Καθώς η μέχρι τώρα εμπειρία έχει καταδείξει ότι σχεδόν τα πάντα ως προς την ανάσχεση κρίνονται στην όχθη, η ενίσχυση της άμυνας «επί του πεδίου» εξετάζει, πέρα από την επιχειρησιακή δράση του ανθρώπινου παράγοντα, την κατασκευή, όπου η μορφολογία του εδάφους το επιτρέπει, αγκαθωτού τείχους στα πρότυπα του υφιστάμενου, μήκους 12 χιλιομέτρων στη Νέα Βύσσα. Μια τέτοια αγκαθωτή θωράκιση δεν θα είναι τεχνικά εύκολη, ούτε και οικονομικά προσιτή λύση. Ο Εβρος στο ελληνικό τμήμα του απλώνεται σε μήκος 230 χιλιομέτρων, και όταν τον χειμώνα πλημμυρίζει, φαινόμενο όχι σπάνιο, η όχθη μέχρι να υποχωρήσουν τα νερά σχεδόν εξαφανίζεται και οι υδάτινοι όγκοι με τις λάσπες και τα φερτά υλικά πιθανότατα θα μπορούσαν να παρασύρουν τον φράχτη. Κυβερνητική πηγή που ρωτήθηκε από την «Κ» για το ενδεχόμενο επέκτασης του φράχτη, απάντησε πως «είναι μέσα στις συζητήσεις και αυτό». Παρά τις δυσκολίες μιας τέτοιας επιλογής, ο αγκαθωτός φράχτης εξακολουθεί να θεωρείται ένα ισχυρότατο αποτρεπτικό μέσο, όπως έχει δείξει όχι μόνο το παράδειγμα της Ορεστιάδας, αλλά και αυτό της Βουλγαρίας που έχει κατασκευάσει ατσάλινο τείχος μήκους 250 χιλιομέτρων στα σύνορα με την Τουρκία, εξασφαλίζοντας το αδιαπέραστο της μεθορίου της....

Aπό την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" (πρωτοσέλιδο+ΤΟ ΘΕΜΑ)

Διπλή θωράκιση του Εβρου έναντι των ροών

ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΖΙΜΑ

Τη μετατροπή του Εβρου σε αδιαπέραστο για τις προσφυγικές/μεταναστευτικές ροές πέρασμα, με ενδεχόμενη επέκταση του αγκαθωτού σιδερένιου φράχτη της Ορεστιάδας σε όλο το μήκος του ποταμού, σχεδιάζει η κυβέρνηση. Δεδομένου ότι η πίεση στα χερσαία σύνορα της Θράκης έχει καταστεί δυσβάσταχτη, ο κυβερνητικός σχεδιασμός εστιάζει, σύμφωνα με πληροφορίες, σε δύο ζώνες αναχαίτισης των παράτυπων μεταναστευτικών ομάδων, μέσω Εβρου: τη μία στην όχθη του ποταμού και τη δεύτερη, πιο πίσω, επί της Εγνατίας Οδού, ώστε όσοι καταφέρουν να περάσουν, να μην μπορούν να προωθούνται στο εσωτερικό με προορισμό, κατ’ αρχάς, τη Θεσσαλονίκη.

Καθώς η μέχρι τώρα εμπειρία έχει καταδείξει ότι σχεδόν τα πάντα ως προς την ανάσχεση κρίνονται στην όχθη, η ενίσχυση της άμυνας «επί του πεδίου» εξετάζει, πέρα από την επιχειρησιακή δράση του ανθρώπινου παράγοντα, την κατασκευή, όπου η μορφολογία του εδάφους το επιτρέπει, αγκαθωτού τείχους στα πρότυπα του υφιστάμενου, μήκους 12 χιλιομέτρων στη Νέα Βύσσα. Μια τέτοια αγκαθωτή θωράκιση δεν θα είναι τεχνικά εύκολη, ούτε και οικονομικά προσιτή λύση. Ο Εβρος στο ελληνικό τμήμα του απλώνεται σε μήκος 230 χιλιομέτρων, και όταν τον χειμώνα πλημμυρίζει, φαινόμενο όχι σπάνιο, η όχθη μέχρι να υποχωρήσουν τα νερά σχεδόν εξαφανίζεται και οι υδάτινοι όγκοι με τις λάσπες και τα φερτά υλικά πιθανότατα θα μπορούσαν να παρασύρουν τον φράχτη. Κυβερνητική πηγή που ρωτήθηκε από την «Κ» για το ενδεχόμενο επέκτασης του φράχτη, απάντησε πως «είναι μέσα στις συζητήσεις και αυτό». Παρά τις δυσκολίες μιας τέτοιας επιλογής, ο αγκαθωτός φράχτης εξακολουθεί να θεωρείται ένα ισχυρότατο αποτρεπτικό μέσο, όπως έχει δείξει όχι μόνο το παράδειγμα της Ορεστιάδας, αλλά και αυτό της Βουλγαρίας που έχει κατασκευάσει ατσάλινο τείχος μήκους 250 χιλιομέτρων στα σύνορα με την Τουρκία, εξασφαλίζοντας το αδιαπέραστο της μεθορίου της.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, ένα τέτοιο εγχείρημα απαιτεί χρόνο και μπορεί να λειτουργήσει, εφόσον τελικά επιλεγεί, σε βάθος χρόνου, μια και δεν προβλέπεται ο Εβρος να απαλλαγεί σύντομα από τις μεταναστευτικές ροές. Ολα δείχνουν ότι η Τουρκία θα έχει επί χρόνια στο οπλοστάσιό της το προσφυγικό/μεταναστευτικό και βεβαίως η Ελλάδα είναι αυτή που πρώτη θα δέχεται τα «πυρά» από την απέναντι πλευρά, ανάλογα με τις σκοπιμότητες στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και εκείνες της Αγκυρας με την Ευρώπη. Η πίεση, εν τω μεταξύ, στη Θράκη είναι μεγάλη και βαίνει διαρκώς κλιμακούμενη.

Οι μετανάστες (ελάχιστοι είναι οι πρόσφυγες πλέον) που περνούν το ποτάμι όλο και αυξάνονται. Τους συναντάει κανείς κατά ομάδες να διασχίζουν την Εγνατία Οδό αλλά και τα χωριά της περιοχής, όπως και της Ροδόπης, όπου οι τοπικές κοινωνίες «βράζουν» λόγω των αυξανόμενων κρουσμάτων εγκληματικότητας. Πολλοί εξ αυτών, στην προσπάθειά τους να προφυλαχθούν από το δριμύ ψύχος, καταφεύγουν σε αποθήκες και ποιμνιοστάσια όπου ανάβουν φωτιές για να ζεσταθούν, με αποτέλεσμα να καίγονται οι εγκαταστάσεις, προκαλώντας αγανάκτηση στους χωρικούς ή επιδίδονται όπως καταγγέλλουν οι ντόπιοι σε κλοπές. Μόνο το Σαββατοκύριακο στο Διδυμότειχο, στις Φέρες και στο Σουφλί έξι μετανάστες βρέθηκαν νεκροί και, σύμφωνα με τον ιατροδικαστή κ. Παύλο Παυλίδη, πιθανή αιτία θανάτου ήταν το τσουχτερό κρύο. Ενας σημαντικός αριθμός μεταναστών χρησιμοποιεί πλέον και τη θαλάσσια οδό από τις ακτές της πόλης Αίνος της Τουρκίας προς τα παράλια της Αλεξανδρούπολης, δημιουργώντας πίεση και από το Θρακικό Πέλαγος. Η κυβέρνηση, σε μια τέτοια ατμόσφαιρα, προχωρεί στην ενίσχυση άμεσα της συνοριοφυλακής με 400 άτομα επιπλέον προσωπικό, η διαδικασία για την πρόσληψη των οποίων τέθηκε ήδη σε κίνηση και υπολογίζεται ότι θα έχουν αναπτυχθεί έως τον Μάρτιο στον Εβρο, ενώ εξετάζεται το ενδεχόμενο να εμπλακεί και ο στρατός στις περιπολίες.

Από την Κυριακή ξεκίνησε και η επιχείρηση «εκκαθάρισης» της Εγνατίας Οδού, με μπλόκα και αυστηρούς ελέγχους από την αστυνομία καθ’ όλο το μήκος του αυτοκινητόδρομου, τον οποίο χρησιμοποιούν ως επί το πλείστον οι διακινητές για τη μεταφορά των «πελατών» τους στα ενδότερα. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, όσοι συλλαμβάνονται έχοντας διαβεί τον Εβρο θα οδηγούνται σε κλειστά προαναχωρησιακά κέντρα που πρόκειται να λειτουργήσουν σύντομα, τρία στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και ένα στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. 

Το «εμπόδιο» που άλλαξε τα δεδομένα

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Χρειάστηκαν 6.000 κυβικά μέτρα σκυρόδεμα, 800 τόνοι χάλυβα και 140 χιλιόμετρα κονσερτίνας για την κατασκευή του. Στη φάση πλήρους ανάπτυξης των συνεργείων 45 άτομα δούλευαν εκεί την ημέρα. Στην τυπική γλώσσα της προκήρυξης και των τεχνικών προδιαγραφών το έργο ονομάστηκε «τεχνητό εμπόδιο στο χερσαίο τμήμα της ελληνοτουρκικής μεθορίου». Τον Δεκέμβριο του 2012, έπειτα από επτά μήνες εργασιών ο «φράχτης του Εβρου» ήταν πλέον έτοιμος. Ανάμεσα στη διπλή περίφραξή του τοποθετήθηκαν λεπιδοφόρα και κολουροειδή συρματοπλέγματα με σκοπό να αποτρέψουν την παράτυπη διάσχιση των συνόρων.

Ο φράχτης καλύπτει μία απόσταση 10,3 χιλιομέτρων και στοίχισε 3 εκατομμύρια ευρώ. Εχει ως σημείο εκκίνησης τη Μεθοριακή Πυραμίδα 2, κοντά στον συνοριακό σταθμό των Καστανιών, και εκτείνεται έως τη Μεθοριακή Πυραμίδα 23, όπου συναντάει τον ποταμό Εβρο. Ο Πέτρος Δαγρές, πρόεδρος της κατασκευάστριας εταιρείας που είχε αναλάβει την ανέγερσή του, είχε δηλώσει πέρυσι στην «Κ» με αφορμή τη σύλληψη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών στην Τουρκία ότι το μόνο χερσαίο κομμάτι που δεν καλύφθηκε φτάνει περίπου τα 500 μέτρα. Κατά τον ίδιο, δεν είχε τεθεί ως ζήτημα η περίφραξη αυτού του σημείου στις τεχνικές προδιαγραφές του έργου, ούτε κατά τη φάση της κατασκευής. Η ερμηνεία που είχε δώσει ο κ. Δαγρές για αυτή την επιλογή είναι ότι το συγκεκριμένο μέρος βρίσκεται κοντά στο ελληνικό και στο τουρκικό φυλάκιο και υπάρχει καλή εποπτεία της περιοχής.

Η δημόσια διαβούλευση των μελετών για το τεχνητό εμπόδιο στον Εβρο είχε κρατήσει 16 ημέρες τον Αύγουστο του 2011. Αφού ολοκληρώθηκε και η διαδικασία του διαγωνισμού, η σύμβαση με την ανάδοχο εταιρεία υπογράφηκε τον Ιανουάριο του 2012. Οι εργασίες ξεκίνησαν τον Μάιο του ίδιου έτους. Η εξωτερική περίφραξη, βάσει των προδιαγραφών του φράχτη, έχει ύψος 2,5 μέτρα. Η δεύτερη περίφραξη, εσωτερικά στην ελληνική πλευρά, φτάνει σε ύψος τα 3 μέτρα. Η απόσταση μεταξύ τους είναι 1,20 μ. Οι τεχνικές προδιαγραφές του έργου προέβλεπαν ακόμη ότι στο νότιο άκρο της συνοριακής γραμμής θα κλαδεύονταν σε διάσπαρτα σημεία τα μεγάλα δένδρα μέχρι το ύψος των 4 μέτρων και οι κορμοί τους θα επενδύονταν με κονσερτίνα-σερπαντίνα ως πρόσθετο μέτρο αποτροπής.

Η ανέγερση του φράχτη δεν σταμάτησε, αλλά περιόρισε τις μεταναστευτικές ροές από τα χερσαία σύνορα. Ενδεικτικά, σύμφωνα με στοιχεία που είχαν δοθεί στην «Κ» από την αστυνομική διεύθυνση Ορεστιάδας, το 2010 είχαν συλληφθεί 26.000 άνθρωποι στα χερσαία σύνορα, ενώ τους εννέα πρώτους μήνες του 2015 οι συλληφθέντες στο ίδιο σημείο έφταναν τους 1.300. Τα κυκλώματα διακίνησης, πάντως, αναζήτησαν εναλλακτικές διαδρομές, εστιάζοντας όπως φάνηκε τα επόμενα χρόνια στο επικίνδυνο θαλάσσιο πέρασμα, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Γιάννης Μουζάλας: 

Αναποτελεσματικός ο φράχτης
O ποταμός Εβρος έχει μήκος 168 χιλιομέτρων. Ο φράχτης έχει στηθεί στο σημείο όπου είναι στεριά και έχει μήκος 12,5 χιλιομέτρων, μια περιοχή από την οποία έτσι αλλιώς δεν είχαμε ροές. Σε κάθε περίπτωση, έχει καλυφθεί όλο το τμήμα της ξηράς και αν απομένει κάποιο σημείο είναι πολύ μικρό και άνευ ιδιαίτερης σημασίας όσον αφορά το πέρασμα. Επί υπουργίας μου, με κλιμάκιο του στρατού και της αστυνομίας ταξίδεψα κατά μήκος όλου του ποταμού δύο φορές έτσι ώστε να έχω εποπτεία και εικόνα όλης της περιοχής και να γνωρίζω τι ακριβώς έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Κατά μήκος του ποταμού δεν μπορεί να φτιαχτεί φράχτης όπως ίσως κάποιοι διατείνονται ή ελπίζουν, γιατί ισχύουν κανόνες ανάλογοι με αυτούς του δικαίου της θάλασσας. Δηλαδή, διαπλέοντας τον ποταμό από τη μέση και μετά θεωρείται ότι βρίσκεσαι επί ελληνικού εδάφους –και το αντίστροφο– και άρα οι ελληνικές αρχές είναι υποχρεωμένες να κάνουν τα δέοντα. Πέραν του ότι είναι ανέφικτο τεχνικά να δημιουργηθεί φράχτης σε τόσο μεγάλη έκταση, είναι λοιπόν και αναποτελεσματικό, είναι σαν να λέμε ότι θα βάλουμε φράχτη στις ακτές της Μυτιλήνης. Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι ο Εβρος στρατιωτικά είναι απροσπέλαστος σε οποιονδήποτε στρατιωτικό εχθρό αλλά με βάση το διεθνές δίκαιο δεν μπορεί να υπάρξει αποτροπή προσφύγων και μεταναστών που επιχειρούν να περάσουν το ποτάμι.

Ο φράχτης στον Εβρο έχει σαφώς ιδεολογικό πρόσημο. Πρόκειται για μια προπαγάνδα που έχει στόχο την επίδειξη ισχύος χωρίς όμως να φέρνει αποτελέσματα απτά, και βέβαια χωρίς να δίνει λύση στο πρόβλημα. Δεν μπορούν να αποτρέψουν τις ροές παρά μόνο εφόσον υπάρχει επικοινωνία και συνεργασία με την απέναντι πλευρά έτσι ώστε να σταματούν τις βάρκες πριν ξεκινήσουν.

Πολλές φορές τους τελευταίους πέντε μήνες η κυβέρνηση έχει διακηρύξει ότι σφράγισε τα σύνορα, όμως την ίδια στιγμή όχι μόνο δεν σταμάτησαν οι ροές αλλά έχουν αυξηθεί. Πρόκειται για εξαγγελίες που προκαλούν θυμηδία σε όσους βρίσκονται στις περιοχές και γνωρίζουν από πρώτο χέρι τι συμβαίνει. Θα πρέπει να ενταθούν οι προσπάθειες για συνεργασία με τις τουρκικές αρχές ώστε να σταματούν οι Τούρκοι όσους προσπαθούν να περάσουν από τον Εβρο πριν καν ξεκινήσουν.

* Πρώην υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ.

Αναστάσιος Δημοσχάκης: 

Δραστικά μέτρα για ισχυρή Ελλάδα
Ο ποταμός Εβρος συνιστά το φυσικό σύνορο μεταξύ Ελλάδος - Τουρκίας και η κοίτη του ποταμού είναι κοινής ιδιοκτησίας. Ο γείτονάς μας, με την επιθετική πολιτική στην προσπάθειά του να καταστεί ένας «ιδιότυπος τοπάρχης», θίγει, υποβλέπει και εκμεταλλεύεται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα! Στα βόρεια σύνορα του Εβρου, στο ύψος της Αδριανούπολης-Καστανιών, ο ποταμός σε απόσταση 12,5 χλμ. είναι αποκλειστικής ιδιοκτησίας της Τουρκίας. Ετσι, λοιπόν, εντοπίζεται χερσαία συνοριογραμμή 12,5 χλμ. για την οποία είχα προβλέψει ήδη από το 2007 ότι θα αποτελέσει πύλη εισόδου οικονομικών μεταναστών!

Κατά την επίσκεψή μου στις ΗΠΑ τον Μάρτιο του 2007, προσκεκλημένος των αρχών ασφαλείας είχα αιτηθεί να ενημερωθούν δύο στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας σε ποια μέτρα προβαίνουν οι ΗΠΑ στα σύνορά τους στο Νέο Μεξικό για την αποτροπή παραβίασής τους! Πράγματι, η τεχνογνωσία που αποκτήθηκε με την ως άνω εκπαίδευση χρησιμοποιήθηκε το 2011 με την κατασκευή του γνωστού φράχτη στον άξονα των παραμεθορίων οικισμών Ν. Βύσσας - Καστανιών.

Η Τουρκία εργαλειοποιεί τους εισαχθέντες στην επικράτειά της «επισκέπτες» με διάφορα τεχνάσματα και χωρίς να φρουρεί τα δικά της σύνορα ασκεί πιέσεις προς στην Ελλάδα και ταυτόχρονα προς στην Ε.Ε.! Η κυβέρνηση δεν μένει θεατής στον υβριδικό πόλεμο που ασκεί ο ασυνεπής γείτονάς μας και προβαίνει σε δραστικά μέτρα!

Η προοπτική κατασκευής ηλεκτρονικού φράχτη στον Εβρο θωρακίζει τη νευραλγική περιοχή του Εβρου και ως εκ τούτου ολόκληρη τη χώρα! Οι κάτοικοι του νομού έχουν ανάγκη να νιώσουν και πάλι αυτήν την ασφάλεια, επιθυμία την οποία μου διατύπωσαν από το 2015 κατά την προεκλογική εκστρατεία. Σε κανένα άλλο σημείο των συνόρων μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας δεν συνάδει να υπάρξει παρόμοιο αποτρεπτικό εμπόδιο. Η συνοριογραμμή βρίσκεται εντός της κοίτης του ποταμού κι αν τοποθετηθεί φράχτης στην όχθη θα σημάνει εκχώρηση εθνικού εδάφους και κυριαρχικών δικαιωμάτων!

Παραμένω πιστός στην πεποίθησή μου ότι ένας θωρακισμένος Εβρος με μέτρα φυσικής, τεχνικής, ηλεκτρονικής και ηλεκτρικής προστασίας των συνόρων του και με την από αέρος κατόπτευση αυτών σημαίνει μία ισχυρή Ελλάδα!

* Βουλευτής Εβρου της Ν.Δ.