"...Μήπως λοιπόν το ζητούμενο δεν είναι οι πλευρές ή τα παράθυρα του χώρου που είναι ανοικτά ή κλειστά αλλά η συνάθροιση ανθρώπων μεταξύ των οποίων βέβαια και καπνιστές ή ατμιστές, οι οποίοι όταν θα υπάρχουν ανοικτές πλευρές ή παράθυρα, με τη «βούλα του νόμου» πλέον θα καπνίζουν και θα ατμίζουν αρειμανίως σε απόσταση λίγων εκατοστών από τη μύτη των αθώων και απροστάτευτων θυμάτων; Τελειώνοντας, συγχαίρω και εύχομαι εκ βαθέως επιτυχία στην προσπάθεια του πρωθυπουργού και του συντονιστή της εκστρατείας πνευμονολόγου δρος Μπεχράκη. Ελπίζω να κάνουμε επιτέλους το βήμα αυτό πολιτισμού, δηλαδή να σεβαστούμε το δικαίωμα του άλλου να προστατεύσει την υγεία του. Ας προσθέσω ότι ο πατέρας μου ήταν μανιώδης καπνιστής, της εποχής που δεν γνώριζαν, και απεβίωσε από τις παρενέργειες σε ηλικία 63 ετών...."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και...

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 08/08/19

1. Ο δεκάλογος του καλού ομιλητή

Κύριε διευθυντά,

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ως παλαιός κοινοβουλευτικός και έγκριτος νομομαθής ο βουλευτής της Ν.Δ. Κώστας Τζαβάρας μιλάει πάντοτε με γνώση και κύρος. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο στόμφος, η πολυλογία και οι επιτακτικές επαναλήψεις φράσεων αναπόφευκτα προκαλούν χασμωδίες στο ακροατήριο και διασπούν την προσοχή του. Αυτό ισχύει για κάθε κοινοβουλευτικό και δημόσιο ομιλητή.

Τις μέρες αυτές στη Βουλή των Ελλήνων η Ν.Δ. δίνει εξετάσεις αποτελεσματικότητας και σεμνότητας, καθαρού λόγου και συναινετικής ευπραγίας. Οι αρετές αυτές εκφράζονται καλύτερα με απλά λόγια, χωρίς ευφυολογήματα και ρητορικές πομφόλυγες – με ήσυχες, ήπιες, διαλογικές εκφράσεις και όχι με στεντόρειες αψιμαχίες χάριν εντυπώσεων. Αλλωστε η πολεμοχαρής αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ αποζητεί, προκαλεί και εμπνέεται από παλαιοκομματικές αντιπαραθέσεις με τη «Δεξιά» μόνο και μόνο για να αποδείξει ότι «τίποτα δεν έχει αλλάξει» με τη νέα κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Οπως χαρακτηριστικά παραδέχεται ο μεγαλοπράγμων Πολώνιος στον «Αμλετ», «Brevity is the soul of wit» – και σε ελεύθερη μετάφραση: το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν.

Μιχάλης Μόσχος, Χίος

2. Κάπνισμα σε ανοικτούς χώρους και όχληση

Κύριε διευθυντά,

Παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον την εκστρατεία του πρωθυπουργού για εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου, ενός νόμου που προστατεύει αθώους οι οποίοι έχουν περιορισμένη δυνατότητα άμυνας. Στη χώρα μας όμως, δυστυχώς, η υπακοή στον νόμο είναι συνήθως η εξαίρεση του κανόνα. Η προσαρμογή στον νόμο, ξεκάθαρο δείγμα παιδείας και δημοκρατίας, συχνά θεωρείται ένδειξη δειλίας, έλλειψη εξυπνάδας και μειωμένη «λεβεντιά».

Στην πρωινή εκπομπή του κ. Πορτοσάλτε στον ΣΚΑΪ 100,3 στις 30 Ιουλίου, συμμετείχε ως προσκεκλημένος και ο γνωστός πνευμονολόγος δρ Μπεχράκης, ορισθείς από τον πρωθυπουργό ως συντονιστής της αντικαπνιστικής εκστρατείας και της διαμόρφωσης των σχετικών διατάξεων. Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι σε χώρους διασκέδασης και αναψυχής, οι οποίοι διαθέτουν τρεις τουλάχιστον πλευρές ανοικτές, θα επιτρέπεται το κάπνισμα. Θέλοντας να συμβάλω στην ουσιαστική προστασία των απροστάτευτων μη καπνιστών θα ρωτήσω το εξής: Το κύριο ζητούμενο είναι το πόσες πλευρές ή παράθυρα του κέντρου αναψυχής είναι ανοικτές ή κυρίως η γειτνίαση με καπνίζοντες; Αναφέρω δύο πρόσφατα περιστατικά που με αφορούν – με παρόμοιες εμπειρίες, είμαι σίγουρος, ότι να υπάρχουν σε όλους:

1) Στις 31 Ιουλίου μεσημέρι έτρωγα σε εξωτερικό σκεπασμένο χώρο εστιατορίου στη γειτονιά μου με τις τρεις πλευρές ανοικτές. Περίπου στη μέση του γεύματος, και ενώ μέχρι τότε οι θαμώνες ήταν λίγοι που δεν κάπνιζαν, προστέθηκαν δύο άνδρες, ένας στο ακριβώς μπροστινό μου τραπέζι και ο άλλος στο πίσω, αποστάσεις μικρότερες του μέτρου. Και οι δύο παρήγγειλαν ένα μπουκάλι μπίρα και άρχισαν να καπνίζουν χωρίς διακοπή. Βρέθηκα στο «μάτι του κυκλώνα». Μη μπορώντας να αλλάξω τραπέζι γιατί ήμουν στο μέσον του γεύματος, αποτέλειωσα το γεύμα «επί τροχάδην» και απεχώρησα.

2) Προ ημερών παρακολούθησα ταινία σε θερινό σινεμά στην περιοχή όπου κατοικώ μαζί με τη σύζυγό μου. Το σινεμά είχε και τραπεζάκια για αναψυκτικά και το σχετικό σταχτοδοχείο. Χρειάστηκε να αλλάξουμε δύο φορές θέση μέχρι να καταφέρουμε να βρεθούμε σε σχετικά ικανή απόσταση από τους καπνούς και τους ατμούς. Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά ακόμα παρόμοια περιστατικά.

Μήπως λοιπόν το ζητούμενο δεν είναι οι πλευρές ή τα παράθυρα του χώρου που είναι ανοικτά ή κλειστά αλλά η συνάθροιση ανθρώπων μεταξύ των οποίων βέβαια και καπνιστές ή ατμιστές, οι οποίοι όταν θα υπάρχουν ανοικτές πλευρές ή παράθυρα, με τη «βούλα του νόμου» πλέον θα καπνίζουν και θα ατμίζουν αρειμανίως σε απόσταση λίγων εκατοστών από τη μύτη των αθώων και απροστάτευτων θυμάτων;

Τελειώνοντας, συγχαίρω και εύχομαι εκ βαθέως επιτυχία στην προσπάθεια του πρωθυπουργού και του συντονιστή της εκστρατείας πνευμονολόγου δρος Μπεχράκη. Ελπίζω να κάνουμε επιτέλους το βήμα αυτό πολιτισμού, δηλαδή να σεβαστούμε το δικαίωμα του άλλου να προστατεύσει την υγεία του. Ας προσθέσω ότι ο πατέρας μου ήταν μανιώδης καπνιστής, της εποχής που δεν γνώριζαν, και απεβίωσε από τις παρενέργειες σε ηλικία 63 ετών.

Α. Π. Οικονομόπουλος, Ομότιμος καθηγητής 

Παν/μίου Κρήτης, Τμήμα Βιολογίας

3. Ερρωσθε και άκαπνοι φίλοι και γνωστοί

Κύριε διευθυντά,

Η «Καθημερινή» δεν έχει ανάγκη συνηγορίας, παρ’ όλα αυτά αισθάνομαι την ανάγκη να σχολιάσω την επιστολή του αναγνώστη κ. Ιωάννη Π. Α. Ιωαννίδη («Κ» 6/8/19) ο οποίος επιτίθεται, με δριμύτητα θα έλεγα, στην «Κ», διότι καθώς γράφει: «Είναι αποτρόπαιο ότι η “Καθημερινή” γίνεται διαφημιστικό φερέφωνο της καπνοβιομηχανίας» και την εγκαλεί «δεν θα δημοσίευα ξανά στην “Καθημερινή” μέχρι να αποδείξετε ότι σταματάτε να υπηρετείτε τα συμφέροντα της καπνοβιομηχανίας». 

Πόθεν τούτο τεκμαίρεται; Μα, βασικός κανόνας της νομικής (και της λογικής) είναι ότι όποιος ισχυρίζεται την ύπαρξη κάποιου γεγονότος φέρει και το βάρος της αποδείξεως. Αν ο κ. Ι. Π. Α. Ι. κατηγορεί την «Κ» ότι συντάκτες της... χρηματοδοτούνται από την καπνοβιομηχανία, οφείλει να φέρει τις αποδείξεις. Είμαι τακτικός αναγνώστης της «Κ» και σχεδόν «τακτικός επιστολογράφος» στη στήλη «Γράμματα αναγνωστών». Εως τώρα έγραψα και δημοσιεύτηκαν αρκετά γράμματα, κατά του καπνίσματος, το τελευταίο 27/3/19. 

Η πρώτη απαγόρευση σε δημόσιους κλειστούς χώρους έγινε με υπουργ. απόφαση το 1980. Εως τότε έκαμνα σε γονείς, μαθητές και σε συλλόγους αντικαπνιστική εκστρατεία. Κατάλαβα πως δεν πείθεται κανένας καπνιστής. Εκτοτε άλλαξα τακτική, απευθύνομαι σε μη καπνιστές. Συνιστώ, απομακρύνετε τους καπνίζοντες στον χώρο σας. Χωρίς διάκριση συγγενείς και φίλους. Εχω και καπνιστές φίλους, όχι όμως καπνίζοντες στο περιβάλλον μου. Εκάς οι βέβηλοι. Οσο για τους πατέρες του έθνους, πολύ επιτυχημένο το σκίτσο του Δ. Χαντζόπουλου στην «Κ» 3/8/19. Ερρωσθε και άκαπνοι.

Ιορδάνης Β. Παπαδόπουλος, Πρ. γυμνασιάρχης, Από το Κόκκινο Λιμανάκι το αναγεννώμενο

4. Πάντα ευπρόσδεκτη η καλόπιστη κριτική

Kύριε διευθυντά,

Θα ήθελα διά της δημοσιεύσεως αυτής μου της επιστολής να δείξετε ότι δέχεστε την, κατά τη γνώμη μου, καλόπιστη κριτική που κάτι μπορεί να διορθώσει –πάντα κατά τη γνώμη μου– από τα κακώς κείμενα. Αλλωστε, εκ προοιμίου δέχομαι τη σοβαρότητα της «Καθημερινής» διαβάζοντάς την επί 60 χρόνια.

Αυτήν τη σοβαρότητα θεωρώ ότι την πλήττουν κάποια ρεπορτάζ όπως αυτό της 30/07/2019 (σελ. 9) με τίτλο «Νέα ρατσιστική επίθεση από τον Τραμπ».

Ο συντάξας το κείμενο γράφει μονόπλευρα με χαρακτηρισμούς και συμπεράσματα που ενδεχομένως δεν είναι δικά του, αλλά τα αναδημοσιεύει «αμάσητα» από το CNN ή το Associated Press, χωρίς μάλιστα να τα αναφέρει.

Ομως αυτού του είδους η πληροφόρηση δεν είναι αντικειμενική δημοσιογραφική, παρουσιάζοντας κάποιον εκ προοιμίου καλόν και κάποιον άλλον κακόν, χώρια τους χαρακτηρισμούς περί «προοδευτικότητας» κ.λπ., που, όπως γνωρίζουμε από τα παρ’ ημίν, είναι περισσότερο new speak παρά ουσία.

Συμπέρασμα, ή γνωρίζουμε καλά τα αμερικανικά πράγματα και εκφέρουμε τη γνώμη μας ενυπογράφως ή απλώς αναφέρουμε τις πηγές των ανταποκρίσεών μας, που παρεμπιπτόντως τουλάχιστον οι δύο προαναφερθείσες δεν φημίζονται για την αντικειμενικότητά τους.

Μιχ. Λιώσης

...από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 08/08/19

Μινωϊκός Πολιτισμός και UNESCO

Κύριε Διευθυντά,

Aπό τις πρώτες συναντήσεις του Πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη με στελέχη της νέας του Κυβέρνησης ήταν με τη νέα Υπουργό Πολιτισμού κυρία Λίνα Μενδώνη, συνοδευόμενη από την πρέσβειρα της UNESCO στην Ελλάδα κυρία Μαριάννα Βαρδινογιάννη, με κύριο θέμα συζήτησης το παράδοξο και δυσεξήγητο γεγονός της απουσίας των Μινωικών Ανακτορικών Κέντρων από το καλεντάρι του Διεθνούς αυτού Οργανισμού. Εδωσαν μάλιστα ρητές και κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις στον κ. Πρωθυπουργό ότι αυτή η εκκρεμότητα θα τακτοποιηθεί το συντομότερο δυνατόν.

Επειδή όμως παρεμφερείς βαρύγδουπες διαβεβαιώσεις σε μια σειρά πρωθυπουργούς, της τελευταίας τουλάχιστον εικοσαετίας, εδόθησαν και από τις δύο ομοτράπεζες κυρίες του κ. Πρωθυπουργού, η κυρία Μενδώνη υπήρξε μάλιστα Γενική Γραμματέας του ΥΠΠΟ, χωρίς αποτέλεσμα, η καλή αυτή είδηση δεν μας πείθει ότι θα γίνει το αυτονόητο αυτό αίτημα αυτή τη φορά πράξη.

Είναι γεγονός για αυτή την πολιτιστική «αταξία» ευθύνονται όλες οι κυβερνήσεις από τη Μεταπολίτευση και μετά, που υποτάχθηκαν στις απόψεις των Μανδαρίνων του ΥΠΠΟ.
Αλλωστε η απουσία της Κνωσού, του λίκνου αυτού του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, από το καλεντάρι της UNESCO είναι ένα από τα πολιτιστικά διεθνή παράδοξα, που αντιστοιχεί επακριβώς σαν να απουσιάζει η Βηθλεέμ από την Καινή Διαθήκη. Ο μεγάλος μάλιστα Γενετιστής του Πανεπιστημίου του Σιάτλ των ΗΠΑ, εξετάζοντας το μιτοχονδριακό DNA σκελετών Μινωιτών γνωμοδότησε ότι οι Μινωίτες ήσαν οι πρώτοι Ευρωπαίοι.

Αραγε αυτή τη φορά η συνάντηση αυτή θα δώσει ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα ή θα είναι ξανά μία κίνηση δημοσίων σχέσεων. Ιδωμεν...

Η υπόθεση αυτή βέβαια έχει πίσω της μακρά περιπετειώδη διαδρομή... Είναι γνωστές, άλλωστε, οι «μάχες» που δόθηκαν σε πολλά επίπεδα από τη Νομαρχιακή Αρχή Ηρακλείου (2003-2006), όταν με τη συμπλήρωση 60 χρόνων από την υπογραφή του Καταστατικού Χάρτη της UNESCO, του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό, διαπιστώσαμε, με οδυνηρή έκπληξη, την παντελή απουσία των Μινωικών Ανακτορικών Κέντρων από τον επίσημο κατάλογο της UNESCO, των αναγνωρισμένων μνημείων της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Η ένταξη, βέβαια, ενός μνημείου στον επίσημο κατάλογο της UNESCO δεν αποτελεί μόνο αναγνώριση της πολιτιστικής σπουδαιότητάς του και ως εκ τούτου προκαλεί ικανοποίηση και υπερηφάνεια στη χώρα και στον λαό που το δημιούργησε, αλλά έχει και μία ουσιαστική και πρακτική διάσταση. Συγκεκριμένα:

α) Το ενταγμένο, σε αυτόν τον κατάλογο, αυτό μνημείο βρίσκει θέση στην ιστοσελίδα της UNESCO, που την επισκέπτονται καθημερινά εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες ηλεκτρονικών υπολογιστών μέσω του Διαδικτύου και αποτελεί τεράστια δωρεάν διαφήμιση του Μνημείου, με αποτέλεσμα να προσελκύσει εκατομμύρια επισκέπτες απ' όλο τον κόσμο, στα πλαίσια του αρχαιολογικού τουρισμού με αυτονόητη ωφέλεια για την τοπική οικονομία. Η Κνωσός, δυστυχώς, λάμπει διά της απουσίας της από την ιστοσελίδα της UNESCO.

β) Με την ένταξη ενός μνημείου στον κατάλογο αυτό, τίθεται αυτόματα υπό την αιγίδα της UNESCO και χρηματοδοτείται γενναία για την αναστύλωση, τη συντήρηση και την προστασία του.

γ) Ενας άλλος σοβαρός λόγος είναι ότι για να γίνει πράξη ο φιλόδοξος στόχος, το Ηράκλειο κάποτε να επιλεγεί ως η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, προϋπόθεση αποτελεί η ένταξη της Κνωσού στον περίφημο κατάλογο της UNESCO.

Παρά, όμως, τον αγώνα που κατέβαλε η προηγούμενη Νομαρχιακή Αρχή, προσκρούσαμε στο αδιαπέραστο τείχος του Υπουργείου Πολιτισμού.

Σύμφωνα με την UNESCO τα κριτήρια ένταξης ενός μνημείου στον κατάλογο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς είναι:
α. Να είναι αντιπροσωπευτικό αριστοτεχνικό δημιούργημα της ανθρώπινης διάνοιας.
β. Να είναι ενδεικτικό της ανθρώπινης ευφυΐας.
γ. Να εμφανίζει μια μοναδική ή τουλάχιστον μια εξαιρετική μαρτυρία κάποιας πολιτιστικής παράδοσης ή ενός πολιτισμού που έχει εξαφανισθεί.
δ. Να είναι εξαίρετο παράδειγμα ενός τύπου οικοδομήματος ή αρχιτεκτονικής δομής ή τεχνολογικού συνόλου και να εικονογραφεί έναν σημαντικό σταθμό στην ανθρώπινη ιστορία.
ε. Να είναι έξοχο παράδειγμα της παράδοσης της ανθρώπινης διαχείρισης της γης και να αντιπροσωπεύει έναν πολιτισμό, ειδικά μάλιστα στην εποχή που είχε παρακμάσει και περνούσε σε αμετάκλητες αλλαγές...
στ. Να συνδέεται άμεσα και απτά με γεγονότα ή ζωντανές παραδόσεις, με ιδέες ή με πιστεύω, με καλλιτεχνικές ή λογοτεχνικές δημιουργίες που έχουν παγκόσμια σημασία.

Είναι σαφές ότι η Κνωσός τα καλύπτει πλήρως. Ο Πρεσβευτής της Χώρας μας στην UNESCO με επιστολή του στην τότε Νομαρχιακή Αρχή, ανέφερε απλά την ανάγκη Δημιουργίας Ζώνης Προστασίας γύρω από τον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού (εντελώς αόριστα, χωρίς να καθορίζει τις διαστάσεις αυτής της Ζώνης), καθώς και την εκπόνηση ενός Σχεδίου Διαχείρισης για τη συντήρηση του Μνημείου.

Είναι, δε, γνωστό και επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι τα ευρήματα δεν καλύπτουν παρά μόνο ένα μικρό μέρος των καθορισμένων, από το 1976, Αρχαιολογικών Ζωνών. Απαιτείται, λοιπόν, νέα Απόφαση του ΚΑΣ, για τον επανακαθορισμό των Ζωνών Προστασίας του Μνημείου, σε λογική βάση, και ένα Σχέδιο Διαχείρισης.

Τι λένε οι δύο καθ' όλα αξιότιμες κυρίες, που έδωσαν ρητές διαβεβαιώσεις στον Πρωθυπουργό. Εχουν αρθεί αυτά τα εμπόδια ή παραμένουν; Θα σταματήσει, επιτέλους, ο εμπαιγμός του κρητικού λαού και της Πολιτιστικής Ιστορίας της Κρήτης;

Δημ. Κων. Σαρρής
Π. Νομάρχης Ηρακλείου - Υφ/ργός Μ-Ε

...από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 08/08/19