"...Η διαφαινόμενη (από τις δηλώσεις και του κ. Τσιόδρα) χρονική παράταση του χωροταξικού περιορισμού, ειδικά των ηλικιωμένων, είναι κατά τη γνώμη μου όχι μόνο αβάσιμη, αλλά και αψυχολόγητη: Η όποια επιβάρυνση του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ιδίως του προσωπικού και των ΜΕΘ) θα είναι αμελητέα, υπό τις συνθήκες ύφεσης της νόσου που θα επικρατούν τη στιγμή της άρσης των μέτρων, ενώ, αντιθέτως, η επίπτωση του περαιτέρω περιορισμού στην ψυχική υγεία των ηλικιωμένων θα είναι δυσανάλογα μεγάλη και θα τους δώσει την εντύπωση του κοινωνικού τους αποκλεισμού, επηρεάζοντας την ισορροπία μιας κοινωνίας που επιθυμεί και τείνει να γίνει δικαιότερη. Ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, που με τις μέχρι σήμερα αποφάσεις του έχει ευχάριστα εκπλήξει (σωστά και γρήγορα αντανακλαστικά, ευαισθησία και δικαιοσύνη, ικανότητα και εργατικότητα, αλλά κυρίως επιλογή συνεργατών με αξιοκρατικά κριτήρια), είμαι βέβαιος ότι θα σταθμίσει τα δεδομένα και θα πάρει τη σωστή απόφαση, λαμβάνοντας υπόψη ότι ειδικά οι ηλικιωμένοι έχουν ανάγκη τόσο περισσότερης φροντίδας και προσοχής όσο και πιο άμεσης επικοινωνίας και κοινωνικής συναναστροφής..."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και...

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 23/04/20

1. Λοιμώξεις, μάσκες, μνημόνιον Υγιεινής

Κύριε διευθυντά

Στο ερώτημα αν οι μάσκες είναι χρήσιμες στον αγώνα κατά των αερογενών λοιμώξεων μια έμμεση απάντηση βρίσκεται στα κλασικά συγγράμματα υγιεινής, όπως το «Μνημόνιον Υγιεινής» του καθηγητού Γερασ. Αλιβιζάτου (Σπυρόπουλος, Αθήνα 1957, σ. 373). Από το βιβλίο αυτό έχουν ληφθεί δύο φωτογραφίες:

Η πρώτη εμφανίζει τη διασπορά των σταγονιδίων κατά το πτάρνισμα ενός ατόμου με ρινική καταρροή, ενώ η δεύτερη καταγράφει αυτή τη διασπορά μετά τη χρήση μάσκας. Βέβαια ο αριθμός των σταγονιδίων δεν μηδενίζεται αλλά η ελάττωσή τους είναι σαφής και πέραν κάθε αμφισβητήσεως. Δεδομένου ότι η ελάττωση του ιικού φορτίου στο περιβάλλον, έστω μερική και πρόσκαιρος, είναι λίαν επιθυμητή, είναι λίγο δύσκολο να κατανοηθεί η στάση του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας όσον αφορά τη χρήση της μάσκας και εκτός νοσοκομείου. Ασφαλώς η ύπαρξη μερικών μειονεκτημάτων είναι δεδομένη (ποιο άλλωστε φάρμακο είναι τελείως ελεύθερο παρενεργειών) αλλά η τακτική «πονάει δόντι κόβει κεφάλι» δεν είναι η πλέον ενδεδειγμένη. Αν υπήρχε διάθεση η βελτίωση θα ήταν σίγουρη. Αλλά εδώ εισάγουμε μάσκες από όλον τον κόσμο, για ποια διάθεση μιλάμε τώρα.

Ανδρέας Κ. Ντεληθέος, Αναπληρωτής καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

2. Και η εμπιστοσύνη κινεί βουνά

Kύριε διευθυντά,

Θα ήθελα με την επιστολή μου αυτή να εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες μου στην κ. Μαρία Κατσουνάκη για το εγκάρδιο και ουσιαστικό άρθρο της (11.4), το οποίο λειτουργεί όχι μόνο ως βάλσαμο αλλά και ως ένα επιπλέον κίνητρο επιμονής και ενθάρρυνσης στην καθημερινή υγειονομική μας προσπάθεια για εκμηδένιση της πανδημίας σήμερα. Στο πλευρό μας είναι όλοι οι λογικώς σκεπτόμενοι Ελληνες (με τις μικρές ή μεγάλες δυνατότητες του καθενός, όπως σωστά αναφέρεται στο άρθρο) αλλά και σύσσωμη η επιστημονική ιατρική κοινότητα από τον ΠΙΣ και τον ΙΣΑ που λειτουργούν πρωτοπόρα και άμεσα σε εθελοντική γραμμή ιατρικής, ψυχολογικής και κοινωνικής βοήθειας.

Στο πλευρό μας είναι οι ιδιώτες ιατροί που παραμένουν άοκνα και εθελοντικά στη θέση τους σε 24ωρη βάση, επιλύοντας διά ζώσης από το τηλεφωνικό κέντρο τα θέματα που παρουσιάζονται από τους πολίτες.

Στο πλευρό μας είναι οι δημόσιοι λειτουργοί από την ΠΦΥ με τα Κέντρα COVID-19 που δημιουργήθηκαν και στα οποία εξετάζουμε πάσχοντες συμπολίτες μας.

Και βέβαια στο πλευρό μας είναι τα νοσοκομεία γενικής εφημερίας, τα νοσοκομεία αναφοράς και οι ηρωικές ΜΕΘ και ΜΑΦ.

Μακάρι να πρυτανεύσει η λογική αξιολόγηση και να δοθούν προτεραιότητες στην Παιδεία, την Υγεία, τον Πολιτισμό, όπου σε όλα αυτά πρέπει οι υπηρεσίες της πολιτείας, δημόσιες και ιδιωτικές, να είναι άμεσες και επίκαιρες σε αρμονία με άλλες περισσότερο οικονομικά ανεπτυγμένες κοινωνίες του δυτικού κόσμου, παρέχοντας υψηλής ποιότητας, ορθά κοστολογημένες υπηρεσίες έτσι ώστε όλοι μας να λειτουργούμε ως κρίκοι μιας ευνομούμενης κοινωνίας.

Να λειτουργούμε με ασφάλεια, ευνομία, τάξη και ουσία και να προσπαθήσουμε ακόμη και τους μονίμως αγανακτισμένους, ακόμη και τους περιθωριακά σκεπτόμενους, να τους εξηγήσουμε τι σημαίνει Υγεία, Παιδεία και Πολιτισμός για την κοινωνία, ακολουθώντας τους ειδικούς γνώστες που με σαφήνεια εφαρμόζουν και μάλιστα τις περισσότερες φορές αμεσότατα μοντέρνες λύσεις.

Πιστεύω ότι με αυτές τις σκέψεις θα μπορέσουμε να πάμε «μπροστά» και δόξα τω Θεώ έχουμε σε όλους τους τομείς, οικονομία, επιστήμες, τέχνες, άριστα εκπαιδευμένους Ελληνες επιστήμονες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό που θα πρέπει να αξιοποιήσουμε.

Γεώργιος Χρυσόμαλλος, Παθολόγος ιατρός COVID-19 ΠΦΥ Αλεξάνδρας

3. Τα περιοριστικά μέτρα και οι ένστολοι

Κύριε διευθυντά,

Στην «Καθημερινή» της 15ης Απριλίου και στη σελίδα ΑΠΟΨΕΙΣ, ο συντάκτης σας Παύλος Παπαδόπουλος περιγράφει ένα περιστατικό με αστυνομικούς… επιστημονικής φαντασίας και υπερβολικού λαϊκισμού.

Το ότι οι έκτακτες εξουσίες θα πρέπει να δίνονται με φειδώ και να διαρκούν το ελάχιστον δυνατόν είναι σωστό.

Μου είναι πολύ δύσκολο να πιστέψω ότι τέσσερις αστυνομικοί επιβαίνοντες σε μηχανές για να ελέγξουν οδηγό, με σκοπό την ύπαρξη της σχετικής άδειας κυκλοφορίας λόγω των υφιστάμενων περιορισμών, έφεραν τα χέρια τους αριστερά στη θήκη του πιστολιού τους (συνήθως τα πιστόλια τα έχουν δεξιά), για να αντιμετωπίσουν τον πιθανό «εγκληματία» που κυκλοφορούσε χωρίς τη σχετική άδεια. Με την ευκαιρία «πετάει» και ολίγον λαϊκισμό, εναντίον του υφυπουργού Ν. Χαρδαλιά, που πασχίζει μέρα νύχτα ο δυστυχής να πείσει τον ελληνικό λαό να προφυλαχθεί από πιθανή καταστροφική επιδημία. Η υπερβολή δεν ωφελεί και ο λαϊκισμός δεν συνάδει με την εξαίρετη εφημερίδα σας, της οποίας είμαι αναγνώστης από πολλές δεκαετίες.

Παναγιώτης Νινιός, Μαρούσι

4. Εγκλεισμός, ψυχική υγεία και περί τρίτης ηλικίας

Κύριε διευθυντά,

Με την παρούσα μου σπεύδω να προλάβω μια διαβλεπόμενη απόφαση εις βάρος ημών των «άνω των 65 ετών» ηλικιωμένων, όπως διαγράφεται μετά τις δηλώσεις της προέδρου της Κομισιόν αρχικά («οι άνω των 65 ετών να παραμείνουν σε περιορισμό μέχρι τέλους του έτους»), αλλά και του πρωθυπουργού μας κ. Κυρ. Μητσοτάκη αργότερα, που εδήλωσε σε μήνυμά του ότι «...θα εξακολουθήσουμε να προστατεύουμε ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΝ τους ηλικιωμένους και τις ευπαθείς ομάδες».

Κατ’ αρχήν πρέπει να εκφράσω την απόλυτη ικανοποίησή μου αλλά και τις ευχαριστίες μου για τον τρόπο αντιμετώπισης αυτής της φοβερής και πρωτόγνωρης πανδημίας από την κυβέρνηση και την εξαίρετη επιστημονική ομάδα - σύμβουλο που την πλαισιώνει και παρέχει τη δυνατότητα στις ιατρικές, νοσηλευτικές και ειδικότερα νοσοκομειακές δυνάμεις να αναδείξουν τις ικανότητες και τις αρετές τους, προς όφελός μας. Τους ευγνωμονούμε όλους.

Η διαφαινόμενη (από τις δηλώσεις και του κ. Τσιόδρα) χρονική παράταση του χωροταξικού περιορισμού, ειδικά των ηλικιωμένων, είναι κατά τη γνώμη μου όχι μόνο αβάσιμη, αλλά και αψυχολόγητη: Η όποια επιβάρυνση του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ιδίως του προσωπικού και των ΜΕΘ) θα είναι αμελητέα, υπό τις συνθήκες ύφεσης της νόσου που θα επικρατούν τη στιγμή της άρσης των μέτρων, ενώ, αντιθέτως, η επίπτωση του περαιτέρω περιορισμού στην ψυχική υγεία των ηλικιωμένων θα είναι δυσανάλογα μεγάλη και θα τους δώσει την εντύπωση του κοινωνικού τους αποκλεισμού, επηρεάζοντας την ισορροπία μιας κοινωνίας που επιθυμεί και τείνει να γίνει δικαιότερη.

Ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, που με τις μέχρι σήμερα αποφάσεις του έχει ευχάριστα εκπλήξει (σωστά και γρήγορα αντανακλαστικά, ευαισθησία και δικαιοσύνη, ικανότητα και εργατικότητα, αλλά κυρίως επιλογή συνεργατών με αξιοκρατικά κριτήρια), είμαι βέβαιος ότι θα σταθμίσει τα δεδομένα και θα πάρει τη σωστή απόφαση, λαμβάνοντας υπόψη ότι ειδικά οι ηλικιωμένοι έχουν ανάγκη τόσο περισσότερης φροντίδας και προσοχής όσο και πιο άμεσης επικοινωνίας και κοινωνικής συναναστροφής.

Κλείνοντας πιο ευχάριστα, παραθέτω την τελευταία στροφή από το ποίημα του Α.-Ρ. Ραγκαβή «Το ραβδί»:
Εχω σώμα γηραλέο
όμως αίσθημα νωπό
κι όσο ζω, λαλώ και πνέω
θα γελώ και θ’ αγαπώ.

Μηνάς Λαγουδάκης, Iατρός

5. Eίναι απαράδεκτο, κύριοι, απαράδεκτο

Kύριε διευθυντά,

Είναι απαράδεκτο οι γελοιογράφοι σας να γελοιοποιούν τον Χριστό μας και τα Θεία. Το παραξήλωσαν οι αναίσχυντοι. Τίποτε δεν σέβονται πια; Ούτε και τις θρησκευτικές μας πεποιθήσεις; Θα τολμούσαν να το κάνουν για τον Μωάμεθ; Αίσχος στην «Καθημερινή».

Τάκης Μαζαράκης, Χαλάνδρι

...από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

1/2

2/2

...από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 23/04/20