"...Όση αλήθεια υπάρχει σε αυτό, ότι η αλληλεγγύη των Ελλήνων (που πέρασαν προσφυγιές και προσφυγιές από πολέμους, Μικρασίες, Πόντους, εμφυλίους κ.λπ. αλλά δεν κράτησαν τίποτε από όλα αυτά) είναι ένα παραμύθι, άλλο τόσο αλήθεια είναι ότι χρειάζεται να προσέξουμε μήπως από την πολλή αλληλεγγύη φτάσουμε στο άλλο άκρο. Εκεί όπου δεν έχει γυρισμό. Σφαχτούμε μεταξύ μας για τα δικαιώματα των προσφύγων και παραβλέψουμε ή περιορίσουμε τα δικαιώματα τα δικά μας. Οπως αυτό που λίγο - πολύ υπαινίχθηκε χθες στη Βουλή ο Χρηστάρας ο Γιαννούλης, φίλος μου, ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης, ο οποίος ζήτησε να απαγορευτεί διά νόμου το ψήσιμο προς κατανάλωση χοιρινού κρέατος! Διότι, καθ' α εξήγησε στο άναυδο κοινό του, αυτό αντίκειται στις θρησκευτικές πεποιθήσεις των προσφύγων. Αντίκειται, ουδείς αμφιβάλλει και ουδείς επικροτεί, ας πούμε, το να πάει κανείς δίπλα σε μια δομή όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες, μουσουλμάνοι το θρήσκευμα, και να αρχίσει να ψήνει σουβλάκια, λουκάνικα, κοντοσούβλια και παντσέτες, μόνο και μόνο για να τους τη «σπάσει» των ανθρώπων. Ή, ακόμη χειρότερα, να τους εξαναγκάσει να φύγουν - όπως έκαναν κάπου στη Βόρεια Ελλάδα ένα βράδυ κάτι ζώα, που πέταξαν γουρουνοκεφαλές προς την πλευρά των προσφύγων / μεταναστών. Αλλά να ψήνει ο άλλος σπίτι του μπριζολάκια γιατί του ήρθε μια όρεξη να τα φάει ή στο σουβλατζίδικό του χοιρινά καλαμάκια και εσύ να του λες είτε απαγορεύεται είτε σ' το κλείνω το μαγαζί, αυτό, νομίζω, είναι μια υπερβολή η οποία υπερβαίνει ακόμη και την κοινή λογική. Πολύ περισσότερο να τον απειλείς κιόλας ότι θα πάει δικαστήριο...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 06/11/19

Αλληλεγύη

"Κοινωνία ώρα μηδέν»! Δεν αναφέρομαι στην ταινία του Νίκου Κούρκουλου και της Μαίρης Χρονοπούλου. Εκεί όπου ο Κούρκουλος υποδύεται ένα ρεμάλι πιλότο, ο οποίος κάποια στιγμή ως μέλος μιας επιτροπής διερεύνησης αεροπορικών ατυχημάτων καλείται να διερευνήσει ένα αεροπορικό δυστύχημα, στο οποίο υπάρχει μία μόνο επιζήσασα, η Χρονοπούλου, τα «πιάνει» (διότι ρεμάλι και λαμόγιο είναι) και πάει να βγάλει λάδι την αεροπορική εταιρεία και το σαράβαλό της - τα υπόλοιπα επί της οθόνης. Απλά, καθημερινά πράγματα δηλαδή. Οχι, λοιπόν, δεν αναφέρομαι σε αυτό.

Αναφέρομαι σε αυτά που μου τηλεφώνησε χθες το μεσημέρι φίλος μου από τη Νάουσα, παλιός, καλός, της «δημοκρατικής παρατάξεως». Εξαλλος ήταν. Με ομάδα κατοίκων της πόλης η οποία οργάνωσε περίπολα στην είσοδό της, αλλά και σε παράπλευρους επαρχιακούς δρόμους που οδηγούν σε αυτή, για να αποτρέψει την… εισβολή προσφύγων σε αυτή. Διότι από στόμα σε στόμα, mouth to mouth όπως συνηθίζουν να λένε σε παρόμοιες περιπτώσεις οι εξ Ηπείρου της ευάνδρου συμπατριώτες μου, κυκλοφόρησε κατά τις 7 το απόγευμα, όταν η ζωή στη Νάουσα έσφυζε στις καφετέριες της πόλης, ανάμεσα σε φρέντο και φραπέδες, ότι «όπου να 'ναι φτάνουν τρία πούλμαν γεμάτα μετανάστες».

Τι ήταν να ακουστεί η ζοφερή είδηση; Επεσαν τηλέφωνα, κινητοποιήθηκε κόσμος (όχι απαραίτητα χρυσαυγίτικης καταβολής, όπως με ενημέρωσε ο δικός μου), δόθηκε ως σημείο συνάντησης η κεντρική πλατεία με τον Οβελίσκο και ύστερα έγινε η κατανομή. Ανδρες αλλά και γυναίκες κατευθύνθηκαν με αυτοκίνητα στην είσοδο της πόλης και περίμεναν καρτερικά να φτάσουν τα λεωφορεία με τους μετανάστες, οι οποίοι υποτίθεται ότι θα εγκαθίσταντο σε ξενοδοχεία στο κέντρο της. Και περίμεναν, περίμεναν, περίμεναν με τους καφέδες στο χέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, αλλά πούλμαν δεν εμφανίστηκαν και επέστρεψαν - οι αγωνιστές - κατάκοποι στα σπίτια τους.

Γιατί ο Ναουσαίος δεν έχει να διαφοροποιηθεί σε τίποτε από τους υπόλοιπους Ελληνες. Που αφήνουν τα σκουπίδια στην πόρτα του γείτονα. Αρκεί να μην είναι στη δική τους. Κατά τα λοιπά, μ' αρέσει που κάθε τρεις και λίγο αποθεώνουμε όλοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, παπάδες, την «αλληλεγγύη του ελληνικού λαού» στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Για άλλον λαό θα μιλάμε, φαίνεται…

Ψυχραιμία

Και όση αλήθεια υπάρχει σε αυτό, ότι η αλληλεγγύη των Ελλήνων (που πέρασαν προσφυγιές και προσφυγιές από πολέμους, Μικρασίες, Πόντους, εμφυλίους κ.λπ. αλλά δεν κράτησαν τίποτε από όλα αυτά) είναι ένα παραμύθι, άλλο τόσο αλήθεια είναι ότι χρειάζεται να προσέξουμε μήπως από την πολλή αλληλεγγύη φτάσουμε στο άλλο άκρο. Εκεί όπου δεν έχει γυρισμό. Σφαχτούμε μεταξύ μας για τα δικαιώματα των προσφύγων και παραβλέψουμε ή περιορίσουμε τα δικαιώματα τα δικά μας.

Οπως αυτό που λίγο - πολύ υπαινίχθηκε χθες στη Βουλή ο Χρηστάρας ο Γιαννούλης, φίλος μου, ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης, ο οποίος ζήτησε να απαγορευτεί διά νόμου το ψήσιμο προς κατανάλωση χοιρινού κρέατος! Διότι, καθ' α εξήγησε στο άναυδο κοινό του, αυτό αντίκειται στις θρησκευτικές πεποιθήσεις των προσφύγων.

Αντίκειται, ουδείς αμφιβάλλει και ουδείς επικροτεί, ας πούμε, το να πάει κανείς δίπλα σε μια δομή όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες, μουσουλμάνοι το θρήσκευμα, και να αρχίσει να ψήνει σουβλάκια, λουκάνικα, κοντοσούβλια και παντσέτες, μόνο και μόνο για να τους τη «σπάσει» των ανθρώπων. Ή, ακόμη χειρότερα, να τους εξαναγκάσει να φύγουν - όπως έκαναν κάπου στη Βόρεια Ελλάδα ένα βράδυ κάτι ζώα, που πέταξαν γουρουνοκεφαλές προς την πλευρά των προσφύγων / μεταναστών.

Αλλά να ψήνει ο άλλος σπίτι του μπριζολάκια γιατί του ήρθε μια όρεξη να τα φάει ή στο σουβλατζίδικό του χοιρινά καλαμάκια και εσύ να του λες είτε απαγορεύεται είτε σ' το κλείνω το μαγαζί, αυτό, νομίζω, είναι μια υπερβολή η οποία υπερβαίνει ακόμη και την κοινή λογική. Πολύ περισσότερο να τον απειλείς κιόλας ότι θα πάει δικαστήριο.

Παιδιά, χρειάζεται ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση. Το Προσφυγικό δεν είναι να κάνουμε πλάκα. Ούτε ένθεν ούτε κακείθεν. Ψυ-χραι-μία…

Kolotoumba

Εντάξει, θεωρώ ότι υπάρχει μια γενική αρχή η οποία επιτάσσει πως ένας ξένος πρεσβευτής που υπηρετεί στην Ελλάδα δεν (μπορεί να) κομματίζεται ούτε (να) χρωματίζεται. Υπηρετεί τη χώρα του, προωθεί τα συμφέροντά της και κάνει το καλύτερο για να βελτιώσει τις σχέσεις της χώρας του με τη χώρα στην οποία υπηρετεί. Αλλά αυτό που συμβαίνει με τον κύριο Τζέφρι Πάιατ δεν έχει, νομίζω, προηγούμενο. Ο άνθρωπος που από... καθαρή τύχη δεν κατάφερε να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 7ης Ιουλίου βγήκε (στο φόρουμ του ελληνοαμερικανικού συνεδρίου για το εξαγωγικό εμπόριο) και ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσε: «Νομίζω, είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη έχει ξεπεράσει τις προσδοκίες τις πρώτες 120 ημέρες της διακυβέρνησής της και έχει κάνει πάρα πολλή δουλειά προκειμένου να προωθήσει την ατζέντα των μεταρρυθμίσεων»!!

Αυτά κάνει ο συγχρωτισμός με τον πρόεδρο Αλέξη. Κάνεις την kolotoumba πριν καν την εκφωνήσεις!..

iΒατερλώ...

Μπα; Δεν τραβάει το εγχείρημα; Το εγχείρημα λέω της «άνοιξης» του ΣΥΡΙΖΑ και της μετατροπής του σε μια πλατιά αριστερή, προοδευτική, δημοκρατική συμμαχία. Ολες οι πληροφορίες από την Κουμουνδούρου αναφέρουν ότι ο αρχικός ενθουσιασμός για τον iSYRIZA, ο οποίος υποτίθεται ότι θα έφερνε το κόμμα σε αντιστοίχιση με την κοινωνία, δεν «περπατάει». Και όχι μόνο δεν «περπατάει», αλλά δείχνει και τέτοια σημάδια κάμψης, που είναι ζήτημα αν τελικά εγγραφούν στον νέο (;) σχηματισμό ακόμη και όσοι ήταν ΣΥΡΙΖΑ πριν το κόμμα ανέβει στην εξουσία και αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Δεν υπάρχει επί του παρόντος εξήγηση γι' αυτό. Οσοι ρώτησα απέφυγαν επιμελώς να μου απαντήσουν, διότι προφανώς η κεντρική καθοδήγηση δεν έχει καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα, σοβαρό συμπέρασμα. Να σημειωθεί δε ότι πλην των δύο περιοδειών του προέδρου Τσίπρα σε Αχαΐα και μισή Κρήτη (Ρέθυμνο, Χανιά) και ένα τηλεοπτικό μήνυμα που έγινε με άξονα τη διεύρυνση της βάσης, δεν υπήρξε καμία άλλη κίνηση, απ' οπουδήποτε, κίνηση που να συνηγορεί υπέρ του ότι «κάτι γίνεται».

Ο φίλος μου από την Κουμουνδούρου, που ποτέ δεν είδε με καλό μάτι όλο αυτό το έργο, μου είπε χθες ότι έως τώρα έχουν γραφτεί στην πλατφόρμα «καμιά δεκαπενταριά χιλιάδες», πολύ μακριά, όπως είναι φανερό, από τα 180.000 μέλη που ήταν ο αρχικός στόχος - ένας στους δέκα απ' όσους μας ψηφίσαν, ήταν το σύνθημα. Τούτου δοθέντος, καταλαβαίνει καλά κανείς γιατί ο Τσίπρας που σκεφτόταν μια άλλη διαχείριση στο θέμα της εξαίρεσης των Πολάκη - Τζανακόπουλου από τις εργασίες της προανακριτικής επιτροπής εμφανίζει τις τελευταίες ημέρες βαρύ «πολακισμό». Προσπαθεί να συσπειρώσει τους σκληρούς πρώτα και μετά βλέπουμε για τους υπόλοιπους. Γιατί έτσι όπως εξελίσσεται το πράγμα με τη διεύρυνση / αντιστοίχιση οδηγείται σε Βατερλώ…