Πρέπει να θυμίσετε στον φίλο σας τον Ερντογάν, το 1940, όταν ο Μουσολίνι μας κατηγορούσε, μας εξευτέλιζε, έφτασε στο σημείο να τορπιλίσει την «Ελλη» στο λιμάνι της Τήνου την ημέρα εορτής της Παναγίας και νόμιζε ότι θα μας καταλάβει μέσα σε μία εβδομάδα. Θυμίστε του ακόμα, ότι όταν ήρθε η ώρα, τους τσακίσαμε στα βουνά της Βορείου Ηπείρου. «Ευτυχώς» τον έσωσε ο Χίτλερ από τον παγκόσμιο διασυρμό, με την ύπουλη επίθεσή του τον Απρίλη του 1941. Ας ζυγίσει αυτά ο Ερντογάν, γιατί όλα έχουν ένα όριο. Αυτή τη φορά όλοι οι Ελληνες είναι ενωμένοι και αποφασισμένοι, και αν τολμήσει να μας επιτεθεί ύπουλα θα τον τσακίσουμε...

 Η επιστολή από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Το χρέος της καγκελαρίου απέναντι στον σουλτάνο
ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΕΜΦΙΕΤΖΟΓΛΟΥ

Κύριε διευθυντά,

Το 1936 εισήλθε ο Χίτλερ παράνομα στην αποστρατιωτικοποιημένη από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών ζώνη του Ρουρ. Το 1937 πραγματοποιεί τον επονείδιστο βομβαρδισμό της Γκερνίκα. Το 1938 προσάρτησε την Αυστρία. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, με τη Συμφωνία του Μονάχου, προσάρτησε τη Σουδητία, λίγο αργότερα κατέλαβε και προσάρτησε ολόκληρη την Τσεχοσλοβακία και το 1939 «εισήλθε» στην Πολωνία. Οι Δυτικές Δυνάμεις δέχονταν παθητικά τις ενέργειες αυτές. Ο Τσάμπερλεϊν επέστρεψε στο Λονδίνο με «Συνθήκη Ειρήνης». Οταν έφτασε πλέον ο κόμπος στο χτένι, και στην ηγεσία της Μεγάλης Βρετανίας βρέθηκε ο Τσώρτσιλ, επιτέλους κάποιος σταμάτησε τον δρόμο του Χίτλερ.

Παγκόσμιος Πόλεμος, εκατομμύρια νεκροί, αναρίθμητες καταστροφές και ανείπωτος πόνος. Οταν η κατεστραμμένη Γερμανία συνθηκολόγησε άνευ όρων, ζήτησε «συγγνώμη» και υποσχέθηκε «Nie wieder», ήτοι «Ποτέ ξανά».

Τι διαφορετικό κάνει τώρα ο Ερντογάν; Εισέβαλε στην Κύπρο και παραμένει, σφάζει τους Κούρδους και τους αποκαλεί «τρομοκράτες». Ενισχύει το ISIS και όλοι σιωπούν, εισβάλλει και ερημώνει το Αφρίν και τη Βόρεια Συρία, δέχονται την παρέμβασή του ως επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας», αγοράζει και ενεργοποιεί S-400 και ο ανεκδιήγητος Στόλτενμπεργκ «λυπάται».

Δεν σέβεται τίποτα, ούτε νόμο, ούτε δίκαιο, ούτε ηθική. Δεν σέβεται ούτε την Αγία Σοφία, ούτε τη Μονή της Χώρας. Εκβιάζει την Κύπρο, καταπατεί την κυπριακή ΑΟΖ, εισβάλλει στα Βαρώσια και τον ανέχονται. Παραβιάζει το εμπόριο του ΟΗΕ και μεταφέρει όπλα, στέλνει τζιχαντιστές και εξοπλισμό στη Λιβύη, για να την κάνει προτεκτοράτο του και να αρπάζει τα πετρέλαια χωρίς τέλος και η Ε.Ε. αποφασίζει την επιχείρηση… «Irini»! Και ήρθε η σειρά των Αρμενίων. «Μια φορά γενοκτόνος, πάντα γενοκτόνος». Σε λίγο έρχεται η δική μας η σειρά. Μέχρι τον Γενάρη θα το επιχειρήσει.

Ερωτώ: Και τι θα κάνει η Ε.Ε. και κυρίως η Γερμανία της κυρίας Μέρκελ; Μας διέλυσε με τα μνημόνιά της, μας προσέβαλε με τα «δάκτυλα» και τις «stupid» του Σόιμπλε. Μας κατέστρεψε οικονομικά και μας απαγόρευσε να συντηρήσουμε και να εκσυγχρονίσουμε τις Ενοπλες Δυνάμεις μας, όταν οι Τούρκοι κατασκεύαζαν τανκς, drones και πολεμικά πλοία, εν μέρει και με δικά της κεφάλαια. Και τώρα τα Leopard της βρίσκονται στην Κύπρο και ναυπηγεί υποβρύχια 214 για να… «υπερασπίσει» την Ε.Ε. στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο.

Και τι κάνετε εσείς, κυρία Μέρκελ; Τους ανέχεστε και εμποδίζετε και τις άλλες χώρες της Ε.Ε. να μην επιβάλουν κυρώσεις; Τους υποστηρίζετε εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου, μελών της Ε.Ε.; Μήπως σας έχει γοητεύσει ο Ερντογάν με τα «καθρεφτάκια» που σας χαρίζει και εσείς χαριεντίζεστε; Και σας μάρανε ο Λουκασένκο. Γιατί; Μήπως η «Δημοκρατία» του Ερντογάν είναι καλύτερη από τη Λευκορωσία, ή μήπως οι τουρκικές φυλακές δεν θυμίζουν πια το «Εξπρές του Μεσονυκτίου»;

Επ’ ευκαιρία πρέπει να θυμίσετε στον φίλο σας τον Ερντογάν, το 1940, όταν ο Μουσολίνι μας κατηγορούσε, μας εξευτέλιζε, έφτασε στο σημείο να τορπιλίσει την «Ελλη» στο λιμάνι της Τήνου την ημέρα εορτής της Παναγίας και νόμιζε ότι θα μας καταλάβει μέσα σε μία εβδομάδα. Θυμίστε του ακόμα, ότι όταν ήρθε η ώρα, τους τσακίσαμε στα βουνά της Βορείου Ηπείρου. «Ευτυχώς» τον έσωσε ο Χίτλερ από τον παγκόσμιο διασυρμό, με την ύπουλη επίθεσή του τον Απρίλη του 1941. Ας ζυγίσει αυτά ο Ερντογάν, γιατί όλα έχουν ένα όριο. Αυτή τη φορά όλοι οι Ελληνες είναι ενωμένοι και αποφασισμένοι, και αν τολμήσει να μας επιτεθεί ύπουλα θα τον τσακίσουμε.

Σας ερωτώ, κυρία Μέρκελ: Γιατί δεν μας πληρώνετε τις επανορθώσεις και το υπόλοιπο του αναγκαστικού κατοχικού δανείου; Ο Χίτλερ τουλάχιστον μας ξεπλήρωσε ορισμένες δόσεις του. Γιατί δεν μας πληρώνετε τις υπόλοιπες;

Τελειώνω με την υπόσχεση της χώρας σας «Nie wieder» και σας καλώ να τηρήσετε τουλάχιστον την ηθική υποχρέωση του γερμανικού λαού και του γερμανικού κράτους –διότι τα έθνη και τα κράτη έχουν συνέχεια– και να πράξετε το χρέος σας:

Σταματήστε επιτέλους τον Ερντογάν τώρα.

Δρ Πρόδρομος Εμφιετζόγλου
Πρόεδρος Δ.Σ. Ομίλου
Εταιρειών Μηχανικής

ΥΓ.: Το παρόν κοινοποιείται στην καγκελάριο Μέρκελ διά της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα.

ΠΩΣ ΔΙΑΣΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΙΜΙΑ ΙΤΑΛΩΝ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ...

  Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 28/10/20

ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΛΑΚΑΣΑ

Ενα πανελλήνιο σχέδιο απόκρυψης πλήθους αρχαίων σε κατάλληλες κρυψώνες είχε ήδη εφαρμοστεί πλήρως πριν ακόμη φθάσουν οι Γερμανοί κατακτητές στις ελληνικές πόλεις. Βεβαίως οι κατακτητές, Ιταλοί, Γερμανοί και Βούλγαροι, είχαν γνώση της αξίας των αρχαιοτήτων, των κινδύνων βλάβης ή κακής μεταχείρισης αυτών και της ευθύνης που έπρεπε να αναλάβουν για την αποφυγή παρανομιών και ατυχημάτων με θύματα τις αρχαιότητες. Καθηλωτική είναι η περιγραφή του Μανόλη Κορρέ, ακαδημαϊκού και ομότιμου καθηγητή της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ, για την τύχη των αρχαιοτήτων στην Ελλάδα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα συμπληρώνονται 80 χρόνια από την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, και όπως ανέφερε χθες ο κ. Κορρές, κλείνοντας την ομιλία του κατά την εορταστική εκδήλωση του ΕΜΠ, «αυτές τις μέρες τιμούμε και εμείς, όχι μόνον το «ΟΧΙ» του ελληνικού κράτους, αλλά ομοίως το έμπρακτο «ΟΧΙ» των ενόπλων δυνάμεων, εκείνο της Εθνικής Αντίστασης και εκείνο των ανθρώπων της καθημερινής εργασίας και φροντίδας, που ακόμη και με κίνδυνο ζωής δεν παραιτήθηκαν μπροστά στις εξουθενωτικές δυσκολίες, αλλά κάθε ένας χωριστά και όλοι μαζί φύλαξαν και κράτησαν ζωντανό ό,τι τους είχε ανατεθεί».

Σύμφωνα με τον κ. Κορρέ –η χθεσινή ομιλία του θα περιληφθεί στο ηλεκτρονικό περιοδικό «Χάρτης» και στην ετήσια έκδοση «Επίλογος»–, «για την αποφυγή παρανομιών και ατυχημάτων με τις αρχαιότητες εκδόθηκε ειδική διαταγή της Ανώτατης Γερμανικής Στρατιωτικής Αρχής. Η γερμανική διοίκηση συγκρότησε ειδική υπηρεσία, υπό τον τίτλο Referat Kunstschutz (Γραφείον Προστασίας Εργων Τέχνης), η οποία όμως, αν και είχε ως διευθυντή τον καθηγητή Wilhelm Kraiker (1899-1987), έναν λίαν σημαντικό κλασικό αρχαιολόγο, πολύ συχνά έκανε τα στραβά μάτια, αφήνοντας ατιμώρητους τους Γερμανούς δράστες παρανομιών εις βάρος των αρχαιοτήτων. Επίσης, η υπηρεσία αυτή, ενώ επισήμως είχε δηλώσει ότι θα σέβεται την ελληνική νομοθεσία και την ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία, στην πράξη συχνά παραβίαζε τις συμφωνίες και προέβαινε σε αυθαίρετες ανασκαφικές έρευνες. Ομοίως απαράδεκτη ήταν και η στάση του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, στο οποίο τα στελέχη ήταν ήδη μέλη του ναζιστικού κόμματος. Η κατάσταση αυτή έβλαψε τελείως τις πριν καλές σχέσεις Ελλήνων και Γερμανών αρχαιολόγων».

Καθ’ όλη τη διάρκεια της Κατοχής οι Ελληνες αρχαιολόγοι φρόντισαν όχι μόνον για την με κάθε τρόπο φύλαξη των αρχαίων έναντι των κινδύνων που επεφύλασσαν γι’ αυτά οι κατακτητές, αλλά και για την τήρηση καταλόγων στους οποίους καταχώριζαν κάθε περιστατικό κατάχρησης εξουσίας και παρανομίας εις βάρος των αρχαίων. Το έργο δημοσιεύθηκε το 1946 ως βιβλίο υπό τον τίτλο «Ζημίαι των αρχαιοτήτων εκ του πολέμου και των στρατών Κατοχής».

Αλλά οι Ελληνες είχαν προβλέψει πριν φτάσουν οι κατακτητές. Ενδεικτικά, σύμφωνα με τον κ. Κορρέ, «στο Εθνικό Μουσείο τα αγάλματα ασφαλίσθηκαν στους υπόγειους χώρους της τότε νεότευκτης ανατολικής πτέρυγας, πίσω από πόρτες που φράχθηκαν με βαριές λιθοδομές, ή θάφτηκαν σε βαθιά ορύγματα που σκάφτηκαν κάτω από τα δάπεδα του ισογείου σε βάθος τεσσάρων και πλέον μέτρων. Αλλα πάλι αγάλματα και πολύτιμα αντικείμενα φυλάχθηκαν σε φυσικά σπήλαια και αρχαία λαξευτά υπόγεια των δυτικών λόφων, των οποίων τα στόμια φράχθηκαν με παχύτατες μάζες οπλισμένου σκυροδέματος. Παρόμοια μέτρα έλαβαν για τις συλλογές τους και οι εν Αθήναις αρχαιολογικές σχολές». 

Και ο κ. Κορρές προσθέτει: «Αξίζει πάντως να λεχθεί ότι η Γερμανική Κρατική Υπηρεσία που επισήμως απέσπασε από κατακτημένες χώρες σπάνια βιβλία και έργα τέχνης, στην Ελλάδα δεν πρόλαβε να δράσει επειδή υπήρξαν ισχυρές αντιρρήσεις από τον Kraiker και επομένως όλες οι ζημιές που αναφέρθηκαν ήταν αποτέλεσμα παραβατικής συμπεριφοράς, η οποία όμως ήταν δυστυχώς συχνή. Το 1942 ο Kraiker δήλωσε στον Α. Κεραμόπουλο, προϊστάμενο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, την ανησυχία του για τη μακρά παραμονή των αρχαίων σε κρυψώνες με συνθήκες δυσμενείς για χάλκινα, σιδηρά ή επιχρωματισμένα αντικείμενα, προτείνοντας την επάνοδο όλων των αντικειμένων στη θέση τους και εν ανάγκη τη φρούρησή τους (από έμπιστους Γερμανούς έναντι άλλων ανάξιων εμπιστοσύνης Γερμανών κ.ά.). Η πρόταση δεν έγινε δεκτή επειδή η γερμανική διοίκηση ακόμη και έτσι δεν μπορούσε να εγγυηθεί για την ασφάλεια των αρχαίων έναντι κλοπής». Και ο ακαδημαϊκός συμπληρώνει: «Τέτοια περιστατικά προφανώς δικαίωσαν την επί μακρόν απόκρυψη των αρχαίων έστω και εάν οι κρυψώνες σε πολλές περιπτώσεις προκάλεσαν φαινόμενα φθοράς».

Περιστατικά βίας και μέτρα προστασίας

Η απόκρυψη των αρχαίων σε κρυψώνες έναντι βομβαρδισμών ή κλοπής είχε εφαρμοσθεί σε πολλές άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Γερμανίας. Στο Λονδίνο, για την προφύλαξη των Γλυπτών του Παρθενώνα έναντι των γερμανικών βομβαρδισμών, τα κατέβασαν στις υπόγειες σήραγγες του αστικού σιδηροδρομικού δικτύου, όπου όμως ρυπάνθηκαν από την κακή ποιότητα του αέρα. 

«Αλλά τέτοια προβλήματα είναι ασήμαντα συγκρινόμενα με την πλήρη καταστροφή αρχαιολογικών θησαυρών τεράστιας αξίας», λέει ο κ. Κορρές, ο οποίος εξηγεί: «Σε αυτή την ακραία κατηγορία, η βαρύτερη απώλεια σημειώθηκε με την καταστροφή των δύο γιγάντιων πλοίων του Καλιγούλα στη λίμνη Νέμι. Τα πλοία, πλωτά ανάκτορα μήκους 74 μ. και πλάτους 24 μ., των οποίων η αποκάλυψη έπειτα από μετακίνηση εκατοντάδων χιλιάδων τόνων λάσπης είχε ολοκληρωθεί στις αρχές του 20ού αι., προστατεύονταν με τεράστιο μουσειακό στέγαστρο, το οποίο κάηκε μαζί με αυτά όταν την 31η Μαΐου 1944 κτυπήθηκε από αδέσποτα βλήματα κατά την ανταλλαγή πυρών αμερικανικών και γερμανικών κανονιών στημένων σε απόσταση οκτακοσίων μέτρων».

Στην Ελλάδα, πολλά ήταν τα περιστατικά βίας κατά των υπαλλήλων της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Οπως αναφέρει ο κ. Κορρές, «η ακόλουθη υπηρεσιακή σημείωση περιγράφει ένα από τα πάμπολλα αυτού του είδους: “…Ο φύλαξ αρχαιοτήτων Ολύνθου μετέβη εις Μυκηβέρναν ίνα εξετάση τα υπό των Βουλγάρων ανασκαπτόμενα αρχαιολογικά εδάφη και μολονότι ήτο εφωδιασμένος διά γερμανικής αδείας, εδάρη, εκακοποιήθη και απεπέμφθη υπό των Βουλγάρων…” Οι αυθαιρεσίες των κατακτητών είχαν ως θύματα και τις ξένες αρχαιολογικές σχολές, ακόμη και μιας χώρας όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, των οποίων η δύναμη θα έπρεπε κανονικά να καθιστά αυτούς πολύ προσεκτικούς.

»Στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών, τα μέτρα προστασίας των συλλογών εφαρμόσθηκαν αμέσως μόλις άρχισε η ιταλική επίθεση της 28ης Οκτωβρίου. Τα υπόγεια της Γενναδείου διαμορφώθηκαν ως κρυψώνες και καταφύγια, η βιβλιοθήκη όμως εξακολουθούσε να είναι ανοικτή για τους επιστήμονες. Με την είσοδο της Αμερικής στον πόλεμο (11 Δεκ. 1941), τα κτίρια της σχολής, αφού πρώτα σφραγίσθηκαν οι χώροι συλλογών και αρχείων, παραχωρήθηκαν στην πρεσβεία τής πάντοτε ουδέτερης Ελβετίας, χωρίς τούτο να αποτρέψει τελείως τους κατακτητές. Τελικά το πρόβλημα αντιμετωπίσθηκε με την παραχώρηση των κτιρίων της σχολής στον Ερυθρό Σταυρό της ουδέτερης Σουηδίας, ο οποίος τα μετέτρεψε σε νοσοκομείο, χωρίς όμως να μετακινηθούν οι βιβλιοθήκες με τα πολύτιμα βιβλία τους, οι οποίες απλώς καλύφθηκαν με λινάτσες και σεντόνια. Αλλά επειδή ακόμη και έτσι υπήρχε πάντοτε ο κίνδυνος κλοπής βιβλίων, σχεδίων και άλλων αναντικατάστατων αρχαιολογικών τεκμηρίων, ο διευθυντής της σχολής, ο διάσημος αρχιτέκτων G. Ph. Stevens, γνωστός για την τεράστια συμβολή του στη μελέτη της αρχαίας αρχιτεκτονικής, έγινε νοσοκόμος, ώστε να μπορεί ταυτοχρόνως να είναι και φύλακας της κληρονομιάς της σχολής. Τότε επίσης, δεδομένης της ανεργίας, ο Stevens βρήκε τον χρόνο και για τη δημιουργία των έξοχων ομοιωμάτων της Ακροπόλεως και της Αρχαίας Αγοράς (νυν Στοά Αττάλου), σε συνεργασία με τους καλλιτέχνες Μαμέλη και Θεοχάρη».

Δεν μέτρησαν τα συμφέροντα της αγαπημένης σε όλη την Ένωση εκλογικής ομάδας των συνταξιούχων, που τα χαρακτηριστικά τους γοητεύουν κάθε κόμμα εξουσίας: είναι πολλοί, ψηφίζουν συστηματικά και συστημικά. Ταυτόχρονα, είναι και η πλέον ευάλωτη στην covid-19 ομάδα, για τούτο τα μέτρα που λαμβάνονται αποσκοπούν στη δική της προστασία. Και ενώ οι συνταξιούχοι baby boomers κινδυνεύουν από τον sars-cov-19, οι νέοι κινδυνεύουν από τις χαμηλές αμοιβές, την εργασιακή ανασφάλεια, την ανεργία - η επιδείνωσή τους σωρεύει θανάτους μακροπρόθεσμα. Όταν προστατεύονται αυτά δεν προστατεύεται η «οικονομία» αλλά οι νέοι άνθρωποι που πρέπει να εργαστούν και να ζήσουν - και να πληρώσουν τις συντάξεις των baby boomers. Το να εμφανίζεται ως «νεοφιλελεύθερη αναλγησία» το μοντέλο της σοσιαλδημοκρατικής εδώ και έναν αιώνα Σουηδίας είναι απλώς ηλιθιότητα...

"ΤΑ ΝΕΑ", 29/10/20

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι σε πολύ καλή θέση στις στατιστικές για την covid-19 (μόλις 57 θάνατοι/εκατομμύριο κατοικων) χάρη στην εξαιρετική «επίδοση» της κατά το πρώτο εξάμηνο του 2020. Από τον Οκτώβριο όμως οι θάνατοι αυξάνονται πολύ, όπως σε όλες τις χώρες της Ευρώπης - εκτός από μία, τη Σουηδία: και εκεί ο αριθμός κρουσμάτων έχει πολλαπλασιαστεί σε σχέση με το καλοκαίρι, όμως ο ημερήσιος αριθμός θανάτων καθηλώθηκε και είναι πολύ μικρός συγκριτικά με τις αντίστοιχου πληθυσμού χώρες: Σουηδία 3 - Ελλάδα 10 - Αυστρία 15 - Πορτογαλία 25 - Ουγγαρία 45 - Βέλγιο 65 - Τσεχία 130 (μ.ό. τελευταίων 7 ημερών, worldometers.info).

Το «σουηδικό μοντέλο» επέβαλε ελάχιστους περιορισμούς, με αποτέλεσμα: α) δεν διαταράχθηκαν σοβαρά οι κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις, β) υπήρξαν πολλά θύματα στο επιδημικό κύμα της άνοιξης -κυρίως σε οίκους ευγηρίας- που στη συνολική κατάταξη θανάτων/εκατομμύριο φέρνουν τη χώρα πολύ ψηλά: 585, δεκαπλάσιοι της Ελλάδας. Αλλά με τα σημερινά δεδομένα, το μοντέλο φαίνεται να αποδίδει. Και σε αντίθεση με όλες τις άλλες χώρες της Ένωσης, είναι το μόνο μοντέλο που υιοθετήθηκε χωρίς την παρέμβαση πολιτικών αρχών: ο Folkhälsomyndigheten, ο σουηδικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας -αντίστοιχος του δικού μας αμαρτωλού ΕΟΔΥ- αποφάσιζε για τα μέτρα και στη συνέχεια η κυβέρνηση εφάρμοζε και η βουλή νομοθετούσε.

Ήτοι, στη Σουηδία δεν μέτρησαν τα συμφέροντα της αγαπημένης σε όλη την Ένωση εκλογικής ομάδας των συνταξιούχων, που τα χαρακτηριστικά τους γοητεύουν κάθε κόμμα εξουσίας: είναι πολλοί, ψηφίζουν συστηματικά και συστημικά. Ταυτόχρονα, είναι και η πλέον ευάλωτη στην covid-19 ομάδα, για τούτο τα μέτρα που λαμβάνονται αποσκοπούν στη δική της προστασία.

Και ενώ οι συνταξιούχοι baby boomers κινδυνεύουν από τον sars-cov-19, οι νέοι κινδυνεύουν από τις χαμηλές αμοιβές, την εργασιακή ανασφάλεια, την ανεργία - η επιδείνωσή τους σωρεύει θανάτους μακροπρόθεσμα. Όταν προστατεύονται αυτά δεν προστατεύεται η «οικονομία» αλλά οι νέοι άνθρωποι που πρέπει να εργαστούν και να ζήσουν - και να πληρώσουν τις συντάξεις των baby boomers. Το να εμφανίζεται ως «νεοφιλελεύθερη αναλγησία» το μοντέλο της σοσιαλδημοκρατικής εδώ και έναν αιώνα Σουηδίας είναι απλώς ηλιθιότητα.


Βεβαίως υπάρχουν και άλλες κρίσιμες παράμετροι -πρωτίστως η χωρητικότητα και η ανθεκτικότητα του ΕΣΥ κάθε χώρας- αλλά οι αυστηροί περιορισμοί ίσως δεν συνεπάγονται οπωσδήποτε λιγότερους θανάτους. Ας νοιαστούν άλλωστε και οι ίδιοι οι ηλικιωμένοι: γιατί πρέπει να γίνει νέος εγκλεισμός των νέων και να μην επιβληθούν αυστηρότεροι περιορισμοί στους ηλικιωμένους, ιδιαίτερα στους ανόητους που κάνουν επίδειξη αγιότητας και εξουσίας διασπείροντας τον ιό παντού, βέβαιοι ταυτόχρονα ότι οπωσδήποτε θα βρεθεί θέση σε ΜΕΘ για αυτούς;

ΕΝΑΣ ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ: ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΜΕ ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ...

Από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 29/10/20

 

Ζώντας σε μια χώρα που στραγγαλίζει συστηματικά τις ελευθερίες, δεν μπορεί να κατανοήσει ότι η κριτική, η δημοσιογραφία και η σάτιρα δεν εξαρτώνται από την πολιτική εξουσία. Δεν φαντάζεται ότι αυτό που ζητά, τα ευρωπαϊκά κράτη να παρέμβουν κατά του Τύπου, είναι αδύνατον. Δεν κατανοεί ότι ένα από τα ισχυρότερα όπλα των κοινωνιών απέναντι στον αυταρχισμό είναι η σάτιρα. Μοναδική διαφορά, ότι σήμερα με το πνεύμα του «Charlie Hebdo» έχει εναρμονιστεί και ο γάλλος πρόεδρος Μακρόν, που ηγείται της αντεπίθεσης που σάλπισε το κοσμικό δυτικό κράτος. Στέλνοντας στον Ερντογάν, και σε κάθε πολιτική ή πολιτικοθρησκευτική εξουσία, εκτός και εντός Γαλλίας, που αντιστρατεύεται τη δυτική κουλτούρα της ελευθερίας, το παλιό μήνυμα του καθηγητή Σορόν: «Είναι πιο ευχάριστο να δίνεις κλωτσιές στον πισινό, παρά να τις τρως»....

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 29/10/20

Η σάτιρα είναι πιό ισχυρή

Ο Ερντογάν δεν πρωτοτυπεί, αναμενόμενη η οργή του για το γαλλικό χιουμοριστικό «Charlie Hebdo», που τον έκανε πρωτοσέλιδο. Πού να καταλάβει με ποιους τα βάζει.

Το περιοδικό, που εξαρχής περιείχε γελοιογραφίες και κόμικς, λιβελογραφήματα και πρωτότυπα ρεπορτάζ, κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1970. Ηταν η εξέλιξη της εβδομαδιαίας έκδοσης του περιοδικού «Hara-Kiri» που είχε ειρωνευτεί τον νεκρό Ντε Γκολ και απαγορεύτηκε. Ξαναβγήκε με το ίδιο επιτελείο ως «Charlie Hebdo». Ηταν ένας τρόπος για να ξεπεραστεί η λογοκρισία και η φίμωση.

Το «Charlie Hebdo» δεν το έβγαζαν καλά παιδιά. Ούτε δεξιοί ούτε αριστεροί, ήταν στρατευμένοι στην πολιτική αντισυμβατικότητα και, στην ουσία, έφεραν στον Τύπο μια παράδοση ελευθεριότητας, που στη Γαλλία ερχόταν από τη Γαλλική Επανάσταση (ο μαρκήσιος Ντε Σαντ ήταν ο πιο διάσημος εκπρόσωπος αυτής της παράδοσης) και συχνά εκφραζόταν στις τέχνες και στα γράμματα. Το «Hara-Kiri», που είχε αρχίσει να κυκλοφορεί το 1960, αυτοδιαφημιζόταν ως «ηλίθιο και κακό». Το χιούμορ του ήταν ενοχλητικό, κακόγουστο. Ο Ζορζ Μπερνιέ, που το διηύθυνε και έγραφε μεγάλο μέρος του με το ψευδώνυμο «καθηγητής Σορόν», ήταν ο ιδανικός προβοκάτορας και μετρ του πολιτιστικού σοκ. Το πνεύμα του, που αποθεώθηκε από ένα τμήμα των εξεγερμένων του γαλλικού Μάη του 1968, ήταν το πνεύμα και του «Charlie Hebdo». Και πολλές φορές βρέθηκε γι' αυτό στο εδώλιο.

Πολιτικά, βρέθηκε απέναντι στον Λεπέν, αλλά έκανε και άγρια κριτική στους σοσιαλιστές. Πήρε θέση, αναδημοσιεύοντας από τη δανέζικη εφημερίδα «Jyllands-Posten» τα σκίτσα του Μωάμεθ, αλλά συχνές ήταν οι επιθέσεις και στην καθολική εξουσία και στον εβραϊσμό. Το χιούμορ του περιοδικού ανέκαθεν ήταν άγριο. Εγγύηση γι' αυτό, τα ιερά τέρατα της έντυπης σάτιρας που έγιναν γνωστά και έξω από τη Γαλλία: ο Γκεμπέ και ο Καμπού, ο Καβανά, ο Σαρμπ, ο Βαλ, ο Βολινσκί... Παλιότερα, το χιούμορ όλων αυτών ήταν περισσότερο ανεκτό. Τα τελευταία χρόνια, οι επικρίσεις εναντίον τους πολλαπλασιάστηκαν, κατηγορήθηκαν για σεξισμό, ακόμα και για ρατσισμό. Αλλά συνεχίζουν στον δρόμο τους, ακόμα και μετά τη φονική επίθεση του 2015, που ξεκλήρισε τη συντακτική ομάδα του περιοδικού.

Το προχθεσινό εξώφυλλο με τον Ερντογάν, ευρωπαϊκή σάτιρα με στόχο έναν ιδιότυπα αυταρχικό ηγέτη που, αίφνης, βρίσκεται απέναντι στην Ευρώπη όχι απλώς λόγω των προβλημάτων της Τουρκίας με την Ελλάδα αλλά, κυρίως, επειδή εκείνος εμφανίζεται ως εκφραστής ενός ανατολίτικου δεσποτικού αυταρχισμού που αδυνατεί να κατανοήσει τους δημοκρατικούς κανόνες του δυτικού κόσμου. Ζώντας σε μια χώρα που στραγγαλίζει συστηματικά τις ελευθερίες, δεν μπορεί να κατανοήσει ότι η κριτική, η δημοσιογραφία και η σάτιρα δεν εξαρτώνται από την πολιτική εξουσία. Δεν φαντάζεται ότι αυτό που ζητά, τα ευρωπαϊκά κράτη να παρέμβουν κατά του Τύπου, είναι αδύνατον. Δεν κατανοεί ότι ένα από τα ισχυρότερα όπλα των κοινωνιών απέναντι στον αυταρχισμό είναι η σάτιρα.

Μοναδική διαφορά, ότι σήμερα με το πνεύμα του «Charlie Hebdo» έχει εναρμονιστεί και ο γάλλος πρόεδρος Μακρόν, που ηγείται της αντεπίθεσης που σάλπισε το κοσμικό δυτικό κράτος. Στέλνοντας στον Ερντογάν, και σε κάθε πολιτική ή πολιτικοθρησκευτική εξουσία, εκτός και εντός Γαλλίας, που αντιστρατεύεται τη δυτική κουλτούρα της ελευθερίας, το παλιό μήνυμα του καθηγητή Σορόν:

«Είναι πιο ευχάριστο να δίνεις κλωτσιές στον πισινό, παρά να τις τρως».

Ενα πατριωτικό ξέσπασμα

Κανονικά δεν έχει νόημα να ταράζει κανείς όσους συνηθίζουν να παπαγαλίζουν τα ίδια και τα ίδια κλισέ για εθνικές επέτειους, όπως η 28η Οκτωβρίου, που επιχειρούν να τις προσεταιρισθούν σε ένα περίκλειστο κομματικό αφήγημα - αλλά, πάλι, πώς μπορείς να ανεχτείς την προκάτ ευκολία; Είπε, για παράδειγμα, ο Αλέξης Τσίπρας, χθες, και τα εξής για την επέτειο: «Το παλλαϊκό ΟΧΙ των Ελλήνων στον φασισμό του Μουσολίνι και στον ναζισμό του Χίτλερ, η συνέχειά του με το έπος της εθνικής αντίστασης, το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ και τις άλλες πατριωτικές οργανώσεις, μας κάνουν περήφανους για τις ρίζες μας».

Ωραία και λυρική η δήλωση, αλλά ο πόλεμος του 1940 (μια εποχή που το ΕΑΜ ήταν πολύ μακριά) δεν ήταν ένα παλλαϊκό «όχι» κατά του φασισμού και του ναζισμού, ιδίως τα παιδιά των λαϊκών τάξεων που έσπευσαν στο μέτωπο καλά καλά δεν γνώριζαν τι σήμαινε φασισμός - κι ας μιμούνταν τους τύπους του στο σχολείο και στις δημόσιες τελετές. Αντίθετα, ήταν ένα πατριωτικό ξέσπασμα, η αυθόρμητη απάντηση στην επιβουλή της εθνικής κυριαρχίας από έναν ξένο εισβολέα.

Αν αντί να διαβάζει προκάτ μηνύματα, ο αρχηγός της αντιπολίτευσης κατέφευγε στη λογοτεχνία, στο «Πλατύ ποτάμι» του Μπεράτη, στα «Τετράδια ημερολογίου» του Θεοτοκά, στον «Καλαμά και αχέροντα» του Μηλιώνη, δεν θα του ήταν τόσο εύκολες οι ξύλινες και κενές ρητορείες.



***

28η Οκτωβρίου 1940. Προσωπικώς, το νόημα εκείνης της μέρας το αντλώ από ένα τετράστιχο που έγραψε, ακριβώς με την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, ο Ανδρέας Εμπειρίκος: «Πράγματι νυν υπέρ πάντων ο αγών / Ζήτω η Ελλάς / Ζήτω η Αγγλία / Που πολεμάν γι' αυτά που αγαπάμε» (Γιώργης Γιατρομανωλάκης, «Ενα ανέκδοτο ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου για τον πόλεμο του '40», περ. «Ο Πολίτης», τχ. 57, 23/10/1998, σ. 4-5). Ακριβώς, γι' αυτά που αγαπάμε.

Εχοντας απαλλαγεί από το εμπόδιο του Ακιντζί και των φεντεραλιστών και ασκώντας πια πλήρη έλεγχο στη διάδοχη κατάσταση των Τουρκοκυπρίων, η Αγκυρα ουσιαστικά θα αγοράσει χρόνο μέχρι να καταφέρει τα αμέσως επόμενα χρόνια την ανατροπή των εκλογικών ισορροπιών ανάμεσα σε Τουρκοκύπριους και εποίκους, προς όφελος των τελευταίων, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος, εάν τα άλλα σενάρια δεν αποδώσουν, για σταδιακή προσάρτηση των Κατεχομένων, ούτως ώστε να μη χρειάζεται να συντηρεί ένα μόρφωμα το οποίο αναγνωρίζει μόνο η ίδια ή και μερικές άλλες χώρες. Για την ίδια η κατάσταση είναι win win. Οι απολύτως χαμένοι είναι οι Ελληνοκύπριοι και βέβαια η πλειονότητα των Τουρκοκυπρίων, η οποία δεν έχει τη δύναμη να παίξει οικονομικά στο παιχνίδι της Αγκυρας. Ποτέ όμως προηγουμένως, και αυτό είναι η ουσία, συνομιλίες για το Κυπριακό δεν άρχισαν - εάν αρχίσουν κιόλας τελικά - υπό τόσο τραγικές για τους Ελληνοκύπριους συνθήκες όσο σήμερα. Και σίγουρα για αυτό υπάρχουν ευθύνες τεράστιες και στην ελληνοκυπριακή πλευρά...

 Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 29/10/20

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Δύο κράτη. Η θέση της Αγκυρας, πλέον και της νέας τουρκοκυπριακής ηγεσίας, είναι απλή και ξεκάθαρη. Οπως το έθεσε και ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας την περασμένη Δευτέρα μετά τις συνομιλίες που είχε στην Αγκυρα με τον Ερσίν Τατάρ: «Εχει γίνει αντιληπτό ότι οι παρούσες παράμετροι δεν οδηγούν πουθενά τη διαδικασία που υπήρξε εδώ και μισό αιώνα. Τόνισα (σ.σ.: στον Τατάρ) ότι η ομοσπονδία δεν θα μπορούσε πλέον να είναι ένα έγκυρο μοντέλο για λύση και ότι χρειάζονται νέες ιδέες».

Οι «νέες ιδέες» είναι το μότο του Τατάρ επίσης. Είναι το σύνθημα με το οποίο εξελέγη στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων και το οποίο εξήγησε για λογαριασμό του - όπως και όλα τα άλλα άλλωστε - ο Ερντογάν τη Δευτέρα: «Πιστεύω ότι τώρα η λύση των δύο κρατών πρέπει να τεθεί στο τραπέζι με μια ρεαλιστική προσέγγιση». Προαναγγέλλοντας δε την κάθοδό του στην «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου» για τους εορτασμούς της 37ης επετείου από την ανακήρυξή της, στις 15 Νοεμβρίου, ο τούρκος πρόεδρος πρότεινε στον Τατάρ να κάνουν και πικ νικ στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου. Τη διανοιγμένη περίκλειστη, έστω.

Αυτά έγιναν τη Δευτέρα. Την Τρίτη, τα Ηνωμένα Εθνη ανακοίνωσαν ότι στις 3 Νοεμβρίου - δηλαδή δύο σχεδόν εβδομάδες πριν από την κάθοδο Ερντογάν - θα πραγματοποιηθεί η πρώτη συνάντηση ανάμεσα στους ηγέτες των δύο κοινοτήτων, Αναστασιάδη και Τατάρ, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Και το βασικό ερώτημα είναι τι ακριβώς θα γίνει στη συνάντηση αυτή και πώς θα μοιάζει η επόμενη μέρα εάν - ή καλύτερα, όταν - ο Ερσίν Τατάρ προσέλθει κομίζοντας τις «νέες ιδέες». Πώς θα αντιδράσει ο ΟΗΕ και πώς η ελληνοκυπριακή πλευρά;

Η τελευταία, άλλοι λένε από επιλογή και άλλοι συνεπεία μιας αποτυχημένης στρατηγικής, ίσως δε και τα δύο μαζί, βρίσκεται εγκλωβισμένη σε μια, εκ των πραγμάτων, δεινή θέση. Δεν υπάρχουν πολλά σενάρια για την έκβαση της συνάντησης και κυρίως για τον δρόμο που θα πάρει πια το Κυπριακό. Είτε θα υπάρξει, λοιπόν, ένα ξεκάθαρο ναυάγιο και ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ θα εγκαταλείψει την προσπάθεια είτε θα δοθεί μια χρονική παράταση στα πράγματα, κατά την οποία ο Αντόνιο Γκουτέρες θα επιδιώξει μέσα από παρασκηνιακές επαφές την εξεύρεση μιας νέας βάσης για την επανέναρξη του διαλόγου.

Κοινή δήλωση, αλλά πώς;

Κυβερνητική πηγή, μιλώντας στα «ΝΕΑ», δεν έκρυψε την ανησυχία της Λευκωσίας κυρίως σε σχέση με τη δυσκολία να προκύψει το δεύτερο σενάριο, λόγω της ανάγκης να υπάρξει μια κοινή δήλωση των δύο μερών μετά τη συνάντηση. Δεδομένου ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά, είπε, θα προσέλθει με τη θέση να ξεκινήσουν όλα από εκεί που έμειναν στο Κραν Μοντανά και τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και η τουρκοκυπριακή θα φέρει τις «νέες ιδέες» και τα δύο κράτη, είναι φανερό πως χρειάζεται πολλή φαντασία για να σκεφτεί κανείς πώς μπορεί να μοιάζει μια… κοινή δήλωση.

Ετσι, όσο τραγικό κι αν ακούγεται, η επιδίωξη της ελληνοκυπριακής πλευράς μπορεί να είναι μία και μοναδική: ένα ανακοινωθέν το οποίο θα καλεί τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ να συνεχίσει τις καλές του υπηρεσίες και τη βολιδοσκόπηση των δύο μερών για τη συνέχιση του διαλόγου.

Τι σημαίνει όμως συνέχιση του διαλόγου εδώ που φτάσαμε; Σημαίνει συνομοσπονδία, και αυτό επίσης δεν το αρνείται παρασκηνιακά η Λευκωσία. Μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ένα ενιαίο μεν προς την εξωτερική του αντιπροσώπευση κράτος, το οποίο όμως στην ουσία θα είναι μια ομπρέλα υπό την οποία θα στεγάζονται όχι δύο συνιστώσες ομοσπονδιακές πολιτείες, αλλά κάτι πολύ πιο χαλαρό. Δύο κράτη στην ουσία. Ενα σενάριο βελούδινου διαζυγίου για το μέλλον. Η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία έχει θαφτεί - απλώς μόνο η μία εκ των δύο πλευρών το παραδέχεται δημόσια.

Ο φόβος των ευθυνών

Ο εφιάλτης της Λευκωσίας είναι το δεύτερο σενάριο. Και η περίπτωση είτε η Αγκυρα να εμμείνει με τρόπο απόλυτο στις αξιώσεις της για καθαρή διχοτόμηση είτε τα Ηνωμένα Εθνη να κρίνουν ότι η απόσταση που χωρίζει τα δύο μέρη είναι τόσο μεγάλη που πλέον δεν μπορεί να υπάρξει διάλογος και πως, όπως πάνε τα πράγματα, καλύτερα να αφεθούν, ατύπως, να πάρουν την πορεία τους, με τον διάλογο να μην επαναρχίζει απλά.

Μια τέτοια κατάληξη θα σημαίνει πως δεν θα υπάρξει καμία επιστροφή εδαφών, κανένας μηχανισμός αποζημίωσης των προσφύγων και τίποτα από όλα όσα η ελληνοκυπριακή πλευρά μπορούσε να κερδίσει διαχρονικά μέσα από σχέδια τα οποία προτάθηκαν και συχνά απορρίφθηκαν από εκείνη μέσα από πανηγυρικές ιαχές και «περήφανα Οχι» που ζητούσαν οι εκάστοτε πρόεδροι από τον λαό ή έλεγαν εκ μέρους του χωρίς να τον ρωτούν.

Ακόμα και η Αμμόχωστος έχει πλέον χαθεί, με την Τουρκία να έχει ανοίξει ένα μέρος της και να ετοιμάζεται να ανοίξει και την υπόλοιπη, καλώντας τους Αμμοχωστιανούς να ζητήσουν - μέσω της αναγνωρισμένης από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ως ένδικου μέσου της Τουρκίας, Επιτροπής Αποζημιώσεων της τουρκοκυπριακής πλευράς - να επιστρέψουν υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση ή να χάσουν τις περιουσίες τους οριστικά.

Ακόμα και εδώ είναι δεδομένο πως οι πλείστοι θα αρνηθούν να το κάνουν, είτε από φόβο είτε γιατί πλέον είναι πρακτικά αδύνατο να μετακομίσουν μόνιμα εκεί. Και θα είναι ζήτημα χρόνου - όταν η Αμμόχωστος θα εποικιστεί - πότε θα αναγκαστούν να φύγουν ακόμα και εκείνοι οι Ελληνοκύπριοι που θα πάνε για να εγκατασταθούν.

Η Τουρκία δεν ρισκάρει κάτι πέραν της επίρριψης ευθυνών στην ίδια. Για την Αγκυρα το ζήτημα είναι απλό: εάν η διχοτόμηση δεν συμφωνηθεί ή δεν υπάρξει μια μορφή συνομοσπονδίας τόσο χαλαρής που να την ενδιαφέρει, θα προχωρήσει στην επιδίωξη εξασφάλισης έστω και μερικών αναγνωρίσεων της «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου», με προίκα και τους υδρογονάνθρακες που θα αρπάξει, αρχίζοντας από το Αζερμπαϊτζάν. Και επιδιώκοντας μια μίνι ταϊβανοποίηση των Κατεχομένων στην Κύπρο.

Και εάν όχι, προσάρτηση

Εχοντας απαλλαγεί από το εμπόδιο του Ακιντζί και των φεντεραλιστών και ασκώντας πια πλήρη έλεγχο στη διάδοχη κατάσταση των Τουρκοκυπρίων, η Αγκυρα ουσιαστικά θα αγοράσει χρόνο μέχρι να καταφέρει τα αμέσως επόμενα χρόνια την ανατροπή των εκλογικών ισορροπιών ανάμεσα σε Τουρκοκύπριους και εποίκους, προς όφελος των τελευταίων, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος, εάν τα άλλα σενάρια δεν αποδώσουν, για σταδιακή προσάρτηση των Κατεχομένων, ούτως ώστε να μη χρειάζεται να συντηρεί ένα μόρφωμα το οποίο αναγνωρίζει μόνο η ίδια ή και μερικές άλλες χώρες. Για την ίδια η κατάσταση είναι win win.

Οι απολύτως χαμένοι είναι οι Ελληνοκύπριοι και βέβαια η πλειονότητα των Τουρκοκυπρίων, η οποία δεν έχει τη δύναμη να παίξει οικονομικά στο παιχνίδι της Αγκυρας.

Ποτέ όμως προηγουμένως, και αυτό είναι η ουσία, συνομιλίες για το Κυπριακό δεν άρχισαν - εάν αρχίσουν κιόλας τελικά - υπό τόσο τραγικές για τους Ελληνοκύπριους συνθήκες όσο σήμερα. Και σίγουρα για αυτό υπάρχουν ευθύνες τεράστιες και στην ελληνοκυπριακή πλευρά.

Η ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ "ΟΧΙ" ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΕΚ ΧΕΙΛΕΩΝ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΓΕΕΘΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΦΛΩΡΟΥ...

 Από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 29/10/20

ΤΟ lockdown ΩΣ ΕΣΧΑΤΟ ΜΕΤΡΟ, ΠΟΥ ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΚΛΗΘΕΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ...

Aπό τον "ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ"

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", 29/10/20

 

«Ωπα ρε μπάμια, σιγά μη σκίσεις κανένα καλσόν» θα του απαντούσα, αν ήθελα να πέσω στο επίπεδό του, αλλά το αποφεύγω - δεν θα γίνω σαν αυτόν, όσο κι αν προσπαθεί, και το έχει αποδείξει και στο παρελθον (εξού και «τραβιέται» με κάνα δυο αγωγές μου) να βουτηχτώ στη λάσπη και να κυλιέμαι μαζί του, όπως οι συμπαθείς χοίροι. Εχουμε κι ένα επίπεδο. Εκείνος δεν έχει. Εξού και καταλήγει την ανάρτησή του - σε άψογο «πολακικό» ύφος, το οποίο επίσης συναγωνίζεται τις καλύτερες περιόδους του «αυριανισμού» και του χρυσαυγιτισμού (να τον διαβάζει ο Ηλίας ο Κασιδιάρης στη φυλακή και να αγαλλιάζει η ...τρυφερή ψυχούλα του) με το ακολουθο: «και οι τρεις μαζί δεν φτιάχνετε μια τρίχα... κατσαρή…».

Από "ΤΑ ΝΕΑ" 

"ΤΑ ΝΕΑ", 29/10/20

Κυρώσεις

Το έχω ξαναπεί ότι του Κυριάκου, του γεννάνε και τα κοκόρια του - κατά την λαική έκφραση που χρησιμοποιείται συχνά προκειμένου περι τυχερών ατόμων στην εύανδρο Ηπειρο. Προσέξτε παρακαλώ, την εξήγηση επί τούτου: επί μήνες αγωνίζεται ο άνθρωπος να επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκια, προκειμένου να συνετιστεί και να πάψει να αμφισβητεί τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και να συμπεριφέρεται στην Ανατολική Μεσόγειο ως ο σερίφης της περιοχής. Επί μήνες οι ευρωπαίοι ηγέτες αποφεύγουν να επιβάλλουν κυρώσεις στην Τουρκία, διότι ο καθένας τους έχει έναν ή περισσότερους λόγους να μην το κάνει. Και υπάρχει και η Γερμανία η οποία δεν θέλει με τίποτε, διότι η Τουρκία είναι μια προνομιακή αγορά για τα γερμανικά προϊόντα και επίσης έχει στο έδαφός της 3 με 5 εκατομμύρια Τούρκους ή τουρκικής καταγωγής άτομα.

Και ιδού, που παίρνει πάνω του το παιχνίδι, ο τεράστιος ο Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος απαιτεί πλέον με τον πιο έντονο τρόπο να επιβληθούν οι κυρώσεις στην Τουρκία, διότι πρόκειται για αποσταθεροποιητικό παράγοντα για ολόκληρη την Ευρώπη πλέον. Και είμαστε τώρα στη φάση, όπου η μία μετά την άλλη οι χώρες της Ευρώπης δηλώνουν τη συμπαράστασή τους στον Μακρόν, για τις επιθέσεις που δέχεται από την Τουρκία και προσωπικά από τον πρόεδρο Ερντογάν!
Χαμός θα γίνει…

Εφιάλτης

Πιο αδοξο εορτασμό για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, και το ελληνικο Επος στα βουνά της Αλβανίας, δεν έχει ζήσει η χώρα. Μόνο με την περίοδο της κατοχής από τα ναζιστικά και φασιστικά στρατεύματα είχε ζήσει, άλλα τότε ήταν κατοχή, και δεν πιάνεται. Ο κορωνοϊος έχει φέρει τα πάνω κάτω, και εμείς που βιώνουμε αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση, ειλικρινά δεν βλέπουμε πώς θα ξεφύγουμε από αυτή.

Και όταν υπάρχουν δηλαδή, όλα αυτά τα ανησυχητικά νέα από γύρω, που δημιουργούν την αίσθηση ότι τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμη στα μέρη μας. Η ιλιγγιώδης αύξηση των κρουσμάτων σε συνδυασμό με τις σοβαρές πιέσεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, δημιουργούν σε όλους τον φόβο ότι ένα δεύτερο γενικό lockdown, το οποίο θα μας κλείσει ξανά στα σπίτια μας, με αυτή τη δεύτερη φορά να έχει αβέβαιη διάρκεια. Και άντε πες ότι κλειστήκαμε. Μας λέει κανείς πόσο θα μείνουμε κλεισμένοι; Δεν μας λέει, γιατί πολύ απλά ούτε και οι ιθύνοντες γνωρίζουν.
Μύλος…

Εφιάλτης II

Η αλήθεια είναι πως ούτε η κυβέρνηση του προέδρου Κυριάκου θέλει ένα δεύτερο γενικό lockdown. Κυβερνητικός παράγων με τον οποίο συνομίλησα χθες το μεσημέρι, και εις εξ αυτών που λόγω αρμοδιότητας γνωρίζουν την κατάσταση, μου ανέφερε τα ακόλουθα:

«Φυσικά και δεν είναι στις προθέσεις μας να επιβάλλουμε ένα δεύτερο γενικό lockdown. Φυσικά και γνωρίζουμε το μεγάλο οικονομικό και κοινωνικό κόστος που θα έχει μια τέτοια απόφαση. Υπάρχουν άλλωστε τα δεδομένα που διαθέτουμε από το πρώτο γενικό lockdown, και πρέπει να σας σημειώσω ότι μια απόφαση σαν εκείνη του περασμένου Μαρτίου έχει σοβαρότατες επιπτώσεις. Ομως αν σκεφθεί κανείς ότι εκτός από τους αριθμούς υπάρχει η υγεία των ανθρώπων, αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα ότι δεν θα παίξουμε παιχνίδια προκειμένου να τη διασφαλίσουμε. Ούτε θα μετρήσουμε το πολιτικό κόστος, ό,τι και να λέει η αντιπολίτευση».

Ρώτησα τι γίνεται με αυτές τις περίφημες αντοχές του ΕΣΥ. Μου δήλωσε άγνοια, ως προς τα νούμερα- ΜΕΘ και απλά δωμάτια. Μου ανέφερε όμως, ότι σύντομα αν γεμίσουν τα νοσοκομεία, οι γιατροί θα αρχίσουν να διαλέγουν ασθενείς. Και κάπως έτσι θα γίνουμε Μπέργκαμο, που από την ανατριχιαστική «διαλογή» έφυγαν χιλιάδες άνθρωποι μιας κάποιας ηλικίας.

Και κάτι τελευταίο: αν τα ημερήσια κρούσματα ξεπεράσουν τις 2.000 με 2.500, είναι πολύ πιθανόν το δεύτερο γενικό lockdown, να έρθει πιο σύντομα απ' ό,τι το φανταζόμασταν. Ισως και μέσα στο β' δεκαήμερο του Νοεμβρίου…
Ωχ…

Λάσπη

Αμφιταλαντεύθηκα πολύ, οφείλω να ομολογήσω, αν έπρεπε να απαντήσω σε μια ακόμη επίθεση που εξαπέλυσε - φυσικά μέσω Fb - εναντίον μου, ο «πολλά βαρύς και όχι» Πολάκης (με αφορμή όσα έγραφα τη Δευτέρα για την αναβολή της δίκης του με τον Γ. Στουρνάρα εξαιτίας της απουσίας του δικηγόρου του, λόγω ασθένειας που πιστοποιήθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Βόλου). Να απαντήσω «όπως θα έπρεπε» δηλαδή σε μια ανάρτηση που συναγωνίζεται ανάλογης αισθητικής, ύφους και περιεχομένου επιθέσεις που έχω δεχθεί κατά καιρούς από χρυσαυγίτες, δεξιούς, ακροδεξιούς και διάφορους καμμένους και ψεκασμένους.

Αλλά τι να απαντήσεις σε κάποιον ο οποίος έχει καθυποτάξει την αγωγή, το ήθος, την ευγένεια, τη θεμιτή πολιτική λειτουργία, στον ακραίο «νεοαυριανισμό» - μια ακόμη βαθιά πληγή που ταλανίζει το κόμμα της υποτιθέμενης Αριστεράς και τον ίδιο τον αρχηγό του, ο οποίος επιδιώκει να το μετεξελίξει σε μια πλατιά προοδευτική συμμαχία; Μπορεί όμως να επιτευχθεί αυτό με πολάκηδες, καρτερούς, καρανίκες, τζανακόπουλους; Την απάντηση, την ξέρει ο κ. Τσίπρας. Οπως και εμείς οι «απέξω» άλλωστε...

Ο Πολάκης, λοιπόν, αυτό το αγλάισμα της Αριστεράς, με αποκαλεί «παπαγαλάκι του σημιτισμού», «λιβανιστήρι του Κυριάκου», «σπατουλάριο του Στουρνάρα», «καραγκιοζάκο της δημοσιογραφίας», «κατσαντράκι της φακής», «πεκινουά του Σημιτομητσοτακισμού» και με «ενημερωνει» ότι «το γλέντι στο δικαστήριο ο Στουρνάρας δεν θα το γλιτώσει». Αλλά παραλείπει τεχνηέντως να αναφέρει οτιδήποτε, για το αν θα γλιτώσει εκείνος από τις βαριές κατηγορίες για την παράνομη ηχογράφηση του Στουρνάρα. Ιδιον των περίτρομων είναι αυτό, αλλά δεν με απασχολεί...

Θα αναφέρω απλώς ότι για πολλοστή φορά με απειλεί (εν προκειμένω και τους συναδέλφους μου Λ. Χαραλαμπόπουλο και Β. Κανέλλη) ότι δήθεν, ο νταής ψευτόμαγκας, «μας έχει όλους».

«Ωπα ρε μπάμια, σιγά μη σκίσεις κανένα καλσόν» θα του απαντούσα, αν ήθελα να πέσω στο επίπεδό του, αλλά το αποφεύγω - δεν θα γίνω σαν αυτόν, όσο κι αν προσπαθεί, και το έχει αποδείξει και στο παρελθον (εξού και «τραβιέται» με κάνα δυο αγωγές μου) να βουτηχτώ στη λάσπη και να κυλιέμαι μαζί του, όπως οι συμπαθείς χοίροι. Εχουμε κι ένα επίπεδο. Εκείνος δεν έχει. Εξού και καταλήγει την ανάρτησή του - σε άψογο «πολακικό» ύφος, το οποίο επίσης συναγωνίζεται τις καλύτερες περιόδους του «αυριανισμού» και του χρυσαυγιτισμού (να τον διαβάζει ο Ηλίας ο Κασιδιάρης στη φυλακή και να αγαλλιάζει η ...τρυφερή ψυχούλα του) με το ακολουθο: «και οι τρεις μαζί δεν φτιάχνετε μια τρίχα... κατσαρή…».

Οπως έχω ξαναγράψει, για μένα αυτός ο τύπος δεν υπάρχει. Είναι ανύπαρκτο πολιτικό μέγεθος. Ενα σύμπτωμα των καιρών είναι, γέννημα του αχταρμά της κάτω πλατείας (Συντάγματος), ένας ακόμη από αυτούς που τάχα μου αγωνίζονταν κατά των μνημονίων, αλλά όταν ανέλαβαν την εξουσία τα κατάπιναν αμάσητα. Με μηδενική θετική παρουσία στη δημόσια ζωή, και μηδενικό έργο στο υπουργείο Υγείας όπου θήτευσε, παραμένει αδιόρατος. Οπως προανέφερα, δεν υπάρχει.

Υπάρχει μόνο ο Αλ. Τσίπρας, ο οποίος τον στηρίζει, τον επικροτεί, τον ανέχεται και τον ενθαρρύνει, και εν τέλει ικανοποιείται κάθε φορά που ως εντεταλμένος του ο περί ου ο λόγος «πολιτικος» επιδίδεται σε δολοφονίες χαρακτήρων. Αλλά δεν αργεί η ημέρα που αυτός που σήμερα χαϊδεύει, θα στραφεί εναντίον του - θυμηθείτε με.

Εν κατακλειδι, και σε ό,τι αφορά τον Πολάκη και όσα έχει εξεμέσει εναντίον μου (και για τα οποία θα έχει σύντομα, πολύ σύντομα, «νέα» μου) αντί σχολίου θα παραθέσω την ανάρτηση μιας ενθουσιώδους οπαδού του, κάτω από την ανάρτηση με την οποία εκείνος με καθυβρίζει: «Σε ευχαριστούμε που υπάρχεις. Μας φτιάχνεις την κάθε μέρα που ξημερώνει»!..

Οντως...

H EΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΣΚΙΤΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ (Αθηνών και Λευκωσίας)....

ΚΥΡ

"ΤΑ ΝΕΑ", Κώστας Μητρόπουλος

"Εφ.Συν", Μιχάλης Κουντούρης

"TVXS", Γιάννης Δερμεντζόγλου

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", Γιάννης Δερμεντζόγλου

"ΤΑ ΝΕΑ", 'Εφη Ξένου

"Εφ.Συν", Κώστας Γρηγοριάδης

ΑΡΚΑΣ

ΑΡΚΑΣ

"ΤΑ ΝΕΑ", Κώστας Σκλαβενίτης

"Ο Φιλελεύθερος", Πίν

"ΧΑΡΑΥΓΗ"

"Ο Φιλελεύθερος", Νίκος Πογιατζής

ΑΡΚΑΣ

 

OΛΟΚΛΗΡΗ Η ΓΑΛΛΙΑ ΣΕ lockdown ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ ΠΟΥ ΚΑΛΠΑΖΕΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ ΣΕ ΒΡΑΔΥΝΟ ΤΟΥ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ Ο ΠΡΟΕΔΡΟ ΜΑΚΡΟΝ...

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" (ηλεκτρονική έκδοση)

Την επιβολή lockdown στη χώρα ανακοινωσε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν σε μία προσπάθεια να ανακόψει την πορεία της πανδημίας.

Σύμφωνα με τα νέα μέτρα – τα οποία τίθενται σε ισχύ την Παρασκευή – δεν θα επιτρέπεται στους πολίτες να βγουν από τα σπίτια τους, με εξαίρεση την αγορά βασικών αγαθών, παροχή ιατρικής βοήθειας και σωματικής άσκησης για μία ώρα κάθε μέρα.

Οι Γάλλοι θα εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα να πάνε στη δουλειά εάν ο εργοδότης τους θεωρεί ότι είναι αδύνατο να εργαστούν από το σπίτι και – σε αντίθεση με το προηγούμενο lock down του Μαρτίου – τα περισσότερα σχολεία θα παραμείνουν ανοιχτά.

Ο Μακρόν τόνισε πως χρειάζονται νέα μέτρα για να αντιμετωπιστεί η επιδημία Covid-19 και σύμφωνα με τον ίδιο, η νόσος κυκλοφορεί ταχύτερα απ’ ότι είχε προβλεφθεί και όλες οι περιοχές της Γαλλίας βρίσκονται πλέον σε κατάσταση κόκκινου συναγερμού σε σχέση με τον νέο κορωνοϊό.

Στο τηλεοπτικό διάγγελμά του, ο Γάλλος πρόεδρος επισήμανε ότι «έχουμε βυθιστεί από τη ραγδαία επιτάχυνση της Covid-19» και «δεν τα έχουμε πάει τόσο καλά όσο θα έπρεπε».

Εξάλλου, όπως τόνισε, το δεύτερο κύμα πιθανόν θα είναι χειρότερο από το πρώτο. Υπογράμμισε, δε, ότι η διαλογή ασθενών στα νοσοκομεία θα ήταν κάτι το απαράδεκτο.

«Πρέπει να προστατεύσουμε την οικονομία», είπε ο Γάλλος πρόεδρος.

Επιπλέον, προειδοποίησε πως εάν τίποτα δεν γίνει, ακολουθώντας την ιδέα της ανοσίας της αγέλης, θα καταγραφούν «τουλάχιστον 400.000 επιπλέον θάνατοι» σε λίγους μήνες στη Γαλλία. «Ποτέ η Γαλλία δεν θα υιοθετήσει αυτήν τη στρατηγική που θα σήμαινε τη διαλογή μεταξύ των ασθενών, με τους ηλικιωμένους να είναι τα βασικά θύματα αυτής της πανδημίας», υπογράμμισε.

Σημειώνεται πως το τελευταίο 24ωρο η Γαλλία κατέγραψε 244 νέους θανάτους και 36.437 νέα επιβεβαιωμένα κρούσματα.
Μερικό lockdown και στη Γερμανία

Η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ ανακοίνωσε πως η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και τα κρατίδια αποφάσισαν μερικό lockdown από την προσεχή Δευτέρα 2 Νοεμβρίου και έως το τέλος του μήνα για όλη τη Γερμανία, καλώντας τους πολίτες σε μια «μεγάλη εθνική προσπάθεια».

Σύμφωνα με την απόφαση, από τη προσεχή Δευτέρα κλείνουν όλες οι επιχειρήσεις εστίασης και θα μπορούν πλέον να εξυπηρετούν πελάτες μόνο με προϊόντα σε πακέτο. Σχολεία, παιδικοί σταθμοί, επιχειρήσεις χονδρικού και λιανικού εμπορίου θα παραμείνουν σε λειτουργία, ενώ θα επιτρέπεται η συνάντηση έως δέκα ατόμων, τα οποία ωστόσο θα προέρχονται από το πολύ δύο νοικοκυριά. Στα ξενοδοχεία δεν θα επιτρέπεται η διανυκτέρευση τουριστών από το εξωτερικό, παρά μόνο για έκτακτες περιπτώσεις, ενώ η πολιτεία ζητά και πάλι από τους πολίτες να αποφύγουν κάθε «μη απαραίτητο» ταξίδι. Ποδοσφαιρικοί αγώνες της Bundesliga θα διεξάγονται χωρίς θεατές.

ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΤΗΝ "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" ΝΑ ΜΑΣ ΘΥΜΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940...

 

H EΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΣΚΙΤΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ, 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2020, ΚΑΙ...

"ΠΡΟΤΑΓΟΝ", Ανδρέας Πετρουλάκης

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Ανδρέας Πετρουλάκης

"Η ΑΥΓΗ", Βαγγέλης Χερουβείμ

"ΤVXS", Γιάννης Δερμεντζόγλου

"ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Δημήτρης Χαντζόπουλος

"Η ΑΥΓΗ", Τάσος Αναστασίου

"ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ"

"ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ"

ΑΡΚΑΣ

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Ηλίας Μακρής

"Ο Φιλελεύθερος", Πίν

"ΧΑΡΑΥΓΗ"

ΑΡΚΑΣ

...ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ, από "ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ"

 

ΕΣΠΕΥΣΕ ΝΑ ΔΙΑΨΕΥΣΕΙ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΤΟΥΣ ΠΑΝ.ΛΑΦΑΖΑΝΗ Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ Κατ(ερίνα).Μπρ(έγιαννη), ΑΛΛΑ ΤΗΝ /ΤΟΥΣ ΔΙΕΨΕΥΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΠΑΡΑΘΕΤΟΝΤΑΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ ΕΠΙ ΣΥΡΙΖΟΚΡΑΤΙΑΣ....

 OI KHΠΟΥΡΟΙ ΤΗΣ "ΑΥΓΗΣ", 2.199 (798)

"Η ΑΥΓΗ", 28/10/20

"ΤΑ ΝΕΑ", 27/10/20