"...Με θλίψη και ντροπή παρακολουθώ τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στα πάτρια εδάφη τα οποία επισκεπτόμαστε ανελλιπώς κάθε χρόνο και διατηρούμε πατρική περιουσία σε αυτά. Τα ΜΑΤ να χτυπούν Ελληνες, απογόνους αυτών που τόσα έδωσαν για να είναι σήμερα ελεύθερη αυτή η χώρα: οι Χιώτες τη ζωή τους, στη μεγάλη Σφαγή της Χίου (εντυπωμένη ακόμη και σήμερα στο δάπεδο της Μονής του Αγ. Μηνά) καθώς και την περιουσία τους που διέθεσαν για τη δημιουργία του περίφημου στόλου για τον αγώνα της ανεξαρτησίας του 1821. Η δε Λέσβος ήταν το νησί που δέχθηκε τον μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων από τη Μικρά Ασία μετά τους διωγμούς του 1914 και τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Και όπως έδειξε η απογραφή του πληθυσμού το 1928, στο νησί από τους 31.661 κατοίκους, οι 14.820 ήταν πρόσφυγες. Αυτό δείχνει ότι στη Λέσβο διαχρονικά υπερίσχυσε η ανθρωπιά και αλληλεγγύη. Εναντίον λοιπόν αυτών των ανθρώπων έστρεψαν τα ΜΑΤ, πέταξαν πέτρες όχι για να τους απωθήσουν, αλλά για να τους τραυματίσουν ανοίγοντας κεφάλια! Αληθινά, δεν μπορώ να καταλάβω τι πιστεύει η κυβέρνηση ότι θα πετύχει προκαλώντας τέτοιο λαϊκό ξεσηκωμό και γιατί αποφάσισε τη δημιουργία των κλειστών δομών στα νησιά αυτά, καταστρέφοντάς τα οικονομικά βάζοντας λουκέτο στην τουριστική βιομηχανία για τρίτη - τέταρτη συνεχόμενη χρονιά; Πόσο θα άρεσε στον πρωθυπουργό μας κ. Κυρ. Μητσοτάκη να αντικρίσει κλειστές δομές δίπλα στους τάφους των Βενιζέλων στα Χανιά; Τόσα ακατοίκητα νησιά διαθέτει αυτός ο τόπος, νησιά που αδειάζουν από τη δεκαετία του ’60 και μετά! Γιατί δεν επέλεξαν κάποια από αυτά τα νησιά για να οργανώσουν ανθρώπινες δομές, με βιώσιμες υποδομές για όλους τους πρόσφυγες που έχει υποχρέωση(;) η χώρα μας να δεχθεί, παρά προτιμούν να φτιάχνουν χώρους εξευτελισμού ανθρωπίνων ψυχών; Τι είδους απόγονοι των μεγάλων και λαμπρών προγόνων είμαστε;..."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 05/03/20

1. Αιτήσεις ασύλου και εθελοντισμός

Κύριε διευθυντά,

Η υπηρεσία μου –μετά τη συνταξιοδότησή μου από το Δημόσιο– στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα και στον οργανισμό «Αθήνα 2004», μια εμπειρία σημαντική, μου επιτρέπει να κάνω μια πρόταση που αφορά τη συγκρότηση επιτροπών αξιολόγησης των αιτούντων άσυλο στη χώρα μας, οι οποίες θα βασίζονται σε εθελοντές, κυρίως συνταξιούχους ανώτερους και ανώτατους κρατικούς λειτουργούς. Υπάρχουν χιλιάδες συνταξιούχοι του Δημοσίου που, από αγάπη προς την πατρίδα, θα ανταποκρίνονταν σε μια έκκληση της πολιτείας για εθελοντική προσφορά, για δύο ή τρεις εβδομάδες. Η ανταπόκριση το 2004, θυμάστε, ήταν πάνω από 50.000!

Εμπειροι επιστήμονες, ανώτεροι και ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί, πρώην στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, δικαστικοί, γιατροί, δικηγόροι, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι κ.λπ. Τι καλύτερους αξιολογητές θα μπορούσε να φαντασθεί κανείς στην Ελλάδα και, κυρίως, στην Ευρώπη. Για να κριθούν 90.000 αιτήσεις ασύλου, θα χρειασθούν μερικές εκατοντάδες εθελοντών. Είναι σίγουρο ότι οι επαγγελματίες, συνήθως εποχικοί κομματικοί υπάλληλοι, δεν θα κάνουν καλύτερα τη διαλογή και σίγουρα δεν θα έχουν την εγκυρότητα των προτεινομένων. Νομίζω ότι θα υπάρξει δυσκολία στην εξεύρεση τόσο πολλών μεταφραστών. Ελπίζω ότι οι εδώ τοπικοί σύλλογοι και, στην ανάγκη, οι πρεσβείες μας των χωρών από όπου προέρχονται οι αιτούντες άσυλο να μπορέσουν να συνδράμουν, με συμπατριώτες μας που θα θελήσουν να έρθουν εθελοντικά για να βοηθήσουν...

Ελπίζω η πρότασή μου, μια που δεν έχει συμμετοχή του Δημοσίου με διορισμούς, προς εμφανή απογοήτευση πολιτικών, να είναι εύκολα εφαρμόσιμη.

Κωνσταντίνος Γ. Χαρώνης, Παλ. Ψυχικό, Αθήνα

2. Η ανθρωπιά μας και οι αντοχές μας

Κύριε διευθυντά,

Είμαι μητέρα ενός μαθητή λυκείου, διευθύνουσα σύμβουλος γνωστής εταιρείας εμπορίας οδοντιατρικών ειδών και πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Εμπόρων Εισαγωγέων Οδοντιατρικών και Οδοντοτεχνικών Υλικών. Εχω καταγωγή από τη πλευρά του πατέρα μου Γ. Παπάζογλου από το Πολυχνίτο Μυτιλήνης και από τη πλευρά της μητέρας μου από τη Χίο, τα Νοτιόχωρα, γνωστά και ως Μαστιχοχώρια.

Με θλίψη και ντροπή παρακολουθώ τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στα πάτρια εδάφη τα οποία επισκεπτόμαστε ανελλιπώς κάθε χρόνο και διατηρούμε πατρική περιουσία σε αυτά.

Τα ΜΑΤ να χτυπούν Ελληνες, απογόνους αυτών που τόσα έδωσαν για να είναι σήμερα ελεύθερη αυτή η χώρα: οι Χιώτες τη ζωή τους, στη μεγάλη Σφαγή της Χίου (εντυπωμένη ακόμη και σήμερα στο δάπεδο της Μονής του Αγ. Μηνά) καθώς και την περιουσία τους που διέθεσαν για τη δημιουργία του περίφημου στόλου για τον αγώνα της ανεξαρτησίας του 1821.

Η δε Λέσβος ήταν το νησί που δέχθηκε τον μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων από τη Μικρά Ασία μετά τους διωγμούς του 1914 και τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Και όπως έδειξε η απογραφή του πληθυσμού το 1928, στο νησί από τους 31.661 κατοίκους, οι 14.820 ήταν πρόσφυγες. Αυτό δείχνει ότι στη Λέσβο διαχρονικά υπερίσχυσε η ανθρωπιά και αλληλεγγύη.

Εναντίον λοιπόν αυτών των ανθρώπων έστρεψαν τα ΜΑΤ, πέταξαν πέτρες όχι για να τους απωθήσουν, αλλά για να τους τραυματίσουν ανοίγοντας κεφάλια! Αληθινά, δεν μπορώ να καταλάβω τι πιστεύει η κυβέρνηση ότι θα πετύχει προκαλώντας τέτοιο λαϊκό ξεσηκωμό και γιατί αποφάσισε τη δημιουργία των κλειστών δομών στα νησιά αυτά, καταστρέφοντάς τα οικονομικά βάζοντας λουκέτο στην τουριστική βιομηχανία για τρίτη - τέταρτη συνεχόμενη χρονιά;

Πόσο θα άρεσε στον πρωθυπουργό μας κ. Κυρ. Μητσοτάκη να αντικρίσει κλειστές δομές δίπλα στους τάφους των Βενιζέλων στα Χανιά; Τόσα ακατοίκητα νησιά διαθέτει αυτός ο τόπος, νησιά που αδειάζουν από τη δεκαετία του ’60 και μετά!

Γιατί δεν επέλεξαν κάποια από αυτά τα νησιά για να οργανώσουν ανθρώπινες δομές, με βιώσιμες υποδομές για όλους τους πρόσφυγες που έχει υποχρέωση(;) η χώρα μας να δεχθεί, παρά προτιμούν να φτιάχνουν χώρους εξευτελισμού ανθρωπίνων ψυχών;

Τι είδους απόγονοι των μεγάλων και λαμπρών προγόνων είμαστε;

Λία Παπάζογλου

3. «Ανταπόκριση» από τη Φινλανδία

Κύριε διευθυντά,

Στις 22.2 η φινλανδική εφημερίδα «Iltalehti» δημοσίευσε δισέλιδο άρθρο της Φινλανδέζας επιτρόπου της Ευρωπαϊκής Ενωσης Jutta Urpilainen για τους χιλιάδες πρόσφυγες που βρίσκονται στα ακριτικά νησιά μας και συγκεκριμένα στη Μόρια Μυτιλήνης και για τα 5.000 παιδιά που είναι χωρίς γονείς, ότι η Φινλανδία θα πάρει 175 και 400 παιδιά η Γαλλία, παρέχοντάς τους οικογενειακή στέγη. Σημειώνεται ότι η υπογεννητικότητα στη Φινλανδία βρίσκεται στα αρνητικά επίπεδα προ εκατονταετίας, με τους θανάτους να υπερβαίνουν τις γεννήσεις. Ολα αυτά αξίζει να σημειωθεί ότι συμβαίνουν σε μια εποχή που οι παροχές προς τις μητέρες είναι άκρως ικανοποιητικές, π.χ. 12μηνη άδεια μετ’ αποδοχών, αλλά και πατρική άδεια και ιατρική παρακολούθηση σε κέντρα υγείας.

Για ποιο λόγο συμβαίνουν όλα αυτά; Την ίδια ώρα που τα ΜΜΕ της Φινλανδίας ασχολούνται με τους πρόσφυγες της Ελλάδας, αναφέρονται επίσης στους πρόσφυγες της Γερμανίας, ειδικότερα σε άρθρο του «Helsingin Sanomat», ότι εργάζονται με 1,05 ευρώ την ώρα, σε αντίθεση με τον Γερμανό πολίτη που αμείβεται με 8,5 την ώρα. Μήπως υπάρχει προμελετημένο σχέδιο αρχικά για φθηνότερα εργατικά χέρια και κατ’ επέκταση αλλαγή των εργασιακών δικαιωμάτων για ολόκληρη την Ευρωζώνη, τύπου Κίνας και Ινδίας;

Ιδωμεν...

ΥΓ.: Θέλω να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου για την έγκριτη εφημερίδα «Καθημερινή» που δημοσιεύει καθημερινώς, όπως η μεγαλύτερη φινλανδική εφημερίδα «Helsingin Sanomat», τις απόψεις του κάθε επιστολογράφου,ώστε να ξεχωρίζει η δημοκρατική έκφραση του αναγνώστη που δυστυχώς άλλες εφημερίδες μας έχουν καταργήσει.

Γιώργος Θεοδωρόπουλος, Ελσίνκι

4. Ο αδίστακτος Ερντογάν και το δόγμα Οζάλ

Κύριε διευθυντά,

Δυστυχώς αποδείχθηκα προφητικός όταν, με επιστολή μου δημοσιευθείσα στις 11/2/2020 στην έγκριτη εφημερίδα σας, ετόνιζα τότε την άμεση ανάγκη «σφραγίσματος» των συνόρων. Εμείς οι Ελληνες έχουμε ένα χειρότερο ελάττωμα από αυτό της διχόνοιας. Είμαστε επιλήσμονες!

Ποιος θυμάται σήμερα όταν πριν από ένα τέταρτο του αιώνα ο τότε πρόεδρος της Τουρκίας Τοργκούτ Οζάλ διεκήρυσσε ότι «για να νικήσουμε τους Ελληνες δεν χρειάζεται να πέσει ούτε μια ντουφεκιά»; «Στέλνουμε στα εδάφη τους ορδές εξαγριωμένων μουσουλμάνων και τους σβήνουμε από τον χάρτη»!

Τόσο η ρήση Οζάλ περί ντουφεκιάς κ.λπ. όσο και η πρόβλεψη η δική μου προ 20 ημερών, σήμερα, είναι η στυγνή πραγματικότητα. Οι μάσκες έπεσαν.

Ποτέ δεν δούλευαν στη γείτονα αυτόνομα μεμονωμένοι διακινητές ανθρώπων αλλά ανέκαθεν το επίσημο τουρκικό κράτος υλοποιούσε το δόγμα Οζάλ κι εμείς εδώ κοιμόμασταν τον ύπνον του δικαίου και παριστάναμε τους πατροπαράδοτα φιλόξενους με «πλέρια αριστερή προσέγγιση».

Τώρα που υφιστάμεθα τις βαριές συνέπειες της για δεκαετίες απερισκεψίας και αφέλειάς μας, θυμηθήκαμε να υπερασπιστούμε τα σύνορά μας. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας επανέλαβε τα όσα έγραφα στις 11/2/2020, μεταβαίνοντας εσπευσμένα στον Εβρο.

Κι ας θυμόμαστε ότι και για τον Ερντογάν, που πολλοί εδώ εξακολουθούν να θεωρούν ακόμη κατάλληλο για διάλογο και ειρήνη μεταξύ των δύο χωρών, ισχύει ό,τι ακριβώς και με τον Οζάλ: όποιος πλαγιάζει με τον διάβολο ξυπνάει στην κόλαση!

Σπύρος Γιακουμάκης

...από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 05/03/20