"....Εχει νομίζω σημασία να αναρωτηθούμε πώς εδραιώθηκε το επιβλαβές για τη νοημοσύνη σύστημα. Για δεκαετίες η μέση εκπαίδευση λειτουργούσε ως προνομιούχος τροφοδότης του ελληνικού Δημοσίου. Στόχος ήταν η πρόσβαση σε κάποιο ΑΕΙ ή ΤΕΙ, κοινώς η απόκτηση μορίων με στόχο τον διορισμό και προορισμό τη σύνταξη. Το ελληνικό Δημόσιο χρειαζόταν υπαλλήλους που σέβονται την τυπολατρία του και είναι απολύτως προσαρμοσμένοι στην ακαμψία του. Εως την ημέρα που πτώχευσε. Η αδυναμία μεταρρύθμισης του δημόσιου τομέα οφείλεται εκτός των άλλων στην έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού με το οποίο θα το τροφοδοτούσε το εκπαιδευτικό σύστημα. Εξ ου και ο τρόμος της αξιολόγησης. Μαζί με το ελληνικό Δημόσιο έχει πτωχεύσει και η ημετέρα παιδεία. Δεν χρειάζεται να μας το δείξει η αξιολόγηση PISA. Το ζούμε στην καθημερινότητά μας..."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Εως το τέλος της εβδομάδας το θέμα θα έχει ξεχαστεί και θα συνεχίσουμε να κάνουμε τα ίδια. Το «θέμα» είναι ότι οι Ελληνες έφηβοι δυσκολεύονται στην κατανόηση κειμένου. Τα δε «ίδια» είναι ότι οι δάσκαλοί τους, αντί να τους διδάσκουν κατανόηση κειμένου, τους διδάσκουν αποστήθιση και μηρυκασμό στερεοτύπων. Αυτά που οδηγούν στην έκφραση της έκθεσης ιδεών. Είναι χαζοί οι Ελληνες μαθητές; Οχι βέβαια. Είναι κακοί άνθρωποι οι δάσκαλοί τους, σαν αυτούς που μας ψεκάζουν ή τους άλλους που θέλουν να γεμίσουν την Καλαμάτα με την ακτινοβολία του 5G; Εννοείται πως όχι. Απλώς και αυτοί όταν ήταν μαθητές αυτό διδάχτηκαν.

Επειδή άκουσα χθες στο ραδιόφωνο συνάδελφο να λέει πως δεν αντιλαμβάνεται τι θα πει ότι οι μαθητές μας υστερούν στην κατανόηση κειμένου, το επαναλαμβάνω. Είναι απλό. Σημαίνει ότι αποκτάς τη δεξιότητα να παρακολουθήσεις την ανάπτυξη μιας σκέψης, κατά προτίμηση με αρχή μέση και τέλος, κατά προτίμηση ολοκληρωμένης, να τη μεταφράσεις σε δικά σου λόγια, να την αναπτύξεις, ενδεχομένως και να την απορρίψεις. Κυρίως δε να αναζητήσεις το αντίκρισμά της στη δική σου ζωή. Δεν μας χρειάζεται το PISA για να διαπιστώσουμε ότι η εκπαίδευσή μας δεν διδάσκει αυτήν τη δεξιότητα. Ακουσα την κ. Κεραμέως να λέει στον Αρη Πορτοσάλτε πως σκοπεύει να καταργήσει το ένα και μοναδικό βιβλίο, κοινώς τη διδασκαλία της «ενιαίας σκέψης». Είναι ένα πρώτο βήμα. Μένει να διαπιστώσουμε αν η εκπαίδευση διαθέτει το έμψυχο υλικό για να το υλοποιήσει.

Εχει νομίζω σημασία να αναρωτηθούμε πώς εδραιώθηκε το επιβλαβές για τη νοημοσύνη σύστημα. Για δεκαετίες η μέση εκπαίδευση λειτουργούσε ως προνομιούχος τροφοδότης του ελληνικού Δημοσίου. Στόχος ήταν η πρόσβαση σε κάποιο ΑΕΙ ή ΤΕΙ, κοινώς η απόκτηση μορίων με στόχο τον διορισμό και προορισμό τη σύνταξη. Το ελληνικό Δημόσιο χρειαζόταν υπαλλήλους που σέβονται την τυπολατρία του και είναι απολύτως προσαρμοσμένοι στην ακαμψία του. Εως την ημέρα που πτώχευσε. Η αδυναμία μεταρρύθμισης του δημόσιου τομέα οφείλεται εκτός των άλλων στην έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού με το οποίο θα το τροφοδοτούσε το εκπαιδευτικό σύστημα. Εξ ου και ο τρόμος της αξιολόγησης. Μαζί με το ελληνικό Δημόσιο έχει πτωχεύσει και η ημετέρα παιδεία. Δεν χρειάζεται να μας το δείξει η αξιολόγηση PISA. Το ζούμε στην καθημερινότητά μας.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 05/12/19

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 05/12/19

ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΑΚΑΣΑ

Το σχέδιο της υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως για την αξιολόγηση και την πιστοποίηση των προγραμμάτων σπουδών των ΑΕΙ θα οδηγήσει σε αναδιάταξη του χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η κ. Κεραμέως δήλωσε ότι στη νέα Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ), που θα αντικαταστήσει την Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ), εκχωρούνται πολλές αρμοδιότητες που έχει σήμερα ο υπουργός Παιδείας.

Βέβαια, ο Παντελής Κυπριανός, πρόεδρος της νυν ΑΔΙΠ που οδεύει σε κατάργηση από την ΕΘΑΑΕ, ανέφερε στην «Κ» ότι σε ελάχιστα πράγματα διαφέρουν οι αρμοδιότητες της ΕΘΑΑΕ από αυτές της ΑΔΙΠ που θεσμοθετήθηκε επί Αννας Διαμαντοπούλου, με κυριότερη αλλαγή το νέο σύστημα χρηματοδότησης των ΑΕΙ (κατά 80% με αντικειμενικά κριτήρια και κατά 20% με βάση την επίτευξη στόχων). Από την πλευρά της η Σία Αναγνωστοπούλου, πανεπιστημιακός, πρώην υπουργός αναπληρώτρια Παιδείας και βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, εκτίμησε στην «Κ» ότι με τις ρυθμίσεις Κεραμέως υπονομεύεται ο δημόσιος χαρακτήρας των ΑΕΙ και πως οι ανθρωπιστικές σπουδές μπαίνουν σε επικίνδυνη ζώνη.

Ο καθένας ερμηνεύει τα πράγματα από τη δική του πολιτική σκοπιά, δημιουργώντας ένα πλαίσιο διαλόγου που εντέλει θα καταλήξει χωρίς σημεία επαφής. Ετσι γίνεται πάντα, σε αυτό θα καταλήξουμε και τώρα.

Το σίγουρο είναι ότι το νέο πλαίσιο θα δημιουργήσει μια νέα γραφειοκρατία, μια ακόμη εκπαιδευτική ζύμωση σαλονιού. Καινούργια πρόσωπα στο προσκήνιο, ίσως κάποιοι παλιοί που θα θελήσουν «να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για το καλό της εκπαίδευσης», ένας νέος κύκλος «διαλόγου» για μια τριτοβάθμια εκπαίδευση που το μόνο που της λείπει είναι η πολιτική αξιοπιστία.

Διότι έως τώρα όλοι –υπουργοί, πρυτάνεις, συγκλητικοί, πανεπιστημιακοί– μιλούσαν για αυτοδιοίκηση και αυτονομία των ΑΕΙ, ωστόσο τις κρίσιμες πολιτικές στιγμές ίδρυαν τμήματα... νύχτα και αγνόησαν τη γνώμη της ΑΔΙΠ (με το πρόσχημα ότι προχωρούν σε πολιτική μεταρρύθμιση) και έκαναν συμφωνίες μεταξύ τους για να προωθήσουν προσωπικές στοχεύσεις και φιλοδοξίες.

Η παραδοχή των στρεβλώσεων και το ξεβόλεμα είναι αυτά που, συνδυαστικά, απαιτούνται για την ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση. Κλείστε τα «άχρηστα» τμήματα ΑΕΙ, αξιοποιήστε το προσωπικό με δημιουργικότητα, προσφέρετε ισχυρά πτυχία, αφήστε τους μικροκομματισμούς έξω από τα ΑΕΙ. Είτε με ΑΔΙΠ είτε με ΕΘΑΑΕ.