"...Ο «άχαστος» έχει ήδη καταγάγει μια μικρή νίκη, αν δεχθούμε ως πραγματικά τα στοιχεία που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις στο σκέλος που αφορούν στον ΣΥΡΙΖΑ: η εκλογική κατάρρευση που φοβόταν τόσο ο ίδιος όσο και τα στελέχη που τον περιβάλλουν αμέσως μετά τις ευρωεκλογές και που είχε δημιουργήσει συνθήκες πανικού στο Μέγαρο Μαξίμου και την Κουμουνδούρου, δεν φαίνεται να συμβαίνει. Αντιθέτως τα στοιχεία περιγράφουν μια μάλλον θετική κατάσταση για τον Αλέξη τον «άχαστο»: ότι η εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει ανθεκτικότητα «μπετόν αρμέ» - η συσπείρωση φλερτάρει συνεχώς με το 90% (μιλάμε πάντα σε σχέση με την εκλογική επίδοση των ευρωεκλογών)..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 22-23./06/19

Μετανιωμένος

Μου λένε ότι το έχει μετανιώσει. Το έχει μετανιώσει πολύ. Αλλά η ιστορία δεν γυρίζει πίσω. Οπως δεν γυρίζει και ο χρόνος. Ο,τι έγινε, έγινε και τώρα κοιτάζει μπροστά να δει πώς θα μπορέσει να το συμμαζέψει κάπως το μαγαζάκι, διότι από τις 8 Ιουλίου και μετά αλλάζουν όλα. Κυρίως αλλάζει η δική του η στάση απέναντι στα πράγματα. Τι και ποιος έχει μετανιώσει, υποθέτω δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Ο Αλέξης Τσίπρας εκτός από «άχαστος» είναι και μετανιωμένος!

Μετάνιωσε, λέει, που δεν έστησε μαζί με την κάλπη των ευρωεκλογών και εκείνη των βουλευτικών εκλογών. Εχει πεισθεί ότι θα πήγαινε ασφαλώς καλύτερα από ό,τι θα πάει στις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Οπως δε, μου είπε ένας από τους τελευταίους συνομιλητές του, είναι πια βαθιά η πίστη του ότι αν έκανε μαζί με τις ευρωεκλογές και τις εθνικές εκλογές, θα είχε κόψει την αυτοδυναμία του Μητσοτάκη και επιπλέον ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε ευνοϊκότερη αντιμετώπιση από τους ψηφοφόρους. Εχει ασπαστεί, μου είπε ο συγκεκριμένος, απολύτως τη θεωρία ότι η κάλπη των ευρωεκλογών θα λειτουργούσε ως αμορτισέρ στην πικρία και την αγανάκτηση του κόσμου, έτσι ώστε στη διπλανή κάλπη των εθνικών εκλογών να συμπεριφέρονταν στον ίδιο και τον ΣΥΡΙΖΑ με πιο «ευγενικό» τρόπο.

Αυτά φυσικά είναι πλέον είναι αναπόδεικτες θεωρίες, δεν ακουμπάνε πουθενά στην πραγματικότητα, και όπως είναι γνωστό η ιστορία δεν γράφεται με αν και ίσως. Γράφεται με γεγονότα. Και το καντράν στις 26 Μαΐου έγραψε 9,5 μονάδες διαφορά. Το άλλο δεν θα το μάθουμε ποτέ…

«Μπετόν αρμέ»

Ο ίδιος φυσικά έτσι εγωιστής και αλαζόνας που είναι, δεν δέχεται ότι το παιχνίδι έχει τελειώσει και το σκορ είναι ήδη 3-0 από τα αποδυτήρια. Γυρίζει εδώ κι εκεί, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις και υποστηρίζει ότι μπορεί να ανατρέψει τη διαφορά υπέρ του, διότι αυτό έκανε και η Λίβερπουλ σε εκείνο το προ μηνός ιστορικό ματς με την Μπαρτσελόνα στο Ανφιλντ για το Τσάμπιονς Λιγκ. Εχω να πω ότι δεν έχει... άδικο!

Καθόλου μάλιστα. Γιατί αυτός μεν εκκινεί από μια άλλη αφετηρία (την έχει δει δηλαδή… Γιούργκεν Κλοπ), εγώ όμως θα πω από την πλευρά μου ότι αυτά που βλέπω συνομιλώντας με πολλούς και διάφορους στις βόλτες που κάνω στο κέντρο της Αθήνας (Κολωνάκι και στα πέριξ), είναι πως οι νεοδημοκράτες συμπεριφέρονται σαν να έχει τελειώσει το ματς, έχουν νικήσει με σκορ «πολλά με λίγα» και απλώς περιμένουν τον διαιτητή να σφυρίξει και τυπικά τη λήξη.

Διαβλέπω δηλαδή εδώ και μερικές ημέρες έναν εφησυχασμό και μια σιγουριά, στοιχεία τα οποία συντείνουν στη δημιουργία ενός υποτονικού κλίματος, το οποίο δεν ξέρω πού θα βγάλει.

Επιπροσθέτως, οφείλω να σημειώσω ότι πάντως ο Αλέξης Τσίπρας ο «άχαστος» έχει ήδη καταγάγει μια μικρή νίκη, αν δεχθούμε ως πραγματικά τα στοιχεία που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις στο σκέλος που αφορούν στον ΣΥΡΙΖΑ: η εκλογική κατάρρευση που φοβόταν τόσο ο ίδιος όσο και τα στελέχη που τον περιβάλλουν αμέσως μετά τις ευρωεκλογές και που είχε δημιουργήσει συνθήκες πανικού στο Μέγαρο Μαξίμου και την Κουμουνδούρου, δεν φαίνεται να συμβαίνει. Αντιθέτως τα στοιχεία περιγράφουν μια μάλλον θετική κατάσταση για τον Αλέξη τον «άχαστο»: ότι η εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει ανθεκτικότητα «μπετόν αρμέ» - η συσπείρωση φλερτάρει συνεχώς με το 90% (μιλάμε πάντα σε σχέση με την εκλογική επίδοση των ευρωεκλογών)...

Ο λαγός και η χελώνα

Γνωρίζω ότι ο πρόεδρος Κυριάκος έχει ήδη απασχοληθεί με το κλίμα εφησυχασμού που διαφαίνεται να έχει καταλάβει το στελεχιακό δυναμικό της ΝουΔου και δια μέσω αυτού έχει επεκταθεί και στην εκλογική βάση του κόμματος. Γνωρίζω επίσης ότι ανησυχεί και αυτός, αν και δεν το δείχνει, μήπως η τάση εξελιχθεί σε γενικευμένη κατάσταση. Εχω ενημέρωση ότι σύντομα, εντός της προσεχούς εβδομάδας, θα προχωρήσει σε κινήσεις που θα ζεστάνουν την ατμόσφαιρα και θα κινητοποιήσουν τους οπαδούς του. Τι θα καταφέρει δεν γνωρίζω. Αλλά όποιος σκέφτεται ότι οι εκλογές έχουν τελειώσει, κάνει ένα τεράστιο λάθος: εκλογές τελειώνουν με το που κλείνουν οι κάλπες.

Και επειδή έχουμε δει πολλά και διάφορα να συμβαίνουν, δεν λέμε τίποτε επί του προκειμένου. Μεγάλο παιδί είναι ο Κυριάκος, ας δει πώς θα το αντιμετωπίσει. Αλλωστε υπάρχει και εκείνος ο αισώπειος μύθος του λαγού με τη χελώνα που τα έχει περιγράψει όλα, πριν από δυόμισι και βάλε, χιλιάδες χρόνια…

Ενδιαφέρον βιβλίο

Το βιβλίο επιγράφεται «Από τη βιομηχανική επανάσταση στην τεχνολογική - Στον αστερισμό ενός αβέβαιου μέλλοντος» και υπογράφεται απλά, χωρίς τίτλους, μόνο από το όνομα του συγγραφέα: Προκόπιος Παυλόπουλος. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γκούτενμπεργκ, είναι μια καλαίσθητη έκδοση και είχα τη χαρά και την τιμή να το λάβω από τον συγγραφέα, με μια ιδιόχειρη, τιμητική αφιέρωση. Πρόκειται για την ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας στο φετινό Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, εμπλουτισμένο με ορισμένες προσθήκες, και με το αγγλικό κείμενο της ομιλίας να το συνοδεύει.

Τον είχα ακούσει στους Δελφούς εφέτος να εκφωνεί λόγο με αυτό το περιεχόμενο στο φόρουμ, αλλά θα το διαβάσω το βιβλίο για να δω ποιες είναι και αυτές οι «προσθήκες» που έχει κάνει, και οι οποίες προφανώς του προσθέτουν σε ενδιαφέρον. Αλλά ποιος διαφωνεί ότι το θέμα της ομιλίας, όπως και του βιβλίου, είναι αντικείμενο προς συζήτηση, έστω και αν αντενδείκνυται για συζητήσεις επιπέδου παραλίας;

Δείγμα ύφους και ήθους

Περί του «πολλά βαρύ και όχι» υπουργού (για μερικές ημέρες ακόμη…) Πολάκη, έχω και κατά το παρελθόν αναφερθεί, διακηρύσσοντας τη βασική μου πεποίθηση ότι το άτομο αυτό δεν υπάρχει. Στην πραγματικότητα είναι ο Τσίπρας ο «άχαστος», ο οποίος όταν θέλει να υβρίσει τους πολιτικούς του αντιπάλους, να τους απαξιώσει, να τους συκοφαντήσει και εντέλει να τους δολοφονήσει πολιτικά, κοινωνικά, ηθικά, προσωπικά, φοράει τη λεοντή «Πολάκης» και επιδίδεται στο «θεάρεστο» έργο του.

Τούτου δοθέντος, και ίνα επιβεβαιωθεί του λόγου το αληθές, θα μεταφέρω ένα μικρό, αλλά τόσο ενδεικτικό απόσπασμα από τη νέα, μεταμεσονύκτια, χθεσινή ανάρτηση του περί ου ο λόγος Πολάκη, γραμμένη συνοδεία μπόλικης τσικουδιάς, προφανώς και τσιγάρων:

«Κάποιοι βάλαμε το κορμί μας, τη ζωη μας, την αξιοπρέπειά μας, την ΑΞΙΑ μας μπροστά χωρίς να σκεφτούμε το ΚΟΣΤΟΣ για να ΑΛΛΑΞΕΙ αυτή η χώρα !!! ΑΥΤΟ ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ!! Λοιδορίες, δολοφονίες χαρακτήρα από τα ΠΛΗΡΩΜΕΝΑ ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ ΚΑΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΑ ΜΙΚΡΟΦΩΝΑ ΤΩΝ ΜΜΕ, μολότοφ από το παρακράτος, απειλητικά μηνύματα και μέιλ σε μένα και την οικογένειά μου ΤΑ ΓΡΑΦΩ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΑΝΕΙ ΜΕΛΑΝΙ!!!

Είπε αυτός ο άνδρας. Αντιπροσωπευτικό δείγμα του ύφους και του ήθους της εξουσίας ΣΥΡΙΖΑ…