Χθες, ας πούμε, στην Πάτρα οι 20-30 που συγκεντρώθηκαν και γιούχαραν τον άτυχο Πέτσα, ο οποίος είχε σταλεί με αποστολή «πυροσβέστη» στις αντιδράσεις για το μη άνοιγμα των καταστημάτων, δεν έβριζαν ούτε τον Σωτήρη Τσιόδρα, ούτε την κυρία Παπαευαγγέλου, ούτε τον κ. Γώγο, τον κ. Βαφόπουλο, ούτε άλλον εκ των 28 που μετέχουν στην Επιτροπή των λοιμοξιολόγων. Τον Πέτσα, την κυβέρνηση και τον Μητσοτάκη έβριζαν. Γιατί πολύ απλά, την Παρασκευή τούς είπαν ότι ανοίγει το λιανεμπόριο σε όλη την Ελλάδα και το Σάββατο η Επιτροπή εισηγήθηκε στην κυβέρνηση, και η κυβέρνηση το αποδέχθηκε ασμένως, να μην ανοίξουν τα καταστήματα στη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και την Κοζάνη, επειδή, το οποίον, διότι, και ως εκ τούτου. Μελέτησαν, λέει, οι ειδικοί καλύτερα τα στοιχεία. Ποια στοιχεία ακριβώς; Δεν υπήρχαν αυτά τα στοιχεία την Τετάρτη, την Πέμπτη, ακόμη και την Παρασκευή, όταν και πάρθηκαν οι αποφάσεις για το άνοιγμα; Υπήρχαν. Γιατί δεν ανακοίνωσαν εξ αρχής ότι στις τρεις αυτές περιοχές δεν ανοίγουν τα καταστήματα λόγω των πολλών κρουσμάτων; Υπάρχει κάποιου είδους παράλειψη; Και σε τι συνίσταται αυτή; Δεν ανέλυσαν σωστά τα στοιχεία που είχαν συλλεγεί; ΄Η κάποιος τους τα απέκρυψε και τους τα εμφάνισε την Παρασκευή «τσα, παιδιά, ξεχάσαμε να σας πούμε ότι υπάρχουν και αυτά τα στοιχεία για τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και την Κοζάνη;». Γελοιότητες. Επίσης, ας μην παραγνωριστεί από κανέναν ότι χθες στην Πάτρα βρέθηκαν να αποδοκιμάζουν τον Πέτσα 20-30 άτομα. Υπάρχουν σίγουρα δεκαπλάσιοι δυσαρεστημένοι και εκατονταπλάσιοι ή και χιλιαπλάσιοι που αναρωτιούνται «ρε τι κάνουν αυτοί επιτέλους;». Και σε αυτό απάντηση μπορεί να δώσει μόνο ο Μητσοτάκης...

Από "ΤΑ ΝΕΑ", και....

"ΤΑ ΝΕΑ", 05.04/21

Επαναπροσδιορισμός

Αναφερόμουν την Παρασκευή στη «βαβέλ» που επικρατεί στους κόλπους της επιτροπής των ειδικών η οποία ασχολείται με τη μελέτη της πορείας της πανδημίας και η δουλειά της είναι να εισηγείται αναλόγως στην κυβέρνηση τι πρέπει να πράξει αναφορικά με τη διαχείριση. Υποτίθεται ότι οι άνθρωποι αυτοί, σοφοί εξ αντικειμένου, μελετούν, εκτιμούν, αναλύουν και κρίνουν. Και μετά έρχονται σε επαφή με την κυβέρνηση και της εισηγούνται αυτό ή εκείνο το μέτρο το οποίο θα ανακόψει υποτίθεται την έξαρση της πανδημίας ή τι δεν πρέπει να γίνει διότι ενδέχεται με αυτό να επιταχυνθεί η πανδημία και να νοσήσει περισσότερος πληθυσμός. 

Στο πλαίσιο αυτό είδαμε να παίρνονται αποφάσεις οι οποίες κούρασαν την κοινωνία, της δημιούργησαν αισθήματα αγανάκτησης και αποστροφής. Ομως ουδείς σκέφθηκε, και γιατί να το κάνει άλλωστε, ότι πίσω από κάθε μέτρο ή πακέτο μέτρων υπάρχει μια εισήγηση των ειδικών. Που εισηγούνται ό,τι νομίζουν πρόσφορο και εξειδικευμένο για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού, άλλα τις αποφάσεις τις παίρνει η κυβέρνηση. Και μαζί τρώει και το αναλογούν ξύλο. 

Υπ' αυτή την έννοια, και επειδή πολιτικά δεν κρίνεται κανένας λοιμωξιολόγος, και καμιά επιτροπή, αλλά η κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία, έχω την αίσθηση - μετά και από όσα έγιναν το τριήμερο από την Παρασκευή και μετά - ότι ήρθε η ώρα να επαναπροσδιοριστεί αυτή η σχέση. Η σχέση επιτροπής ειδικών - κυβέρνησης. Δεν εισηγούμαι να καταργηθεί, όχι. Αλλά όταν η κυβέρνηση γνωρίζει ότι η Επιτροπή είναι πλέον διχασμένη ή και χωρισμένη στα τρία, δεν υπάρχει κανείς λόγος, θεωρώ, να αναμένει τις εισηγήσεις της προκειμένου να πάρει μέτρα προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.

Τηλεπερσόνες

Επίσης, μπορεί πολύ χαλαρά να πληροφορείται τις απόψεις τους από τις τηλεοράσεις. Οι περισσότεροι των λοιμωξιολόγων έχουν πλέον μεταβληθεί σε τηλεπερσόνες. Με αυτούς ξυπνάμε το πρωί και με αυτούς κλείνουμε τη μέρα μας. Καλεσμένοι σε όλα τα πρωινάδικα και σε όλα τα δελτία ειδήσεων. Και όχι μόνο οι λοιμωξιολόγοι, άλλα και οι συνδικαλιστές - εκείνη η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ, ας πούμε η Παγώνη, δεν έχει αφήσει κανάλι για κανάλι και κάμερα για κάμερα για να μας εξηγήσει τι πιστεύει ότι πρέπει να γίνει ή τι θα ήθελε να γίνει, λες και τη ρώτησε κανείς. Ας βάλει έναν άνθρωπο λοιπόν το Μαξίμου να συγκεντρώνει το τι λένε οι επιστήμονες στις τηλεοράσεις, και είμαι βέβαιος ότι θα βγάλει άμεσα συμπέρασμα και για το τι πρέπει να γίνει.

Κόστος

Εξάλλου, ούτε οι ειδικοί επιστήμονες ανακαλύπτουν την Αμερική μελετώντας τα στοιχεία της πανδημίας, ούτε η κυβέρνηση εφευρίσκει την πυρίτιδα παίρνοντας μέτρα προς τη μία η την άλλη κατεύθυνση. Ο,τι κάνουν άλλες κυβερνήσεις στο εξωτερικό για τη διαχείριση της πανδημίας, κάτι ανάλογο κάνει και αυτή. Τίποτε καινούργιο δεν υπάρχει, και δεν είναι και δυνατόν να υπάρξει. Το περίφημο «ακορντεόν» το έχουν εφαρμόσει πριν από αυτήν άλλες κυβερνήσεις. Οπως και το αυστηρό ή τo χαλαρό lockdown. Αρα δεν μιλάμε για τίποτε καινούργιο, νεοφυές ή καινοτόμο. Μιλάμε για μια πεπατημένη, την οποία αντιγράφει κανείς και πορεύεται. Και από την ώρα που η κυβέρνηση, επαναλαμβάνω, τρώει το ξύλο και εισπράττει το πολιτικό κόστος των αποφάσεων που παίρνει, δεν υπάρχει πλέον λόγος να χρησιμοποιεί τις εισηγήσεις της Επιτροπής. Πρώτον διότι η Επιτροπή ούτε ως φερετζές μπορεί να χρησιμοποιηθεί - ό,τι αποφάσεις παίρνονται τις χρεώνεται εξ ολοκλήρου η κυβέρνηση. Εγώ δεν έχω ακούσει κανέναν να λέει «α, για όσα βιώνουμε ευθύνεται η Επιτροπή των λοιμοξιολογων».

Και κάτι ακόμη: στις εκλογές, όποτε και αν αυτές πραγματοποιηθούν, την ώρα που ο άλλος θα πορεύεται προς τις κάλπες αποκλείεται να σκεφτεί μέσα του «εντάξει, μωρέ, για την κακή διαχείριση της πανδημίας, μην τα ρίξουμε στον Κυριάκο. Δεν φταίει η κυβέρνηση του Μητσοτάκη, η Επιτροπή ευθυνόταν που του έκανε λάθος υποδείξεις».

Αποδοκιμασία

Χθες, ας πούμε, στην Πάτρα οι 20-30 που συγκεντρώθηκαν και γιούχαραν τον άτυχο Πέτσα, ο οποίος είχε σταλεί με αποστολή «πυροσβέστη» στις αντιδράσεις για το μη άνοιγμα των καταστημάτων, δεν έβριζαν ούτε τον Σωτήρη Τσιόδρα, ούτε την κυρία Παπαευαγγέλου, ούτε τον κ. Γώγο, τον κ. Βαφόπουλο, ούτε άλλον εκ των 28 που μετέχουν στην Επιτροπή των λοιμοξιολόγων. Τον Πέτσα, την κυβέρνηση και τον Μητσοτάκη έβριζαν. Γιατί πολύ απλά, την Παρασκευή τούς είπαν ότι ανοίγει το λιανεμπόριο σε όλη την Ελλάδα και το Σάββατο η Επιτροπή εισηγήθηκε στην κυβέρνηση, και η κυβέρνηση το αποδέχθηκε ασμένως, να μην ανοίξουν τα καταστήματα στη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και την Κοζάνη, επειδή, το οποίον, διότι, και ως εκ τούτου.

Μελέτησαν, λέει, οι ειδικοί καλύτερα τα στοιχεία. Ποια στοιχεία ακριβώς; Δεν υπήρχαν αυτά τα στοιχεία την Τετάρτη, την Πέμπτη, ακόμη και την Παρασκευή, όταν και πάρθηκαν οι αποφάσεις για το άνοιγμα; Υπήρχαν. Γιατί δεν ανακοίνωσαν εξ αρχής ότι στις τρεις αυτές περιοχές δεν ανοίγουν τα καταστήματα λόγω των πολλών κρουσμάτων; Υπάρχει κάποιου είδους παράλειψη; Και σε τι συνίσταται αυτή; Δεν ανέλυσαν σωστά τα στοιχεία που είχαν συλλεγεί; ΄Η κάποιος τους τα απέκρυψε και τους τα εμφάνισε την Παρασκευή «τσα, παιδιά, ξεχάσαμε να σας πούμε ότι υπάρχουν και αυτά τα στοιχεία για τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και την Κοζάνη;». Γελοιότητες. Επίσης, ας μην παραγνωριστεί από κανέναν ότι χθες στην Πάτρα βρέθηκαν να αποδοκιμάζουν τον Πέτσα 20-30 άτομα. Υπάρχουν σίγουρα δεκαπλάσιοι δυσαρεστημένοι και εκατονταπλάσιοι ή και χιλιαπλάσιοι που αναρωτιούνται «ρε τι κάνουν αυτοί επιτέλους;». Και σε αυτό απάντηση μπορεί να δώσει μόνο ο Μητσοτάκης...

Επέτειος

Στο μεταξύ, έχουμε στρέψει την προσοχή μας στην πανδημία και στη διαχείρισή της από την κυβέρνηση και έχουμε αφήσει να περάσουν απαρατήρητα σοβαρά γεγονότα τα οποία λαμβάνουν χώρα στη δημόσια ζωή. Τούτου δοθέντος, δεν μπορεί να μην αναδείξω μια επέτειο: ότι προ ημερών συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από τη δημιουργία καραμανλογενούς πολιτικού φορέα, του οποίου ηγείται, ως πρόεδρος παρακαλώ, ο Σάββας Τσιτουρίδης, εκ των λεγόμενων λοχαγών, το πάλαι, του ντεμέκ Καραμανλή. Το κόμμα ονομάζεται «Ελληνες Ριζοσπάστες», μετέχουν δε σε αυτό προσωπικότητες του τύπου Αρης Σπηλιωτόπουλος, Χρήστος Ζώης, Βαγγέλης Αντώναρος και Κρινιώ Κανελλοπούλου. Θα μου επιτραπεί όμως να αφιερώσω δυο αράδες από τη βαρυσήμαντη, θα τη χαρακτηρίσω, δήλωση στην οποία προέβη ο πρόεδρος Σάββας Τσιτουρίδης, εξ αφορμής της σημαντικής επετείου:

«Πριν από δύο χρόνια, στις 26 Μαρτίου 2019, οι Ελληνες Ριζοσπάστες ερχόμασταν στο κέντρο της πολιτικής ζωής της χώρας μας με προτάγματα τον πολιτικό φιλελευθερισμό, την κοινωνική συνοχή, την ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών και τη διασφάλιση της εθνικής ανεξαρτησίας και της εθνικής μας ταυτότητας μέσα σε ένα ραγδαία μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον».

Αυτό το ήρθαμε «στο κέντρο της πολιτικής ζωής της χώρας μας» με προβλημάτισε κάπως, αλλά δεν το κάνω θέμα. Μπορεί να ήρθαν και να μην το πρόσεξα...

...η φωτογρααφία από την έπαλξη μάχης της "ανεξάρτητης, συνεταιριστικής δημοσιογραφίας"

"Εφ.Συν/παρααπολιτικά", 05/04/21