Από την "ΑΥΓΗ" και την "ΕΣΤΙΑ"
 |
| "Η ΑΥΓΗ", 30/03/17 |
 |
| "ΕΣΤΙΑ", 30/03/17 |
 |
| "ΕΣΤΙΑ", 30/03/17 |
Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017
ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΑΠΟ ΠΟΙΟYΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΜΕ ΤΑ ΟΠΛΑ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ ΤΗΣ ΗΛΙΟΠΕΤΡΑΣ ΞΑΝΘΗΣ; ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΙΔΙΟ ΤΑ ΟΠΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΙΓΑΣΤΗΡΑ...
ΟΙ 940 ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΕΠΙ ΣΥΡΙΖΟΚΡΑΤΕΙΑΣ, Ο-Υ-Δ-Ε-Ι-Σ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΣ Ή ΓΙΑΤΡΟΣ!
Από την "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου"
 |
| "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου", 30/03/17 |
 |
| "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου", 30/03/17 |
ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΩΣ ΓΕΓΟΝΟΣ- ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΟΤΙΜΑΤΑΙ- ΟΤΙ ΟΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ ΠΟΥ ΕΠΕΛΕΓΗΣΑΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ ΤΟΥ 1996, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΜΙΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΙΣΧΥΟΣ ΜΕ ΤΗ ΓΕΙΤΟΝΑ, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙΒΑΡΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ ΟΠΩΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΠΑΝΤΑΤΑΙ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.....
Το κύριο θέμα, από την "ΕΣΤΙΑ"
 |
| "ΕΣΤΙΑ", 30/03/17 |
"...Η πικρή αλήθεια είναι πως οι εκάστοτε κυβερνήσεις κάνουν ρεσάλτο στον κρατικό μηχανισμό, στους δημόσιους οργανισμούς και επιχειρήσεις. Διότι δεν υπάρχουν θεσμικά εμπόδια, αυτονομία του κράτους απέναντι στους πολιτικούς. Η οργή του κ. Σκουρλέτη οφείλεται στο ότι το δικό του ρεσάλτο απέτυχε - γιατί η χώρα χρεοκόπησε, οι δανειστές βάζουν κανόνες, η κομματική ασυδοσία αρχίζει να περιορίζεται. Οι πολακισμοί δεν θα ανατρέψουν αυτή την πορεία...."
"Eφήμερα", από "ΤΑ ΝΕΑ"
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 30/03/17 |
Αποτυχημένο ρεσάλτο
Του Δημήτρη Κ. Ψυχογιού
Πολλοί θα μπορούσαν να του απαντήσουν στο ίδιο επίπεδο, ζωντανεύοντας ημέρες αμφιθεάτρων στα οποία οι συνδικαλιστές έβριζαν και συκοφαντούσαν με τον χυδαιότερο τρόπο, προσθέτοντας στη βρισιά «με την πολιτική έννοια του όρου».
Αλλά ας μην εκπολακίσουμε εντελώς τα πολιτικά ήθη, ας υιοθετήσουμε τη στάση του προέδρου του δικαστηρίου που απάντησε στις προκλήσεις και τις ύβρεις τις Ζωής Κωνσταντοπούλου «Είναι ανόητο να θεωρείτε ότι η επίδειξη ψύχραιμης συμπεριφοράς από μέρους μου είναι αδυναμία».
Επί της ουσίας λοιπόν: αφού ο κ. Σκουρλέτης θεωρεί πως η ΔΕΗ θα ξεπουληθεί λόγω του ότι θα τεθούν ασφυκτικές προθεσμίες, γιατί ο ίδιος και η κυβέρνηση άφησαν να περάσουν δύο χρόνια χωρίς να κάνουν τίποτα; Το επιχείρημα θυμίζει αυτό με το Κυπριακό, που σέρνεται 40 τόσα χρόνια και κάθε φορά που ο ΟΗΕ θέτει κάποια προθεσμία κραυγάζουν όλοι μαζί οι αντίθετοι «μας βάζουν το μαχαίρι στον λαιμό!».
Αθετούν, υποστηρίζει, οι δανειστές την περσινή συμφωνία, δικό του προσωπικό έργο - αυτή που οδηγεί τη μεγαλύτερη βιομηχανία της χώρας σε χρεοκοπία, όπως διαβάζουμε καθημερινά στα ρεπορτάζ.
Φυσικά δεν φταίει η μεγαλοφυής σύλληψη του κ. Σκουρλέτη για το αδιέξοδο της ΔΕΗ - φταίει η διοίκησή της που δεν τη στήριξε όσο έπρεπε, έχει υποστηρίξει ξανά και ξανά. Και ποιος τη διόρισε; Η τρόικα ή η κυβέρνηση, επί υπουργίας Λαφαζάνη; Γιατί δεν την αντικατέστησε αφού ήταν ανίκανη να υλοποιήσει τον σχεδιασμό του; Αυτοί που ετοιμάζουν το ρεσάλτο τον εμπόδισαν;
Η πικρή αλήθεια είναι πως οι εκάστοτε κυβερνήσεις κάνουν ρεσάλτο στον κρατικό μηχανισμό, στους δημόσιους οργανισμούς και επιχειρήσεις. Διότι δεν υπάρχουν θεσμικά εμπόδια, αυτονομία του κράτους απέναντι στους πολιτικούς. Η οργή του κ. Σκουρλέτη οφείλεται στο ότι το δικό του ρεσάλτο απέτυχε - γιατί η χώρα χρεοκόπησε, οι δανειστές βάζουν κανόνες, η κομματική ασυδοσία αρχίζει να περιορίζεται. Οι πολακισμοί δεν θα ανατρέψουν αυτή την πορεία.
Η ΑΦΟΡΗΤΗ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΕΛΑΡΧΗ- ΣΤΡΑΤΑΡΧΗ, ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΔΕΚΑΝΙΚΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΩΤΗ/ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ...ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ Ή ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ;
Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 30/03/17
Σχέδιο Μάρσαλ αντί... μνημονίων
Του Άγγελου Στάγκου
Συναρπαστική η ελληνική μυθολογία, αλλά αυτά που λέγονται και ακούγονται σε αυτή τη χώρα συχνά την ξεπερνούν. Ειδικά τα κομματικά στελέχη σε πλήρη αρμονία με την ηγεσία και τους υπουργούς της κυβέρνησης Συρανέλ δεν χάνουν ευκαιρία, προκειμένου να δείξουν το ταλέντο τους στα ψέματα, στις διαστρεβλώσεις γεγονότων και ιστορίας και βέβαια στην μπουρδολογία. Δεν έχουν κανένα πρόβλημα να εμφανίζουν το άσπρο μαύρο και το αντίθετο, ταυτόχρονα, συνήθως, να αλλοιώνουν την πραγματικότητα, ή να αλλοτριώνουν τη λογική. Οποιος έχει κέφι να ακούει ραδιοφωνικές εκπομπές και να βλέπει τηλεοπτικές συζητήσεις, το διαπιστώνει αβίαστα. Με αφορμή μάλιστα την περιπέτεια της αξιολόγησης, οι σχετικές δηλώσεις βρίσκονται σε μεγάλη έξαρση.
Οι πρόσφατες υμνητικές αναφορές του Πάνου Καμμένου για το Σχέδιο Μάρσαλ αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα. Είπε, μεταξύ άλλων, ότι «Μόνον η Αμερική μπορεί να μας βοηθήσει. Αυτοί που μας βοήθησαν τις δύσκολες στιγμές δεν ήταν οι Ευρωπαίοι. Το Σχέδιο Μάρσαλ δεν είχε μνημόνια, ούτε τοκογλυφικά επιτόκια», επιχειρώντας να συγκρίνει τη βοήθεια και τη συμπεριφορά των Αμερικανών προς την καθημαγμένη Ελλάδα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με την αντίστοιχη στάση των Ευρωπαίων σήμερα. Και φροντίζοντας, παράλληλα, να εκφράσει τον φιλοαμερικανισμό του διανθισμένο με αντιευρωπαϊσμό.
Δικαίωμά του και ουδείς ψόγος, φυσικά, για την προσπάθεια να εμφανιστεί ούλτρα φιλοαμερικανός, παρ’ όλο που, κατά τη σημερινή διοίκηση των ΗΠΑ, η Ελλάδα είναι πρόβλημα των Ευρωπαίων και ειδικά των Γερμανών. Θα μπορούσε επίσης να λάβει υπ’ όψιν ο Π. Καμμένος ότι πρώτον, η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και αναπνέει, έστω με δυσκολία, χάρις στη στήριξη των Ευρωπαίων, δεύτερον, ότι είναι υπουργός Αμυνας μιας κυβέρνησης που διακηρύσσει ότι θέλει να παραμείνει στην Ευρώπη, εκτός αν δεν το εννοεί, τρίτον, ότι η χώρα είναι σε διαδικασία διαπραγμάτευσης με το ΔΝΤ και τους Ευρωπαίους δανειστές της, τέταρτον, ότι το «τότε» του Σχεδίου Μάρσαλ δεν έχει καμία σχέση με το «τώρα» των μνημονίων και πέμπτον, ότι η βοήθεια που είχε πάρει (ευτυχώς) η Ελλάδα μέσω του Δόγματος Τρούμαν και του Σχεδίου Μάρσαλ περιελάμβανε τρομερές δεσμεύσεις και υποχρεώσεις. Τα περί τοκογλυφικών επιτοκίων δεν αξίζουν καν σχολίων, καθώς, απλώς, δεν ισχύουν!
Αν ο υπουργός Αμυνας ρωτούσε τον συνάδελφό του Γιώργο Σταθάκη, συγγραφέα του πονήματος «Το Δόγμα Τρούμαν & Το Σχέδιο Μάρσαλ», ή τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης στο ΔΝΤ, καθηγητή Μιχάλη Ψαλιδόπουλο, που επιμελήθηκε το ημερολόγιο και την έκθεση του προεδρικού απεσταλμένου Πολ Πόρτερ στο βιβλίο «Ζητείται: Ενα θαύμα για την Ελλάδα» και συνέγραψε το «Επιτηρητές σε απόγνωση» (Αμερικανοί σύμβουλοι στην Ελλάδα, 1947 - 1953), θα μάθαινε μερικά πράγματα. Οπως ότι σε όλη τη διαδρομή της υλοποίησης του Δόγματος Τρούμαν και του Σχεδίου Μάρσαλ βρίσκονταν στην Ελλάδα εκατοντάδες Αμερικανοί σύμβουλοι που έλεγχαν τα πάντα, ήταν εγκατεστημένοι σε κάθε υπουργείο, συνέτασσαν προϋπολογισμούς, ήταν επικεφαλής οργανισμών (ακόμη και στο ΙΚΑ), αποφάσιζαν για τις δαπάνες, επέβλεπαν τα όποια δημόσια έργα, επέβαλλαν πολιτικές, ουσιαστικά νομοθετούσαν, συμμετείχαν στα υπουργικά συμβούλια, καθόριζαν τη νομισματική πολιτική, απαιτούσαν μεταρρυθμίσεις και γενικά διοικούσαν πλήρως και ανοικτά τη χώρα. Με φυσική παρουσία, χωρίς διαπραγματεύσεις και δίχως... μνημόνια!
Αν πάλι ο Π. Καμμένος ήθελε να εμπλουτίσει λίγο παραπέρα τις γνώσεις του, υπάρχει το βιβλίο του Μόγκενς Πελτ «Tying Greece to the West» (US - West German - Greek relations 1949 - 1974» για να μάθει πως οι Αμερικανοί πέρασαν την ευθύνη της οικονομικής στήριξης της Ελλάδας στους Γερμανούς. Προφανώς, όμως, δεν ήθελε και έτσι δεν έμαθε. Δεν έμαθε δηλαδή τα πραγματικά γεγονότα και κυρίως, ότι κανείς δεν δίνει λεφτά χωρίς όρους και έλεγχο. Ούτε καν όταν προσφέρει βοήθεια με Σχέδιο Μάρσαλ.
Ενδοκυβερνητικά ιστορικά «μαθήματα»
Του Μπάμπη Παπαδημητρίου
Είπε ο κ. Καμμένος: «Μόνο η Αμερική μπορεί να μας βοηθήσει να ανοίξουμε τα φτερά μας (...). Το Σχέδιο Μάρσαλ δεν είχε μνημόνια ούτε τοκογλυφικά επιτόκια». Μάλιστα! Κυκλοφορεί επιπλέον ότι κατ’ ιδίαν εκφράζει την άποψη ότι η δολαριοποίηση της ελληνικής οικονομίας αποτελεί ασφαλέστερη οδό από την παραμονή μας στο ευρώ. Θα παρακαλούσα τον κ. Σταθάκη να καλέσει για ένα μεσημεριανό ποτό τον «Αμυνας», ώστε να του εξηγήσει πώς ακριβώς εξελίχθηκαν τα πράγματα με την αμερικανική βοήθεια. Ο υπουργός Ενέργειας έχει εκπονήσει μία από τις καλύτερες μελέτες για το Δόγμα Τρούμαν και το Σχέδιο Μάρσαλ, από όπου και το συμπέρασμά του: «Κοινή συνισταμένη της περιόδου είναι ότι οι μεταρρυθμίσεις που επιχειρήθηκαν από τον ξένο παράγοντα απέτυχαν».
Θα του υπενθυμίσει επίσης ότι ο έλεγχος του αμερικανικού παράγοντα εφαρμόστηκε επί όλων των κεντρικών τομέων της κρατικής διοίκησης, ήταν άμεσος και εξαιρετικά αυστηρός, στη βάση λεπτομερούς προγράμματος και ανάλογων στόχων. Η American Mission for Aid to Greece (AMAG) είχε πολλές περισσότερες «αρμοδιότητες» συγκριτικά με οιαδήποτε «τρόικα». Η ελληνική κυβέρνηση της εποχής είχε μάλιστα ανακοινώσει ρητώς και προκαταβολικώς ότι «θα επιθυμεί να συμβουλεύεται την Αποστολή (AMAG) πριν πάρει οποιοδήποτε οικονομικό μέτρο που μπορεί να επηρεάσει την επιτυχία του προγράμματος οικονομικής βοήθειας». Σε μηνιαίο σημείωμα προόδου (ό,τι πλησιέστερο στην τωρινή αξιολόγηση), ο επικεφαλής της AMAG γράφει ότι «η αμερικανική αποστολή έχει προχωρήσει από το στάδιο του σχεδιασμού της γενικής πολιτικής σε μια περίοδο διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση, οι οποίες χαρακτηρίζονται σκληρές και από τις δύο πλευρές» (Σταθάκης, σελ. 163). Αρα, ως προς το ζήτημα των ελέγχων, ο κ. Καμμένος επιθυμεί μια συμπεριφορά «στα τέσσερα» κυριολεκτικώς.
Θα τον δικαιολογούσα αν η αναφορά του εδραζόταν στο γεγονός ότι επρόκειτο για βοήθεια, δηλαδή για μεταβίβαση πόρων από την Αμερική στην Ελλάδα και όχι για δάνεια, όπως αυτά του μνημονίου. Παραδόξως όμως, το προπαγανδιστικό γραμμόφωνο έχει κολλήσει, όπως αποδεικνύει η επανάληψη του γνωστού μύθου περί «τοκογλυφικών» επιτοκίων, κάτι πολύ σοβαρό για υπουργό μιας κυβέρνησης που παρακαλεί τους Ευρωπαίους για περισσότερα δάνεια, με τη σύμφωνη γνώμη μάλιστα του Προέδρου της Δημοκρατίας, που ορθώς επιθυμεί σπουδαιότερο ρόλο για τον κεντρικό δανειστή, τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Διάσωσης.
Αναρωτιέται κανείς πώς λειτουργεί αυτή η κυβέρνηση, αφού εκτός από τον κ. Καμμένο με τις αποδράσεις του, ο κάθε υπουργός και οι περισσότεροι πολιτικοί παράγοντες της πλειοψηφίας έχουν κάτι ολότελα δικό τους να πουν. Ο κ. Τσίπρας διακρίνεται για τη μοναδική, πολιτικώς, ικανότητά του να αφήνει τον καθένα να λέει ό,τι θέλει, αρκεί να μην αμφισβητηθεί το ενοικιοστάσιο στο Μαξίμου. Οπως θα δείξουν οι ψηφοφορίες που αναμένονται όταν με το καλό κλείσει η αξιολόγηση.
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 30/03/17
Σχέδιο Μάρσαλ αντί... μνημονίων
Του Άγγελου Στάγκου
Συναρπαστική η ελληνική μυθολογία, αλλά αυτά που λέγονται και ακούγονται σε αυτή τη χώρα συχνά την ξεπερνούν. Ειδικά τα κομματικά στελέχη σε πλήρη αρμονία με την ηγεσία και τους υπουργούς της κυβέρνησης Συρανέλ δεν χάνουν ευκαιρία, προκειμένου να δείξουν το ταλέντο τους στα ψέματα, στις διαστρεβλώσεις γεγονότων και ιστορίας και βέβαια στην μπουρδολογία. Δεν έχουν κανένα πρόβλημα να εμφανίζουν το άσπρο μαύρο και το αντίθετο, ταυτόχρονα, συνήθως, να αλλοιώνουν την πραγματικότητα, ή να αλλοτριώνουν τη λογική. Οποιος έχει κέφι να ακούει ραδιοφωνικές εκπομπές και να βλέπει τηλεοπτικές συζητήσεις, το διαπιστώνει αβίαστα. Με αφορμή μάλιστα την περιπέτεια της αξιολόγησης, οι σχετικές δηλώσεις βρίσκονται σε μεγάλη έξαρση.
Οι πρόσφατες υμνητικές αναφορές του Πάνου Καμμένου για το Σχέδιο Μάρσαλ αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα. Είπε, μεταξύ άλλων, ότι «Μόνον η Αμερική μπορεί να μας βοηθήσει. Αυτοί που μας βοήθησαν τις δύσκολες στιγμές δεν ήταν οι Ευρωπαίοι. Το Σχέδιο Μάρσαλ δεν είχε μνημόνια, ούτε τοκογλυφικά επιτόκια», επιχειρώντας να συγκρίνει τη βοήθεια και τη συμπεριφορά των Αμερικανών προς την καθημαγμένη Ελλάδα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με την αντίστοιχη στάση των Ευρωπαίων σήμερα. Και φροντίζοντας, παράλληλα, να εκφράσει τον φιλοαμερικανισμό του διανθισμένο με αντιευρωπαϊσμό.
Δικαίωμά του και ουδείς ψόγος, φυσικά, για την προσπάθεια να εμφανιστεί ούλτρα φιλοαμερικανός, παρ’ όλο που, κατά τη σημερινή διοίκηση των ΗΠΑ, η Ελλάδα είναι πρόβλημα των Ευρωπαίων και ειδικά των Γερμανών. Θα μπορούσε επίσης να λάβει υπ’ όψιν ο Π. Καμμένος ότι πρώτον, η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και αναπνέει, έστω με δυσκολία, χάρις στη στήριξη των Ευρωπαίων, δεύτερον, ότι είναι υπουργός Αμυνας μιας κυβέρνησης που διακηρύσσει ότι θέλει να παραμείνει στην Ευρώπη, εκτός αν δεν το εννοεί, τρίτον, ότι η χώρα είναι σε διαδικασία διαπραγμάτευσης με το ΔΝΤ και τους Ευρωπαίους δανειστές της, τέταρτον, ότι το «τότε» του Σχεδίου Μάρσαλ δεν έχει καμία σχέση με το «τώρα» των μνημονίων και πέμπτον, ότι η βοήθεια που είχε πάρει (ευτυχώς) η Ελλάδα μέσω του Δόγματος Τρούμαν και του Σχεδίου Μάρσαλ περιελάμβανε τρομερές δεσμεύσεις και υποχρεώσεις. Τα περί τοκογλυφικών επιτοκίων δεν αξίζουν καν σχολίων, καθώς, απλώς, δεν ισχύουν!
Αν ο υπουργός Αμυνας ρωτούσε τον συνάδελφό του Γιώργο Σταθάκη, συγγραφέα του πονήματος «Το Δόγμα Τρούμαν & Το Σχέδιο Μάρσαλ», ή τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης στο ΔΝΤ, καθηγητή Μιχάλη Ψαλιδόπουλο, που επιμελήθηκε το ημερολόγιο και την έκθεση του προεδρικού απεσταλμένου Πολ Πόρτερ στο βιβλίο «Ζητείται: Ενα θαύμα για την Ελλάδα» και συνέγραψε το «Επιτηρητές σε απόγνωση» (Αμερικανοί σύμβουλοι στην Ελλάδα, 1947 - 1953), θα μάθαινε μερικά πράγματα. Οπως ότι σε όλη τη διαδρομή της υλοποίησης του Δόγματος Τρούμαν και του Σχεδίου Μάρσαλ βρίσκονταν στην Ελλάδα εκατοντάδες Αμερικανοί σύμβουλοι που έλεγχαν τα πάντα, ήταν εγκατεστημένοι σε κάθε υπουργείο, συνέτασσαν προϋπολογισμούς, ήταν επικεφαλής οργανισμών (ακόμη και στο ΙΚΑ), αποφάσιζαν για τις δαπάνες, επέβλεπαν τα όποια δημόσια έργα, επέβαλλαν πολιτικές, ουσιαστικά νομοθετούσαν, συμμετείχαν στα υπουργικά συμβούλια, καθόριζαν τη νομισματική πολιτική, απαιτούσαν μεταρρυθμίσεις και γενικά διοικούσαν πλήρως και ανοικτά τη χώρα. Με φυσική παρουσία, χωρίς διαπραγματεύσεις και δίχως... μνημόνια!
Αν πάλι ο Π. Καμμένος ήθελε να εμπλουτίσει λίγο παραπέρα τις γνώσεις του, υπάρχει το βιβλίο του Μόγκενς Πελτ «Tying Greece to the West» (US - West German - Greek relations 1949 - 1974» για να μάθει πως οι Αμερικανοί πέρασαν την ευθύνη της οικονομικής στήριξης της Ελλάδας στους Γερμανούς. Προφανώς, όμως, δεν ήθελε και έτσι δεν έμαθε. Δεν έμαθε δηλαδή τα πραγματικά γεγονότα και κυρίως, ότι κανείς δεν δίνει λεφτά χωρίς όρους και έλεγχο. Ούτε καν όταν προσφέρει βοήθεια με Σχέδιο Μάρσαλ.
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 30/03/17 |
Ενδοκυβερνητικά ιστορικά «μαθήματα»
Του Μπάμπη Παπαδημητρίου
Είπε ο κ. Καμμένος: «Μόνο η Αμερική μπορεί να μας βοηθήσει να ανοίξουμε τα φτερά μας (...). Το Σχέδιο Μάρσαλ δεν είχε μνημόνια ούτε τοκογλυφικά επιτόκια». Μάλιστα! Κυκλοφορεί επιπλέον ότι κατ’ ιδίαν εκφράζει την άποψη ότι η δολαριοποίηση της ελληνικής οικονομίας αποτελεί ασφαλέστερη οδό από την παραμονή μας στο ευρώ. Θα παρακαλούσα τον κ. Σταθάκη να καλέσει για ένα μεσημεριανό ποτό τον «Αμυνας», ώστε να του εξηγήσει πώς ακριβώς εξελίχθηκαν τα πράγματα με την αμερικανική βοήθεια. Ο υπουργός Ενέργειας έχει εκπονήσει μία από τις καλύτερες μελέτες για το Δόγμα Τρούμαν και το Σχέδιο Μάρσαλ, από όπου και το συμπέρασμά του: «Κοινή συνισταμένη της περιόδου είναι ότι οι μεταρρυθμίσεις που επιχειρήθηκαν από τον ξένο παράγοντα απέτυχαν».
Θα του υπενθυμίσει επίσης ότι ο έλεγχος του αμερικανικού παράγοντα εφαρμόστηκε επί όλων των κεντρικών τομέων της κρατικής διοίκησης, ήταν άμεσος και εξαιρετικά αυστηρός, στη βάση λεπτομερούς προγράμματος και ανάλογων στόχων. Η American Mission for Aid to Greece (AMAG) είχε πολλές περισσότερες «αρμοδιότητες» συγκριτικά με οιαδήποτε «τρόικα». Η ελληνική κυβέρνηση της εποχής είχε μάλιστα ανακοινώσει ρητώς και προκαταβολικώς ότι «θα επιθυμεί να συμβουλεύεται την Αποστολή (AMAG) πριν πάρει οποιοδήποτε οικονομικό μέτρο που μπορεί να επηρεάσει την επιτυχία του προγράμματος οικονομικής βοήθειας». Σε μηνιαίο σημείωμα προόδου (ό,τι πλησιέστερο στην τωρινή αξιολόγηση), ο επικεφαλής της AMAG γράφει ότι «η αμερικανική αποστολή έχει προχωρήσει από το στάδιο του σχεδιασμού της γενικής πολιτικής σε μια περίοδο διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση, οι οποίες χαρακτηρίζονται σκληρές και από τις δύο πλευρές» (Σταθάκης, σελ. 163). Αρα, ως προς το ζήτημα των ελέγχων, ο κ. Καμμένος επιθυμεί μια συμπεριφορά «στα τέσσερα» κυριολεκτικώς.
Θα τον δικαιολογούσα αν η αναφορά του εδραζόταν στο γεγονός ότι επρόκειτο για βοήθεια, δηλαδή για μεταβίβαση πόρων από την Αμερική στην Ελλάδα και όχι για δάνεια, όπως αυτά του μνημονίου. Παραδόξως όμως, το προπαγανδιστικό γραμμόφωνο έχει κολλήσει, όπως αποδεικνύει η επανάληψη του γνωστού μύθου περί «τοκογλυφικών» επιτοκίων, κάτι πολύ σοβαρό για υπουργό μιας κυβέρνησης που παρακαλεί τους Ευρωπαίους για περισσότερα δάνεια, με τη σύμφωνη γνώμη μάλιστα του Προέδρου της Δημοκρατίας, που ορθώς επιθυμεί σπουδαιότερο ρόλο για τον κεντρικό δανειστή, τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Διάσωσης.
Αναρωτιέται κανείς πώς λειτουργεί αυτή η κυβέρνηση, αφού εκτός από τον κ. Καμμένο με τις αποδράσεις του, ο κάθε υπουργός και οι περισσότεροι πολιτικοί παράγοντες της πλειοψηφίας έχουν κάτι ολότελα δικό τους να πουν. Ο κ. Τσίπρας διακρίνεται για τη μοναδική, πολιτικώς, ικανότητά του να αφήνει τον καθένα να λέει ό,τι θέλει, αρκεί να μην αμφισβητηθεί το ενοικιοστάσιο στο Μαξίμου. Οπως θα δείξουν οι ψηφοφορίες που αναμένονται όταν με το καλό κλείσει η αξιολόγηση.
"...Εχει κανείς την αίσθηση ότι αυτή την περίοδο «όλα παίζονται». Η οικονομία υπονομεύεται από εγχώριες ασωτίες και ξένες σπέκουλες. Η κοινωνία φοβάται την ανεργία, τη φτώχεια, τη βία. Η Δημοκρατία βάλλεται από «προαιώνιους [;] εξωτερικούς εχθρούς» κι ένοπλους εκδικητές. Το πολιτικό σύστημα αδυνατεί να χειριστεί τη δυσωδία των σκανδάλων. Η κυβερνώσα [;] Αριστερά[;] έχει χάσει τον μπούσουλα κι έχει μπερδέψει το ιερατείο του κόμματος με τον Ιερό Πανάγιο Τάφο και τον τάφο του Ινδού [γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας]. Τέτοιο ιδεολογικό χυλό σχιζο-σκοπιμοτήτων δεν έχουμε ξανασυναντήσει. Η Δημοκρατία, όπως και η πραγματική Αριστερά, δεν είναι αφήγημα ή πολιτικο-αξιακό ακορντεόν που ανοίγει και κλείνει κατά το συγκυριακό δοκούν των ανθρώπων της εξουσίας. Η Δημοκρατία δεν ανταλλάσσει τους θεσμούς της με ψήφους ή χρήμα και η Αριστερά δεν «αγιάζει» τους παράνομους συμμάχους της..."
Από "ΤΑ ΝΕΑ"
Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ...ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ, ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ Ο ΣΗΜΙΤΗΣ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΟΛΛΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥ ΑΣΚΕΙΤΑΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟ-ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΕΣΤΩ...-ΕΠΙΠΕΔΟ, ΟΧΙ ΚΡΑΥΓΕΣ Ή ΑΦΟΡΙΣΜΟΥΣ!
Από "ΤΑ ΝΕΑ" και την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 30/03/17 |
Η «μετάφραση» προηγήθηκε του σημιτικού λόγου. Οι μεταφραστές του προσπάθησαν να τον «τακτοποιήσουν» προληπτικά – με πρώτον τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, που πριν από τη συνέντευξη στον ΣΚΑΪ τον έχρισε «αρχιτέκτονα της καταστροφής», εμπλέκοντάς τον κιόλας σε σενάρια ανατροπής των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Θα περίμενε κανείς ότι ο πολυγραφότερος πρωθυπουργός της σύγχρονης ιστορίας δεν θα είχε αφήσει τόσα περιθώρια στους ερμηνευτές του. Αν σε κάτι επιδόθηκε ακούραστα στην αποστρατεία του ο Σημίτης, είναι στη σημιτολογία. Αφηγήθηκε με εξαντλητική σχολαστικότητα, όχι μόνο τα κυβερνητικά του πεπραγμένα, αλλά και την προσωπική του ζωή.
Ο πρώην πρωθυπουργός δεν έκατσε ποτέ σιωπηλός ούτε απέναντι στην τρέχουσα πολιτική. Δεν υπνωτίστηκε από τα θυμιάματα του ποιμνίου του. Ούτε μπήκε στην κορνίζα, που κρατούσαν έτοιμη ακόμη και χθες κάποιοι από το κόμμα του, για να τον απωθήσουν ως ανεπίδεκτο πολιτικού καταλογισμού στο ράφι των «εθνικών κεφαλαίων». Ο,τι ήταν να πει, το είχε ήδη πει. Οχι με κρυφοεπίσημες διαρροές. Αλλά με στυγνή –και πολυσέλιδη– κυριολεξία.
Είχε ξανά αρνηθεί να απολογηθεί ο ίδιος για όσους εκμεταλλεύτηκαν τη διακυβέρνησή του ως μέσο ιδιωτικού πλουτισμού.
Είχε ξανά εξηγήσει, με τις ίδιες ηχηρές παρασιωπήσεις των κομματικών του καταναγκασμών, γιατί δεν επέμεινε μέχρι τέλους στις μεταρρυθμίσεις που πίστευε, όπως το ασφαλιστικό.
Είχε ξανά και ξανά καταφύγει στη σοφιστική υπεκφυγή: «Και γιατί δεν έκαναν οι επόμενοι εκείνα που κατηγορούν εμένα ότι δεν έκανα;».
Ακόμη και η διάγνωσή του για την παρούσα συγκυρία –διατυπωμένη με τα εντελώς σημιτικά κράματα του νηφάλιου συναγερμού και της κυνικής αισιοδοξίας– είχε ήδη διατυπωθεί στις βασικές της γραμμές με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο. Με τη συντριπτική ετυμηγορία ότι «μας κυβερνούν άνθρωποι ανόητοι».
Κι όμως. Ακόμη κι αν είχαν όλα ειπωθεί, η τηλεοπτική εικόνα του Σημίτη ήταν αφ’ εαυτής ένα μήνυμα.
Ο τρόπος με τον οποίο φαινόταν ότι είχε καταστρώσει τις απαντήσεις του –οι σημειώσεις, τα διαγράμματα και η ευλάβεια με την οποία έμεινε on script– συνιστούσε τη σκηνική αναβίωση ενός λησμονημένου πολιτικού υποδείγματος.
Συνιστούσε έμμεση υπενθύμιση ενός τρόπου διακυβέρνησης που εκ των υστέρων φαίνεται σαν ιστορικό διάλειμμα. Σαν παρένθεση.
Η διακυβέρνηση Σημίτη είχε στην εποχή της ερμηνευτεί ως προϊόν της παρακμής του χαρίσματος. Ηταν η μετάβαση σε μια μεταηρωική δημοκρατία που, έχοντας ζήσει κι εξαντλήσει τα υπαρξιακά της δράματα, δεν είχε ανάγκη το χάρισμα. Είχε πια την πολυτέλεια να γίνει βαρετή. Να περάσει σε μια ρουτίνα διαχειριστική.
Η ρουτίνα δεν κράτησε πολύ. Το φρόνημα πήρε γρήγορα την εκδίκησή του από τη λογιστική. Ο πρωθυπουργός που ακόμη και πολλοί σύντροφοί του ανέχονταν περίπου ως πολιτικά ατάλαντο έδωσε τη θέση του στα καθαρόαιμα πολιτικά ζώα. Τα μπλοκάκια διαδέχτηκαν οι μαγικοί αυλοί.
Μόνο με την επανεμφάνισή του στη σκηνή, ο Σημίτης ξαναφωτίζει το 1996 ως ιστορικό παράδοξο. Η επικράτησή του δεν συνέχισε αυτό που προηγήθηκε. Ούτε η διακυβέρνησή του συνεχίστηκε από αυτό που ακολούθησε. Το ρεύμα που ηττήθηκε το ’96 ηττήθηκε μόνο προσωρινά. Και τώρα κυβερνά.
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 30/03/17
ΠΟΣΟ POLITICALLY CORRECT Ο ΤΡΙΤΟΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ (και όχι μόνον της κυβερνητικής πλειοψηφίας...) ΝΑ ΠΛΕΙΟΔΟΤΕΙ ΣΕ ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΚΤΑΕΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΥΝ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΗΣ ΤτΕ; ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΙΚΟ ΒΟΥΤΣΗ, ΓΙΑ ΕΥΝΟΗΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ...
Από τον κλώνο της "Ε" και
την ημιεπίσημη κυβερνητική εφημερίδα
 |
| "Εφ.Συν", 30/03/17 |
 |
| "Η ΑΥΓΗ", 30/03/17 |
 |
| "Η ΑΥΓΗ", 30/03/17 |
Πέμπτη 30 Μαρτίου 2017
"...Το στίγμα της επικοινωνιακής κυβερνητικής τακτικής για το πωλητήριο στη ΔΕΗ έδωσε χθες ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης. Παρότι έφτασε σε σημείο να εκτοξεύσει, άλλη μία φορά, βαριές καταγγελίες για στημένο παιχνίδι και βαποράκια ιδιωτικών συμφερόντων, εν τούτοις διαβεβαίωσε ότι ο ίδιος θα στηρίξει τη συμφωνία στη Βουλή σεβόμενος πλήρως, όπως είπε, τις συλλογικές αποφάσεις του κόμματός του. Το μήνυμα Σκουρλέτη είναι σαφές κυρίως προς τους βουλευτές της συγκυβέρνησης: μπορούν να καταγγέλλουν όσο θέλουν, αλλά το συλλογικό κομματικό συμφέρον απαιτεί την ψήφιση της συμφωνίας για τη ΔΕΗ καθώς και για το υπόλοιπο βαρύ πακέτο μέτρων για το αφορολόγητο, τα εργασιακά και τις συντάξεις. Σαν να λέμε, τους προέτρεψε «να υπογράφουν διαμαρτυρόμενοι», έργο που επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει παιχτεί πολλές φορές. Στην πραγματικότητα το σχέδιο είναι σε αδρές γραμμές συμφωνημένο και μιλάει για άμεση πώληση λιγνιτικών μονάδων, αναφορά που θα συμπεριληφθεί στη συμφωνία, ενώ κατά τα λεγόμενα κορυφαίου παράγοντα του υπουργείου Ενέργειας «ο αριθμός και το ποσοστό τού προς εκποίηση δυναμικού της ΔΕΗ θα καθοριστούν εντός έξι μηνών σε συνεννόηση με την Κομισιόν»...."
Από "ΤΑ ΝΕΑ" (κύριο+εσωτερικό θέμα)
"ΤΑ ΝΕΑ", 30/03/17
Ρεύμα, δάκρυα κι ιδρώτας...
Η πώληση και της ΔΕΗ έχει πάρει τον δρόμο της, πίσω από τον ΟΛΠ, τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια και την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, με την κυβέρνηση ακόμη μία φορά να εκφράζει την... οδύνη της
Του Γιώργου Φιντικάκη
Την κλασική συνταγή «κλαίω, καταγγέλλω και υπογράφω» ακολουθεί ξανά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που είναι έτοιμη να βάλει πωλητήριο στη ΔΕΗ. Το έκανε στο λιμάνι του Πειραιά, το επανέλαβε με τα 14 αεροδρόμια και την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, το κάνει τώρα και με τη ΔΕΗ σε μια προσπάθεια να εξιλεωθεί στο εκλογικό της ακροατήριο για την παραβίαση των κόκκινων γραμμών της.
Το σχέδιο στις βασικές του γραμμές είναι έτοιμο και σε μεγάλο βαθμό συμφωνημένο, ενώ το επιβεβαιώνουν πλέον και κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησης. Προβλέπει την πώληση, σε πρώτη φάση, λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ και, σε δεύτερη φάση, υδροηλεκτρικών που θεωρούνται το φιλέτο της Επιχείρησης.
Το στίγμα της επικοινωνιακής κυβερνητικής τακτικής για το πωλητήριο στη ΔΕΗ έδωσε χθες ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης. Παρότι έφτασε σε σημείο να εκτοξεύσει, άλλη μία φορά, βαριές καταγγελίες για στημένο παιχνίδι και βαποράκια ιδιωτικών συμφερόντων, εν τούτοις διαβεβαίωσε ότι ο ίδιος θα στηρίξει τη συμφωνία στη Βουλή σεβόμενος πλήρως, όπως είπε, τις συλλογικές αποφάσεις του κόμματός του. Το μήνυμα Σκουρλέτη είναι σαφές κυρίως προς τους βουλευτές της συγκυβέρνησης: μπορούν να καταγγέλλουν όσο θέλουν, αλλά το συλλογικό κομματικό συμφέρον απαιτεί την ψήφιση της συμφωνίας για τη ΔΕΗ καθώς και για το υπόλοιπο βαρύ πακέτο μέτρων για το αφορολόγητο, τα εργασιακά και τις συντάξεις. Σαν να λέμε, τους προέτρεψε «να υπογράφουν διαμαρτυρόμενοι», έργο που επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει παιχτεί πολλές φορές.
Στην πραγματικότητα το σχέδιο είναι σε αδρές γραμμές συμφωνημένο και μιλάει για άμεση πώληση λιγνιτικών μονάδων, αναφορά που θα συμπεριληφθεί στη συμφωνία, ενώ κατά τα λεγόμενα κορυφαίου παράγοντα του υπουργείου Ενέργειας «ο αριθμός και το ποσοστό τού προς εκποίηση δυναμικού της ΔΕΗ θα καθοριστούν εντός έξι μηνών σε συνεννόηση με την Κομισιόν».
ΤΟ ΦΙΛΕΤΟ. Στα υδροηλεκτρικά, η κυβέρνηση επιχειρεί να κερδίσει χρόνο, μερικούς μήνες. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι εφόσον αξιολογηθεί πως δεν είναι ικανοποιητική η πορεία μείωσης του μεριδίου της ΔΕΗ, δηλαδή αποδειχθεί ότι οι δημοπρασίες ΝΟΜΕ δεν απέφεραν τα αναμενόμενα, τότε στη χειρότερη περίπτωση τον Ιούνιο, και στην καλύτερη τον Δεκέμβριο, θα πάρουν τον δρόμο της πώλησης και υδροηλεκτρικά. Τους φόβους του ότι μπορεί να μην τη γλιτώσουν ούτε τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια διατύπωσε χθες στον Βήμα FM και ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Κοζάνης Θέμης Μουμουλίδης.
Στο διά ταύτα, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, η ενεργειακή συμφωνία δεν φαίνεται να έχει ούτε ένα ελάχιστο «αντίβαρο». Τα μεν υδροηλεκτρικά δεν θα γλιτώσουν το πωλητήριο αφού έτσι όπως έχει σήμερα η κατάσταση, θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο η αγορά να έχει αποκτήσει έως τον Ιούνιο (οπότε και θα γίνει η αξιολόγηση της πορείας μείωσης του μεριδίου της ΔΕΗ) τέτοια δυναμική, που να προοιωνίζεται απώλεια μεριδίου 13% έως τον Δεκέμβριο. Τότε, σύμφωνα με το Μνημόνιο, πρέπει το ποσοστό της ΔΕΗ στη λιανική να βρίσκεται στο 75,24%, από 88,5% τον Φεβρουάριο. Επιπλέον οι δημοπρασίες τύπου ΝΟΜΕ συνεχίζονται κανονικά, όσο για το «χαρτί» που επεδίωκε να συμπεριλάβει στη συμφωνία η κυβέρνηση ότι γλιτώνει από την ιδιωτικοποίηση το 17% της ΔΕΗ, φαίνεται ότι και αυτό κάηκε αφού το επίμαχο ποσοστό παραμένει στο ΤΑΙΠΕΔ.
Τα πράγματα μάλιστα θα μπορούσαν να γίνουν ακόμη χειρότερα. Και αυτό καθώς τα προαναφερόμενα αποτελούν τις βασικές γραμμές του κειμένου που ετοίμασε η ελληνική πλευρά μετά την επιστροφή της από τις Βρυξέλλες, δίχως όμως αυτό να σημαίνει ότι έχει πάρει και τη συναίνεση των θεσμών. Αν οι θεσμοί δεν αποδεχθούν το πακέτο Σταθάκη, αλλά επιμείνουν σε ακόμη σκληρότερα μέτρα, τότε θα δούμε επαναφορά της απόλυτης θέσης για πώληση του 40% του λιγνιτικού και υδροηλεκτρικού δυναμικού της ΔΕΗ, κάτι που μένει να φανεί τις επόμενες ημέρες.
ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Παρ' όλα αυτά, η ΔΕΗ δεν φαίνεται ικανή τουλάχιστον μέχρι σήμερα να κλονίσει τη συνοχή της κυβέρνησης. Αν και οι βουλευτές Δυτικής Μακεδονίας διαφωνούν είτε για ιδεολογικούς λόγους είτε κυρίως γιατί εκλέγονται με τις ψήφους εργαζομένων στους λιγνιτικούς σταθμούς και στα ορυχεία της Κοζάνης και της Φλώρινας, εν τούτοις διαβεβαιώνουν ότι θα σεβαστούν την κομματική πειθαρχία. Συνεπώς, οι μόνοι που θα βρει σίγουρα απέναντί της η κυβέρνηση είναι οι εργαζόμενοι στις μονάδες και η ΓΕΝΟΠ, που ετοιμάζεται να «υποδεχθεί» την Παρασκευή στην Κοζάνη τον Γιώργο Σταθάκη.
Διπλή μαχαιριά για τους συνταξιούχους
Μεγάλος ο λογαριασμός
Της Έλενας Λάσκαρη
Το πακέτο είναι σκληρό. Ασχετα από κάποια γλυκαντικά, τα οποία επιχειρείται να εμφανιστούν ως μικρές νίκες της ελληνικής κυβέρνησης, δεδομένο είναι ότι σύντομα μισθωτοί και συνταξιούχοι των κατώτερων εισοδηματικών κλιμακίων θα έρθουν αντιμέτωποι με πρόσθετες φορολογικές επιβαρύνσεις μέσω της μείωσης του αφορολογήτου ενώ ειδικά για τους συνταξιούχους το μαχαίρι στις μηνιαίες αποδοχές τους θα είναι διπλό καθώς θα υποστούν και δραστικές περικοπές.
Η κυβέρνηση επιχείρησε να μοιράσει τον πόνο σε τρία χρόνια. Από το 2020 έως και το 2022. Στο παζάρι με τους δανειστές, πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυβέρνηση πέτυχε τελικά μεγαλύτερο διάστημα για την εφαρμογή των μειώσεων, αποδεχόμενη όμως να αρχίσουν από το 2019.
Σύμφωνα με μία πηγή, μάλιστα, οι περικοπές θα εφαρμοστούν όχι στη βάση της κατάργησης των προσωπικών διαφορών αλλά στο άθροισμα κύριων και επικουρικών συντάξεων, κλιμακωτά, για συνολικές αποδοχές άνω των 700 ευρώ. Αλλη πηγή αναφέρει ότι το πακέτο στις συντάξεις συμφωνήθηκε να είναι εμπροσθοβαρές για το 2019, χωρίς να επιβεβαιώνει την κλιμάκωση των περικοπών σε ορίζοντα τριετίας. Μια κι έξω ή σε τρεις δόσεις, μετά το τέλος του προγράμματος οι συνταξιούχοι θα κληθούν να εισφέρουν ακόμα μία φορά τον οβολό τους για να βγαίνουν τα νούμερα του ΔΝΤ.
Προς επιβεβαίωση όσων μετέφεραν «ΤΑ ΝΕΑ» ήδη από την περασμένη εβδομάδα, η τεχνική συμφωνία θα σημάνει πιθανότατα ψήφιση μέτρων από τη Βουλή τις άγιες ημέρες του Πάσχα, εκτός αυτών που αφορούν την περίοδο μετά τη λήξη του προγράμματος. Συνεπώς, επιδίωξη όλων στο κυβερνητικό στρατόπεδο είναι να μη γίνουν αυτές οι ημέρες άγριες.
Προς τούτο, το Μαξίμου τηρεί χαμηλούς τόνους, εκφράζοντας δημοσίως τη βεβαιότητα ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι συμπαγής. Γενικότερα, το κυβερνητικό επιτελείο αποπνέει αέρα αισιοδοξίας και ικανοποίησης για τη συμφωνία - παρά το γεγονός ότι το περιεχόμενό της δεν έχει διαρρεύσει ακόμη - επιχειρώντας κατ' αυτό τον τρόπο την ανάταση ηθικού των βουλευτών.
Ολα δείχνουν πως το «τυρί» για τα ενεργειακά και την πώληση μονάδων της ΔΕΗ θα είναι τα εργασιακά, καθώς οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι θα υπάρξουν αμοιβαίες υποχωρήσεις στο ζήτημα των ομαδικών απολύσεων. Εξού και η ιδιαίτερα ενθουσιώδης δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου. «Τα εργασιακά, έχω την εντύπωση ότι θα είναι τόσο θετικά που θα χαρούμε κιόλας να τα νομοθετήσουμε» είπε ο Δημήτρης Τζανακόπουλος (Star), υποστηρίζοντας ότι το κέρδος οφείλεται στην πολιτική διαπραγμάτευση του Πρωθυπουργού κατά τη Σύνοδο Κορυφής της Ρώμης.
ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΕΥΣΗΣ. Σε μια εμφανή προσπάθεια να αποπροσανατολιστεί η συζήτηση από την ανησυχία που επικρατεί στο κυβερνητικό στρατόπεδο για το περιεχόμενο της συμφωνίας, η κυβέρνηση στρέφει τα βέλη της κατά της ΝΔ. Μπροστάρης της επίθεσης μάλιστα έγινε ο Πάνος Σκουρλέτης, ο οποίος δείχνει να ξέχασε όσα είπε τα προηγούμενα 24ωρα για τη ΔΕΗ. Ο υπουργός Εσωτερικών ο οποίος αρχικά μίλησε (Σκάι) για «βαποράκια ιδιωτικών συμφερόντων» πίσω από τις απαιτήσεις των δανειστών, σήκωσε το γάντι και απάντησε στη ΝΔ που τον κάλεσε να τα κατονομάσει. «Προφανώς και αναφέρομαι σε αυτήν» δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών.
Οσον αφορά τη στάση του απέναντι στη συμφωνία και παρά το γεγονός ότι έκανε λόγο για «στημένους διαγωνισμούς» μέσω των οποίων επιχειρείται η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ σε χαμηλότερη αξία, δήλωσε ότι θα σεβαστεί απόλυτα τις συλλογικές αποφάσεις. Αυτή είναι και η αίσθηση που υπάρχει για το σύνολο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, η οποία υπαγορεύεται από το σκεπτικό ότι η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ επί της συμφωνίας θα δεσμεύσει τους βουλευτές στην κρίσιμη ψηφοφορία.
ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ. Μολαταύτα, στο παρασκήνιο και όπως σε κάθε ανάλογη περίπτωση το Μαξίμου φοβάται τους σιωπηλούς βουλευτές, ενώ ιδιαίτερη αξία έχει ότι η ομάδα των 53+ δεν έχει ανοίξει ακόμη συντεταγμένα τα χαρτιά της, έχοντας εκφράσει διαφωνίες το προηγούμενο διάστημα. Ο κεντρικός σχεδιασμός υπαγορεύει ότι η εξαντλητική διαδικασία διαλόγου στα κομματικά όργανα και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα θα λειτουργήσει εν είδει ψυχοθεραπείας για τους προβληματισμένους βουλευτές και η όποια ένταση θα εκτονωθεί.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το κυβερνητικό επιτελείο τηρεί αμυντική στάση και αποφεύγει τα τελεσίγραφα, μολονότι η υπενθύμιση πως οι αποφάσεις είναι συλλογικές ερμηνεύεται με καθαρό τρόπο: τυχόν διαφωνούντες θα οδηγηθούν στην έξοδο ή θα αναλάβουν το κόστος να ρίξουν την κυβέρνηση.
....Και "κακές διαρροές" τις οποίες απετάξατο ο Τζανακόπουλος, κατ' αντίθεση με τις συμφέρουσες διαρροές του κυβερνητικού μηχανισμού παραπληροφόρησης/αποπληροφόρησης!
"ΤΑ ΝΕΑ", 30/03/17
Ρεύμα, δάκρυα κι ιδρώτας...
Η πώληση και της ΔΕΗ έχει πάρει τον δρόμο της, πίσω από τον ΟΛΠ, τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια και την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, με την κυβέρνηση ακόμη μία φορά να εκφράζει την... οδύνη της
Του Γιώργου Φιντικάκη
Την κλασική συνταγή «κλαίω, καταγγέλλω και υπογράφω» ακολουθεί ξανά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που είναι έτοιμη να βάλει πωλητήριο στη ΔΕΗ. Το έκανε στο λιμάνι του Πειραιά, το επανέλαβε με τα 14 αεροδρόμια και την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, το κάνει τώρα και με τη ΔΕΗ σε μια προσπάθεια να εξιλεωθεί στο εκλογικό της ακροατήριο για την παραβίαση των κόκκινων γραμμών της.
Το σχέδιο στις βασικές του γραμμές είναι έτοιμο και σε μεγάλο βαθμό συμφωνημένο, ενώ το επιβεβαιώνουν πλέον και κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησης. Προβλέπει την πώληση, σε πρώτη φάση, λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ και, σε δεύτερη φάση, υδροηλεκτρικών που θεωρούνται το φιλέτο της Επιχείρησης.
Το στίγμα της επικοινωνιακής κυβερνητικής τακτικής για το πωλητήριο στη ΔΕΗ έδωσε χθες ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης. Παρότι έφτασε σε σημείο να εκτοξεύσει, άλλη μία φορά, βαριές καταγγελίες για στημένο παιχνίδι και βαποράκια ιδιωτικών συμφερόντων, εν τούτοις διαβεβαίωσε ότι ο ίδιος θα στηρίξει τη συμφωνία στη Βουλή σεβόμενος πλήρως, όπως είπε, τις συλλογικές αποφάσεις του κόμματός του. Το μήνυμα Σκουρλέτη είναι σαφές κυρίως προς τους βουλευτές της συγκυβέρνησης: μπορούν να καταγγέλλουν όσο θέλουν, αλλά το συλλογικό κομματικό συμφέρον απαιτεί την ψήφιση της συμφωνίας για τη ΔΕΗ καθώς και για το υπόλοιπο βαρύ πακέτο μέτρων για το αφορολόγητο, τα εργασιακά και τις συντάξεις. Σαν να λέμε, τους προέτρεψε «να υπογράφουν διαμαρτυρόμενοι», έργο που επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει παιχτεί πολλές φορές.
Στην πραγματικότητα το σχέδιο είναι σε αδρές γραμμές συμφωνημένο και μιλάει για άμεση πώληση λιγνιτικών μονάδων, αναφορά που θα συμπεριληφθεί στη συμφωνία, ενώ κατά τα λεγόμενα κορυφαίου παράγοντα του υπουργείου Ενέργειας «ο αριθμός και το ποσοστό τού προς εκποίηση δυναμικού της ΔΕΗ θα καθοριστούν εντός έξι μηνών σε συνεννόηση με την Κομισιόν».
ΤΟ ΦΙΛΕΤΟ. Στα υδροηλεκτρικά, η κυβέρνηση επιχειρεί να κερδίσει χρόνο, μερικούς μήνες. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι εφόσον αξιολογηθεί πως δεν είναι ικανοποιητική η πορεία μείωσης του μεριδίου της ΔΕΗ, δηλαδή αποδειχθεί ότι οι δημοπρασίες ΝΟΜΕ δεν απέφεραν τα αναμενόμενα, τότε στη χειρότερη περίπτωση τον Ιούνιο, και στην καλύτερη τον Δεκέμβριο, θα πάρουν τον δρόμο της πώλησης και υδροηλεκτρικά. Τους φόβους του ότι μπορεί να μην τη γλιτώσουν ούτε τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια διατύπωσε χθες στον Βήμα FM και ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Κοζάνης Θέμης Μουμουλίδης.
Στο διά ταύτα, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, η ενεργειακή συμφωνία δεν φαίνεται να έχει ούτε ένα ελάχιστο «αντίβαρο». Τα μεν υδροηλεκτρικά δεν θα γλιτώσουν το πωλητήριο αφού έτσι όπως έχει σήμερα η κατάσταση, θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο η αγορά να έχει αποκτήσει έως τον Ιούνιο (οπότε και θα γίνει η αξιολόγηση της πορείας μείωσης του μεριδίου της ΔΕΗ) τέτοια δυναμική, που να προοιωνίζεται απώλεια μεριδίου 13% έως τον Δεκέμβριο. Τότε, σύμφωνα με το Μνημόνιο, πρέπει το ποσοστό της ΔΕΗ στη λιανική να βρίσκεται στο 75,24%, από 88,5% τον Φεβρουάριο. Επιπλέον οι δημοπρασίες τύπου ΝΟΜΕ συνεχίζονται κανονικά, όσο για το «χαρτί» που επεδίωκε να συμπεριλάβει στη συμφωνία η κυβέρνηση ότι γλιτώνει από την ιδιωτικοποίηση το 17% της ΔΕΗ, φαίνεται ότι και αυτό κάηκε αφού το επίμαχο ποσοστό παραμένει στο ΤΑΙΠΕΔ.
Τα πράγματα μάλιστα θα μπορούσαν να γίνουν ακόμη χειρότερα. Και αυτό καθώς τα προαναφερόμενα αποτελούν τις βασικές γραμμές του κειμένου που ετοίμασε η ελληνική πλευρά μετά την επιστροφή της από τις Βρυξέλλες, δίχως όμως αυτό να σημαίνει ότι έχει πάρει και τη συναίνεση των θεσμών. Αν οι θεσμοί δεν αποδεχθούν το πακέτο Σταθάκη, αλλά επιμείνουν σε ακόμη σκληρότερα μέτρα, τότε θα δούμε επαναφορά της απόλυτης θέσης για πώληση του 40% του λιγνιτικού και υδροηλεκτρικού δυναμικού της ΔΕΗ, κάτι που μένει να φανεί τις επόμενες ημέρες.
ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Παρ' όλα αυτά, η ΔΕΗ δεν φαίνεται ικανή τουλάχιστον μέχρι σήμερα να κλονίσει τη συνοχή της κυβέρνησης. Αν και οι βουλευτές Δυτικής Μακεδονίας διαφωνούν είτε για ιδεολογικούς λόγους είτε κυρίως γιατί εκλέγονται με τις ψήφους εργαζομένων στους λιγνιτικούς σταθμούς και στα ορυχεία της Κοζάνης και της Φλώρινας, εν τούτοις διαβεβαιώνουν ότι θα σεβαστούν την κομματική πειθαρχία. Συνεπώς, οι μόνοι που θα βρει σίγουρα απέναντί της η κυβέρνηση είναι οι εργαζόμενοι στις μονάδες και η ΓΕΝΟΠ, που ετοιμάζεται να «υποδεχθεί» την Παρασκευή στην Κοζάνη τον Γιώργο Σταθάκη.
Διπλή μαχαιριά για τους συνταξιούχους
Μεγάλος ο λογαριασμός
για τα μικρά εισοδήματα
Της Έλενας Λάσκαρη
Το πακέτο είναι σκληρό. Ασχετα από κάποια γλυκαντικά, τα οποία επιχειρείται να εμφανιστούν ως μικρές νίκες της ελληνικής κυβέρνησης, δεδομένο είναι ότι σύντομα μισθωτοί και συνταξιούχοι των κατώτερων εισοδηματικών κλιμακίων θα έρθουν αντιμέτωποι με πρόσθετες φορολογικές επιβαρύνσεις μέσω της μείωσης του αφορολογήτου ενώ ειδικά για τους συνταξιούχους το μαχαίρι στις μηνιαίες αποδοχές τους θα είναι διπλό καθώς θα υποστούν και δραστικές περικοπές.
Oι τελευταίες πληροφορίες φέρνουν στο προσκήνιο έναρξη των περικοπών στις συντάξεις από το 2019, όταν το αρχικό σενάριο των δανειστών προέβλεπε μαχαίρι μια κι έξω, με εξοικονομήσεις 1,8 δισ. ευρώ το 2020.
Η κυβέρνηση επιχείρησε να μοιράσει τον πόνο σε τρία χρόνια. Από το 2020 έως και το 2022. Στο παζάρι με τους δανειστές, πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυβέρνηση πέτυχε τελικά μεγαλύτερο διάστημα για την εφαρμογή των μειώσεων, αποδεχόμενη όμως να αρχίσουν από το 2019.
Σύμφωνα με μία πηγή, μάλιστα, οι περικοπές θα εφαρμοστούν όχι στη βάση της κατάργησης των προσωπικών διαφορών αλλά στο άθροισμα κύριων και επικουρικών συντάξεων, κλιμακωτά, για συνολικές αποδοχές άνω των 700 ευρώ. Αλλη πηγή αναφέρει ότι το πακέτο στις συντάξεις συμφωνήθηκε να είναι εμπροσθοβαρές για το 2019, χωρίς να επιβεβαιώνει την κλιμάκωση των περικοπών σε ορίζοντα τριετίας. Μια κι έξω ή σε τρεις δόσεις, μετά το τέλος του προγράμματος οι συνταξιούχοι θα κληθούν να εισφέρουν ακόμα μία φορά τον οβολό τους για να βγαίνουν τα νούμερα του ΔΝΤ.
ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΚΕΣ. Στα φορολογικά επίσης προκύπτουν στρογγυλέματα, αλλά ο λογαριασμός είναι αδιαμφισβήτητα βαρύς. Αναζητούνται 1,8 δισ. ευρώ από τις τσέπες των φορολογουμένων στα κατώτερα εισοδηματικά κλιμάκια.
Το αφορολόγητο βαίνει προς μείωση (ανοιχτό αν θα εφαρμοστεί από το 2019 ή το 2020) στην περιοχή των 5.900 ευρώ, ενδεχομένως με μια μικρή μείωση του πρώτου συντελεστή από το 22% στο 19% - 20%. Μέχρι τώρα, όμως, μισθωτοί, συνταξιούχοι και αγρότες με ετήσιο εισόδημα από 8.636 έως 9.545 ευρώ (ανάλογα με τον αριθμό των τέκνων) είχαν μηδενική φορολογική επιβάρυνση. Από το αφορολόγητο και πάνω και έως τα 20.000 ευρώ εισόδημα (σήμερα) επιβάλλεται ο συντελεστής 22%.
Αν σφραγιστεί σε αυτό το πλαίσιο η συμφωνία, φόρος εισοδήματος πέφτει στις πλάτες ακόμα και των μισθωτών - συνταξιούχων του πεντακοσάρικου.
Στα εργασιακά, το βάρος των εντυπώσεων πέφτει στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και στις ομαδικές απολύσεις. Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι η συμφωνία κλείνει με διατυπώσεις που αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων μετά το τέλος του προγράμματος, ενώ στις ομαδικές απολύσεις οι δανειστές φέρονται να έκαναν πίσω έναντι της αρχικής θέσης (είχε φύγει από καιρό από το τραπέζι) για αύξηση του ποσοστού από το 5% στο 10%. Το τελευταίο διάστημα, ιδίως το ΔΝΤ επέμενε κυρίως στην ανάγκη ομαδικών απολύσεων με μια απλή κοινοποίηση από τους εργοδότες, χωρίς να υπάρχει καμία διοικητική προέγκριση από τον υπουργό Εργασίας ή κάποια επιτροπή. Αυτό, φέρεται να το κέρδισε τελικά εγκαταλείποντας όμως την επαναφορά του λοκάουτ, του δικαιώματος ανταπεργίας των εργοδοτών.
ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ. Με τη συμφωνία μια να κλείνει και μια να παραμένει ανοιχτή τις τελευταίες ώρες, το ενδιαφέρον για τα επόμενα βήματα μεταφέρεται σήμερα στις Βρυξέλλες και στη συνεδρίαση του EuroWorking Group, την οποία κυβερνητικά στελέχη επιχειρούν να υποβαθμίσουν.
Ευρωπαϊκές πηγές αναφέρουν όμως ότι κατά τη διάρκειά του θα φανεί αν η πρόοδος που έχει συντελεστεί στις διαπραγματεύσεις αποτελεί επαρκή συνθήκη για την επάνοδο του κουαρτέτου στην Αθήνα (κατά πάσα πιθανότητα από την ερχόμενη Δευτέρα) ώστε να μπουν οι τελικές υπογραφές στη συμφωνία σε επίπεδο προσωπικού (Staff Level Agreement). Παρά την κυβερνητική αισιοδοξία για SLA έως τις 7 Απριλίου, όσο το κουαρτέτο δεν επανέρχεται στην Αθήνα οι πιθανότητες περιορίζονται.
Χθες το Reuters με τηλεγράφημά του ανέφερε επί της ουσίας ότι η συμφωνία έχει κλείσει. Κυβερνητική πηγή δήλωσε στο ΑΠΕ «ουδέν σχόλιον, όταν κλείσει η συμφωνία θα το μάθετε επισήμως», ενώ πηγή της Κομισιόν σημείωνε ότι «έχει γίνει πρόοδος, αλλά επί του παρόντος δεν υπάρχει συμφωνία». Το τηλεγράφημα του Reuters πάντως στάθηκε ικανό για να καταγραφεί ράλι στην αγορά των ελληνικών ομολόγων, με σημαντική αποκλιμάκωση των αποδόσεών τους.
Οι σιωπηλοί βουλευτές τρομάζουν το Μαξίμου
Αντίδωρο» τα ε«ργασιακά για την πώληση μονάδων της ΔΕΗ
Του Αιμίλιου Περδικάρη
Στη φάση της πολιτικής διαχείρισης της συμφωνίας εισέρχεται σταδιακά η κυβέρνηση, αν βεβαίως επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις της ότι έως το Eurogroup της 7ης Απριλίου θα πέσουν υπογραφές για το τεχνικό της σκέλος.
Στη φάση της πολιτικής διαχείρισης της συμφωνίας εισέρχεται σταδιακά η κυβέρνηση, αν βεβαίως επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις της ότι έως το Eurogroup της 7ης Απριλίου θα πέσουν υπογραφές για το τεχνικό της σκέλος.
Προς επιβεβαίωση όσων μετέφεραν «ΤΑ ΝΕΑ» ήδη από την περασμένη εβδομάδα, η τεχνική συμφωνία θα σημάνει πιθανότατα ψήφιση μέτρων από τη Βουλή τις άγιες ημέρες του Πάσχα, εκτός αυτών που αφορούν την περίοδο μετά τη λήξη του προγράμματος. Συνεπώς, επιδίωξη όλων στο κυβερνητικό στρατόπεδο είναι να μη γίνουν αυτές οι ημέρες άγριες.
Προς τούτο, το Μαξίμου τηρεί χαμηλούς τόνους, εκφράζοντας δημοσίως τη βεβαιότητα ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι συμπαγής. Γενικότερα, το κυβερνητικό επιτελείο αποπνέει αέρα αισιοδοξίας και ικανοποίησης για τη συμφωνία - παρά το γεγονός ότι το περιεχόμενό της δεν έχει διαρρεύσει ακόμη - επιχειρώντας κατ' αυτό τον τρόπο την ανάταση ηθικού των βουλευτών.
Ολα δείχνουν πως το «τυρί» για τα ενεργειακά και την πώληση μονάδων της ΔΕΗ θα είναι τα εργασιακά, καθώς οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι θα υπάρξουν αμοιβαίες υποχωρήσεις στο ζήτημα των ομαδικών απολύσεων. Εξού και η ιδιαίτερα ενθουσιώδης δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου. «Τα εργασιακά, έχω την εντύπωση ότι θα είναι τόσο θετικά που θα χαρούμε κιόλας να τα νομοθετήσουμε» είπε ο Δημήτρης Τζανακόπουλος (Star), υποστηρίζοντας ότι το κέρδος οφείλεται στην πολιτική διαπραγμάτευση του Πρωθυπουργού κατά τη Σύνοδο Κορυφής της Ρώμης.
ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΕΥΣΗΣ. Σε μια εμφανή προσπάθεια να αποπροσανατολιστεί η συζήτηση από την ανησυχία που επικρατεί στο κυβερνητικό στρατόπεδο για το περιεχόμενο της συμφωνίας, η κυβέρνηση στρέφει τα βέλη της κατά της ΝΔ. Μπροστάρης της επίθεσης μάλιστα έγινε ο Πάνος Σκουρλέτης, ο οποίος δείχνει να ξέχασε όσα είπε τα προηγούμενα 24ωρα για τη ΔΕΗ. Ο υπουργός Εσωτερικών ο οποίος αρχικά μίλησε (Σκάι) για «βαποράκια ιδιωτικών συμφερόντων» πίσω από τις απαιτήσεις των δανειστών, σήκωσε το γάντι και απάντησε στη ΝΔ που τον κάλεσε να τα κατονομάσει. «Προφανώς και αναφέρομαι σε αυτήν» δήλωσε ο υπουργός Εσωτερικών.
Οσον αφορά τη στάση του απέναντι στη συμφωνία και παρά το γεγονός ότι έκανε λόγο για «στημένους διαγωνισμούς» μέσω των οποίων επιχειρείται η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ σε χαμηλότερη αξία, δήλωσε ότι θα σεβαστεί απόλυτα τις συλλογικές αποφάσεις. Αυτή είναι και η αίσθηση που υπάρχει για το σύνολο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, η οποία υπαγορεύεται από το σκεπτικό ότι η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ επί της συμφωνίας θα δεσμεύσει τους βουλευτές στην κρίσιμη ψηφοφορία.
ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ. Μολαταύτα, στο παρασκήνιο και όπως σε κάθε ανάλογη περίπτωση το Μαξίμου φοβάται τους σιωπηλούς βουλευτές, ενώ ιδιαίτερη αξία έχει ότι η ομάδα των 53+ δεν έχει ανοίξει ακόμη συντεταγμένα τα χαρτιά της, έχοντας εκφράσει διαφωνίες το προηγούμενο διάστημα. Ο κεντρικός σχεδιασμός υπαγορεύει ότι η εξαντλητική διαδικασία διαλόγου στα κομματικά όργανα και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα θα λειτουργήσει εν είδει ψυχοθεραπείας για τους προβληματισμένους βουλευτές και η όποια ένταση θα εκτονωθεί.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το κυβερνητικό επιτελείο τηρεί αμυντική στάση και αποφεύγει τα τελεσίγραφα, μολονότι η υπενθύμιση πως οι αποφάσεις είναι συλλογικές ερμηνεύεται με καθαρό τρόπο: τυχόν διαφωνούντες θα οδηγηθούν στην έξοδο ή θα αναλάβουν το κόστος να ρίξουν την κυβέρνηση.
....Και "κακές διαρροές" τις οποίες απετάξατο ο Τζανακόπουλος, κατ' αντίθεση με τις συμφέρουσες διαρροές του κυβερνητικού μηχανισμού παραπληροφόρησης/αποπληροφόρησης!
 |
| "Εφ.Συν", 30/03/17 |
"...Η κυβέρνηση επιτέθηκε, για πολλοστή φορά , με απαράδεκτους απαξιωτικούς όρους εναντίον του κεντρικού τραπεζίτη της χώρας Γ. Στουρνάρα , όταν αυτός επισήμανε τους αρνητικούς δείκτες στην ανάπτυξη, τον ορατό κίνδυνο της ύφεσης και την επιστροφή των τραπεζών στον δανεισμό του ELA, πράγματα γνωστά και στην ίδια την κυβέρνηση. Έβαλε στο στόχαστρο και τον πρώην πρωθυπουργό Κ Σημίτη ,για την δριμεία κριτική που άσκησε στην διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης , αποδίδοντας του ευθέως ευθύνες για την δημιουργία της κρίσης του 2010...."
ΚΕΑ-ΕτΤ(10)
Από την "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου"
 |
| "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου", 30/03/17 |
ΜΙΑ ΑΒΟΥΛΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΑΜΗΧΑΝΟΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΛΟΧΟΣ...- ΠΡΑΣΙΝΟ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!- ΚΗΡΥΣΣΟΥΝ, ΛΕΝΕ, ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΜΑΥΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΛΟΓΙΑ...-ΕΞΟΧΩΣ ΑΛΜΥΡΟ ΘΑ ΕΙΙΝΑΙ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΟΥ Brexit!...- TO AXTI ΓΙΑ ΤΟΥΣ "ΡΑΦΤΑΔΕΣ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ" ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΤΑΙ, ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΤΣΕΙ ΚΙ ΕΝΑ Grexit...- KAΘΑΡΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΚΟΥΡΛΕΤΗ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΕΗ, ΤΟ ΑΝΤΕΧΕΙ;...- ΑΣ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ, ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ...- ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΙΣΧΥΡΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΟΛΑΓΝΕΙΑ!
Δέκα κύρια άρθρα, από σημερινά φύλλα
(Αθηνών και Λευκωσίας)
ΚΛΑΥΘΜΟΙ
Δεν ήταν απρόσμενο. Κάθε άλλο. Η τακτική υπουργών ή άλλων προβεβλημένων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που σηκώνουν σημαίες αντίστασης και μετά ωρύονται πάνω από τα ερείπια, συνυπογράφοντας ως καθ' ύλην αρμόδιοι ή υπερψηφίζοντας στη Βουλή τα πάντα, έχει προηγούμενο και δεν εκπλήσσει κανέναν. Απεναντίας, είναι πρόδηλο ότι σε αυτούς επενδύει το Μέγαρο Μαξίμου για να κατευνάσει μια Κοινοβουλευτική Ομάδα που βρίσκεται σε αναταραχή και απόγνωση. Χθες ήταν ο Σπίρτζης και ο Δρίτσας για την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ, σήμερα είναι ο Σκουρλέτης για τη ΔΕΗ. Οι «επαναστάτες» που συμβιβάζονται για το καλό της κυβέρνησης και της χώρας αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση και για τους υπόλοιπους, σε έναν αμήχανο κοινοβουλευτικό λόχο.
Δεν έχει ιδιαίτερη αξία να υπενθυμίσει κανείς τις σκληρές καταγγελίες του πρόσφατου παρελθόντος, περί «γερμανόδουλων» κ.λπ., από τα ίδια πρόσωπα - παράλληλα με τις λοιδορίες περί «κωλοτούμπας». Ούτε να σταθεί στην αγωνιώδη προσπάθεια των επιτελών του Μαξίμου να χρυσώσουν το πικρό χάπι των μέτρων που έχουν ήδη συναποδεχθεί. Ετσι κι αλλιώς, η επικοινωνιακή παράσταση του κυβερνητικού εκπροσώπου για τα εργασιακά που θα προκαλέσουν αγαλλίαση στερείται πρωτοτυπίας και μάλλον αναδεικνύει ακόμη περισσότερο τον εξελισσόμενο εμπαιγμό.
Ολα αυτά δεν έχουν ιδιαίτερη αξία επειδή δεν οδηγούν πουθενά - ούτε καν τους νυν κυβερνώντες. Οι υποκριτικοί κλαυθμοί και οδυρμοί δεν θα λύσουν κανένα πρόβλημα όσο επικρατεί η λογική του καταναγκασμού και η κυβέρνηση αποφεύγει να αναλάβει τις ευθύνες της και, εν τέλει, την ιδιοκτησία ενός σχεδίου για έξοδο από την κρίση. Καμία υπογραφή δεν εγγυάται το αποτέλεσμα - και η χώρα μαζί με την κοινωνία αναζητούν πλέον αποτελέσματα.
"ΤΑ ΝΕΑ", 30/03/17
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 30/03/17 |
Η «μαύρη» εργασία
Συστηματικό πόλεμο κατά της «μαύρης» εργασίας κηρύσσουν οι αρμόδιες Αρχές. Στόχος η προάσπιση των εργατικών δικαιωμάτων από την αυθαιρεσία. Αλλά και η προστασία της υγιούς επιχειρηματικότητας από τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Σε συνδυασμό με την αντιμετώπιση της υπονόμευσης των ασφαλιστικών ταμείων από τις απώλειες εσόδων.
Ο ακριβής υπολογισμός της αδήλωτης και ανασφάλιστης απασχόλησης μοιάζει με σταυρόλεξο. Που γίνεται πιο δύσκολο αν προστεθεί και η αποκαλούμενη «υποδηλωμένη» εργασία. Δηλαδή της πλήρους που εμφανίζεται ως μερική. Σε μέσους όρους φαίνεται να κινείται γύρω στο 20%. Αλλά σε κλάδους όπως ο τουρισμός, ο επισιτισμός και άλλοι εκτοξεύεται.
Η αντιμετώπιση του προβλήματος προβάλλει ως μια σύνθετη υπόθεση. Οπου εμπλέκονται οι γενικότερες συνθήκες απορρύθμισης της εργασιακής αγοράς και ο πολλαπλασιασμός των ακραίων μορφών ευέλικτης απασχόλησης. Παρ' όλα αυτά δεν είναι δυνατόν να αφήνεται ανεξέλεγκτο, μέχρι ν' αποκατασταθεί το εργασιακό καθεστώς. Απαιτούνται άμεσες και συνεχείς προσπάθειες για τον μεγαλύτερο περιορισμό του.
Προς την κατεύθυνση αυτή είναι θετικά τα μέτρα που εξαγγέλλονται από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας. Μαζί με την ενίσχυσή του σε προσωπικό, την αναβάθμιση του συστήματος ελέγχου-επανελέγχου και τα συνήθη εργαλεία, εισάγονται και ορισμένες καινοτομίες. Ανάμεσά τους η καθιέρωση αντικινήτρων. Με αποκλεισμούς από ευρωπαϊκά κονδύλια, διαγωνισμούς του Δημοσίου κ.ά.
Η γενική φιλοσοφία είναι ότι στα παραδοσιακά μέσα ελέγχου προστίθεται η αρχή: ο κίνδυνος εντοπισμού με διευρυμένες επιπτώσεις συνιστά σημαντικό όπλο. Τα νέα μέτρα, εφόσον συμφωνήσουν και οι δανειστές, θα κριθούν, βεβαίως, εκ του αποτελέσματος.
"ΕΘΝΟΣ", 30/03/17
 |
| "Εφ.Συν", 30.03/17 |
 |
| "Η ΑΥΓΗ", 30.03/17 |
 |
| "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου", 30/03/17 |
 |
| "ΗΜΕΡΗΣΙΑ", 30.03/17 |
 |
| "ΕΣΤΙΑ", 30/03/17 |
 |
| "η σημερινή", 30/03/17 |
 |
| "Ο Φιλελεύθερος", 29/03/17 |
Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΣΚΙΤΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ (Αθηνών και Λευκωσίας) ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ...
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ"-Κώστας Μητρόπουλος |
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Δημήτρης Χαντζόπουλος |
 |
| "ΕΘΝΟΣ", Πάνος Μαραγκός |
 |
| Πέτρος Τσιολάκης |
 |
| "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου", Έφη Ξένου |
 |
| ΚΥΡ |
 |
| "Ειδήσεις", Δημήτρης Γεωργοπάλης |
 |
| "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", Γιάννης Δερμεντζόγλου |
 |
| "Εφ.Συν", Μιχάλης Κουντούρης |
 |
| "ΗΜΕΡΗΣΙΑ", ΝΙΚΑΝΔΡΟΣ |
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Ανδρέας Πετρουλάκης |
 |
| "Η ΑΥΓΗ", Τάσος Αναστασίου |
 |
| "Εφ.Συν", Κώστας Γρηγοριάδης |
 |
| "Ο Φιλελεύθερος",Πίν |
 |
| "ΠΟΛΙΤΗΣ", ΑΤΙΑΝ |
 |
| "Η ΑΥΓΗ", Βαγγέλης Χερουβείμ |
 |
| "Ο Φιλελεύθερος", Νίκος Πογιατζής |
ΟΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΣΚΟΥΡΛΕΤΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΑΚΗ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΣΙΠΡΑ...
"Δήγματα γραφής", από το Γιώργο Χρ. Παπαχρήστο
 |
| "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου", 29/03/17 |
 |
| "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου", 29/03/17 |
ΤΣΙΠΡΑΣ, ΣΕ ΡΟΛΟ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗ-ΥΠΕΡΤΑΤΟΥ ΚΡΙΤΗ, ΑΠΟΦΑΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ...ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ! ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΙΣΘΗΣΗ ΜΕΤΡΟΥ...
Από τον κλώνο της "Ε"
 |
| "Εφ.Συν", 29/03/17 |
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)