προ πέντε ετών
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 11/03/16 |
Τα πατριωτικά ΔΕΝ:
“Ενοχοποιητικά στοιχεία”
του Γιάννη Πανούση
Μερικοί εκ των πολιτικών σας έχουν καταστήσει εις μεν τας εκκλησίας του Δήμου φοβερούς και εύκολα οργιζόμενους εις δε τας πολεμικάς παρασκευάς οκνηρούς και αξιοκαταφρόνητους.Δημοσθένους, Περί των εν Χερσονήσω, 97-32.
Πολύ χάρηκα που ο Πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην «πατριωτική» πολιτική την οποία δεν ταύτισε με την αριστερ(ίστικ)ή στρατηγική της εργαλειοποίησης του λαϊκισμού. Η πατριωτική διακυβέρνηση ανάμεσα στα άλλα περιλαμβάνει την αναγνώριση του ένδοξου παρελθόντος αυτών που υπηρέτησαν έντιμα ή «έπεσαν» για την Πατρίδα, αλλά και την καταδίκη όσων συνέβαλαν σε διχασμούς και εθνικές καταστροφές.
Τιμούμε τους ήρωες και τα σύμβολα της Ιστορίας μας χωρίς να «οικειοποιούμαστε» όποιον κατά περίσταση μας βολεύει και να ταυτίζουμε τους αγώνες κατά των εχθρών και τη θυσία για την ελευθερία με πολιτική ανυπακοή, ή ένοπλο αγώνα σε συνθήκες Δημοκρατίας.
Η σύγχρονη πνευματική και εθνική μας παράδοση πρέπει να εμπεριέχει στοιχεία ανδρείας, γνώσης και σύνεσης, να στέκεται κριτικά απέναντι στην «ενοποιητική» Μεγάλη Ιδέα (πάντα φοβούμενη τη Μικρή Ιδέα του νέου κατακερματισμού) και να αναζητεί ένα νέο ιστορικό αίτημα, ή έστω κάποια σημεία που να δίνουν νόημα στην Ιστορία (εκτός εάν δεχθούμε ότι η χώρα μας κινείται σε τροχιά εκτός Ιστορίας).
Αναρωτιέται κανείς «τι να συμπυκνώνει σήμερα (λεγόμενη) λαϊκή ψυχή». Ναρκισσιστική αυτο-ικανοποίηση, επιλεγμένες ενοχές, φαντάσματα του χθες και φόβους για το αύριο;
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το ιστορικό momentum για τη χώρα μας. Δεν μας αδικεί η Ιστορία. Εμείς αδικούμε την Ελλάδα.
Δεν είναι η στιγμή του πολιτικού πάθους και του κομματικού ενθουσιασμού.Πρέπει να συμφωνήσουμε σε δέκα πατριωτικά ΔΕΝ:
1. Δεν ορκιζόμαστε πίστη σε άλλον εκτός από τη σημαία μας και το Σύνταγμα.
2. Δεν καταλαμβάνουμε το Σύνταγμα ως αγανακτισμένοι αλλά «φυλάττουμε» τις Θερμοπύλες ως πατριώτες.
3. Δεν σχεδιάζουμε την εθνική άμυνα σαν να παίζουμε τα στρατιωτάκια σε videogames.
4. Δεν παραβιάζουμε τους νόμους με ραδιουργίες.
5. Δεν αποφεύγουμε τη λογοδοσία και την ευθύνη.
6. Δεν χειριζόμαστε την εσωτερική νεοτρομοκρατία σαν να γυρνάμε κινηματογραφική ταινία με «εξεγερμένους φλογερούς επαναστάτες».
7. Δεν (υφ)αρπάζουμε τις δημόσιες τιμές.
8. Δεν αναγνωρίζουμε πρωτοκαπετάνιους σε νέα αρματολίκια.
9. Δεν χαρίζουμε νέα μπεηλίκια ή αρχοντίες.
10. Δεν ιδιοποιούμε τον λαό αλλά τον υπηρετούμε.
Αν τηρήσουμε τα παραπάνω τότε πράγματι υιοθετούμε πατριωτική πολιτική. Αλλιώς βάλαμε την ιερή έννοια της Πατρίδας στο παιχνίδι των εντυπώσεων. Εγκλημα καθοσίωσης.
ΥΓ: Μερικοί που «φαντασιώνονται τους εαυτούς τους ικανούς παρ' αξίαν» και χρησιμοποιούν ως υπάλλαγμα, δηλαδή ως ανταλλακτικό μέσο, την εξουσία τους για να πετύχουν (άστοχα και άτιμα) αξιώματα που δεν τους πρέπουν, καλό τέλος δεν θα έχουν. Η ύβρις περιμένει στη γωνία.
-Ο Γιάννης Πανούσης είναι καθηγητής Εγκληματολογίας
στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, πρώην υπουργός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου