Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 12/11/26
ΤΟΥ ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ
Μέχρι στιγμής δεν γνωρίζουμε τι έγραφε η ρηματική διακοίνωση των Γάλλων και ενδεχομένως θα αργήσουμε να το μάθουμε. Φυσικά οι λαϊκιστές, οι οποίοι ακόμη αναμασούν το αίτημα η διπλωματία να ασκείται ενώπιον του λαού και όχι πίσω από τις κλειστές πόρτες, ζητούν δημόσια ενημέρωση. Αγνοούν πως στις διεθνείς σχέσεις κάποια πράγματα γίνονται και δεν λέγονται.
Το μόνο δεδομένο που έχουμε είναι η δήλωση της τουρκικής πλευράς της 10ης Νοεμβρίου που αναφέρεται σε συγκατάθεση και όχι σε αδειοδότηση. Ως γνωστόν, άδεια για τις εργασίες του ερευνητικού σκάφους έδωσαν μόνον η Ελλάδα και η Κύπρος. Κάπου εδώ όλα θα τελείωναν σε μια χώρα με ένα σοβαρό πολιτικό σύστημα. Οι διαφορές που χωρίζουν τις λέξεις «συγκατάθεση» και «αδειοδότηση» είναι τόσο πολλές, σε όλα τα επίπεδα, που δεν σηκώνουν περαιτέρω συζήτηση. Βεβαίως υπήρξαν πολιτικοί άνδρες που δεν αντιλήφθηκαν ή έκαναν ότι δεν αντιλήφθηκαν αυτές τις ουσιώδεις διαφορές προφανώς διότι αυτό επέβαλλε η προσωπική ατζέντα τους.
Η τουρκική πλευρά, για τους δικούς της λόγους, θέλησε να βρει μια ευπρόσωπη διέξοδο από την κρίση που διαφαινόταν, καθώς διαπίστωσε ότι είχε διαμορφωθεί ένας γενικότερος συσχετισμός δυνάμεων διόλου ευνοϊκός για αυτήν. Υποστηρίζοντας ότι έδωσε τη συγκατάθεσή της για τις εργασίες του σκάφους, φαίνεται πως πάει να κλείσει το πρόβλημα. Το ότι το κρέας οι Τούρκοι το βάφτισαν ψάρι, αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό. Πάντα θα πρέπει να αφήνουμε στην απέναντι πλευρά μια πόρτα ανοιχτή για την έντιμη υποχώρηση. Αυτό πιστεύω ότι έχει συμβεί μέχρι σήμερα.
Το διόλου παρήγορο για τα καθ’ ημάς είναι η ευκολία με την οποία κόμματα και επώνυμοι σχολιαστές όχι απλώς αναπαρήγαγαν, αλλά υιοθέτησαν κιόλας τους ισχυρισμούς της τουρκικής πλευράς. Και μάλιστα με ικανοποίηση, αφού έτσι αποδεικνυόταν η εθνική μειοδοσία των κυβερνώντων και ειδικά του πρωθυπουργού και του υπουργού των Εξωτερικών. Βέβαια αυτή η σχέση των συγκεκριμένων επώνυμων σχολιαστών με τα τουρκικά ΜΜΕ είναι αμφίδρομη. Πολλάκις αυτά φιλοξένησαν δικές τους απόψεις επικριτικές και επιθετικές προς την ελληνική κυβέρνηση.
Βρισκόμαστε σε μια φάση στην οποία, ενώ ένα γεγονός βρίσκεται σε εξέλιξη και ουδείς γνωρίζει την κατάληξή του, υπάρχουν κόμματα τα οποία μιλούν ευθέως ή υπαινικτικά για μια εθνική ήττα. Η αδιαμφισβήτητη σύμπλευση, επί του προκειμένου, της Αριστεράς με τον αποκαλούμενο πατριωτικό χώρο μάλλον θα πρέπει να εμβάλει σε δεύτερες σκέψεις αμφότερες τις πλευρές, αν και δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται αυτή η σύμπλευση. Τελικά, στις εξετάσεις στο διαγώνισμα με θέμα την εθνική ομοψυχία παίρνουμε κάτω από τη βάση. Αντί να επιδιώκουμε ενωμένοι μια εθνική επιτυχία, κάποιοι επενδύουν στις εθνικές ήττες για να επιβιώσουν πολιτικά. Οι ανησυχίες θεμιτές, οι μονίμως ανησυχούντες όμως έχουν χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία, αφού το κίνητρό τους είναι ιδιοτελές.
Μέχρι στιγμής δεν γνωρίζουμε τι έγραφε η ρηματική διακοίνωση των Γάλλων και ενδεχομένως θα αργήσουμε να το μάθουμε. Φυσικά οι λαϊκιστές, οι οποίοι ακόμη αναμασούν το αίτημα η διπλωματία να ασκείται ενώπιον του λαού και όχι πίσω από τις κλειστές πόρτες, ζητούν δημόσια ενημέρωση. Αγνοούν πως στις διεθνείς σχέσεις κάποια πράγματα γίνονται και δεν λέγονται.
Το μόνο δεδομένο που έχουμε είναι η δήλωση της τουρκικής πλευράς της 10ης Νοεμβρίου που αναφέρεται σε συγκατάθεση και όχι σε αδειοδότηση. Ως γνωστόν, άδεια για τις εργασίες του ερευνητικού σκάφους έδωσαν μόνον η Ελλάδα και η Κύπρος. Κάπου εδώ όλα θα τελείωναν σε μια χώρα με ένα σοβαρό πολιτικό σύστημα. Οι διαφορές που χωρίζουν τις λέξεις «συγκατάθεση» και «αδειοδότηση» είναι τόσο πολλές, σε όλα τα επίπεδα, που δεν σηκώνουν περαιτέρω συζήτηση. Βεβαίως υπήρξαν πολιτικοί άνδρες που δεν αντιλήφθηκαν ή έκαναν ότι δεν αντιλήφθηκαν αυτές τις ουσιώδεις διαφορές προφανώς διότι αυτό επέβαλλε η προσωπική ατζέντα τους.
Η τουρκική πλευρά, για τους δικούς της λόγους, θέλησε να βρει μια ευπρόσωπη διέξοδο από την κρίση που διαφαινόταν, καθώς διαπίστωσε ότι είχε διαμορφωθεί ένας γενικότερος συσχετισμός δυνάμεων διόλου ευνοϊκός για αυτήν. Υποστηρίζοντας ότι έδωσε τη συγκατάθεσή της για τις εργασίες του σκάφους, φαίνεται πως πάει να κλείσει το πρόβλημα. Το ότι το κρέας οι Τούρκοι το βάφτισαν ψάρι, αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό. Πάντα θα πρέπει να αφήνουμε στην απέναντι πλευρά μια πόρτα ανοιχτή για την έντιμη υποχώρηση. Αυτό πιστεύω ότι έχει συμβεί μέχρι σήμερα.
Το διόλου παρήγορο για τα καθ’ ημάς είναι η ευκολία με την οποία κόμματα και επώνυμοι σχολιαστές όχι απλώς αναπαρήγαγαν, αλλά υιοθέτησαν κιόλας τους ισχυρισμούς της τουρκικής πλευράς. Και μάλιστα με ικανοποίηση, αφού έτσι αποδεικνυόταν η εθνική μειοδοσία των κυβερνώντων και ειδικά του πρωθυπουργού και του υπουργού των Εξωτερικών. Βέβαια αυτή η σχέση των συγκεκριμένων επώνυμων σχολιαστών με τα τουρκικά ΜΜΕ είναι αμφίδρομη. Πολλάκις αυτά φιλοξένησαν δικές τους απόψεις επικριτικές και επιθετικές προς την ελληνική κυβέρνηση.
Βρισκόμαστε σε μια φάση στην οποία, ενώ ένα γεγονός βρίσκεται σε εξέλιξη και ουδείς γνωρίζει την κατάληξή του, υπάρχουν κόμματα τα οποία μιλούν ευθέως ή υπαινικτικά για μια εθνική ήττα. Η αδιαμφισβήτητη σύμπλευση, επί του προκειμένου, της Αριστεράς με τον αποκαλούμενο πατριωτικό χώρο μάλλον θα πρέπει να εμβάλει σε δεύτερες σκέψεις αμφότερες τις πλευρές, αν και δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται αυτή η σύμπλευση. Τελικά, στις εξετάσεις στο διαγώνισμα με θέμα την εθνική ομοψυχία παίρνουμε κάτω από τη βάση. Αντί να επιδιώκουμε ενωμένοι μια εθνική επιτυχία, κάποιοι επενδύουν στις εθνικές ήττες για να επιβιώσουν πολιτικά. Οι ανησυχίες θεμιτές, οι μονίμως ανησυχούντες όμως έχουν χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία, αφού το κίνητρό τους είναι ιδιοτελές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου