"...Οπως λοιπόν κατά τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων το πυροβολικό προετοιμάζει το έδαφος έτσι ώστε μετά οι δυνάμεις ελιγμού να κινηθούν ανεμπόδιστες, το ίδιο κάνει και η Αγκυρα σήμερα με αυτές τις «αυθαίρετες», «προκλητικές» και «κωμικές» ενέργειές της. Απαιτείται λοιπόν μια «ολιστική» στρατηγική αντιμετώπισης της Τουρκίας, η οποία θα ενσωματώνει όλες τις μείζονες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα, συμπεριλαμβανομένου και του Μεταναστευτικού, σε ένα ενιαίο πλαίσιο...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 03/12/19

ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΡΙΒΑ

Η ενέργεια της Τουρκίας να υπογράψει συμφωνία με τη Λιβύη για τον προσδιορισμό των ΑΟΖ των δύο χωρών, ωσάν η Ελλάδα να μην υφίστατο και στη θέση της να βρισκόταν ανοιχτή θάλασσα, είναι μια ενέργεια τόσο ακραία επιθετική που δεν έχει προηγούμενο στο μεταπολεμικό διεθνές σύστημα.

Θα ήταν λάθος να περιοριστούμε στο να χαρακτηρίσουμε αυτή την πρωτοφανή τουρκική ενέργεια ως «προκλητική» και μόνο. Στην πραγματικότητα, αποτελεί κομμάτι μιας ευρύτερης στρατηγικής της Αγκυρας που αποσκοπεί στη γεωπολιτική εξάλειψη της Ελλάδας και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «επαυξημένος πόλεμος». Η μεθοδολογία αυτή της Τουρκίας δείχνει να αποτελεί εξέλιξη του δόγματος των «Τριών Πολέμων» που εφαρμόζει η Κίνα στη Νότιο Σινική Θάλασσα. Η μεθοδολογία αυτή προβλέπει τον συνδυασμό ακραία αυθαίρετων αναγνώσεων του Διεθνούς Δικαίου (σε σημείο που καταντά κωμικό), οι οποίες όμως σερβίρονται στη διεθνή και την εγχώρια κοινή γνώμη με ατράνταχτη βεβαιότητα και αυτοπεποίθηση, ψυχολογικών επιχειρήσεων και απειλής στρατιωτικής βίας. Στην περίπτωση της Τουρκίας στο μείγμα αυτό προστίθεται η αξιοποίηση της προώθησης κυμάτων παράνομων μεταναστών προς την Ελλάδα, η διαχείριση των οποίων από ένα ετερόκλητο πλήθος ΜΚΟ και υπηρεσιών του ΟΗΕ μέσα σε ελληνικό έδαφος δημιουργεί μια αίσθηση ασάφειας για το ποιος κάνει κουμάντο στις συγκεκριμένες περιοχές, μειώνοντας συνακόλουθα de facto την ελληνική κυριαρχία.

Υπό μία έννοια λοιπόν βρισκόμαστε ήδη σε πόλεμο με την Τουρκία. Ή, αν προτιμάτε, σε μια κατάσταση προ πολέμου, όπου η Τουρκία προετοιμάζει το έδαφος για να αδρανοποιήσει εκ των προτέρων τις ελληνικές αντιστάσεις όταν προχωρήσει σε κάποια ενέργεια ξεκάθαρης αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας, έναντι της οποίας η Ελλάδα δεν θα έχει άλλη επιλογή παρά την ένοπλη αντίσταση ή την αποδοχή του τετελεσμένου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Οπως λοιπόν κατά τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων το πυροβολικό προετοιμάζει το έδαφος έτσι ώστε μετά οι δυνάμεις ελιγμού να κινηθούν ανεμπόδιστες, το ίδιο κάνει και η Αγκυρα σήμερα με αυτές τις «αυθαίρετες», «προκλητικές» και «κωμικές» ενέργειές της.

Απαιτείται λοιπόν μια «ολιστική» στρατηγική αντιμετώπισης της Τουρκίας, η οποία θα ενσωματώνει όλες τις μείζονες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα, συμπεριλαμβανομένου και του Μεταναστευτικού, σε ένα ενιαίο πλαίσιο.

Και φυσικά, για να υπάρχει κάποια πιθανότητα ρεαλιστικής αντιμετώπισης αυτής της πρωτοφανούς απειλής που αντιμετωπίζει η χώρα, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένα περιθώριο «συμβιβασμού» με την Τουρκία. Δεν μπορείς να συμβιβαστείς με κάποιον που σου επιτίθεται και αμφισβητεί την ίδια σου την υπόσταση ως χώρα. Οι μόνες σου επιλογές είναι η αντίσταση ή η παράδοση. Και το ελληνικό σύστημα εξουσίας θα πρέπει, αργά ή γρήγορα, να πάρει τις αποφάσεις του.