"....Στην ανατολική Μεσόγειο, στην οποία σήμερα η χώρα μας έκτείνει τήν ζώνη ενδιαφερόντων της, η κατάστασις είναι πράγματι πεπλεγμένη. Ανέκαθεν αποτελούσε σημαντικό κόμβο γιά τίς θαλάσσιες επικοινωνίες καί τό έμπόριο πλέον αποκτά υπόσταση καί ως σταυροδρόμι ενεργειακού πλούτου. Άν ή χώρα μας επιθυμεί πράγματι νά έχει τό μερίδιο που τής ανήκει στην εκμετάλλευση αυτής της ζώνης θά πρέπει νά είναι εις θέσιν νά τό διεκδικήσει. Κανένα διεθνές δίκαιο δεν θά μάς τό κατακυρώσει καί καμμία τρίτη χώρα -όσο φιλική,όσο συμμαχική καί άν την θεωρούμε- δέν θά μάς τό προσφέρει. Ισχύει καί έν προκειμένω η διαχρονική διαπίστωσις του Θουκυδίδου ότι ό ισχυρός προχωρεί όσο τού έπιτρέπει η ισχύς του καί ό αδύναμος υποχωρεί όσο τού επιβάλλει η αδυναμία του...."

Από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 10-11/03/18

“ΞΕΝΑ ΣΠΑΘΙΑ” στην Μεσόγειο

Του Ευθ. Π.Πέτρου

ΚΑΝΟΥΜΕ συχνά τό σφάλμα νά απομονωνόμαστε στά δικά μας προβλήματα καί νά παραβλέπουμε τήν ευρύτερη εικόνα, η οποία σχεδόν πάντα μάς επηρεάζει. Στό διεθνές σύστημα του 21ου αιώνος δεν υπάρχουν στεγανά ούτε μπορεί οποιοδήποτε κράτος νά σχεδιάζει τό μέλλον του χωρίς νά λαμβάνει ύπ' όψιν τήν συνισταμένη επιρροών καί δυνάμεων πού ασκούνται στην περιοχή στρατηγικού ενδιαφέροντος του. (Αύτη είναι ή πολιτικώς ορθή έκφρασις γιά αυτό πού κάποτε ονομαζόταν «ζωτικός χώρος»)

Στην ανατολική Μεσόγειο, στην οποία σήμερα η χώρα μας έκτείνει τήν ζώνη ενδιαφερόντων της, η κατάστασις είναι πράγματι πεπλεγμένη. Ανέκαθεν αποτελούσε σημαντικό κόμβο γιά τίς θαλάσσιες επικοινωνίες καί τό έμπόριο πλέον αποκτά υπόσταση καί ως σταυροδρόμι ενεργειακού πλούτου. Άν ή χώρα μας επιθυμεί πράγματι νά έχει τό μερίδιο που τής ανήκει στην εκμετάλλευση αυτής της ζώνης θά πρέπει νά είναι εις θέσιν νά τό διεκδικήσει. Κανένα διεθνές δίκαιο δεν θά μάς τό κατακυρώσει καί καμμία τρίτη χώρα -όσο φιλική,όσο συμμαχική καί άν την θεωρούμε- δέν θά μάς τό προσφέρει. Ισχύει καί έν προκειμένω η διαχρονική διαπίστωσις του Θουκυδίδου ότι ό ισχυρός προχωρεί όσο τού έπιτρέπει η ισχύς του καί ό αδύναμος υποχωρεί όσο τού επιβάλλει η αδυναμία του.

Ο κομματικός σχηματισμός, ό όποίος έχει μετεξελιχθεί στον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ, ονόμαζε τήν οργάνωση νεολαίας του “Ρήγας Φεραίος». Θά έπρεπε λοιπόν νά έχουν φροντίσει νά μάθουν ποιος ήταν αυτός ό Ρήγας Φεραίος. Όποτε πρέπει νά γνωρίζουν ότι διασημότερη ρήσις του ήταν τό απόφθεγμα «άλοίμονο σ' αυτόν που περιμένει τή λευτεριά του άπό ξένο σπαθί».

Ναυτική παρουσία

Στην ανατολική Μεσόγειο αύτη τήν στιγμή έχουν μαζευτεί πολλά «ξένα σπαθιά» καί τό καθένα άπό αυτά υποστηρίζει ένα διαφορετικό εθνικό συμφέρον. Πολεμικά πλοία, ακόμη άπό τήν Βραζιλία (ή φρεγάτα «Μπαρόσσο»), άπό τό Μπαγκλαντές (η κορβέττα «Μπιγιού») καί άπό τήν Ινδονησία (η κορβέττα "Όσμάν Χαρούν») περιπολούν στην περιοχή. Καί άν κάποιος θεωρήσει τήν παρουσία τους συγκυριακή ή αρκεσθεί στην ερμηνεία ότι ανήκουν στην ειρηνευτική αποστολή γιά τόν Λίβανο, νά τό ξανασκεφθεί. Ή Ινδονησία είναι η μεγαλύτερη μουσουλμανική χώρα στον κόσμο καί τό Μπαγκλαντές είναι ένα άπό τά κράτη στά όποία ή Τουρκία επεκτείνει τήν επιρροή της. Όσο γιά τήν κρίση στον Λίβανο έχει διευθετηθεί πρό δεκαετίας καί πλέον.Όμώς ή αποστολή UNIFIL διατηρείται.

Δίπλα ακριβώς ή αμερικανική αμφίβια δύναμις τοϋ έλικοπτεροφόρου «Ίβο Τζίμα» πραγματοποιεί συνεκπαίδευση μέ τό Ισραήλ στην αντιαεροπορική καί άντιβαλλιστική άμυνα (άσκησις Juniper Cobra 18). Δέν είναι τυχαίο ότι αυτό γίνεται λίγες μόλις ημέρες μετά τίς ανακοινώσεις τοϋ Βλαντιμήρ Πούτιν γιά τά νέα ισχυρά βλήματα του ρωσσικού οπλοστασίου.

Τήν ίδια στιγμή, στην ΑΟΖ της Αιγύπτου άλλά πολύ κοντά στά οριά της μέ τήν κυπριακή, πραγματοποιεί ναυτική παρουσία η γαλλική ναυτική δύναμις «Ζάν ντ'Άρκ» μέ ένα πλοίο αμφιβίων επιχειρήσεων καί τά σύνοδά του.

 Αυτά, χωρίς νά μνημονεύσουμε τά τουρκικά πλοία πού άσκούνται μέ πραγματικά πυρά ατό «οικόπεδο 3» της κυπριακής ΑΟΖ, τά ισραηλινά πολεμικά πού περιπολούν καί τό αιγυπτιακό ναυτικό πού είναι σέ ετοιμότητα. Αυτά τουλάχιστον ανήκουν σέ χώρες τής περιοχής... Φυσικά καί τό ελληνικό ναυτικό παρότι εκτελεί εκτεταμένες ασκήσεις στό Αίγαϊο είναι παρόν καί στήν ανατολική Μεσόγειο.

Ή εικόνα τών δυνάμεων αυτών αποδεικνύει καί τήν πολυπλοκότητα των προβλημάτων καί τήν έπικινδυνότητα της περιοχής. Ας συνυπολογίσουμε καί τήν έν εξελίξει κρίση στην Συρία, καί έχουμε ένα σκηνικό απολύτου άποσταθεροποιήσεως. Ας μήν βαυκαλιζόμεθα ότι εμείς αποτελούμε «νησίδα» εξαιρέσεως άπό τά προβλήματα.