"...Ας δει κανείς λοιπόν το ποτήρι μισογεμάτο - πότε άλλοτε έκανε τόσα πολλά η μαμά πατρίδα, τόσο μεγάθυμα και τόσο συναινετικά, για τα ξενιτεμένα παιδιά της; Ας το δει μισογεμάτο τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει το μέτρημα. Γιατί τότε οι «κάποιοι» μπορεί να φανούν λίγοι. Και να φανεί πως η μαμά πατρίδα έκανε για ακόμη μια φορά πολύ λίγα για τα ξενιτεμένα παιδιά της. Τόσο λίγα που τελικά άδειασε εντελώς το ποτήρι...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 05/12./19

ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ ΔΗΜΗΤΡΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Η δημοκρατία δεν μετριέται με το μέτρο. Αλλά πόσοι απόδημοι θα δουν το ποτήρι μισογεμάτο εάν μετρηθεί η δημοκρατία με τη φορολογική δήλωση; Το ερώτημα δεν θα απαντηθεί πριν ολοκληρωθεί η συζήτηση του νομοσχεδίου για την ψήφο των ομογενών που ξεκίνησε χθες στη Βουλή. Πόσοι είναι αυτοί που έχουν ζήσει τα δυο από τελευταία 35 χρόνια της ζωής τους στην Ελλάδα, έχουν υποβάλει φορολογική δήλωση αυτό ή το προηγούμενο φορολογικό έτος, έχουν κολλήσει ένσημα και έχουν πάει και κανονικά στρατό;

Μέχρι να ξεκινήσει το μέτρημα, μπορεί να εστιάσει κανείς σε ένα άλλο μισογεμάτο ποτήρι. Σε αυτό που βλέπει ο Τάκης Θεοδωρικάκος καλώντας τους βουλευτές «σε ένα προσκλητήριο από το οποίο δεν πρέπει να απουσιάσει καμία πολιτική δύναμη». Μοιάζει απίστευτο, αλλά ο υπουργός Εσωτερικών έχει βάσιμους λόγους να ελπίζει πως στο προσκλητήριο μπορεί να ανταποκριθούν τελικά όλοι. Ο νόμος που θα έχει ψηφιστεί από 300 βουλευτές, θα έχει τη δική του υπογραφή.

Θα την έχει ακόμη και αν ο ghost writer του νόμου, ο συγγραφέας φάντασμα όπως λέγεται ο ταλαντούχος γραφιάς που γράφει ένα βιβλίο για να το υπογράψει ως προσωπικό memoir ένας πολιτικός, είναι το ΚΚΕ. Η συγγραφή δεν ήταν απλή. Στο ερώτημα να ψηφίσουν όλοι οι ομογενείς που ήθελε η ΝΔ ή κανένας που απάντησαν οι άλλοι εάν η ΝΔ επέμενε στην πληθωρική της θέση, το ΚΚΕ είπε απλώς «κάποιοι». Γι' αυτούς τους «κάποιους» που κανένας δεν ξέρει ακόμη πόσοι ακριβώς είναι, θα έπρεπε να αναθεωρηθεί ελαφρώς αντισυνταγματικά ένα συνταγματικό άρθρο και να βρεθούν και τουλάχιστον 200 βουλευτές για να ψηφίσουν τον νόμο.

Η αλήθεια είναι πως το ΚΚΕ προσάρμοσε τον νόμο στη δική του δογματική πραγματικότητα. Κομμένη επομένως η επιστολική ψήφος και για την ηλεκτρονική ούτε λόγος - ο καπιταλισμός δεν κρύβεται μόνο στις λεπτομέρειες, κρύβεται και στα πληκτρολόγια. Ακόμη κι έτσι όμως, το ΚΚΕ αποδείχθηκε εξαιρετικά ταλαντούχο. Ο νόμος, στην καλύτερη περίπτωση, είναι προϊόν μιας εγκάρδιας συνεννόησης ανάμεσα στο Κόμμα κι έναν υπουργό που κάποτε ήταν προσήλυτός του. Αυτός κι αν είναι συναινετικός θρίαμβος.

Μπορεί όμως να δει κανείς το αποτέλεσμα κάτω και από ένα άλλο πρίσμα. Μπορεί να αποκαλύψει τον συγγραφέα φάντασμα και να πει πως αυτός είναι ο πρώτος νόμος του ΚΚΕ ή μιας κυβέρνησης ΚΚΕ στην οποία η ΝΔ δεν είναι παρά ο μικρότερος κυβερνητικός εταίρος. Ακούγεται τραβηγμένο. Αλλά δεν είναι παρά μια διαφορετική διατύπωση αυτού που επαναλαμβάνει συνέχεια ο Τάκης Θεοδωρικάκος και επανέλαβε και χθες: Η ΝΔ υποχώρησε από τις αρχικές της θέσεις προκειμένου να πετύχει την απαιτούμενη συναίνεση και να μη χαθεί ακόμη μία ευκαιρία. Η ευκαιρία να ψηφίσουν οι ομογενείς - ή έστω «κάποιοι» ομογενείς; Οχι μόνο. Και η ευκαιρία να γράψει το κοντέρ της ψηφοφορίας ακόμη και 300 «ναι».

Ας δει κανείς λοιπόν το ποτήρι μισογεμάτο - πότε άλλοτε έκανε τόσα πολλά η μαμά πατρίδα, τόσο μεγάθυμα και τόσο συναινετικά, για τα ξενιτεμένα παιδιά της; Ας το δει μισογεμάτο τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει το μέτρημα. Γιατί τότε οι «κάποιοι» μπορεί να φανούν λίγοι. Και να φανεί πως η μαμά πατρίδα έκανε για ακόμη μια φορά πολύ λίγα για τα ξενιτεμένα παιδιά της. Τόσο λίγα που τελικά άδειασε εντελώς το ποτήρι.

...από την "Εφ.Συν"

"Εφ.Συν", 05/12/19