"...Με φόντο τις εσωκομματικές αντιθέσεις, διατυπώνεται η άποψη από τμήμα των προεδρικών ότι «ο Τσίπρας έκανε σημαντική ρήξη το 2015 και έμεινε πίσω ένα σημαντικό τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ» και θέτουν το ερώτημα: «γιατί όχι άλλη μια εάν χρειαστεί;». Η αντίληψη αυτή απηχεί αρκετά στελέχη, αν και διευκρινίζουν ότι δεν είναι ο στόχος ένα εσωκομματικό ξεκαθάρισμα, αλλά η κατανόηση των αντιδρώντων πως η διαδικασία να διευρυνθεί και να μεγαλώσει ο ΣΥΡΙΖΑ επιφέρει τεκτονικές αλλαγές και εντός του κόμματος. Υπό αυτή την έννοια δίνεται έμφαση στη θεώρηση ότι ο Τσίπρας επεξεργάζεται το νέο κόμμα που θα είναι έτοιμο μετά το συνέδριο και δεν θα έχει καμία σχέση με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ. Ο ίδιος σε μια από τις τελευταίες περιοδείες του, είπε μια φράση - κλειδί που πέρασε εν πολλοίς απαρατήρητη. Χαρακτήρισε απαράδεκτο το γεγονός «ένα κόμμα του 32% να έχει οργανωτική δομή που αντιστοιχεί σε κόμμα του 3%». Η μομφή ήταν σαφής προς το βαθύ κόμμα που βάζει εμπόδια στο άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις δηλώσεις ότι επιθυμούν τη διεύρυνση...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 11/12/19

ΤΟΥ ΑΡΗ ΡΑΒΑΝΟΥ

Δυο εικόνες, δυο διαφορετικά μηνύματα, δυο αντίθετες οπτικές, δυο αντικρουόμενες στρατηγικές και επί της ουσίας δυο άλλοι ιδεολογικοί κόσμοι εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Από τη μια η ομάδα των προεδρικών, υπό τον Αλέξη Τσίπρα και οι πασοκογενείς συνοδοιπόροι τους στο ξενοδοχείο «Κάραβελ». Και από την άλλη, την ίδια ώρα, προχθές το βράδυ, η ισχυρή τάση των «53+» που βρίσκονταν σε εκδήλωση του κομματικού think tank, του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς. Η αντίθεση εμφανής, καθώς αντί της πασοκογενούς σύναξης, όπου βρέθηκε όλη η προεδρική ομάδα, οι «53+» επέλεξαν την ετήσια διάλεξη στη μνήμη του Πουλαντζά, με θέμα «ένα εργατικό κίνημα από τα δεξιά; Τα αίτια μίας φαντασιακής εξέγερσης» και με ομιλητή τον γερμανό καθηγητή Κοινωνιολογίας, Κλάους Ντέρε. Η ηχηρή απουσία τους από την εκδήλωση υπό τον Τσίπρα, αναδεικνύει την εκ διαμέτρου αντίθετη προσέγγιση στο ζήτημα της διεύρυνσης και φωτίζει την έντονη αντιπαράθεση που είναι σε εξέλιξη στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ για την επιχείρηση μετασχηματισμού του κόμματος και της ιδεολογικής του ταυτότητας.

Το προεδρικό σχέδιο προκαλεί πολιτική αναφυλαξία στους «53+». Ο Τσίπρας και χθες βράδυ από τα Τρίκαλα, στο πλαίσιο της ομιλίας του σε συνέλευση του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, έστειλε μήνυμα στους πάντες, εμμένοντας στην ανάγκη διεύρυνσης του κόμματος. Η δική του κίνηση ήταν σαφής, συνειδητή και αποτελούσε ένα ξεκάθαρο και ηχηρό μήνυμα στο εσωτερικό του κόμματός του και ειδικά στην ομάδα των «53+», υπό τον Ευκλείδη Τσακαλώτο.

Επί της ουσίας ο ΣΥΡΙΖΑ εισήλθε σε ένα τετράμηνο φωτιά στον δρόμο για το συνέδριο του κόμματος. Και όσο εξελίσσεται και κορυφώνεται ο εσωκομματικός διάλογος θα ανεβαίνουν και οι τόνοι. Εξάλλου, η ομάδα των «53+» έχει σημαντικές διαφωνίες σε πολλά από τα σημεία της στρατηγικής του Τσίπρα και αυτό αποτυπώνεται σε όλες τις παρεμβάσεις των μελών της.

Ο δρόμος για τη διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ και του μετασχηματισμού του κόμματος σε παράταξη, όρο που αρνούνται οι «53+», είναι στρωμένος με πολλά αγκάθια. Ο Τσίπρας είναι αποφασισμένος να προχωρήσει παρά τις όποιες αντιθέσεις και συγκρούσεις. Και το ερώτημα που τίθεται από πολλές πλευρές είναι εάν ο Τσίπρας θα επιλέξει τον εσωκομματικό συμβιβασμό ή θα προτιμήσει μια ακόμα ρήξη, αυτή τη φορά την πιο σημαντική και η οποία έχει άμεση σχέση με την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και την τοποθέτησή του σε νέο σημείο στον πολιτικό χάρτη.

Ο Τσίπρας μην αγνοώντας την εσωτερική πίεση που ασκείται από διάφορες ετερόκλητες δυνάμεις, επί της ουσίας έχει πάρει το παιχνίδι πάνω του. Δίνει τον τόνο στην επιχείρηση ανασυγκρότησης του κόμματος με συνεχείς περιοδείες στις οποίες ο ίδιος έχει τον πρώτο λόγο για να αλλάξει το κλίμα και να βελτιωθεί η κατάσταση ώστε να αυξηθούν οι εγγραφές, καθώς τα αποτελέσματα δεν είναι τα αναμενόμενα.

Ξεκαθάρισμα. Με φόντο τις εσωκομματικές αντιθέσεις, διατυπώνεται η άποψη από τμήμα των προεδρικών ότι «ο Τσίπρας έκανε σημαντική ρήξη το 2015 και έμεινε πίσω ένα σημαντικό τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ» και θέτουν το ερώτημα: «γιατί όχι άλλη μια εάν χρειαστεί;». Η αντίληψη αυτή απηχεί αρκετά στελέχη, αν και διευκρινίζουν ότι δεν είναι ο στόχος ένα εσωκομματικό ξεκαθάρισμα, αλλά η κατανόηση των αντιδρώντων πως η διαδικασία να διευρυνθεί και να μεγαλώσει ο ΣΥΡΙΖΑ επιφέρει τεκτονικές αλλαγές και εντός του κόμματος. Υπό αυτή την έννοια δίνεται έμφαση στη θεώρηση ότι ο Τσίπρας επεξεργάζεται το νέο κόμμα που θα είναι έτοιμο μετά το συνέδριο και δεν θα έχει καμία σχέση με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ. Ο ίδιος σε μια από τις τελευταίες περιοδείες του, είπε μια φράση - κλειδί που πέρασε εν πολλοίς απαρατήρητη. Χαρακτήρισε απαράδεκτο το γεγονός «ένα κόμμα του 32% να έχει οργανωτική δομή που αντιστοιχεί σε κόμμα του 3%». Η μομφή ήταν σαφής προς το βαθύ κόμμα που βάζει εμπόδια στο άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις δηλώσεις ότι επιθυμούν τη διεύρυνση.

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗ
Η αθρόα προσέλευση και η μεγάλη συμμετοχή που χαρακτήρισαν την προχθεσινή εκδήλωση για την ανασυγκρότηση της Προοδευτικής Παράταξης αποτελούν ένα ακόμα - επιτυχημένο - βήμα στην προσπάθεια για τη δημιουργία μιας μεγάλης προοδευτικής πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας, για την οικοδόμηση ενός σύγχρονου, μαζικού και δημοκρατικού κόμματος.

Η λαϊκή ετυμηγορία της 7ης Ιουλίου, όπου το 1/3 του εκλογικού σώματος κατέστησε τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία καθοριστική πολιτική δύναμη για το αύριο του τόπου, αλλά και οι πρώτοι πέντε μήνες της διακυβέρνησης της ΝΔ αντανακλούν μια αναπόδραστη αναγκαιότητα.

Αυτή της συστράτευσης, του κοινού βηματισμού και της εύρεσης κοινών τόπων όλων εκείνων των δυνάμεων που θεωρούν υποχρέωσή τους να συγκροτήσουν ένα μέτωπο ανθρώπων και ιδεών απέναντι στο επικίνδυνο μείγμα νεοφιλελευθερισμού, νεποτισμού, και ακροδεξιάς ρητορικής που εμφανίζεται πολλές φορές ως κυρίαρχη ιδεολογία, τόσο στην Ευρώπη όσο και στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού, και που δυστυχώς χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό και τη νέα κυβερνητική πλειοψηφία στη χώρα μας.

Βασικό ζητούμενο στην προσπάθεια αυτή είναι ένας διευρυμένος προοδευτικός πολιτικός χώρος, ένα κόμμα βαθιά δημοκρατικό, με σαφή στρατηγική τόσο για την αντιπολίτευση όσο και για τη διακυβέρνηση και με ένα πολιτικό πρόγραμμα με επαρκείς απαντήσεις στα μεγάλα ζητήματα της επισφάλειας, της κλιματικής κρίσης και της διαρκούς γεωπολιτικής αναστάτωσης.

Αυτή η προσπάθεια θα πρέπει να στηρίξει και να στηριχθεί στους νέους ανθρώπους, τους οποίους οφείλουμε να προσεγγίσουμε όχι μόνο ως ψηφοφόρους και απλά μέλη, αλλά ως πρωταγωνιστές και ενεργούς συνδιαμορφωτές του μέλλοντος, του δικού τους μέλλοντος.

Η νέα γενιά της χώρας είναι η γενιά της κρίσης και των μνημονίων. Είναι η νεολαία που είτε αναγκάστηκε να ξενιτευτεί, είτε αγωνιά για σταθερή και αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία και βλέπει την εργασιακή ζούγκλα να επιστρέφει, η νεολαία που είδε τη ΝΔ προεκλογικά να ομνύει περί αξιοκρατίας και σήμερα τη βλέπει να βολεύει μικρούς και μεγάλους φίλους της με μόνο κριτήριο τη γαλάζια ταυτότητά τους.

Είναι καθήκον μας και ταυτόχρονα προϋπόθεση επιτυχίας το ειλικρινές καλωσόρισμα και η ενεργός συμμετοχή όλων αυτών των νέων ανθρώπων στο εγχείρημά μας. Επιπλέον, η εξέλιξη αυτή θα δώσει ένα οριστικό τέλος στους φόβους και τις ανησυχίες για την λεγόμενη «πασοκοποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ, πρόκειται για μια γενιά που δεν έχει ζήσει καν το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του '80 και του '90 και που ουδόλως την αφορά η σχετική συζήτηση.

Την εποχή που το παλιό βαφτίζεται νέο και το άσπρο γίνεται μαύρο, εφόσον αυτό εξυπηρετεί την κυβέρνηση της ΝΔ, δεν υπάρχει η πολυτέλεια για φοβικές αντιδράσεις απέναντι στη δημοκρατική πολυφωνία και πολυχρωμία.



Και κόκκινο και πράσινο λοιπόν. Οχι το πράσινο του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ, αλλά το πράσινο της οικολογίας, που θα πρέπει να πρωταγωνιστήσει εάν θέλουμε να κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές έναν βιώσιμο πλανήτη. Η έκβαση της προσπάθειας αυτής αφορά, όσο και εάν ενοχλεί να λέγεται ή να γράφεται, το μέλλον της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, το μέλλον των πολλών. Για αυτό ακριβώς πρέπει να γίνει όχι απλά στο όνομά τους, αλλά μαζί τους, σε κάθε βήμα.

-Ο Μίλτος Χατζηγιαννάκης είναι βουλευτής Ευβοίας του ΣΥΡΙΖΑ