"...Το στιγμιότυπο μπορεί να αποδειχθεί τρέιλερ για τις μάχες προσεχώς. Κάθε φορά που οι ατίθασοι αντιπολιτευόμενοι θα συγκρούονται με τους «τεχνοκράτες» κυβερνώντες. Και η παραδοχή θα είναι μονίμως λάθος. Δεν προέρχονται μόνο οι πρώτοι από το πεζοδρόμιο της ζωής. Ούτε πρέπει μόνο οι δεύτεροι να παρέχουν εχέγγυα ορθολογισμού σε κάθε κοινοβουλευτική εμφάνιση. Το θέαμα δεν κόβει εισιτήρια ως Φαρ Ουέστ απ' τα παλιά. Ο Αλέξης Τσίπρας απέτυχε επειδή έκανε θόρυβο με τα σκουριασμένα του όπλα. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης επικράτησε επειδή έκρυβε κάτω από τη σιωπή τα καινούρια δικά του...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 08/08/19

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΟΥΛΓΕΡΙΔΗ

Αν ήθελε να χρησιμοποιήσει κανείς εύκολα σχήματα για να συμπυκνώσει την ατμόσφαιρα στη Βουλή, θα έλεγε ότι ο πρώην πρόεδρος του 15μελούς της Γκράβας στάθηκε απέναντι στον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Ή ότι ο πρώην μαθητής βρήκε τον δάσκαλό του. Μόνο που δεν υπήρχε ίχνος διδακτισμού απ' την πλευρά του υπουργού Επικρατείας Γιώργου Γεραπετρίτη, όταν απαντούσε στις πρόσφατες κατηγορίες του Αλέξη Τσίπρα. Η ενασχόλησή του ως εξωτερικού δικηγόρου με υποθέσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας - από το 2011 ως το 2018 - ήταν, απλώς, η δουλειά του. Με όρους δραματικότητας, το ύφος του ήταν ο χαρακτήρας του: μια γεωμετρημένη απάντηση, με επιχειρήματα, που άφηνε ανοιχτή την πόρτα στον σαρκασμό, ως επιστέγασμα εμπειριών. «Από τη μια πλευρά κατηγορείτε εκείνους οι οποίοι έχουν απασχοληθεί σε αυτό που λέτε "ιδιωτικά συμφέροντα" και έρχεστε λάβρος στα μέλη της κυβερνήσεως, τα οποία, στο πλαίσιο της επαγγελματικής τους απασχόλησης είχαν μια σχέση εντολής με οποιονδήποτε ιδιώτη. Σήμερα κύριε πρόεδρε, νομίζω, ξεπεράσατε τον εαυτό σας. Μέμφεστε έναν επαγγελματία επειδή ασχολήθηκε υπέρ του Δημοσίου! Αποφασίστε όμως! Κάποιος δουλεύει, κύριε πρόεδρε!».

Η επίθεση που είχε ενορχηστρώσει ο Αλέξης Τσίπρας - και προφανώς το μπαρουτοκαπνισμένο στρατόπεδο του ΣΥΡΙΖΑ - βασιζόταν σε μια λάθος παραδοχή, αξιοποίησε λάθος πολεμικό υλικό και παρήγαγε λάθος αποτελέσματα. Η παραδοχή ήταν ο Γεραπετρίτης θα αποδεικνυόταν εύκολος αντίπαλος. Προέρχεται από την ιδανική «δεξαμενή» όπου αλιεύει πόντους ο ΣΥΡΙΖΑ: τις κατά φαντασίαν ελίτ. Είναι μορφωμένος, που λένε και στα καφενεία, ενώ μπορεί να μεταβολίσει την προσωπική παιδεία σε μετρήσιμες πολιτικές. Το πολεμικό υλικό ήταν οι γνωστές λεκτικές ρουκέτες, που δημιουργούν θόρυβο σαν τα πυροτεχνήματα σε μάζωξη γκρουπούσκουλου. Το λάθος αποτέλεσμα φάνηκε από την ίδια τη «δευτερολογία» Τσίπρα προς τον Γ. Γεραπετρίτη. Εκεί όπου παραδέχθηκε ότι δεν άφησε καμία μομφή για την επαγγελματική σταδιοδρομία του τελευταίου ούτε για το γεγονός ότι ήταν βασικός σύμβουλος στην Επιτροπή Ανταγωνισμού επί προεδρίας Κυριτσάκη, ούτε για το ότι είχε απολαβές από αυτή την ιδιότητά του.

Για τους καχύποπτους της πολιτικής σημειολογίας το στιγμιότυπο μπορεί να αποδειχθεί τρέιλερ για τις μάχες προσεχώς. Κάθε φορά που οι ατίθασοι αντιπολιτευόμενοι θα συγκρούονται με τους «τεχνοκράτες» κυβερνώντες. Και η παραδοχή θα είναι μονίμως λάθος. Δεν προέρχονται μόνο οι πρώτοι από το πεζοδρόμιο της ζωής. Ούτε πρέπει μόνο οι δεύτεροι να παρέχουν εχέγγυα ορθολογισμού σε κάθε κοινοβουλευτική εμφάνιση. Το θέαμα δεν κόβει εισιτήρια ως Φαρ Ουέστ απ' τα παλιά. Ο Αλέξης Τσίπρας απέτυχε επειδή έκανε θόρυβο με τα σκουριασμένα του όπλα. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης επικράτησε επειδή έκρυβε κάτω από τη σιωπή τα καινούρια δικά του.

Ποιος κουνάει το δάχτυλο

Μακριά από εμάς τα ψυχαναλυτικά πασαλείμματα, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει μια έφεση να κουνάει το δάχτυλο σε πανεπιστημιακούς και «δασκάλους», όπως ο Γιώργος Γεραπετρίτης, ο Παναγιώτης Πικραμμένος ή ο Λουκάς Παπαδήμος. Μπορεί έτσι να τρέφει τις προβολές περί της «λαοπρόβλητης» παράταξής του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα μαθήματα έχουν τελειώσει. Στον Γεραπετρίτη, για παράδειγμα, χρέωσε την τροπολογία με την οποία αναμένεται να αποπεμφθεί η Βασιλική Θάνου από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Οταν ο τελευταίος του απάντησε πως δεν φέρει την κοινοβουλευτική ευθύνη για τη διάταξη, ο Αλ. Τσίπρας ομολόγησε ότι δεν το γνώριζε. «Κάποιος όμως την έφτιαξε και επειδή υπάρχει συλλογική ευθύνη στην κυβέρνηση, σας παίρνει και εσάς η μπάλα». Επιμύθιο: πότε θυμάστε την τελευταία φορά που συμμαθητής σας κρύφτηκε πίσω από το λάθος όλης της τάξης;