Επτά κύρια άρθρα, από φύλλα του Σαββάτου
Η λογική του ερωτήματος δεν βρίσκεται στην απόδοση του λογαριασμού σχετικά με το πού θα βρεθεί μέχρι και το τελευταίο ευρώ για να αγοραστούν οι τέσσερις φρεγάτες. Βρίσκεται στο γεγονός ότι σε μια στιγμή καταφανούς αδυναμίας και λίγο πριν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα λαμβάνεται μια απόφαση υψηλού κόστους και αμφίβολης χρησιμότητας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μια χώρα που θέλει την ειρήνη δεν πρέπει να προετοιμάζεται για πόλεμο, όπως μας υπενθυμίζει το γνωστό λατινικό ρητό. Για μια χώρα όμως που είναι μέλος ισχυρών υπερεθνικών οργανισμών, όπως η Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΝΑΤΟ, η αμυντική θωράκιση δεν μπορεί παρά να έχει άλλα χαρακτηριστικά. Η Κοινή Πολιτική Αμυνας και Ασφάλειας, για παράδειγμα, ακόμη κι αν βρίσκεται στα σπάργανα, μπορεί με τους κατάλληλους διπλωματικούς χειρισμούς να φέρει επιθυμητά αποτελέσματα.
Προκύπτει λοιπόν ένα ακόμη ερώτημα: γιατί η Αθήνα αισθάνεται τόσο μόνη ώστε να καταφύγει σε μια λύση που φέρνει στον νου το αίσθημα ανασφάλειας του περασμένου αιώνα; Στο ερώτημα αυτό θα πρέπει να απαντήσει πρωτίστως η κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που υποβάθμιζε σταθερά το γεωπολιτικό περιβάλλον όλο αυτό το διάστημα για να φορέσει τώρα τη στολή του ναυάρχου.
"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 10-11/03/18
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 10/03/18 |
 |
| "ΕΣΤΙΑ", 10-11/02/18 |
 |
| "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ", 10/11/18 |
 |
| "Η ΑΥΓΗ", 10/03/18 |
 |
| "Εφ.Συν/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 10-11/03/18 |
 |
| "ΕΘΝΟΣ", 10/11/18 |
και παραβιάσεις να είναι συνεχιζόμενες και επαναλαμβανόμενες, διαπιστώνεται μια ηχηρή απουσία του Λονδίνου. Ωστόσο, η Βρετανία έσπασε τη σιωπή της, τις προάλλες, όταν το Foreign Office ήταν υποχρεωμένο να απαντήσει σε σχετική ερώτηση βουλευτή. Η βουλευτής βορείου Λονδίνου των Εργατικών Κάθριν Γουέστ είχε υποβάλει προς τον Υπουργό Εξωτερικών το ερώτημα κατά πόσο το υπουργείο του έχει λάβει πρόσφατα αναφορές περί εισόδου τουρκικών αεροσκαφών στον κυπριακό εναέριο χώρο. Η ερώτηση δεν αφορούσε, βέβαια, τα διαδραματιζόμενα στην ΑΟΖ αλλά παραβιάσεις που έγιναν και καταγγέλθηκαν από τη Λευκωσία.
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ του βρετανικού ΥΠΕΞ, γενική και αόριστη για να μην… παρεξηγηθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, ακολουθήθηκε η προσέγγιση της ουδετερότητας και επιστράτευση των παραδοσιακών τοποθετήσεων. Ο Υπουργός Ευρώπης σερ Άλαν Ντάνκαν, του οποίου τον ρόλο στο Κραν Μοντάνα αποκάλυψε ο τέως υπουργός Εξωτερικών, Γιαννάκης Κασουλίδης, απάντησε γραπτώς στο ερώτημα της βουλευτού: «Είμαστε ενήμεροι για τις πρόσφατες αναφορές της Δημοκρατίας της Κύπρου προς τα Ηνωμένα Έθνη περί τουρκικών παραβιάσεων του εναέριου χώρου της πάνω από το βόρειο τμήμα του νησιού». Κοντολογίς, μια χώρα που διαθέτει στρατιωτικές βάσεις στο νησί, ενημερώθηκε για τις παραβιάσεις των Τούρκων και τις προκλητικές τους ενέργειες από τις καταγγελίες της Κυπριακής Δημοκρατίας στα Ηνωμένα Έθνη! Μπορεί αυτό να γίνει πιστευτό, να θεωρηθεί ειλικρινές; Σε καμία περίπτωση. Στην ίδια γραπτή απάντηση, επαναλαμβάνεται μια παράγραφος, που ενίοτε μπαίνει σε όλες σχεδόν τις ανακοινώσεις ως έχει: «Συμφώνως προς το Ψήφισμα 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν αναγνωρίζει την αυτοανακηρυχθείσα ''Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου'' ως ανεξάρτητο κράτος. Το Ηνωμένο Βασίλειο αναγνωρίζει μόνο ένα κυπριακό κράτος –τη Δημοκρατία της Κύπρου– και μόνο μία κυβέρνηση ως τη μοναδική νόμιμη κυβέρνηση». Δηλαδή, αναφέρεται στα αυτονόητα.
Η ΒΡΕΤΑΝΙΑ παρουσιάζεται ως εγγυήτρια δύναμη ενώ είναι γνωστό ότι έχει συμφέροντα στο νησί. Γεωστρατηγικά, πολιτικά και οικονομικά. Μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στην ιδιότητα της εγγυήτριας δύναμης. Ποτέ δεν ανταποκρίθηκε στον ρόλο αυτό. Ούτε πριν, ούτε κατά το 1974, ούτε και στη συνέχεια. Είναι η χώρα που έβαζε τρικλοποδιές στην Κυπριακή Δημοκρατία και την υπονόμευε. Μπορούμε να παραθέσουμε διάφορα γεγονότα για να τεκμηριώσουμε τα πιο πάνω αλλά δεν είναι της παρούσης. Θα επανέλθουμε εάν χρειαστεί.
ΤΗΝ τελευταία περίοδο η Τουρκία δημιουργεί σκηνικό έντασης και πολέμου στην περιοχή. Θα ανέμενε κανείς ότι το Λονδίνο θα αντιδρούσε. Θα τοποθετείτο. Καμία αντίδραση επί της ουσίας. Αυτό έχει εξήγηση και συνδέεται με τις σχέσεις που διατηρεί με την Άγκυρα, που αναμένεται μετά την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που χρονικά τοποθετείται το 2019, να είναι πιο στενές. Την ίδια ώρα είμαστε υποχρεωμένοι να αναδεικνύουμε τη στάση του Λονδίνου.
"Ο Φιλελεύθερος", 10/03/18
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου