 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 08/11/19 |
ΤΟΥ Ι.Κ.ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ
Τον Μάιο του 1821, ούτε δύο μήνες από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα, οι προύχοντες της Πελοποννήσου συνήλθαν στη Μονή των Καλτεζών.
Στις «Σημειώσεις διά χειρός Α. Ζαΐμη επί της πολιτικής μορφής του Αγώνος» διαβάζουμε τα εξής:
«Το ύφος και οι λόγοι του κυρίου Αθανασίου (Κανακάρη) έκαμαν ημάς να μη φανώμεν ευχάριστοι εις την σύστασιν αυτής της Γερουσίας (…) και αντιπολιτευόμεθα οργανίζοντες ίνα ανατρέψωμεν αυτό το σύστημα».
Αν δεν απατώμαι, είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο στην οποία, πριν ακόμη υπάρξει χώρα, πριν υπάρξει κράτος, πριν υπάρξει κυβέρνηση, ιδρύθηκε… η αντιπολίτευση!
Από το 1821 έως το 1831 και τη δολοφονία του Καποδίστρια ακολούθησαν τρεις Εμφύλιοι.
Αν δεν απατώμαι, είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο στην οποία, πριν γίνει ανεξάρτητη, σφάχτηκαν τόσες φορές μεταξύ τους όσοι πολεμούσαν για την ανεξαρτησία.
Η οποία τελικά επετεύχθη όχι χάρη στις πολεμικές επιτυχίες των εξεγερμένων, αλλά χάρη στην εμπλοκή των μεγάλων δυνάμεων και τη ναυμαχία του Ναυαρίνου τη στιγμή που η εξέγερση είχε σχεδόν ξεψυχήσει.
Σε ποια ακριβώς «εθνική ενότητα» αναφέρονταν τελικά οι ομιλητές; Και τι ακριβώς θα γιορτάσουμε ενωτικά το 2021; Ομολογώ ότι δεν με διαφώτισε καμία από τις ομιλίες που άκουσα χθες στη Βουλή.
Λογικό. Διότι δεν υπάρχει ένα 1821. Υπάρχουν πολλά.
Στις 29 Ιανουαρίου 1891, μιλώντας στη Γαλλική Εθνική Συνέλευση για τη δική τους επανάσταση, ο Ζορζ Κλεμανσό είχε πει εν μέσω αντεγκλήσεων: «Κύριοι, είτε το θέλουμε, είτε όχι, η Γαλλική Επανάσταση είναι ένα σύνολο… Ενα σύνολο από το οποίο δεν μπορούμε να αφαιρέσουμε τίποτα διότι δεν το επιτρέπει η ιστορική αλήθεια».
Και προσέθετε: «Πιστεύετε ότι η ψήφος της Βουλής μπορεί να αλλάξει κάτι; Μήπως πιστεύετε οτι εξαρτάται από τη Βουλή να ελαχιστοποιήσει ή να μεγιστοποιήσει την κληρονομιά της Γαλλικής Επανάστασης;».
Υποθέτω λοιπόν πως αν ρωτούσαμε τον γερο-Κλεμανσό τι θα γιορτάσουμε το 2021, θα μας απαντούσε: όλα και χωρίς να αφαιρέσουμε τίποτα!
Αυτό λέει κι η δική μου λογική. Δυστυχώς όμως δεν βλέπω κανέναν Κλεμανσό στον ορίζοντα. Κυρίως όμως δεν βλέπω καμία χώρα και καμία κοινωνία έτοιμη να θυμηθεί ακόμη κι εκείνα που δεν της αρέσουν ή που δεν εντάσσονται απαραίτητα στο μετεπαναστατικό αφήγημα που έπλασε.
Μακάρι να διαψευστώ. Αλλά έχω την αίσθηση ότι για άλλη μια φορά βαδίζουμε αμέριμνοι με μια ιδέα χωρίς σχέδιο και με το όραμα μιας γιορτής που δεν θα απέχει πολύ από ένα πανηγύρι.
Καμία αντίρρηση. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον να το διασκεδάσουμε.
ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΜΗΤΣΟΥ
Ο ένας είχε χαρακτηρίσει έναν ιρανό πρόσφυγα μαϊμού και τον είχε απειλήσει ότι θα πάει από εκεί που ήρθε. Ο άλλος ζήτησε να ρίχνουν τους πρόσφυγες στο Αιγαίο και μετά, για να το μαζέψει, είπε ότι εννοούσε τους τζιχαντιστές, αλλά αφού δεν μπορούμε να τους ξεχωρίσουμε από τους άλλους, αναγκαστικά πρέπει να τους πετάμε όλους στη θάλασσα. Τέτοιοι τύποι προφανώς κυκλοφορούν πολλοί τριγύρω, αλλά σίγουρα στη Νέα Δημοκρατία δεν έχουν θέση και καλά έκανε ο Μητσοτάκης και τους διέγραψε με συνοπτικές διαδικασίες.
Το ακαταλόγιστο έχουν και οι άλλοι ομοϊδεάτες τους, οι «Ενωμένοι Μακεδόνες», που απειλούν να οργανώσουν πάρτι με μπάρμπεκιου και αλκοόλ έξω από το hotspot των Διαβατών. Παρά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, ο αρχηγός τους επιμένει, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι οι πρόσφυγες δεν είναι φτωχοί γιατί έχουν iPhone και WiFi. Αυτός δεν θέλει να τους πνίξει, προτιμά να τους κάνει να αυτοκτονήσουν από ντροπή. Και δεν υπάρχει, φαίνεται, κανείς να τον σταματήσει, όπως είχε κάνει ο Καμίνης με τα συσσίτια μόνο για Ελληνες που ήθελαν να οργανώσουν οι χρυσαυγίτες.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι αυτό που συνέβη χθες στα Γιαννιτσά, όπου εδώ και μέρες πολλοί κάτοικοι αντιδρούν στην εγκατάσταση προσφύγων και μεταναστών. Μαθητές του ΕΠΑΛ πραγματοποίησαν πορεία στο κέντρο της πόλης, τραγουδώντας το «Μακεδονία ξακουστή» και φωνάζοντας «Εξω από τα σχολεία οι λαθρομετανάστες». Αλλά αυτή η πράξη δεν φαίνεται να ενοχλεί όσο το silly walk των λίγο μεγαλύτερών τους κοριτσιών στην πρόσφατη παρέλαση, τότε ξεσηκώθηκε ο κόσμος με την «προσβολή», στέναξαν τα σόσιαλ μίντια από την οργή συντηρητικών και προοδευτικών, τώρα σαν να θεωρούμε ότι δεν έγινε και τίποτα, η όποια οργή μάλιστα στρέφεται εναντίον εκείνων που μιλούν για μίσος και εκφασισμό, «αν φώναζαν κομμουνιστικά συνθήματα θα 'ταν όλα καλά;» αναρωτιέται ένας συμπατριώτης μας στον τοίχο του Λευτέρη Παπαγιαννάκη.
Η αλήθεια είναι πως ακρότητες δεν ακούγονται μόνο από τη μια πλευρά. Κοτζάμ βουλευτής αναρωτήθηκε στα σοβαρά ποιο αδίκημα διαπράττει αυτός που κατέχει μια βόμβα μολότοφ στην πλάτη. Εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής για τις τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα, ο Σπύρος Λάππας ζήτησε «ακριβή και συγκεκριμένη αιτιολογία» από τον υπουργό Δικαιοσύνης για το ποιο έννομο αγαθό προσβάλλει η απλή κατοχή μιας βόμβας μολότοφ. Κι ύστερα η ζωή συνεχίστηκε, ο ίδιος βουλευτής χαρακτήρισε την επόμενη ημέρα αυθαίρετο και αντισυνταγματικό το ότι αναβλήθηκε η συνεδρίαση της Προανακριτικής για τη Novartis λόγω του σόου Πολάκη - Τζανακόπουλου. Οι οποίοι δεν κατείχαν καν μολότοφ…
Κάποια σχέση πρέπει να υπάρχει ανάμεσα σε όλα αυτά, κάποιο νήμα πρέπει να συνδέει τα όσα εξωφρενικά ακούγονται και γίνονται στα δεξιά και τα αριστερά του πολιτικού φάσματος, κάποιος δαίμων πρέπει να χλευάζει την ανάγκη για κανονικότητα ή ίσως θέλει να επιβεβαιώσει ότι σε αυτή τη χώρα δεν βαριέσαι ποτέ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου