλογραφημένο έγγραφο με ημερομηνία 20 Μαΐου 1958, την ένδειξη «απόρρητο» και τον ψυχροπολεμικό τίτλο «Επικίνδυνος διόγκωσις του Κομμουνισμού» αριθμούσε 12 σελίδες. Είχαν περάσει μόλις λίγες ημέρες από τις βουλευτικές εκλογές τις οποίες είχε κερδίσει η Ενιαία Ριζοσπαστική Ενωσις του Κωνσταντίνου Καραμανλή και ως αξιωματική αντιπολίτευση είχε αναδειχθεί για πρώτη φορά η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά. Το αποτέλεσμα της κάλπης δεν πέρασε τότε απαρατήρητο από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών.

Στο επίμαχο έγγραφο περιγράφονται αναλυτικά, με τη φρασεολογία της εποχής, προτάσεις για τη λήψη σειράς μέτρων ώστε να αναχαιτιστεί ο αποκαλούμενος «κομμουνιστικός κίνδυνος». Προτείνεται η αναθεώρηση της κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής με σκοπό την ανακούφιση των πολυπληθέστερων και φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων (εργατών, αγροτών, δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων, συνταξιούχων και βιοτεχνών). 

Παράλληλα ζητείται η «αναπτέρωση του ηθικού και του αντικομμουνιστικού ζήλου των σωμάτων ασφαλείας», καθώς και η εξουδετέρωση των πολιτικών και οργανωτικών στελεχών του ΚΚΕ στα αστικά κέντρα και στην ύπαιθρο. Προτείνονται μέτρα «αντικομμουνιστικής προπαγάνδας», ενημέρωσης των κρατικών υπαλλήλων και «κυρίως των δικαστών επί του κομμουνιστικού κινδύνου», καθώς και δημιουργία ειδικού γραφείου «εθνικής διαφωτίσεως». Ως πρωταρχικής σημασίας χαρακτηρίζεται ακόμη στο ίδιο έγγραφο η ανελλιπής, τακτική και εβδομαδιαία ενημέρωση της κοινής γνώμης από τους αρμόδιους υπουργούς για τον τρόπο αντιμετώπισης κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων, «ώστε να μην τα εκμεταλλεύεται δημαγωγικά ο κομμουνισμός».

Αυτό είναι ένα από τα 123 έγγραφα της περιόδου 1953-1959 που αποχαρακτηρίστηκαν τον Δεκέμβριο του 2025 και τον Φεβρουάριο του 2026 από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα. Στο υλικό των περίπου 2.000 σελίδων περιλαμβάνονται δελτία πληροφοριών της ΚΥΠ, εκτιμήσεις και αναλύσεις για τις χώρες του σοβιετικού συνασπισμού, περιγραφή των συνθηκών διαβίωσης, αλλά και του ηθικού των εκτοπισμένων Ελλήνων, καθώς και εκθέσεις για την κομμουνιστική δράση στο εσωτερικό της χώρας, σε τόπους εξορίας, στις φυλακές, ακόμη και στο στράτευμα. Το λεξιλόγιο που επιλέγεται και η γραφειοκρατική γλώσσα της περιόδου αντανακλούν το πολωτικό μετεμφυλιακό κλίμα, αλλά και τις φοβίες της εποχής.

«Η δημοσίευση τέτοιου είδους υλικού από έναν κρατικό φορέα, με τα χαρακτηριστικά της ΕΥΠ, επιβεβαιώνει νομίζω ότι αυτό το κεφάλαιο της Ιστορίας μας έχει κλείσει οριστικά και η χώρα και οι υπηρεσίες της μπορούν πια να βλέπουν ψύχραιμα, με καθαρή ματιά, κριτικά και αυτοκριτικά, ακόμη και ιδιαίτερα φορτισμένες κατά το παρελθόν περιόδους της Ιστορίας τους», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο διοικητής της ΕΥΠ Θεμιστοκλής Δεμίρης.

Ο ιστορικός και υπεύθυνος των Ιστορικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη, Τάσος Σακελλαρόπουλος, επισημαίνει μιλώντας στην «Κ» ότι αυτό το υλικό προσφέρει μια εικόνα για το πώς το κράτος χειριζόταν τους πολιτικούς του αντιπάλους. «Δεν είναι σημαντικές μόνο οι πληροφορίες που μας δίνουν τα έγγραφα, αλλά και το κλίμα που μας μεταφέρουν», λέει. «Τα έγγραφα μας δείχνουν πώς το ελληνικό κράτος είχε αναγορεύσει τον κομμουνισμό σε υπαρξιακή απειλή. Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτή η απειλή παρέμενε ενεργή χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου», παρατηρεί ο ιστορικός Κωστής Καρπόζηλος.

Τακτική διαδικασία

Βάσει του ισχύοντος νομικού πλαισίου δύναται να αποχαρακτηρίζονται και να δημοσιοποιούνται επιλεγμένα έγγραφα μετά την παρέλευση τουλάχιστον 50 ετών από τη σύνταξή τους. Στόχος της ΕΥΠ, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση, είναι η αποδέσμευση αρχείων να λάβει τη μορφή τακτικής, σχεδόν αυτόματης διαδικασίας «που θα επιτρέπει σε ιστορικούς και πολίτες να προσεγγίζουν ακόμη και “δύσκολες” ή “αμφιλεγόμενες» περιόδους της Ιστορίας μέσα από την οπτική της εποχής». Η «Κ» παρουσιάζει ενδεικτικά κάποια σημεία από τα έγγραφα.

Στο υλικό περιλαμβάνεται έκθεση 27 σελίδων για την αντιμετώπιση «της κομμουνιστικής διεισδύσεως εις τας Ενόπλους Δυνάμεις», λίγα χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου. «Ο κομμουνισμός είναι ένα μικρόβιον, το οποίο εισέρχεται εις το σώμα του έθνους», σημειώνεται. «Ο κομμουνιστής στρατιώτης εισερχόμενος εις τον στρατώνα δεν ευρίσκεται εις ένα άγνωστον περιβάλλον, αλλά εις ένα εχθρικόν στρατόπεδον», γράφει ο ανώνυμος συντάκτης στην έκθεση της ΚΥΠ. 

Μελετώντας το έγγραφο, ο κ. Σακελλαρόπουλος εξηγεί ότι σε αυτό αποτυπώνεται περισσότερο η αγωνία του κράτους να διατηρήσει τον στρατό υπό τον έλεγχό του. Παρατηρεί ακόμη ότι η συγκεκριμένη έκθεση δεν χαρτογραφεί τον πιθανολογούμενο «κίνδυνο», ούτε παρέχει συγκεκριμένες πληροφορίες ή λεπτομέρειες για οργανωμένη «συνωμοτική δράση» εντός του στρατεύματος. Στις σελίδες της περισσότερο γνωστοποιείται και ενισχύεται η έννοια της «πανταχού παρούσας κομμουνιστικής απειλής» με σκοπό να ανανεωθεί η έννοια της πολιτικής επαγρύπνησης σε όποιον τις διαβάσει. Ακόμη και από τις κεφαλίδες του εγγράφου δημιουργείται αυτή η αίσθηση της επιφυλακής με πιθανό σκοπό, όπως τονίζει ο ιστορικός, να περάσει το μήνυμα προς τους αξιωματικούς ότι κάθε στρατιώτης μπορεί ενδεχομένως να αποτελεί «μια κομμουνιστική “νάρκη”».

Στο έγγραφο αναφέρονται και ενέργειες που πρέπει να γίνουν ώστε να δημιουργείται η εντύπωση στους κομμουνιστές στρατιώτες ότι κάθε κίνησή τους θα είναι ήδη γνωστή στα όργανα παρακολούθησης. Παράλληλα προτείνεται η ανάπτυξη της «χαφιεδοφοβίας» μέσα στο στράτευμα. Δηλαδή να καλλιεργηθεί η καχυποψία μεταξύ των στρατευθέντων μελών του ΚΚΕ και των συμπαθούντων, ώστε ο ένας να βλέπει τον άλλον ως πιθανό καταδότη και να χαθεί η εμπιστοσύνη που μπορεί να είχαν μεταξύ τους.

Στις φυλακές

Σε άλλα έγγραφα με την ένδειξη «απόρρητο» περιγράφεται η κατάσταση που επικρατεί στις φυλακές μεταξύ των πολιτικών κρατουμένων. Προτείνεται η πλήρης απομόνωση και απαγόρευση επικοινωνίας μεταξύ ανωτάτων και ανωτέρων στελεχών του ΚΚΕ, καθώς και ο διαχωρισμός σε ξεχωριστές ακτίνες των μεσαίων στελεχών, ώστε να μη «λαμβάνουν τα μαρξιστικά φώτα των ανωτέρων τους».

Στην κατάσταση των φυλακών επικεντρώνονται και άλλα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα από το έτος 1957. Περιγράφονται επεισόδια και συμπλοκές μεταξύ πολιτικών κρατουμένων στις φυλακές Χαλκίδας. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά ότι η διεύθυνση των φυλακών ισχυριζόταν πως τα γεγονότα δεν είχαν συμβεί, καθώς και η εκτίμηση ότι οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι δεν ήταν σε θέση να ελέγξουν την κατάσταση. «Δεν έχουν, κατά το πλείστον, πολιτικήν συνείδησιν και ικανότητα να υπεισέλθουν εις την ουσίαν του θέματος. Φοβούνται να έλθουν εις επαφήν και να συνεργασθούν πλήρως και ανεπιφυλάκτως μετά των υπηρεσιών ασφαλείας», αναφέρεται. 

Σχολιάζοντας όσα είχαν συμβεί στη Χαλκίδα, σημειώνεται στα έγγραφα της ΚΥΠ, ότι είναι προς το συμφέρον των Αρχών η εκμετάλλευση «παντός φαινομένου το οποίον δύναται να συντελέση τόσον εις την απόσπασιν περισσοτέρων κομμουνιστών από τας τάξεις της παλαιάς και νέας ηγεσίας δι έμπρακτου μεταστροφής αυτών, όσον και εις την μείωσιν του αριθμού των αναρχικών κρατουμένων διά της απολύσεως των πραγματικών μεταμελουμένων». 

Προτείνεται ακόμη η διατήρηση και συντήρηση των αντιθέσεων μεταξύ των φυλακισμένων, ώστε το χάσμα να διευρύνεται σε τέτοιο βαθμό ώστε να δημιουργείται πρόσφορο έδαφος για μεταστροφή μεγαλύτερου αριθμού φυλακισμένων κομμουνιστών. Παράλληλα ζητείται πλήρης ενημέρωση από τις διευθύνσεις των φυλακών για οποιαδήποτε δραστηριότητα των κομμουνιστών κρατουμένων.

Στο «παραπέτασμα»

Σειρά εγγράφων καταγράφουν συνοπτικά και με μελανά χρώματα τις συνθήκες ζωής και το ηθικό των Ελλήνων σε χώρες του «παραπετάσματος». Ενδεικτικά σημειώνεται το 1957 ότι στην Ουγγαρία πολλοί Ελληνες δυσκολεύονται από την ανεργία και την υπερβολική ακρίβεια των αγαθών. Αντιστοίχως γίνεται λόγος για δυσμενείς συνθήκες διαβίωσης στη Βουλγαρία για τον ντόπιο πληθυσμό και τους Ελληνες κομμουνιστές, που ψάχνουν «ματαίως διέξοδον».

Στόχος παρακολούθησης είχαν γίνει και οι Ελληνες φοιτητές του εξωτερικού. Το 1956 συντάχθηκε «απόρρητο» έγγραφο της ΚΥΠ βασιζόμενο σε κείμενο μιας σατιρικής βιεννέζικης εφημερίδας, στο οποίο αναφερόταν ότι στην Ιατρική σχολή της πόλης φοιτά μεγάλος αριθμός αλλοδαπών, ιδίως Ελλήνων, με αποτέλεσμα από εκπαιδευτικό ίδρυμα να έχει μετατραπεί σε «φιλανθρωπικό κατάστημα». «Παρακαλούμεν όπως ζητηθή παρά της εν Βιέννη πρεσβείας σχετική έκθεσις αναφερόμενη και εις την εν γένει διαγωγήν και συμπεριφοράν των εκεί Ελλήνων φοιτητών και το πλήρες κείμενον του άρθρου της ανωτέρω αυστριακής εφημερίδος», καταλήγει το σχετικό έγγραφο της ΚΥΠ.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΥΕΘΑ, ΝΙΚΟΥ ΔΕΝΔΙΑ, ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΑ ΗΝΩΜΕΝΑ ΑΡΑΒΙΚΑ ΕΜΙΡΑΤΑ, ΤΟ ΚΑΤΑΡ ΚΑΙ ΓΗ ΣΑΟΥΔΙΚΓ ΑΡΑΒΙΑ....ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΚΕΡΔΗ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ, ΚΑΙ....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και

Δύναμη Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ), κεντρικό στοιχείο της οποίας είναι η πυροβολαρχία Patriot της Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α.), η οποία πριν από λίγες ημέρες κατέρριψε δύο βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύθηκαν από το Ιράν και είχαν στόχο τα διυλιστήρια του Γιανμπού στη σαουδαραβική ακτή της Ερυθράς Θάλασσας. Η πιστοποίηση του αξιόμαχου των ελληνικών Patriot που εδρεύουν στη Σαουδική Αραβία από το 2021, όπως και η συμφωνία αμυντικής συνεργασίας και αμοιβαίας συνδρομής με τα ΗΑΕ που ενεργοποιείται αποτελούν –πέρα και πάνω απ’ όλα– την πιο τρανταχτή επιβεβαίωση του κανόνα ότι στις διεθνείς σχέσεις οι πράξεις μετρούν τελικά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Η Ελλάδα με μια σειρά από κινήσεις οι οποίες ήταν, πάντως, καλά σχεδιασμένες ώστε να μην υπονομεύουν την αμυντική δυνατότητα της εθνικής επικράτειας, πρόβαλε τόσο στην άμεση περιφέρειά της όσο και στον αραβικό κόσμο ένα προφανώς ενισχυμένο διπλωματικό προφίλ.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 02/04/26

....τη "One Voice"

ΟΙ ΥΠΟΔΟΧΕΣ ΑΠΟ "Political" ΚΑΙ "δημοκρατία"

Αν όλα αυτά τα αθροίσουμε, έχουμε μια ικανοποιητική εξήγηση για τη συμπάθεια που δείχνουν μεγάλα ΜΜΕ προς το ιρανικό καθεστώς το τελευταίο χρονικό διάστημα. Είναι εύλογο να εκφράζουν τις ανησυχίες οικονομικών παραγόντων για τις συνέπειες της συνέχισης των εχθροπραξιών, αλλά μου φαίνεται αδιανόητο έμπειροι αναλυτές να μην αντιλαμβάνονται τη διακύβευση αυτού του πολέμου. Φυσικά ο πασιφισμός είναι ένα ευπώλητο είδος. Ομως, καθώς per se στερείται του συγκεκριμένου κάθε φορά πολιτικού υποβάθρου, δύναται να οδηγήσει σε μια συλλογική αποχαύνωση. Αυτό ακριβώς που επιζητούν όλοι οι φανατισμένοι ηγέτες που μισούν τον δυτικό τρόπο ζωής...

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 31/03/26

ΤΟΥ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ

Το παράδοξο σχεδόν πάντα έχει την εξήγησή του, αρκεί να βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει. Και αυτή η νοητική μας προσπάθεια είναι αντιστρόφως ανάλογη του μεγέθους της παραδοξολογίας. Προς τι αυτός ο πρόλογος; Διότι, έχουμε και λέμε: Το Ιράν δεν διαθέτει αεροπορία, δεν διαθέτει ναυτικό, δεν διαθέτει αεράμυνα, σχεδόν όλη η ηγεσία του έχει εξοντωθεί, δεν διαθέτει ασφαλείς επικοινωνίες, τα αποθέματα των όπλων του εξαντλούνται, έχει εκμηδενιστεί η ισχύς των πληρεξουσίων του, η οικονομία του αντέχει τρεις εβδομάδες, όπως παραδέχεται ο πρόεδρος της χώρας Μασούντ Πεζεσκιάν, και όμως...

Ενα σημαντικό μέρος των ΜΜΕ, διεθνών και εγχωρίων, παρουσιάζει την κατάσταση εντελώς αντεστραμμένη. Σαν να επίκειται η πτώση του Τελ Αβίβ και η κατάρρευση των ΗΠΑ. Ενας πύραυλος, από τους χιλιάδες που εκτόξευσε το καθεστώς του Ιράν, διαπέρασε την αεράμυνα του Ισραήλ και αμέσως ακολούθησαν σχόλια για τις αντοχές και τις επιτυχίες των Φρουρών της Επανάστασης και τις αδυναμίες του ισραηλινού αμυντικού θόλου.

Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Θυμάμαι, στις αρχές του 1991, λίγες μέρες πριν από την έναρξη του πρώτου πολέμου στον Κόλπο, μια ομάδα κομάντος των Ιρακινών από το κατειλημμένο Κουβέιτ επέδραμε σε περιοχή της Σαουδικής Αραβίας. Σύμπας ο εγχώριος «προοδευτικός» Τύπος, αφού εξυμνούσε τις ικανότητες του ιρακινού στρατού, προδίκαζε και την αποτυχία μιας επέμβασης της δυτικής συμμαχίας στο έδαφος του Ιράκ. Το τι έγινε στη συνέχεια είναι γνωστό.

Να δεχθώ πως ένα τμήμα των διαμορφωτών της κοινής γνώμης διάκειται ευμενώς προς τον ασθενέστερο, έστω και αν αυτός είναι ένα αυταρχικό καθεστώς που εξοντώνει και καταπιέζει τους αντιφρονούντες. Επίσης να δεχθώ έναν παραδοσιακό αντιαμερικανισμό που υπάρχει σε ένα άλλο τμήμα των σχολιαστών, αν και αυτή η αιτία δεν ερμηνεύει το γεγονός γιατί σε αυτή τη θετική προβολή του Ιράν –άμεση ή συγκεκαλυμμένη– πρωτοστατούν και ΜΜΕ των ΗΠΑ. Να δεχθώ ακόμη την αντίθεση που υπάρχει στις πολιτικές και στις συμπεριφορές των Τραμπ - Νετανιάχου, κάτι που ισοφαρίζει, για να μην πω υποσκελίζει, την αποστροφή προς το καθεστώς της Τεχεράνης. Αυτή η τάση επωάστηκε μετά την 7η Οκτωβρίου 2023 και αναδεικνύεται πανηγυρικά αυτές τις ημέρες, με κύριο υποκείμενο την αποκαλούμενη ισλαμοαριστερά. Μια τάση υπαρκτή και δυναμική σε ΗΠΑ και Ευρώπη.

Αν όλα αυτά τα αθροίσουμε, έχουμε μια ικανοποιητική εξήγηση για τη συμπάθεια που δείχνουν μεγάλα ΜΜΕ προς το ιρανικό καθεστώς το τελευταίο χρονικό διάστημα. Είναι εύλογο να εκφράζουν τις ανησυχίες οικονομικών παραγόντων για τις συνέπειες της συνέχισης των εχθροπραξιών, αλλά μου φαίνεται αδιανόητο έμπειροι αναλυτές να μην αντιλαμβάνονται τη διακύβευση αυτού του πολέμου. Φυσικά ο πασιφισμός είναι ένα ευπώλητο είδος. Ομως, καθώς per se στερείται του συγκεκριμένου κάθε φορά πολιτικού υποβάθρου, δύναται να οδηγήσει σε μια συλλογική αποχαύνωση. Αυτό ακριβώς που επιζητούν όλοι οι φανατισμένοι ηγέτες που μισούν τον δυτικό τρόπο ζωής.

Αν το σκεφτείτε, ακόμη και το σφυροδρέπανο, το σύμβολο του «ιστορικού», παραπέμπει στον σταυρό, καθώς δρεπάνι και σφυρί τέμνονται σταυροειδώς. Ισως αυτό να μην είναι εντελώς τυχαίο, δεδομένου ότι ικανός αριθμός μπολσεβίκων είχαν θεολογική παιδεία και απλώς αντικατέστησαν την παλιά πίστη με την καινούργια. Ισως, σε τελευταία ανάλυση, ο κ. Κουτσούμπας και οι υπόλοιποι να αντλούν την επιμονή τους από την ιστορία του Χριστιανισμού. Διότι δεν επικράτησε ο Χριστιανισμός άμα τη εμφανίσει, χρειάστηκαν μερικοί αιώνες, πολλή βία και πάρα πολύ αίμα μέχρι να επιβληθεί η θρησκεία της αγάπης...

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Τυχαία άκουσα τον Δημήτρη Κουτσούμπα στο ραδιόφωνο να λέει ότι «το μέλλον του κόσμου είναι ο κομμουνισμός» και, μεταξύ μας, για μία μόνο στιγμή, τον λυπήθηκα. Τον λυπήθηκα όπως θα λυπόμουν κάποιον ο οποίος πιστεύει στους δράκους και τα φαντάσματα. Είναι όμως η εποχή, ξέρετε.

Είναι το Πάσχα που πλησιάζει και αυτό φαίνεται ότι προκαλεί στις μικρότερες θρησκείες ένα κλίμα ανταγωνισμού έναντι της επικρατούσας στη χώρα θρησκείας. Κατά πάσα πιθανότητα, για τον λόγο αυτόν έκρινε το ιερατείο του «ιστορικού» ότι έπρεπε να γιορτάσουν την έναρξη του τρίτου γύρου του Εμφυλίου. Στον οποίον Εμφύλιο, παρεμπιπτόντως, ηττήθηκαν. Ωστόσο, αυτοί γιορτάζουν και την ήττα σαν να ήταν νίκη, όπως οι Χριστιανοί γιορτάζουν τη σταύρωση.

Ας μείνουμε όμως λίγο στη σταύρωση, που ήταν πάντα το συναρπαστικότερο μέρος της ιστορίας του Ιησού. Τον καιρό εκείνο, η σταύρωση ήταν ο πιο ατιμωτικός τρόπος θανάτωσης. Το δε γεγονός ότι οι πρώτοι Χριστιανοί επέλεξαν ως ύψιστο σύμβολο της θρησκείας τους το σύμβολο της ταπείνωσης, το όργανο του μαρτυρίου, τον σταυρό δηλαδή, ήταν για τους Εθνικούς (τους μη Χριστιανούς) τελείως ακατανόητο και ανοίκειο. Εν πάση περιπτώσει, ο Χριστιανισμός επικράτησε στη Δύση και ο σταυρός έγινε ίσως το πιο κοινό σύμβολο, σε βαθμό ώστε να τον έχουμε πλέον αποσυνδέσει από τον Χριστιανισμό. Βλέπουμε, ας πούμε, τον σταυρό στις ταμπέλες των φαρμακείων, στο σήμα του ιατρικού συλλόγου, στις φωτεινές επιγραφές των νοσοκομείων και τον συνδέουμε στον νου μας με την υγεία, ξεχνώντας τη θρησκευτική προέλευσή του. Τον έχουμε, επίσης, αποσυνδέσει από τον θάνατο, δεδομένου ότι ακόμη και για τους βαρβάρους του καιρού μας η σταύρωση είναι ένας απάνθρωπος τρόπος εκτέλεσης – και μπελαλίδικος, εδώ που τα λέμε, ενώ το πυροβόλο όπλο…

Σκεφτείτε, όμως, πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας αν ο Χριστός είχε θανατωθεί με κάποιον άλλο τρόπο, από τους πολλούς που υπήρχαν τότε. Ο λιθοβολισμός, φέρ’ ειπείν, ήταν ο συνήθης τρόπος εκτέλεσης στις κοινότητες των Ιουδαίων. Υπήρχε επίσης ο απαγχονισμός, ο αποκεφαλισμός, ο ανασκολοπισμός ή τα θηρία. Θα μπορούσαν να τον έχουν πετάξει στην αρένα να τα βγάλει πέρα με δύο λεοπαρδάλεις και τρία λιοντάρια. Σκεφτείτε το πρόβλημα που θα αντιμετώπιζαν οι χριστιανικές κοινωνίες σε μια τέτοια περίπτωση. Ποιος θα ήταν το σύμβολο της θρησκείας, αν το μαρτύριο του Ιησού δεν ήταν ο σταυρός; Η λεοπάρδαλη ή το λιοντάρι; Ο σκόλοψ (το παλούκι), το κοτρόνι του λιθοβολισμού ή ο τορβάς του δήμιου; Μήπως η αγχόνη ή, καλύτερα, η θηλιά; Πρόβλημα…

Προσπαθήστε να φανταστείτε τις σχεδιαστικές δυσκολίες που θα προέκυπταν. Σκεφτείτε, π.χ., πόσα είδη σταυρών υπάρχουν και χρησιμοποιούνται ως εθνικά και όχι θρησκευτικά σύμβολα. Ο καθένας έχει τον σταυρό που του αρέσει. Υπάρχουν ο σταυρός της Μάλτας, ο σταυρός της Λωραίνης, ο πλάγιος σταυρός (σύμβολο της Σκωτίας), ο σαξονικός σταυρός (σύμβολο του γερμανικού στρατού μέχρι σήμερα), ο κέλτικος σταυρός, ο βασκικός σταυρός, ο ισοσκελής, ο ανισοσκελής και πόσοι άλλοι ακόμη. Βλέπετε, το σχήμα του σταυρού, λόγω της απλότητάς του, επιτρέπει ποικιλία σχεδιαστικών παραλλαγών, ενώ το κοτρόνι του λιθοβολισμού ή η αγχόνη δεν προσφέρουν την ίδια ευχέρεια παραλλαγών. Ολες αυτές οι χώρες, όπως η δική μας, που έχουν τον σταυρό στη σημαία τους τι θα έκαναν; Θα είχαμε μια γαλάζια σημαία με μια λευκή θηλιά στο κέντρο; Στα βαφτίσια των παιδιών, ο νονός θα δώριζε στο νεοφώτιστο βρέφος μια χρυσή αγχόνη για να την κρεμάνε από τον λαιμό; Επειτα, με τα παράσημα και τις στρατιωτικές διακρίσεις τι θα γινόταν; Σε όλα τα χριστιανικά έθνη, τα αριστεία ανδρείας έχουν σχήμα σταυρού.

Αν το σκεφτείτε, ακόμη και το σφυροδρέπανο, το σύμβολο του «ιστορικού», παραπέμπει στον σταυρό, καθώς δρεπάνι και σφυρί τέμνονται σταυροειδώς. Ισως αυτό να μην είναι εντελώς τυχαίο, δεδομένου ότι ικανός αριθμός μπολσεβίκων είχαν θεολογική παιδεία και απλώς αντικατέστησαν την παλιά πίστη με την καινούργια. Ισως, σε τελευταία ανάλυση, ο κ. Κουτσούμπας και οι υπόλοιποι να αντλούν την επιμονή τους από την ιστορία του Χριστιανισμού. Διότι δεν επικράτησε ο Χριστιανισμός άμα τη εμφανίσει, χρειάστηκαν μερικοί αιώνες, πολλή βία και πάρα πολύ αίμα μέχρι να επιβληθεί η θρησκεία της αγάπης.

Κάπως έτσι, τότε, όλα πήγαν ρολόι. Δυστυχώς, όπως φαίνεται, στην Ελλάδα, η τεχνογνωσία που αποκτάται δεν κληρονομείται και δεν μεταβιβάζεται. Σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε σήμερα – και αύριο ξαναρχίζει η δίκη των Τεμπών που, στην πρεμιέρα, είχε χασμωδίες με αποτέλεσμα να τις εκμεταλλευτούν οι γνωστοί και δεδομένοι που θέλουν η δίκη να μη γίνει, να σέρνεται, να βαλτώσει για να μπορούν να ισχυρίζονται ότι η χώρα δεν μπορεί να αποδώσει δικαιοσύνη – για πολιτικές δηλαδή και προσωπικές ιδιοτέλειες. Αυτές οι ιδιοτέλειες δεν πρέπει να έχουν αφορμές. Το κράτος, οι δομές της δικαιοσύνης δηλαδή και η Αστυνομία, οφείλουν να διορθώσουν τα οργανωτικά προβλήματα που αναδείχτηκαν την πρώτη ημέρα. Και η έδρα ας αποφασίσει ότι είναι κυρίαρχη της δίκης – κι ας δείξει τι σημαίνει η κυριαρχία της. Επαναλαμβάνω, λοιπόν: προστατεύστε τη δίκη. Προστατεύστε το κράτος δικαίου, προστατεύστε τη δημοκρατία....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/03/26

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ

Το όνομα Χρήστος Χρήστου στους περισσότερους πιθανόν δεν λέει τίποτα. Ούτε και σε εμένα έλεγε, έως ότου διάβασα ένα σημείωμά του που ανάρτησε στον λογαριασμό του στο Facebook. Oπως φρόντισα να μάθω, ο κ. Χρήστου τοποθετήθηκε το 2002 από τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, που και τότε ήταν υπουργός, διευθυντής της Αστυνομίας του Πειραιά. Χειρίστηκε, δηλαδή, τις ενέργειες της Αστυνομίας αμέσως μόλις έσκασε η βόμβα στα χέρια του Σάββα Ξηρού. Επειδή ήταν σοβαρός αστυνομικός, του ανατέθηκε και η διοργάνωση της δίκης της 17 Νοέμβρη, που όπως ίσως θυμάστε έγινε σε ειδικά διασκευασμένη αίθουσα των Φυλακών Κορυδαλλού.

Ο κ. Χρήστου θυμάται, σήμερα, εκείνη την εμπειρία του. Επί έντεκα μήνες, γράφει, «δεν κοιμήθηκα σαν άνθρωπος (δύο προ και εννέα κατά την εκδίκαση), λόγω του αυξημένου άγχους και της υπέρμετρης κινητικότητας, για να προλάβω κάθε κακό». Τι έκανε ο σοβαρός κρατικός λειτουργός; Τα περιγράφει ο ίδιος:

1. Εσπευσε με άλλους αξιωματικούς – βοηθούς του στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού και είδαν την επίμαχη αίθουσα, που ήταν ακόμα αδιαμόρφωτη.

2. Επικοινώνησε με τους υπεύθυνους μηχανικούς της «Θέμις ΑΕ» (εταιρεία του υπουργείου Δικαιοσύνης τότε), που ήσαν αρμόδιοι για τη διαμόρφωση του χώρου της αίθουσας και τους ζήτησε να του χορηγήσουν επίσημο σχεδιάγραμμα της διαμόρφωσης της αίθουσας.

3. Ζήτησε από το υπουργείο Δικαιοσύνης υπεύθυνη πληροφόρηση για τον αριθμό των εμπλεκομένων στην υπόθεση διαδίκων, έστω και για κάποιες κατηγορίες εξ αυτών, κατ’ εκτίμηση (συνήγοροι υπεράσπισης και πολιτικής αγωγής, κατηγορούμενοι, συγγενείς αυτών και των θυμάτων, διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ – Ελληνες και ξένοι –, ξένοι παρατηρητές). Περίπου ένα μήνα μετά […] άρχισε η δουλειά:

4. «Ορίστηκε μια μικρή ομάδα με επικεφαλής βαθμοφόρο η οποία επιμελήθηκε, πέραν των κυρίων καθηκόντων των μελών της, την κατάρτιση καρτών διαπίστευσης με αποχρώσεις διαφορετικές για κάθε ομάδα εισερχομένων στην αίθουσα, π.χ. μπλε για τους δικηγόρους, πράσινες για τους συγγενείς των θυμάτων κ.ο.κ. Παράλληλα θα κατήρτιζε και κάρτες αντίστοιχης απόχρωσης, που θα επικολλούνταν στα καθίσματα, ώστε ο κάθε εισερχόμενος να κάθεται σε κάθισμα με ένδειξη ίδιου χρωματισμού με την κάρτα διαπίστευσης».

5. Στη συνέχεια, ο υπεύθυνος εργάστηκε για τη διασφάλιση της αστυνομικής δύναμης που θα διετίθετο. Εγιναν περί τις 15 συσκέψεις με τη συμμετοχή των εμπλεκομένων στις οποίες εξετάζονταν και υποθετικά σενάρια, μεταξύ των οποίων τι έπρεπε να κάνουν αν στη δίκη ερχόταν κάποιο πολιτικό πρόσωπο. Και 15 μέρες πριν αρχίσει η δίκη, έγινε λεπτομερής έλεγχος και πρόβα λειτουργίας με εικονική τοποθέτηση, με κάθε λεπτομέρεια, των αστυνομικών που θα διασφάλιζαν τη διεξαγωγή της δίκης.

Κάπως έτσι, τότε, όλα πήγαν ρολόι. Δυστυχώς, όπως φαίνεται, στην Ελλάδα, η τεχνογνωσία που αποκτάται δεν κληρονομείται και δεν μεταβιβάζεται.

Σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε σήμερα – και αύριο ξαναρχίζει η δίκη των Τεμπών που, στην πρεμιέρα, είχε χασμωδίες με αποτέλεσμα να τις εκμεταλλευτούν οι γνωστοί και δεδομένοι που θέλουν η δίκη να μη γίνει, να σέρνεται, να βαλτώσει για να μπορούν να ισχυρίζονται ότι η χώρα δεν μπορεί να αποδώσει δικαιοσύνη – για πολιτικές δηλαδή και προσωπικές ιδιοτέλειες.

Αυτές οι ιδιοτέλειες δεν πρέπει να έχουν αφορμές. Το κράτος, οι δομές της δικαιοσύνης δηλαδή και η Αστυνομία, οφείλουν να διορθώσουν τα οργανωτικά προβλήματα που αναδείχτηκαν την πρώτη ημέρα. Και η έδρα ας αποφασίσει ότι είναι κυρίαρχη της δίκης – κι ας δείξει τι σημαίνει η κυριαρχία της.

Επαναλαμβάνω, λοιπόν: προστατεύστε τη δίκη. Προστατεύστε το κράτος δικαίου, προστατεύστε τη δημοκρατία.

Ο πόλεμος τελείωσε

Το Λιτόχωρο Πιερίας είναι μια μικρή πόλη στις υπώρειες του Ολύμπου. Είναι ο τόπος όπου συνέβη το πρώτο επεισόδιο του αιματηρού Εμφυλίου, τον Μάρτιο του 1946, όταν ένοπλες κομμουνιστικές ομάδες επιτέθηκαν στη τοπική φρουρά της Χωροφυλακής. Σκότωσαν δεκατρείς χωροφύλακες και αιχμαλώτισαν άλλους τρεις. Στην ουσία ήταν η πρώτη πράξη του «τρίτου γύρου», που σηματοδότησε έναν πόλεμο κατά του κράτους αλλά και κατά της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Τον Μάρτιο του 1946, η Ελλάδα έβαινε προς εκλογές. Οι συνθήκες ήταν ανώμαλες, οι ηττημένοι των Δεκεμβριανών κομμουνιστές υφίσταντο διώξεις. Το ΚΚΕ είχε επιλέξει την αποχή από τις εκλογές, ενώ στα βουνά οργανωνόταν στρατιωτική δύναμη υπό την εποπτεία έμπειρων αξιωματικών του ΕΛΑΣ. Στο Λιτόχωρο ξέσπασε μια οργανωμένη κομμουνιστική ανταρσία κατά του κράτους, που διαίρεσε και μάτωσε την Ελλάδα, έληξε με τη νίκη του Στρατού και οδήγησε σε μια μακρά εμφυλιοπολεμική περίοδο διώξεων και διακρίσεων. Η περίοδος αυτή έκλεισε στη Μεταπολίτευση. Πιστεύαμε, οριστικά. Μια στρατηγική λήθης και λήξης των παθών είναι πάντα το αίτημα μιας κοινωνίας που θέλει να προχωρήσει.

Αντιδρώντας σε αυτή τη φράση, το ΚΚΕ ανασύρει από τη λήθη και γιορτάζει τον Εμφύλιο. Αδιανόητη χειρονομία – επειδή ο πόλεμος τελείωσε. Και τον πληρώσαμε πολύ ακριβά – όλοι μας.

Μια ανησυχία την έχω. Φοβούμαι δηλαδή μήπως τελικά ούτε ο Ταλ Ντίλιαν, ούτε ο Μπομπ Ντίλαν, ρίξουν την κυβέρνηση κι έχουμε θέμα. Και για τον Μπομπ, να παραδεχτώ ότι δεν έχει καμία φαγούρα να πέσει ο Κυρανάκης. Αλλά οι άλλοι; Αν δεν ρίξουν αυτοί την κυβέρνηση, αν δεν βάλει πλάτη η Καρυστιανού με τη γερόντισσα, αν δεν κινηθεί επιτέλους ο εισαγγελέας όπως εισηγείται ο Βενιζέλος, αν δεν γίνουν τα δέοντα να ξεκουνηθεί ο τόπος τώρα που πέθανε κι η Μαρινέλλα, τότε πώς θα απαλλαγούμε από το καθεστώς; Ασε που ούτε τον Τσίπρα στη Ρούμελη τον είδα στα ντουζένια του. Βεβαίως είχαμε και μια ευχάριστη εξέλιξη. Ο δήμαρχος (ως ΠΑΣΟΚ, όχι ως δήμαρχος) είναι κατηγορηματικός ότι δεν θα συνεργαστεί με τη ΝΔ, ακόμη κι αν του τραγουδήσουν τον «Υμνο του ΕΑΜ» τώρα που θυμήθηκε τον Βελουχιώτη στη Λαμία ο Τσίπρας. Καμία αντίρρηση και μπράβο του δημάρχου. Αλλά έχω μια απορία. Πρότεινε κανείς του δημάρχου να συνεργαστεί με τη ΝΔ κι εκείνος το αρνείται; Του έδωσαν δηλαδή κάποιο υπουργείο ή υφυπουργείο ή έστω τη Γενική Γραμματεία Αδέσποτων Ζώων και τα απέρριψε; Του ψιθύρισαν κάτι που εμείς δεν ξέρουμε; Ή έστω τον ζήτησαν με υποσχετική; Διότι για να αρνηθείς μια πρόταση πρέπει πρώτα να σ’ την κάνουν. Και δεν βλέπω τη ΝΔ να ψάχνει για παρέα. Το αντίθετο. Την ακούω να λέει πως μόνο εκείνη μπορεί να εγγυηθεί την πολιτική σταθερότητα, μόνο εκείνη μπορεί να υπερασπιστεί αποτελεσματικά τα συμφέροντα της χώρας, μόνο εκείνη μπορεί να διασφαλίσει την τάξη και την ασφάλεια. Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια. Ούτε πόσους πείθει. Αλλά πουθενά δεν άκουσα τον Μητσοτάκη να διακηρύσσει ότι όλα αυτά θα τα κάνει μόνο παρέα με τον δήμαρχο. Συνεπώς τι ακριβώς αρνείται ο δήμαρχος; Μυστήριο. Διότι αν είναι έτσι, τότε παρακαλώ να σημειωθεί πως και εγώ αρνούμαι τη Γενική Διεύθυνση του BBC, το Νομπέλ Ιατρικής, το Τσάμπιονς Λιγκ και τη Μάργκο Ρόμπι, τα οποία βεβαίως ουδέποτε μου έχουν προταθεί. Αλλά στη ζωή δεν υπάρχει ευκολότερο πράγμα από το να αρνηθείς μια πρόταση που κανείς δεν σκέφτηκε να σου κάνει. Και το διευκρινίζω για να το γνωρίζετε κι εσείς οι καλοί αναγνώστες και φίλοι μου. Ωστε μόλις ο εισαγγελέας που εισηγείται ο Βενιζέλος αρχίσει τις συλλήψεις να έχουμε κάπου να κρυφτούμε. Διαφορετικά θα τρέχουμε δεξιά κι αριστερά «like a Rolling Stone» που λέει κι ο μεγάλος Ντίλαν....

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 31/03/26

Ο στόχος μας είναι, και αυτό πια φέρει την υπογραφή μου, ότι κατ’ ελάχιστον, οτιδήποτε και αν είναι, η αναλογία θα είναι 75% – 25%. Και αυτό είναι το κατ’ ελάχιστον, όχι το επιδιωκόμενο. Δηλαδή, να υπάρχει 25% ελληνική συμμετοχή και όταν λέμε ελληνική συμμετοχή, δεν εννοούμε μια περιφερειακή δραστηριότητα απλώς για να βγαίνει ο λογαριασμός, εννοούμε μεταφορά και τεχνογνωσία και παραγωγής. Ένα κομμάτι της Belharra – πολύ περήφανο προϊόν της συνεργασίας μας με τη γαλλική αμυντική βιομηχανία – κατασκευάζεται σε ελληνικά ναυπηγεία και από την 4η Belharra που θα έχουμε, τον «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ», το 25% θα είναι ελληνικό. Μιλάμε για ένα πρόγραμμα που εκ των υστέρων μπήκαν αυτές οι προδιαγραφές. Δεν ήταν εξαρχής. Στον Θόλο, στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», επίσης θα υπάρχει 25% ελληνική συμμετοχή και μεταφορά του πηγαίου κώδικα. Άρα λοιπόν μπαίνουμε σε μια νέα πραγματικότητα....

Χαιρετισμός ΥΕΘΑ στο CNN Greece Insights, με θέμα «Defense Tech: Δημιουργώντας το ελληνικό οικοσύστημα αμυντικών ψηφιακών τεχνολογιών»

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, απηύθυνε σήμερα, Δευτέρα 30 Μαρτίου 2026, χαιρετισμό κατά την έναρξη εργασιών του CNN Greece Insights, το οποίο πραγματοποιείται στην Αίγλη Ζαππείου, με θέμα «Defense Tech: Δημιουργώντας το ελληνικό οικοσύστημα αμυντικών ψηφιακών τεχνολογιών».

Παρέστησαν, μεταξύ άλλων, η Πρέσβυς της Γαλλίας Laurence Auer, ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) Παντελής Τζωρτζάκης, ο Γενικός Γραμματέας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων Δρ Κωνσταντίνος Καράντζαλος, ο Διευθυντής του ΣΤ΄ Κλάδου του ΓΕΕΘΑ, με αρμοδιότητες επί θεμάτων Μετεξέλιξης, Καινοτομίας και Αμυντικής Τεχνολογίας, Υποστράτηγος Γεώργιος Πανούσης, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ) Τάσος Ροζολής, ο Επικεφαλής Τομέα Δημοσίου και Κεντρικής Κυβέρνησης της EY Χρήστος Ταραντίλης, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας Επενδύσεων Dr. Χάρης Λαμπρόπουλος, εκπρόσωποι ελληνικών εταιρειών αμυντικής τεχνολογίας, η Διευθύνουσα Σύμβουλος του Ομίλου DPG Digital Media Τίνα Φερεντίνου και ο Διευθυντής του CNN Greece Δημήτρης Πεφάνης.

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε στον χαιρετισμό του:

«Αγαπητή κυρία Πρέσβυ, κύριε Γενικέ Γραμματέα, κύριε Διευθυντά του CNN Greece, αγαπητέ κύριε Διευθύνοντα Σύμβουλε του ΕΛΚΑΚ, κύριε Στρατηγέ, εκπρόσωποι της τεχνολογικής κοινότητας, εκλεκτές, εκλεκτοί προσκεκλημένοι, κυρίες και κύριοι. Είναι μεγάλη μου χαρά που είμαι σήμερα εδώ. Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, αλλά θεωρώ ότι δεν είναι επιλογή μου, είναι υποχρέωσή μου να είμαι σήμερα εδώ.

Γιατί ακριβώς η είσοδος της τεχνολογίας στην Άμυνα είναι κεντρικό ερώτημα για την εποχή μας και πρέπει να σας πω ότι είναι και κεντρικό ερώτημα για την Άμυνα της Πατρίδας μας, δηλαδή, στο τέλος της ημέρας, για την ύπαρξή της.

Το ερώτημα λοιπόν είναι πώς μπορούμε την τεχνολογική δυνατότητα να τη μετατρέψουμε σε αμυντική ισχύ. Βλέποντας τον κόσμο γύρω μας, νομίζω ότι και οι όποιοι είχαν κάποιες αυταπάτες, τις έχουν ήδη εγκαταλείψει. Ούτε η ασφάλεια πλέον είναι δεδομένη ούτε η ειρήνη είναι η συνθήκη στην οποία ζει ο πλανήτης.

Άρα λοιπόν, είμαστε υποχρεωμένοι να επενδύσουμε στην αμυντική μας δυνατότητα, στη δύναμη αποτροπής μας. Να επενδύσουμε εμείς και να συνεργαστούμε με χώρες φιλικές που συμμερίζονται τις ανησυχίες μας και συμμερίζονται την ανάγνωση που κάνουμε για την ανθρωπότητα, για την Ευρώπη, για το πού και πώς θέλουμε να ζούμε.

Αν κοιτάξουμε εμείς οι Έλληνες στο παρελθόν, θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σας, δεν πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι. Αντιμετωπίσαμε για δεκαετίες ολόκληρες τους εξοπλισμούς μας ως απλή αγορά προϊόντων. Έχω πει επανειλημμένως ότι έχουμε διαθέσει άνω των 300 δισεκατομμυρίων ευρώ, ήδη μέχρι το 2004 είχαμε περάσει τα 270 δισεκατομμύρια ευρώ, σε σημερινές τιμές – αν ήταν δραχμές, καλά θα ήταν.

Όμως, δεν καταφέραμε να δημιουργήσουμε στην Πατρίδα μας ένα αμυντικό οικοσύστημα και κυρίως ένα οικοσύστημα καινοτομίας.

Έχουμε επιλέξει λοιπόν μια διαφορετική προσέγγιση. Μάλιστα, οι εκπρόσωποι αυτής της διαφορετικής προσέγγισης, όσον αφορά το Υπουργείο Άμυνας, είναι εδώ σήμερα μαζί μας.

Αφενός μεν η δημιουργία μιας Διεύθυνσης Καινοτομίας στις Ένοπλες Δυνάμεις. Ο Στρατηγός, ο κύριος Πανούσης, είναι ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Καινοτομίας. Τι κάνει η Διεύθυνση Καινοτομίας; Είναι πρώτον, υπεύθυνη για το εργαστήριο. Το εργαστήριο αποτελεί την ένωση των υπαρχόντων στο παρελθόν εργαστηρίων των διαφόρων κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, και είναι λοιπόν υπεύθυνη για το ίδιο το εργαστήριο που οι ίδιες οι Ένοπλες Δυνάμεις κάνουν έρευνα και παράγουν δυνατότητες. Αλλά κυρίως είναι ο σύνδεσμος ανάμεσα στις Ένοπλες Δυνάμεις, στο ΕΛΚΑΚ – που νομίζω ότι έχετε καταλάβει τι είναι αλλά θα ήθελα πάλι να το εξηγήσω – και στο οικοσύστημα καινοτομίας. Και τι ρόλο έχει αυτός ο σύνδεσμος τώρα;

Ο ρόλος αυτού του συνδέσμου, εν αντιθέσει με τη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών που συνεχίζει να υπάρχει υπό Αξιωματικό όμως, όχι υπό κάποιον που έχει επιλέξει ο εκάστοτε Υπουργός – εγώ στην παρούσα περίπτωση – ο ρόλος του επικεφαλής της Διεύθυνσης Καινοτομίας, είναι να διδάξει τις Ένοπλες Δυνάμεις να θέτουν ερωτήματα και να μεταφέρει αυτά τα ερωτήματα στο οικοσύστημα καινοτομίας, το δικό μας και των φιλικών χωρών, για να πάρει απαντήσεις.

Όχι δηλαδή όταν έχουμε ένα πρόβλημα να πηγαίνουμε να αγοράζουμε κάτι από ένα ράφι. Αλλά να περιγράφουμε ως ερώτηση το ζήτημα το οποίο αντιμετωπίζουμε και να περιμένουμε από το οικοσύστημα καινοτομίας ή γενικά το οικοσύστημα αμυντικών βιομηχανιών να μας δώσει την καλύτερη δυνατή απάντηση. Και μετά να συγκρίνουμε τις απαντήσεις.

Είναι μια τελείως διαφορετική κουλτούρα. Φαντάζομαι το καταλαβαίνετε.

Σε αυτό δίπλα έρχεται το ΕΛΚΑΚ. Τι είναι το ΕΛΚΑΚ; Το ΕΛΚΑΚ είναι ένας οργανισμός ο οποίος καλείται να διορθώσει ένα έλλειμμα της αγοράς, αυτό που οι Αγγλοσάξονες θα έλεγαν “market failure”. Η ίδια προσέγγιση υπάρχει και σε άλλους τομείς της οικονομίας, αλλά δεν είχε έννοια να το αναπτύξουμε τώρα. Ως Υπουργός Ανάπτυξης κατά τη διάρκεια της κρίσης, είχαμε προσπαθήσει – και ο Παντελής Τζωρτζάκης ήταν πάλι αναμεμειγμένος αν θυμάμαι καλά, σε αυτό – να δημιουργήσουμε μία Αναπτυξιακή Τράπεζα, όχι μία τράπεζα με την έννοια που είναι κατανοητή. Πάλι για να διορθώσει ελλείμματα της αγοράς.

Τι κάνει λοιπόν το ΕΛΚΑΚ; Το ΕΛΚΑΚ παίρνει αυτά τα ερωτήματα, το λέω απλοϊκά, τα μεταφέρει στο μικρό οικοσύστημα των startup εταιρειών, τους ζητάει τις καινοτόμες απαντήσεις, και έχει από πίσω τη δυνατότητα, μέσα από δύο διαφορετικά funds τα οποία χρηματοδοτούν διαφορετικό επίπεδο τεχνολογίας, να χρηματοδοτήσει τη δημιουργία σε προϊόν της απάντησης στο ερώτημα.

Χρειαζόμαστε, παραδείγματος χάριν, αυτόνομο σκάφος στη θάλασσα, USV, Unmanned Surface Vehicle. Υπάρχει ένας διαγωνισμός λοιπόν τον οποίο έχει προκηρύξει το ΕΛΚΑΚ, ο οποίος ελπίζω να έχει μία ευτυχή κατάληξη φέτος τον Ιούνιο, και με τον οποίο ζητάει από το περιβάλλον των ελληνικών επιχειρήσεων να μας δώσουν ένα υπόδειγμα ενός unmanned σκάφους επιφανείας το οποίο να μπορεί να χρησιμοποιήσει το Πολεμικό μας Ναυτικό. Και βεβαίως αυτό το κάνει επί τη βάσει των προδιαγραφών που το ίδιο το Ναυτικό τού έχει δώσει.

Κινητροδοτούμε, λοιπόν, τις νέες επιχειρήσεις, τα νέα μυαλά στο να έρθουν με καινοτόμες απαντήσεις. Ήδη, δε – θα μου πείτε ωραία ακούγεται, έχει γίνει τίποτα; –έχουν συμβασιοποιηθεί μία σειρά από προγράμματα, άλλα κοινοποιήσιμα, άλλα στο πλαίσιο του απορρήτου, που δίνουν απαντήσεις σε υπάρχοντα ερωτήματα των Ενόπλων Δυνάμεων.

Δηλαδή, επιχειρήσεις ελληνικές ή επιχειρήσεις ελληνικές συνεργαζόμενες με επιχειρήσεις φιλικών μας χωρών, χρηματοδοτούμενες οι οποίες έχουν δώσει απάντηση σε ερώτημα που αφορά την Άμυνα της Πατρίδας μας και μας δίνουν τη δυνατότητα παραγωγής απαντήσεων σε προβλήματα που έχουν να κάνουν με την άμυνα της Πατρίδας μας.

Το όφελος μίας τέτοιας προσέγγισης είναι, νομίζω, πρόδηλο, προφανές. Και επίσης υπάρχει μία άλλη παράμετρος την οποία ουδέποτε πρέπει να ξεχνάμε, ότι η συντριπτική πλειοψηφία όλων αυτών των προϊόντων, όσο και αν δεν φαίνεται σε πρώτη θεώρηση, είναι προϊόντα διπλής χρήσης. Δηλαδή έχουν και μία έκφανση που αφορά το υπόλοιπο, πέραν την Άμυνας, οικοσύστημα της οικονομίας μας. Και επίσης τα περισσότερα από αυτά είναι εξαγώγιμα.

Άρα, λοιπόν, η χώρα με μια τέτοια προσέγγιση επιδιώκει, και σε ένα βαθμό επιτυγχάνει, τρεις διακριτούς στόχους: Το πρώτο, να λύνει προβλήματα που αφορούν την άμυνά της, χωρίς να υπερχρεώνεται σε ξένα «ράφια», κινητροδοτώντας δυνάμεις που ήδη έχει η ίδια.

Το δεύτερο είναι να χρησιμοποιεί το ανθρώπινο κεφάλαιο το οποίο υπάρχει, αναπτυξιακά για την οικονομία της. Δηλαδή να δημιουργεί εσωτερική ανάπτυξη.

Και το τρίτο, είναι να αντιμετωπίζει το πρόβλημα, το μεγάλο διαχρονικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, το ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών. Δηλαδή, ότι οι εισαγωγές μας είναι πολύ μεγαλύτερες από τις εξαγωγές μας, και στα οπλικά μας αυτό είναι τραγικό. Είμαστε περίπου πάνω από το 95 προς 5, και αυτό το λέω με ευγένεια, υπολογίζοντας πράγματα τα οποία θα μπορούσα.

Ο στόχος μας είναι, και αυτό πια φέρει την υπογραφή μου, ότι κατ’ ελάχιστον, οτιδήποτε και αν είναι, η αναλογία θα είναι 75% – 25%. Και αυτό είναι το κατ’ ελάχιστον, όχι το επιδιωκόμενο. Δηλαδή, να υπάρχει 25% ελληνική συμμετοχή και όταν λέμε ελληνική συμμετοχή, δεν εννοούμε μια περιφερειακή δραστηριότητα απλώς για να βγαίνει ο λογαριασμός, εννοούμε μεταφορά και τεχνογνωσία και παραγωγής.

Ένα κομμάτι της Belharra – πολύ περήφανο προϊόν της συνεργασίας μας με τη γαλλική αμυντική βιομηχανία – κατασκευάζεται σε ελληνικά ναυπηγεία και από την 4η Belharra που θα έχουμε, τον «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ», το 25% θα είναι ελληνικό. Μιλάμε για ένα πρόγραμμα που εκ των υστέρων μπήκαν αυτές οι προδιαγραφές. Δεν ήταν εξαρχής. Στον Θόλο, στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», επίσης θα υπάρχει 25% ελληνική συμμετοχή και μεταφορά του πηγαίου κώδικα.

Άρα λοιπόν μπαίνουμε σε μια νέα πραγματικότητα. Συγχωρήσετε με, δεν παρακολουθώ την ομιλία από το γραφείο μου, που όπως πάντα είχε την καλοσύνη να μου ετοιμάσει, διότι θεωρώ ότι αυτά είναι ένας μηχανισμός ο οποίος πλέον για μένα είναι σκοπός της παρουσίας μου σε αυτό το Υπουργείο. Ξυπνάω και κοιμάμαι με αυτά.

Εάν δεν αλλάξουμε όλο αυτόν τον τρόπο λειτουργίας, η χώρα δεν θα τα καταφέρει, όμως είμαι απολύτως αισιόδοξος ότι μπορούμε.

Σε αυτό, χρειαζόμαστε τη δημιουργία του οικοσυστήματος. Δηλαδή, χρειαζόμαστε τις επιχειρήσεις αυτές, τους ανθρώπους αυτούς, τα κεφάλαια αυτά, τις ιδέες αυτές που θα μας βοηθήσουν να πάμε σε αυτήν τη νέα εποχή. Αυτό το έχουμε ονομάσει «Ατζέντα 2030», μια πλήρη αλλαγή των πάντων.

Έχω πει επανειλημμένως, πρέπει να τα αλλάξουμε όλα, εκτός από τις αρχές και τις αξίες μας. Όλα τα άλλα είναι για αλλαγή. Ακόμα από τις στολές που φοράει ο Έλληνας μαχητής, μέχρι το “command and control”, τον τρόπο που παίρνονται οι αποφάσεις, που αντιλαμβανόμαστε τις απειλές, που τις προτεραιοποιούμε, που επιλέγουμε την απάντησή τους.

Σας κούρασα. Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που γίνονται εκδηλώσεις, συνέδρια, συναντήσεις, διοργανώσεις, όπως η σημερινή. Είναι στοιχεία ακριβώς αυτής της μετάλλαξης προς μία νέα, άλλη, καλύτερη πραγματικότητα.

Κι είμαι ευτυχής επίσης, για την παρουσία της αυτού εξοχότητος της Πρέσβειρας της Γαλλίας στην Ελλάδα, γιατί δεν είναι απλώς μία χώρα με την οποία έχουμε υπογράψει μία αμυντική συμφωνία. Παρεμπιπτόντως φέρει την υπογραφή μου, ελπίζω ότι θα ανανεωθεί πολύ σύντομα κατά την επίσκεψη του Προέδρου Μακρόν στην Αθήνα, τον επόμενο μήνα.

Αλλά δεν είναι μόνο μια αμυντική συμφωνία. Είναι μια βαθιά συνεργασία και συναντίληψη. Και το γεγονός του «κοσμοπολιτισμού» που αναδεικνύεται με την παρουσία και μιας μεγάλης ξένης σημαντικής χώρας και ελπίζω και πολλών άλλων σε αυτή την προσπάθεια, δείχνει ακριβώς και το εύρος του εγχειρήματος και της φιλοδοξίας που υποκρύπτει.

Σας ευχαριστώ θερμά».

«Οι υποδομές των σχολείων έχουν ξεχωριστή σημασία. Ο συνδυασμός των παρεμβάσεων που κάνουμε -το πρόγραμμά Μαριέττα Γιαννάκου το οποίο θα επεκταθεί και για τα επόμενα τρία χρόνια , τα προηγούμενα χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως εδώ το πρόγραμμα Αντώνης Τρίτσης, αλλά και τα καινούργια σχολεία που κατασκευάζονται μέσω της Σύμπραξης Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, δείχνουν ότι επενδύουμε στη σχολική στέγη. Και επειδή η Θεσσαλονίκη έχει και παλιά ιστορία με τα λυόμενα τα οποία έρχονται από δεκαετίες πίσω καλό είναι αυτά να τα αφήνουμε στο παρελθόν»

 

Μητσοτάκης από Θεσσαλονίκη:
Επενδύουμε στη σχολική στέγη,
η πόλη έχει αλλάξει και φαίνεται
δια γυμνού οφθαλμού

Τα εργοτάξια των υπό ανέγερση 5ου Δημοτικού Σχολείου στον Δήμο Αμπελοκήπων Μενεμένης και του 32ου Λυκείου στον Δήμο Θεσσαλονίκης, επισκέφτηκε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ενημερώθηκε από τους δημάρχους για το πρόγραμμα σχολικής στέγης που υλοποιείται στην πόλη, τόσο μέσω του προγράμματος ΣΔΙΤ και ΕΣΠΑ, όσο και μέσω άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων.

«Το έχω τονίσει πολλές φορές, γίνονται πολύ σημαντικά έργα στην ευρύτερη περιοχή», τόνισε ο Πρωθυπουργός σημειώνοντας: «Δεκαεπτά καινούργια σχολεία κατασκευάζονται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι στη Δυτική Θεσσαλονίκη μέσω του σχήματος Σύμπραξης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα. Ένα από αυτά το επισκεπτόμαστε σήμερα -το 5ο Δημοτικό Σχολείο, εδώ στον Δήμο Αμπελοκήπων Μενεμένης». Όπως προσέθεσε, πρόκειται για «ένα υπερσύγχρονο σχολείο, βιοκλιματικό, απολύτως προσβάσιμο, με αίθουσα πολλαπλών χρήσεων», που «θα αντικαταστήσει ένα κτίριο το οποίο κατασκευάστηκε το 1972 και προφανώς είναι παντελώς ακατάλληλο πια».

Ο κ. Μητσοτάκης στάθηκε ιδιαίτερα στην προβλεπόμενη από τη ΣΔΙΤ εξασφαλισμένη για 25 χρόνια συντήρηση του υπό ανέγερση σχολείου, η οποία «δεν θα βαρύνει τον Δήμο, θα βαρύνει τον κατασκευαστή, τον παραχωρησιούχο αυτού του έργου».

«Νομίζω ότι αυτή είναι μόνο μια μικρή ένδειξη της μεγάλης φροντίδας την οποία δείχνουμε ειδικά για την Δυτική Θεσσαλονίκη», υπογράμμισε ο Πρωθυπουργός, αναφερόμενος περαιτέρω στο έργο του κολυμβητικού συγκροτήματος, το οποίο θα κατασκευαστεί στο στρατόπεδο Μεγάλου Αλεξάνδρου. «Είναι ένα έργο- σημείο αναφοράς κυρίως για την νεολαία της Δυτικής Θεσσαλονίκης και δεν νομίζω ότι υπάρχει καλύτερη επένδυση από την επένδυση στις αθλητικές υποδομές», είπε.

«Αυτά τα οποία κάνουμε εδώ στην Κεντρική Μακεδονία έρχονται και συμπληρώνουν ένα σχολικό κτιριακό πρόγραμμα. Είδαμε πριν ένα άλλο σχολείο, ένα Λύκειο το οποίο κατασκευάζεται με χρηματοδότηση μέσω του προγράμματος Αντ. Τρίτσης από τον Δήμο Θεσσαλονίκης - και βέβαια να σταθώ και στο πρόγραμμα Μαριέττα Γιαννάκου, όπου 430 σχολεία ανακατασκευάστηκαν τον περασμένο χρόνο και έχουμε εξασφαλισμένη χρηματοδότηση για τρία ακόμα χρόνια -παραπάνω από 300 εκατομμύρια ευρώ- , που θα ανακατασκευάσουν μία σειρά από σχολεία, τα οποία έχουν ανάγκη σημαντικών παρεμβάσεων, είτε μιλάμε για την προσβασιμότητα, είτε για τους χώρους υγιεινής, είτε για τους προαύλιους αθλητικούς χώρους», εξήγησε ο Πρωθυπουργός.

Τον Πρωθυπουργό ξενάγησε στο εργοτάξιο ο δήμαρχος Αμπελοκήπων Μενεμένης Λάζαρος Κυρίζογλου, ο οποίος τον κάλεσε με αφορμή την παρουσία του στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο, να επισκεφθεί ξανά τον Δήμο για τα εγκαίνια του 5ου Δημοτικού Σχολείου αλλά και τη θεμελίωση του κολυμβητικού συγκροτήματος.

«Το 5ο Δημοτικό Σχολείο Αμπελοκήπων θα λειτουργήσει στις 11 Σεπτεμβρίου, στο προσεχές σχολικό έτος. Αντικαθιστά ένα παλιό -προ 55 ετών βαρέως τύπου προκάτ- δημοτικό σχολείο», είπε ο κ. Κυρίζογλου, ευχαριστώντας τον Πρωθυπουργό «για την έγκριση της πίστωσης και την έναρξη της κατασκευής του νέου κολυμβητικού συγκροτήματος στο στρατόπεδο Μεγάλου Αλεξάνδρου του Δήμου μας, προϋπολογισμού 32 εκατομμυρίων ευρώ, αλλά και για τα δύο νοσοκομεία που δρομολογήθηκαν [...] έργα για την ισόρροπη ανάπτυξη του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης».

«Η πόλη έχει αλλάξει και αυτό φαίνεται διά γυμνού οφθαλμού»

Προηγήθηκε η επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο υπό ανέγερση 32ο Λύκειο Θεσσαλονίκης, στην περιοχή των Τροχιοδρομικών, όπου για την πρόοδο των εργασιών κατασκευής του σχολείου τον ενημέρωσε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Στέλιος Αγγελούδης.

Στη συνομιλία που είχε με τον δήμαρχο ο Πρωθυπουργός παρατήρησε ότι «η πόλη έχει αλλάξει αρκετά - και αυτό φαίνεται -νομίζω- δια γυμνού οφθαλμού».

«Οι υποδομές των σχολείων έχουν ξεχωριστή σημασία. Ο συνδυασμός των παρεμβάσεων που κάνουμε -το πρόγραμμά Μαριέττα Γιαννάκου το οποίο θα επεκταθεί και για τα επόμενα τρία χρόνια , τα προηγούμενα χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως εδώ το πρόγραμμα Αντώνης Τρίτσης, αλλά και τα καινούργια σχολεία που κατασκευάζονται μέσω της Σύμπραξης Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, δείχνουν ότι επενδύουμε στη σχολική στέγη. Και επειδή η Θεσσαλονίκη έχει και παλιά ιστορία με τα λυόμενα τα οποία έρχονται από δεκαετίες πίσω καλό είναι αυτά να τα αφήνουμε στο παρελθόν», υπογράμμισε ο Πρωθυπουργός.

Ο κ. Αγγελούδης ενημέρωσε τον κ. Μητσοτάκη ότι ο προγραμματισμός του Δήμου την τρέχουσα περίοδο αφορά 11 σχολεία, εκ των οποίων τα έξι θα είναι καινούργια και τα υπόλοιπα θα αναβαθμιστούν ενεργειακά μέσω ΕΣΠΑ, ενώ μέσω του προγράμματος Μαριέττα Γιαννάκου, όπου ο Δήμος Θεσσαλονίκης έχει εντάξει προς αναβάθμιση 13 σχολεία, ήδη έχουν ανακαινισθεί έξι σχολεία και μέχρι το καλοκαίρι θα έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες και στα υπόλοιπα. Τον ενημέρωσε, τέλος, για τον σχεδιασμό κατεδάφισης τριών λυόμενων σχολικών κτιρίων από την περίοδο μετά τον μεγάλο σεισμό του 1978 (το πρώτο, το πρώην Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο στην οδό Εθν. Αμύνης κατεδαφίστηκε χθες), στη θέση των οποίων θα ανεγερθούν τον επόμενο χρόνο νέα σχολικά κτίρια.

Τον Πρωθυπουργό συνόδευσαν στις επισκέψεις του στα σχολεία ο υφυπουργός Παιδείας Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Νίκος Παπαϊωάννου, ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών Νίκος Ταχιάος, ο Υφυπουργός Ανάπτυξης Σταύρος Καλαφάτης, ο υφυπουργός Εσωτερικών (τομέας Μακεδονίας Θράκης) Κωνσταντίνος, καθώς και βουλευτές του κόμματος. Κατά την επίσκεψη στους Αμπελόκηπους ο Πρωθυπουργός συνομίλησε με πολίτες, αλλά και με μαθητές με τους οποίους είχε στιχομυθία σχετικά για τα ποδοσφαιρικά σχολιάζοντας ότι «δεν μπορεί να γίνει καμία πρόβλεψη, έχουμε φέτος πολύ ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, θα κερδίσει ο καλύτερος».

Τα υπό ανέγερση σχολεία που επισκέφθηκε ο Πρωθυπουργός

Το σχολικό κτίριο του 32ου Λυκείου θα καταλαμβάνει συνολική επιφάνεια 2.700 τ.μ. που θα περιλαμβάνει δώδεκα σχολικές αίθουσες και σύγχρονες σχολικές εγκαταστάσεις, φιλοξενώντας 240 μαθητές και μαθήτριες. Πρόκειται για έργο προϋπολογισμού 5,7 εκατ. ευρώ, το οποίο αναμένεται να ολοκληρωθεί σε ένα χρόνο από σήμερα.

Η σχολική μονάδα θα διαθέτει βοηθητικούς χώρους γύρω στα 645 τ.μ. και θα περιλαμβάνει 12 αίθουσες διδασκαλίας στο ισόγειο και τον πρώτο όροφο, συνολικής δυναμικότητας 240 μαθητών, ειδικά εργαστήρια φυσικών επιστημών, πληροφορικής και καλλιτεχνικών στον δεύτερο όροφο, γραφεία, γραμματεία και χώρο αρχείου, βιβλιοθήκη - αναγνωστήριο, γυμναστήριο και αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, διαμορφωμένο περιβάλλοντα χώρο με φυτεύσεις, υπαίθρια γήπεδα και υπόστεγο γυμναστικής, Χώρους στάθμευσης.

Η ανέγερση του 5ου Δημοτικού Σχολείου Αμπελοκήπων εντάσσεται στο πρόγραμμα «Σχεδιασμός, Κατασκευή, Χρηματοδότηση, Συντήρηση και Λειτουργία Δεκαεπτά Σχολικών Μονάδων στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας μέσω ΣΔΙΤ», με συνολικό προϋπολογισμό 159.216.000 ευρώ. Ο ανάδοχος του έργου (ΜC- ο επενδυτικός βραχίονας της METLEN Energy & Metals στον τομέα των έργων ΣΔΙΤ & Παραχωρήσεων) αναλαμβάνει για 25 χρόνια την υποχρέωση συντήρησης και φύλαξης αυτών, ώστε να διατηρούνται πάντοτε σε άριστη λειτουργική κατάσταση. Πρόκειται για σύγχρονα, βιοκλιματικά σχολεία, τα οποία θα στεγάζουν συνολικά 5.000 μαθητές σε 9 δήμους της Κεντρικής Μακεδονίας.

Σε όλες τις Σχολικές Μονάδες θα υπάρχουν Αίθουσες Πολλαπλών Χρήσεων, για τις οποίες έχει γίνει ειδική μελέτη για την ηχητική. Θα διαθέτουν υπερσύγχρονο σύστημα προβολής με κονσόλες ήχου, μικροφωνικές εγκαταστάσεις και μηχανήματα προβολής, τα οποία θα μπορούν να χρησιμοποιούνται για καλλιτεχνικές και αθλητικές δραστηριότητες, τόσο από την εκπαιδευτική κοινότητα όσο και από την τοπική κοινωνία. Τα εργαστήρια θα είναι πλήρως εξοπλισμένα με όλες τις απαιτούμενες υποδομές και εξοπλισμό, που θα καλύπτουν τις εξειδικευμένες ανάγκες της εκάστοτε Σχολικής Μονάδας. Οι Σχολικές Μονάδες θα είναι πλήρως εξοπλισμένες με νέα θρανία, γραφεία, έδρες, βιβλιοθήκες, καθίσματα, διαδραστικούς πίνακες κ.λπ.

Τα 17 σχολεία μέσω ΣΔΙΤ

Οι 17 υπό ανέγερση σχολικές μονάδες, συνολικού μικτού εμβαδού, 50602 τ.μ. είναι οι εξής:

-7ο Νηπιαγωγείο Πεύκων στο Δήμο Νεάπολης Συκεών (540 τ.μ, διθέσιο)

-4ο Δημοτικό Σχολείο Πεύκων στο Δήμο Νεάπολης Συκεών (3009 τμ, 12θέσιο)

-1ο ΕΠΑΛ Συκεών στο Δήμο Νεάπολης Συκεών (7808τ.μ, 650 μαθητές)

-ΓΕΛ Ευκαρπίας στο Δήμο Παύλου Μελά (2784τ.μ, 12θέσιο)

-4ο Δημοτικό Σχολείο Ευκαρπίας στο Δήμο Παύλου Μελά (1602 τ.μ, 9θέσιο)

-3ο ΓΕΛ Πολίχνης στο Δήμο Παύλου Μελά (2784 τ.μ, 12 θέσιο)

-1ο Λύκειο Πολίχνης στο Δήμο Παύλου Μελά (2501 τ.μ., 12θέσιο)

-2ο Γυμνάσιο Λαγκαδά στο Δήμο Λαγκαδά (2661τ.μ, 12θέσιο)

-3ο Γυμνάσιο Ωραιοκάστρου στο Δήμο Ωραιοκάστρου (2849 τ.μ., 12θέσιο)

-6ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου στο Δήμο Ωραιοκάστρου (2090 τ.μ., 9θέσιο)

-1ο ΓΕΛ Μίκρας στο Δήμο Θέρμης (2784 τ.μ., 12θέσιο)

-5ο Δημοτικό Σχολείο Αμπελοκήπων στο Δήμο Αμπελοκήπων-Μενεμένης (3009 τ.μ., 12θέσιο)

-Ειδικό Δημοτικό Σχολείο & Ειδικό Νηπιαγωγείο Καλαμαριάς στο Δήμο Καλαμαριάς 1921 τ.μ., 140 μαθητές)

-3ο Γυμνάσιο Πυλαίας στο Δήμο Πυλαίας Χορτιάτη (2866 τ.μ., 12θέσιο)

-3ο Λύκειο Πυλαίας Χορτιάτη ο Δήμο Πυλαίας Χορτιάτη (2932 τ.μ. , 12θέσιο)

-3ο Δημοτικό Σχολείο Πανοράματος στο Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη (2226τ.μ , 12θέσιο)

-Μουσικό Γυμνάσιο Λύκειο Κατερίνης στο Δήμο Κατερίνης (6236τ.μ, 380 μαθητές)

Τίποτα στην πολιτική διάσταση της τραγωδίας των Τεμπών δεν είναι συμπτωματικό. Από τα χαμένα βαγόνια, τους επί πλέον νεκρούς, τα ξυλόλια και τον λαθρέμπορο - μηχανοδηγό, μέχρι τα όπλα του ΝΑΤΟ, όλα αυτά υπακούνε σε μια συγκεκριμένη στρατηγική. Την φθορά και την ανατροπή της κυβέρνησης. Μιας κυβέρνησης που έχει ενοχλήσει πολύ κόσμο, τόσο μέσα στην Ελλάδα, όσο και στον διεθνή περίγυρο, με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που έχει πάρει.

«Αγανακτισμένοι» στο Σύνταγμα, «αγανακτισμένοι»
και στη Λάρισα

Υπάρχουν σε όλες τις κοινωνίες οι μονίμως θυμωμένοι. Αυτοί που μαλώνουν με όλους και πρώτα - πρώτα με τον εαυτό τους. Είναι μια χωριστή κατηγορία, με πολλαπλές πολιτικές εκφράσεις. Συνήθως όλοι αυτοί στις εκλογές κάθονται στο σπίτι τους. Στην Ελλάδα μας προέκυψαν οι αγανακτισμένοι κατά του πρώτου μνημονίου καθώς είδαν τα εισοδήματά τους να μειώνονται και τη ζωή τους να γίνεται πιο δύσκολη. Η αγανάκτησή τους ήταν αυθόρμητη, γι αυτό και δεν έβαλα εισαγωγικά.

Πολύ γρήγορα όμως επέπεσαν επάνω τους οι καθοδηγητές σύμπασας της Αριστεράς και οι Χρυσαυγίτες, καθώς τα δύο άκρα δεν μπορούσαν να μην εκμεταλλευτούν πολιτικά ένα τόσο μεγάλο πλήθος. Έκτοτε η «αγανάκτηση» έγινε ένα εμπόρευμα που διακινούν οι επιτήδειοι σε κάθε περίπτωση. Έτσι εμφανίστηκαν οι επαγγελματίες «αγανακτισμένοι» που περιφέρουν την πραμάτεια τους όπου υπάρχει πόνος, πρόσφορος για πολιτική εκμετάλλευση.

Φυσικά η τραγωδία στο Μάτι με τους 106 νεκρούς δεν άγγιξε τους «αγανακτισμένους» διότι συνέβη με κυβέρνηση της Αριστεράς. Τότε έλεγαν πως «στο μυαλό μας πάντα φταίει ο άλλος, ποτέ εμείς». Ήταν επόμενο, με τέτοια προσέγγιση, η «αγανάκτηση» να κατασταλεί, να μην εκδηλωθεί, ακόμα και στη δίκη των υπευθύνων. Δεν εμφανίστηκε ο πληθωρικός Κουτσούμπας με την κουστωδία του ούτε οι Ρουβίκωνες, ούτε οι φοιτητικοί σύλλογοι έξω από το δικαστήριο.

Προχθές στη δίκη της Λάρισας το κλίμα ήταν διαφορετικό και δεν μπορούσε να ήταν αλλιώς. Η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι από τις προηγούμενες μέρες σε μια άλλη δίκη που διεξαγόταν για τα βίντεο του Σιδηροδρομικού Σταθμού Θεσσαλονίκης. Ήταν η πρόβα τζενεράλε για την πρεμιέρα της κύριας δίκης της τραγωδίας των Τεμπών.

Άλλωστε, το κλίμα το πυροδότησε η νεοσσός της πολιτικής η οποία προχθές δήλωσε πως: « Δεν υπάρχει πρόθεση να βγει η αλήθεια στο φως και να αποκαλυφθούν οι ένοχοι». Ό εστί μεθερμηνευόμενο πως η κυρία γνωρίζει τους ενόχους, αλλά η θεσμοθετημένη Ελληνική Δικαιοσύνη θα τους καλύψει. Αν δεν το έχετε αντιληφθεί, έχει αναγορεύσει τον εαυτό της σε εθνικό δικαστή, που θα πρέπει τις αποφάσεις του όλοι να σεβόμαστε. Έχει ξεφύγει εντελώς!

Τα υπό καθοδήγηση έκτροπα - τα οποία οφειλoνταν και στην κακή οργάνωση της πρεμιέρας - υποχρέωσαν τον Άρειο Πάγο να παρέμβει μιλώντας για αυτούς που, χωρίς να είναι διάδικοι, απειλούσαν τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των δικαστών. Ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει το παρακάτω σημείο της ίδιας ανακοίνωσης: « Το γεγονός ότι ορισμένοι καταγγέλλοντες την καθυστέρηση της δίκης ήταν ταυτόχρονα και προκαλούντες, αυτό δεν αποτελεί σύμπτωση.»

Μα, τίποτα στην πολιτική διάσταση της τραγωδίας των Τεμπών δεν είναι συμπτωματικό. Από τα χαμένα βαγόνια, τους επί πλέον νεκρούς, τα ξυλόλια και τον λαθρέμπορο - μηχανοδηγό, μέχρι τα όπλα του ΝΑΤΟ, όλα αυτά υπακούνε σε μια συγκεκριμένη στρατηγική. Την φθορά και την ανατροπή της κυβέρνησης. Μιας κυβέρνησης που έχει ενοχλήσει πολύ κόσμο, τόσο μέσα στην Ελλάδα, όσο και στον διεθνή περίγυρο, με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που έχει πάρει.

Η διεξαγωγή της δίκης χαλνά όλα αυτά τα σχέδια, οπότε ξετυλίγεται το σχέδιο της πλήρους απαξίωσης της. Τίποτα δεν είναι τυχαίο!

ΥΕΘΑ, ΝΙΚΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ: Σήμερα δεν τιμάμε μόνον το παρελθόν. Επιβεβαιώνουμε το χρέος όλων των Ελλήνων, τη διασφάλιση της ύπαρξής μας ως ανεξάρτητης ελεύθερης δημοκρατικής ευρωπαϊκής χώρας. Την προάσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας, την υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, τη διατήρηση ισχυρής της δυνατότητάς μας για αποτροπή. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, στη σημερινή συγκυρία – επαναλαμβάνω – δεν αρκεί η περιφρούρηση των στοιχείων της ταυτότητάς μας όσο απαραίτητη κι αν είναι. Απαιτείται ριζική μεταρρύθμιση των αντιλήψεων, απαιτείται αναβάθμιση δυνατοτήτων. Για να επιβιώσουμε σε αυτόν τον πλανήτη, πρέπει να τα αλλάξουμε όλα, εκτός από τις αξίες μας. Είναι προϋπόθεση αυτό για να μπορέσει το μικρό σε αριθμούς, αλλά τεράστιο σε παράδοση και ιστορικό βάθος έθνος μας, να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις των δύσκολων και δυστοπικών καιρών.

Ημερήσια Διαταγή Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια για την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821

Με την ευκαιρία της Εθνικής Επετείου για την 25η Μαρτίου 1821, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας απευθύνει προς τους Αξιωματικούς, Υπαξιωματικούς, Στρατιώτες, Ναύτες, Σμηνίτες, Εθνοφύλακες, Εφέδρους και το Πολιτικό Προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων την ακόλουθη Ημερήσια Διαταγή:

«Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, Στρατιώτες, Ναύτες, Σμηνίτες, Έφεδροι, Πολιτικό Προσωπικό, Εθνοφύλακες,

Η 25η Μαρτίου αποτελεί την κορυφαία στιγμή της διαδικασίας μας προς την εθνική αναγέννηση.

Τιμάμε σήμερα αυτούς που ύψωσαν εθνικό ανάστημα, που διαμόρφωσαν μέσα σε διαδικασίες αιώνων εθνική συνείδηση, μετατρέποντάς την, όταν ήρθε η ώρα, σε επαναστατική πράξη.

Η Ελληνική Επανάσταση υπήρξε επιβεβαίωση μιας ιστορικής συνέχειας. Συνέχειας γλωσσικής, συνέχειας θρησκευτικής, συνέχειας πολιτιστικής.

Η Ελληνορθόδοξη παρουσία στον πλανήτη γνώρισε συμφορές, πολλές συμφορές, «κρίμασι οις οίδει κύριος», αλλά δεν εξέλιπε. Όπως ο Καποδιστριακός Φοίνικας αναγεννιέται από τις στάχτες. Αυτή είναι η παρακαταθήκη του 1821.

Όμως τίποτα δεν υπάρχει πάντοτε ως δεδομένο, πόσο μάλλον η Ελευθερία. Και πρέπει να διατηρούμε στη μνήμη μας, ιδιαίτερα σε αυτούς τους καιρούς, την προσέγγιση του Θουκυδίδη για την ισχύ. Διατηρεί η προσέγγιση αυτή, την ακρίβειά της μέσα στους αιώνες απόλυτα.

Το σύγχρονο διεθνές περιβάλλον χαρακτηρίζεται από αστάθεια, αναθεωρητισμό, μεταβολές, υποχώρηση του Διεθνούς Δικαίου, αύξηση του ρόλου της ισχύος. Οι απειλές προέρχονται από πάρα πολλές εστίες: υβριδικές, ασύμμετρες επιθέσεις, αμφισβητήσεις του Διεθνούς Δικαίου, απόπειρες δημιουργίας τετελεσμένων.

Η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή αποτελούν ένα πεδίο σύνθετων εξελίξεων, με άμεσο αντίκτυπο στην ασφάλεια και στη σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής μας.

Σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα δεν μπορεί να παραμείνει ως αμέτοχη οντότητα. Εάν δεν πράξει, δεν θα υπάρξει. Και η Ελλάδα πράττει, με προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο, με στρατηγικό προσανατολισμό, με ενίσχυση της αποτρεπτικής της ισχύος.

Με Ένοπλες Δυνάμεις που μεταρρυθμίζονται ριζικά. Μόνο έτσι, μεταρρυθμιζόμενες, θα παραμείνουν ικανές να ανταποκριθούν σε κάθε σύγχρονη πρόκληση, όταν και όπου το επιβάλλει το εθνικό συμφέρον.

Η συνεισφορά των ελληνικών πλοίων και αεροσκαφών ειδικά στην ασφάλεια της Κύπρου, συνιστά την αυτονόητη πράξη εθνικής ευθύνης.

Υπενθυμίζει σε όλους ότι ο Ελληνισμός, όταν δοκιμάζεται, δεν εγκαταλείπεται από το εθνικό κέντρο.

Η μέριμνα για τον οικουμενικό Ελληνισμό αποτελεί συστατικό στοιχείο του νέου ελληνικού κράτους.

Η σημερινή εθνική γιορτή είναι και μια μεγάλη θρησκευτική εορτή. Συμπίπτει με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Τη γιορτή αυτή του Χριστιανισμού την τόσο σημαντική. Την ημέρα της καλής είδησης στην ιστορία του κόσμου. Την ημέρα αναγγελίας της ενανθρώπισης του Σωτήρα Χριστού. Η ενανθρώπιση του Χριστού, επίσης, είναι ένα δίδαγμα ελευθερίας για τον άνθρωπο. Γνωρίζοντας ο άνθρωπος το αγαθό, ελεύθερα επιλέγει αν θα ενστερνιστεί την αγαθή μερίδα.

Στην ιστορική μας πορεία, η Πατρίδα, η Ορθοδοξία, η θέληση για Ελευθερία συνδέθηκαν μαζί με τη Γλώσσα. Είναι τα ταυτοτικά μας στοιχεία. Θεμελιώνουν την εθνική μας συνέχεια. Θεμελιώνουν τον χαρακτήρα μας, το ποιοι είμαστε.

Συνεπώς, σήμερα δεν τιμάμε μόνον το παρελθόν. Επιβεβαιώνουμε το χρέος όλων των Ελλήνων, τη διασφάλιση της ύπαρξής μας ως ανεξάρτητης ελεύθερης δημοκρατικής ευρωπαϊκής χώρας. Την προάσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας, την υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, τη διατήρηση ισχυρής της δυνατότητάς μας για αποτροπή.

Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, στη σημερινή συγκυρία – επαναλαμβάνω – δεν αρκεί η περιφρούρηση των στοιχείων της ταυτότητάς μας όσο απαραίτητη κι αν είναι. Απαιτείται ριζική μεταρρύθμιση των αντιλήψεων, απαιτείται αναβάθμιση δυνατοτήτων.

Για να επιβιώσουμε σε αυτόν τον πλανήτη, πρέπει να τα αλλάξουμε όλα, εκτός από τις αξίες μας. Είναι προϋπόθεση αυτό για να μπορέσει το μικρό σε αριθμούς, αλλά τεράστιο σε παράδοση και ιστορικό βάθος έθνος μας, να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις των δύσκολων και δυστοπικών καιρών.

Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων,

Οι Έλληνες αναγνωρίζουν την προσφορά σας. Αναγνωρίζουν την αφοσίωσή σας στο καθήκον.

Γνωρίζουν ότι υπηρετείτε με μέτρο που υπερβαίνει το σύνηθες ατομικό.

Εκ μέρους της συντεταγμένης Πολιτείας, σας ευχαριστώ για την καθημερινή σας προσήλωση στην αποστολή και για τη συμβολή σας στην ασφάλεια της χώρας και της ελληνικής κοινωνίας.

Το 1821 δεν σας κληροδότησε μόνο μια μεγάλη ιστορική μνήμη. Σας κληροδότησε μια διαχρονική συνταγματική απαίτηση: την υπηρεσία στην Πατρίδα με πλήρη επίγνωση της αποστολής. Την υποχρέωση να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές μια Ελλάδα ασφαλή, κυρίαρχη και υπερήφανη.

Η Υπέρμαχος Στρατηγός, η Προστάτις μας, σκέποι την Ελλάδα, τις Ένοπλες Δυνάμεις μας, τις οικογένειές σας, την Κυπριακή Δημοκρατία και τον απανταχού Ελληνισμό».

Ημερήσια Διαταγή Αρχηγού 

ΓΕΕΘΑ της 25ης Μαρτίου 202

Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, Μαθητές Παραγωγικών Σχολών, Στρατιώτες, Ναύτες, Σμηνίτες, Εθνοφύλακες, Έφεδροι και Πολιτικό Προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων,

Την 25η Μαρτίου ο απανταχού Ελληνισμός ίσταται υπερήφανος ενώπιον μιας ημέρας μέγιστου ιστορικού, πνευματικού και εθνικού συμβολισμού, κατά την οποία συνεορτάζονται ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και η Εθνική μας Παλιγγενεσία. Η ημέρα αυτή δεν αποτελεί απλώς ανάμνηση ενός ένδοξου παρελθόντος, αλλά ζώσα μαρτυρία της αδιάσπαστης ενότητας Πίστης και Πατρίδος, πνευματικής αναγέννησης και εθνικής ανάτασης, ελπίδας και ελευθερίας. Εντός αυτής της διπλής εορτής, το Έθνος αναγνωρίζει όχι μόνον τις ρίζες του, αλλά και το βαθύτερο μέτρο της ιστορικής του ταυτότητας.

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 υπήρξε το κορυφαίο επίτευγμα του νεότερου Ελληνισμού, διότι οι πρόγονοί μας δεν αρκέσθηκαν να οραματισθούν την ελευθερία, αλλά έλαβαν την απόφαση να την καταστήσουν πράξη διά του επίπονου αγώνα, της ύψιστης θυσίας και της καθολικής προσφοράς. Με πίστη ακατάβλητη, με ομοψυχία, με φρόνημα αδούλωτο και με ακράδαντη επίγνωση ότι η ελευθερία δεν αποτελεί απλώς δικαίωμα, αλλά θεμελιώδη όρο ύπαρξης του Έθνους, κατόρθωσαν να αποτινάξουν τον οθωμανικό ζυγό και να ανυψώσουν εκ νέου το ελληνικό κράτος, δικαιώνοντας τους αιώνες σκλαβιάς, στερήσεων, μαρτυρίου και προσδοκιών του Γένους. Διά τούτο ακριβώς, η 25η Μαρτίου έχει χαραχθεί με χρυσά γράμματα στην αδιάσπαστη ιστορική αυτογνωσία του Έθνους και στην αέναη πνευματική εγρήγορση του απανταχού Ελληνισμού.

Ιδιαιτέρως δε κατά το τρέχον έτος, η ιστορική μας μνήμη στρέφεται με δέος και συγκίνηση προς την Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου, καθώς συμπληρώνονται διακόσια έτη από την Ηρωική Έξοδο. Εκεί, οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», κατά τον Διονύσιο Σολωμό, ύψωσαν πεισμωμένα κι αψήφιστα το ανάστημά τους απέναντι στην αντίπαλη αριθμητική υπεροχή, υπερασπιζόμενοι «την υστέραν σπιθαμήν της γης του Μεσολογγίου», προσφέροντας στον κόσμο ένα ανυπέρβλητο, οικουμενικό παράδειγμα πίστης, πειθαρχίας και ηθικού μεγαλείου. Το Μεσολόγγι και η θυσία των κατοίκων του υπερέβη τα στενά όρια της Ιστορίας, για να κατακτήσει επάξια μία θέση στο πεδίο της άχρονης θύμησης των υψηλών, πατρογονικών ιδανικών. Είναι ο τόπος όπου η Ελευθερία απέκτησε φωνή, όπου το Καθήκον συνάντησε την Αυτοθυσία και όπου η γενναία προσφορά υπέρ Πατρίδος του δωρήματος της ζωής μετετράπη σε αδιασάλευτο σύμβολο δόξης, τιμής και ανδρείας.

Δύο αιώνες μετά, η Ιερά Πόλις του Μεσολογγίου εξακολουθεί να φωτίζει τη συλλογική μας αυτοσυνειδησία, υπενθυμίζοντάς μας ότι το ισχυρότερο καταφύγιο της πολιορκούμενης δια της βίας ανθρώπινης ψυχής είναι η εσωτερική, ηθική ελευθερία. Δύο αιώνες μετά, η θυσία του Μεσολογγίου εξακολουθεί να διατρανώνει ότι το μεγαλείο ενός Έθνους δεν βασίζεται στο ΕΓΩ, αλλά γεννάται μέσα από τις ψυχωμένες με γνήσια αγάπη για την Πατρίδα καρδιές των Ελλήνων που ατενίζουν και θα ατενίζουν πάντοτε το μέλλον με μοναδικό οδηγό το ΕΜΕΙΣ, «Ποτέ από το Χρέος μη κινούντες, δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις».

Άνδρες και Γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων,

Το χρέος που φέρουμε σήμερα στους ώμους μας δεν εξαντλείται στην απλή μνημόνευση του ένδοξου παρελθόντος του Γένους, αλλά συνίσταται στην έμπρακτη και συνεπή συνέχισή του. Καλούμεθα όχι μόνον να τιμούμε τη μνήμη των προγόνων μας, αλλά να τη μεταστοιχειώνουμε καθημερινώς σε πράξη ευθύνης, πειθαρχίας, επαγγελματισμού, ετοιμότητας και προσήλωσης στην αποστολή. Να αποδεικνύουμε, με κάθε μας πράξη και σε κάθε περίσταση, ότι η Εθνική Άμυνα της χώρας θεραπεύεται και σήμερα, όπως και πάντοτε, με πίστη στο καθήκον, με αδιάπτωτη εγρήγορση, με υψηλό φρόνημα και με εσωτερική αντοχή αντάξια εκείνης που διέκρινε τις γενεές των Ελλήνων που προηγήθηκαν.

Όσο κι αν μεταβάλλονται τα μέσα του πολέμου από καιρού εις καιρόν, ο αποφασιστικός παράγοντας ισχύος παραμένει διαχρονικά αμετάβλητος: ο άνθρωπος. Τα προηγμένα οπλικά συστήματα, οι νέες τεχνολογίες, τα μη επανδρωμένα μέσα, η κυβερνοάμυνα και η τεχνητή νοημοσύνη αναμφίβολα αποτελούν πολύτιμα εργαλεία στα χέρια σας, αντάξια των απαιτήσεων της εποχής και των υψηλών προσόντων σας. Πλην όμως, δεν δύνανται να υποκαταστήσουν το σθένος, το ήθος, το θάρρος, την αυταπάρνηση, το αίσθημα καθήκοντος και την πίστη σε μία Ιδέα υπέρτερη του εαυτού, αξίες που συνιστούν την πεμπτουσία της αποστολής των Ενόπλων Δυνάμεων. Γι’ αυτό και εσείς, το έμψυχο δυναμικό τους, είστε και θα παραμένετε ο κορυφαίος πολλαπλασιαστής ισχύος της Πατρίδος.

Με πλήρη επίγνωση της ποιοτικής σας ανωτερότητας, της επιχειρησιακής σας αξίας και του υψηλού σας φρονήματος, σας καλώ να συνεχίσετε με υπερηφάνεια να πορεύεσθε ως γνήσιοι Έλληνες ορθώς και όρθιοι, με τα πόδια στυλωμένα στην από αιώνων ελληνική γη, ατενίζοντας με καθαρό βλέμμα το βαθυγάλανο των θαλασσών μας και το καταγάλανο του ελληνικού ουρανού, πάντοτε με αποστολική προσήλωση στο καθήκον. Για όλους εμάς, άνδρες και γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων, η αριστεία συνιστά το ελάχιστο αντίτιμο του Ιερού Χρέους που όλοι μας φέρουμε έναντι της Πατρίδος, των προγόνων και των επιγόνων μας.

Ας μην λησμονούμε ποτέ την παρακαταθήκη του Γέρου του Μωριά:

«Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε».

Είθε η Υπέρμαχος Στρατηγός να σκέπει την Πατρίδα μας και τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Χρόνια Πολλά σε όλους τους Έλληνες απανταχού.

Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821.

Ζήτω το Έθνος.

Ζήτωσαν οι Ένοπλες Δυνάμεις.

Στρατηγός Δημήτριος Χούπης
Αρχηγός ΓΕΕΘΑ

Εκδήλωση αύριο, 18 Μαρτίου 2026, του Συλλόγου Θεσσαλονικέων: ΟΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΣΤΥΛΟΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ – Η συμβολή των Μακεδόνων στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας

ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ 

ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΑΛΑΝ  ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

• Εκδήλωση του Συλλόγου Θεσσαλονικέων στο εντευκτήριό του, αύριο 18 Μαρτίου 2026

Τη δική του συμμετοχή στους εορτασμούς γιά την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας, εστιάζοντας στην ανάδειξη της συμμετοχής Μακεδόνων αγωνιστών στην επαναστατική δράση ανά την Ελλάδα, προσφέρει ο Σύνδεσμος Θεσσαλονικέων Αθηνών, με την ξεχωριστή εκδήλωση που οργανώνει στο εντευκτήριό του, αύριο, Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2026 και ώρα 19:00.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση-πρόσκληση του Συνδέσμου, στην εκδήλωση στην οποία καλούνται τα μέλη και οι φίλοι του Συνδέσμου, πολλοί και ένθερμοι στην πρωτεύουσα, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων του Έθνους για την Εθνική Παλιγγενεσία, θα λάβει χώρα στο εντευκτήριό μας (Αβέρωφ 11), πανηγυρική ομιλία από το διακεκριμένο συγγραφέα και ιστορικό Υποστράτηγο ε.α. Ιωάννη Παρίση, διδάκτορα Πολιτικών Επιστημών και Στρατηγικής, με θέμα:

ΟΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΣΤΥΛΟΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ – 

Η συμβολή των Μακεδόνων στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας

Και όπως επεξηγείται: Δίνοντας μάχες όπου οι ανάγκες της πατρίδας το επέβαλαν, από τον Αλιάκμονα μέχρι το Ταίναρο, από τον Όλυμπο μέχρι την Ύδρα, από την Χαλκιδική μέχρι τα Ψαρά, από το Μεσολόγγι μέχρι τα Δερβενάκια, από την Θεσσαλονίκη μέχρι την Μεσσηνία, αγωνιζόμενοι όχι από στενό τοπικό ενδιαφέρον ή από ανάγκη, όχι για την προσωπική τους περιουσία και τις οικογένειές τους αλλά μόνον για την Πατρίδα και την ιδέα της ελευθερίας.

Το θέμα που θα αναπτυχθεί από τον εγνωσμένης αξίας εκλεκτό ομιλητή και ιστοριοδίφη εγγυάται, ότι θα αναπτυχθεί διεξοδικά η συμμετοχή Μακεδόνων αγωνιστών στην ηρωική 8ετή επαναστατική δράση ανά την ελληνική χερσόνησο και η συμβολή τους στην καταγραφή και διάσωση σημαντικών λεπτομερειών σε κρίσιμες περιόδους (Κασομούλης).

Προβλέπεται να παρατεθεί κρύο πιάτο μετά ποτών και νηστήσιμων ή μη εδώδιμων στους συμμετέχοντες, ώστε να καλυφθεί κάθε πιθανή διαιτολογική ανάγκη αυτών.

Οι ενδιαφερόμενοι παρακαλούνται να δηλώσουν συμμετοχή στο email του Συνδέσμου(syndesmosthessalonikeon@gmail.com) ή στο τηλέφωνο (2108222920) του Συνδέσμου, μέχρι το μεσημέρι της Τέτάρτης, 18ης Μαρτίου 2026.

Θα χάσουν, όσοι τυχόν δεν παραστούν!

Διεύθυνση Συλλόγου Θεσσαλονικέων: Αβέρωφ 11 (5ος όροφος)- Διασταύρωση Μάρνη και 3ης Σεπτεμβρίου.

Στην τέταρτη θέση της πραγματικής απειλής και μετά από την κλιματική κρίση, στην τέταρτη θέση μεταξύ όλων των απειλών που μαστίζουν σήμερα την ανθρωπότητα, είναι η παραπληροφόρηση. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι η παραπληροφόρηση είναι το μέσο εκείνο, το οποίο είναι αδύνατον ποτέ να καταπολεμηθεί. Όπως είπα προηγουμένως, είναι χαμηλού κόστους και άμεσου χρόνου. Δεν είναι δυνατόν κανένας να μπορέσει να το χτυπήσει με τέτοια μέσα, τα οποία να είναι αποτελεσματικά. Θέλω να σας πω το εξής, αν μου επιτρέπετε. Σκεφτόμουν τώρα που ερχόμουν διαβάζοντας τον τίτλο της σημερινής εκδήλωσης «Αλήθεια». Το «αλήθεια», όπως γνωρίζετε, ετυμολογικά προκύπτει από το στερητικό «α» και από τη λήθη, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι είναι το πραγματικό εκείνο γεγονός, το οποίο δεν υποτάσσεται στη λήθη, παραμένει δηλαδή στην αιωνιότητα ως πραγματικό, οντολογικό συγκείμενο. Δυστυχώς, σήμερα, το πραγματικό γεγονός δεν έχει αυθυπαρξία. Εάν δηλαδή, οποιοσδήποτε επιχειρήσει να απομειώσει την απολυτότητα του γεγονότος, είναι βέβαιο ότι θα τα καταφέρει, και θα τα καταφέρει με έναν απολύτως αποτελεσματικό τρόπο. Άρα, στην εποχή αυτής της μετα-αλήθειας υπάρχουν περιστατικά, τα οποία ξεχνιούνται, και ξεχνιούνται εύκολα. Κάνω καμιά φορά την παράσταση, την έκανα παλαιότερα στους φοιτητές μου, ότι στην πραγματικότητα αυτό το οποίο βιώνουμε σήμερα στην κοινωνία της πληροφορίας, που έχει όλα τα καλά του κόσμου, αλλά έχει και αυτά τα κακά που συζητάμε σήμερα, ότι η πραγματικότητα δεν είναι πλέον ένας καθαρός πίνακας, ο οποίος είναι ο κλασικός πίνακας της Αναγέννησης. Είναι ένας καθαρά ιμπρεσιονιστικός πίνακας, χωρίς ακραίες γραμμές, με απόλυτα θολά πεδία, έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να ξεχωρίσει πού βρίσκεται η κάθε άκρη της πραγματικότητας. Σε αυτή λοιπόν τη μικρή δυστοπία, την οποία πληρώνουμε όλοι ως τίμημα της εποχής της τεχνολογίας, θα πρέπει να έχουμε μια οικουμενική παιδευτική αντίδραση....

 

Συζήτηση ΥΠΕΞ, Γιώργου Γεραπετρίτη, στο Athens Alitheia Forum με θέμα «Μπορεί ένα ψεύτικο post να δημιουργήσει μία διεθνή κρίση;» και συντονιστή τον πολιτικό συντάκτη Σταύρο Παπαντωνίου 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Καλησπέρα και από εμάς. Ευχαριστούμε πάρα πολύ τη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης για την πρόσκληση. Χαρά σήμερα να συνομιλώ με τον Υπουργό Εξωτερικών, σε μία περίοδο που, κύριε Υπουργέ, ο ρόλος σας και η θέση σας είναι στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, για κακό λόγο, δυστυχώς, λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Εμείς θα πούμε και για αυτό, αλλά όχι μόνο για αυτό. Άλλο είναι το θέμα μας. Fake news και πώς μπορεί μια ψευδής πληροφορία να δημιουργήσει ακόμα και μία διεθνή κρίση. Και θα ήθελα, ξεκινώντας, να μας πείτε τη γνώμη σας, κατά πόσο είναι εφικτό, στη σημερινή εποχή, μία ψευδής πληροφορία να φτάσει στο σημείο να δημιουργήσει ακόμη και κρίση διεθνή. Να μη μείνει στο επίπεδο απλά των social media ή της διασποράς ή της κακής αίσθησης των πολιτών, αλλά να πάει ένα βήμα παραπέρα.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Κατ’ αρχάς, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά για την πρόσκληση τον Υφυπουργό και εσάς, κύριε Παπαντωνίου. Είναι πολύ τιμητικό να βρίσκομαι σήμερα ανάμεσά σας και να συζητούμε για ένα θέμα πάρα πολύ κρίσιμο, όχι μόνο για τη διεθνή ασφάλεια, αλλά νομίζω και για τη δημοκρατία την ίδια. Δυστυχώς, οι ψευδείς ειδήσεις ερείδονται πάνω σε ένα πολύ θεμιτό μέσο, το οποίο είναι η ανάπτυξη της τεχνολογίας. Και όπως όλες οι μεγάλες ανακαλύψεις, οι μεγάλες διαδρομές, η πρόοδος, η οποία συντελείται στον κόσμο, δεν έρχεται χωρίς τίμημα. Η υψηλή τεχνολογία έρχεται, επίσης, με ένα μεγάλο τίμημα, το οποίο συνδέεται με το γεγονός της παραπληροφόρησης, η οποία δυστυχώς στις μέρες μας λαμβάνει ένα χαρακτήρα εξαιρετικά επιθετικό. Η συντριπτική πλειονότητα πλέον των ανθρώπων, των πολιτών, ενημερώνονται μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αποτέλεσμα η πληροφορία να είναι ατεκμηρίωτη, αδιασταύρωτη. Περαιτέρω, ισχύει το γεγονός ότι πλέον θυσιάζεται η ακρίβεια και η ακεραιότητα της είδησης στον βωμό της ταχύτητας. Η ταχύτητα, η οποία έχει καταστεί νομίζω ενδημικό χαρακτηριστικό πια, και είναι εκείνο, το οποίο μας κατατρέχει όλους. Έβλεπα, λίγο πριν έρθω, δυο posts, μια και τα posts είναι το θέμα της συζήτησής μας. Το πρώτο post είναι μια βόμβα, που μια κάμερα ακολουθεί την πορεία της, και πέφτει πάνω σε ένα ιαπωνικό πολεμικό πλοίο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν πάρα πολύ προφανές ότι ήταν ψευδής η απεικόνιση. Και τούτο διότι ήταν έγχρωμη, υψηλής ευκρίνειας…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τα σχόλια από κάτω θα έχουν ενδιαφέρον, το πίστευαν οι περισσότεροι;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Πέντε εκατομμύρια μοναδικές θεάσεις μέσα σε λίγες ώρες. Πέντε εκατομμύρια θεάσεις, οι οποίες, στη συντριπτική τους, νομίζω, πλειονότητα, πίστεψαν ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει. Και στη συνέχεια είδα κάτι ακόμη χειρότερο. Είδα φωτογραφίες από βομβαρδισμούς στην Ουκρανία, οι οποίες είχαν μεταφερθεί στη Μέση Ανατολή σήμερα. Και βεβαίως, τα σχόλια ήταν ότι πρόκειται για βομβαρδισμούς στις χώρες του Κόλπου, στο Ιράν, στον Λίβανο, στο Ισραήλ. Και ήταν απολύτως πιστευτό. Ψάχνοντας, είδα ότι ο χρόνος για να μπορέσεις να δημιουργήσεις μια τέτοια ψευδή αποτύπωση, για έναν ειδικό, είναι 15 με 30 δευτερόλεπτα. Άρα καταλαβαίνουμε όλοι πόσο χαμηλό είναι το κόστος και ο χρόνος για την παραγωγή, αλλά πόσο υψηλό είναι το τίμημα για τη δημοκρατία και την ειρήνη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, πολύ ωραίο το παράδειγμα. Το ερώτημά μου είναι πάνω σε αυτό. Πέντε εκατομμύρια θεάσεις. Μπορεί να έγινε πιστευτό σε ένα ποσοστό, το οποίο δεν το ξέρουμε ή μπορεί να το ξέρουν αυτοί, οι οποίοι δημιούργησαν το post. Αυτό σε τι βαθμίδα μπορεί να φτάσει; Μπορεί να μείνει μόνο σε επίπεδο πολιτών ή να φτάσει να δημιουργήσει ακόμα και μία κρίση σε πιο πάνω επίπεδο; Να επηρεάσει δηλαδή εξελίξεις ψηλά στην πυραμίδα.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Μα στις περισσότερες περιπτώσεις, ο σκοπός είναι να δημιουργήσει μία κρίση. Αν δείτε τι συμβαίνει σήμερα στη διεθνή αρένα, απλά θα διαπιστώσετε - φαντάζομαι με λύπη, όπως όλοι μας - ότι αυτού του τύπου η ψευδής μεταφορά πληροφορίας γίνεται συνειδητά, όχι απλά με σκοπό να παραπληροφορήσει πολίτες, αλλά είτε να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά της δημοκρατίας, είτε να δημιουργήσει μια διεθνή κρίση. Φανταστείτε, τον τελευταίο μόνο χρόνο είχαμε πολλαπλές περιπτώσεις εκλογικών διαδικασιών με δεκάδες χιλιάδες bots και ψευδείς πληροφορίες, οι οποίες απεδείχθη ότι είχαν συγκεκριμένο αποστολέα και ήταν προσπάθεια διείσδυσης στη δημοκρατική επιλογή των πολιτών. Διότι δημοκρατία χωρίς ελευθερία και ακεραιότητα πληροφορίας δεν νοείται. Είναι προϋπόθεση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και η άμυνα σε αυτό ποια είναι; Η άμυνα, τόσο τεχνικά όσο και πραγματικά. Δηλαδή, το Υπουργείο Εξωτερικών έχει να αντιμετωπίσει - μιλάμε για ένα θεωρητικό σενάριο τώρα - ένα τέτοιο φαινόμενο, το οποίο αφορά τη δική μας χώρα. Υπάρχουν μηχανισμοί αντιμετώπισης;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Οι μηχανισμοί υπάρχουν και αναπτύσσονται διαρκώς. Απλώς θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι, με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, οποιοδήποτε αντίσωμα δημιουργείται, πάντοτε δημιουργεί και μία νέα μορφή έρευνας και καινοτομίας πάνω σε αυτό. Άρα σίγουρα θα πρέπει να είμαστε σε διαρκή εγρήγορση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Παράδειγμα έχουμε πάνω σε αυτό;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Βεβαίως. Είμαι στην ευχάριστη θέση να σας πω ότι από 1η Απριλίου θα λειτουργήσει στο Υπουργείο Εξωτερικών μια νέα πλατφόρμα, πάρα πολύ εξειδικευμένη, το Global Media Center, το οποίο θα έχει ως σκοπό τη συγκέντρωση όλων των ειδήσεων από οποιοδήποτε μέσο, από οποιονδήποτε φορέα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μας δίνετε είδηση τώρα;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Σας δίνω είδηση. Το Global Media Center θα αφορά την Ελλάδα, θα προβαίνει σε μια αποκάθαρση της είδησης αυτής, έτσι ώστε να γνωρίζουμε την προέλευση και την ακεραιότητα της είδησης, να υπάρχει επεξεργασία και μια άμεση αντίδραση, μέσω της δημόσιας διπλωματίας. Είναι ένα έργο, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και σε λίγες ημέρες θα δίνει τη δυνατότητα στη χώρα να γνωρίζει, πρώτον, ποιες ειδήσεις κυκλοφορούν, δεύτερον, το επίπεδο ακεραιότητας και τρίτον, τις συνιστώμενες δράσεις για την αντίδραση απέναντι σε αυτό.

Θέλω, όμως, να σας είμαι εντελώς ειλικρινής. Δεν αισθάνομαι ότι η αντίδραση μπορεί να είναι ωφέλιμη και οριστική και βιώσιμη ή μη μόνον εάν φτάσει στο επίπεδο να γίνει μέρος της δικής μας παιδείας. Εάν δηλαδή δεν υπάρξει μία ψηφιακή παιδεία σε όλα τα επίπεδα των πολιτών, ξεκινώντας από το ίδιο το σχολείο και το οικογενειακό περιβάλλον, θεωρώ αδύνατον να υπάρξει πραγματική αντιμετώπιση της λαίλαπας αυτής. Διότι η παραπληροφόρηση - η συνειδητή παραπληροφόρηση - αποτελεί τη σύγχρονη μορφή ολοκληρωτισμού.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό βέβαια είναι πιο αργό, αυτό που λέτε, σε σχέση με το άλλο. Γιατί οι συνέπειες της παραπληροφόρησης και των fake news μπορεί να έχουν άμεσο αντίκτυπο και πρέπει να υπάρχει ένας μηχανισμός, ο οποίος θα είναι και πιο άμεσος.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Λέγαμε παλαιότερα ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος στη δημοκρατία και την ειρήνη ήταν η δημαγωγία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Παλαιόθεν.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Δυστυχώς, η δημαγωγία αποτελεί πλέον, μάλλον ένα πολύ ήπιο χαρακτηριστικό. Ο λόγος γενικά πάντοτε επιδέχεται κριτική. Το πολλαπλασιαστικό μέσο δεν επιδέχεται ανάλογη κριτική. Αυτό, το οποίο παρατηρούμε σήμερα, είναι αυτό που και η διεθνής βιβλιογραφία αναφέρει ως την εποχή της μετα-αλήθειας. Η μετα-αλήθεια είναι στην πραγματικότητα η ώσμωση, ένα θολό τοπίο μεταξύ πραγματικότητας και συναισθήματος, έτσι ώστε όλοι να αντιλαμβάνονται το κάθε γεγονός, όχι στην απολυτότητά του, στην πραγματικότητά του, αλλά να το βιώνουν ως συναίσθημα. Δυστυχώς, η σύγχρονη πληροφορία, η σύγχρονη χειραγώγηση, γίνεται κυρίως με μια επιχείρηση να υποταχθεί η εικόνα στο συναίσθημα. Πολλές φορές δηλαδή, βλέπουμε τη χρήση παιδιών, για παράδειγμα, έτσι ώστε να δημιουργήσει μια μείζονα κρίση, μια και αναφερόμαστε στα ζητήματα διεθνών κρίσεων.

Πόσες φορές δεν έχουμε δει περιπτώσεις ειδήσεων, οι οποίες περιλαμβάνουν και εικόνα. Η τεχνητή νοημοσύνη πλέον δεν ελέγχεται για την ακρίβειά της, παρά μόνο μετά από πάρα πολύ σύνθετη ενέργεια. Πόσες φορές δεν έχουμε δει παραστάσεις και ειδήσεις που χρησιμοποιούν ακριβώς μικρά παιδιά, έτσι ώστε να διεγείρουν το συναίσθημα σε βάρος πολιτών, σε βάρος κρατών, σε βάρος λαών;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, αυτό που περιγράφετε μου γεννά και ένα ερώτημα, το οποίο το έχω πραγματικά απορία: θα μπορούσαν τα fake news και αυτό το είδος της παραπληροφόρησης να αποτελέσει - αν δεν αποτελεί ήδη, αυτό το βάζω ως αστερίσκο - μια μορφή υβριδικού πολέμου στο μέλλον; Δηλαδή, ουσιαστικά, να εντάξουμε τα fake news και την παραπληροφόρηση στις επίσημες - το βάζω σε εισαγωγικά - απειλές;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Αυτή τη στιγμή λογίζεται ως καταγεγραμμένη, ως τέταρτη παγκόσμια απειλή, σε όλες τις διεθνείς μετρήσεις.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα είναι ήδη απειλή.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Είναι ήδη απειλή τις μέρες που ζούμε και έχει μια απολύτως ανοδική τάση στη δυνατότητα και επιδραστικότητά της, μετά από τις ένοπλες συγκρούσεις και άλλες μορφές υβριδικών απειλών. Στην τέταρτη θέση της πραγματικής απειλής και μετά από την κλιματική κρίση, στην τέταρτη θέση μεταξύ όλων των απειλών που μαστίζουν σήμερα την ανθρωπότητα, είναι η παραπληροφόρηση.

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι η παραπληροφόρηση είναι το μέσο εκείνο, το οποίο είναι αδύνατον ποτέ να καταπολεμηθεί. Όπως είπα προηγουμένως, είναι χαμηλού κόστους και άμεσου χρόνου. Δεν είναι δυνατόν κανένας να μπορέσει να το χτυπήσει με τέτοια μέσα, τα οποία να είναι αποτελεσματικά.

Θέλω να σας πω το εξής, αν μου επιτρέπετε. Σκεφτόμουν τώρα που ερχόμουν διαβάζοντας τον τίτλο της σημερινής εκδήλωσης «Αλήθεια». Το «αλήθεια», όπως γνωρίζετε, ετυμολογικά προκύπτει από το στερητικό «α» και από τη λήθη, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι είναι το πραγματικό εκείνο γεγονός, το οποίο δεν υποτάσσεται στη λήθη, παραμένει δηλαδή στην αιωνιότητα ως πραγματικό, οντολογικό συγκείμενο. Δυστυχώς, σήμερα, το πραγματικό γεγονός δεν έχει αυθυπαρξία. Εάν δηλαδή, οποιοσδήποτε επιχειρήσει να απομειώσει την απολυτότητα του γεγονότος, είναι βέβαιο ότι θα τα καταφέρει, και θα τα καταφέρει με έναν απολύτως αποτελεσματικό τρόπο. Άρα, στην εποχή αυτής της μετα-αλήθειας υπάρχουν περιστατικά, τα οποία ξεχνιούνται, και ξεχνιούνται εύκολα.

Κάνω καμιά φορά την παράσταση, την έκανα παλαιότερα στους φοιτητές μου, ότι στην πραγματικότητα αυτό το οποίο βιώνουμε σήμερα στην κοινωνία της πληροφορίας, που έχει όλα τα καλά του κόσμου, αλλά έχει και αυτά τα κακά που συζητάμε σήμερα, ότι η πραγματικότητα δεν είναι πλέον ένας καθαρός πίνακας, ο οποίος είναι ο κλασικός πίνακας της Αναγέννησης. Είναι ένας καθαρά ιμπρεσιονιστικός πίνακας, χωρίς ακραίες γραμμές, με απόλυτα θολά πεδία, έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να ξεχωρίσει πού βρίσκεται η κάθε άκρη της πραγματικότητας. Σε αυτή λοιπόν τη μικρή δυστοπία, την οποία πληρώνουμε όλοι ως τίμημα της εποχής της τεχνολογίας, θα πρέπει να έχουμε μια οικουμενική παιδευτική αντίδραση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, έχουμε έναν πόλεμο σε εξέλιξη. Δεν ξέρω αν η ερώτηση έχει συγκεκριμένη απάντηση, αλλά αν μπορούσαμε να πούμε αυτή τη στιγμή, το 2026, με τον συγκεκριμένο πόλεμο σε εξέλιξη, τι ποσοστό του πολέμου επηρεάζεται από τα fake news; Θα είχατε μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Νομίζω ότι επηρεάζει πάρα πολύ την παράσταση του πολέμου σε όλο τον κόσμο. Εάν αυτήν τη στιγμή δούμε τι συμβαίνει, τις αντιδράσεις του υπόλοιπου κόσμου, - και δεν μιλώ μόνο για τις εμπόλεμες χώρες - μιλώ και για τις χώρες, οι οποίες βρίσκονται πέριξ του εμπόλεμου, θα δούμε ότι η συλλογική συνείδηση διαμορφώνεται κυρίως με βάση τις πληροφορίες, οι οποίες διακινούνται μέσω του διαδικτύου και ειδικά, μέσω των κοινωνικών δικτύων.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι οποίες είναι και σε ένα ποσοστό ψευδείς…

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Οι οποίες σε ένα σημαντικό ποσοστό είναι μη ακέραιες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επί τις % έχουμε εικόνα πόσο μπορεί να είναι αυτό;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Προσέξτε ποια είναι η ιδιαιτερότητα του πράγματος. Ότι η είδηση ως είδηση, δηλαδή το νέο, το οποίο θα κυκλοφορήσει μέσω κοινωνικού δικτύου, έχει μια μοναδική αξία, αλλά έχει και μια πολλαπλασιαστική αξία. Η είδηση, η οποία θα αναφέρει ένα αξιόπιστο μέσο, έχει μοναδική αξία. Η είδηση όμως, η οποία θα είναι ψευδής και θα μεταφερθεί μέσω αλγορίθμων πολλαπλασιαστικά, έχει αξία, η οποία είναι γεωμετρικά ανεβασμένη. Άρα, μία είδηση εξαρτάται από τον τρόπο, με τον οποίο θα μεταφερθεί. Και επειδή συνήθως εκείνοι, οι οποίοι επιδιώκουν συστημικά να μπορέσουν να μεταφέρουν πολλαπλασιαστικά την πληροφορία, το επιτυγχάνουν με τα μέσα αυτά, δυστυχώς η ψευδής πληροφορία έχει απείρως πιο πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα από την αληθή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, είπατε πριν για μηχανισμό, κατόπιν του δικού μου ερωτήματος, ο οποίος θα μπορεί να ελέγχει, να τσεκάρει ψευδείς ειδήσεις και με κάποιο τρόπο να τις σταματάει, αν κατάλαβα καλά, και εδώ γεννάται ένα άλλο ερώτημα, το οποίο νομίζω ότι θα το αντιμετωπίσουμε, αργά η γρήγορα. Πού τελειώνει ο έλεγχος και ξεκινάει το δικαίωμα έκφρασης; Και τι συζήτηση μπορεί να δημιουργήσει αυτό το πράγμα; Γιατί καταλαβαίνετε ότι πολύ εύκολα μπορεί αυτό το τσεκάρισμα, αυτός ο έλεγχος, να δημιουργήσει άλλου είδους προβλήματα και την εντύπωση - ζούμε και σε εποχές αρκετά συνωμοσιολογικές - ότι θέλουμε να ελέγξουμε την πληροφορία.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Η ελευθερία της έκφρασης αποτελεί τη βάση του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού. Είναι ένα δικαίωμα, το οποίο, στην πραγματικότητα, αναδείχθηκε στην απολυτότητά του. Είναι από τα ελάχιστα δικαιώματα, τα οποία η Δύση και ιδίως, η αμερικανική θεώρηση των πραγμάτων, αντελήφθη ως απόλυτο δικαίωμα, το οποίο δεν επιδέχεται έκπτωση. Πάνω σε αυτό χτίστηκαν οι σύγχρονες δημοκρατίες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Την φοβάστε όμως αυτή τη συζήτηση; Ότι θα ξεκινήσει κάποια στιγμή; «Μη με σταματάς. Θα λέω ό,τι θέλω γιατί εσύ θέλεις να μου επιβάλεις, με τον κόφτη σου, αυτό το οποίο θέλεις εσύ».

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Εδώ υπάρχουν δύο παράμετροι, οι οποίες είναι κρίσιμες. Η πρώτη παράμετρος είναι ότι ο πιο ασφαλής τρόπος να χαθεί η αλήθεια είναι μέσα σε μια θάλασσα πληροφορίας. Και το δεύτερο, είναι ότι οι μηχανισμοί χειραγώγησης της αλήθειας έχουν πολύ μεγαλύτερη δύναμη από την αλήθεια καθαυτή. Άρα εκείνο, το οποίο πρέπει, κατά την άποψή μου, να φροντίσουμε, είναι όχι να ελέγξουμε τη ροή της πληροφορίας. Εδώ το πραγματικό ξεπερνάει το νομικό.

Εάν κάποιος επιχειρήσει να διαμορφώσει ρυθμιστικά ένα πλαίσιο για τον έλεγχο της αλήθειας, θα αποτύχει. Γιατί θα αποτύχει; Διότι το πραγματικό, δηλαδή η τεχνολογία, είναι σε τέτοιο βαθμό πέρα και πάνω από τον νόμο, που δεν μπορεί ο νόμος να την αντιμετωπίσει. Τι μπορούμε να κάνουμε; Μπορούμε να αντιτάξουμε την αλήθεια, αυτό το οποίο εμείς ονομάζουμε Δημόσια Διπλωματία, δηλαδή η εικόνα της αλήθειας, να μπορεί να αντιπαρατεθεί και μάλιστα αποτελεσματικά απέναντι στο οποιοδήποτε ψεύδος και κυρίως η πραγματική καλλιέργεια της αξίας της αλήθειας. Διότι, στο τέλος της ημέρας, η αλήθεια δεν είναι απλώς ένα χαρακτηριστικό το οποίο προσιδιάζει με τη δημοκρατία ή την ελευθερία. Η αλήθεια είναι συνθήκη για την πραγματική συμβίωση μεταξύ των ανθρώπων.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Απαντήσατε διπλωματικά ως καλός Υπουργός Εξωτερικών και το δέχομαι γιατί ήταν διπλωματική απάντηση. Εσείς, ως ΥΠΕΞ, έχετε αντιμετωπίσει, κύριε Υπουργέ, ψευδή είδηση που σας ανησύχησε, που χτύπησε καμπανάκια;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Κάθε μέρα τις αντιμετωπίζω.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Που να αφορά τη χώρα μας;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Που να αφορά τη χώρα μας, κάθε μέρα. Κάθε μέρα υπάρχουν ψευδείς ειδήσεις, οι οποίες αναφέρονται σε πραγματικά περιστατικά. Προσέξτε, θα ήθελα να κάνω τη διάκριση, διότι και για λόγους ακαδημαϊκής ακεραιότητας νομίζω είναι αναγκαίο να το πράξω.

Διαχωρίζω την κριτική, η οποία μπορεί και πρέπει να γίνεται, ιδίως σε βάρος και κατά δημοσίων προσώπων. Όλα τα δημόσια πρόσωπα, τα οποία εκτίθενται, οφείλουν να έχουν ένα υψηλό επίπεδο ανεκτικότητας απέναντι στην κριτική και είναι άλλο το ζήτημα της αλήθειας, των πραγματικών περιστατικών. Τα πραγματικά περιστατικά, επειδή ακριβώς έχουν μια διάσταση, η οποία είναι οντολογική, δεν μπορεί να διαστρεβλώνονται. Μπορείς να κάνεις όση κριτική θέλεις. Τα πραγματικά όμως, θα πρέπει να τα δεχόμαστε όλοι. Δυστυχώς, αυτού του τύπου η ώσμωση μεταξύ πραγματικού και κριτικής είναι που μας δημιουργεί το πρόβλημα. Και για κάθε χώρα, σήμερα που μιλάμε, για κάθε χώρα, ο κίνδυνος από την παραπληροφόρηση - και δεν μιλώ μόνο για τη δημόσια εικόνα - μιλώ και για τη διείσδυση, η οποία μπορεί να γίνεται από ξένες χώρες για την άσκηση επιρροής και, υπό μία έννοια, να εμφανίζεται με μανδύα δημοκρατικό, δηλαδή, να μπορεί να επηρεάσει τη συνείδηση των πολιτών, έτσι ώστε στην πραγματικότητα να διεισδύσει στο συλλογικό υποσυνείδητο. Και επειδή αυτή τη στιγμή βιώνουμε τεκτονικές αναταράξεις, τεκτονικές αλλαγές στη διεθνή αρχιτεκτονική και ειδικώς, ασφαλείας, εκείνο που θα ήθελα να αναδείξουμε είναι ότι θα πρέπει όλοι να είμαστε σε εγρήγορση. Πρέπει ουσιαστικά η επιβεβαίωση της όποιας πληροφορίας να γίνει η δεύτερη φύση μας σε όσους ασχολούμαστε με τα δημόσια πράγματα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, τελευταία ερώτηση και κλείνουμε γιατί δεν μπορούμε να μη σχολιάσουμε αυτό που απασχολεί όλους μας, τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Εκτίμηση πιθανής διάρκειας αυτού του πολέμου υπάρχει;

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Αντιλαμβάνεστε όλοι ότι αν έκανα μια εκτίμηση θα είχα αναχθεί στον χώρο της μεταφυσικής, διότι δεν υπάρχει τίποτα το οποίο να είναι πιο προβλέψιμο σήμερα από το απρόβλεπτο. Εκείνο το οποίο κάνουμε, είναι να μπορούμε να έχουμε όλα τα δυνατά υποθετικά σενάρια για οποιαδήποτε εξέλιξη υπάρχει. Πάντως, οφείλω να διαβάσω λίγο πέρα από εκείνα, τα οποία είναι προφανή και να δω ότι υπάρχει μια ελπίδα να μπορέσει να υπάρξει αποκλιμάκωση της κρίσης και της έντασης. 

Αντιλαμβανόμαστε ότι για τις εμπλεκόμενες χώρες, που ήδη υφίστανται ένα τεράστιο τίμημα, ακόμη και σε ανθρώπινες ζωές, αλλά και σε διάβρωση του κοινωνικού ιστού, είναι πολύ σημαντικές οι συνέπειες. Αλλά οι συνέπειες είναι πλέον ορατές και σε όλο τον κόσμο και θα έχουν πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα και για την οικονομία και για την τυχόν μετανάστευση και για τα γεωπολιτικά. Αισθάνομαι ότι ίσως βρισκόμαστε σε μια φάση σχετικής αποκλιμάκωσης. Δεν περιμένω ότι από τη μία μέρα στην άλλη θα σταματήσουν οι εχθροπραξίες και θα καθίσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αισθάνομαι όμως, ότι υπάρχει όλο και περισσότερο μια γενική κατανόηση ότι ο πόλεμος αυτός δεν θα έχει νικητές.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το αποτύπωμα του πολέμου θα είναι ανεξίτηλο ή θεωρείτε ότι μπορεί να κλείσει -και με αυτό κλείνουμε - η πληγή, όταν ολοκληρωθεί, με τον τρόπο που θα ολοκληρωθεί.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Η ευρύτερη Μέση Ανατολή είναι ένα πεδίο, το οποίο επί αιώνες βρίσκεται σε διαρκή αναταραχή. Είναι μια χαίνουσα πληγή και νομίζω ότι ως τέτοια οφείλουμε να την αντιλαμβανόμαστε. Εγώ εκείνο το οποίο θέλω να πω είναι ότι η όποια συνθήκη τερματισμού του πολέμου, η όποια συνθήκη για το μέλλον της ευρύτερης περιοχής θα πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα να έχει τον χαρακτήρα του βιώσιμου. Και για να είναι μία συνθήκη ειρήνης βιώσιμη, δεν θα πρέπει να έχει ταπεινωμένους λαούς. Θα πρέπει μέσα από αυτήν την πραγματικά εξαιρετικά αρνητική κατάσταση, τη δυστοπική κατάσταση, να μπορέσουν όλοι οι λαοί της ευρύτερης περιοχής να βγουν, αν μη τι άλλο, με ένα καλύτερο επίπεδο ασφαλείας, να μπορέσουν να συνυπάρξουν αρμονικά. Διότι, όπως μας έχει διδάξει η ιστορία, οι ταπεινωτικές συνθήκες είναι μόνο εφήμερες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, ευχαριστώ πολύ.

Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ