Από "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ" και την "ΕΣΤΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"
 |
| "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 13-14/08/16 |
Του Γρηγόρη Καλφέλη
Οι απόψεις κάποιων στελεχών της κυβέρνησης για τις καταλήψεις των δημόσιων κτιρίων αποκαλύπτουν πρόδηλα μια νοητική σύγχυση.
Και κάνω αναφορά στην αναπληρώτρια υπουργό Παιδείας κυρία Αναγνωστοπούλου η οποία υποστήριξε για τις καταλήψεις ότι «όταν λείπει ο δημόσιος χώρος οι άνθρωποι πρέπει να βρουν δημόσιο χώρο»!
Με άλλα λόγια η αναπληρώτρια υπουργός είπε ότι μπορεί να βρεθεί «δημόσια στέγη» για τους αντιεξουσιαστές - ή τους φτωχούς - μέσα από τη διάπραξη αξιόποινων πράξεων (γιατί η κατάληψη δημόσιων κτιρίων είναι έγκλημα κατά το άρθρο 334 του ΠΚ)!
Είναι η πρώτη φορά που διατυπώνεται με συστηματικό τρόπο μια τέτοια επικίνδυνη άποψη, γιατί μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι η «εξεύρεση στέγης» συνιστούσε αντικείμενο στοχευμένων πολιτικών εκ μέρους των κυβερνήσεων.
Ετσι ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ παλαιότερα στην Αμερική είχε προωθήσει το περίφημο New Deal για «τους ξεχασμένους» μέσω του οποίου πολλοί φτωχοί Αμερικανοί είχαν εξασφαλίσει - με κρατική βοήθεια - στέγαση.
Θα μπορούσε επίσης η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει κάτι παρόμοιο, αντί να σπαταλά εκατομμύρια ευρώ για την πρόσληψη αχρείαστων κομματικών συμβούλων στα υπουργεία (όπως ο διαβόητος προσωπικός φίλος του Πρωθυπουργού κ. Καρανίκας).
Ωστόσο είναι «ιδεολογικά τρελό» να υποστηρίζεται ότι μέσα από τη διάπραξη παράνομων καταλήψεων θα διευρυνθεί ο διατιθέμενος «δημόσιος χώρος»!
Βεβαίως η κυρία Αναγνωστοπούλου σε ένα δεύτερο επίπεδο μας εξηγεί ότι «προτιμά τις καταλήψεις από αυτά που γίνονται στη Γαλλία ή στη Γερμανία»!
Ωστόσο η αναπληρώτρια υπουργός λησμονεί απαράδεκτα σε αυτό το σημείο τα λόγια του Σαίξπηρ, δηλαδή ότι «η ατιμωρησία συχνά γεννάει μιμητές παρόμοιων πράξεων» («Ερρίκος Ε'»).
Με άλλα λόγια, οι ανωτέρω απόψεις της, που εκμηδενίζουν πλήρως τη σημασία των καταλήψεων, «ανοίγουν την όρεξη» και σε άλλους αντιεξουσιαστές να διενεργήσουν στο μέλλον και άλλες έκνομες ενέργειες!
Και αυτό θα είναι πραγματικά ολέθριο!
Τέλος, δεν είναι καν σοβαρή η άποψη της κυρίας Αναγνωστοπούλου ότι μπορούμε να «ανεχθούμε» και κάποιες καταλήψεις εφόσον δεν συμβαίνουν στη χώρα μας τα χειρότερα, δηλαδή η άγρια τρομοκρατική δράση που εκτυλίσσεται στη Γαλλία!
Απέναντι σε τέτοιες προσεγγίσεις μένει κανείς άφωνος, αλλά δυστυχώς φανερώνουν ότι ένα τμήμα της κυβέρνησης «φλερτάρει» επικίνδυνα με την ανομία!
-Ο κ. Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής στο ΑΠΘ.
 |
| "ΕΣΤΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 13-14/08/16 |
Ή «νομιμότητα» των καταλήψεων-
Γράφει ό Διονύσης Κ. Καραχάλιος*
ΑΦ' ΟΤΟΥ ό Αλέξης Τσίπρσς ανήλθε κατ' αρχάς στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ καί στη συνέχεια στον πρωθυπουργικό θώκο, με κύριο «αγωνιστικό» του προσόν τήν κατάληψη τοϋ σχολείου του, ή «επαναστατική» αύτη μέθοδος απέκτησε χαρακτηριστικά ίσχυρού συγκριτικού πλεονεκτήματος στην διαβάθμιση των προσόντων πού απαιτούνται γιά μιά επιτυχημένη πολιτική σταδιοδρομία. Όταν, λοιπόν, ό άλλοτε τρόφιμος τής ΚΝΕ, πού μπερδεύει τη Ναόμι Κλάιν μέ τή Ναόμι Κάμπελ, πού αγνοεί όχι μόνον τήν ύπαρξη θαλασσίων συνόρων άλλα καί ότι ή Μυτιλήνη βρίσκεται στη Λέσβο, καί ό οποίος, γενικώς, χρησιμοποιεί τό θράσος του γιά νά ξεπεράσει τό πρωτοφανές έλλειμμα παιδείας πού διακρίνει τόν λόγο του καί τήν συμπεριφορά του, ηγείται τής ελληνικής κυβέρνησης, δέν είναι τυχαίο ότι οί καταληψίες καθαγιάζονται καί όσοι αντιδρούν στην πρακτική τους χαρακτηρίζονται άπό αντιδραστικοί έως φασίστες...
Τό γεγονός οτι ή χρονικά καθυστερημένη εκδίωξη των διεθνούς καί εγχώριας προέλευσης καταληψιών άπό τό Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο προκάλεσε τήν αγανάκτηση του ΣΥΡΙΖΑ κατά τοϋ αρμοδίου υπουργού αποδεικνύει τόν υψηλό βαθμό σεβασμού καί εκτίμησης πού απολαμβάνουν οί καταληψίες στον χώρο του κυβερνώντος κόμματος. Δέν θά μπορούσε, άλλωστε, νά συμβαίνει κάτι διαφορετικό, άν σκεφθεί κανείς ότι ή συντριπτική πλειοψηφία
τής κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ «ζηλεύει» τους πάσης φύσεως καταληψίες, θαυμάζει τά «επαναστατικά» επιτεύγματα τους, καί θά προτιμούσε νά βρίσκεται μαζί τους στά «χαρακώματα», παρά νά ασκεί τόν άχαρο ρόλο τών υπερασπιστών τους άπό τά έδρανα του κοινοβουλίου...
Άπό τήν άλλη πλευρά, είναι αξιοσημείωτο τό γεγονός ότι τό Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης αθώωσε τους 26 Έλληνες καί αλλοδαπούς (μέχρι καί Μαροκινός «αγωνιστής» μάς τίμησε μέ τήν παρουσία του...) πού είσέβαλαν άλητοειδώς στον ναό του Αγίο Γρηγορίου Παλαμά, έν ώρα θείας λειτουργίας, Ό λειτουργός της Θέμιδος, προφανώς στό πλαίσιο τής «πλέριας» δημοκρατίας πού έχει εγκαθιδρύσει ή κυβέρνηση Τσίπρα, έκρινε ότι δέν υπήρξε διατάραξη θρησκευτικής συνάθροισης! Αποδεικνύεται, συνεπώς, ότι, ύπό τήν θαλπωρή τών ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ή κατάληψη δημοσίων ή Ιδιωτικών χώρων συνιστά κεκτημένο «δημοκρατικό» δικαίωμα τών αρρωστημένων εγκεφάλων, πού θεωρούν ότι η αντιδραστική, αντικοινωνική καί, συνήθως, βίαιη συμπεριφορά τους τυγχάνει τής πλήρους έγκρισης τής κρατικής εξουσίας, ύπό οποιαδήποτε μορφή της (νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής)...
Τήν ειδυλλιακή εικόνα τής ελληνικής κοινωνίας ύπό τόν άστερισμό τού ΣΥΡΙΖΑ συμπληρώνουν οί δηλώσεις της αναπληρώτριας υπουργού Παιδείας, Σίας Αναγνωστοπούλου (πού, επιπλέον, είναι καί πανεπιστημιακός δάσκαλος...), όσο καί τών κυβερνητικών βουλευτών Ελένης Αύλωνίτου καί Γιώργου Κυρίτση.
Ή υπουργός προτιμά τίς καταλήψεις άπό τίς επιθέσεις τών τζιχαντιστών σέ ευρωπαϊκές χώρες (λές καί ή βαρύτητα τών εγκλημάτων τών τζιχαντιστών μπορεί νά άρει τήν παραβατική συμπεριφορά τών καταληψιών...), καί αποφαίνεται μέ στόμφο ότι, «όταν λείπει ό δημόσιος χώρος, οί άνθρωποι πρέπει νά βρουν δημόσιο χώρο»! Δηλαδή, κατά τήν άποψη τής εκλεκτής πανεπιστημιακού, όταν δέν έχεις λεφτά δικαιούσαι νά κλέψεις, ή, όταν δέν μπορείς νά βρεις ερωτική σύντροφο, δικαιούσαι νά καταφύγεις στον βιασμό...
Περαιτέρω, ή παλαιά πρωταθλήτρια τής κολύμβησης δηλώνει ότι οί καταληψίες «είναι αξιέπαινα παιδιά, διότι δείχνουν αλληλεγγύη», ένώ ό νεόκοπος συνάδελφος της «εξουδετερώνει» κάθε αντιφρονούντα, κατ' αρχάς μέ τό αποστομωτικό επιχείρημα ότι «δεκάδες δημόσια κτίρια καί κτήματα είναι καταπατημένα καί άπό τήν Εκκλησία ακόμη» (χωρίς, φυσικά, νά αναφέρει έστω ένα παράδειγμα τέτοιας αυθαίρετης συμπεριφοράς) καί δίνει τό τελειωτικό κτύπημα υποστηρίζοντας δτι «οι καταλήψεις βρίσκονται στό "γκρίζο σημείο" μεταξύ νόμου καί πολιτικής αντίληψης».
Είναι προφανές ότι, ύπό τό κράτος τών αντιλήψεων αυτών, πού αποτελούν ιδεολογική συνισταμένη τής συντριπτικής πλειοψηφίας τών στελεχών τού ΣΥΡΙΖΑ, τείνει νά εδραιωθεί ή άποψη ότι οί καταλήψεις, αλλά καί ή κάθε μορφής παραβατικότητα, όταν έχουν «προοδευτικό πρόσημο» (όπως θά έλεγε ό αλ’στου μνήμης Φώτης Κουβέλης), όταν δηλαδή εκπορεύονται άπό τους χώρους τής αριστεράς καί εξυπηρετούν τίς δικές της Ιδεολογικές, πολιτικές καί κομματικές επιδιώξεις καί σκοπιμότητες, απεκδύονται, ώς δια μαγείας, τόν παράνομο χαρακτήρα τους καί προσλαμβάνουν χαρακτηριστικά άδολης, αγνής καί γενναίας επαναστατικής δράσης, μέ στόχο τόν εκδημοκρατισμό τής κοινωνίας καί τήν ευημερία του λαού...
Είναι προφανές ότι στην κοινωνία τήν οποία οραματίζεται ό ΣΥΡΙΖΑ, καί προς τήν οποία, αργά, σταθερά καί μεθοδικά διολισθαίνουμε, ή «πολιτική αντίληψη» (φυσικά όχι τού οποιουδήποτε, αλλά τού κυβερνώντος κόμματος) είναι εκείνη πού διαμορφώνει τή «νομιμότητα», ή οποία κάθε άλλο παρά συμφωνεί μέ τίς επιταγές του νόμου.
«Δέν υπάρχουν θεσμοί. Υπάρχει μόνο ό λαός», είχε άνακράξει κάποτε, σέ μιά πσροξυσμική έξαρση τής λαϊκιστικής ρητορικής του, ό Ανδρέας Παπανδρέου. Ό υπερφίαλος σημερινός μιμητής του δέν διστάζει νά προχωρήσει ακόμη πιό πέρα: Καλύπτει μέ τήν «θορυβώδη» σιωπή του κάθε παραβατική συμπεριφορά πού αποβλέπει στην αλλοίωση τής κοινωνικής ισορροπίας καί στην διασάλευση τής έννομης τάξης, καί επιτρέπει στά στελέχη του νά αναπτύξουν τήν ανατρεπτική αμπελοφιλοσοφία τους, μέχρις ότου οί αντιδραστικές τους αντιλήψεις παγιωθούν ώς «αρχές» καί «αξίες» τής ύπό τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κοινωνίας.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ Κ. ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ
*Δικηγόρος
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ: Μερική μεταφορά του κειμένου, σε μονοτονική γραφή
Γράφει ό Διονύσης Κ. Καραχάλιος*
ΑΦ' ΟΤΟΥ ό Αλέξης Τσίπρσς ανήλθε κατ' αρχάς στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ καί στη συνέχεια στον πρωθυπουργικό θώκο, με κύριο «αγωνιστικό» του προσόν τήν κατάληψη τοϋ σχολείου του, ή «επαναστατική» αύτη μέθοδος απέκτησε χαρακτηριστικά ίσχυρού συγκριτικού πλεονεκτήματος στην διαβάθμιση των προσόντων πού απαιτούνται γιά μιά επιτυχημένη πολιτική σταδιοδρομία. Όταν, λοιπόν, ό άλλοτε τρόφιμος τής ΚΝΕ, πού μπερδεύει τη Ναόμι Κλάιν μέ τή Ναόμι Κάμπελ, πού αγνοεί όχι μόνον τήν ύπαρξη θαλασσίων συνόρων άλλα καί ότι ή Μυτιλήνη βρίσκεται στη Λέσβο, καί ό οποίος, γενικώς, χρησιμοποιεί τό θράσος του γιά νά ξεπεράσει τό πρωτοφανές έλλειμμα παιδείας πού διακρίνει τόν λόγο του καί τήν συμπεριφορά του, ηγείται τής ελληνικής κυβέρνησης, δέν είναι τυχαίο ότι οί καταληψίες καθαγιάζονται καί όσοι αντιδρούν στην πρακτική τους χαρακτηρίζονται άπό αντιδραστικοί έως φασίστες...
Τό γεγονός οτι ή χρονικά καθυστερημένη εκδίωξη των διεθνούς καί εγχώριας προέλευσης καταληψιών άπό τό Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο προκάλεσε τήν αγανάκτηση του ΣΥΡΙΖΑ κατά τοϋ αρμοδίου υπουργού αποδεικνύει τόν υψηλό βαθμό σεβασμού καί εκτίμησης πού απολαμβάνουν οί καταληψίες στον χώρο του κυβερνώντος κόμματος. Δέν θά μπορούσε, άλλωστε, νά συμβαίνει κάτι διαφορετικό, άν σκεφθεί κανείς ότι ή συντριπτική πλειοψηφία
τής κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ «ζηλεύει» τους πάσης φύσεως καταληψίες, θαυμάζει τά «επαναστατικά» επιτεύγματα τους, καί θά προτιμούσε νά βρίσκεται μαζί τους στά «χαρακώματα», παρά νά ασκεί τόν άχαρο ρόλο τών υπερασπιστών τους άπό τά έδρανα του κοινοβουλίου...
Άπό τήν άλλη πλευρά, είναι αξιοσημείωτο τό γεγονός ότι τό Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης αθώωσε τους 26 Έλληνες καί αλλοδαπούς (μέχρι καί Μαροκινός «αγωνιστής» μάς τίμησε μέ τήν παρουσία του...) πού είσέβαλαν άλητοειδώς στον ναό του Αγίο Γρηγορίου Παλαμά, έν ώρα θείας λειτουργίας, Ό λειτουργός της Θέμιδος, προφανώς στό πλαίσιο τής «πλέριας» δημοκρατίας πού έχει εγκαθιδρύσει ή κυβέρνηση Τσίπρα, έκρινε ότι δέν υπήρξε διατάραξη θρησκευτικής συνάθροισης! Αποδεικνύεται, συνεπώς, ότι, ύπό τήν θαλπωρή τών ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ή κατάληψη δημοσίων ή Ιδιωτικών χώρων συνιστά κεκτημένο «δημοκρατικό» δικαίωμα τών αρρωστημένων εγκεφάλων, πού θεωρούν ότι η αντιδραστική, αντικοινωνική καί, συνήθως, βίαιη συμπεριφορά τους τυγχάνει τής πλήρους έγκρισης τής κρατικής εξουσίας, ύπό οποιαδήποτε μορφή της (νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής)...
Τήν ειδυλλιακή εικόνα τής ελληνικής κοινωνίας ύπό τόν άστερισμό τού ΣΥΡΙΖΑ συμπληρώνουν οί δηλώσεις της αναπληρώτριας υπουργού Παιδείας, Σίας Αναγνωστοπούλου (πού, επιπλέον, είναι καί πανεπιστημιακός δάσκαλος...), όσο καί τών κυβερνητικών βουλευτών Ελένης Αύλωνίτου καί Γιώργου Κυρίτση.
Ή υπουργός προτιμά τίς καταλήψεις άπό τίς επιθέσεις τών τζιχαντιστών σέ ευρωπαϊκές χώρες (λές καί ή βαρύτητα τών εγκλημάτων τών τζιχαντιστών μπορεί νά άρει τήν παραβατική συμπεριφορά τών καταληψιών...), καί αποφαίνεται μέ στόμφο ότι, «όταν λείπει ό δημόσιος χώρος, οί άνθρωποι πρέπει νά βρουν δημόσιο χώρο»! Δηλαδή, κατά τήν άποψη τής εκλεκτής πανεπιστημιακού, όταν δέν έχεις λεφτά δικαιούσαι νά κλέψεις, ή, όταν δέν μπορείς νά βρεις ερωτική σύντροφο, δικαιούσαι νά καταφύγεις στον βιασμό...
Περαιτέρω, ή παλαιά πρωταθλήτρια τής κολύμβησης δηλώνει ότι οί καταληψίες «είναι αξιέπαινα παιδιά, διότι δείχνουν αλληλεγγύη», ένώ ό νεόκοπος συνάδελφος της «εξουδετερώνει» κάθε αντιφρονούντα, κατ' αρχάς μέ τό αποστομωτικό επιχείρημα ότι «δεκάδες δημόσια κτίρια καί κτήματα είναι καταπατημένα καί άπό τήν Εκκλησία ακόμη» (χωρίς, φυσικά, νά αναφέρει έστω ένα παράδειγμα τέτοιας αυθαίρετης συμπεριφοράς) καί δίνει τό τελειωτικό κτύπημα υποστηρίζοντας δτι «οι καταλήψεις βρίσκονται στό "γκρίζο σημείο" μεταξύ νόμου καί πολιτικής αντίληψης».
Είναι προφανές ότι, ύπό τό κράτος τών αντιλήψεων αυτών, πού αποτελούν ιδεολογική συνισταμένη τής συντριπτικής πλειοψηφίας τών στελεχών τού ΣΥΡΙΖΑ, τείνει νά εδραιωθεί ή άποψη ότι οί καταλήψεις, αλλά καί ή κάθε μορφής παραβατικότητα, όταν έχουν «προοδευτικό πρόσημο» (όπως θά έλεγε ό αλ’στου μνήμης Φώτης Κουβέλης), όταν δηλαδή εκπορεύονται άπό τους χώρους τής αριστεράς καί εξυπηρετούν τίς δικές της Ιδεολογικές, πολιτικές καί κομματικές επιδιώξεις καί σκοπιμότητες, απεκδύονται, ώς δια μαγείας, τόν παράνομο χαρακτήρα τους καί προσλαμβάνουν χαρακτηριστικά άδολης, αγνής καί γενναίας επαναστατικής δράσης, μέ στόχο τόν εκδημοκρατισμό τής κοινωνίας καί τήν ευημερία του λαού...
Είναι προφανές ότι στην κοινωνία τήν οποία οραματίζεται ό ΣΥΡΙΖΑ, καί προς τήν οποία, αργά, σταθερά καί μεθοδικά διολισθαίνουμε, ή «πολιτική αντίληψη» (φυσικά όχι τού οποιουδήποτε, αλλά τού κυβερνώντος κόμματος) είναι εκείνη πού διαμορφώνει τή «νομιμότητα», ή οποία κάθε άλλο παρά συμφωνεί μέ τίς επιταγές του νόμου.
«Δέν υπάρχουν θεσμοί. Υπάρχει μόνο ό λαός», είχε άνακράξει κάποτε, σέ μιά πσροξυσμική έξαρση τής λαϊκιστικής ρητορικής του, ό Ανδρέας Παπανδρέου. Ό υπερφίαλος σημερινός μιμητής του δέν διστάζει νά προχωρήσει ακόμη πιό πέρα: Καλύπτει μέ τήν «θορυβώδη» σιωπή του κάθε παραβατική συμπεριφορά πού αποβλέπει στην αλλοίωση τής κοινωνικής ισορροπίας καί στην διασάλευση τής έννομης τάξης, καί επιτρέπει στά στελέχη του νά αναπτύξουν τήν ανατρεπτική αμπελοφιλοσοφία τους, μέχρις ότου οί αντιδραστικές τους αντιλήψεις παγιωθούν ώς «αρχές» καί «αξίες» τής ύπό τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κοινωνίας.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ Κ. ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ
*Δικηγόρος
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ: Μερική μεταφορά του κειμένου, σε μονοτονική γραφή
|
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου