"...Θέλω να ελπίζω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα βρεθεί στη δυσάρεστη θέση που βρέθηκε το 1987 ο Ανδρέας ο αείμνηστος, σε μια προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση την οποία είχε προκαλέσει ο πατέρας του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μετά τη συνάντηση του Ανδρέα με τον Τουργκούτ Οζάλ στο Νταβός. Οπως είναι γνωστό, είχε προηγηθεί η μεγάλη κρίση με το «Σισμίκ» που έφερε τις δύο χώρες στα πρόθυρα του πολέμου και έληξε έπειτα από παρέμβαση των Αμερικανών οι οποίοι είχαν επιβάλει και τη συνάντηση του Νταβός. Τότε λοιπόν ο Ανδρέας επιστρέφοντας από τη συνάντηση και μιλώντας στη Βουλή κατά την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών είχε αναφέρει το περίφημο «mea culpa», παραδεχόμενος ουσιαστικά ότι δεν έπρεπε να πάει στη συνάντηση. Γιατί; Διότι δόθηκε η ευκαιρία στον τούρκο πρόεδρο Οζάλ να θέσει επί τάπητος όλες τις τουρκικές διεκδικήσεις, και ειδικότερα εκείνη της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 05/12/19

Η εποχή των παγετώνων

Αλλοι καιροί, άλλα ήθη. Εγώ περίμενα τον πρόεδρο Μητσοτάκη να προσέλθει στη συνάντηση με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με «φουστανέλα, τσαρούχι, φούντα, φέσι» που λέει και το γνωστό επικολυρικό, εθνικοπατριωτικό τραγουδάκι, κάτι σαν τον Νικηταρά τον... τουρκοφάγο ας πούμε, να του σπάσει το ηθικό τού Ταγίπ, αλλά εκείνος μου τα χάλασε. Εμφανίστηκε με κοστουμάκι σένιο, γραβατούλα γαλάζια φυσικά, και εκείνο το χαμόγελο το παγωμένο, το αμφίσημο, που το βλέπεις και λες «τώρα θα σκάσει, τώρα θα σκάσει», αλλά δεν σκάει. Και χθες δεν έσκασε. Οπως αναφέρουν όλες οι πληροφορίες, η συνάντηση ήταν ένα βήμα πριν από την... Παταγονία - τόσο παγωμένη, αφιλόξενη, εχθρική και εν τέλει απωθητική.

20 βαθμούς κάτω από το μηδέν, και λίγο λέω. Και για πρόοδο στις σχέσεις, ούτε λέξη. Οπισθοδρόμηση ναι.

Θέλω να ελπίζω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα βρεθεί στη δυσάρεστη θέση που βρέθηκε το 1987 ο Ανδρέας ο αείμνηστος, σε μια προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση την οποία είχε προκαλέσει ο πατέρας του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μετά τη συνάντηση του Ανδρέα με τον Τουργκούτ Οζάλ στο Νταβός. Οπως είναι γνωστό, είχε προηγηθεί η μεγάλη κρίση με το «Σισμίκ» που έφερε τις δύο χώρες στα πρόθυρα του πολέμου και έληξε έπειτα από παρέμβαση των Αμερικανών οι οποίοι είχαν επιβάλει και τη συνάντηση του Νταβός. Τότε λοιπόν ο Ανδρέας επιστρέφοντας από τη συνάντηση και μιλώντας στη Βουλή κατά την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών είχε αναφέρει το περίφημο «mea culpa», παραδεχόμενος ουσιαστικά ότι δεν έπρεπε να πάει στη συνάντηση.

Γιατί; Διότι δόθηκε η ευκαιρία στον τούρκο πρόεδρο Οζάλ να θέσει επί τάπητος όλες τις τουρκικές διεκδικήσεις, και ειδικότερα εκείνη της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο...

Ερευνα σε βάθος

Εγώ από όλα όσα είπε χθες στην Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής ο Μανιαδάκης (πρώην προστατευόμενος μάρτυρας, νυν κατηγορούμενος κ.λπ. για το σκάνδαλο της Novartis) συγκρατώ ότι σε εκείνο το αμαρτωλό διαμέρισμα της οδού Αλεξανδρουπόλεως 24-26, στα Ιλίσια, γίνονταν «όργια». Είπε, για παράδειγμα, ότι οι εισαγγελείς «γνώριζαν μέχρι από πού ψωνίζει κουρτίνες ο Αδωνις» (Γεωργιάδης).

Το βρίσκω σημαντικό, διότι δύο τινά συνέβησαν σχετικά με αυτή την αποκάλυψη:

Το ένα, κάποια στιγμή να αποφάσισε η κυρία Τουλουπάκη να αλλάξει κουρτίνες στο σπίτι της και όλως τυχαίως στο κατάστημα που πήγε να διαλέξει υφάσματα να έπεσε πάνω στην Ευγενία Μανωλίδου, η οποία επίσης είχε την ίδια ωραία ιδέα. Να χαιρετήθηκαν οι γυναίκες, να αντάλλαξαν απόψεις για το ποιες είναι σήμερα οι τάσεις της μόδας στις κουρτίνες, και έπειτα η κυρία Τουλουπάκη να πήγε στην οδό Αλεξανδρουπόλεως στο προγραμματισμένο ραντεβού με τον Μανιαδάκη και να του έκανε την έξυπνη «ρε συ, ξέρουμε ακόμη και από πού αγοράζει κουρτίνες ο Αδωνις, πες τα λοιπόν να τελειώνουμε, γιατί έχω και κομμωτήριο μετά».

Το δεύτερο είναι πιο πολύπλοκο. Και ως εκ τούτου πιο σοβαρό. Και ερευνητέο. Να παρακολουθούσαν τον Αδωνη. Φυσικά όχι η κυρία Τουλουπάκη, ούτε οι δύο βοηθοί της, Ντζούρας και Μανώλης. Αλλος/οι. Από κάποια υπηρεσία. Κρατική. Και εντεταλμένη για άλλου είδους καθήκοντα. Και όχι να παρακολουθεί βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου.

'Η δημοσιογράφους, προσθέτω. 'Η επιχειρηματίες μη αρεστούς στην κυβέρνηση, αθροίζω. 'Η όποιον τέλος πάντων τους έμπαινε στα συριζορούθουνα. Και κάπως έτσι ξαναγυρίζουμε σε αυτά που λέγαμε προ μηνών: ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη ΟΦΕΙΛΕΙ να διερευνήσει το πώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποίησε τις δομές του κράτους για να παρακολουθεί, ελέγχει, απειλεί, εκβιάζει, εξοντώνει πολιτικά, κοινωνικά, ηθικά και επαγγελματικά τους πολιτικούς της αντιπάλους. Τι είναι αυτό άραγε που τον αποτρέπει; Τι περιμένει;

«Πατριωτική» στάση

Την ώρα που ο Μητσοτάκης ήταν στο εξωτερικό και απέμεναν μερικές, λίγες ώρες από την κρίσιμη συνάντησή του με τον πρόεδρο Ερντογάν, την ιδια εκείνη ώρα ο πρόεδρος Αλέξης ο άχαστος στην Αθήνα από το βήμα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος έβγαζε τον πρόεδρο Κυριάκο ανίκανο να διαχειριστεί τα εθνικά θέματα. Ωραία στάση, πατριωτική, υπέροχα συναινετική και βεβαίως στο κλίμα της διαμόρφωσης ενός αρραγούς εσωτερικού μετώπου!

Προφανώς επειδή αυτό υπαγορεύει το DNA του κάθε αρχηγού της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα. 200 χρόνια τώρα, πάντα υπάρχει κάποιος «Τσίπρας», την ώρα που παραμονεύουν οι εθνικοί κίνδυνοι, την παραμονή μιας εθνικής περιπέτειας, μιας καταστροφής ενδεχομένως, να υπάρχει ο αρχηγός της αντιπολίτευσης που να αρπάζει την ευκαιρία να ασκήσει αντιπολίτευση για να κερδίσει μερικές ψήφους ή να διεκδικήσει «μετά» την υστεροφημία μιας Κασσάνδρας που τα είχε προβλέψει όλα, και την καταστροφή, αλλά φευ δεν εισακούστηκε, και νάτα τώρα...

Να δούμε τώρα που συγκαλείται εκτάκτως το Ανώτατο Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής τι στάση θα κρατήσουν, όχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, άλλα και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης.

(Η σύγκληση του Συμβουλίου είναι άλλη μια απάντηση στο αν ετούτος εδώ, ο Κυριάκος δηλαδή, κάνει ό,τι και ο προηγούμενος, ο Τσίπρας. Ε, δεν κάνει. Θα ενθυμείστε ασφαλώς ότι, παρά τις έντονες πιέσεις των κομμάτων της τότε αντιπολίτευσης, συγκλήθηκε τον Δεκέμβριο του 2018, όταν πια η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν μια πραγματικότητα, και απλώς εκείνο που απέμενε ήταν η ψήφισή της στη Βουλή...)

«... και έξω από τη Βουλή»

Δεν θα μείνω άλλο σε αυτό, δεν έχει νόημα, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά με την τροπή που έχουν λάβει οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, ώστε περισσεύει κάθε δική μου αναφορά. Ως εκ τούτου, πάω παρακάτω - εκεί όπου ο πρόεδρος Αλέξης ο άχαστος σήμανε το νικητήριο σάλπισμα του αγώνα για να καταλάβει ο λαός τι λάθος έκανε στις 7 Ιουλίου και του αφαίρεσε την εξουσία και την έδωσε στον Μητσοτάκη (στον ΣΥΡΙΖΑ, ως γνωστόν, αντί να σκύψουν πάνω στο αποτέλεσμα της συντριβής και να το μελετήσουν, έχουν καταλήξει ότι φταίει ο λαός ο οποίος πλανήθηκε, παρασύρθηκε, και δεν κατάλαβε τι ψήφισε).

Τι είπε ο αρχηγός, απευθυνόμενος στους βουλευτές; Τα ακόλουθα: «Σε εσάς τους 85, τους 86, μαζί με εμένα, βουλευτές της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας, πέφτει σήμερα ένα διπλό βάρος. Το βάρος να είμαστε και οι ογδόντα έξι, ογδόντα έξι ασπίδες (sic) της δημοκρατίας μέσα στη Βουλή, υπέρμαχοι των κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων που καταπατώνται με σχεδόν κάθε νομοσχέδιο που εισέρχεται για συζήτηση. Ακόμη πιο έντονα. Ακόμη πιο δυναμικά. Και από την άλλη πλευρά όμως, να μη μένουμε μόνο μέσα στη Βουλή, να είμαστε δίπλα στους πολίτες και έξω από τη Βουλή, με την ευθύνη μας να στηρίζουμε τις αγωνίες τους, τους αγώνες τους, να τους πληροφορούμε και για όλα όσα συμβαίνουν και δεν τα μαθαίνουν από τα ΜΜΕ. Να ενισχύουμε τους αγώνες τους».

Αυτό το «... και έξω από τη Βουλή» είναι αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους πασοκογενείς και πασοκοθρεμμένους έσπευσαν (ή θα σπεύσουν προσεχώς) να ενισχύσουν το εγχείρημα του προέδρου Αλέξη του άχαστου περί «Πράσινης Συμμαχίας» και άλλα... πράσινα άλογα!