Σκληρό το
νέο, αδύνατο να το πιστέψεις, βαρειά η απώλεια, αλλά ναι...Τής τηλεφώνησα
άμεσα, τής εξέφρασα την άμετρη θλίψη μου γιά την απώλεια του αγαπητού μου Πότη
και μαζύ την ιδιαίτερη λύπη μου που δεν το πληροφορήθηκα εγκαίρως, γιά το
ύστατο χαίρε από το Α’ Νεκροταφείο, στις 16 Φεβρουαρίου 2024, όπου τον ετίμησαν
πολλοί από το αγαπημένο του ΠΝ και όχι μόνον.
Ήταν
ιδιαίτερη περίπτωση ανθρώπου, Αξιωματικού του ΠΝ ο Πότης Κουτσομητόπουλος:
Γλυκύς χαρακτήρας, με πηγαία αίσθηση του μέτρου και του σεβασμού στην άποψη του
άλλου, όμορφος συζητητής, με έντονο το αποτύπωμα της δικής του θεώρησης των
πραγμάτων, την οποία και εξέθετε με πειθώ.
Αποστρατεύθηκε
το 1990 στο βαθμό του Αρχιπλοιάρχου, από τη θέση του Αρχιεπιστολέα ΔΝΕ, έχοντας
προηγουμένως διατελέσει Κυβερνήτης σε πλοία του Στόλου και Διευθυντής κρίσιμων
θέσεων του ΠΝ, όπως στο ΓΕΝ/Α2.
Και πάντοτε,
όπως ετόνισε στον επικήδειό που εκφώνησε ο συμμαθητής του από την Τάξη 1960 της ΣΝΔ
Αντιναύαρχος ε.α. Γρηγόρης Δεμέστιχας-Επίτιμος Αρχηγός Στόλου, «πιστός στα
πιστεύω του που υπηρετούσε με συνέπεια».
Θέλησα να
μεταφέρω την εικόνα που κατόρθωσα να συλλέξω γιά το ύστατο χαίρε στον
κεκοιμημένο Πότη Κουτσομητόπουλο, ευχόμενος και εγώ «γαίαν έχοι ελαφράν»...Και
εμείς οι περιλειπόμενοι να τον τιμούμε, στο πλευρό της όμορφης οικογένειάς του,
στενής και ευρύτερης.
Και ένα
μάθημα: Να μην παραλείπουμε να ανατρέχουμε εις τα «κοινωνικά» των εφημερίδων,
μέσων των οποίων προβάλλεται η εικόνα του τέλους προσφιλών μας ανθρώπων, που
δεν θα μπορέσουμε ξανά να τούς σφίξουμε το χέρι, όπως με τον Πότη...
Με τιμή
Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης
Το βιογραφικό του Πότη, από το site
του Συνδέσμου Αποφοίτων ΣΝΔ
Κουτσομητόπουλος, Παναγιώτης του Γεωργίου (ΑΜ 1105)
Αθήνα, 05.07.1941
Εισήλθε στη Σ.Ν.Δ. στις 24.09.1956, αποφοίτησε δε ως μάχιμος Σημαιοφόρος στις 26.06.1960. Ακολούθως, προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο στις 22.06.1963, σε Υποπλοίαρχο στις 03.01.1968 (αναδρομικά από 24.08.1967), σε Πλωτάρχη στις 30.09.1972 (αναδρομικά από 22.06.1972), σε Αντιπλοίαρχο στις 28.06.1978, σε Πλοίαρχο στις 21.12.1984, σε Αρχιπλοίαρχο στις 04.03.1988 και σε Υποναύαρχο στις 11.05.1990, αποστρατεύθηκε δε στις 16.06.1990 ως Υποναύαρχος ε.α. Την 01.01.1996, ανακλήθηκε η αποστρατεία του, προήχθη κανονικά σε Υποναύαρχο αναδρομικά από 26.03.1992, λογίστηκε δε σε αποστρατεία από τις 17.03.1993 ως Αντιναύαρχος ε.α.
Εκπαιδεύθηκε στη La Spezia της Ιταλίας στο Ναρκοπόλεμο (1968), μετεκπαιδεύθηκε στην Αγγλία στη Ναυτιλία/Κατεύθυνση (1969) και φοίτησε στη Ναυτική Σχολή Πολέμου (1978) και τη Σχολή Άμυνας του ΝΑΤΟ (1982). Έλαβε Πτυχίο Εξειδίκευσης Ναυτιλίας/Κατεύθυνσης και Επιτελούς Άμυνας του ΝΑΤΟ.
Υπηρέτησε σε πλοία επιφανείας και σε επιτελικές και διοικητικές θέσεις, χρημάτισε δε καθηγητής στη Σ.Ν.Δ. (1977-1979, Ναυτιλίας).
Διετέλεσε Κυβερνήτης, ως Ανθυποπλοίαρχος, του ναρκαλιευτικού ΛΕΡΟΣ (1966-1967), ως Υποπλοίαρχος, των οχηματαγωγών ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ (1971-1972) και ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΔΗΣ (1972), ως Πλωτάρχης, των αρματαγωγών ΧΙΟΣ (1973), ΣΑΜΟΣ (1973-1974) και ΣΥΡΟΣ (1975-1976) και, ως Αντιπλοίαρχος, του αντιτορπιλικού ΣΦΕΝΔΟΝΗ (1982-1983).
Κατόπιν, ανέλαβε καθήκοντα Διευθυντή ΓΕΝ/Α2 (1982-1983, Πλοίαρχος), Διοικητή Ναρκοπολέμου (1987-1988, Πλοίαρχος) και Αρχιεπιστολέα του Διοικητή Ναυτικής Εκπαίδευσης (1988-1990, Πλοίαρχος/Αρχιπλοίαρχος).
Ενδιαμέσως, εκτός από άλλα πλοία του Στόλου, υπηρέτησε στο Επιτελείο της Διοίκησης Ναρκοπολέμου, τα Κέντρα Εκπαίδευσης ΠΟΡΟΣ και ΠΑΛΑΣΚΑΣ, το Επιτελείο του Αρχηγείου Στόλου, καθώς και σε υπηρεσία και επιτελείο του ΝΑΤΟ (Σχολή Άμυνας, 1983-1984 και MEDCENT, 1984-1985, αντίστοιχα)[1].
[1] Σύμφωνα με τα αναφερόμενα στα “Το Κίνημα του Ναυτικού και η Ανταρσία του Α/Τ ΒΕΛΟΣ” (έκδοση Υπουργείου Αιγαίου) και “Οι Έλληνες Στρατιωτικοί (Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί στη Μεταπολεμική Ελλάδα)” του Α. Κακαρά (ΑΜ Μ349), περιλαμβάνεται στους μυημένους στο αντιδικτατορικό Κίνημα του Ναυτικού του Μαΐου 1973 που δεν συνελήφθησαν. Μετά τα μέσα Ιουνίου 1973, καθώς ο αριθμός των ήδη κρατουμένων είχε υπέρμετρα αυξηθεί, σταμάτησαν οι συλλήψεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου