οι κηπουροι τησ αυγησ

Κυριακή 8 Μαρτίου 2020

"...Ενα κουβάρι είναι το Μεταναστευτικό στο μυαλό του ΣΥΡΙΖΑ. Ενα κουβάρι μπερδεμένο, όπου δεν υπάρχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Λες και το κάνουν επίτηδες - που το κάνουν δηλαδή. Κι επειδή δυσκολεύονται να βγάλουν την τσίμπλα από τα μάτια, την τσίμπλα ΣΥΡΙΖΑ, ακούς τα πιο απίθανα. Από το ότι είναι ο Μητσοτάκης που το σκηνοθέτησε όλο αυτό στον Εβρο, μέχρι ότι το εκμεταλλεύεται για να συσπειρώσει τους δεξιούς. Λες και έχει μπροστά του εκλογές ή λες και έχει σηκώσει κεφάλι η αντιπολίτευση και τον απειλεί. Τίποτε δεν τον απειλεί και τίποτε δεν έστησε. Δεν ξύπνησε ένα πρωί και είπε «τι να κάνω, τι να κάνω, δεν φτιάχνω ένα πολεμικό κλίμα στον Εβρο να συσπειρώσω τους δικούς μου πρώτα και μετά ό,τι τσιμπήσω από τα θερμόαιμα ελληνόπουλα;». Ούτε είχε ανέβει στο βουνό να πεζοπορήσει και εκεί που περπάταγε έφαγε τη φλασιά κατακούτελα να δημιουργήσει την κρίση ώστε να μπορεί μετά να επαίρεται και να κάνει τον αρχιστράτηγο και τον στρατάρχη του ξυπόλητου στρατεύματος. Τον βρήκε (το κακό). Και έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του να το αντιμετωπίσει. Αυτό είναι όλο. Τώρα οι κουβαριασμένοι - μπερδεμένοι συριζαίοι, που ζουν ακόμη και τους Γ' Εθνικής διεθνισμούς, αναζητούν τη χαραμάδα σε όλο αυτό, τη χαραμάδα που θα τεκμηριώσει το κουβάρι μέσα στο μυαλό τους. Ασ' το, ρε φίλε, αφού δεν (σου) βγαίνει..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 07-08/03/20

Η «απάνθρωπη Δεξιά»...

Ο ουμανισμός. Κυρίαρχο, υψηλόφρον συναίσθημα, σου λέει. Και η αλληλεγγύη, αλλά είδος ουσιώδες, εν ανεπαρκεία στις ημέρες μας. Είμαστε άνθρωποι και είναι άνθρωποι. Αναζητούν μια καλύτερη ζωή. Ενα πιο ασφαλές περιβάλλον να ζήσουν τα παιδιά τους. Ωραία που τα λέεεεες. Τρέλα. Υπέροχα.

Από πού μας τα λες όμως, αγάπη; Από τη ζεστασιά του σπιτιού σου στην Αθήνα, από το υπέροχο σαλόνι, με τα χαλιά, τις μπερζέρες, τα coffee table, τα μπιχλιμπίδια, το τζάκι να καίει, και την τηλεόραση την 65άρα να μεταδίδει συνεχώς ανταποκρίσεις από τον Εβρο, κι από κάτω, μουσικό χαλί, για την περίσταση, από το πανάκριβο ηχοσύνολο του σπιτιού, κλασική μουσική. Για να μπαίνεις στο κλίμα καθώς βλέπεις τις μητέρες πρόσφυγες με τα παιδιά στην αγκαλιά στην από εκεί πλευρά του ποταμού να μην μπορούν να περάσουν από στην από εδώ και να φρίττεις, θυμωμένη: «μα τόση απανθρωπιά αυτός ο Μητσοτάκης, πια;».

Ετσι είναι η Δεξιά, χρυσή μου, έτσι ήταν πάντα. Απάνθρωπη. Σκληρή. Καθόλου συναισθηματική. Κρύο μάρμαρο.

...η Αριστερά και οι παρατηρητές
Απάνθρωπη η Δεξιά, αλλά και η Αριστερά σου, που όψιμα λάτρεψες, δεν πάει πίσω. Μετά τους πειραματισμούς της πρώτης περιόδου ΣΥΡΙΖΑ, τότε που κατά την κυρα-Τασία οι μετανάστες «λιάζονταν» στην Ομόνοια, δεν ξέρω αν το ξέρεις, αλλά τα σφράγισε κι αυτή τα σύνορα, όσο μπορούσε τέλος πάντων, και έστειλε τον διεθνισμό, όπως και τον ουμανισμό, περίπατο, να κόβουν βόλτες στις ηλιόλουστες παραλίες των νησιών μας.

Αλλά κι εσύ από αλληλεγγύη μηδέν. Την έστειλες κανονικά. Ακόμη και τότε, που είχαμε εδώ όποιον του κάπνιζε, δεν σε είδα να βάζεις ένα χεράκι. Να πάρεις κι εσύ, βρε αγάπη μου, μια οικογένεια προσφύγων - μεταναστών στο σπίτι.

Δεν το έκανες τότε, κάν' το τώρα. Πάρε όποια μανούλα με τα παιδάκια της βρεις πρόχειρη από απέναντι. Και αν δεν μπορείς, πετάξου μέχρι Μόρια. Εχει ένα σωρό. Κρίμα δεν είναι να ζείτε στα 300 τετραγωνικά με τον σύντροφό σου και μια υπηρέτρια μόνοι; Και εκείνοι να πλατσουρίζουν μέσα στις λάσπες;

Κάν' το. Μη ζητάς να το κάνει αυτός που ζει στη Λέρο ή στη Χίο ή ο άλλος που έχει πέντε μέρες ξάγρυπνος στο Σουφλί, και να τους την πέφτεις κι από πάνω σε ένα διάλειμμα των ειδήσεων που μεταδίδει ολημερίς η 65άρα.

Αλλιώς, καλύτερα να σωπαίνεις. Σεβάσου τουλάχιστον ό,τι περνάνε εκείνοι που έχουν το πρόβλημα. Εσύ δεν το έχεις. Εσύ παρατηρητής. Σχολιαστής. Τρίτος. Αμέτοχος...

Μπερδεμένοι συριζαίοι

Ενα κουβάρι είναι το Μεταναστευτικό στο μυαλό του ΣΥΡΙΖΑ. Ενα κουβάρι μπερδεμένο, όπου δεν υπάρχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Λες και το κάνουν επίτηδες - που το κάνουν δηλαδή. Κι επειδή δυσκολεύονται να βγάλουν την τσίμπλα από τα μάτια, την τσίμπλα ΣΥΡΙΖΑ, ακούς τα πιο απίθανα. Από το ότι είναι ο Μητσοτάκης που το σκηνοθέτησε όλο αυτό στον Εβρο, μέχρι ότι το εκμεταλλεύεται για να συσπειρώσει τους δεξιούς.

Λες και έχει μπροστά του εκλογές ή λες και έχει σηκώσει κεφάλι η αντιπολίτευση και τον απειλεί. Τίποτε δεν τον απειλεί και τίποτε δεν έστησε. Δεν ξύπνησε ένα πρωί και είπε «τι να κάνω, τι να κάνω, δεν φτιάχνω ένα πολεμικό κλίμα στον Εβρο να συσπειρώσω τους δικούς μου πρώτα και μετά ό,τι τσιμπήσω από τα θερμόαιμα ελληνόπουλα;». Ούτε είχε ανέβει στο βουνό να πεζοπορήσει και εκεί που περπάταγε έφαγε τη φλασιά κατακούτελα να δημιουργήσει την κρίση ώστε να μπορεί μετά να επαίρεται και να κάνει τον αρχιστράτηγο και τον στρατάρχη του ξυπόλητου στρατεύματος.

Τον βρήκε (το κακό). Και έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του να το αντιμετωπίσει. Αυτό είναι όλο. Τώρα οι κουβαριασμένοι - μπερδεμένοι συριζαίοι, που ζουν ακόμη και τους Γ' Εθνικής διεθνισμούς, αναζητούν τη χαραμάδα σε όλο αυτό, τη χαραμάδα που θα τεκμηριώσει το κουβάρι μέσα στο μυαλό τους. Ασ' το, ρε φίλε, αφού δεν (σου) βγαίνει...

Οι αλήθειες

Στο όλο θέμα υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια - και δύο παρεπόμενες: η μεγάλη αλήθεια είναι ότι ο Ερντογάν, πιεσμένος από παντού και μην μπορώντας να αντέξει τη διαγραφόμενη ήττα στη Συρία, αναζητεί κάποιον να μεσολαβήσει να σταματήσει να υποδέχεται φέρετρα στρατιωτών του στην Τουρκία. Οι ΗΠΑ κοιτάνε από μακριά, η Ρωσία είναι πια απέναντι, το Ιράν έχει τον κορωνοϊό να ασχοληθεί, δεν θα ασχοληθεί με τα προβλήματα του Τούρκου - τι απομένει; Η μονίμως σε φάση βαρυστομαχιασμένου ελέφαντα Ευρώπη. Αλλά όσες εκκλήσεις και αν της απηύθυνε, εκείνη σφύριζε αδιάφορα, μη σου πω σφύριξε κι έληξε. Οπότε τι να κάνει; Τσουβαλιάζει 100 - 150 χιλιάδες μετανάστες και τους στέλνει πακέτο στα σύνορα με την Ελλάδα, να αρχίσει και η Ελλάδα να πιέζει - βρείτε του μια λύση να απαγκιστρωθεί ευπρεπώς από το Ιντλίμπ, γιατί δεν αντέχω τέτοιο καραβάνι.

Αυτό είναι όλο. Και εδώ αρχίζουν τα μπερδέματα του ΣΥΡΙΖΑ. Αντί να τα χώσει στον Ερντογάν που χρησιμοποιεί τους δύστυχους για να πετύχει το σχέδιό του, την πέφτουν στον Μητσοτάκη που δεν τον βοήθησε να τα... καταφέρει. Και είναι τόσο τυφλωμένοι από το μένος τους για εκείνον, που δεν καταλαβαίνουν το αυτονόητο: ότι με κάτι τέτοια, εκεί που είχε αρχίσει να τελειώνει η περίοδος χάριτος που απολάμβανε ο Μητσοτάκης, με τον τρόπο που χειρίστηκε το πρόβλημα στον Εβρο πήρε τα πάνω του το παλικάρι.

Η προπαγάνδα

Και υπάρχει και μια άλλη πτυχή όλης αυτής της υπόθεσης: η προπαγάνδα. Η τουρκική προπαγάνδα, η οποία διακινείται μέσω των social media, αλλά και διαφόρων «προθύμων» στα μέρη μας. Των οποίων ο ουμανισμός, ο διεθνισμός και η πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» τούς οδηγεί στο απίθανο να καταπίνουν αμάσητα ό,τι στέλνει η από εκεί πλευρά. Βγαίνει ο Ερντογάν και κατηγορεί την Ελλάδα ότι έχει πυροβολήσει και σκοτώσει τρεις μετανάστες και έχει τραυματίσει άλλους 164, και αμέσως χραπ, την αρπάζουν στον αέρα, ούτε καν κάτω δεν πέφτει, την «παπάντζα» κάτι συριζόπληκτοι και συριζαδιαπλεκόμενοι, και την παρουσιάζουν ως απόδειξη της απανθρωπιάς Κυριάκου, της κυβέρνησης της Δεξιάς, των παρακρατικών μηχανισμών και ούτω καθ' εξής.

Καταγγέλλει ο Ερντογάν την Ελλάδα ότι παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα (προσέξτε, ο Ερντογάν μιλάει και καταγγέλλει παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων) και χραπ πάλι, οι συριζαδιαπλεκόμενοι, την αρπάζουν στον αέρα τη νέα παπάντζα, την κάνουν κτήμα και χωράφι τους, και την παρουσιάζουν ως δεδομένο - αφού το λέει ο Ερντογάν, ρώτα και τον μπάρμπα μου τον ψεύτη, έτσι είναι. Γιατί άμα κονόμαγες επί ΣΥΡΙΖΑ, και έρχεται ένας άλλος, ο επόμενος, και σ' τα κόβει με το μαχαίρι αυτά που κονόμαγες, και τον Ερντογάν θα υποστηρίξεις και τον διάολο τον ίδιο προκειμένου να τον πλήξεις αυτόν που σου έκοψε τη μάσα.

Βγαίνουν στο δέλτα του Εβρου με τις καραμπίνες στον δρόμο, πέντε - δέκα καταπατητές, για να υπερασπιστούν τις καλύβες που έχουν φτιάξει στις νησίδες της περιοχής, κι αυτοί οι πέντε - δέκα βαφτίζονται ακροδεξιοί, ναζιστές που θέλουν να σκοτώσουν τους μετανάστες - το είπε και ο Ερντογάν.

Επιμύθιο δεν έχει. Μόνο μια προτροπή. Βγάλτε ρε τις κουκούλες, τέλειωσε το καρναβάλι, και σας πήρε χαμπάρι και ο κόσμος πια...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου