"...Ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από την αξιοποίηση του μαστιγίου και του καρότου, εμποδίζει τη ριζοσπαστικοποίηση με την αλλοίωση και δυσφήμηση αριστερών, ριζοσπαστικών, πατριωτικών, αντιιμπεριαλιστικών ιδεών. Με τον δικό του δηλαδή τρόπο ενισχύει τη συντηρητικοποίηση, την παθητικοποίηση, τη μοιρολατρία και τον «εκσυγχρονισμένο» αντικομμουνισμό. Οι γνωστές «πλατείες» και τα προς εντυπωσιοθηρία συριζαίικα χάπενινγκ, το λαθρεμπόριο εις βάρος της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος είναι τα εργαλεία του ΣΥΡΙΖΑ για να πλασάρεται ως αριστερό κόμμα αντίστασης, ακόμα και όταν συνεργάστηκε με τους ΑΝΕΛ, και τώρα διεκδικεί τον ιστορικά πια ξεπερασμένο ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 22-23/06/19

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΦΩΤΑΚΗ

Η τέως γενική γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ έχει επιλέξει από το 2013 και μετά που τη διαδέχτηκε στο τιμόνι του κόμματος ο Δημήτρης Κουτσούμπας να μη δίνει συνεντεύξεις. Οι παρεμβάσεις της γίνονται από το βήμα της Βουλής και την κομματική της δραστηριότητα. Στη μάχη των εθνικών εκλογών είναι επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΚΚΕ. Μιλάει στα «ΝΕΑ» και καλεί σε ενίσχυση του ΚΚΕ για πολλαπλάσια δύναμη στον λαό. Υπεραμύνεται της απόφασης του ΚΚΕ να μην υποχωρήσει σε συμμετοχή σε κυβερνήσεις συνεργασίας, λέγοντας ότι θα είχε γίνει συνένοχος του ΣΥΡΙΖΑ στην αυταπάτη. Οσον αφορά τα εθνικά θέματα, χαρακτηρίζει την ένταση στην περιοχή όπλο εκβιασμών, σημειώνει ότι αν η Τουρκία υποχωρήσει στις αξιώσεις των ΗΠΑ ίσως πάρει ανταλλάγματα στο Αιγαίο και το Κυπριακό. Οσο για την πολιτική ΣΥΡΙΖΑ, όπως λέει, «ξεπέρασε και τη ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, τα έδωσε όλα».

Εθνικές εκλογές σε συνθήκες ακραίας πόλωσης. Ποιο είναι το διακύβευμα;

Το διακύβευμα για τον λαό βρίσκεται στον αντίποδα του διακυβεύματος που θέτουν η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, τα υπόλοιπα κόμματα. Στην κάλπη αναμετρώνται κομματικά ψηφοδέλτια, στην πραγματικότητα συνιστά διαπάλη ανάμεσα σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα: το ένα περιλαμβάνει τις δυνάμεις του κεφαλαίου, που περνάνε κάθε μέρα σε νέες επιθετικές κινήσεις κατά του λαού, και τα κόμματα τα οποία διαχειρίζονται τα συμφέροντά του με διάφορες παραλλαγές, που καταλήγουν στον ίδιο αντιλαϊκό σκοπό. Το άλλο είναι η εργατική τάξη, οι φτωχοί αυτοαπασχολούμενοι στις πόλεις και στην ύπαιθρο, η νεολαία και οι γυναίκες των εργατικών - λαϊκών οικογενειών, οι επιστήμονες και καλλιτέχνες και όλοι όσοι υποφέρουν από την καταθλιπτική πίεση των μονοπωλίων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Το ζητούμενο δεν είναι αν θα προκύψει αυτοδύναμη κυβέρνηση ή συνεργασίας με τα προσωπεία της Κεντροδεξιάς ή της Κεντροαριστεράς, αλλά αν ένα μεγαλύτερο μέρος του λαού στείλει ψήφο - μήνυμα ότι μπορεί η οικονομική καπιταλιστική κρίση να του άδειασε τις τσέπες, όμως του απέφερε πολιτική πείρα: χειραφέτησης από την ασφυξία των ψεύτικων διλημμάτων του μονοδρόμου της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αυτοπεποίθησης στη δύναμή του να δώσει δυναμική στον αγώνα για τα οξυμμένα προβλήματά του, ετοιμότητας απάντησης στη νέα βάρβαρη ατζέντα της ΕΕ, να βάλει εμπόδια, να αποσπάσει, να διεκδικήσει τα δικαιώματά του.

Η Κεντρική Επιτροπή στο κάλεσμά της για τις εκλογές προτάσσει 19 άξονες συγκεκριμένων κοινωνικών προβλημάτων για συσπείρωση και συμπόρευση, ώστε απέναντι στην επόμενη κυβέρνηση να υψωθεί η, όσο γίνεται πιο αποτελεσματική, εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση. Αυτή η εξέλιξη εξαρτάται από την ενίσχυση του ΚΚΕ στην κάλπη και τη συμπόρευση μαζί του νέων δυνάμεων στο κίνημα. Οταν εμείς αναφερόμαστε στο κίνημα, εννοούμε τον οργανωμένο αγώνα που ριζώνει στον τόπο δουλειάς, στη λαϊκή συνοικία, στον κλάδο, στην περιοχή, στους χώρους της παιδείας, που συνενώνεται πανελλαδικά σε αντικαπιταλιστική, αντιμονοπωλιακή, διεθνιστική κατεύθυνση. Αυτό το κίνημα είναι σε θέση να φέρει σε δύσκολη θέση την επόμενη κυβέρνηση, να ενσαρκώσει τη γνήσια λαϊκή αντιπολίτευση.

Η εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση δεν είναι αυτοσκοπός, είναι ο δρόμος της ταξικής πάλης για την αντιμετώπιση οξυμμένων προβλημάτων, αλλά και της συγκέντρωσης δυνάμεων με λαϊκή επιλογή την ανατροπή της δικτατορίας των μονοπωλίων, την εργατική, λαϊκή εξουσία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί το ΚΚΕ γιατί δεν μπαίνει σε κυβερνήσεις συνεργασίας, υποστηρίζοντας ότι αν η στάση του ήταν διαφορετική, από το 2012, θα υπήρχε και άλλη εξέλιξη στα πράγματα. Τι απαντάτε;

Αν το ΚΚΕ το 2012 και το 2015 είχε υποχωρήσει στην πίεση της λαϊκής ελπίδας και αυταπάτης - που είχε προσχεδιασμένα καλλιεργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ -, θα ήμασταν συνένοχοί του. Το χειρότερο: δεν θα είχαν αναπτυχθεί και αυτοί οι αγώνες που ξεδιπλώθηκαν, χάρη στους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε έστω και αυτές τις παραχωρήσεις. Βέβαια δεν κρύψαμε από τον λαό ότι του πήρε 10 και του επέστρεψε προεκλογικά 1, τακτική που φαίνεται ότι θα μιμηθεί και η επόμενη κυβέρνηση, ώστε να κρατήσει τον λαό στη γωνία.

Το ΚΚΕ έχει πάρει μαθήματα και από την πείρα της συμμετοχής σε κυβερνήσεις συνεργασίας κομμάτων, όπως το ΚΚ Γαλλίας, Ιταλίας κ.λπ., σε κράτη - μέλη της ΕΕ αλλά και σε άλλες ηπείρους. Η συνεργασία ζημίωσε τους λαούς, υπονόμευσε το κίνημά τους, έγινε παράγοντας συντηρητικοποίησης και ενίσχυσης της μοιρολατρίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ διαφέρει από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, πόσο «αριστερή» κυβέρνηση υπήρξε και τι κατάφερε υπέρ των λαϊκών στρωμάτων;

Κάποιες διαφορές ιστορικού και συνθηματικού χαρακτήρα υπάρχουν, όμως από τους πρώτους κιόλας μήνες της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ελαχιστοποιήθηκαν, ενώ επανεμφανίζονται πάλι κυρίως προεκλογικά. Οι διαφορές τους βρίσκονται βασικά στην τακτική προσεταιρισμού, χειραγώγησης και παθητικοποίησης του λαού, των αγωνιστικών δυνάμεων. Οι διαφορές τους, ακόμα και όταν παίρνουν τη μορφή οξύτατης πόλωσης, αποτελούν στήριγμα για το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα, ιδιαίτερα σε συνθήκες που το αντικαπιταλιστικό, αντιμονοπωλιακό κίνημα δεν έχει αποκτήσει μεγάλη δυναμική. Οδηγούν στη μετάγγιση επιρροής και ψήφων από το ένα κόμμα στο άλλο, από τον έναν πόλο στον άλλο, στην εκτόνωση, στην απώλεια πολύτιμου χρόνου για τη λαϊκή αντεπίθεση.

Ανήκετε σε μια γενιά πολιτικών που έζησαν σημαντικούς σταθμούς στην Ιστορία. Ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε πίσω το λαϊκό κίνημα και έκανε ζημιά σε αυτό που ονομάζουμε «αριστερό - προοδευτικό χώρο»;

Η ΝΔ μαχητικά επιδιώκει να εδραιώνει, να αναπαράγει τη συντηρητικοποίηση, ιδιαίτερα στις νεότερες ηλικίες, με το μαστίγιο και το καρότο, επιδιώκει να βάλει το κίνημα σε μακρόχρονο σιωπητήριο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από την αξιοποίηση του μαστιγίου και του καρότου, εμποδίζει τη ριζοσπαστικοποίηση με την αλλοίωση και δυσφήμηση αριστερών, ριζοσπαστικών, πατριωτικών, αντιιμπεριαλιστικών ιδεών. Με τον δικό του δηλαδή τρόπο ενισχύει τη συντηρητικοποίηση, την παθητικοποίηση, τη μοιρολατρία και τον «εκσυγχρονισμένο» αντικομμουνισμό.

Οι γνωστές «πλατείες» και τα προς εντυπωσιοθηρία συριζαίικα χάπενινγκ, το λαθρεμπόριο εις βάρος της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος είναι τα εργαλεία του ΣΥΡΙΖΑ για να πλασάρεται ως αριστερό κόμμα αντίστασης, ακόμα και όταν συνεργάστηκε με τους ΑΝΕΛ, και τώρα διεκδικεί τον ιστορικά πια ξεπερασμένο ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας.

Το ΚΚΕ μετράει τη δύναμη και τη δράση του με κριτήριο αν από θέση πρωτοπορίας συμβάλλει ο λαός να βγει στο προσκήνιο, να απελευθερώσει τις κρυμμένες δυνάμεις που διαθέτει ως την τελική του νίκη.

Ως γενική γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ βρεθήκατε και στο Συμβούλιο Αρχηγών για το Σκοπιανό το 1992, ενώ ζήσατε και την περίοδο των διαπραγματεύσεων του 2008. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιτέθηκε με ιδιαίτερο μένος στο ΚΚΕ για τη στάση του απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών. Εγιναν υποχωρήσεις και γιατί η λύση δεν είχε επιτευχθεί τα προηγούμενα χρόνια;

Εμείς από το 1992 συνδέαμε το θέμα του γεωγραφικού όρου της ονομασίας με τη στρατηγική του ιμπεριαλισμού στα Βαλκάνια, που με το «διαίρει και βασίλευε», την εκμετάλλευση υπαρκτών και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων αλλάζει σύνορα, με «βελούδινα» διαζύγια και με τον πόλεμο, όπως έγινε στην περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας. Αν το 1992 ένα σημαντικό μέρος του λαού, σε συνθήκες εθνικιστικού παραληρήματος από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ ως τον τότε Συνασπισμό, συγκέντρωσε την προσοχή του μόνο στο όνομα, σήμερα δεν κρύβεται πια ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι αμερικανονατοϊκή και ευρωενωσιακή και γι' αυτό δυνητικά μπορεί να αξιοποιηθούν, αν χρειαστεί, ζητήματα όπως «μακεδονική εθνότητα», «μακεδονική γλώσσα». Εξίσου σοβαρό είναι ότι ευρωατλαντικοί ηγέτες και ο κ. Τσίπρας υποστηρίζουν ότι η Συμφωνία αυτή αποτελεί παράδειγμα και οδηγό «λύσης» για το Κυπριακό, το Παλαιστινιακό και το Αιγαίο.

Τουρκική προκλητικότητα. Θεωρείτε πιθανό ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο και για ποιους λόγους η Αγκυρα επιδιώκει την ένταση;

Ηδη από κυβερνητικά στελέχη των ΗΠΑ, αξιωματούχους του ΝΑΤΟ, αλλά και στην Ελλάδα έχουν διατυπωθεί ανησυχίες για ένα θερμό επεισόδιο στη διάρκεια επιχείρησης αναχαίτισης. Αυτό το επεισόδιο ακόμα κι αν αποφευχθεί δεν δικαιολογεί εφησύχαση του ελληνικού λαού, όταν η περιοχή φλέγεται κυριολεκτικά, καθώς ο δρόμος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου είναι ποτισμένος με το αίμα των λαών. Η ένταση στο Αιγαίο είναι όπλο, στα χέρια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, άσκησης εκβιασμών και στο εσωτερικό της κάθε χώρας, ώστε να προετοιμάζονται οι λαοί να δεχθούν αρνητικές για τα συμφέροντά τους «λύσεις», να δέχονται αδιαμαρτύρητα οι χώρες τους να μετατρέπονται απ' άκρη σε άκρη σε αμερικανονατοϊκή βάση εξαπόλυσης πολέμων. Ο ΣΥΡΙΖΑ ξεπέρασε και τη ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, τα έδωσε όλα. Η ΝΔ, το Κίνημα Αλλαγής, δεν άνοιξαν το στόμα τους, επιδοκίμασαν. Για τον κ. Βαρουφάκη επίσης δεν υπάρχει θέμα, επικροτεί.

Πιστεύετε ότι το ενεργειακό πρόγραμμα της κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να οδηγήσει σε λύση του Κυπριακού ή μπορεί να αποτελέσει θρυαλλίδα εξελίξεων που θα οδηγήσουν σε νέα τραγωδία; Η Τουρκία θα απειλήσει εταιρείες ή έχει στόχο τις εκ του ασφαλούς προκλήσεις ως μέσο πίεσης;

Οι υπόγειες ή υποθαλάσσιες πηγές πρώτων υλών και ενέργειας, που ανήκουν μόνο στους λαούς, είναι παράγοντας κοινωνικής ευημερίας, όμως μετατρέπονται σε παράγοντα επικίνδυνων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που μπορεί να φθάσουν ώς τον πόλεμο, ενώ δεν ξεχνάμε τη φτώχεια, τη μετανάστευση. Η αιτία μία: την ιδιοκτησία και αξιοποίησή τους σφετερίζονται οι καπιταλιστές. Το Κυπριακό, που από ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ έχει «ξεχαστεί» ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής, οδηγείται από την προμελετημένη διχοτόμηση στην ντε γιούρε. Τσιμουδιά γι΄ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ, το ΜΕΡΑ κ.λπ. Ολοι καλύπτονται πίσω από τη θέση περί «δίκαιης και βιώσιμης λύσης» (το προσφιλές τσιτάτο των ιμπεριαλιστών).

Σε περίπτωση τουρκικής απειλής στην Κύπρο ή στο Αιγαίο θεωρείτε ότι Ελλάδα και Κύπρος μπορούν να υπολογίζουν σε «συμμάχους»;

Οι κυβερνήσεις, τα κόμματα του καπιταλιστικού μονόδρομου έχουν συμμάχους, τις ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, την ΕΕ - και αν όχι ολόκληρη, τις πιο ισχυρές δυνάμεις της. Σύμμαχοι στη λογική διχοτόμησης, συγκυριαρχίας, στην κερδοφορία του κεφαλαίου. Πάνω απ' όλα θέλουν να μη διαταραχθούν οι σχέσεις του ελληνικού και του τουρκικού κράτους στα πλαίσια των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών. Αλλοτε ασκούν μεγαλύτερη πίεση στην Τουρκία, όπως τώρα που διεκδικεί αναβάθμιση του γεωστρατηγικού της ρόλου και προσωρινή συμμαχία με τη Ρωσία, άλλοτε προς την Ελλάδα, ανάλογα με το τι τους συμφέρει στη συγκεκριμένη συγκυρία.

Αν η Τουρκία υποχωρήσει στην αξίωση των ΗΠΑ να σταματήσει την προμήθεια εξοπλισμού από τη Ρωσία, είναι πολύ πιθανό - αν όχι και βέβαιο - να πάρει μεγάλα ανταλλάγματα και στο Αιγαίο και στο Κυπριακό κ.λπ.

Γιατί ΚΚΕ και ποιος είναι ο στόχος του κόμματος στις εκλογές;

Το ΚΚΕ να βγει στην κάλπη πιο δυνατό, πράγμα που σημαίνει πολλαπλάσια δύναμη του ίδιου του λαού. Να κάνουν το βήμα χιλιάδες αγωνιστές ρίχνοντας το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ, καθώς είναι ορατές θετικές διεργασίες, μεγαλύτερο ενδιαφέρον να μας ακούσουν σε σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν, έχουν εκτίμηση για τον ρόλο του στη λαϊκή αντίσταση - διεκδίκηση. Την αντιλαϊκή γραμμή τη διαμορφώνει στη Βουλή κατά πρώτο λόγο η εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά παίζει ρόλο και τι αντιπροσωπεύουν τα κόμματα που βρίσκονται στην αντιπολίτευση. Η ΝΔ, το Κίνημα Αλλαγής, ψήφισαν την πλειοψηφία των νομοσχεδίων που έκαναν προκλητικές παραχωρήσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους, την ίδια ώρα που έτρεχαν τα βάρβαρα μνημονιακά μέτρα. Και όταν για τις ανάγκες της καταξίωσής τους ως αντιπολιτευόμενης αντιΣΥΡΙΖΑ δύναμης τα καταψήφιζαν, πρόβαλλαν προσχηματικές διαδικαστικού χαρακτήρα δικαιολογίες και όχι θέματα αρχής.

Αποδείχθηκε ότι το δίλημμα Δεξιά - αντιδεξιά εξελίχθηκε σε συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, ο «αντιδεξιός» και «αντιΠΑΣΟΚ» ΣΥΡΙΖΑ συγκυβέρνησε με τους ΑΝΕΛ, τώρα συμπορεύεται με πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και άλλα πρώην στελέχη της ΝΔ π.χ. την κυρία Παπακώστα. Αυτοί που εξέπεμπαν μύδρους κατά Βαρουφάκη σήμερα θωπεύουν το ΜέΡΑ25, άλλοι κλείνουν το μάτι στον Βελόπουλο, ως πιο χρήσιμο για το σύστημα από τη ναζιστική Χρυσή Αυγή.